Αλεξάνδρα της Βαυαρίας

Η Αλεξάνδρα (γερμ. Alexandra von Bayern, 26 Αυγούστου 1826 - 21 Σεπτεμβρίου 1875) του Οίκου του Βίττελσμπαχ ήταν πριγκίπισσα της Βαυαρίας και λογοτέχνης.

Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Αμαλία γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1826 στο Ανάκτορο Γιοχάννισμπουργκ στο Ασάφενμπουργκ της Βαυαρίας. Ήταν το όγδοο παιδί και η τέταρτη κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και της Θηρεσίας της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν, καθώς και αδελφή του Μαξιμιλιανού Β΄ της Βαυαρίας και του Όθωνος, Βασιλιά της Ελλάδας. Είχε πολύ στενή σχέση με τη μητέρα της και, όταν εκείνη πέθανε (1854), προσπάθησε να σταθεί στο πλευρό του πατέρα της όπως εκείνη.

Όταν ήταν νέα, ο Γιόζεφ Καρλ Στίλερ ζωγράφισε την προσωπογραφία της για την "Πινακοθήκη των Καλλονών", που ο πατέρας της παρήγγειλε στο Ανάκτορο Νύμφενμπουργκ. Στη δεκαετία του 1850 ο Λουδοβίκος Λουκιανός Βοναπάρτης, διαζευγμένος, ζήτησε το χέρι της Αλεξάνδρας από το βασιλιά Λουδοβίκο, ο οποίος αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν επρόκειτο να παντρέψει την κόρη του με ένα Βοναπάρτη αλλά και με τη δικαιολογία της κακής υγείας του επίδοξου μνηστήρα.

Ασχολήθηκε με τη συγγραφή και τη μετάφραση. Το 1852 εξέδωσε μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο Χριστουγεννιάτικα Ρόδα (Weihnachtrosen) και το επόμενο έτος τα Ενθύμια, σκέψεις και εκθέσεις (Souvenirs, pensées et essais). Το 1856 εξέδωσε τα διηγήματα Αγριολούλουδα (Feldblumen) και το 1858 τις Φανταστικές και Πραγματικές Εικόνες (Phantasie- und Lebensbilder), ιστορίες μεταφρασμένες από τα γαλλικά και τα αγγλικά, με τα έσοδα να πηγαίνουν στο Μαξιμιλιάνειο Ορφανοτροφείο. Το 1862 μετέφρασε παιδικές ιστορίες της Εζενί Φοά και τις αφιέρωσε στον πατέρα της, Λουδοβίκο. Το 1863 εξέδωσε τις Δροσοσταλίδες (Thautropfen) και τις αφιέρωσε στη νύφη της, βασίλισσα Μαρία της Βαυαρίας. Το 1870 εξέδωσε το Θέατρο των Παιδιών (Das Kindertheater), με θεατρικά του Αρνώ Μπερκέν μεταφρασμένα στα γερμανικά, και την Πρώτη του μηνός (Der erste des Monats) του Ζαν-Νικολά Μπουιγύ. Το 1873 ακολούθησαν τα Κρίνα της κοιλάδας (Maiglöckchen). Ακόμη, έγραφε συχνά ιστορίες για την παιδική εφημερίδα Jugendblätter που κυκλοφορούσε υπό την Ιζαμπέλλα Μπράουν.

Έζησε στο Ανάκτορο του Μονάχου, στο Κάστρο του Μπέρχτεσγκαντεν, στο Κάστρο Λέοπολντσκρον στο Ζάλτσμπουργκ, στη Βίλλα Λούντβιχσχεχε στο Έντενκομπεν και στο Ασάφενμπουργκ. Είχε αρκετά εκκεντρική συμπεριφορά. Είχε μανία με την καθαριότητα και φορούσε μόνο λευκά ρούχα. Σε ηλικία 20 ετών περίπου άρχισε να πιστεύει ότι όταν ήταν παιδί είχε καταπιεί ένα μεγάλο γυάλινο πιάνο που παρέμενε μέσα της. Ακόμη και η τριετής παραμονή της στο ψυχιατρείο του Ίλλεναου δεν έφερε αποτέλεσμα.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής της διορίστηκε ηγουμένη του Βασιλικού Συλλόγου για Κυρίες της Αγίας Άννας, στο Μόναχο. Αυτό ήταν μία θρησκευτική κοινότητα, ειδικά για ευγενείς κυρίες. Ασχολήθηκε με τη φιλανθρωπία στο Ασάφενμπουργκ και αγαπούσε την ιππασία. Όταν ο πατέρας της πέθανε (1868), κληρονόμησε τη συλλογή φυσικής ιστορίας του.

Πέθανε σε ηλικία 49 ετών στις 21 Σεπτεμβρίου 1875 από εγκεφαλικό στο Ανάκτορο Νύμφενμπουργκ (την ίδια μέρα και στην ίδια τοποθεσία με το νεότερο αδελφό της, Αδαλβέρτο). Τάφηκε στην Κρύπτη των Βίττελσμπαχ στο Ναό των Θεατίνων του Μονάχου.

Πίνακας προγόνων

Πηγές
 Rall, Hans. Wittelsbacher Lebensbilder von Kaiser Ludwig bis zur Gegenwart: Führer durch die Münchener Fürstengrüfte mit Verzeichnis aller Wittelsbacher Grablegen und Grabstätten. München: Wittelsbacher Ausgleichsfonds.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας
Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ