Σαράι

μικρογραφία|Το Σαράι, χαρακτική του Ουίλλιαμ Χόγκαρθ (1724).
Ο όρος σαράι, κοινώς σεράι και σεράγι, χρησιμοποιείται στο ιστορικοπολιτικό πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να περιγράψει ένα διοικητικό κτήριο, παλάτι ή κάστρο, που κατείχε εξέχουσα σημασία για τη διακυβέρνηση και τη λειτουργία του κράτους. Ο όρος αναφέρεται ειδικότερα στο Τοπ Καπί, το οποίο υπήρξε η επίσημη κατοικία των Οθωμανών σουλτάνων στην Κωνσταντινούπολη, αλλά η έννοια μπορεί να επεκταθεί και σε άλλα παραδοσιακά οθωμανικά ανάκτορα, καθώς κάθε γόνος αριστοκρατικής οικογένειας διέθετε το δικό του σαράι. Επιπροσθέτως, ο όρος μπορεί να περιγράψει και άλλα πολυτελή οικήματα που ήταν δομημένα γύρω από κεντρικές αυλές, σύμφωνα με την τυπική αρχιτεκτονική των αρχοντικών της περιόδου.

 Ετυμολογία 
Η ιταλική Εγκυκλοπαίδεια Τρεκκάνι καταγράφει δύο βασικές ετυμολογικές προσεγγίσεις για την προέλευση του όρου:

 Η πρώτη και επικρατέστερη εκδοχή ανάγει τον όρο στην οθωμανική τουρκική μορφή seray ή saray (εναλλακτικώς seraya ή saraya), η οποία με τη σειρά της προέρχεται εκ του περσικού سرای (sarāy), που σημαίνει κυριολεκτικώς «παλάτι». Στο πλαίσιο της οθωμανικής και ισλαμικής αυλικής αρχιτεκτονικής, η λέξη ενίοτε επεκτάθηκε και στην έννοια του εσωτερικού περιβόλου όπου διέμεναν οι σύζυγοι και οι παλλακίδες του χαρεμιού· έννοια που ενσωματώθηκε αργότερα στην ευρωπαϊκή φαντασιακή πρόσληψη του όρου.
 Η δεύτερη, εναλλακτική ετυμολογική γραμμή, ανιχνεύει την καταγωγή του όρου από τη μεσαιωνική λατινική λέξη serraculum, η οποία παραπέμπει στην έννοια του «περίφρακτου χώρου» ή «περιβόλου». Η λέξη αυτή προέρχεται από το λατινικό ρήμα serare («κλείνω»), το οποίο συνδέεται ετυμολογικά με το ουσιαστικό sera («σύρτης», «μοχλός πόρτας»).

 Στον Οθωμανικό πολιτισμό 
Πέραν του Τοπ Καπί, το πλέον εμβληματικό σαράι εκτός της Οθωμανικής πρωτεύουσας είναι το Μεγάλο Σαράι της Βηρυτού (αραβικά: السراي الكبير), το οποίο σήμερα λειτουργεί ως έδρα του Πρωθυπουργού του Λιβάνου. Το κτήριο αυτό δεσπόζει σε λόφο στο κέντρο της Βηρυτού, σε μικρή απόσταση από το κοινοβούλιο της χώρας. Η τοποθεσία αυτή είχε ήδη αποκτήσει στρατηγική σημασία από τη δεκαετία του 1840, όταν εκεί εγκαταστάθηκε στρατιωτικό φυλάκιο του Οθωμανικού στρατού, το οποίο επεκτάθηκε και οχυρώθηκε περαιτέρω κατά τη δεκαετία του 1850. Αρχικώς, το συγκρότημα ήταν γνωστό ως αλ-Κισλά (al-quishla), από την τουρκική λέξη kışla, που σημαίνει «στρατώνας».

Άλλα χαρακτηριστικά παραδείγματα σαραγιών περιλαμβάνουν:

 Το Μεγάλο Σαράι του Χαλεπίου, στη Συρία, οικοδόμημα γαλλικής κατασκευής που εμπνέεται από την παραδοσιακή οθωμανική αρχιτεκτονική.
 Το Ερυθρό Σαράι της Τρίπολης, στη Λιβύη, το οποίο βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της πόλης και σήμερα στεγάζει επίσης μουσείο.
 Το νέο Προεδρικό Μέγαρο της Τουρκίας, γνωστό δημοφιλώς ως Άκ Σαράι (Ak Saray, δηλ. «Λευκό Παλάτι»), το οποίο ανεγέρθηκε το 2014 και αποτελεί τη σύγχρονη απόδοση της οθωμανικής παλατιανής παράδοσης σε εθνικό επίπεδο.

Κατά την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή της Παλαιστίνης, ιδρύθηκαν δεκαεπτά σαράγια, τα οποία, στις περισσότερες περιπτώσεις, ανεγέρθηκαν από τοπικούς διοικητές και ισχυρές οικογένειες, όπως η δυναστεία των Ριντβάν (Ridwān) και ο Ζαχίρ αλ-Ουμάρ (Ẓāhir al-ʿUmar) με τους απογόνους του, τον 16ο και 17ο αιώνα.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές
Κατηγορία:Πολιτισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική