Κορράδος Δ΄ ο Πρεσβύτερος

Ο Κορράδος Δ΄ ο Πρεσβύτερος, πολων. Konrad IV Starszy (π.  1384 - 9 Αυγούστου 1447) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολεσνίτσα, Κόζλε, ημίσεως Μπύτομ & ημίσεως Στσινάβα (1412-16, με τους αδελφούς του), Κάντυ, Μπιερούτουφ, Πρύντνικ & Σύτσουφ (από το 1416, μόνος του) και επίσκοπος του Βρότσλαφ & δούκας της Νύσα (από το 1417).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κορράδου Α΄ του Γηραιού, δούκα της Ολεσνίτσα/Ελς και της Γιούντιτ/Γκούτας. Και οι πέντε γιοί τους λεγόταν Κορράδοι.

Αν και ήταν ο πρώτος γιος και μπορούσε να κληρονομήσει το δουκάτο, ο Κορράδος Δ΄ επέλεξε να ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Προωθήθηκε γοργά στην ιεραρχία του κλήρου: το 1399 έγινε κληρικός του Βρότσλαφ. Το επόμενο έτος ζήτησε το αξίωμα του μέλους του Συλλόγου (canon) στον καθεδρικό του Βρότσλαφ και του κοσμήτορα του Συλλόγου στο Ντομάσλαφ/Ντόμσλαου, αλλά απέτυχε. Δεν αποθαρρύνθηκε και το το 1410 έγινε μέλος του Συλλόγου στο Βρότσλαφ και (το διάστημα 1411-17) κοσμήτορας του Συλλόγου. Το 1411 ο Κορράδος Δ΄ συγκέντρωσε όλες τις προσπάθειές του στην εκλογή του ως επισκόπου της Βάρμια/Έρμλαντ. Για τον σκοπό αυτό έκανε το μακρύ ταξίδι στη Ρώμη και, αν και δεν επέτυχε ο σκοπός του, αποζημιώθηκε με τον βαθμό του master και έγινε παπικός νοτάριος. Το 1412 έγινε μέλος του Συλλόγου στο Ολομόουτς/Όλμυτς.

Έπειτα από την παραίτηση τού Βεντσεσλάου Β΄ επισκόπου του Βρότσλαφ/Μπρέσλαου το 1417, ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ διόρισε τον Κορράδο Δ΄ ως νέο επίσκοπο. Χειροτονήθηκε στο Βρότσλαφ το 1418 από τον sufragent του Συλλόγου του Αγ. Νικολάου του Οτμούχουφ.

Πηγές
 Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy.
 Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κατηγορία:Επίσκοποι Μπρέσλαου