Αντρέ-Ζοζέφ Αλάρ

Ο Αντρέ-Ζοζέφ Αλάρ (André-Joseph Allar, 22 Αυγούστου 1845 – 11 Απριλίου 1926) ήταν Γάλλος γλύπτης.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Αλάρ γεννήθηκε στην Τουλόν. «Το χαρακτηριστικό παράδειγμα του ανθρώπου που αγωνίζεται από μικρός και άγνωστος να γίνει μεγάλος και ξακουστός»Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, ήταν γιος απλού εργάτη στον ναύσταθμο της Τουλόν. Σε ηλικία 13 ετών εγκατέλειψε το τυπογραφείο όπου εργαζόταν ως μαθητευόμενος και παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα σχεδίου σε έναν γλύπτη της πόλεως. Η πρόοδος του ήταν γρήγορη και σε ελάχιστο χρονικό διάστημα είχε μάθει τα απαραίτητα και τότε ο μεγαλύτερος αδελφός του, που υπό τον αρχιτέκτονα Εσπεραντιέ εργαζόταν σε μεγάλα έργα στη Μασσαλία, τον κάλεσε εκεί και τον ενέγραψε στη σχολή σχεδίου. Αφού βραβεύθηκε εκεί επανειλημμένα, πήγε στο Παρίσι, όπου και εξελίχθηκε σε επιτυχημένο γλύπτη μετά τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου μαθήτευσε στο ατελιέ του καθηγητή Πιερ-Ζυλ Καβελιέ, αλλά σημαντικό ρόλο έπαιξε και η εκπαίδευσή του από τον εμπειρότερο γλύπτη Αντουάν Λωράν Νταντάν. Μετά από σκληρές δοκιμασίες, γιατί ήταν αναγκασμένος να εργάζεται παράλληλα για την επιβίωσή του, πέτυχε να πάρει υποτροφία. Το 1867 έλαβε μέρος στον διαγωνισμό για το Βραβείο της Ρώμης και τιμήθηκε με τον πρώτο έπαινο. Το 1869 με το έργο του «Η ασθένεια του Μεγάλου Αλεξάνδρου» θριάμβευσε και πήρε το Βραβείο της Ρώμης.

Ο Αλάρ είναι σήμερα γνωστότερος για τα μικρής κλίμακας γλυπτά του και για τα αρχιτεκτονικά διακοσμητικά του σχέδια. Η πλειονότητα των γλυπτών του έχει συγκεντρωθεί στο μουσείο της Τουλόν, εκ των οποίων ξεχωρίζει το «Ο Ηρακλής βρίσκει τον νεκρό γιο του». Τα γλυπτά του με θέμα τον Ηρακλή εμπνέονται ιδίως από τους μύθους που τον παριστάνουν ως σωτήρα. Τα αρχιτεκτονικά του σχέδια και διακοσμητικά έργα περιλαμβάνουν αυτά για το Μέγαρο του Κοινοβουλίου του Μεξικού (Palacio Legislativo Federal, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ) με τον Λωράν Μαρκέστ και για το Ανάκτορο των Καλών Τεχνών στην Πόλη του Μεξικού. Περίφημο είναι επίσης το άγαλμα του Νόμου στην πρόσοψη του Δικαστικού Μεγάρου της Ρώμης.

Ο Αλάρ έγινε μέλος της Λεγεώνας της Τιμής το 1896 και της Ακαδημίας Καλών Τεχνών στις 20 Μαΐου 1905. Απεβίωσε στην Τουλόν σε ηλικία 80 ετών. Μία οδός στη Μασσαλία φέρει το όνομά του προς τιμή του.

Κυριότερα έργα
 «Η Εκάβη ανακαλύπτουσα το πτώμα του Πολυδώρου», Μουσείο Καλών Τεχνών της Μασσαλίας
 «Ο θάνατος της Άλκηστης», έργο εμπνευσμένο από τον θάνατο της συζύγου του, Λιζιέ
 «Παιδί του Αμπρούτσο», Μουσείο ΟρσέLa mort d'Alceste, Enfant des Abruzzes Site of the musée d'Orsay
 «Η Θέτις φέρουσα τα όπλα του Αχιλλέως»
 «Προτομή του Montricher», πινακοθήκη Μεγάρου Longchamp (Μασσαλία)
 «Η Αγία Μαγδαληνή», πρόσοψη του Καθεδρικού Ναού της Μασσαλίας
 «Μνημείο της Ομοσπονδίας», Πλατεία Δημοκρατίας στην Τουλόν
 «Κρήνη της Πλατείας Εστρανζέν», Μασσαλία
 «Κρήνη της Πλατείας Καστελάν», Μασσαλία (συνεργασία με τον Ζυλ Καντινί)
 «Ο αδελφός μου Γκωντενσί», Μουσείο της Τουλόν
 Αγάλματα των Ζαν Μπυλάν και Ζαν Γκουζόν μπροστά από το Δημαρχείο του Παρισιού
 Ανδριάντας του Φρεντερίκ Λε Πλε, Κήπος του Λουξεμβούργου, Παρίσι
 «Η νεότης» και «Η ώριμη ηλικία», γλυπτά στο Ανάκτορο των Καλών Τεχνών, Πόλη του Μεξικού
 «Μνημείο της Εκατονταετίας», Νίκαια

Εικόνες

Παραπομπές

Πηγές
 Πηγαδάς, Νικ.: Το λήμμα «Αλλάρ Ανδρέας-Ιωσήφ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 383

Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες