Ο φάρος στην άκρη του κόσμου

Ο φάρος στην άκρη του κόσμου (γαλλ. Le Phare du bout du monde) είναι περιπετειώδες μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν. Ο Βερν έγραψε το προσχέδιό τουWilliam Butcher: Jules Verne: The Definitive Biography, Thunder's Mouth Press, 2006, σελ. 292. το 1901, αλλά πρωτοεκδόθηκε το 1905, μετά τον θάνατό του (την έκδοση επέβλεψε ο γιος του, Μισέλ Βερν). Η θεματική του έργου περιστρέφεται γύρω από την επιβίωση υπό ακραίες συνθήκες και γεγονότα που επικεντρώνονται σε έναν απομονωμένο φάρο. Ο Βερν εμπνεύσθηκε την ιδέα για το έργο από τον πραγματικό φάρο στη νήσο Ίσλα δε λος Εστάδος («Νησί των Κρατών») της Αργεντινής, στη Γη του Πυρός, κοντά στο Ακρωτήριο Χορν.

Το μυθιστόρημα γυρίστηκε σε κινηματογραφική ταινία το 1971, με τον ίδιο τίτλο και πρωταγωνιστές τους Γιουλ Μπρίνερ και Κερκ Ντάγκλας.

 Περίληψη της πλοκής 

Το 1859-1860, στο νοτιότατο άκρο της Νότιας Αμερικής, προκειμένου να αποφευχθούν τα ναυάγια για τα πλοία, και ιδίως τα ιστιοφόρα, που περνούσαν, η κυβέρνηση της Αργεντινής έχτισε έναν φάρο που ονομάστηκε «Ο φάρος στην άκρη του κόσμου», στην «Ίσλα δε λος Εστάδος» (το «Νησί των Κρατών»), που βρίσκεται ανατολικά της Γης του Πυρός, όπου ο Ειρηνικός και ο Ατλαντικός συναντώνται.

Οι Βάσκεθ, Μόρις και Φελίπε είναι οι πρώτοι φαροφύλακες που επανδρώνουν τον φάρο, στο νότιο άκρο της Αργεντινής, μέσα στον κόλπο Ελγκόρ. Ο φάρος θα λειτουργεί πάντα με τριμελές πλήρωμα, το οποίο θα αντικαθίσταται κάθε τρεις μήνες, με νέους φαροφύλακες που θα φτάνουν με το στρατιωτικό αβιζό «Σάντε Φε» («Αγία Πίστη»).

Οι δύο από αυτούς δολοφονούνται από μία ομάδα πειρατών με αρχηγό κάποιον Κονγκρ, η οποία είχε ναυαγήσει και αποκλειστεί στο νησί από χρόνια νωρίτερα (κατά τη διάρκεια της κατασκευής του φάρου είχαν κρυφτεί στο ακρωτήριο του Αγίου Βαρθολομαίου, στο δυτικότερο άκρο του νησιού, και δεν είχαν γίνει αντιληπτοί). Ο Βάσκεθ, ο μοναδικός επιζών, γλιτώνει από την επίθεση επειδή ήταν σε υπηρεσία στον φάρο, διαφεύγει (αφού είδε από τον πύργο τι συνέβη) παίρνοντας μαζί το όπλο του και περνά αρκετούς μήνες μέχρι την άφιξη του σκάφους τροφοδοσίας του φάρου «Σάντε Φε», ζώντας μέσα σε μια απόμερη σπηλιά και τρεφόμενος με τις κρυμμένες σε μια άλλη σπηλιά προμήθειες των πειρατών. Το αμερικανικό ιστιοφόρο «Σέντσουρι» («Αιώνας») από το Μομπάιλ της Αλαμπάμα ναυαγεί ένα βράδυ λόγω τρικυμίας στα βράχια της ακτής του νησιού επειδή το φως του φάρου έχει σβηστεί από τους πειρατές από την πρώτη στιγμή που κατέλαβαν τον φάρο. Τότε ο Βάσκεθ ενώνει τις δυνάμεις του με τον (μοναδικό επίσης) επιζήσαντα του ναυαγίου υποπλοίαρχο Τζων Ντέιβις για να αποτρέψουν τη διαφυγή των πειρατών προς τον νότιο Ειρηνικό Ωκεανό και, παράλληλα, για να εκδικηθούν τους πειρατές που προκάλεσαν τους θανάτους των φίλων τους.

Κατορθώνουν να περισώσουν και ανασύρουν ένα κανόνι από το ναυάγιο και να ρίξουν με αυτό δύο οβίδες στο πειρατικό ιστιοφόρο «Maule» καθώς αυτό ετοιμάζεται να σαλπάρει. Οι οβίδες προκάλεσαν περιορισμένες ζημιές και ο ξυλουργός των πειρατών μπορεί και τις επιδιορθώνει μέσα σε λίγες μόνο ημέρες. Τη νύκτα πριν την ημέρα που έχει ορισθεί εκ νέου για την αναχώρηση του πλοίου, ο Βάσκεθ, με κίνδυνο της ζωής του, κολυμπά μέχρι την αποβάθρα του και εμφυτεύει μια εκρηκτική ύλη στο πηδάλιο τού σκάφους. Αυτό προκαλεί και πάλι μικρή μόνο ζημιά, που επιδιορθώνεται μέσα σε μόλις μία ημέρα. Το ίδιο απόγευμα, ωστόσο, ο Καρκάντε, ο υπαρχηγός των πειρατών, διακρίνει έντρομος το αβιζό «Σάντε Φε» στον ορίζοντα. Ο Κονγκρ όμως τότε επισημαίνει ότι, ευτυχώς για τους πειρατές, το «Σάντε Φε» δεν θα φθάσει μέχρι να βραδιάσει, και τότε δεν θα μπορεί να μπει στον κόλπο Ελγκόρ χωρίς το φως του φάρου. Αυτό θα δώσει στους πειρατές την ευκαιρία να αποπλεύσουν μέσα στο σκοτάδι και να διαφύγουν προς τη νότια πλευρά του νησιού, που πλέον την γνωρίζουν αρκετά καλά.

Τότε οι Βάσκεθ και Ντέιβις, αντιλαμβάνονται το σχέδιο των πειρατών, αποφασίζουν και επιστρέφουν στον φάρο, και τον ξανανάβουν. Οι πειρατές προσπαθούν να επανακαταλάβουν τον φάρο και να τους σκοτώσουν, αλλά βρίσκουν την κάτω σιδερένια πόρτα πολύ ενισχυμένη, από σίδηρο, για να την παραβιάσουν. Ο αρχιπειρατής Κονγκρ διατάζει τον Καρκάντε και τον ξυλουργό να σκαρφαλώσουν από την αλυσίδα του αλεξικέραυνου στον τοίχο του φάρου και να σκοτώσουν τους Βάσκεθ και Ντέιβις στην αίθουσα στην κορυφή, αλλά μόλις τα κεφάλια τους ξεπροβάλουν από το κάγκελο πυροβολούνται και πέφτουν νεκροί στο έδαφος. Ο Κονγκρ και οι υπόλοιποι πειρατές συνειδητοποιούν ότι είναι πλέον πολύ αργά για να φύγουν με το πλοίο τους και τρέχουν προς το εσωτερικό του νησιού. Οι επτά από αυτούς παραδίδονται λίγες μέρες αργότερα, οι πέντε πεθαίνουν από την πείνα και ανακαλύπτονται νεκροί κατά τις έρευνες του πληρώματος του «Σάντε Φε», και τελικώς ο Βάσκεθ και το πλήρωμα του «Σάντε Φε» γίνονται αυτόπτεις μάρτυρες του δραματικού επιλόγου, όταν ο Κονγκρ επιστρέφει στην ακτή μπροστά τους και, ενώ τον πλησίαζαν για τον συλλάβουν, αυτοκτονεί με το πιστόλι του. Ο Βάσκεθ επιστρέφει σπίτι του με το «Σάντε Φε», αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι το νησί είναι ασφαλές για τους νέους φαροφύλακες.

 Εκδόσεις-μεταφράσεις στην ελληνική γλώσσα 
 Ο φάρος στην άκρη του κόσμου, μετάφραση Αλέξανδρου Καρρέρ, εικονογράφηση George Roux (της γαλλικής αρχικής εκδ.), εκδ. ΑΣΤΗΡ - Αλ. & Ε.Παπαδημητρίου (σειρά: Βιβλιοθήκη Ιουλίου Βερν #39), Αθήνα 1991, 194 σελίδες, ISBN 978-960-203-169-8
 Ο φάρος στην άκρη του κόσμου, μετάφρ. Καλλιόπης Α. Σφαέλλου, εκδ. «Μίνωας», Αθήνα 1993, 148 σελίδες, ISBN 978-960-240-271-9

Παραπομπές

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Google Books online version




 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Map of the island with key geographical points referenced in the novel.

Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν