Κατάλογος μοναρχών του Μιλάνου

Ο ακόλουθος κατάλογος περιλαμβάνει τους ηγεμόνες του Μιλάνου από το 13ο αιώνα μέχρι το 1814, όταν η περιοχή ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Λομβαρδίας-Βενετίας, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Συνεδρίου της Βιέννης.

Πριν τη δημιουργία του Δουκάτου
Μέχρι το 1259, το Μιλάνο ήταν μια ελεύθερη κοινότητα που εξέλεγε τον δικό της ποδεστά. Η οικογένεια των Τοριάνι απέκτησε την εξουσία το 1240, όταν ο Παγάνος ντέλα Τόρε εξελέγη ποδεστά. Μετά το θάνατο του Παγάνου, στο αξίωμα εξελέγη ο Βάλδος Γκιρινγκέλι το 1259, όμως στο τέλος της θητείας του ο Μαρτίνος ντέλα Τόρε, ανιψιός του Παγάνου, ενορχήστρωσε ένα πραξικόπημα καταλαμβάνοντας η οικογένειά του την εξουσία της κοινότητας, εγκαθιδρύοντας την πρώτη Σινιορία («Ηγεμονία») του Μιλάνου.

 Άρχοντας Περίοδος Παράταξη Ποδεστά Μαρτίνος ντέλα Τόρε 8 Σεπτεμβρίου 1259 20 Νοεμβρίου 1263 Γουέλφοι Καπετάνιος του λαού: Φίλιππος ντέλα Τόρε 20 Νοεμβρίου 1263 24 Δεκεμβρίου 1265 Γουέλφοι  Ναπολεόνε ντελα Τόρε 24 Δεκεμβρίου 1265 21 Ιανουαρίου 1277 Γουέλφοι 

Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, η οικογένεια των Τοριάνι ευθυγραμμίστηκε με τον Κάρολο Α΄ των Ανζού βασιλιά της Νάπολης, ξεκινώντας μια έντονη αντιπαλότητα με τον Οίκο των Βισκόντι, πιστό στους Γερμανούς Χοενστάουφεν. Το 1262, ο πάπας Ουρβανός Δ΄ διόρισε τον Οτόνε Βισκόντι ως Αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου, προς απογοήτευση του Μαρτίνου ντέλα Τόρε. Το 1273, ένας εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε μεταξύ των δύο οικογενειών, που τελείωσε με την ήττα των Τοριάνι στη Μάχη του Δεσίου το 1277.

 Άρχοντας Περίοδος Παράταξη Ποδεστά Οτόνε Βισκόντι 21 Ιανουαρίου 1277 8 Αυγούστου 1295 Γιβελλίνοι Καπετάνιος του λαού:  Ματτέο Α΄ Βισκόντι 8 Αυγούστου 1295 Ιούνιος 1302 Γιβελλίνοι 

Τον Ιούνιο του 1302, ο Γκουίντο ντελα Τόρε σχημάτισε έναν συνασπισμό με πόλεις κατά του Βισκόντι και εισήλθε στο Μιλάνο, εκθρονόντας τον Βισκόντι. Ωστόσο, το 1308 ο Γκουίντο ενεπλάκη σε μια διαμάχη με τον εξάδελφό του, Αρχιεπίσκοπο Κασσόνε ντελα Τόρε. Μετά από μια επίθεση κατά του Καθεδρικού Ναού, ο Κασσόνε κατέφυγε στην Μπολόνια αναζητώντας αυτοκρατορική συνδρομή. Εκμεταλλευόμενος την χαοτική κατάσταση στη Βόρεια Ιταλία, ο Βασιλιάς Ερρίκος Ζ΄ εισέβαλε στην Ιταλία και την άνοιξη του 1310 εισήλθε στο Μιλάνο, όπου αποκατέστησε στην εξουσία τόσο τον Κασσόνε, όσο και τους Βισκόντι. Μετά την πτώση του Μιλάνου, ο Ερρίκος Ζ΄ στέφθηκε ως βασιλιάς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") στον Καθεδρικό Ναό της πόλης.

 Άρχοντας Περίοδος Παράταξη Ποδεστά Γκουίντο ντελα Τόρε Ιούνιος 1302 6 Ιανουαρίου 1311 Γουέλφοι  Ματτέο Α΄ Βισκόντι 6 Ιανουαρίου 1311 24 Ιουνίου 1322 Γιβελλίνοι  Γκαλεάτσο Α΄ Βισκόντι 24 Ιουνίου 1322 6 Αυγούστου 1328 Γιβελλίνοι  Ατσόνε Βισκόντι 6 Αυγούστου 1328 16 Αυγούστου 1339 Γιβελλίνοι  Λουκίνο Βισκόντι 16 Αυγούστου 1339 24 Ιανουαρίου 1349 Γιβελλίνοι  Τζοβάννι Βισκόντι 5 Οκτωβρίου 1354 Ματτέο Β΄ Βισκόντι 5 Οκτωβρίου 1354 29 Σεπτεμβρίου 1355 Γιβελλίνοι  Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι 4 Αυγούστου 1378 Μπερναμπό Βισκόντι 6 Μαΐου 1385 Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι 6 Μαΐου 1385 5 Σεπτεμβρίου 1395 Γιβελλίνοι 

Μετά τη δημιουργία του Δουκάτου
Οίκος των Βισκόντι
Το 1395, ο Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι έλαβε τον τίτλο του δούκα του Μιλάνου από τον Βεντσεσλάβο βασιλιά της Γερμανίας, ο οποίος πώλησε τον τίτλο έναντι αμοιβής περίπου 100.000 φιορινιών. Από εκείνη τη στιγμή, όλοι οι ακόλουθοι ηγεμόνες του Μιλάνου έφεραν τον τίτλο του Δούκα.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Τζαν-Γκαλεάτσο Α΄ 100px 80px 5 Σεπτεμβρίου 1395-3 Σεπτεμβρίου 1402 (1) Ισαβέλλα της Γαλλίας4 παιδιά(2) Αικατερίνη Βισκόντι2 παιδιά2 νόθα παιδιά  Τζαν-Μαρία 100px 80px 3 Σεπτεμβρίου 1402-16 Μαΐου 1412 Αντωνία Μαλατέστα της ΤσεζέναΧωρίς απογόνους 1ος γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι Φιλίππο-Μαρία 100px 80px 16 Μαΐου 1412-13 Αυγούστου 1447 (1) Βεατρίκη του ΤένταΧωρίς απογόνους(2) Μαρία της ΣαβοΐαςΧωρίς απογόνους1 νόθο παιδί 2ος γιος του Τζαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι

Οίκος των Σφόρτσα (1η περίοδος)
Μετά το θάνατο του Φιλίππου Μαρία το 1447, η κύρια γραμμή διαδοχής των Βισκόντι εξέλειψε. Επωφελημένοι από το πολιτικό χάος, μια ομάδα πλούσιων πολιτών, ακαδημαϊκών και κληρικών διακήρυξε την κατάργηση του Δουκάτου και ίδρυση της ολιγαρχικής Χρυσής Αμβροσιανής Δημοκρατίας. Η Δημοκρατία απέτυχε να αναγνωριστεί τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Παράλληλα, τα γειτονικά κράτη της Βενετίας, της Σαβοΐας και της Γαλλίας προσπάθησαν να επεκτείνουν τα φέουδά τους στη Λομβαρδία. Εκμεταλλευόμενος την αδυναμία του κράτους και τη σύγκρουση ανάμεσα σε Γουέλφους και Γιβελλίνους, ο αρχηγός των στρατιωτικών δυνάμεων του Μιλάνου, Φραγκίσκος Α΄ Σφόρτσα, μετέβη στη Βενετία το 1448 και δύο χρόνια αργότερα εισέβαλλε στο Μιλάνο, κατά τη διάρκεια του Ευαγγελισμού. Στη συνέχεια αυτοανακηρύχθηκε Δούκας του Μιλάνου, χρησιμοποιώντας ως επιχείρημα τον γάμο του με την Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι, νόθα κόρη του Φίλιππου Μαρία.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Φραγκίσκος Α΄ 100px 80px 25 Μαρτίου 1450-8 Μαρτίου 1466 (1) Πολισένα ΡούφοΧωρίς απογόνους(2) Κόρη του Ιακώβου ΚαλντόραΧωρίς απογόνους(3) Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι8 παιδιάΙωάννα του Ακουαπεντέντε7 νόθα παιδιά  Γκαλεάτσο-Μαρία 100px 80px 8 Μαρτίου 1466-26 Δεκεμβρίου 1476 Μπόνα της Σαβοΐας4 παιδιάΛουκρητία Λαντριάνι4 νόθα παιδιάΛουκία Μαρλιάνι2 νόθα παιδιά Γιος του Φραγκίσκου Α΄ Σφόρτσα Τζαν-Γκαλεάτσο Β΄ 100px 80px 26 Δεκεμβρίου 1476-21 Οκτωβρίου 1494 Ισαβέλλα της Αραγωνίας3 παιδιά Γιος του Γκαλεάτσο-Μαρία Λουδοβίκος 100px 80px 21 Οκτωβρίου 1494-17 Σεπτεμβρίου 1499 Βεατρίκη των Έστε2 παιδιάΜπερναρντίνα ντα Κοράντις2 νόμιμα παιδιάΚαικιλία Γκαλεράνι1 νόμιμο παιδίΛουκρέτσια Κριβέλλι2 νόμιμα παιδιά Γιος του Φραγκίσκου Α΄ Σφόρτσα

Οίκος των Βαλουά (1η περίοδος)
Το 1494, ο Λουδοβίκος Σφόρτσα σφετερίστηκε τον θρόνο του Μιλάνου, αφού πιθανότατα δηλητηρίασε τον ανιψιό του Τζαν-Γκαλεάτσο. Μετά τις απειλές των Βενετών εναντίον του, ο Λουδοβίκος ζήτησε συνδρομή από τον Γάλλο Βασιλιά Κάρολο Η΄, κάτι που κατέληξε στον Πρώτο Ιταλικό Πόλεμο. Μετά την αλλαγή συμμαχίας του Λουδοβίκου προς την πλευρά του Συνδέσμου της Βενετίας, το 1495, οι Γάλλοι ηττήθηκαν στο Μάχη του Φορνόβο και δεν κατάφεραν να επεκταθούν στην ιταλική χερσόνησο. Ο στρατηγός και εξάδελφος του Καρόλου Η΄, Λουδοβίκος Β΄ δούκας της Ορλεάνης (μελλοντικός Λουδοβίκος ΙΒ΄), διεκδίκησε το δουκάτο του Μιλάνου για τον εαυτό του, ως εγγονός της Βαλεντίνα Βισκόντι και την τελευταία διαθήκη του πατέρα της Τζαν-Γκαλεάτσο. Μετά την άνοδο του Λουδοβίκου ΙΒ΄ στον γαλλικό θρόνο, το 1499, ξεκίνησε ο Δεύτερος Ιταλικός Πόλεμος, που οδήγησε στη γαλλική κατάκτηση του Μιλάνου και της Νάπολης. Με τον γαλλικό στρατό κοντά στην Παβία, ο Λουδοβίκος και οι υποστηρικτές του αποχώρησαν από το Μιλάνο στις 17 Σεπτεμβρίου 1499 και αυτοεξορίστηκαν στη Γερμανία. Έπειτα ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ κατέστη ο μόνο κυρίαρχος του δουκάτου του Μιλάνου, στο οποίο εισήλθε θριαμβευτικά στις 6 Οκτωβρίου 1499.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Λουδοβίκος της Γαλλίας(Luigi I) 100px 80px 6 Οκτωβρίου 1499-20 Ιουνίου 1512 (1) Ιωάννα της ΓαλλίαςΧωρίς απογόνους(2) Άννα της Βρετάνης2 κόρες(3) Μαίρη της ΑγγλίαςΧωρίς απογόνους 

Οίκος των Σφόρτσα (2η περίοδος)
Ο Λουδοβίκος Σφόρτσα φυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 1500, πεθαίνοντας στη φυλακή το 1508. Ο γιος του Μαξιμιλιανός διάδοχος του μιλανέζικου θρόνου από την πλευρά των Σφόρτσα κατάφερε να αποκτήσει την εξουσία τον Ιανουάριο του 1513, έξι μήνες μετά την είσοδο των ελβετικών στρατευμάτων στο Μιλάνο.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Μαξιμιλιανός 100px 80px 9 Ιανουαρίου 1513-5 Οκτωβρίου 1515 Άγαμος Γιος του Λουδοβίκου Σφόρτσα

Οίκος των Βαλουά (2η περίοδος)
Μετά την ήττα τους στη Μάχη του Μαρινιάνο το 1515, οι Ελβετοί αποσύρθηκαν από το Μιλάνο, ενώ ο Μαξιμιλιανός, με την επιστροφή των γαλλικών στρατευμάτων, φυλακίστηκε. Έπειτα παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του έναντι του θρόνου του Μιλάνου, λαμβάνοντας ως αποζημίωση το ποσό των 30.000 δουκάτων. Πέρασε το υπόλοιπο μέρος της ζωής του στη Γαλλία.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Φραγκίσκος της Γαλλίας(Francesco) 100px 80px 11 Οκτωβρίου 1515-20 Νοεμβρίου 1521 (1) Κλαυδία της Γαλλίας7 παιδιά(2) Ελεονώρα της ΑυστρίαςΧωρίς απογόνους 

Οίκος των Σφόρτσα (3η περίοδος)
Μέχρι τον Νοέμβριο του 1521, η κατάσταση της Γαλλίας είχε επιδεινωθεί σημαντικά. Ο Αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄, ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας και ο Πάπας Λέων Ι΄ συνήψαν συμμαχία εναντίον του Φραγκίσκου στις 28 Νοεμβρίου. Ο Οντέ του Φουά, Υποκόμης του Λοτρέκ και Γάλλος κυβερνήτης του Μιλάνου, ανέλαβε την υπεράσπιση του Δουκάτου απέναντι στις συνασπισμένες αυτοκρατορικές και παπικές δυνάμεις. Ωστόσο απομακρύνθηκε από την εξουσία από τον Προσπέρο Κολόνα και, μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου, είχε αναγκαστεί να αποχωρήσει από το Μιλάνο και να βρει καταφύγιο σε μια σειρά από κωμοπόλεις γύρω από τον Ποταμό Άντα. Για τρίτη και τελευταία φορά οι Σφόρτσα ανακατέλαβαν την εξουσία.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Φραγκίσκος Β΄ 100px 80px 4 Απριλίου 1522-24 Οκτωβρίου 1535 Χριστίνα της ΔανίαςΧωρίς απογόνους Γιος του Λουδοβίκου Σφόρτσα

Οίκος των Αψβούργων
Το 1535, μετά το θάνατο του Φραγκίσκου Β΄ Σφόρτσα, που πέθανε άτεκνος, ο Αυτοκράτορας Κάρολος Ε΄ προσάρτησε το Δουκάτο ως ακέφαλο αυτοκρατορικό κρατίδιο προκειμένου να αποφύγει άλλες διεκδικήσεις από τους Γάλλους ή από κλάδους της οικογένειας των Σφόρτσα.

Οίκος των Αψβούργων (Ισπανίας)
Το 1540, το Δουκάτο δόθηκε μυστικά ως δώρο στο γιο του Καρόλου Ε΄, Φίλιππο, Πρίγκιπα των Αστουριών. Αυτό επισημοποιήθηκε με την παραίτηση του Καρόλου Ε΄ το 1555. Το 1556, ο Φίλιππος ανέβηκε στον ισπανικό θρόνο και έτσι το Μιλάνο βρέθηκε σε προσωπική ένωση με το Ισπανικό Στέμμα.
 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Φίλιππος Α΄(Filippo I) 100px 80px 11 Οκτωβρίου 1540-13 Σεπτεμβρίου 1598 (1) Μαρία Εμμανουέλα της Πορτογαλίας1 παιδί(2) Βασίλισσα Μαίρη Α΄ της ΑγγλίαςΧωρίς απογόνους(3) Ελισάβετ των Βαλουά2 παιδιά(4) Άννα της Αυστρίας5 παιδιά Ο τίτλος παραχωρήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κάρολο Ε΄ Φίλιππος Β΄(Filippo II) 100px 80px 13 Σεπτεμβρίου 1598-31 Μαρτίου 1621 Μαργαρίτα της Αυστρίας8 παιδιά Γιος του Φιλίππου Α΄ Φίλιππος Γ΄(Filippo III) 100px 80px 31 Μαρτίου 1621-17 Σεπτεμβρίου 1665 (1) Ελισάβετ της Γαλλίας8 παιδιά(2) Μαριάννα της Αυστρίας5 παιδιάΜαρία Καλντερόν1 νόμιμο παιδί Γιος του Φιλίππου Β΄ Κάρολος Α΄(Carlo I) 100px 80px 17 Σεπτεμβρίου 1665-1 Νοεμβρίου 1700 (1) Μαρία Λουίζα της ΟρλεάνηςΧωρίς απογόνους(2) Μαρία Άννα του Νόιμπουργκ Γιος του Φιλίππου Γ΄

Οίκος των Βουρβόνων-Ανζού
Τον Σεπτέμβριο του 1700, ο Κάρολος αρρώστησε. Ο Αρχιεπίσκοπος Λουδοβίκος Εμμανουήλ Φερνάντος ντε Πορτοκαρέρο τον έπεισε να αλλάξει τη διαθήκη του και να ορίσει ως διάδοχό του τον εγγονό του Λουδοβίκου ΙΔ΄, Φίλιππο του Ανζού. Όταν ο Κάρολος πέθανε την 1 Νοεμβρίου του 1700, ο θρόνος προσφέρθηκε στον Φίλιππο, ο οποίος ονομάστηκε Βασιλιάς της Ισπανίας στις 16 Νοεμβρίου 1700. Παρότι ο ίδιος έγινε αποδεκτός από τη Βρετανία και την Ολλανδική Δημοκρατία, μεταξύ άλλων δυνάμεων, η θέση του αμφισβητήθηκε από μια σειρά από κράτη και ηγεμονίες, κάτι που οδήγησε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1701).

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Φίλιππος Δ΄(Filippo IV) 100px 80px 1 Νοεμβρίου 1700-7 Μαρτίου 1714 (1) Μαρία Λουίζα της Σαβοΐας4 παιδιά(2) Ελισάβετ Φαρνέζε6 παιδιά 

Οίκος των Αψβούργων (Αυστρίας) (μετέπειτα Αψβούργων-Λωρραίνης)
Μετά τη Συνθήκη του Ράστατ (1714), ο Αυτοκράτορας Κάρολος ΣΤ΄ κέρδισε επίσημα το Δουκάτο του Μιλάνου, μια κτήση που θεωρήθηκε ζωτική για την ασφάλεια των νότιων συνόρων της Αυστρίας. Από εκείνη την περίοδο, το Μιλάνο έγινε μια μόνιμη κτήση του αυστριακού κλάδου της Αψβουργικής Μοναρχίας.

 Δούκας Θυρεός Περίοδος ΣύζυγοςΑπόγονοι Διάδοχος Κάρολος Β΄(Carlo II) 100px 80px 7 Μαρτίου 1714-20 Οκτωβρίου 1740 Ελισάβετ Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ4 παιδιά  Μαρία Θηρεσία(Maria Teresa) 100px 80px 20 Οκτωβρίου 1740-29 Νοεμβρίου 1780 Φραγκίσκος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας(1736-1765)15 παιδιά  Ιωσήφ(Giuseppe I) 100px 80px 29 Νοεμβρίου 1780-20 Φεβρουαρίου 1790 (1) Ισαβέλλα της Πάρμας2 παιδιά(2) Μαρία Ιωσηφίνα της ΒαυαρίαςΧωρίς απογόνους  Λεοπόλδος(Leopoldo I) 100px 80px 20 Φεβρουαρίου 1790-1 Μαρτίου 1792 Μαρία Λουίζα της Ισπανίας16 παιδιά  Φραγκίσκος Γ΄ 100px 80px 1 Μαρτίου 1792-15 Μαΐου 1796 (1) Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης1 παιδί(2) Μαρία Θηρεσία της Νεαπόλεως και της Σικελίας11 παιδιά(3) Μαρία Λουδοβίκη της Αυστρίας-ΈστεΧωρίς απογόνους(4) Καρολίνα Αυγούστα της ΒαυαρίαςΧωρίς απογόνους  Μεσοβασιλεία :Πόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης και Ναπολεόντειοι Πόλεμοι 11 Απριλίου 1814-7 Απριλίου 1815

Παραπομπές

Βιβλιογραφία




Δουκες Μιλανου