Έχω ένα όνειρο

«Έχω ένα όνειρο» (αγγλικά: Ι have a dream) λέγεται η δημόσια ομιλία που έδωσε ο Αμερικανός ακτιβιστής πολιτικών δικαιωμάτων Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ  στη Διαδήλωση στην Ουάσινγκτον για την Εργασία και την Ελευθερία στις 28 Αυγούστου 1963. Στην ομιλία του ζητούσε αστικά και οικονομικά δικαιώματα καθώς και να δοθεί τέλος στον ρατσισμό στις Ηνωμένες Πολιτείες . Ο λόγος του από τα σκαλιά του Μνημείου του Λίνκολν στην Ουάσινγκτον ακούστηκε από περισσότερους από 250.000 υποστηρικτές πολιτικών δικαιωμάτων. Η ομιλία του αυτή ήταν μια καθοριστική στιγμή του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων και μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων ομιλιών στην αμερικανική ιστορία.Hansen, D, D. (2003). The Dream: Martin Luther King Jr. and the Speech that Inspired a Nation. New York, NY: Harper Collins. p. 177.  

Ξεκινώντας με μια αναφορά στη Διακήρυξη χειραφέτησης, η οποία απελευθέρωσε εκατομμύρια σκλάβους το 1863, I Have a Dream: Martin Luther King Jr. and the Future of Multicultural America, James Echols – 2004 ο Κινγκ είπε «εκατό χρόνια αργότερα, ο νέγρος εξακολουθεί να μην είναι ελεύθερος».   

Προς το τέλος της ομιλίας, ο Κινγκ παρέκκλινε από το γραμμένο κείμενο της ομιλίας του και εκφώνησε έναν επίλογο με θέμα "Έχω ένα όνειρο", παρακινημένος από την κραυγή της Μαχάλια Τζάκσον : «Πες τους για το όνειρο, Μάρτιν!» See Taylor Branch, Parting the Waters: America in the King Years 1954–1963.  

Αυτό το μέρος της ομιλίας, που ενθουσίασε περισσότερο τους ακροατές και έχει γίνει πλέον διάσημο, ο Κινγκ περιέγραψε τα όνειρά του για ελευθερία και ισότητα ανακύπτοντας από μια χώρα σκλαβιάς και μίσους. Nicolaus Mills, "What Really Happened at the March on Washington?", Dissent, Summer 1988; reprinted in Civil Rights Since 1787: A Reader on the Black Struggle, ed. Jonathan Birnbaum and Clarence Taylor, New York: New York University Press, 2000. Ο Τζόν Μίτσαμ γράφει ότι, «Με μία φράση, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ συνδέθηκε με τον Τζέφερσον και τον Λίνκολν στις τάξεις των ανδρών που έχουν διαμορφώσει τη σύγχρονη Αμερική».  Η ομιλία ψηφίστηκε ως η κορυφαία αμερικανική ομιλία του 20ού αιώνα σε μια πανεπιστημιακή δημοσκόπηση το 1999. 

 Ιστορικό 
μικρογραφία| Η θέα από το Μνημείο του Λίνκολν ως το Μνημείο της Ουάσινγκτον στις 28 Αυγούστου 1963 
Η διαδήλωση στην Ουασίνγκτον για την Εργασία και την Ελευθερία αποσκοπούσε εν μέρει στη μαζική υποστήριξη της νομοθεσίας για τα δικαιώματα των πολιτών που πρότεινε ο Πρόεδρος Τζ.Φ. Κένεντι τον Ιούνιο. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και άλλοι ηγέτες συμφώνησαν λοιπόν να εκφωνήσουν την ομιλία τους σε ήρεμο κλίμα ώστε να αποφύγουν την πρόκληση της πολιτικής ανυπακοής που είχε καταστεί χαρακτηριστικό του Κινήματος των Πολιτικών Δικαιωμάτων. Ο Κινγκ σχεδίασε αρχικά την ομιλία του ως φόρο τιμής στην ομιλία του Γκέτισμπεργκ που είχε εκφωνήσει ο Αβραάμ Λίνκολν, που χρονολογείται να αντιστοιχεί στην εκατονταετηρίδα της διακήρυξης χειραφέτησης . Nicolaus Mills, "What Really Happened at the March on Washington?", Dissent, Summer 1988; reprinted in Civil Rights Since 1787: A Reader on the Black Struggle, ed. Jonathan Birnbaum and Clarence Taylor, New York: New York University Press, 2000. 

 Ο τίτλος της ομιλίας και ο τρόπος γραφής 
Ο Κινγκ είχε μιλήσει για όνειρα από το 1960, όταν έδωσε ομιλία στην Εθνική Ένωση για την Προώθηση των Έγχρωμων (NAACP) με τίτλο «Ο Νέγρος και το Αμερικάνικο Όνειρο». Αυτή η ομιλία συζητά τη διαφορά μεταξύ του αμερικανικού ονείρου και της πραγματικότητας, λέγοντας ότι οι λευκοί υπερασπιστές έχουν παραβιάσει το όνειρο και ότι «η ομοσπονδιακή κυβέρνησή μας έχει επίσης βλάψει το όνειρο μέσω της απάθειας και της υποκρισίας, της προδοσίας της για την δικαιοσύνη». Ο Κινγκ προτείνει ότι «ίσως ο Νέγρος να είναι το όργανο του Θεού ώστε να σώσει την ψυχή της Αμερικής».  Martin Luther King Jr., "The Negro and the American Dream", speech delivered to the NAACP in Charlotte, NC, September 25, 1960. Το 1961 μίλησε για το «όνειρο» της ισότητας που είχε το Κίνημα Πολιτικών Δικαιωμάτων και οι ακτιβιστές μαθητές - «το αμερικανικό όνειρο ... ένα όνειρο που δεν έχει ακόμη εκπληρωθεί» - σε διάφορες εθνικές ομιλίες και δηλώσεις, και χρησιμοποίησε το «όνειρο» ως επίκεντρο για αυτές τις ομιλίες.  

Στις 27 Νοεμβρίου 1962, ο Κίνγκ έδωσε ομιλία στο λύκειο Booker T. Washington στο Rocky Mount της Βόρειας Καρολίνας . Αυτή η ομιλία ήταν μεγαλύτερη από αυτή που τελικά θα εκφωνούσε στο Μνημείο του Λίνκολν. Και ενώ τμήματα του κειμένου είχαν αλλάξει, μεγάλα τμήματα ήταν πανομοιότυπα, συμπεριλαμβανομένου του «έχω ένα όνειρο».   Αφού ανακαλύφθηκε εκ νέου  η αποκατεστημένη και ψηφιοποιημένη καταγραφή της ομιλίας του 1962, παρουσιάστηκε στο κοινό από το Τμήμα Αγγλικής γλώσσας του Δημοσίου πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας .  

Ο Κίνγκ είχε επίσης διατυπώσει μια ομιλία για το όνειρο στο Ντιτρόιτ, τον Ιούνιο του 1963, όταν διαδήλωνε στην λεωφόρο Woodward με τον Walter Reuther και τον Αιδεσιμότατο CL Franklin και είχε προβάρει άλλα κομμάτια.  Η Μαχάλια Τζάκσον, που τραγουδούσε το "How I Got Over",  λίγο πριν την ομιλία στην Ουάσιγκτον, ήξερε για την ομιλία του Κίνγκ στο Ντιτρόιτ.  

Η ομιλία του από την διαδήλωση στην Ουάσινγκτον, γνωστή ως «Έχω ένα όνειρο», έχει αποδειχθεί ότι είχε διάφορες εκδόσεις, γραμμένες σε διάφορες χρονικές στιγμές. Hansen, D, D. (2003). The original name of the speech was "Cashing a Cancelled Check", but the aspired ad lib of the dream from preacher's anointing brought forth a new entitlement, "I Have A Dream". The Dream: Martin Luther King Jr. and the Speech that Inspired a Nation. New York, NY: Harper Collins. p. 70. Δεν έχει συγκεκριμένο τρόπο γραφής, αλλά είναι μια συγχώνευση πολλών ιδεών και αρχικά ονομάστηκε "Κανονικότητα, Ποτέ ξανά". Ένα μέρος από αυτό, και μια άλλη «ομιλία για την κανονικότητα», κατέληξε στο τελικό προσχέδιο της ομιλίας. Ένα προσχέδιο της ομιλίας "Κανονικότητα, Ποτέ ξανά" στεγάζεται στο συλλογικό βιβλίο Morehouse College Martin Luther King Jr. Collection της Βιβλιοθήκης του Robert W. Woodruff, του Πανεπιστημιακού Κέντρου της Ατλάντα και του Κολλεγίου Μόρχαουζ. Morehouse College Martin Luther King Jr. Collection, 2009 "Notable Items" Retrieved December 4, 2013 Η εστίαση στο "Έχω ένα όνειρο" έρχεται με την παράδοση της ομιλίας. Προς το τέλος της παράδοσής του, η γνωστή αφροαμερικανίδα γκόσπελ τραγουδίστρια Mahalia Jackson φώναξε στον Κινγκ από το πλήθος, «Πες τους για το όνειρο, Μάρτιν». Hansen, D, D. (2003). The Dream: Martin Luther King Jr. and the Speech that Inspired a Nation. New York, NY: Harper Collins. p. 58. Ο Κίνγκ παρέκκλινε από το προσχέδιο της ομιλίας του και άρχισε να «κηρύττει» αυτοσχεδιαστικά, τονίζοντας τα σημεία του με τη φράση «Έχω ένα όνειρο». 

Η ομιλία συντάχθηκε με τη βοήθεια των Stanley Levison και Clarence Benjamin Jones  στο Ρίβερντειλ  της Νέας Υόρκης. Ο Τζόουνς δήλωσε ότι «οι υλικοτεχνικές προετοιμασίες της διαδήλωσης ήταν τόσο δύσκολες ώστε η ομιλία δεν ήταν προτεραιότητα για εμάς» και ότι «το βράδυ της Τρίτης 27 Αυγούστου [12 ώρες πριν από την πορεία] ο Μάρτιν δεν ήξερε τι θα πει».  

Πριν την ομιλία στη Μεγάλη Διαδήλωση της Ουάσινγκτον, ο Κίνγκ είχε απευθύνει τον λόγο του σε 25.000 ανθρώπους στο Ντιτρόιτ αμέσως μετά τη διαδήλωση του Ντιτρόιτ στην οποία συμμετείχαν 125.000 άνθρωποι, στις 23 Ιουνίου 1963. Μετά τη διαδήλωση της Ουάσινγκτον εξεδόθη μία ηχογράφηση της ομιλίας του Κινγκ στο Ντιτρόιτ από την Detroit Gordy Records, με τίτλο «Η Μεγάλη Διαδήλωση για την Ελευθερία». 

 Η Ομιλία 
Ευρέως αναγνωρισμένη ως αριστούργημα ρητορικής, η ομιλία του Κινγκ επικαλείται βασικά τεκμήρια στην αμερικανική ιστορία, όπως η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, η Διακήρυξη χειραφέτησης και το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών .Στην αρχή της ομιλίας του, ο Κινγκ παραπέμπει στην Ομιλία του Αβραάμ Λίνκολν στο Γκέτισμπεργκ λέγοντας: «Έναν αιώνα πριν. . . ». Αναφορικά με την κατάργηση της δουλείας που διατυπώθηκε στη διακήρυξη χειραφέτησης, ο Κινγκ λέει: «Ήρθε σαν μια χαρούμενη μέρα για να τελειώσει η μεγάλη νύχτα της αιχμαλωσίας τους». Η επανάληψη μιας φράσης στην αρχή των προτάσεων χρησιμοποιείται σε όλη την ομιλία. Νωρίς στην ομιλία του, ο Κινγκ προτρέπει το ακροατήριό του να αδράξει τη στιγμή. Η φράση «Τώρα είναι η ώρα» επαναλαμβάνεται τρεις φορές στην έκτη παράγραφο. Το πιο ευρέως αναφερόμενο παράδειγμα επανάληψης βρίσκεται στην συχνά αναφερόμενη φράση «Έχω ένα όνειρο», η οποία επαναλαμβάνεται οκτώ φορές καθώς ο Κίνγκ φτιάχνει την εικόνα μιας, χωρίς φυλετικές διακρίσεις, ενοποιημένης Αμερικής. Άλλες περιπτώσεις περιλαμβάνουν τις φράσεις «εκατό χρόνια αργότερα», «Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε ικανοποιημένοι», «Με αυτή την πίστη», «Αφήστε την ελευθερία να δαγκώσει» και «ελεύθερη επιτέλους». Ο Κίνγκ ήταν ο δέκατος έκτος από δεκαοχτώ άτομα που μίλησαν εκείνη την ημέρα, σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα.   Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων γραμμών της ομιλίας του είναι: «Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα μικρά μου παιδιά θα ζουν μια μέρα σε ένα έθνος όπου δεν θα κριθούν από το χρώμα του δέρματος τους, αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους. Έχω ένα όνειρο σήμερα! » Excel HSC Standard English, p. 108, Lloyd Cameron, Barry Spurr – 2009 

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ, Τζον Λεβίς, ο οποίος επίσης μίλησε εκείνη την ημέρα ως πρόεδρος της φοιτητικής μη βίαιης συντονιστικής επιτροπής, «ο Δρ. King είχε την εξουσία, την ικανότητα και τη δυνατότητα να μετατρέψει αυτά τα σκαλιά του Μνημείου του Λίνκολν σε μια μνημειακή περιοχή που θα αναγνωρίζεται για πάντα. Μιλώντας με τον τρόπο που μίλησε, εκπαίδευσε, ενέπνευσε, ενημέρωσε όχι μόνο τους ανθρώπους εκεί, αλλά τους ανθρώπους σε ολόκληρη την Αμερική και τις αγέννητες γενιές».  

Οι ιδέες στην ομιλία αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές εμπειρίες του Κινγκ για την εθνοκεντρική κακοποίηση, την κακομεταχείριση και την εκμετάλλευση των μαύρων. Exploring Religion and Ethics: Religion and Ethics for Senior Secondary Students, p 192, Trevor Jordan – 2012 Η ομιλία βασίζεται στην έκκληση για την παράδοση της Αμερικής ως έθνος που ιδρύθηκε για να παρέχει ελευθερία και δικαιοσύνη σε όλους τους ανθρώπους και στη συνέχεια ενισχύει και ξεπερνά αυτές τις παραδόσεις τοποθετώντας τις μέσα σε ένα πνευματικό πλαίσιο, υποστηρίζοντας ότι η φυλετική δικαιοσύνη είναι επίσης σύμφωνη με το θέλημα του Θεού. Έτσι, η ρητορική της ομιλίας παρέχει την λύτρωση της Αμερικής για τις φυλετικές αμαρτίες της. See David A. Bobbitt, The Rhetoric of Redemption: Kenneth Burke's Redemption Drama and Martin Luther King Jr.'s "I Have a Dream" Speech (Lanham, MD: Rowman & Littlefield, 2004) Ο Κίνγκ περιγράφει τις υποσχέσεις που δόθηκαν από την Αμερική ως «γραμμάτια» τα οποία έχει αθετήσει η Αμερική. Λέει ότι «η Αμερική έδωσε μία κακή επιταγή προς τους νέγρους πολίτες της», αλλά ότι «έχουμε έρθει για να εξαργυρώσουμε αυτή την επιταγή» με τη διαδήλωση στην Ουάσιγκτον. 

 Ομοιότητες και αναφορές 
Η ομιλία του Κινγκ χρησιμοποίησε λέξεις και ιδέες από τις δικές του ομιλίες και άλλα κείμενα. Για χρόνια, μιλούσε για όνειρα, αναφερόμενος  στον λαϊκό πατριωτικό ύμνο του Σαμιουελ Φράνσις Σμιθ «Αμερική» («Η Χώρα μου», «Είναι του Θεού»), και αναφέρθηκε εκτενώς στη Βίβλο. Η ιδέα των συνταγματικών δικαιωμάτων ως «ανεκπλήρωτη υπόσχεση» προτάθηκε από τον Κλάρενς Τζόουνς .  

Το τελευταίο κομμάτι από την ομιλία του Κίνγκ μοιάζει πολύ με το κήρυγμα του Άρτσιμπαλντ Κάρευ Τζ., στην Εθνική Συνέλευση Ρεπουμπλικάνων του 1952. Και οι δύο ομιλίες τελειώνουν με μια παραπομπή στον πρώτο στίχο του ύμνου «Αμερική» και μοιράζονται διάφορα αξιοσημείωτα κομμάτια από τα οποία και οι δύο προτρέπουν "αφήστε την ελευθερία να κερδίσει".     

Ο Κίνγκ λέγεται, επίσης, ότι χρησιμοποίησε τμήματα της ομιλίας της Πράθια Χολ που εκφώνησε σε μία καμένη αφροαμερικανική εκκλησία στην κομητεία Τέρελ της Γεωργίας, τον Σεπτέμβριο του 1962, στην οποία χρησιμοποίησε την επαναλαμβανόμενη φράση "Έχω ένα όνειρο". Holsaert, Faith et al. Hands on the Freedom Plow: Personal Accounts by Women in SNCC. University of Illinois Press, 2010, p. 180. Η εκκλησία καταστράφηκε από πυρκαγιά αφότου χρησιμοποιήθηκε για συναντήσεις εγγραφής ψηφοφόρων εκλογών. Civil Rights Digital Library : Film (2:30) 

Η ομιλία αναφέρεται, επίσης, στον Ψαλμό 30:5  στη δεύτερη στροφή της ομιλίας. Επιπλέον, ο Κίνγκ χρησιμοποιεί αποσπάσματα από τον Ησαΐα 40:4-5 ( «Έχω ένα όνειρο ότι κάθε κοιλάδα θα εξυψωθεί...»  ) και του Αμώς 5:24 ( «Αλλά ας δικαιοσύνης κυλήσει σαν το νερό... » ). Αναφέρεται, επίσης, στους πρώτους στίχους του Ριχάρδου του Γ' του Σαίξπηρ («Τώρα είναι ο χειμώνας της δυσαρέσκειάς μας / έκανε το ένδοξο καλοκαίρι ...») όταν παρατηρεί ότι «αυτό το καλοκαίρι της δίκαιης δυσαρέσκειας του Νέγρου δεν θα περάσει μέχρι να υπάρξει ένα αναζωογονητικό φθινόπωρο... ». 

 Ρητορική 
μικρογραφία| Ο Κίνγκ στη Διαδήλωση Πολιτικών Δικαιωμάτων στην Ουάσιγκτον 
Η ομιλία «Έχω ένα όνειρο» μπορεί να χωριστεί χρησιμοποιώντας τρεις ρητορικούς οπτικές: φωνητική συγχώνευση, προφητική φωνή και δυναμικό θέαμα.  Η συμφωνία φωνής είναι ο συνδυασμός της φωνής κάποιου με θρησκευτικούς προκατόχους. Η προφητική φωνή είναι όταν χρησιμοποιείται η ρητορική για να μιλήσει σε έναν πληθυσμό. Το δυναμικό θέαμα έχει προέλευση από τον αριστοτελικό ορισμό ως "αδύναμη υβριδική μορφή δράματος, ένα θεατρικό σκεύασμα που βασίστηκε σε εξωτερικούς παράγοντες (σοκ, αίσθηση και παθιασμένη απελευθέρωση) όπως περιστατικά σύγκρουσης που προβάλλονται στην τηλεόραση και τον κοινωνικό έλεγχο".  

Η συγχώνευση φωνής είναι μια κοινή τεχνική που χρησιμοποιείται μεταξύ των αφροαμερικανών ιερέων. Συνδυάζει τις φωνές προηγούμενων ιερέων και αποσπασμάτων από τις γραφές, μαζί με τις δικές τους μοναδικές σκέψεις για να δημιουργήσουν μια μοναδική φωνή. Ο Κίνγκ χρησιμοποιεί τις κοινές πεποιθήσεις στη μαρτυρία του όταν αναφέρει τον λαϊκό ύμνο «Αμερική». 

Η ρητορική του λόγου του Κίνγκ μπορεί να συγκριθεί με τη ρητορική των προφητών της Παλαιάς Διαθήκης . Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Κίνγκ, μιλάει τονίζοντας τη σπουδαιότητα και τη σημασία των λεγομένων του, δίνοντάς στην ομιλία προφητικό τόνο. Η προφητική φωνή πρέπει να «αποκαταστήσει μια αίσθηση του καθήκοντος και της αρετής εν μέσω της φθοράς της επιείκειας».  Ένα εμφανές παράδειγμα είναι όταν ο Κίνγκ δηλώνει ότι «τώρα είναι η στιγμή να κάνουμε την δικαιοσύνη πραγματικότητα για όλα τα παιδιά του Θεού». 

Οι απόψεις για τον λόγο που η ομιλία του Κίνγκ είχε τόση επιρροή ακόμα διίστανται, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι η ομιλία παρουσιάστηκε σε μία εποχή - κλειδί για την αλλαγή. Ο εξειδικευμένος συντάκτης ομιλιών, Άντονι Τρέντλ γράφει:  

«Ο κατάλληλος άνδρας εκφώνησε τις κατάλληλες λέξεις στους κατάλληλους ανθρώπους στο κατάλληλο σημείο την κατάλληλη στιγμή». 

«Λαμβάνοντας υπόψη το πλαίσιο του δράματος και της έντασης στην οποία βρισκόταν», ο λόγος του Κίνγκ μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα δυναμικό θέαμα.  Ένα δυναμικό θέαμα εξαρτάται από την κατάσταση στην οποία χρησιμοποιείται. Μπορεί να θεωρηθεί ένα δυναμικό θέαμα επειδή συνέβη στη σωστή στιγμή και τόπο: κατά τη διάρκεια του Κινήματος των Πολιτικών Δικαιωμάτων και του Διαδήλωσης στην Ουάσινγκτον. 

 Κριτική 
Η ομιλία επαινέθηκε τις επόμενες μέρες και θεωρήθηκε ευρέως το δυναμικότερο σημείο της Διαδήλωσης από τους σύγχρονους παρατηρητές. "The News of the Week in Review: March on Washington—Symbol of intensified drive for Negro rights," The New York Times (September 1, 1963). The high point and climax of the day, it was generally agreed, was the eloquent and moving speech late in the afternoon by the Rev. Dr. Martin Luther King Jr., .... Ο Τζέιμς Ρέστον, γράφοντας για τους The New York Times, δήλωσε ότι "ο Δρ. Κίνγκ άγγιξε όλα τα θέματα της ημέρας, απλά καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο. Ήταν γεμάτος από τον συμβολισμό του Λίνκολν και του Γκάντι, και τους ρυθμούς της Βίβλου. Ήταν τόσο μαχητικός όσο και θλιβερός, και έκανε το πλήθος φεύγοντας να πιστεύει ότι το μεγάλο τους ταξίδι άξιζε τον κόπο. »  Ο Ρέστον σημείωσε επίσης ότι η εκδήλωση «καλύφθηκε καλύτερα από την τηλεόραση και τον Τύπο από κάθε άλλο γεγονός εδώ από την Ορκωμοσία του Προέδρου Κένεντι" και συμπέρανε ότι "θα περάσει πολύς καιρός μέχρι [η Ουάσιγκτον] να ξεχάσει τη μελωδική και μελαγχολική φωνή του Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ να κλαίει τα όνειρά του στο πλήθος ». James Reston, I Have a Dream ... ': Peroration by Dr. King sums up a day the capital will remember", The New York Times (August 29, 1963). Ένα άρθρο στο Μπόστον Γκλόουμπ της Μαίρη ΜακΓκόρι ανέφερε ότι η ομιλία του Κίνγκ "έβγαλε τη διάθεση" και "παρακίνησε το πλήθος" της ημέρας "όπως κανένας άλλος" ομιλητής στην εκδήλωση. Mary McGrory, "Polite, Happy, Helpful: The Real Hero Was the Crowd", Boston Globe (August 29, 1963). Ο Μαρκίζ Τσαιλντς του The Washington Post έγραψε ότι η ομιλία του Κίνγκ «ξεπέρασε κάθε άλλη ομιλία». Marquis Childs, "Triumphal March Silences Scoffers", The Washington Post (August 30, 1963). Ένα άρθρο στο περιοδικό Los Angeles Times σχολίασε ότι η «μοναδική ευγλωττία» που έδειξε ο Κίνγκ - «ένας υπέρτατος ρήτορας» ενός «τύπου τόσο σπάνιου που κοντεύει να ξεχαστεί στην εποχή μας» - οδήγησε στη ντροπή των υποστηρικτών των διακρίσεων εμπνέοντας την "συνείδηση της Αμερικής"με το δίκαιο αίτημα για πολιτικά δικαιώματα.  

Το FBI, το οποίο θεωρούσε τον Κίνγκ και τους συμμάχους του για τη φυλετική δικαιοσύνη ως ανατρεπτικό, παρατήρησε επίσης την ομιλία. Αυτό προκάλεσε την οργάνωση να επεκτείνει τη λειτουργία της COINTELPRO κατά τη διάσκεψη της νότιας χριστιανικής ηγεσίας (SCLC) και να στοχεύσει συγκεκριμένα τον Κίνγκ ως έναν μεγάλο εχθρό των Ηνωμένων Πολιτειών. Tim Weiner, Enemies: A history of the FBI, New York: Random House, 2012, p. 235 Δύο μέρες μετά την ομιλία του Κίνγκ "Έχω ένα όνειρο", ο πράκτορας Ουίλλιαμ Κ. Σάλιβαν, επικεφαλής του COINTELPRO, έγραψε ένα σημείωμα σχετικά με την αυξανόμενη επιρροή του βασιλιά:  Υπό το φως της ισχυρής δημαγωγικής ομιλίας του Κίνγκ χθες, στέκεται ολόκληρος πάνω από όλους τους άλλους ηγέτες των Νέγρων που συγκεντρώνονται όταν πρόκειται να επηρεάσουν τις μεγάλες μάζες των Νέγρων. Πρέπει να τον θεωρήσουμε τώρα, αν δεν το κάναμε προηγουμένως, ως ο πιο επικίνδυνος νέγρος του μέλλοντος αυτού του Έθνους από την άποψη του κομμουνισμού, του νέγρου και της εθνικής ασφάλειας. Memo hosted by American Radio Works (American Public Media), "The FBI's War on King".  Η ομιλία ήταν επιτυχής για τη Κυβέρνηση του Κένεντι και για το φιλελεύθερο συνασπισμό για τα πολιτικά δικαιώματα που το είχε προγραμματίσει. Θεωρήθηκε «θρίαμβος ειρηνικής διαμαρτυρίας» και δεν συνέβη ούτε μια σύλληψη σχετικά με τη διαδήλωση. Ο Κένεντι είχε παρακολουθήσει την ομιλία του Κίνγκ στην τηλεόραση και ήταν πολύ εντυπωσιασμένος. Στη συνέχεια, οι ηγέτες της Διαδήλωσης δέχτηκαν πρόσκληση στον Λευκό Οίκο για να συναντηθεί με τον Πρόεδρο Κένεντι. Ο Κένεντι αισθάνθηκε ότι η διαδήλωση ενίσχυσε τις πιθανότητες υπερ του για τα πολιτικά δικαιώματα. Reeves, Richard, President Kennedy: Profile of Power,1993, pp. 580–584 

Εν τω μεταξύ, ορισμένοι από τους πιο ριζοσπαστικούς Μαύρους ηγέτες που ήταν παρόντες καταδίκασαν την ομιλία (μαζί με την υπόλοιπη πορεία) ως πολύ συμβιβαστική. Ο Μάλκολμ Εξ έγραψε αργότερα στην αυτοβιογραφία του : «Ποιος άκουσε ποτέ τους θυμωμένους επαναστάτες να κουνούν τα γυμνά πόδια τους μαζί με τον δυνάστη τους στις πισίνες με τα νούφαρα, με τα ευαγγέλια και τις κιθάρες και τις ομιλίες μου «Έχω ένα όνειρο»; Nicolaus Mills, "What Really Happened at the March on Washington?", Dissent, Summer 1988; reprinted in Civil Rights Since 1787: A Reader on the Black Struggle, ed. Jonathan Birnbaum and Clarence Taylor, New York: New York University Press, 2000. 

 Υστεροφημία 
μικρογραφία|300x300εσ| Το σημείο από όπου εκφώνησε τον λόγο του στα σκαλιά του Μνημείου του Λίνκολν, τιμάται με αυτή την επιγραφή 
Η Διαδήλωση στην Ουάσινγκτον άσκησε πίεση στην κυβέρνηση του Κένεντι για να προωθήσει τη νομοθεσία του για τα πολιτικά δικαιώματα στο Κογκρέσο.  Τα ημερολόγια του Άρθουρ Μ. Σλεσίνγκερ Τζ., που δημοσιεύθηκαν μετά το 2007, υποδηλώνουν ότι ο Πρόεδρος Κένεντι ανησυχούσε ότι εάν η πορεία δεν καταφέρει να προσελκύσει μεγάλο αριθμό διαδηλωτών, μπορεί να υπονομεύσει τις προσπάθειές του για τα πολιτικά δικαιώματα. 

Μετά από την ομιλία και την πορεία, ο Κίνγκ ονομάστηκε Άνδρας της Χρονιάς από το περιοδικό TIME για το 1963 και το 1964 ήταν ο νεότερος που απονεμήθηκε ποτέ το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Η πλήρης ομιλία δεν εμφανίστηκε γραπτώς μέχρι τον Αύγουστο του 1983, περίπου 15 χρόνια μετά το θάνατο του Κίνγκ, όταν δημοσιεύθηκε ένα αντίγραφό του στο The Washington Post .  

Το 1990, η αυστραλιανή εναλλακτική κωμική ροκ μπάντα Νταγκ Άντονυ Ολ Στάρς κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ που ονομάζεται Icon. Ένα τραγούδι από το Icon, "Shang-a-lang", έμοιαζε με το τέλος της ομιλίας. 

Το 1992, το συγκρότημα Moodswings ενσωμάτωσε αποσπάσματα από την ομιλία "Έχω ένα όνειρο" του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ Τζ. στο τραγούδι τους "Spiritual High, Part III" στο άλμπουμ Moodfood . 

Το 2002, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου τίμησε την ομιλία προσθέτοντας την στο Εθνικό Μητρώο Καταγραφής των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2003, η Υπηρεσία Εθνικού Πάρκου αφιέρωσε ένα χαραγμένο μαρμάρινο βάθρο για τον εορτασμό της σημείου από το οποίο εκφώνησε την ομιλία του Κίνγκ στο Μνημείο Λίνκολν.  

Το Μνημείο του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ Τζ. δημιουργήθηκε το 2011. Το κεντρικό κομμάτι για το μνημείο βασίζεται σε μια γραμμή από το λόγο του Κίνγκ, «Έχω ένα όνειρο»: «Από ένα βουνό απόγνωσης, μια πέτρα ελπίδας». Ένα ανάγλυφο άγαλμα ύψους 90 ποδιών (9.1 μέτρων) του Κίνγκ που ονομάζεται "πέτρα της ελπίδας" στέκεται πέρα από δύο άλλα κομμάτια γρανίτη που συμβολίζουν το "βουνό της απελπισίας".  

Τον Αύγουστο του 2012, ο ολλανδός DJ και ο παραγωγός Bakermat κυκλοφόρησαν το single "One Day", το οποίο αποτελείται από ένα ολοκληρωμένο δείγμα της ομιλίας. Η επανεκτέλεση του το 2014 έγινε μεγάλη επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.     

Στις 26 Αυγούστου 2013, το BBC Radio 4 του Ηνωμένου Βασιλείου εκπέμπει το «God's Trombone», στο οποίο ο Γκάρι Γιάνγκ κοίταξε πίσω από τις σκηνές του λόγου και διερεύνησε «τι το έκανε τόσο επίκαιρο όσο και διαχρονικό».  

Στις 28 Αυγούστου 2013, χιλιάδες συγκεντρώθηκαν στο σημείο της Ουάσιγκτον, όπου ο Κίνγκ έκανε την ιστορική του ομιλία για να τιμήσει την 50ή επέτειο της. Συμμετείχαν οι πρώην Αμερικανοί Πρόεδροι Μπιλ Κλίντον και Τζίμι Κάρτερ και ο επικεφαλής Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος απευθύνθηκε στο πλήθος και μίλησε για τη σημασία του γεγονότος. Πολλοί από την οικογένεια του Κίνγκ ήταν παρόντες.    

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ιστορία των αφροαμερικανικών πολιτικών δικαιωμάτων
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατηγορία:Μάρτιν Λούθερ Κινγκ