Τζούλιο Νάττα

Ο Τζούλιο Νάττα (Giulio Natta, 26 Φεβρουαρίου 1903 – 2 Μαΐου 1979) ήταν Ιταλός χημικός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963 από κοινού με τον Καρλ Τσίγκλερ «για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με τα πολυμερή». Υπήρξε επίσης αποδέκτης του Χρυσού Μεταλλίου Λομονόσοφ το 1969.

Ζωή και έργο
Οικογένεια και σπουδές
Ο Νάττα γεννήθηκε στην πόλη Ιμπέρια της Λιγουρίας, και συγκεκριμένα στο Πόρτο Μαουρίτσιο. Γονείς του ήταν ο δικαστικός υπάλληλος Φραντσέσκο Μαρία Νάττα και η Έλενα Κρέσπι. Ο Τζούλιο απεφοίτησε από το κλασικό λύκειο «Χριστόφορος Κολόμβος» της Γένοβας σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου το 1924. Το 1927 πέρασε την εξέταση για να γίνει καθηγητής εκεί.

Σταδιοδρομία
Το 1933 ο Νάττα έγινε καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Γενικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, όπου παρέμεινε μέχρι το 1935. Εκείνο το έτος διορίσθηκε τακτικός καθηγητής της φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, αλλά έφυγε γρήγορα και από το 1936 μέχρι το 1938 ήταν καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Βιομηχανικής Χημείας στο Πολυτεχνείο του Τορίνο. Το 1938 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.

Οι έρευνες του Νάττα στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου βελτίωσαν τα αποτελέσματα των προηγηθέντων συνεισφορών του Γερμανού χημικού Καρλ Τσίγκλερ και στην ανάπτυξη των καταλυτών Τσίγκλερ-Νάττα για τη σύνθεση πολυμερών των α-αλκενίων. Πρωτοπορώντας στη χρήση τέτοιων καταλυτών για την παρασκευή στερεοκανονικών πολυμερών από προπένιο, ο Νάττα τιμήθηκε (από κοινού με τον Τσίγκλερ) με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963.

Προσωπική ζωή
Το 1935 ο Νάττα παντρεύτηκε τη Ροζίτα Μπεάτι, πτυχιούχο φιλόλογο, που επενόησε τους ελληνικής ετυμολογίας όρους «ισοτακτικό», «ατακτικό» και «συνδιοτακτικό» για πολυμερή που ανεκάλυψε ο σύζυγός της. Το ζεύγος απέκτησε δύο τέκνα, τον Τζουζέππε και τη Φράνκα. Η Ροζίτα απεβίωσε το 1968.Το λήμμα «NATTA, Giulio» στο Dizionario Biografico degli Italiani, τόμος 78 (2013).

Ο Νάττα έπασχε από τη Νόσο του Πάρκινσον ήδη από το 1956. Το 1963 η κατάστασή του είχε χειροτερεύσει τόσο, ώστε χρειάσθηκε τη βοήθεια του γιου του και τεσσάρων συναδέλφων του για να εκφωνήσει τον λόγο του κατά την απονομή σε αυτόν του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη. Απεβίωσε στο Μπέργκαμο της Ιταλίας σε ηλικία 76 ετών.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία


Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Βιογραφία στο Ίδρυμα Νόμπελ

Κατηγορία:Ιταλοί χημικοί
Κατηγορία:Χημικοί μηχανικοί
Κατηγορία:Ιταλοί εφευρέτες
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Κατηγορία:Ιταλοί νομπελίστες