Ramones (album)

Ramones είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του Αμερικανικού πανκσυγκροτήματος Ramones, που κυκλοφόρησε στις 23 Απριλίου 1976 από την Sire Records . Η Λίζα Ρόμπινσον, δημοσιογράφος του Hit Parader και του Rock Scene, είδε το συγκρότημα α σε μια συναυλία στη Νέα Υόρκη, έγραψε άρθρα για αυτούς  και πρότεινε στον Danny Fields να τους αναλάβει ως μάνατζερ. Ο Fields συμφώνησε αλλά και έπεισε τον Craig Leon να αναλάβει την παραγωγή του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος αφού πρώτα ηχογραφηθεί ένα demo για επαφές με διάφορες εταιρείες. Ο Leon έπεισε τον πρόεδρο της Sire Seymour Stein να ακούσει την μπάντα να παίζει  και ακολούθησε υπογραφή συμβολαίου. Οι Ramones άρχισαν να ηχογραφούν  τον Ιανουάριο του 1976 και χρειάζονταν μόνο επτά ημέρες και  6.400 δολάρια ενώ χρησιμοποίησαν και κάποιες τεχνικές καταγραφής ήχου  σχετιζόμενες με αυτές των πρώτων δίσκων των Beatles 

Το εξώφυλλο του άλμπουμ, βασίζεται σε μία φωτογραφία της Roberta Bayley του περιοδικού Punk. Στην φωτογραφία αυτή τα τέσσερα μέλη είναι όρθια και ακουμπούν  σε έναν τοίχο  στη Νέα Υόρκη . Η δισκογραφική εταιρεία κατέβαλε μόνο $ 125 για την  φωτογραφία αυτή, η οποία από τότε έχει καταστεί εικόνα αναφοράς για εξώφυλλα διαφόρων ρο άλμπουμ. Το πίσω εξώφυλλο απεικονίζει έναν  αετό μαζί με τον κατάλογο τραγουδιών  του άλμπουμ. Μετά την κυκλοφορία  του, ο Ramones προσπάθησαν  να γράψουν  δύο singles, τα οποία απέτυχαν να γράψουν. Οι Ramones άρχισαν επίσης να περιοδεύουν για να βοηθήσουν να πουλήσουν δίσκους. Αυτές οι περιοδείες είχαν ως επί το πλείστον έδρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δύο είχαν γίνει  στη Βρετανία. 

Η βία, η χρήση ναρκωτικών, τα θέματα σχέσεων, το χιούμορ και ο ναζισμός ήταν εμφανή στους στίχους του άλμπουμ. Το άλμπουμ ανοίγει με το " Blitzkrieg Bop ", ένα από τα πιο αναγνωρισμένα τραγούδια της μπάντας. Τα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ είναι uptempo, με πολλά τραγούδια που μετράνε σε πάνω από 160 κτυπήματα ανά λεπτό. Τα τραγούδια είναι επίσης αρκετά σύντομα με μεγαλύτερο το "I Do not Wanna Go Down to the Basement" που διαρκεί 2:35. Ο δίσκος περιλαμβάνει και διασκευή του τραγουδιού " Let's Dance " του Chris Montez . 

Το άλμπουμ παρά τις αρκετές ενθουσιώδεις κριτικές σε μουσικά έντυπα έφθασε μόνον ως την θέση 111 του Αμερικανικού Billboard 200 . Πολλοί αργότερα το θεωρούσαν εξαιρετική επιρροή  και από τότε έχουν λάβει πολλά βραβεία, όπως το κορυφαίο σημείο του περιοδικού Spin του περιοδικού "50 Most Essential Punk Records". Το Ramones θεωρείται το ισχυρότερο πανκ άλμπουμ  στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο και είχε σημαντική επίδραση σε άλλα είδη ροκ μουσικής, όπως το grunge και το heavy metal . Το άλμπουμ κατατάχθηκε στον αριθμό 33 στη λίστα του Rolling Stone  το 2012 των 500 μεγαλύτερων αλμπουμ όλων των εποχών  και έγινε χρυσό από τον Σύνδεσμο Βιομηχανίας ηχογραφήσεων  της Αμερικής το 2014.  

 Ιστορικό 
Οι Ramones άρχισαν να παίζουν συναυλίες στα μέσα του 1974, με την πρώτη τους εμφάνιση στα Performance Studios στη Νέα Υόρκη .  Το συγκρότημα, ερχόμενο σε στυλ παρόμοιο με εκείνο που χρησιμοποιείται στο ντεμπούτο άλμπουμ τους, τυπικά εκτελείται σε κλαμπ στο κέντρο του Μανχάταν, συγκεκριμένα το CBGB και το Max's Kansas City . Melnick & Meyer 2003, p. 33. Στις αρχές του 1975, η Λίζα Ρόμπινσον, συντάκτης του Hit Parader και της Rock Scene, είδε το νεοσύστατο Ramones να παίζει στο CBGB και στη συνέχεια έγραψε για το συγκρότημα σε πολλά θέματα περιοδικών. Ο τραγουδιστής  της μπάντας Joey Ramone ανέφερε ότι "η Λίζα ήρθε  να μας δει. Είπε ότι άλλαξα τη ζωή της, άρχισε να γράφει για εμάς στη Rock Scene και έπειτα ο Lenny Kaye θα έγραφε για εμάς και αρχίσαμε να παίζουμε περισσότερο σαν το The Village Voice . Το Word έβγαινε και οι άνθρωποι άρχιζαν να κατεβαίνουν. "  Με πεποίθηση ότι η μπάντα χρειαζόταν ένα συμβόλαιο εγγραφής, η Robinson επικοινώνησε με τον Danny Fields, πρώην μάνατζερ  των Stooges, και υποστήριξε ότι έπρεπε να μανατζάρει  το συγκρότημα. Ο Fields συμφώνησε  επειδή η μπάντα «είχε πάντα ό, τι του άρεσε» Rombes 2005, p. 65. και έγινε μάνατζερ  τον Νοέμβριο του 1975.Rombes 2005, p. 66. 

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1975, οι Ramones ηχογράφησαν ένα demo στο 914 Sound Studios, το οποίο παρήγαγε ο Marty Thau . Με τα τραγούδια " Judy Is a Punk " και " I Wanna Be Your Boyfriend ", η μπάντα χρησιμοποίησε το demo για να παρουσιάσει το στυλ τους σε μελλοντικές ετικέτες.  Porter 2004, p. 43. Ο παραγωγός Craig Leon, ο οποίος είχε δει τις συναυλίες των Ramones το καλοκαίρι του 1975, έφερε το demo στον διευθυντή της   Sire Records τον Seymour Stein . Rombes 2005, p. 66. True 2005, p. 50. Ο Stein τελικώς προσέφερε συμβόλαιο στους Ramones, αν και η Sire είχε προηγουμένως υπογράψει μόνο ευρωπαϊκές ροκ μπάντες. True 2005, p. 51. Leigh 2009, p. 126. Ο Ντράμερ  Tommy Ramone υπενθύμισε: "Ο Craig Leon είναι αυτός που  έχει υπογράψει. Κατέβαλε τον αντιπρόεδρο και όλους αυτούς τους ανθρώπους -είναι ο μόνος ισχίος στην εταιρεία. Κινδύνισε την καριέρα του για να μας φέρει στην ετικέτα. "  Rombes 2005, p. 67. Ο Craig προσφέρθηκε να κυκλοφορήσει το "You're Gonna Kill That Girl" ως single, αλλά η μπάντα αρνήθηκε να επιμείνει στην ηχογράφηση  ολόκληρου του άλμπουμ. Η Sire αποδέχθηκε το αίτημά τους και συμφώνησε να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ στούντιο . Porter 2004, p. 37. Melnick & Meyer 2007, p. 62. 
εναλλ.=A building in a city at night that reads "RADIO CITY" in all caps lit up in various places around the building|δεξιά|μικρογραφία| Ο Ramones ηχογράφισαν στον όγδοο όροφο του Radio City Music Hall . 

 Έργα τέχνης και συσκευασία 
Αρχικά, οι Ramones ήθελαν ένα εξώφυλλο άλμπουμ παρόμοιο με το Meet the Beatles! (1964) και ο Danny Fields τράβηξε φωτογραφίες σε αυτό το στυλ αλλά η εταιρεία Sire ήταν δυσαρεστημένη με το αποτέλεσμα. Η κατεύθυνση της τέχνης ήταν από τον Toni Wadler και, σύμφωνα με τον γελοιογράφο John Holmstrom, η ιδέα κάλυψης "Meet The Beatles" βγήκε "τρομερά". Leigh 2009, p. 138. Ο Wadler επέλεξε αργότερα μια φωτογραφία από τον Roberta Bayley, έναν φωτογράφο για το περιοδικό Punk για το εξώφυλλο. Η ασπρόμαυρη φωτογραφία στο μπροστινό μέρος του άλμπουμ ήταν αρχικά σε ένα θέμα του Punk . 

Τα χαρακτηριστικά των φωτογραφιών (από αριστερά προς τα δεξιά) Johnny, Tommy, Joey και Dee Dee Ramone, κοιτάζοντας την κάμερα με κενά πρόσωπα. Όλοι φορούν φθαρμένα μπλε τζιν και δερμάτινα σακάκια που στέκονται όρθια ενάντια στον τοίχο ενός ιδιωτικού κήπου που ονομάζεται Garden's Albert, που βρίσκεται στην περιοχή Bowery της Νέας Υόρκης μεταξύ Bowery Street και Second Street.  Leigh 2009, p. 138. Η στάση των μελών της ομάδας στη φωτογραφία θα επηρέαζε και τα μελλοντικά σχέδια τους, με την πλειοψηφία των επιτυχημένων τους άλμπουμ χρησιμοποιώντας μια εικόνα της μπάντας στο μπροστινό εξώφυλλο.  Ο  Legs McNeil δηλώνει ότι "ο Tommy στέκεται στα άκρα του και οι Joey [κουνιούνται] πάνω από λίγο".  Η τέχνη του πίσω καλύμματος, που απεικονίζει μια πόρπη ζώνης με τον αμερικανικό φαλακρό αετό και το λογότυπο της μπάντας, σχεδιάστηκε από τον Arturo Vega .  Η λίστα τραγουδιών στο πίσω κάλυμμα αποτυγχάνουν να επιβεβαιώσουν την υποστήριξη τραγουδιστών και πρόσθετων συσκευών αναπαραγωγής οργάνων. Ο Leigh, ο οποίος παρουσίασε φωνητικά υποστηρίξεως σε πολλά κομμάτια, ζήτησε από τον κιθαρίστα Johnny γιατί δεν αναφέρεται σε αυτούς που συνέβαλαν στο δίσκο . Ο Johnny απάντησε: «Δεν θέλαμε τους ανθρώπους να μπερδεύονται με το ποιος είναι στο συγκρότημα ή ποιος δεν είναι. Είναι το πρώτο μας άλμπουμ, ξέρετε, και δεν θέλαμε τους ανθρώπους να μπερδεύονται. "  
εναλλ.=A black and white picture of a rock band with four members shown performing on stage.|δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ| Οι Ramones live το 1976 στο Τορόντο . 

 Στίχοι και σύνθεση 
Τα τραγούδια των  Ramones αφορούσαν διάφορα λυρικά θέματα, όπως η βία, η ανδρική πορνεία, η χρήση ναρκωτικών και ο ναζισμός . Ενώ οι διαθέσεις εμφανίζεται στο άλμπουμ ήταν συχνά σκοτεινή, Sabin 2002, p. 164. ο Johnny είπε ότι κατά τη σύνταξη τους στίχους που δεν είχαν «προσπαθεί να είναι προσβλητικό.»  Πολλά τραγούδια από το άλμπουμ έχουν υποστηρικτικά φωνητικά από διάφορους επισκέπτες. Ο Leigh τραγούδησε φωνητικά για την "Judy Is a Punk", "Θέλω να είμαι ο φίλος σου", και στο "Blitzkrieg Bop". Ο Tommy τραγούδησε φωνητικά για το "I don't want to walk around with you", "Judy Is Punk", και κατά τη διάρκεια  του "Chainsaw". Leigh 2009, p. 135. Ο μηχανικός του άλμπουμ, ο Rob Freeman, τραγούδησε φωνητικά για την τελική απόδραση του "I Wanna Be Your Boyfriend". Η διάρκεια του άλμπουμ είναι 29 λεπτά και τέσσερα δευτερόλεπτα και περιέχει 14 κομμάτια.  

Το άνοιγμα "Blitzkrieg Bop" γράφτηκε από τον Tommy και αρχικά ονομάστηκε "Animal Hop". Leigh 2009, p. 120. Μόλις ο Dee Dee αναθεώρησε τους στίχους, η μπάντα άλλαξε τη διατύπωση, το όνομα και εν μέρει το θέμα. Leigh 2009, p. 121. Σύμφωνα με τον Tommy, η αρχική ιδέα του τραγουδιού ήταν "τα παιδιά που πήγαιναν σε μια επίδειξη και είχαν καλό χρόνο", αλλά το θέμα έγινε περισσότερο σχετικό με τους ναζί μετά την αναθεώρησή τους.  Το κομμάτι ξεκινά με ένα όργανο διάστημα που διαρκεί περίπου 20 δευτερόλεπτα. Στο 20ο δευτερόλεπτο, η κιθάρα και το μπάσο σταματούν, σημειώνοντας την πρώτη γραμμή του Joey, "Hey ho, let's go".  

"Beat on the Brat" είπε ο Joey ότι έχει προέλευση που σχετίζεται με την ανώτερη τάξη της Νέας Υόρκης. Ο Dee Dee, ωστόσο, εξήγησε ότι το τραγούδι ήταν για το πώς ο Joey είδε μια μητέρα να "πηγαίνει μετά από ένα παιδί με ένα ρόπαλο στο λόμπι του [κτίριο διαμερίσματός του] και έγραψε ένα τραγούδι γι 'αυτό". McNeil & McCain 2009, p. 183.

Το "Judy Is a Punk" - που γράφτηκε την ίδια εποχή με το "Beat on the Brat" - γράφτηκε από τον Joey αφού περπάτησε κοντά στο Thorny Croft, ένα κτίριο διαμερισμάτων "όπου όλα τα παιδιά στη γειτονιά κρεμούσαν στην ταράτσα και έπιναν. " True 2005, p. 60. Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται σε δύο πιθανώς φανταστικά περιθωριακά πρόσωπα την Judy και την Jackie και τους πιθανούς θανάτους τους στο τέλος του τραγουδιού.  Το "Judy Is a Punk" είναι το συντομότερο κομμάτι του άλμπουμ (διάρκεια: 1:32). 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Άλμπουμ