Επίγονος ο Περγαμηνός

Ο Επίγονος (Ἐπίγονος Χαρίου Πεγαμηνός) της Περγάμου ήταν ο επικεφαλής των γλυπτών της αυλής της δυναστείας των Ατταλιδών στην Πέργαμο στα τέλη του τρίτου αιώνα π.Χ.

 Βιογραφία 
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο οποίος προσφέρει τον μοναδικό σωζόμενο κατάλογο των γλυπτών αυτής της σημαντικής σχολής της Περγάμου, "Αρκετοί καλλιτέχνες έχουν αναπαραστήσει τις μάχες του Αττάλου και του Ευμένη κατά των Γαλατών: Πυρόμαχος, Στρατονικός και Αντίγονος, ο οποίος έγραψε βιβλία για την τέχνη του." Natural History 34.84 του αποδίδει έργα μεταξύ των γλυπτών στο μνημείο της νίκης που έστησε ο Άτταλος Α' στο ιερό της Αθηνάς στην Πέργαμο για να τιμήσει τη νίκη του επί της κατοίκων της Γαλατίας της Μικράς Ασίας (223 π.Χ.). Μεταξύ των έργων άλλων γλυπτών της Περγάμου, ο Πλίνιος αποδίδει στον Επίγονο έναν αριστοτεχνικό σαλπιγκτή και «το βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του» και την ανδρική φιγούρα στην ομάδα του έργου, που ήταν μέρος της αφιέρωσης του Αττάλου Α΄ στην Πέργαμο. Αυτό ήταν πιθανότατα το πρωτότυπο του μαρμάρινου αντιγράφου που είναι γνωστό στη σύγχρονη εποχή ως Ο θνήσκων Γαλάτης (με ένα κυρτό κέλτικο κέρας στο πλάι του), στα Μουσεία Καπιτωλίου, στη Ρώμη. Inv. No. 747 Το βρέφος που χαϊδεύει λυπημένο τη δολοφονημένη μητέρα του «συνδέεται με το έργο «Νεκρή Αμαζόνα» στη Νάπολη, αντίγραφο μιας ομάδας που κάποτε ήταν μέρος της μεταγενέστερης, δεύτερης αφιέρωσης του Αττάλου για τη νίκη του επί των Γαλατών, στην Αθήνα. Από σχέδια αυτής της σύνθεσης που έγιναν στην Αναγέννηση, μαθαίνουμε ότι το παιδί αφαιρέθηκε από το μνημείο της Νάπολης κατά τον δέκατο έκτο αιώνα» Seymour Howard, "Henry Blundell's Sleeping Venus", The Art Quarterly 31.4, 1968, pp 411–12. Ο Howard περιγράφει έναν Κοιμώμενο Ερμαφρόδιτο με θηλάζοντα βρέφη που ευνουχίστηκε, ξανασκαλίστηκε και αποκαταστάθηκε ως Αφροδίτη, χωρίς τα βρέφη. Ένα άλλο γλυπτό από το ίδιο μνημείο υπάρχει σε μαρμάρινο αντίγραφο του Γαλάτη που σκοτώνει τη γυναίκα του και αυτοκτονεί, που ήταν παλαιότερα στη συλλογή της Βίλας Λουντοβίζι . Οκτώ υπογεγραμμένες βάσεις Οι αφιερωματικές επιγραφές στην Αθηνά έχουν μεταφραστεί από τον Stewart, op. cit. από την ακρόπολη της Περγάμου έχουν χάσει τα γλυπτά τους από πολύτιμο μπρούντζο, τα οποία αναμφίβολα κόπηκαν με κόπο για χάρη του μετάλλου και ξαναχτίστηκαν κατά τους χριστιανικούς χρόνους.

 Σημειώσεις 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
 Andrew Stewart, One Hundred Greek Sculptors: Their Careers and Extant Works (Εκατό Έλληνες Γλύπτες: Η Καριέρα και τα Σωζόμενα Έργα τους) T.150, T.151 ( Διαδικτυακός τόπος Perseus)

Κατηγορία:Αρχαίοι Περγαμηνοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες