Έξι βιλαέτια

Τα έξι βιλαέτια (οθωμανικά τουρκικά: , Vilâyat-ı Sitte), επίσης αναφερόμενα ως έξι αρμενικά βιλαέτια (αρμενικά: , Vets' haykakan vilayet'ner, τουρκικά: Altı vilayet, Altı Ermeni ili ), ήταν βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα οποία κατοικούνταν, κατά πληθυσμιακή πλειοψηφία, από Αρμένιους. Τα συγκεκριμένα έξι βιλαέτια ήσαν τα κάτωθι: το Βιλαέτι του Βαν, το Βιλαέτι του Ερζουρούμ, το Βιλαέτι του Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ, το Βιλαέτι του Μπιτλίς, το Βιλαέτι του Ντιγιάρμπακιρ, καθώς και το Βιλαέτι της Σεβαστείας. Μαζί, αναφέρονται, ορισμένες φορές, ως «Οθωμανική Αρμενία», ως αντιπαράθεση προς την Ρωσική Αρμενία.

Τα συγκεκριμένα βιλαέτια παραπέμπουν στις «επαρχίες κατοικούμενες από τους Αρμένιους», όπως αναφέρονται εντός του άρθρου 16Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου της 3ης Μαρτίου 1878, άρθρο 16: «Καθώς η εκκένωση, εκ μέρους των ρωσικών δυνάμεων, των εδαφών τα οποία τελούν υπό τον έλεγχό τους στην Αρμενία και τα οποία οφείλουν να επιστραφούν στην Τουρκία, θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις, καθώς και εντάσεις οι οποίες θα ήταν δυνατό να έχουν αρνητικές επιπτώσεις επί των καλών, μεταξύ των δύο χωρών, διπλωματικών σχέσεων, η Υψηλή Πύλη δεσμεύεται για την εφαρμογή, δίχως περαιτέρω καθυστέρηση, των βελτιωτικών εργασιών και μεταρρυθμίσεων, οι οποίες αποτελούν απαίτηση των τοπικών κοινωνιών των επαρχιών οι οποίες κατοικούνται από τους Αρμένιους, καθώς και για την εγγύηση της ασφάλειας των τελευταίων απέναντι στους Κούρδους, καθώς και τους Κιρκάσιους.» της συνθήκης ειρήνης η οποία υπεγράφη στον Άγιο Στέφανο (σημερινό Γιεσίλκιοϊ), στις 3 Μαρτίου 1878, καθώς και, στη συνέχεια, εντός του άρθρου 61Συνθήκη του Βερολίνου της 13ης Ιουλίου 1878, άρθρο 61: «Η Υψηλή Πύλη δεσμεύεται για την υλοποίηση, δίχως περαιτέρω καθυστέρηση, των βελτιωτικών εργασιών και μεταρρυθμίσεων, οι οποίες αποτελούν απαίτηση των τοπικών κοινωνιών των επαρχιών οι οποίες κατοικούνται από τους Αρμένιους, καθώς και για την εγγύηση της ασφάλειας των τελευταίων απέναντι στους Κούρδους, καθώς και τους Κιρκάσιους. Επιπροσθέτως, δεσμεύεται για την τακτική ενημέρωση, αναφορικά με τα ληφθέντα μέτρα προς την συγκεκριμένη κατεύθυνση, των δυνάμεων οι οποίες θα παρακολουθούν, καθώς και θα ελέγχουν την εφαρμογή τους.» της τελική πράξεως του Συνεδρίου των Εθνών, το οποίο διεξήχθη στο Βερολίνο από τις 13 Ιουνίου 1878 έως τις 13 Ιουλίου του ιδίου έτους. Μέσω των συγκεκριμένων όρων, η Υψηλή Πύλη δεσμευόταν, αρχικώς, «για την υλοποίηση των βελτιωτικών εργασιών και μεταρρυθμίσεων, οι οποίες αποτελούν απαίτηση των τοπικών κοινωνιών των επαρχιών οι οποίες κατοικούνται από τους Αρμένιους», καθώς και, επίσης, «για την εγγύηση της ασφάλειάς τους απέναντι στους Κούρδους, καθώς και τους Κιρκάσιους».

 Ιστορία 
Το 1864, η Οθωμανική Αυτοκρατορία προχώρησε στην υλοποίηση αριθμού διοικητικών εδαφικών μεταρρυθμίσεων, επηρεασμένες από το ναπολεόντειο συγκεντρωτικό σύστημα, αντικαθιστώντας τις επαρχίες της αυτοκρατορίας από εικοσιεπτά βιλαέτια, τα οποία και έλαβαν την ονομασία της τοπικής έδρας τους. Κατόπιν αριθμού σχετικών τροποποιήσεων (το 1878, το 1880 και το 1895), το ανατολικό τμήμα της Ανατολίας, τελικώς, διαιρέθηκε διοικητικά, συνολικά, σε έξι βιλαέτια, στοχεύοντας, μέσω αυτού, στην αποδυνάμωση των αρμενικών πληθυσμών, μέσω της συνύπαρξής τους με άλλους λαούς, προκειμένου να μην αποτελούν συμπαγή πληθυσμιακή πλειοψηφία εντός συγκεκριμένων διοικητικών υποδιαιρέσεων, γεγονός το οποίο θα ήταν δυνατό να οδηγήσει σε εκ μέρους τους απαιτήσεις για περαιτέρω αυτονομία . Ο όρος «έξι αρμενικές επαρχίες», αρχικώς, χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου του Βερολίνου το 1878, όπου η Οθωμανική Αυτοκρατορία όφειλε να εγγυηθεί για την υλοποίηση σχετικών μεταρρυθμίσεων.

 Πληθυσμός 
 Εθνότητες 

 Αρμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, 1912  
ΕθνότητεςΜπιτλίςΝτιγιάρμπακιρΕρζουρούμΜαμουρέτ-ουλ-ΑζίζΣεβάστειαΒανΣύνολο% Αρμένιοι38,9 Τούρκοι130,8 Κούρδοι219,1 Άλλοι311,1 Σύνολο1001 συμπεριλαμβανομένων των Κιζιλμπάσηδων 
2 συμπεριλαμβανομένων των Ζαζάκων 
3 Ασσύριοι (Νεστοριανοί, Ιακωβίτες, Χαλδαίοι), Κιρκάσιοι, Έλληνες, Γιαζίντι, Πέρσες, Λαζοί, Εβραίοι, Ρομά

 Επίσημη οθωμανική απογραφή, 1914  
Η πλειοψηφία εκ των σημερινών δυτικών ιστορικών συμφωνούν στο γεγονός πως η επίσημη οθωμανική απογραφή του 1914 υποτιμά τον ακριβή αριθμό των πληθυσμιακών μειονοτήτων, μεταξύ των οποίων και εκείνη των Αρμενίων . Συγκεκριμένα, η οθωμανική απογραφή δεν απαριθμεί τις εθνοτικές ομάδες, αλλά τις θρησκευτικές ομάδες. Συνεπώς, ως Αρμένιοι λογίζονται όσοι είναι πιστοί της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας, ωστόσο, οι Αρμένιοι οι οποίοι ισχυρίστηκαν πως ήσαν Μουσουλμάνοι κατεγράφησαν ως Μουσουλμάνοι, ενώ οι Αρμένιοι Προτεστάντες, όπως συνέβη και με τους Πόντιους, τους Έλληνες του Καυκάσου, καθώς και τους Λαζούς, κατεγράφησαν ως Άλλοι.

Θρησκευτικές ομάδεςΜπιτλίςΝτιγιάρμπακιρΕρζουρούμΜαμουρέτ-ουλ-ΑζίζΣεβάστειαΒανΣύνολο% Μουσουλμάνοι179,6 Αρμένιοι16,5 Άλλοι3,9 Σύνολο1001 Η οθωμανική απογραφή δεν παρέχει πληροφορίες σχετικές με τις ξεχωριστές μουσουλμανικές εθνότητες, όπως οι Τούρκοι, οι Κούρδοι, οι Κιρκάσιοι, κτλ.

 Σημαντικότερες πόλεις 
Το σύνολο των αριθμητικών στοιχείων χρονολογείται από τις απαρχές του 20ού αιώνα.
 Πόλη Βιλαέτι Πληθυσμός Αρμένιοι % Βαν Βαν   62,5 % Σεβάστεια Σεβάστεια   50 % Ερζουρούμ Ερζουρούμ   25 % Μεζερέχ Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ   50,67 % Μπιτλίς Μπιτλίς   23,33 % Ντιγιάρμπακιρ Ντιγιάρμπακιρ Αραπγκίρ Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ   50 % Μαλάτεια Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ   50 %

 Δείτε επίσης 

 Δυτική Αρμενία
 Ιστορία των Αρμενίων κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
 Οθωμανικός αρμενικός πληθυσμός
 Διοίκηση της Δυτικής Αρμενίας
 Ρωσική Αρμενία
 Γενοκτονία των Αρμενίων

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Πηγές 











 Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 




Κατηγορία:Ιστορία της Αρμενίας
Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Μέση Ανατολή
Κατηγορία:Δυτική Αρμενία