Φελίξ της Ακουιτανίας

Ο Φελίξ της Ακουιτανίας (πέθανε περί το 670) ήταν Πατρίκιος στην Φραγκία την εποχή που κυβερνούσαν οι Μεροβίγγειοι, και ο πρώτος ανεξάρτητος Δούκας της Ακουιτανίας (660 - 670).Costambeys, Innes & MacLean 2011, σ. 47Lewis 1976, σ. 388 Σημ. 31 Η έδρα του ήταν στην Τουλούζη, καταγράφεται σαν "ένας ευγενής πατρίκιος από την πόλη της Τουλούζης που απέκτησε την εξουσία σε όλες τις περιοχές βόρεια από τα Πυρηναία που κατοικούσαν οι Βάσκοι".Nicolle 2008, σ. 16James 1977, σ. 14 Ο Φελίξ θεωρείται ο πρώτος ανεξάρτητος κυβερνήτης στο Δουκάτο της Ακουιτανίας, ταυτίζεται με το παλιό βασίλειο του Χαριβέρτου Β΄, είχε δολοφονηθεί από τον Δαγοβέρτο Α΄ που κυβερνούσε την Αυστρασία (632). Ο Δαγοβέρτος Α΄ κατέλαβε στην συνέχεια την περιοχή της Ακουιτανίας και υπέταξε τους Βάσκους.Lewis 1976, σ. 400 Θεωρείται σαν ο πρώτος κυβερνήτης της αυτόνομης Ακουιτανίας, η παρουσία του περιγράφεται ωστόσο σαν "μυστήρια" και "θολή".Nicolle 2008, σ. 20

Ο Φελίξ ήταν οπαδός του βασιλιά της Αυστρασίας Χλωτάριου Γ΄ και του Μαγιορδόμου του Εμπροίν, ο Έρεμπερτ διορίστηκε επίσκοπος της Τουλούζης. Με τον πρόωρο θάνατο του Χλωτάριου Γ΄ (673) ο αδελφός και διάδοχος του Χιλδέριχος Β΄ έδιωξε τον Εμπροίν, ο Έρεμπερτ αποσύρθηκε.Wood 1994, σσ. 229, 237, 282 Την ίδια εποχή ένας άλλος ευγενής ο Λούπος Α΄ της Ακουιτανίας που "ήρθε μαζί με τον Φελίξ" βρέθηκε σε μια Σύνοδο στην Μπορντώ, ο Φελίξ είχε ήδη αναλάβει την διοίκηση στην Ακουιτανία.Higounet 1963, σσ. 20–21 Σημ. 43 και 45 Η Σύνοδος υπό την προεδρεία του Χιλδέριχου Β΄ επικύρωσε ότι η Ακουιτανία και το Δουκάτο της Γασκώνης θα ήταν υπό την ψηλή κυριαρχία του βασιλιά της Αυστρασίας, η συμφωνία έσπασε όταν δολοφονήθηκε ο Χιλδέριχος Β΄ (675). Ο Λούπος που ήταν προστατευόμενος του Φελίξ ανέλαβε την διοίκηση στην Γασκώνη, αργότερα τον διαδέχθηκε σε ολόκληρη την Ακουιτανία. Από την άλλη πλευρά ο Λούπος ήταν αντίπαλος του Εμπροίν με αποτέλεσμα να στραφεί εναντίον του Φελίξ και να επαναστατήσει διεκδικώντας ανεξαρτησία της Γασκώνης. Ο Λούπος Α΄ έγινε δούκας σε ολόκληρη την Ακουιτανία, προσπάθησε να επεκταθεί στα βόρεια αλλά στις προσπάθειες αυτές σκοτώθηκε.

Παραπομπές

Πηγές
Costambeys, Marios; Innes, Matthew; MacLean, Simon (2011). The Carolingian World. Cambridge Medieval Textbooks. Cambridge: Cambridge University Press.
Higounet, Charles (1963). Bordeaux pendant le haut moyen âge. Bordeaux: Imprimeries Delmas.
James, Edward (1977). The Merovingian Archaeology of South-West Gaul, Volume 1. BAR Supplementary Series. 25. British Archaeological Reports.
Lewis, Archibald R. (1976). "The Dukes in the Regnum Francorum, A.D. 550–751". Speculum. 51 (3): 381–410. 
Nicolle, David (2008). Poitiers AD 732: Charles Martel Turns the Islamic Tide. Campaign Series. 190. Osprey Publishing.
Wood, Ian N. (1994). The Merovingian Kingdoms, 450–751. London: Longman.
Rouche, Michel (1979). L'Aquitaine des Wisigoths aux Arabes (418–781): Naissance d'une région. Paris: Éditions Jean Touzot

Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας