Ιδιώτης

Η λέξη ιδιώτης προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ἰδιώτης, που σήμαινε «ιδιώτης, ιδιωτικό πρόσωπο» (σε αντιδιαστολή προς το κράτος), «ιδιώτης πολίτης» (σε αντιδιαστολή προς τον κάτοχο δημόσιου ή πολιτικού αξιώματος), «κοινός άνθρωπος», καθώς και «πρόσωπο χωρίς επαγγελματική κατάρτιση, λαϊκός». Αργότερα απέκτησε τις σημασίες «ανειδίκευτος» και «αμαθής». Ο όρος παράγεται από το επίθετο ἴδιος (idios), που σημαίνει «προσωπικός» (όχι δημόσιος, όχι κοινός).

Στα λατινικά, η λέξη idiota υιοθετήθηκε με τη σημασία «αμόρφωτος», «αμαθής», «κοινός άνθρωπος» και στη Ύστερη Λατινική έλαβε τη σημασία «αγροίκος, αναλφάβητος, αμαθής».du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis, s.v. Στα γαλλικά διατήρησε τις σημασίες «αναλφάβητος» και «αμαθής» και, κατά τον 13ο αιώνα, προστέθηκε η σημασία «ανόητος». Στην αγγλική γλώσσα, κατά τον 14ο αιώνα, προστέθηκε η σημασία «διανοητικά ανεπαρκής».

Στα νέα ελληνικά καταλήξει συνώνυμο του "ιδιοκτήτη".

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Νοημοσύνη