Ανιέζε ντελ Μάινο

H Ανιέζε ντελ Μάινο, ιταλ. Agnese del Maino (π. 1411 - 13 Δεκεμβρίου 1465) ήταν μία ευγενής από το Μιλάνο, ερωμένη του Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι, δούκα του Μιλάνου. Η κόρη της έγινε δούκισσα του Μιλάνου, καθώς ήταν το μόνο τέκνο του Φιλίππο-Μαρία.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μιλάνο και ήταν κόρη του Αμπρότζιο ντελ Μάινο, παλατινού κόμη και επιτρόπου (questore) στο δουκάτο ή αρχηγού της αστυνομίας. Το όνομα της μητέρας της δεν είναι γνωστό. Αδέλφια της ήταν ο Λαντσιλότο και ο Αντρεότο, Αυλικοί και μέλη του δουκικού συμβουλίου. 

Έγινε ερωμένη του Φιλίππο-Μαρία δούκα του Μιλάνου, τελευταίου από τον Οίκο των Βισκόντι, του οποίου η πρώτη σύζυγός του Βεατρίκη Λάσκαρις ντι Τέντα εκτελέστηκε για μοιχεία το 1418, χωρίς να έχει αποκτήσει τέκνα. 

Γεννά μία κόρη
Στις 31 Μαρτίου 1425 στο Σέτιμο Παβέζε, η Ανιέζε γέννησε στον Φιλίππο μία κόρη, που την ονόμασαν Μπιάνκα-Μαρία. Όταν το μωρό ήταν 6 μηνών, η Ανιέζε και η Μπιάνκα-Μαρία εστάλησαν στο κάστρο του Αμπιατεγκράσο, όπου υπήρχαν πολυτελή διαμερίσματα για τη μητέρα και το παιδί. Το 1426 η Άγκνες έκανε μία κόρη ακόμη, την Κατερίνα-Μαρία, αλλά το παιδί απεβίωσε λίγο μετά. Ο Φιλίππο, για λόγους του κράτους, νυμφεύτηκε για 2η φορά με πληρεξούσιο στις 2 Δεκεμβρίου 1427, και προσωπικά στις 24 Σεπτεμβρίου 1428, τη Μαρία της Σαβοΐας (1411-1479), κόρη του Αμεδαίου Η΄ δούκα της Σαβοΐας. Ο γάμος δεν έφερε απογόνους, έτσι η Μπιάνκα ήταν η μόνη κληρονόμος. 

Στις 25 Οκτωβρίου 1441 η Μπιάνκα παντρεύτηκε σε μία μεγαλειώδη τελετή στο αββαείο του Σαν Σιγκισμόντο στην Κρεμόνα τον Φραντσέσκο Σφόρτσα, έναν διάσημο κοντοτιέρο στην υπηρεσία των Σφόρτσα. Η Ανιέζε ήταν παρούσα στον γάμο της κόρης της. Οι θεαματικές εορτές που κράτησαν για ημέρες, πρόσφεραν ένα πολυτελές συμπόσιο, μία σειρά από κονταρομαχίες (tournois), μία ιπποδρομία (palio), αμαξίδια χρωματισμένα με αλληγορικές σκηνές και ένα υπερμέγεθες γλυκό, που αναπαριστούσε τον πύργο Τοράτζο, τον πιο εξέχοντα πύργο της Κρεμόνας. Η αξιόλογη προίκα της περιελάμβανε τις πόλεις Κρεμόνα και Ποντέμολι. Ο γάμος έφερε 8 τέκνα: τον Γκαλεάτσο-Μαρία δούκα του Μιλάνου, τον Λουδοβίκο δούκα του Μιλάνου, τον Ασκάνιο καρδινάλιο και την Ιππολύτα, σύζυγο του δούκα της Καλαβίας (μετέπειτα Αλφόνσου Β΄ της Νάπολης).

Το τέλος του Φιλίππο-Μαρία
Ο Φιλίππο-Μαρία απεβίωσε στις 13 Αυγούστου 1447, ούτε 55 ετών. Η Μπιάνκα-Μαρία ήταν η μόνη άμεση κληρονόμος του, αλλά νόθη. Το τέλος του χωρίς νόμιμο διάδοχο είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της Αμβροσιανής Δημοκρατίας, που κράτησε λίγο. Το ίδιο έτος η Ανιέζε έπεισε τον Ματτέο ντα Μπολόνια, κοντοτιέρο που κατείχε την πόλη της Παβίας, να αποδώσει την πόλη στον γαμπρό της Φραντσέσκο Σφόρτσα, που την κληρονόμησε με το τέλος του Φιλίππο. Έτσι ο Φραντσέσκο έλαβε τον τίτλο του κόμη της Παβία. 

Μία εξέγερση άρχισε στο Μιλάνο στις 24 Φεβρουαρίου 1450, λόγω του λιμού στην πόλη. Η πείνα έφερε μεγάλα δεινά στον πληθυσμό. Έναν μήνα αργότερα, στις 25 Μαρτίου, αφού οι ευγενείς και οι εξέχοντες πολίτες συσκέφθηκαν, αποφάσισαν να δώσουν την πόλη στον Φραντσέσκο. Αυτός με τη Μπιάνκα έκαναν μία θριαμβευτική είσοδο στην πόλη ως δούκας και δούκισσα του Μιλάνου. Η Αμβροσιανή Δημοκρατία είχε τελειώσει και η δυναστεία των Σφόρτσα θα εξουσίαζε την πόλη ως το 1535. Η Ανιέζε έμεινε με το ζεύγος στην Αυλή επιβλέποντας τη μόρφωση των εγγονών της. Τα σωζόμενα διπλωματικά έγγραφα καταγράφουν ότι η Αγκνέζε συμμετείχε ενεργά στις λειτουργίες της Αυλής ως το τέλος της στις 13 Δεκεμβρίου 1465, στην ηλικία των 54 ετών. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο Φραντσέσκο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκαλεάτσο-Μαρία. Δύο έτη μετά απεβίωσε και η κόρη της Μπιάνκα, στις 28 Οκτωβρίου 1468. 

Η Ανιέζε στην τέχνη και το θέατρο
Υπάρχουν δύο σύγχρονες απεικονίσεις της Ανιέζε που έχουν επιζήσει, ωστόσο οι ζωγράφοι είναι άγνωστοι. Είναι η ηρωίδα στην όπερα του 1833 Μπεατρίτσε ντι Τέντα του Σικελού συνθέτη Βιντσέντζο Μπελίνι. Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Λα Φενίτσε της Βενετίας στις 16 Μαρτίου 1833 και τον ρόλο της Ανιέζε έπαιξε η Άννα ντελ Σέρρε.

Οικογένεια
Έγινε η ερωμένη του Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου και είχε τέκνα:
 Μπιάνκα-Μαρία 1425-1468, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Α΄ Σφόρτσα δούκα του Μιλάνου.

Πηγές
 Cawley, Medieval Lands, Dukes of Milan
 A History of Milan Under the Sforza, by Cecilia M. Ady, edited by Edward Armstrong, published in New York by G.P. Putnam's Sons; and in London; Metheun and Company, 1907, chapter 41
 Nadia Covini. (2006). Princesses and Ladies of Power at the Sforza court. Retrieved on 3 December 2008

Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες