Σουκ Αχράς

Το Σουκ Αχράς (βερβερικές γλώσσες: Tagast, ) είναι κοινότητα στην Αλγερία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Η νουμιδιακή πόλη της Θαγάστης (ή Ταγάστης), πάνω στα ερείπια της οποίας κτίστηκε το Σουκ Αχράς, ήταν η γενέτειρα του Αυγουστίνος Ιππώνος και κέντρο της κουλτούρας των Βερβέρων.Φερνάν Μπρωντέλ, A history of civilizations (1963), Penguin Books, 1995, σελ. 335Augustinian studies, τόμ. 7–8, Villanova University Press, 1976, σελ. 134 Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 155.259 κατοίκους από 116.745 το 1998 σημειώνοντας ετήσια αύξηση 2,95%. 

 Ετυμολογία 
Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη «σουκ» που σημαίνει αγορά και τη βερβερική Σαουί λέξη αχρά που σημαίνει λιοντάρι, το οποίο αναφέρεται στα βερβερικά λιοντάρια που υπήρχαν στα γειτονικά δάση μέχρι την εξαφάνισή τους το 1930. Έτσι Σουκ Αχράς σημαίνει αγορά λιονταριών. 

Το παλιό όνομα της νουμιδιακής πόλης Θαγάστη προέρχεται από τη βερβερική λέξη Θαγκούστ, που σημαίνει τσάντα, δεδομένου ότι η τοποθεσία της πόλης βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού που περιβάλλεται από τρεις κορυφές με τη μορφή μιας τσάντας που περιέχει την πόλη. Στη συνέχεια, όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα αραβικά, ονομάστηκε Σουκάρα. Σε άλλες πηγές αναφέρεται ως το Παλάτι της Αφρικής, σύμφωνα με τον Αλ Μασουντί. 

 Ιστορία 

 Προϊστορία 
Η πόλη του Σουκ Αχράς, όπως και η ευρύτερη περιοχή της, βίωσε τον Ατεριανό πολιτισμό από το τέλος της Μέσης Παλαιολιθικής έως την πρώιμη Παλαιολιθική εποχή. Μετά τους Ατεριανούς, το Σουκ Αχράς κατοικήθηκε από λαούς του Καψιανού πολιτισμού. Πολλά λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται σε αυτή την περίοδο έχουν ανακαλυφθεί στην περιοχή. Διάφορα βέλη βρέθηκαν στη θέση του σημερινού Σουκ Αχράς, αλλά και σε κοντινές περιοχές.

 Αρχαιότητα 
Ήταν η γενέτειρα του Αυγουστίνου Ιππώνος (γεν. 13 Νοεμβρίου 354 ΜΚΕ) από τη Μόνικα της Ιππώνος (Αγία Μονίκη), και αργότερα έγινε επίσκοπος Ιππώνος και Άγιος Αυγουστίνος. Το Σουκ Αχράς (Θαγάστη) διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην πολιτική και πολιτιστική ιστορία της περιοχής λόγω της στρατηγικής του θέσης στο σταυροδρόμι των πολιτισμών της Νουμιδίας, της Αρχαίας Ρώμης και των Βέρβερων. 

 Σύγχρονη εποχή 
Το 1830 το Σουκ Αχράς έγινε αποικιακός οικισμός της Γαλλικής Αλγερίας (1830 – 1962). Στα τέλη του 19ου αιώνα, η σύνδεση του μέσω του σιδηροδρόμου και τον 20ό αιώνα η εξόρυξη σιδηρομεταλλευμάτων και φωσφορικών αλάτων έδωσαν σημασία και ευημερία στην πόλη. 

Κατά τη διάρκεια του Αλγερινού Πολέμου της Ανεξαρτησίας (1954 – 1962), το Σουκ Αχράς στέγασε τη Βάση Ουλέντ Μπεχία ως αυτόνομη στρατιωτική βάση του Στρατού Εθνικής Απελευθέρωσης, με την ονομασία «Βάση της Ανατολής». 

 Γεωγραφία 

 Ανάγλυφο και υδρογραφία 
Η πόλη Σουκ Αχράς βρίσκεται σε λεκάνη που περιβάλλεται από βουνά, όπως το Ντζεμπέλ Μπενί Σαλάχ ή το Ντζεμπέλ Ουλέντ Μουμέν. 

Το Σουκ Αχράς διασχίζεται από έναν μεγάλο ποταμό της βόρειας Αφρικής, τον Μετζερντά. 

 Κλίμα 
Το Σουκ Αχράς έχει θερμό μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa) με θερμά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η γειτνίαση του με τη Μεσόγειο Θάλασσα βοηθά στη συγκράτηση των θερμοκρασιών της πόλης. Ως αποτέλεσμα, στο Σουκ Αχράς συνήθως δεν παρατηρούνται οι ακραίες θερμοκρασίες που παρατηρούνται στις παρακείμενες ερήμους. Το Σουκ Αχράς κατά μέσο όρο δέχεται περίπου 840,74  χιλιοστά βροχοπτώσεων ετησίως, με τον κύριο όγκο να παρατηρείται μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου.

 Δημογραφικά στοιχεία 
Οι κάτοικοι της πόλης του Σουκ Αχράς έχουν βερβερική καταγωγή. Οι πρώτες φυλές που εγκαταστάθηκαν στο Σουκ Αχράς ήταν γνωστές ως ΠαπιρίαEnciclopedia italiana di scienze, lettere ed arti, Volume 33, Giovanni Gentile, Calogero Tumminelli, Istituto Giovanni Treccani, Rome online version ή Μπαμπίρια.Vita Augostino di H'sen Dardour online version 

Οι φυλές Μουσουλάμι και της Κιρίνα ζούσαν εκεί. Οι άλλες φυλές, οι Χνάντσας που αναπτύχθηκαν περισσότερο και οι Χράκτα έχουν βερβερική καταγωγή. Αυτές οι φυλές ζούσαν σε σκηνές και ασκούσαν τον νομαδισμό. Εγκαταστάθηκαν εκεί αργότερα και ίδρυσαν πόλεις για καθεμία από αυτές, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Σουκ Αχράς. 

 Γνωστοί κάτοικοι 
 Αγία Μονίκη 
 Αυγουστίνος Ιππώνος, Διδάσκαλος της Εκκλησίας 
 Μαρτιανός Καπέλλα, συγγραφέας 
 Απουλήιος, συγγραφέας 
 Αλύπιος της Θαγάστης, επίσκοπος 
 Φίρμος και Ρούστικος, Χριστιανοί μάρτυρες (4ος αιώνας) 
 Αχμάντ αλ-Τιφάσι, συγγραφέας 
 Κατέμπ Γιασίν, συγγραφέας 
 Ταχάρ Ουετάρ, συγγραφέας 
 Ταουφίκ Μακλουφί, δρομέας μεσαίων αποστάσεων και χρυσός Ολυμπιονίκης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 





Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας