Φρανσίσκο Χέντο

Ο Φρανσίσκο Χέντο Λόπες (ισπανικά: 
Francisco Gento López, 21 Οκτωβρίου 1933 – 18 Ιανουαρίου 2022) ήταν Ισπανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός. Αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης της μεγάλης ακμής της και ένας από τους κορυφαίους ακραίους επιθετικούς όλων των εποχών, ψηφίστηκε 30ός καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους Ισπανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

 Βιογραφία 

Ήταν ένας πολλά υποσχόμενος δρομέας ταχύτητας ως αγόρι, και από την πρώτη του εφηβεία έπαιζε σε ομάδες ποδοσφαίρου ενηλίκων. Παρατηρήθηκε σε ένα περιφερειακό πρωτάθλημα και υπέγραψε από τον τοπικό σύλλογο, Ράγιο Καντάμπρια, από όπου μετακόμισε στη  Ράθινγκ Σανταντέρ την αγωνιστική περίοδο 1952–53. Τον επόμενο χρόνο, υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης και έγινε ένας από τους κορυφαίους παίκτες στην ιστορία του συλλόγου, φορώντας τη φανέλα με το νούμερο 11. Συνολικά για την ομάδα της ισπανικής πρωτεύουσας αγωνίστηκε για 18 χρόνια σε 600 επίσημες συναντήσεις σημειώνοντας 182 τέρματα, και συνολικά 761 αγώνες σημειώνοντας 253 γκολ. Οι 24 επίσημοι τίτλοι που κατέκτησε ήταν ρεκόρ για το σύλλογο για μισό αιώνα.

Η πρώτη του χρονιά ήταν δύσκολη καθώς ο τρόπος παιχνιδιού του δεν είχε προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της ομάδας και σε 17 αγώνες που συμμετείχε δεν κατάφερε να σκοράρει. Η επιμονή του Αλφρέδο Ντι Στέφανο για τη διατήρησή του στην ομάδα τον κράτησε εκεί για το υπόλοιπο της καριέρας του. Ο La Galerna del Cantábrico (Η θάλασσα της Κανταβρίας), όπως αποκαλούνταν, ή "Πάκο", αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός και φημίστηκε για τις δεξιότητές του με τη μπάλα και την ικανότητά του να σκοράρει. Η ταχύτητά του ήταν χαρακτηριστική έχοντας χρόνο 10,9 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα αποκτώντας το προσωνυμιο ο "υπερηχητικός". Ο Χέντο ήταν ο πρώτος μεγάλος ποδοσφαιριστής που προσχώρησε στη δημιουργία της Ρεάλ της δεκαετίας του 1950. Ήταν ένας ιδιαίτερα γρήγορος παίκτης, με άριστη τεχνική ικανότητα, η οποία του έδωσε τη δυνατότητα σε πολλαπλές τελικές πάσες κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Ήταν επίσης απειλή για σκοράρισμα λόγω της ικανότητάς του στα μακρινά σουτ. Διακρίνονταν επίσης για το ομαδικό του πνεύμα και η αγαστή συνεργασία του με τους κορυφαίους συμπαίκτες του  Ντι Στέφανο και Φέρεντς Πούσκας δημιούργησαν ένα εξαιρετικό τρίο. Το τρίο της σεζόν 1959–60 αναγνωρίστηκε ως το καλύτερο στην ιστορία του θεσμού από το γαλλικό περιοδικό France Football το 2018, ενώ η γαλλική εφημερίδα L'Équipe αξιολόγησε το Χέντο ως το δεύτερο καλύτερο ποδοσφαιριστή στην ιστορία των 60 χρόνων της διοργάνωσης το 2016 πίσω μόνο από το Ντι Στέφανο.  

Στον τελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1957 στην έδρα της Ρεάλ Μαδρίτης, σημείωσε το δεύτερο γκολ της ομάδας στη νίκη με 2–0 κόντρα στη Φιορεντίνα και ένας άλλο σημαντικό γκολ του Χέντο ήταν στον τελικό του 1958, με αντίπαλο τη Μίλαν, όταν στην παράταση σημείωσε το νικητήριο στο 3–2 μετά από 107 λεπτά.
Μεταξύ άλλων διακρίσεων, ο Χέντο κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών έξι φορές με τη Ρεάλ Μαδρίτης (ένα ακατάρριπτο ρεκόρ), σημειώνοντας 30 γκολ σε 89 αγώνες καριέρας στη διοργάνωση. Από το 1960 ήταν και αρχηγός της ομάδας. Δεν έχασε κανένα αγώνα Κυπέλλου Ευρώπης μεταξύ 1955 και 1970. Έπαιξε επίσης για την Εθνική Ισπανίας από το 1955 έως το 1969, συμμετέχοντας σε 43 αγώνες και σημείωσε πέντε τέρματα. Με την εθνική της ιβηρικής χώρας δεν γνώρισε επιτυχία σε κανένα από τα δύο Παγκόσμια Κύπελλα που συμμετείχε (1962 και 1966, στο οποίο ήταν και αρχηγός).

Αγωνίστηκε σε οκτώ τελικούς του μεγάλου Ευρωπαϊκού Κυπέλλου (ρεκόρ 6 νίκες–2 ήττες) με την ένατη ευρωπαϊκή τελική εμφάνιση στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1970–71 όπου η Ρεάλ Μαδρίτης στις 21 Μαρτίου 1971 αγωνίστηκε στην Ελλάδα στο Στάδιο Καραϊσκάκη και έχασε από την Τσέλσι με 1–2. Ήταν ο τελευταίος του αγώνας. Είναι κάτοχος αυτού του ρεκόρ από κοινού με το Πάολο Μαλντίνι (με επίδοση 5–3), ενώ οι έξι τίτλοι παραμένουν ακατάρριπτο ρεκόρ. Ο  συμπαίκτης του Ντι Στέφανο (επίδοση 5–2) έρχεται τρίτος με 7.

Στις 23 Οκτωβρίου 1963 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα απέναντι στην Εθνικής Αγγλίας για τον εορτασμό των 100 χρόνων της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας μαζί με τους Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Λεβ Γιασίν, Εουσέμπιο, Ρεϊμόν Κοπά, Ντζάλμα Σάντος, Γιόζεφ Μάζοπουστ, Ούβε Ζέελερ, Ντένις Λόου κα. Επίσης συμμετείχε στη Μικτής Ευρώπης στον αγώνα προς τιμή του Στάνλεϊ Μάθιους στις 28 Απριλίου 1965.

Αφού αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1971, έγινε προπονητής αναλαμβάνοντας την ευθύνη διαφόρων μικρών ομάδων. Στο τέλος, δέχθηκε θέση ως πρεσβευτής για τη Ρεάλ στην Ευρώπη. Ήταν επίτιμος πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης από το 2014 μέχρι το θάνατό του.

Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεάλ Μαδρίτης
 Πρωτάθλημα Ισπανίας (12) : 1953–54 , 1954–55 , 1956–57 , 1957–58 , 1960–61 , 1961–62 , 1962–63 , 1963–64 , 1964–65 , 1966–67 , 1967–68 , 1968–69
 Κύπελλο Ισπανίας (2) : 1961–62, 1969–70
 Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (6) : 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1965–66
 Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1960
 Λατινικό Κύπελλο (2) : 1955, 1957
Ατομικές διακρίσεις
 Οι περισσότεροι τίτλοι του ισπανικού πρωταθλήματος : 12
 Τα περισσότερα μεγάλα τρόπαια με τη Ρεάλ Μαδρίτης: 23
 World Soccer World XI (3) : 1960, 1961, 1962
 World Soccer περιοδικό : Οι 100 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές όλων των εποχών
 Βραβείο Golden Foot Legends : 2004
 IFFHS Legends
 IFFHS : 30ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα 
 Επίτιμος Πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης : 2016

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράθινγκ Σανταντέρ
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:FIFA 100
Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1962
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966