Κατάλογος Προέδρων της Ιταλικής Δημοκρατίας

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας είναι γνωστός ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας (Presidente della Repubblica) από το 1948. Το Παλάτι Κυρηνάλιο (ιταλικά: Quirinale) στη Ρώμη είναι η επίσημη κατοικία του Ιταλού προέδρου. Οι δώδεκα πρόεδροι της Ιταλικής Δημοκρατίας μέχρι σήμερα κατάγονται από 6 από τις 20 περιφέρειες της Ιταλίας: τρεις κατάγονται από την Καμπανία (όλοι γεννήθηκαν στη Νάπολη) και άλλοι τρεις κατάγονται από το Πεδεμόντιο, δύο κατάγονται από τη Σαρδηνία (γεννημένοι στο Σάσσαρι) και άλλοι δύο κατάγονται από τη Τοσκάνη, ενώ ένας κατάγεται από τη Λιγυρία και ένας άλλος από τη Σικελία.

 Κόμματα 
Παραδοσιακά, οι πρόεδροι δεν είναι μέλη κανενός πολιτικού κόμματος στη διάρκεια της θητείας τους, ώστε να θεωρηθούν υπεράνω κομματικών συμφερόντων. Τα κόμματα που φαίνονται αφορούν εκείνα στα οποία ο Πρόεδρος ανήκε την περίοδο που είχε αναλάβει καθήκοντα.
№ΠορτρέτοΌνομα
(Γέννηση-Θάνατος)Τόπος γέννησηςΔιάρκεια θητείαςΠολιτικό κόμμα
την περίοδο των εκλογώνΕκλογές1114x114εσΕνρίκο ντε Νίκολα 
(1877–1959)Νάπολη28 Ιουνίου 1946
ως προσωρινός αρχηγός κράτους
1 Ιανουαρίου 1948 Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ιταλίας που εγκρίθηκε το 1947, ανέλαβε Πρόεδρος την 1η Ιανουαρίου 1948.12 Μαΐου 1948Ιταλικό Φιλελεύθερο Κόμμα19461947O ντε Νίκολα ήταν ο 1ος Πρόεδρος της Ιταλίας. Η μοναρχία καταργήθηκε με δημοψήφισμα στις 2 Ιουνίου 1946. Η Συντακτική Συνέλευση εξέλεξε προσωρινό αρχηγό κράτους τον Ντε Νίκολα στις 28 Ιουνίου 1946, με ποσοστό 80% των ψήφων στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Στις 25 Ιουνίου 1947 ο Ντε Νίκολα παραιτήθηκε από τη θέση για λόγους υγείας, όμως η Συντακτική Συνέλευση τον επανεξέλεξε πρόεδρο, αναγνωρίζοντας στην πράξη του σημεία ευγένειας και ταπεινότητας. Όταν τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα, ανέλαβε "Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας" την 1η Ιανουαρίου 1948. Τελικά αρνήθηκε να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές.2104x104εσΛουίτζι Εϊνάουντι(1874–1961)Καρού,
Κούνεο12 Μαΐου 194811 Μαΐου 1955Ιταλικό Φιλελεύθερο Κόμμα1948Εκλεγείς στις 11 Μαΐου 1948 και στο τέλος της θητείας του έγινε ισόβιος γερουσιαστής (1955).3121x121εσΤζοβάνι Γκρόνκι(1887–1978)Ποντεντέρα,
Πίζα11 Μαΐου 195511 Μαΐου 1962Χριστιανική Δημοκρατία1955Το 1962 επεχείρησε να διεκδικήσει και 2η θητεία, χωρίς όμως επιτυχία.4χωρίς-πλαίσιο|105x105εσΑντόνιο Σένι(1891–1972)Σασάρι11 Μαΐου 19626 Δεκεμβρίου 1964Παραιτήθηκε λόγω ασθένειας.Χριστιανική Δημοκρατία1962Ο Σένι εξελέγη πρόεδρος στις 6 Μαΐου 1962.5117x117εσΤζουζέπε Σαραγκάτ(1898–1988) Τορίνο29 Δεκεμβρίου 196429 Δεκεμβρίου 1971Ιταλικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα1964Ήταν ο πρώτος σοσιαλιστής που έγινε πρόεδρος της Ιταλίας.6χωρίς-πλαίσιο|99x99εσΤζοβάνι Λεόνε(1908–2001)Νάπολη29 Δεκεμβρίου 197115 Ιουνίου 1978Παραιτήθηκε έπειτα από σκάνδαλο χρηματισμού.Χριστιανική Δημοκρατία1971Εξελέγη το 1971 με 518 ψήφους επί συνόλου 996.7112x112εσΣάντρο Περτίνι(1896–1990)Στέλλα,
Σαβόνα9 Ιουλίου 197829 Ιουνίου 1985Παραιτήθηκε προκειμένου να επιταχύνει την ορκωμοσία του διαδόχου του, ο οποίος είχε ήδη εκλεγεί.Ιταλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα1978O Περτίνι ήταν ο πρώτος σοσιαλδημοκράτης που εξελέγη πρόεδρος.8100x100εσΦραντσέσκο Κοσίγκα(1928–2010)Σασάρι3 Ιουλίου 198528 Απριλίου 1992Παραιτήθηκε.Χριστιανική Δημοκρατία1985Μετά την παραίτηση του προέδρου της Γερουσίας το 1985, ο Κοσίγκα εξελέγη πρόεδρος. Ήταν η πρώτη φορά που η προεδρική εκλογή κρίθηκε από τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Στις 28 Απριλίου 1992 παραιτήθηκε ο Κοσίγκα, δύο μήνες πριν λήξει η θητεία του.9χωρίς-πλαίσιο|120x120εσΌσκαρ Λουίτζι Σκάλφαρο(1918–2012)Νοβάρα28 Μαΐου 199215 Μαΐου 1999Χριστιανική Δημοκρατία1992Ο Σκάλφαρο ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Δεύτερης Δημοκρατίας. Εξελέγη στις 25 Μαΐου 1992 και ήταν ο τελευταίος χριστιανοδημοκράτης που εξελέγη πρόεδρος.10105x105εσΚάρλο Ατσέλιο Τσιάμπι(1920–2016)Λιβόρνο18 Μαΐου 199915 Μαΐου 2006ΑνεξάρτητοςΥπήρξε μέλος του Κόμματος Δράσης, όμως το τελευταίο έπαψε να υφίσταται το 1947.1999Ο Τσιάμπι εξελέγη με ευρεία πλειοψηφία, από τον πρώτο γύρο.11105x105εσΤζόρτζιο Ναπολιτάνο(1925–)Νάπολη15 Μαΐου 200614 Ιανουαρίου 2015Παραιτήθηκε για λόγους της ηλικίας του. Αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον πρόεδρο της Γερουσίας Πιέρο Γκράσο.Δημοκράτες της Αριστεράς2006Ανεξάρτητος2013Ο Ναπολιτάνο ήταν ο μακροβιότερος σε θητεία πρόεδρος στην ιστορία της Ιταλίας. Εξελέγη στις 10 Μαΐου 2006, στον 4ο γύρο της ψηφοφορίας με 543 ψήφους (επί συνόλου των πιθανών 1009). Στην ηλικία των 80, έγινε το πρώτο πρώην μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος που έγινε Πρόεδρος της Ιταλίας. Επανεξελέγη στις 20 Απριλίου 2013 στον 6ο γύρο της ψηφοφορίας με 738 ψήφους επί συνόλου 1007 και έγινε ο πρώτος Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας που επανεξελέγη για 2η θητεία.12104x104εσΣέρτζιο Ματαρέλα(1941–)Παλέρμο3 Φεβρουαρίου 2015Δημοκρατικό Κόμμα2015Ο Ματαρέλα εξελέγη με ευρεία πλειοψηφία 665 ψήφων στον 4ο γύρο. Έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Ιταλίας με καταγωγή από τη Σικελία.

 Παραπομπές 

*