Αμπεβίλ

Το Αμπεβίλ (, , , ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σομ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

Είναι η ιστορική πρωτεύουσα της κομητείας του Ποντιέ, υπήρξε μέρος της παλαιάς επαρχίας και στη συνέχεια διοικητικής περιοχής της Πικαρδίας έως το 2015.

Έχει πληθυσμό 22.946 κατοίκους (2017) και είναι η δεύτερη πληθυσμιακά κοινότητα στον νομό, πρώτη είναι η πρωτεύουσα Αμιένη. 

Η Αμπεβίλ περιλαμβάνεται στην περιοχή του Περιφερειακού φυσικού πάρκου του κόλπου του Σομ Θαλάσσια Πικαρδία.

Οι κάτοικοι ονομάζονται Αμπεβιλουά (ζ).

 Γεωγραφικά στοιχεία 
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κοιλάδα του ποταμού Σομ
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η κεντρική πλατεία της Αμπεβίλ
μικρογραφία|270x270εσ|Η περιοχή Ω-ντε-Φρανς, η Αμπεβίλ στη Μάγχη (ροζ)
Η κοινότητα Αμπεβίλ βρίσκεται στα δυτικά του νομού Σομ, στη διοικητική περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στην ιστορική περιοχή Πικαρδία. Η πόλη είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του ποταμού Σομ και απέχει 17 περίπου χιλιόμετρα από τον κόλπο του Σομ στη θάλασσα της Μάγχης, όπου βρίσκονται οι εκβολές του ποταμού. Στην πόλη συγκλίνουν πολλά υδάτινα ρεύματα καθώς και κανάλια του ποταμού Σομ.

Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 22.946 κατοίκους (2017) και είναι το κέντρο ευρύτερης ζώνης που συγκεντρώνει 41.630 κατοίκους (2014). 

Η Αμπεβίλ είναι μία από τις 3 υπονομαρχίες του νομού Σομ. Η απόσταση οδικώς από την πρωτεύουσα Αμιένη είναι 48 χιλιόμετρα και από τις 2 άλλες υπονομαρχίες του νομού απέχει: από το Μοντιντιέ 86 χιλιόμετρα και από το Περόν 104 χιλιόμετρα . Το Παρίσι βρίσκεται 176 χιλιόμετρα νότια της πόλης.

Η έκταση της κοινότητας είναι 26,42 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Το κλίμα της Αμπεβίλ επηρεάζεται από το ωκεάνιο κλίμα λόγω της εγγύτητας της πόλης με τη θάλασσα της Μάγχης. Οι χειμώνες, όπως και τα καλοκαίρια, είναι εύκρατοι και βροχεροί. Οι χιονοπτώσεις δεν είναι τόσο σπάνιες (κατά μέσο όρο 18 ημέρες χιονιού ανά έτος). Οι βροχοπτώσεις είναι συχνές και διανέμονται τακτικά σε όλο τον χρόνο, συχνά έχουν προκαλέσει πλημμύρες λόγω υπερχείλισης των ποταμών.

 Ιστορία 
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Λίθινα εργαλεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός Σαιν-Βυλφράν
μικρογραφία|250x250εσ|Η Δημοτική βιβλιοθήκη της Αμπεβίλ

 Στην περιοχή της κοινότητας Αμπεβίλ υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα από την εποχή του Πλειστόκαινου. Έχουν αποκαλυφθεί λίθινα εργαλεία, κυρίως χειροπελέκεις, που έδωσαν το όνομα στην Αμπεβίλεια λιθοτεχνία που θεωρείται η πιο παλιά παραγωγή χειροπελέκεων στην Ευρώπη. Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα, τομ. 8, σελ. 18

 Η Αμπεβίλ ήταν μικρή πόλη κατά τον 9ο αιώνα (Abbatis villa), εξαρτημένη από το αβαείο του Σαιν-Ρικέ. Ήταν τότε ένα μικρό νησάκι στον ποταμό Σομ, που κατοικούνταν από ψαράδες που κατέφυγαν εκεί με τα σκάφη τους και είχαν οχυρωθεί ενάντια στις εισβολές των Βίκινγκς από τον Βορρά. Εκείνη την εποχή κατασκευάστηκε ένα φρούριο που δέσποζε στις εκβολές του ποταμού Σομ.
 Κατά τη διάρκεια της Α' σταυροφορίας, η Αμπεβίλ ήταν το σημείο συνάντησης των πολυάριθμων στρατευμάτων από τις βόρειες επαρχίες. Ο Γοδεφρείδος του Μπουιγιόν συγκέντρωσε και εξέτασε τους ιππότες στην εκκλησία του Παναγίου Τάφου.
 Στα μέσα του 13ου αιώνα, η Αμπεβίλ ήταν «μια από τις καλές πόλεις των βασιλέων της Γαλλίας». Το λιμάνι της ήταν ένα από τα πρώτα στο βασίλειο της Γαλλίας και το εμπόριο της πόλης ήταν σημαντικό.
 Στη μεσαιωνική περίοδο, κοντά στην Αμπεβίλ ήταν το χαμηλότερο σημείο διέλευσης του ποταμού Σομ (όταν τα νερά του ποταμού ήταν χαμηλά λόγω της άμπωτης) και εκεί κοντά ο στρατός του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας τον διέσχισε λίγο πριν από τη μάχη του Κρεσί το 1346. Κατά τη διάρκεια ολόκληρου του Εκατονταετούς πολέμου, η πόλη ανήκε άλλοτε στους Άγγλους και άλλοτε στους Γάλλους, προκαλώντας στους κατοίκους της πόλης σημαντικά βάσανα μαζί με υπερβολικούς φόρους και τρομερές επιδημίες. Κατά τη διάρκεια αυτών των δεκαετιών, η περιοχή καταστράφηκε από λεηλασίες, επιδημίες και αγέλες λύκων. Το 1473 πέρασε οριστικά στη γαλλική κυριαρχία.
 Η πόλη ήταν η πρωτεύουσα της κομητείας του Ποντιέ και σημαντικό εμπορικό και βιοτεχνικό κέντρο. Ο εμπορικός της χάρτης χρονολογείται από το 1184. Έγινε διάσημη για τα βυρσοδεψεία των Βαν Ρομπαί, οι οποίοι το 1665, επί Κολμπέρ, ίδρυσαν βασιλική βιοτεχνία. Σε όλη τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν ονομαστή για τη βιομηχανία μάλλινων υφασμάτων. Η Ανάκληση του Διατάγματος της Νάντης το 1685 και η αμμόχωση του ποταμού Σομ, οπότε η πόλη έχασε τη σημασία της σαν λιμάνι παρά την ύπαρξη της διώρυγας του Σομ, έπληξαν τη βιοτεχνία της και οδήγησαν στην εμπορική παρακμή της.
 Το 1766 στην Αμπεβίλ κάηκε στην πυρά ο Φρανσουά-Ζαν Λεφέβρ ντε Λα Μπαρ, σύμβολο της θρησκευτικής καταπίεσης. Ο Βολταίρος, στο Φιλοσοφικό Λεξικό του (1769), έγραψε το άρθρο Βασανιστήρια, στο οποίο αναφερόταν στο μαρτύριο του ιππότη.
 Τον Μάρτιο του 1918, ο στρατάρχης Ντάγκλας Χαίηγκ και οι στρατηγοί Ουίλσον και Μαξίμ Βεϊγκάν συναντήθηκαν στην Αμπεβίλ και προπαρασκεύασαν τη συνδιάσκεψη της Ντουλέν που πραγματοποιήθηκε την επομένη, με την οποία ανατέθηκε στον Φερντινάν Φος η ανωτάτη ηγεσία των Συμμαχικών δυνάμεων. Τον Μάιο του 1918 πραγματοποιήθηκε νέα διάσκεψη στην Αμπεβίλ που επέκτεινε τις εξουσία του Φος σε ολόκληρο το Δυτικό μέτωπο.
 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη καταστράφηκε και πάλι σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς της Γερμανίας, οι οποίοι κατέστρεψαν τα παλιά κτήρια της πόλης.

 Αδελφοποιημένες πόλεις 
αριστερά|μικρογραφία|485x485px|Η Παρθένος της Αμπεβίλ, 1907 Λούβρο|εναλλ.=

 Άργος (Ελλάδα) από το 1993.
 Μπάργκες Χιλ (Μεγάλη Βρετανία) από το 1994.

 Αξιοθέατα 
μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο της Μπαγκατέλ 
Η πόλη ήταν πολύ γραφική μέχρι τις πρώτες μέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν βομβαρδίστηκε σε μια νύχτα από τους Γερμανούς και τα περισσότερα κτήρια σχεδόν καταστράφηκαν. Η πόλη συνολικά είναι πλέον ως επί το πλείστον σύγχρονη και ανοικοδομημένη. Μερικά από τα πιο αξιοσημείωτα σημεία:

 Ο καθεδρικός ναός Σαιν-Βυλφράν, φλογόμορφου γοτθικού ρυθμού, 1488.
 Ο ναός του Παναγίου Τάφου, το αρχικό κτίριο του 15ου αιώνα επεκτάθηκε τον 19ο αιώνα σε νεογοτθικό ρυθμό αρχιτεκτονικής.
 Το κωδωνοστάσιο, κτίσμα του 1209. Από το 1954 στεγάζει το μουσείο της Αμπεβίλ.
 Το κάστρο της Μπαγκατέλ και οι κήποι του. Πύργος του 18ου αιώνα που περιβάλλεται από μεγάλους κήπους και γεμάτος με αυθεντικά έπιπλα αντίκες.
 Ο κήπος της Εμονβίλ, όπου βρίσκεται η Δημοτική βιβλιοθήκη της πόλης. Είναι ένα διαμορφωμένο πάρκο 2 στρεμμάτων με πληθώρα φυτών, λουλουδιών, διακοσμητικών παρτεριών, πολυετών και αιωνόβιων δέντρων.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Κοινότητες της Σομ