Κάστρο του Εκουάν

Το κάστρο του Εκουάν (γαλλικά: Château d'Écouen) είναι κάστρο του 16ου αιώνα στη βόρεια Γαλλία, στην κοινότητα Εκουάν του νομού Βαλ-ντ'Ουάζ, περιοχή Ιλ-ντε-Φρανς, το οποίο από το 1977 φιλοξενεί το Εθνικό Μουσείο της Αναγέννησης. 

Στο μουσείο εκτίθενται γαλλικές συλλογές από την περίοδο της Γαλλικής Αναγέννησης σε όλα τα καλλιτεχνικά πεδία: ταπετσαρίες, όπλα, γλυπτά, βιτρό, κεραμικά, έπιπλα, χρυσοχοΐες, πίνακες ζωγραφικής. Στη Γαλλία, είναι το μοναδικό μουσείο αποκλειστικά αφιερωμένο στην Αναγέννηση.

Γενιές αξιόλογων καλλιτεχνών εργάστηκαν κατά τη διάρκεια των αιώνων για να καταστήσουν το κάστρο του Εκουάν ένα επιβλητικό μνημείο, από τους πιο διάσημους: ο αρχιτέκτονας Ζαν Μπυλάν, ο γλύπτης Ζαν Γκουζόν, ο αγγειοπλάστης Μπερνάρ Παλισί, ο κεραμίστας Μασεό Αμπακέν, ο αρχιτέκτονας Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ.

Σύμφωνα με την Επιτροπή οικονομικής επέκτασης της Βαλ-ντ'Ουάζ, το κάστρο του Εκουάν είναι ένας από τους κύριους τουριστικούς προορισμούς του νομού ετησίως. 

Βρίσκεται 20 χιλιόμετρα περίπου βόρεια του Παρισιού  και 15 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Παρίσι-Σαρλ-ντε-Γκωλ.

 Ιστορία του κάστρου 
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η εσωτερική αυλή με τα αντίγραφα των Σκλάβων του Μιχαήλ Άγγελου, τα πρωτότυπα των οποίων μεταφέρθηκαν στο Λούβρο.
μικρογραφία|320x320εσ|Το κάστρο και οι κήποι του
Το κάστρο βρίσκεται σε ένα λόφο που προσφέρει πανοραμική θέα στην πεδιάδα της Γαλλίας. Χτίστηκε το 1538 από τον κοντόσταυλο της Γαλλίας, Αν του Μονμορανσύ (στην υπηρεσία του Φραγκίσκου Α' και του Ερρίκου Β'). Το κάστρο ανεγέρθηκε στη θέση ενός κατεστραμμένου μεσαιωνικού φρουρίου. Ήταν ένα από τα πολλά περιουσιακά στοιχεία του Αν του Μονμορανσύ, ο οποίος είχε πάνω από 130 κάστρα και 600 φέουδα ταυτόχρονα. Ήταν ο πιο ισχυρός άνδρας στο βασίλειο, αντίπαλος του οίκου των Γκιζ.

Η αρχιτεκτονική του κάστρου φανερώνει τη δύναμη και τις φιλοδοξίες του Αν του Μονμορανσύ, που υπήρξε στενός φίλος των βασιλιάδων Φραγκίσκου Α' και Ερρίκου Β'. Ήταν στρατιωτικός και συγχρόνως παθιασμένος με την τέχνη, ανακάλυψε τα ιταλικά παλάτια κατά τους Ιταλικούς πολέμους και εμπνεύστηκε από αυτά για να χτίσει την κατοικία του στο Εκουάν. Ήταν κληρονόμος της σημαντικής περιουσίας του οίκου των Μονμορανσί, την οποία αύξησε περισσότερο μέσω της βασιλικής εύνοιας που απολάμβανε, και κατάφερε να χτίσει αυτό το σημαντικό κάστρο.

Το αρχικό σχέδιο του 1538, αγνώστου αρχιτέκτονα, ήταν ένα τετράπλευρο που πλαισιώνονταν από τέσσερα γωνιακά περίπτερα. Το 1547, ο Αν του Μονμορανσύ κάλεσε τον Ζαν Μπυλάν, ο οποίος ολοκλήρωσε τη βόρεια πτέρυγα και δημιούργησε την πύλη της νότιας πτέρυγας, η οποία φιλοξένησε τα δύο γλυπτά του Μιχαήλ Άγγελου, τον Σκλάβο θνήσκοντα και τον Σκλάβο επαναστάτη, που ο Ερρίκος Β' του είχε μόλις προσφέρει. Ο Ζαν Μπυλάν ήταν τότε ένας πολύ γνωστός αρχιτέκτονας που σχεδίασε επίσης την εκκλησία Σαιντ-Ακέλ στο Εκουάν, το παλάτι του Κεραμεικού κ.ά. Θάφτηκε στο Εκουάν και σήμερα το κολέγιο της πόλης φέρει το όνομά του.

αριστερά|μικρογραφία|Η παλαιά είσοδος με το έφιππο άγαλμα του Μονμορανσύ.

Ο Αν του Μονμορανσύ κάλεσε επίσης τους πιο επιφανείς Ευρωπαίους καλλιτέχνες της εποχής. Με τα βιτρό παράθυρα, τα γλυπτά, τα πλακόστρωτα, τις επενδύσεις, τα έργα ζωγραφικής, τα μάρμαρα, τις ταπετσαρίες, τα κεραμικά, τα σμάλτα και τα αγάλματα, η κατασκευή του κάστρου βασίστηκε σε όλες τις τέχνες, με σαφή επιθυμία την πολυτέλεια. Το κάστρο ολοκληρώθηκε το 1555. Το Εκουάν έγινε γρήγορα ο αγαπημένος προορισμός του βασιλιά Ερρίκου Β', στον οποίο παραχωρήθηκε ολόκληρη πτέρυγα του κάστρου για τις συχνές παραμονές του. Το 1559 στο κάστρο εκδόθηκε το σκληρό έδικτο του Εκουάν, προάγγελος των Θρησκευτικών πολέμων, και από εδώ ο βασιλιάς διέταξε να θανατώνονται χωρίς δίκη οι ταραξίες Προτεστάντες. Ο Ερρίκος Β' πέθανε λίγους μήνες αργότερα και σε λίγο άρχισαν οι πόλεμοι. Ο Αν του Μονμορανσύ σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Σαιν-Ντενί, πολεμώντας επί κεφαλής του βασιλικού στρατού.

εναλλ.=|μικρογραφία|320x320εσ|Είσοδος της νότιας πτέρυγας.
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|320x320εσ|Πρόσοψη της βόρειας πτέρυγας.

Μετά την εκτέλεση του Ερρίκου B´ του Μονμορανσί, εγγονού του Αν ο οποίος είχε συνωμοτήσει εναντίον του καρδιναλίου Ρισελιέ το 1632, ο παλαιότερος κλάδος των Μονμορανσί εξέλιπε. Ο Λουδοβίκος ΙΓ' κατέσχεσε το κάστρο, το οποίο αργότερα πέρασε στην ιδιοκτησία των Μπουρμπόν-Κοντέ, κλάδου της βασιλικής οικογένειας. Αυτή την εποχή, σχεδιάστηκε από τον Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ το πάρκο που υπάρχει μέχρι σήμερα. 

Το 1787, λίγο πριν τη Γαλλική Επανάσταση η αρχική πύλη της ανατολικής εισόδου, στην οποία υπήρχε ένα έφιππο άγαλμα του Μονμορανσί, κατεδαφίστηκε από τον νέο ιδιοκτήτη Λουδοβίκο Ιωσήφ πρίγκιπα του Κοντέ. Όταν αυτός μετανάστευσε κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, το κάστρο κατασχέθηκε από το γαλλικό κράτος. Το 1806 ο Ναπολέων Βοναπάρτης παραχώρησε το κάστρο στη Λεγεώνα της Τιμής και έγινε σχολείο για τις κόρες των ιπποτών της τάξης μέχρι το 1962. Visitors' Guide to the Museum of the Renaissance Ο Ευγένιος του Μπωαρναί κατασκεύασε στο πάρκο ένα σιντριβάνι. Μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων το 1814, το κτήμα επιστράφηκε στον Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κοντέ. Αυτός και ο κληρονόμος του, ο Ερρίκος της Ορλεάνης, δούκας του Ωμάλ, το κατείχαν μέχρι το 1850, όταν ο Ναπολέων Γ΄ αποφάσισε να αποκαταστήσει εκεί το σχολείο της λεγεώνας της Τιμής. 

Το 1862, το κάστρο ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο. Το 1969, ο υπουργός Πολιτισμού Αντρέ Μαλρώ πρότεινε να γίνει το κάστρο η έδρα της συλλογής της Αναγεννησιακής Τέχνης του Μουσείου του Κλυνύ. Άνοιξε το 1977 ως το Γαλλικό Εθνικό Μουσείο της Αναγέννησης.

 Οι συλλογές του μουσείου 
εναλλ.=|μικρογραφία|Τζάκι με ζωγραφική 
Ένα μεγάλο μέρος των εκθεμάτων του αναγεννησιακού μουσείου προέρχεται από άλλα ιδρύματα, όπως το Μουσείο του Λούβρου ή το Μουσείο Κεραμικής της Ρουέν. Τα περισσότερα προέρχονται από το Μουσείο του Κλυνύ. Εκτός αυτών, το μουσείο έχει επίσης τη δική του πολιτική αγοράς μέσω αγορών και δωρεών.

Οι συλλογές χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες:
 έπιπλα, ντουλάπια, καθίσματα, τραπέζια πολύ περίτεχνα
 κεραμικά, βιτρό, γυαλικά, σμάλτα
 μεταλλικές τέχνες (αντικείμενα χρυσοχοΐας)
 ζωγραφική (περιλαμβάνει δώδεκα ζωγραφισμένα τζάκια μοναδικά στη Γαλλία, καθώς και ζωγραφισμένα δερμάτινα καλύμματα)
 ταπετσαρίες και δαντέλες
 γλυπτά (με ιδιαίτερα την υψηλή ανακούφιση Diane και Actéon)
 Κοσμήματα, αντικείμενα χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας
 Όπλα και πανοπλίες
 Επιστημονικά όργανα, ρολόγια και μηχανικές συσκευές

Ένας πάγκος χρυσοχοΐας που χρονολογείται από το 1565 και σχεδιάστηκε από τον Leonhard Danner για τον Αύγουστο Α' της Σαξονίας είναι ένα από τα αριστουργήματα του μουσείου.

Μερικά από τα έργα που εκτίθενται:

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ιστοσελίδα του μουσείου(αγγλικά, γαλλικά)
 Βίντεο του κάστρου στο youtube

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κάστρα ιστορικά μνημεία (Γαλλία)
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιλ-ντε-Φρανς