Δημοκρατικό Κόμμα της Κορέας

Το Δημοκρατικό Κόμμα (Κορεατικά: 더불어민주당, χάντσα: 더불어民主黨, προφέρεται: ντομπουλομιντζουντάνγκ, σύντμηση: 민주) είναι ένα κεντρώο,  φιλελεύθερο  πολιτικό κόμμα στη Νότια Κορέα.". Στα Κορεατικά προφέρεται Μιντζού. και στο παρελθόν ονομαζόταν Νέα Πολιτική Συμμαχία για τη Δημοκρατία (NPAD). Το κόμμα ιδρύθηκε στις 26 Μαρτίου 2014 από συγχώνευση του Δημοκρατικού Κόμματος και της προπαρασκευαστικής επιτροπής του Κόμματος Νέου Πολιτικού Οράματος.

 Ιστορία 

 Ίδρυση (Μάρτιος 2014) 
Το Δημοκρατικό Κόμμα ιδρύθηκε με το όνομα "Νέα Πολιτική Συμμαχία για τη Δημοκρατία" στις 26 Μαρτίου 2014, όταν ο Αν Τσολ-σου ήταν αρχηγός μίας ομάδας που ετοιμάζονταν να σχηματίσουν το "Κόμμα Νέου Πολιτικού Οράματος". Αντί αυτού, συμφώνησαν για συγχώνευση με το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Δημοκρατικό Κόμμα, στο οποίο αρχηγός ήταν ο Κιμ Χαν-γκιλ. Ο Αν και ο Κιμ ανέλαβαν από κοινού την ηγεσία του νέου κόμματος. Τρεις μήνες μετά, στις αναπληρωματικές εκλογές του Ιουλίου του 2014 το κόμμα δεν κέρδισε καμία έδρα, και οι δύο αρχηγοί παραιτήθηκαν. Μία έκτακτη επιτροπή ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος.

 Αν-Μουν: αντιπαράθεση και διάσπαση (2015-16) 
Την 7η Φεβρουαρίου 2015, κατά τη διάρκεια μίας συνδιάσκεψης της Νέας Πολιτικής Συμμαχίας για τη Δημοκρατία (ΝΠΣΔ), ο Μουν Τζε-ιν εξελέγη νέος πρόεδρος του κόμματος. Ο Μουν Τζε-ιν και ο φίλος του, ο μετέπειτα Πρόεδρος της Ν. Κορέας, Ρο Μού-χιον είχαν μαζί ένα δικηγορικό γραφείο στην Μπούσαν, όπου ειδικεύονταν στα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κομματική παράταξη του Μουν ευνοούσε τον Ρο Μού-χιον και ήταν αντίθετη με τους Αν και Κιμ. Τον Μάιο του 2015, ενώ οι δύο τελευταίοι παρευρίσκονταν σε ένα μνημόσυνο του Ρο Μού-χιον, ένα πλήθος τους αποδοκίμασε κατηγορώντας τους ότι «έσπειραν εσωτερικές διχόνοιες» στο κόμμα.

Καθώς εντάθηκαν οι ενδοκομματικές αντιπαραθέσεις, η δημοτικότητα του κόμματος έπεσε από 40% σε 30% στις δημοσκοπήσεις. Τον Σεπτέμβριο του 2015, μία ολιγομελής κοινοβουλευτική ομάδα με αρχηγό τον Τσουν Τζουνγκ-μπε εγκατέλειψαν τη ΝΠΣΔ, και ίδρυσαν το Λαϊκό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα. Μία δημοσκόπηση που διεξήχθη στις 12-14 Νοεμβρίου 2015 έδειξε ότι οι υποστηρικτές της ΝΠΣΔ ήθελαν περισσότερους πολιτικούς στην ηγεσία του κόμματος, ίσως μία τριμελή προεδρία που να περιλαμβάνει τον Μουν, τον Αν, και τον δήμαρχο της Σεούλ Παρκ Ουόν-σουν. Την 29η Νοεμβρίου, ο Αν απέρριψε την πρόταση για κοινή ηγεσία, και αντί αυτού πρότεινε την σύγκληση κομματικής συνόδου για την εκλογή ενός νέου αρχηγού. Όταν έστειλε τελεσίγραφο στον Μουν ζητώντας αλλαγή αρχηγού, αυτός απέρριψε το αίτημα. Την 13η Δεκεμβρίου ο Αν και μία τριανταμελής κοινοβουλευτική ομάδα εγκατέλειψαν την Νέα Πολιτική Συμμαχία για τη Δημοκρατία.

Ο Αν και η ομάδα του, με συμπεριλαμβανόμενο τον Κιμ Χαν-γκιλ, ξεκίνησαν τις προετοιμασίες για την ίδρυση ενός νέου κόμματος. Στις 12 Ιανουαρίου 2016, ο Κουον Ρο-καπ, ένας συνεργάτης του πρώην Προέδρου Κιμ Ντε-τζουνγκ, εγκατέλειψε το κόμμα μαζί με μια κοινοβουλευτική ομάδα 40 μελών. Έριξε την ευθύνη στον αρχηγό του κόμματος, τον οποίον χαρακτήρισε ως «στενόμυαλο ηθικολόγο και μοναστικό» που δημιούργησε μία "Ρο-ιστική παράταξη" στη ΝΠΣΔ. Τον Ιανουάριο του 2016, το Λαϊκό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα του Τσουν συγχωνεύτηκε με την ομάδα του Αν Τσολ-σου και ιδρύθηκε το Λαϊκό Κόμμα, με αρχηγό τον Αν.

Μετά τις διασπάσεις, η ΝΠΣΔ μετονομάστηκε σε Κόμμα Μιντζού (σημαίνει "δημοκρατικό") και στις 27 Ιανουαρίου 2016 ο Μουν παραιτήθηκε από την ηγεσία του κόμματος. Η ηγεσία του κόμματος πέρασε στον Κιμ Τσονγκ-ιν, έναν οικονομολόγο από την ομάδα συμβούλων της Προεδρίνας Παρκ Γκουν-χιέ. Ο Κιμ θεωρήθηκε ως μια απροσδόκητη επιλογή για το κεντροαριστερό Μιντζού, καθώς οι προηγούμενες συνεργασίες του ήταν με τις δεξιές κυβερνήσεις των Τσουν Ντου-χουάν (5ος Πρόεδρος, 1980-1988) και Ρο Τάε-γου (6ος Πρόεδρος, 1988-1993). Το 1981-1988 ήταν βουλευτής με το Κόμμα Δημοκρατικής Δικαιοσύνης και το 1989-1990 ήταν Υπουργός Υγείας.

 Υπό την ηγεσία του Κιμ Τσονγκ-ιν (Ιανουάριος-Αύγουστος 2016) 
μικρογραφία|300x300εσ|Η έδρα του Δημοκρατικού Κόμματος στη Σεούλ το 2018
Ο Κιμ Τσονγκ-ιν θεωρούσε τους "Ρο-ιστές" και τους εξτρεμιστές ως πηγές προβλημάτων για το κόμμα, και ήθελε να περιορίσει την επιρροή τους. Κατά την περίοδο πριν τις βουλευτικές εκλογές του 2016, ο Κιμ απέρριψε τους σημαντικούς Ρο-ιστές υποψήφιους, με πρώτο τον Λι Χε-τσαν, ο οποίος είχε διατελέσει Πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Ρο Μού-χιον. Ο Λι εγκατέλειψε το κόμμα, δηλώνοντας ότι «η ηγεσία του Κιμ Τσονγκ-ιν ανέφερε χοντρικά τους πολιτικούς λόγους, αλλά δεν ήταν καλή πολιτική προσέγγιση». Η επιτροπή του Δημοκρατικού Κόμματος κατάρτισε μία λίστα υποψηφίων με μέλη του κόμματος που θα περιγράφονταν ως συμβατικά. 20 μέρες πριν τις εκλογές ο Κιμ προσφέρθηκε να παραιτηθεί, αλλά τελικά διατήρησε την θέση του. Δήλωσε ότι θα συνεχίσει να επιδιώκει αναβάθμιση στην εικόνα και την ταυτότητα του κόμματος, αλλά για την ώρα «παραμένει προσκολλημένο σε παλιές προλήψεις».

Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 το Δημοκρατικό Κόμμα ήρθε πρώτο και κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών (123) στην Εθνοσυνέλευση. Μετά την εκλογική νίκη του, ο Κιμ Τσονγκ-ιν ανακοίνωσε ότι το Δημοκρατικό Κόμμα θα επιδιώξει οικονομική ανάπτυξη, δομικές αναδιαρθρώσεις, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ανάπτυξη της βιομηχανίας. Θα υποστηρίξει την ίδρυση ιδιωτικών νοσοκομείων και "φιλικού για τις εταιρείες" περιβάλλοντος.

 Προεδρικές εκλογές του 2017 
Τον Απρίλιο του 2017 η Προεδρίνα Παρκ Γκουν-χιέ κατηγορήθηκε και δικάστηκε για κατάχρηση της εξουσίας, διαφθορά, άσκηση βίας και διαρροή κυβερνητικών μυστικών. Στις προεδρικές εκλογές κέρδισε ο Μουν Τζε-ιν, ο οποίος συγκέντρωσε το 41,1% των ψήφων και έγινε ο 12ος Πρόεδρος της Νότιας Κορέας. 

 Ιδεολογία 
Το Δημοκρατικό Κόμμα περιγράφεται κυρίως ως κεντρώο κόμμα. Ωστόσο, το κόμμα περιγράφεται επίσης ως κεντροαριστερό, κυρίως στο εσωτερικό της Νότιας Κορέας, επειδή είναι ο κύριος φιλελεύθερος αντίπαλος του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος Δύναμης. Η ιδεολογία του Δημοκρατικού Κόμματος έχει υποστεί αλλαγές ανάλογα με την ηγεσία του. Στις πρώτες μέρες του κόμματος, η ηγεσία με μετριοπάθειες και συντηρητικές τάσεις ήταν κυρίαρχη, αλλά ως αποτέλεσμα του ανταγωνισμού μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών για την ηγεσία, το κόμμα έχει σταδιακά κινηθεί προς μια πιο προοδευτική κατεύθυνση.

Το Δημοκρατικό Κόμμα αξιολογείται ως η κυρίαρχη επιλογή για τους κεντροαριστερούς στην Κορέα. Λόγω της φύσης του εκλογικού συστήματος της Νότιας Κορέας, τα μικρότερα κόμματα σπάνια κερδίζουν έδρες στις εκλογές, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι προοδευτικοί ψηφοφόροι να ψηφίζουν το Δημοκρατικό Κόμμα λόγω τακτικής ψήφου. Για αυτόν τον λόγο, το Δημοκρατικό Κόμμα αντιμετωπίζεται μερικές φορές ως «προοδευτικό» ή «αριστερόστροφο» κόμμα σε σύγκριση με τον αντίπαλό του.

Ωστόσο, ερευνητές υποστηρίζουν ότι το Δημοκρατικό Κόμμα έχει κεντροδεξιές πολιτικές με βάση τα διεθνή πρότυπα. Έχει αξιολογηθεί, ότι το Δημοκρατικό Κόμμα θεωρείται προοδευτικό εντός της Δημοκρατίας της Κορέας παρά το γεγονός ότι δεν είναι προοδευτικό με βάση τα διεθνή πρότυπα, επειδή η Νότια Κορέα έχει ένα πιο συντηρητικό πολιτικό τοπίο σε σύγκριση με άλλα κράτη του ΟΟΣΑ. Στο βιβλίο του με τίτλο 1219 Το Τέλος Είναι η Αρχή, ο Μουν Τζε-ιν γράφει: «Είναι μια οπισθοδρομική πολιτική πραγματικότητα, μοναδική στη Νότια Κορέα, το γεγονός ότι οι πολιτικές δυνάμεις που είναι κεντροδεξιές στη φύση τους δέχονται επίθεση ως αριστερές».

 Πτέρυγες 
Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα, με ιδεολογικές παρατάξεις που εκτείνονται από την κεντροαριστερά έως την κεντροδεξιά στο πολιτικό φάσμα.

 Φιλελεύθεροι 
Από τον Μάρτιο του 2024, το κόμμα κυριαρχείται από την φιλελεύθερη και σοσιαλφιλελεύθερη (θεωρείται προοδευτική στο εσωτερικό) παράταξη υπέρ του Λι Τζάε-μιουνγκ, που μάλιστα εξελέγη πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας το 2025. Η πτέρυγα επικεντρώνεται γύρω από αυτόν. Υποστηρίζει κεντρώες και κεντροαριστερές, προοδευτικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένων πολιτικών τύπου New Deal. Ο ίδιος ο Λι υποστηρίζει ότι δεν είναι «αριστερός», αλλά μάλλον περισσότερο υπέρ του πατερναλισμού. Ο Λι περιγράφει τον εαυτό του ως υποστηρικτή των επιχειρήσεων αλλά ταυτόχρονα και της προώθησης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, ενώ είναι επίσης υποστηρικτής του ελεύθερου εμπορίου. Η πτέρυγα αυτή, απολαμβάνει μεγάλης υποστήριξης από την βάση του κόμματος, αλλά υπάρχει λιγότερη υποστήριξη μεταξύ των υψηλόβαθμων στελεχών μελών της Εθνοσυνέλευσης.

 Φιλελεύθεροι συντηρητικοί (κεντρώος ρεφορμισμός) 
Οι φιλελεύθεροι συντηρητικοί, που στην Νότια Κορέα χαρακτηρίζονται με τον όρο «κεντρώοι ρεφορμιστές» ιστορικά κυριαρχούσαν στο Δημοκρατικό Κόμμα και στις πολιτικές του. Η πτέρυγα επικεντρωνόταν γύρω από τον πρώην πρόεδρο Κιμ Ντάε-τζουνγκ. Ο πρώην πρόεδρος Μουν Τζάε-ιν, ανήκε επίσης σε αυτήν την πτέρυγα. Η κυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε «κεντρώα-φιλελεύθερη», υιοθετώντας μια πολιτισμικά φιλελεύθερη προσέγγιση στη στρατιωτική μεταρρύθμιση, τη σχολική μεταρρύθμιση και τα περιβαλλοντικά ζητήματα, αλλά μια κάπως μετριοπαθή ή και κοινωνικά συντηρητική σε άλλα ζητήματα. Η κάποτε ισχυρή φιλελεύθερη-συντηρητική υπο-πτέρυγα υπέρ του Λι Νακ-γιόν, που γενικά χαρακτηρίζεται ως μέρος της ευρύτερης πτέρυγας αλλά με ελαφρώς πιο κοινωνικά συντηρητικές και οικονομικά φιλελεύθερες θέσεις, έχει de facto μεταφερθεί στο Δημοκρατικό Κόμμα Νέου Μέλλοντος.

 Συντηρητικοί 
Αν και η επιρροή του έχει μειωθεί σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, υπάρχει επίσης μια κοινωνικά συντηρητική και οικονομικά φιλελεύθερη παράταξη με επίκεντρο τον Πρόεδρο της Εθνοσυνέλευσης Κιμ Τζιν-πιο. Αυτοί παρουσιάζουν κοινωνικά συντηρητικές στάσεις σχετικά με τις αμβλώσεις και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+, ενώ υποστηρίζουν οικονομικά φιλελεύθερες πολιτικές όπως η απορρύθμιση των ακινήτων. Μια έρευνα που διεξήχθη από την εφημερίδα Maeil Business Newspaper, η οποία αξιολόγησε τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης με βάση τα εκλογικά τους αρχεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Κιμ Τζιν-πίο ήταν πιο κοντά στο να είναι συντηρητικός παρά στο να είναι κεντρώος. Ο Κιμ παρουσίασε το «Κίνημα Θεραπείας της Ομοφυλοφιλίας» ως ένα από τα πολλά προτεινόμενα αντίμετρα κατά του χαμηλού ποσοστού γεννήσεων στη Νότια Κορέα, το οποίο στόχευε στη μεταστροφή των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων σε ετεροφυλόφιλα.

Μετριοπαθείς συντηρητικοί όπως ο Κιμ Γιονγκ-τσουν, ο Κιμ Μπουκ-κιουμ και ο Γιανγκ Σενγκ-τζο, οι οποίοι αποστάτησαν από τα κυρίαρχα συντηρητικά κόμματα, αποτελούν μια μειονότητα εντός του κόμματος. Εντός του Δημοκρατικού Κόμματος, υιοθετούν μια σχετικά συντηρητική στάση, όπως η αντίθεση σε μεταρρυθμιστικά νομοσχέδια.

 Ηγεσία του κόμματος 
 Πρόεδροι 
 Α/αΠρόεδροςΘητείαΈναρξηΛήξη150x50εσ50x50εσΣυμπροεδρία
Κιμ Χαν-γκιλ

Αν Τσολ-σου26 Μαρτιόυ 201431 Ιουλίου 2014—50x50εσΠαρκ Γιoύνγκ-σαν4 Αυγούστου 201418 Σεπτεμβρίου 2014—50x50εσΜουν Χι-σανγκ18 Σεπτεμβρίου 20149 Φεβρουαρίου 2015250x50εσΜουν Τζε-ιν 9 Φεβρουαρίου 201527 Ιανουαρίου 2016—50x50εσ Κιμ Τσονγκ-ιν27 Ιανουαρίου 201627 Αυγούστου 2016350x50εσΤσου Μι-ε27 Αυγούστου 201625 Αυγούστου 20184Λι Χε-τσαν25 Αυγούστου 201829 Αυγούστου 2020550x50εσΛι Νακ-γιον29 Αυγούστου 20209 Μαρτίου 2021—50x50εσΚιμ Τε-νιόν
(προσωρινός)9 Μαρτίου 20218 Απριλίου 2021—50x50εσΝτο Τζονγ-ουάν8 Απριλίου 202116 Απριλίου 2021—Γιουν Χο-τζούνγκ16 Απριλίου 20212 Μαΐου 20216 Σονγκ Γιουνγκ-γκιλ2 Μαΐου 202110 Μαρτίου 2022—Γιουν Χο-τζούνγκ10 Μαρτίου 2022...

 Αποτελέσματα σε εκλογές 
 Προεδρικές εκλογές 
 Εκλογές Υποψήφιος Ψήφοι	 Ποσοστό	 Αποτέλεσμα 2017 Μουν Τζε-ιν  13.423.800 41,1%2022Λι Τζε-μιούνγκ16.147.73847,83%

 Βουλευτικές εκλογές 
 Εκλογές Αρχηγός κόμματος Ψήφοι Ποσοστό ψήφων Έδρες+/- Θέση 2016 Κιμ Τσονγκ-ιν  6.069.744 25,5%  212020Λι Χε-σαν9.307.11233,3% 57

 Τοπικές εκλογές 
 Έτος Αρχηγός   Περιφερειακά συμβούλια Δήμαρχοι δήμων Δημοτικά συμβούλια2014 Κιμ Χαν-γκιλ Αν Τσολ-σου     2018 Τσου Μι-ε     

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Νότια Κορέα