Θεραπειά

Τα Θεραπειά (, σύγχρονα τουρκικά: Tarabya) είναι μια γειτονιά στην περιοχή Sarıyer της Κωνσταντινούπολης, στην Τουρκία. Βρίσκεται στην ευρωπαϊκή ακτή των στενών του Βοσπόρου, μεταξύ των συνοικιών Yeniköy (Νεοχώρι) και Kireçburnu.

Ιστορία
Ήταν η τοποθεσία της αρχαίας πόλης «Φαρμακέα» ή «Φαρμακία», από το δηλητήριο το οποίο κατά την μυθολογία έριξε η Μήδεια στη θρακική ακτή. Κατά την παράδοση, η περιοχή στη συνέχεια ονομάστηκε Θεραπειά από τον Πατριάρχη Αττικό, κατ' άλλους λόγω του κλίματος και κατ' άλλους κατ' ευφημισμόνGyllius, P., İstanbul Boğazı (De Bosporo Thracio) (İstanbul 2000), σελ. 130-131Βυζάντιος, Σ., Η Κωνσταντινούπολις. Περιγραφή Τοπογραφική, Αρχαιολογική και Ιστορική (Αθήναι 1862), σελ. 150Φραγκούδης, Γ., Η Κωνσταντινούπολις (Βυζάντιον-Σταμπούλ). Περιγραφή της Κωνσταντινουπόλεως λήγοντος του 19ου αιώνος (Αθήναι 1901), σελ. 243.

Στις πρώτες μέρες της τελευταίας πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης το 1453, οι Οθωμανικές δυνάμεις κατέλαβαν τα Θεραπειά, που τότε ήταν μικρό βυζαντινό οχυρό. Περίπου 40 στρατιώτες παραδόθηκαν και εκτελέστηκαν με ανασκολοπισμόPears, (2004), σελ. 253.

Οθωμανική εποχή
Αναφέρεται ότι ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄ (16ος αιώνας) απολάμβανε να τρώει ψάρι σε αυτήν την περιοχή και ζήτησε από τον Μεγάλο Βεζίρη του, τον Σοκολού Μεχμέτ Πασά, να χτίσει εκεί ένα παλάτι, όπου να μπορεί να περνάει τα καλοκαίρια. Πιστεύεται ότι ονόμασε το παλάτι του Tarabiye, το οποίο σημαίνει «ευχαρίστηση», και η τουρκική εκδοχή λέει ότι η γειτονιά πήρε το όνομά της (Ταράμπια) από το όνομα αυτού του ανακτόρου. 

Τον 17ο αιώνα αναφέρεται ότι τα Θεραπειά ήταν ρωμαίικο χωριόKömürciyan, E.Ç., İstanbul Tarihi. XVII asırda İstanbul (İstanbul 1988), σελ. 43.. Έναν αιώνα περίπου αργότερα, ο Σαράφ Χοβανεσιάν γράφει ότι είναι ένας σχεδόν εξολοκλήρου ρωμαίικος οικισμός με λίγους Αρμένιους και ακόμα πιο λίγους μουσουλμάνουςΜήλλας, Ακύλας, Σφραγίδες Μητροπόλεων Χαλκηδόνος – Δέρκων (Αθήνα 2000), σελ. 272-273. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή λέει ότι παλαιότερα δεν υπήρχε τίποτε στην περιοχή, ενώ στην εποχή του (τέλη 17ου αιώνα) το χωριό είχε περίπου 800 σπίτια, με τους χριστιανούς σκορπισμένους σε επτά μαχαλάδες και τους μουσουλμάνους συγκεντρωμένους σε ένανEvliya Çelebi, Evliya Çelebi Seyahatnamesi, τόμ. 1-2, Neşriyat, Ü. (επιμ.) (İstanbul 1975), σελ. 318.

Την ίδια εποχή (το 1655), τα Θεραπειά έγιναν έδρα της Μητρόπολης Δέρκων. Η Μητρόπολη σταδιακά απέκτησε όλο και πιο υψηλή θέση στην ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας λόγω της γειτνίασής της με την Κωνσταντινούπολη και του αυξανόμενου ρωμαίικου πληθυσμού της περιοχής. Τα Θεραπειά σιγά σιγά αναβαθμίστηκαν και έγιναν ένας από τους σημαντικότερους οικισμούς στην ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου. Οι Φαναριώτες και άλλοι παράγοντες της ρωμαίικης κοινότητας διάλεγαν τα Θεραπειά για κατοικία λόγω του καλού κλίματος της περιοχής και επειδή το μέρος ήταν προφυλαγμένο από επιδημίες όπως η χολέρα και η πανώλη. Έτσι, πολλοί ξένοι πρεσβευτές, Φαναριώτες (οικογένειες Υψηλάντη, Μαυροκορδάτου, Καραθεοδωρή, Σούτσου, Μαυρογένη), Αρμένιοι και Εβραίοι μεγαλέμποροι έχτισαν εξοχικά στα Θεραπειά, μετατρέποντάς το σε πολυτελές προάστειο της Πόλης και κέντρο εκλεπτυσμένου γούστουTürker, O., Therapia’dan Tarabya’ya Boğaz’ın Diplomatlar Köyünün Hikâyesi (İstanbul 2006), σελ. 9-10.. Θεωρούνταν θέρετρο της ρωμαίικης άρχουσας τάξης της Κωνσταντινούπολης και ήταν μάλιστα γνωστά ως «θερινό Φανάρι».

Ακολούθησαν δυτικοί διπλωμάτες, καθώς πολλές πρεσβείες στέγασαν εκεί τα θερινά τους μέγαρα, πολλά από τα οποία χρησιμοποιούνται και σήμερα από τα προξενεία των χωρών τους.

Νεότερη εποχή
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Το μέγαρο της Βρετανικής πρεσβείας, το οποίο κάηκε το 1911.
Μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, συνέβησαν αναταραχές στην Κωνσταντινούπολη, κατά τα οποία πυρπολήθηκε μέρος του χωριού. Πολλές από τις επαύλεις των Φαναριωτών δημεύτηκαν και άλλες περιήλθαν σε ξένα χέρια. Το κτήριο που στέγασε την γερμανική πρεσβεία, για παράδειγμα, ανήκε στην οικογένεια Σούτσου, ενώ αυτό της γαλλικής πρεσβείας ήταν ιδιοκτησίας της οικογένειας ΥψηλάντηΦραγκούδης, Γ., Η Κωνσταντινούπολις (Βυζάντιον-Σταμπούλ). Περιγραφή της Κωνσταντινουπόλεως λήγοντος του 19ου αιώνος (Αθήναι 1901), σελ. 244..

Στις αρχές του 20ού αιώνα, τα Θεραπειά εξακολουθούσαν να είναι ένας από τους πλέον αριστοκρατικούς οικισμούς της Κωνσταντινούπολης, όπου βρίσκονταν οι θερινές κατοικίες της οικονομικής και κοινωνικής ελίτ της ρωμαίικης κοινότητας. Αυτή αποτελούνταν από περίπου 500 οικογένειεςΜήλλας, Ακύλας, όπ.π., σελ. 279..

δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Ξενοδοχείο Grand Tarabya στο Βόσπορο.
Μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα ο πληθυσμός των Θεραπειών αποτελούνταν σε μεγάλο βαθμό από Ρωμιούς. Το 1955, σύμφωνα με στοιχεία του Χριστόφορου Χρηστίδη, η κοινότητα των Θεραπειών αποτελούνταν από 144 οικογένειες και διέθετε ένα εξατάξιο δημοτικό σχολείο, ένα σχολικό συσσίτιο, μια φιλόπτωχο αδελφότητα και ένα δραστήριο αθλητικό σύλλογοΧρηστίδης, Χ., Τα Σεπτεμβριανά (Αθήνα 2000), σελ. 305. Στα Σεπτεμβριανά πυρπολήθηκε το μητροπολιτικό μέγαρο και λεηλατήθηκε ο μητροπολιτικός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος είχε χτιστεί το 1796 και κατεδαφίστηκε το 1958, για να χτιστεί το ξενοδοχείο Ταράμπια (Büyük Tarabya Oteli). Τμήμα του τέμπλου του ναού καθώς και τα κειμήλιά του μεταφέρθηκαν στο ναό της Αγίας ΠαρασκευήςΜήλλας, Ακύλας, όπ.π., σελ. 281Türker, O., Therapia’dan Tarabya’ya Boğaz’ın Diplomatlar Köyünün Hikâyesi (İstanbul 2006), σελ. 47-50.. Τα επόμενα χρόνια, λόγω της όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων και των αντιμειονοτικών μέτρων που υιοθετήθηκαν, με κύρια αιτία το Κυπριακό, η ρωμαίικη κοινότητα συρρικνώθηκε περαιτέρω. Το δημοτικό σχολείο της κοινότητας έκλεισε το 1985 λόγω έλλειψης μαθητώνBüyükkarcı, S., Türkiye’de Rum Okulları (Konya 2003), σελ. 155-156. Σήμερα έχουν απομείνει περίπου 50 Ρωμιοί, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι.

 Εκπαίδευση 
Η περιοχή των Θεραπειών ήταν πάντοτε εκπαιδευτικό κέντρο. Η ρωμαίικη κοινότητα είχε σχολείο από τις αρχές του 18ου αιώνα. Το 1775 αγοράστηκε κτήριο για να στεγαστεί η κοινοτική σχολή, την οποία επιχορήγησε με ετήσιο βοήθημα ο ηγεμόνας Αλέξανδρος Μουρούζης. Στις ταραχές μετά το 1821 κάηκε, αλλά το 1828 οικοδομήθηκε νέο κτήριο και το σχολείο επαναλειτούργησε. Το 1875 η κοινότητα των Θεραπειών ανέθεσε στον Χριστόφορο Σαμαρτσίδη την διεύθυνση της σχολήςΜήλλας, Ακύλας, όπ.π., σελ. 277. Στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχαν τρία ελληνορθόδοξα εκπαιδευτήρια: η πεντατάξια αστική σχολή αρρένων, το τετρατάξιο Ελισαβέτειο Παρθεναγωγείο που είχε ανεγερθεί από την Ελισάβετ Μπαλτατζή, και το Ζαρίφειο Νηπιαγωγείο που είχε ανεγερθεί το 1879 με δαπάνες του Γεωργίου ΖαρίφηΗμερολόγιον των Εθνικών Φιλανθρωπικών Καταστημάτων του έτους 1906 (Κωνσταντινούπολις 1905), σελ. 146-148.

Σήμερα, το γαλλικό σχολείο Lycée Français Pierre Loti d'Istanbul και τα βρεταννικά Tarabya British Schools έχουν εγκαταστάσεις στα Θεραπειά"Contact ", Lycée Français Pierre Loti d'Istanbul. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2015. "Adresse: Haydar Aliyev Caddesi n°128" και "Adresse: Tomtom Kaptan Sok. Beyoğlu" .

 Αξιοθέατα 
 Εκκλησία της Αγίας Παρασκευής 
 Ο κοιμητηριακός ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του κοινοτικού νεκροταφείου Θεραπειών (ανεγέρθηκε από την οικογένεια ΖαρίφηΠάπας, Α., «Σημειώσεις επί των Ορθοδόξων Νεκροταφείων της Πόλης κατά τον ΙΘ’ και Κ’ Αιώνα», Η Καθ’ Ημάς Ανατολή Ε (2000), σελ. 39-40
 Κρήνη του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ 
 Κρήνη της Μπεζμιαλέμ Σουλτάνας 
 Πολιτιστική Ακαδημία Θεραπειών, πρώην θερινή κατοικία της Γερμανικής Πρεσβείας 
 Μέγαρο Huber (χρησιμοποιείται σήμερα ως προεδρική κατοικία στην Κωνσταντινούπολη) 
 Γιαλί του Χρηστάκη Ζωγράφου 
 Γιαλί της Οικογένειας Υψηλάντη (αργότερα θερινή κατοικία της Γαλλικής Πρεσβείας) 
 Ξενοδοχείο Grand Tarabya (χτισμένο στην πρώην τοποθεσία του ιστορικού Tokatlıyan Tarabya Hotel)

Πέρα από τα ιστορικά μνημεία τους, τα Θεραπειά φημίζονται για τα εστιατόρια με θαλασσινά, τα μπιστρό και τα νυχτερινά τους κέντρα. 

Υποσημειώσεις και παραπομπές
Υποσημειώσεις

Παραπομπές

 Πηγές 

 Bachmann, Martin: Tarabya. Alman Büyükelçisi'nin Boğaziçi'ndeki Tarihi Yazlık Rezidansının Tarihçesi ve Gelişimi. Alman Arkeoloji Enstitüsü ve Ege Yayınları, Istanbul 2003. 
 Türker, Orhan: Therapia´dan Tarabya´ya. Boğaz´ın Diplomatlar Köyünün Hikayesi. Sel Yayıncılık, Istanbul 2006. 

 Βουτυράς, Σ.Ι. – Καρύδης, Γ., Λεξικόν Ιστορίας και Γεωγραφίας (Κωνσταντινούπολις 1881), σελ. 969
 Μήλλας, Ακύλας, Σφραγίδες Μητροπόλεων Χαλκηδόνος – Δέρκων (Αθήνα 2000)

Κατηγορία:Βόσπορος
Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης