Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών

Η Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών (ρωσ. Хребет Академии Наук, τατζ. Qatorkuhi Akademiyai Fanho) είναι οροσειρά της Ασίας, μέρος (υπο-οροσειρά) της μεγάλης οροσειράς Παμίρ στο Τατζικιστάν. Η διεύθυνσή της είναι στον άξονα βορρά-νότου και θεωρείται ο «πυρήνας» του ορεινού συστήματος του Παμίρ. Πήρε το όνομά της προς τιμή της τότε Σοβιετικής (σήμερα και πριν Ρωσικής) Ακαδημίας Επιστημών.

Γεωγραφία
Η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς είναι η Ισμοΐλ Σομόνι, που υπήρξε η υψηλότερη σε ολόκληρη τη Σοβιετική Ένωση (για τον λόγο αυτόν έφερε μέχρι το 1998 την ονομασία «Κορυφή Κομμουνισμός»), με υψόμετρο 7.495 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το μήκος της Οροσειράς είναι περίπου 110 χιλιόμετρα. Η κορυφογραμμή της έχει αλπικού τύπου ανάγλυφο, με 24 κορυφές με υψόμετρο μεγαλύτερο των 6 χιλιάδων μέτρων. Η χαμηλότερη ορεινή διάβαση (σάγμα) είναι το Καμαλογιάκ (Камалояк), σε υψόμετρο 4.340 μέτρα.

Η οροσειρά αποτελείται από ιζηματογενή και μεταμορφωσιγενή πετρώματα του Παλαιοζωικού Αιώνα, καθως και από γρανίτες. Το μεγαλύτερο μέρος της καλύπτεται από αιώνια χιόνια, με τη χιονόπτωση να τροφοδοτεί πολλούς και μεγάλους παγετώνες. Η συνολική έκταση που καταλαμβάνουν οι παγετώνες ανέρχεται σήμερα σε λίγο λιγότερο από 1.500 τετραγωνικά χιλιόμετρα.Big Soviet Encyclopedia, έκδοση on-line, στη ρωσική Στην ανατολική πλευρά της οροσειράς, στο όρος Γκάρμο, βρίσκεται ο περίφημος παγετώνας Φενττσένκο, ο μακρύτερος στον κόσμο εκτός των πολικών ζωνών με μήκος 77 χιλιόμετρα.

Σε διάφορα μέρη της οροσειράς, κυρίως σε κορυφές και παγετώνες, έχουν εγκατασταθεί, ήδη από τη σοβιετική εποχή, αυτόματοι μετεωρολογικοί σταθμοί

Ιστορία
Η Οροσειρά Ακαδημίας Επιστημών χαρτογραφήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρώσο γεωγράφο και εξερευνητή του Παμίρ Νικολάι Κορζενέφσκυ και έλαβε τη σημερινή ονομασία της το 1927. Εξερευνήθηκε από το 1928 μέχρι το 1933 από ειδική αποστολή της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών.

Δείτε επίσης
 Κορυφή Ισμοΐλ Σομόνι
 Κορυφή Κορζενέφσκαγια

Παραπομπές

Πηγές
 Το λήμμα «Ακαδημίας Επιστημών Ε.Σ.Σ.Δ. οροσειρά» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 206

Ακαδημιας Επιστ
Οροσειρα Ακαδημιας Επιστ