Χούναλντ Β΄

Ο Χούναλντ Β΄ ήταν ο τελευταίος ανεξάρτητος Δούκας της Ακουιτανίας (768 - 769), πιθανότατα γιος του Ουάιφερ που δολοφονήθηκε υπό τις διαταγές του Πεπίνου του Βραχέως (768). Διεκδίκησε το Δουκάτο της Ακουιτανίας αργότερα την ίδια χρονιά αλλά η επανάσταση του συνετρίβη από τον γιο και διάδοχο του Πεπίνου Καρλομάγνο. Ο Χούναλντ Β΄ προσπάθησε να δραπετεύσει στο Δουκάτο της Γασκώνης αλλά συνελήφθη και φυλακίστηκε από τον Καρλομάγνο, δεν είναι γνωστό από τότε τίποτα για την τύχη του. Η οικογένεια του πιθανότατα ήταν Γερμανικής καταγωγής, το όνομα του το πήρε από τον παππού του Χούναλντ Α΄.Collins 1990, σ. 110Higounet 1963, σ. 204 Μερικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι ο παππούς του Χούναλντ Α΄ που παραιτήθηκε και αποσύρθηκε σε μοναστήρι επανήλθε στον θρόνο του δουκάτου (768). Η θεωρία είναι εσφαλμένη επειδή όπως αναφέρουν οι περισσότεροι ιστορικοί ο Χούναλντ Α΄ πήγε στην Ρώμη (756) όπου σκοτώθηκε σε εξέγερση.Pfister 1911, σ. 892Higounet 1963, p. 291 Όταν ο πατέρας του δολοφονήθηκε υπό τις εντολές του Πεπίνου του Βραχύ ο Χούναλντ δραπέτευσε στην Γασκώνη, με τον θάνατο του Πεπίνου επαναστάτησε και διεκδίκησε την Ακουιτανία.Lewis 1965, σ. 28 Η Φραγκία μοιράστηκε ανάμεσα στους γιους του Πεπίνου Καρλομάγνο και Καρλομάνος Α΄, η Ακουιτανία μοιράστηκε επίσης μεταξύ τους.Bachrach 1974, σ. 13McKitterick 1983, σσ. 53, 64 Σε κάθε περίπτωση κυρίαρχοι στην περιοχή ήταν η Δυναστεία των Καρολιδών.

Τα νέα για την επανάσταση του Χούναλντ Β΄ έφτασαν στην αυλή του Καρλομάγνου στην Ρουέν την άνοιξη του 769.Bachrach 2013, σ. 234 Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Αϊνχαρντ γράφει ότι ο νεαρός Καρλομάγνος ανησύχησε τόσο πολύ που ζήτησε να συναντήσει τον μικρότερο αδελφό του Καρλομάν για βοήθεια. Ο Καρλομάνος Α΄ πληροφορήθηκε από τον αδελφό του για την επανάσταση του Χούναλντ Β΄ αλλά αρνήθηκε να τον βοηθήσει με στρατό να επιτεθεί στην Ακουιτανία.
Ο Καρλμάγνος βάδισε με την συνοδεία του στο Μορνάκ, από εκεί πήγε στην Ανγκουλέμ όπου ξεκίνησε την συγκρότηση ενός μεγάλου στρατού. Ο Άινχαρντ γράφει ότι ο Καρλομάγνος δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Χούναλντ Β΄ σε ανοιχτή μάχη επειδή γνώριζε λεπτομερώς τα περάσματα της περιοχής. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς ο Καρλομάγνος βάδισε στην συμβολή των ποταμών Ντορντόν και Γαρούνα που βρισκόταν στα σύνορα της Ακουιτανίας και της Γασκώνης. Ο Χούναλντ Β΄ δραπέτευσε στην Γασκώνη και ο Καρλομάγνος ζήτησε από τον δούκα να τον συλλάβει και να του τον παραδώσει, ο δούκας που έτρεμε να μην υπακούσει στις εντολές του Καρλομάγνου τον συνέλαβε και τον παρέδωσε στους αντιπροσώπους του. Ο Καρλομάγνος διέσχισε τον Γαρούνα και δέχτηκε ολοκληρωτική υποταγή από τον δούκα της Γασκώνης προσωπικά.Bachrach 2013, σσ. 115–122 Ο Καρλομάγνος στην εκστρατεία του 769 φαίνεται ακολούθησε την τακτική της "ολοκληρωτικής υποταγής", της νίκης δηλαδή χωρίς να δώσει καμιά μάχη.

Παραπομπές


Πηγές

Bachrach, Bernard (2013). Charlemagne's Early Campaigns (768–777): A Diplomatic and Military Analysis. Leiden: Brill.
Chamard, François (1884). "L'Aquitaine sous les derniers Mérovingiens". Revue des questions historiques. 18 (35): 5–51.
Collins, Roger (1990). The Basques. London: Blackwell.
Higounet, Charles (1963). Bordeaux pendant le Haut Moyen Âge. Bordeaux: Fédération historique du Sud-Ouest.
James, Edward (1982). The Origins of France: From Clovis to the Capetians, 500–1000. Basingstoke: Macmillan.
Lewis, Archibald Ross (1965). The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050. Austin: University of Texas Press.
McKitterick, Rosamond (1983). The Frankish Kingdoms under the Carolingians, 751–987. London: Longman.
Pfister, Christian (1911). "Hunald, Duke of Aquitaine". Encyclopædia Britannica. Vol. 13 (11th ed.). Cambridge University Press.

Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας