Dragon 2

Το Dragon 2 ή Dragon V2 είναι ένα επαναχρησιμοποιήσιμο διαστημόπλοιο από την αμερικανική αεροδιαστημική βιομηχανία SpaceX και είναι ο διάδοχος του φορτηγού διαστημόπλοιου Dragon. Το σκάφος εκτοξεύεται με τον πύραυλο-φορέα Falcon 9 Block 5 και προσυδατώνεται στον ωκεανό. Σε σύγκριση με το Dragon, το Dragon 2 έχει μεγαλύτερα παράθυρα, ανανεωμένους υπολογιστές πτήσης και αεροηλεκτρονικά, ανασχεδιασμένες ηλιακές συστοιχίες και τροποποιημένο σασί.

Υπάρχουν δυο προγραμματισμένες εκδοχές – Crew Dragon, ονομάζεται η έκδοση της κάψουλας που μπορεί να μεταφέρει μέχρι επτά αστροναύτες και Cargo Dragon, ονομάζεται η έκδοση που θα αντικαταστήσει το πρώτο Dragon. Η κάψουλα Crew Dragon είναι εφοδιασμένη με ένα εσωτερικό σύστημα διαφυγής εκτόξευσης που χρησιμοποιεί τέσσερις πλαϊνούς προωθητήρες με 2 μηχανές SuperDraco ο καθένας. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής του συστήματος διαφυγής εκτόξευσης στης 20 Απριλίου 2019 μια κάψουλα εξερράγη. Η πρώτη μη επανδρωμένη πτήση του Crew Dragon στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ) έγινε τον Μάρτιο του 2019.

Η κάψουλα Crew Dragon που χρησιμοποιήθηκε στην πρώτη δοκιμαστική πτήση ήταν σχεδιασμένο να χρησιμοποιηθεί στη δοκιμή διαφυγής πτήσης πριν την έκρηξή της στης 20 Απριλίου 2019 κατά τη διάρκεια της δοκιμής τον μηχανών SuperDraco. Έπειτα από ερεύνα για τον λόγο της έκρηξης, που ολοκληρώθηκε στης 15 Ιουλίου 2019, έγιναν τροποποιήσεις στα υδραυλικά του οχήματος.

Η δοκιμή διαφυγής πτήσης πραγματοποιήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2020. Η πρώτη επανδρωμένη αποστολή είναι προγραμματισμένη για τον Φεβρουάριο του 2020.

 Ανάπτυξη και εκδοχές 
μικρογραφία|300x300εσ|To Dragon κατά τη διάρκεια δοκιμών|εναλλ.=|αριστερά
Υπάρχουν δυο εκδοχές: Crew Dragon και Cargo Dragon.Audit of Commercial Resupply Services to the International Space Station. NASA. April 26, 2018. Report No. IG-18-016. Quote: "For SpaceX, certification of the company’s unproven cargo version of its Dragon 2 spacecraft for CRS-2 missions carries risk while the company works to resolve ongoing concerns related to software traceability and systems engineering processes." Αρχικά η κάψουλα Crew Dragon αποκαλούταν DragonRider και από την αρχή ήταν σχεδιασμένη να μπορεί να μεταφέρει επτά άτομα πληρώματος και φορτίο. Έχει τη δυνατότητα να εκτέλεση πλήρη αυτόματα ραντεβού και να συνδεθεί με τον ΔΔΣ (ή άλλα διαστημόπλοια) με την ικανότητα χειρωνακτικής παρέμβασης χρησιμοποιώντας το σύστημα σύνδεσης της ΝΑΣΑ (NASA Docking System). Για τυπικές αποστολές, το Crew Dragon θα παραμένει συνδεδεμένο στον ΔΔΣ για 180 μέρες, αλλά είναι σχεδιασμένο να παραμένει στον σταθμό μέχρι και 210 μέρες, παρόμοια με το Ρώσικο διαστημόπλοιο Σογιούζ. Από την αρχή της ανάπτυξης του, η SpaceX ήθελε να χρησιμοποίηση ένα ενσωματωμένο σύστημα διαφυγής.With the exception of the Project Gemini spacecraft, which used twin ejection seats: "Encyclopedia Astronautica: Gemini Ejection" . Astronautix.com. Retrieved January 24, 2013."Spaceship teams seek more funding" . MSNBC Cosmic Log. December 10, 2010. Retrieved December 14, 2010.

H SpaceX αρχικά ήθελε να χρησιμοποιήσει τις μηχανές SuperDraco ως το κύριο μέσο προσγείωσης και την προσθαλάσσωση με τη χρήση αλεξίπτωτων ως δευτερεύον μέσο προσγείωσης. Η προσθαλάσσωση παρουσιάστηκε στη NASA ως "η βασική μέθοδος επιστροφής και ανάκτησης για της πρώτες πτήσεις" του Crew Dragon. Αργότερα, η προωθητική προσγείωση ματαιώθηκε, αφήνοντας την προσθαλάσσωση ως τη μόνη μέθοδο επιστροφής. Η Paragon Space Development Corporation βοήθησε στην ανάπτυξη του συστήματος υποστήριξης ζωής του Crew Dragon.

Το 2012, η SpaceX και η Orbital Outfitters συνεργάστηκαν για τη δημιουργία μας διαστημικής στολής, την όποια θα φοράνε οι αστροναύτες κατά την εκτόξευση και την επανείσοδο. Κάθε μέλος του πληρώματος έχει μια ειδικά φτιαγμένη στα μετρά του στολή. Η στολή έχει σχεδιαστή κυρίως για χρήση μέσα στο Dragon, αλλά μπορεί να προστατέψει τους αστροναύτες στην περίπτωση ακαριαίας αποσυμπίεση της κάψουλας. Η στολή μπορεί να ψύχει τους αστροναύτες κατά τη διάρκεια κανονικών πτήσεων. Κατά τη δοκιμή SpX-DM1, τοποθετήθηκε στο διαστημοπλοίου ένα μανεκέν, με το όνομα Ripley, που φορούσε τη στολή. Η στολή κατασκευάζεται από Nomex ένα φλογοεπιβραδυντικό υλικό παρόμοιο του Kevlar.

Στης 18 Μάιου 2012, σε μια σύσκεψη της NASA, η SpaceX δήλωσε πως το κόστος εκτόξευσης του Dragon θα είναι 160 εκατ. $ ή περίπου 20 εκατ. $ ανά θέση, αν η NASA χρησιμοποιεί το Crew Dragon τουλάχιστον 4 φόρες το χρόνο και έχει πλήρωμα 7 ατόμων. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με κόστος εκτόξευσης του Σογιούζ που είναι 76 εκατ. $ ανά θέση για τους αστροναύτες της NASA. Ο σχεδιασμός του διαστημόπλοιου αποκαλύφθηκε στης 29 Μάιου 2014 στα κεντρικά της SpaceX στο Χόθορν της Καλιφόρνιας. Τον Οκτώβριο του 2014, η NASA διάλεξε το Dragon ως υποψήφιο διαστημόπλοιο για να μεταφέρει Αμερικανούς αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό υπό την αιγίδα του προγράμματος Commercial Crew.

 Τεχνικά χαρακτηριστικά 
εναλλ.=|μικρογραφία|330x330px|Απεικονίσεις του σχεδιασμού του Crew Dragon το 2019
Το Dragon 2 περιλαμβάνει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: To Dragon 2 είναι εν μέρει επαναχρησιμοποιήσιμο με αποτέλεσμα να έχει μειωμένο κόστος λειτουργίας. Η SpaceX σκοπεύει να χρησιμοποιήσει καινούριες Crew Dragon κάψουλες σε κάθε επανδρωμένη αποστολή της NASA. Το Cargo Dragon μπορεί να μεταφέρει μέχρι 3.307 κιλά στο ΔΔΣ. Το Crew Dragon έχει χωρητικότητα για επτά αστροναύτες, με τη NASA να χρησιμοποιεί μόνο τέσσερις θέσεις για τις αποστολές της. Πάνω από τις θέσεις, υπάρχει ένας πίνακας ελέγχου με τρεις οθόνες, μια τουαλέτα και η καταπαχτή σύνδεσης. Η προσθαλάσσωση επιταχύνεται με τη βοήθεια τεσσάρων αλεξίπτωτων. Το σύστημα αλεξίπτωτων υπέστη ολοκληρωτικό ανασχεδιασμό από αυτό που χρησιμοποιείτε στο Dragon, ώστε να μπορεί να ανοίγει σε διάφορα σενάρια διαφυγής.
μικρογραφία|330x330εσ|Το εσωτερικό του Dragon 2

Το Crew Dragon έχει οκτώ πλαϊνές μηχανές SuperDraco, χωρισμένες σε τέσσερα ζευγάρια, οπού κάθε μηχανή μπορεί να παράγει μέχρι 71 κιλο-νιούτον ώσης. Κάθε ζευγάρι περιέχει τέσσερις προωθητήρες Draco για τη ρύθμιση του υψόμετρου και για τροχιακούς ελιγμούς. Ο θάλαμος ανάφλεξης των μηχανών SuperDraco εκτυπώνεται τρισδιάστατα και κατασκευάζεται από Inconel, μια αλόη από νικέλιο και σίδηρο, με την τεχνική laser sintering. Οι μηχανές περιέχονται σε ένα προστατευτικό ατρακτίδιο για την αποφυγή εξαπλώσεις του κίνδυνου σε περίπτωση βλάβης ενός κινητήρα.

Όταν είναι σε τροχιά, το Dragon 2 μπορεί να συνδεθεί με τον ΔΔΣ αυτόνομα. Το Dragon συνδεόταν με τη βοήθεια του ρομποτικού χαϊριού Canadarm2 όπου το ελλιμένιζε στον ΔΔΣ. Οι πιλότοι διατηρούν την ικανότητα να συνδέουν το διαστημόπλοιο στον ΔΔΣ μέσω χειριστηρίων που βρίσκονται στον πινάκα ελέγχου του οχήματος. Το Dragon 2 μπορεί να λειτουργήσει στο απολυτό κενό, και ως μετρό ασφαλείας το πλήρωμα θα φοράει διαστημικές στολές, σχεδιασμένες από τη SpaceX, για να τους προστατεύσει σε περίπτωση ακαριαίας απώλειας πίεσης. Ακόμα, το διαστημόπλοιο μπορεί να επιστρέψει ασφαλές πίσω στη γη σε περίπτωση διαρροής αέρα από οπή διαμέτρου μέχρι και 6,33 mm.

Το καύσιμο αποθηκεύεται σε σφαιρικές δεξαμενές που κατασκευάζονται από τιτάνιο και εξωτερικά είναι ενισχυμένες με ίνες άνθρακα. Μια θερμική ασπίδα κατασκευασμένη από PICA-X προστατεύει την κάψουλα κατά την επανείσοδο της στην ατμοσφαίρα. Το επαναχρησιμοποιήσιμο κωνικό ρηχός, που προστατεύει το διαστημόπλοιο κατά την άνοδο και κατά τα την επανείσοδο, είναι στερεωμένο πάνω σε έναν αρμό για να επιτρέπει στο διαστημόπλοιο να συνδέετε στο διάστημα.

Ο αποθηκευτικός χώρος είναι το τρίτο δομικό στοιχείο του διαστημόπλοιου όπου περιέχει ηλιακούς συλλέκτες, θερμαντικά σώματα για την αφαίρεση θερμότητας και πτερύγια για να παρέχουν αεροδυναμική ισορροπία σε περιπτώσεις εκτατής διαφυγής.

Το προηγούμενο Dragon χρησιμοποιούσε αναδιπλούμενες ηλιακές συστοιχίες οι οποίες στο Dragon 2 έχουν αντικατασταθεί με ηλιακά πάνελ που βρίσκονται πάνω από τον αποθηκευτικό χώρο. Η αύξηση του όγκου μειώνει τον αριθμό τον μηχανισμών που χρειάζονται όπου με τη σειρά του αυξάνει την αξιοπιστία του διαστημόπλοιου.

 Λίστα μονάδων 
Οι Crew Dragon μονάδες και αποστολές μετά την έκρηξη της C201 μονάδας στης 20 Απριλίου, 2019.

ΕικόναΣυριακός Αριθμόςhttps://space.skyrocket.de/doc_sdat/dragon-v2.htmΌνομαΚατάστασηΠτήσειςΠαρατήρησηςσύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Dragon_2_hover_test_(24159153709).jpg|100x100εσC200DragonFlyΑποσυρμένη0Δοκιμή διαφυγής βάσηςσύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Crew_Dragon_at_the_ISS_for_Demo_Mission_1_(cropped).jpg|100x100εσC201 Κατεστραμμένη1Demo-1σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Crew-Dragon.jpg|100x100εσC205 Αποσυρμένη1Δοκιμή συστήματος διαφυγής πτήσηςσύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:CCP_SpaceX_Demo-2_Dragon_(3).jpg|100x100εσC206EndeavourΕνεργή0Demo-2C207 0CCtCap-1

 Λίστα πτήσεων 
Αποστολή№ ΚάψουλαςΗμερομηνία Εκτόξευσης 
(UTC)ΣχόλιαΠλήρωμαΑποτέλεσμαCrew DragonPad abort testDragonFly6 Μάιου 2015Δοκιμή διαφυγής βάσης, Κέιπ Κανάβεραλ, Φλόριντα ΕπιτυχίαDemo-1C2012 Μαρτίου 2019Μη-επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση του Dragon 2. Άφιξη 3 Μαρτίου 2019, 08:51 UTC, Αναχώρηση 8 Μαρτίου 2019, 05:32 UTC ΕπιτυχίαIn-flight abort testC20519 Ιανουαρίου 2020Θα χρησιμοποιηθεί η κάψουλα που είχε προγραμματιστεί για την αποστολή SpX-DM2. ΕπιτυχίαDemo-2C20627 Μαΐου 2020  (μεταφέρθηκε στις 30 Μαΐου 2020)Επανδρωμένη δοκιμαστική πτήση με δυο αστροναύτες για δυο εβδομάδες. Θα χρησιμοποιηθεί η κάψουλα που είχε προγραμματιστεί για την πρώτη επανδρωμένη λειτουργική πτήση.ΕπιτυχίαCrew-1C207Τέλη 2020Θα μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες στον ΔΔΣ για μια εξάμηνη αποστολή.ΠρογραμματισμένοCrew-22021Θα μεταφέρει τέσσερις αστροναύτες στον ΔΔΣ για μια εξάμηνη αποστολή. Υπάρχει πιθανότητα να μεταφέρει τον Ρώσο κοσμοναύτη Αντρέι Μπορισένκο.ΠρογραμματισμένοCargo DragonCRS-21Μέτα το 2020ΠρογραμματισμένοCRS-22 με CRS-262020–2024Προγραμματισμένο

 Δείτε επίσης 

 SpaceX
 Falcon Heavy
 NASA
 Πρόγραμμα Σογιούζ

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Dragon - Η επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:SpaceX
Κατηγορία:Διαστημικά σκάφη