Ζαν Αλαζάρ

Ο Ζαν Αλαζάρ (Jean Marie Albert Alazard, 5 Αυγούστου 1887 – 3 Οκτωβρίου 1960) ήταν Γάλλος ιστορικός της τέχνης και τεχνοκριτικός, ειδικός στην Αναγέννηση και στον Οριενταλισμό.

Ο Αλαζάρ γεννήθηκε στο χωριό Λακάλμ του Νομού Αβερόν (Aveyron) της νότιας Γαλλίας. Μετά το λύκειο σπούδασε στην Ιταλία, όπου έμεινε αρκετά χρόνια, καθιστάμενος αυθεντία στην αναγεννησιακή τέχνη, και διορίσθηκε γενικός γραμματέας του Γαλλικού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας.

Το 1921 ο Αλαζάρ εγκαταστάθηκε στην Αλγερία, όπου συνέχισε τις έρευνές του στην ιταλική τέχνη και άρχισε να ενδιαφέρεται για τον Οριενταλισμό.

Ο Αλαζάρ διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου και υπήρξε, από το 1930 μέχρι το 1960, ο πρώτος έφορος του Εθνικού Μουσείου Καλών Τεχνών του Αλγερίου, του οποίου την ίδρυση ανέλαβε το 1930. Συνέγραψε πολλά έργα πάνω στις ειδικότητές του.

Επιλεγμένη εργογραφία
 Ιστορία της ιταλικής τέχνης
 Michelangelo Sculptures, Tudor Publishing, Νέα Υόρκη 1965
 The Florentine portrait, Schocken Books, Νέα Υόρκη 1968
 Ingres et L'Ingrisme
 L'Orient et la peinture française

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Αλαζάρ Ιωάννης» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 556

Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί της τέχνης
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς