Ο άνθρωπος που γελά

Ο άνθρωπος που γελά (τίτλος πρωτοτύπου: L'Homme qui rit) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βίκτωρα Ουγκώ, που πρωτοεκδόθηκε τον Απρίλιο του 1869. Η υπόθεσή του λαβαίνει χώρα στην Αγγλία του ύστερου 17ου και του 18ου αιώνα, κατά τις βασιλείες του Ιακώβου Β΄ και της Βασίλισσας Άννας, αντιστοίχως, και παρουσιάζει την αγγλική βασιλική οικογένεια και αριστοκρατία της εποχής ως σκληρούς και διψασμένους για εξουσία ανθρώπους. Ο Ουγκώ, εξορισμένος εκείνα τα χρόνια στις Αγγλονορμανδικές Νήσους, είχε σκοπό να παραλληλίσει την τότε Αγγλία με τη Γαλλία του Λουδοβίκου Φιλίππου και της Αντιβασιλείας.Roman, Myriam: Preface to Le Livre de Poche Classiques edition, 2002, σελ. 16 

Το μυθιστόρημα αφηγείται τη ζωή ενός νεαρού ευγενούς, του Γκουιπλαίν, που είχε παραμορφωθεί ως νήπιο και ταξιδεύει με τον προστάτη και σύντροφό του περιπλανώμενο φιλόσοφο Ούρσους και το κοριτσάκι που έσωσε σε μια χιονοθύελλα. Ο Γκουιπλαίν είναι ο άνθρωπος του τίτλου του έργου, καθώς το πρόσωπό του είναι ακρωτηριασμένο σε μια έκφραση μόνιμου γέλιου. Το βιβλίο έχει εμπνεύσει αρκετούς καλλιτέχνες και έχει μεταφερθεί επανειλημμένα στον κινηματογράφο και στο θέατρο.

Παραπομπές

Ανθρωπος που