Πετρινό Σερρών

Το Πετρινό ή Πετρηνό, έως το 1927 γνωστό ως Μεσιλή, είναι πρώην οικισμός στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρισκόταν σε υψόμετρο 200 μέτρων, στους νότιους πρόποδες της οροσειράς Μπέλλες, σε απόσταση ενός χιλιομέτρου βόρεια από το Μανδράκι Σερρών.

 Ιστορία 

 Οθωμανική περίοδος 
Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Το 1876, σε υπηρεσιακή έκθεση του Έλληνα πρόξενου Σερρών, Ιωάννη Παπακωστόπουλου, αναφέρεται ότι στον οικισμό διέμεναν 90 οικογένειες Οθωμανών που μιλούσαν την οθωμανική γλώσσα. Το έτος 1891, ο Γκεόργκι Στρέζοφ έγραψε σχετικά: «Μισιλί, 5 ώρες δυτικά από τις Σέρρες. Οι κάτοικοι είναι γεωργοί, βοσκοί και κτηνοτρόφοι. 35 σπίτια, μόνο Τούρκοι». Η στατιστική μελέτη του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική», εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 350 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου, που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε το έτος 1919 η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 600 μωαμεθανοί κάτοικοι.

 Σύγχρονη ιστορία 
Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και κατά την ελληνική απογραφή του 1913 είχε πληθυσμό 492 κατοίκων. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Επιτελικής Υπηρεσίας του Ελληνικού Στρατού, τον Αύγουστο του 1915 υπήρχαν 111 Έλληνες πρόσφυγες και 40 μωαμεθανοί κάτοικοι. Κατά την έναρξη της Β΄ Βουλγαρικής Κατοχής (1916–1918) ο πληθυσμός ανερχόταν σε 275 κατοίκους, ενώ έως τον Μάρτιο του 1919 είχε μειωθεί σε 150 κατοίκους. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, 30 σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ άλλα 30 υπέστησαν ζημιές. Ο οικισμός προσαρτήθηκε το 1920 στη νεοσύστατη κοινότητας Ράμνης της Υποδιοίκησης Σιδηροκάστρου του νομού Σερρών, μαζί με τα χωριά Δερβέντι (Ακριτοχώρι), Μπαχτιάρ (Δενδρόφυτο), Τουρτσελή (Θρακικό) και Χατζή-Μπεϊλίκ (Άνω Βυρώνεια).

Με την ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 ο μουσουλμανικός πληθυσμός εκδιώχθηκε στην Τουρκία και στον οικισμό εγκαταστάθηκαν τουλάχιστον 60 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Το 1927 μετονομάστηκε σε Πετρηνό, όνομα που αποδόθηκε με βάση τη γεωλογική μορφολογία της περιοχής. Το 1928 αριθμούσε, πλέον, 311 κατοίκους. Την περίοδο του ελληνικού εμφυλίου πολέμου (1946-1949) ο οικισμός εγκαταλείφθηκε και οι κάτοικοι μετεγκαταστάθηκαν στο κοντινό χωριό Μανδράκι. Κάτοψη του πρώην οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού από την περίοδο 1945-1960.

Σήμερα, στη θέση του πρώην οικισμού διακρίνονται ελάχιστα ίχνη από τα θεμέλια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Το μοναδικό οικοδόμημα που έχει απομείνει όρθιο είναι η εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Στο σημείο όπου βρισκόταν η πλατεία του χωριού, ανεγέρθηκε πριν από δεκαετίες ένα δημοτικό αναψυκτήριο, το οποίο πλέον έχει εγκαταλειφθεί. Επίσης, σε απόσταση 600 μέτρων βόρεια, βρίσκεται μια τεχνητή λίμνη – ταμιευτήρας νερού, που εξυπηρετεί τις αρδευτικές ανάγκες του Μανδρακίου, ενώ παράλληλα λειτουργεί και ως χώρος αναψυχής.

 Πληθυσμός 
ΑπογραφήΟνομασίαΚάτοικοιΆνδρεςΓυναίκεςΣύνολο1913Μεσιλή2332594921915Μισιλλή72791511920Μεσιλή77961731923*Μεσιλή83701531928Πετρινόν (Μεσιλή)1791323111940Πετρινόν161178339
* απογραφή προσφύγων

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Σερρών
Κατηγορία:Δήμος Σιντικής