Βίκτωρ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

Ο Βίκτωρ (γερμ. Viktor, 11 Δεκεμβρίου 1833 - 31 Δεκεμβρίου 1891) από τον Οίκο του Χοενλόε, που με τον γάμο του έλαβε τον τίτλο του Κόμη του Γκλάιχεν, ήταν ναύαρχος του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού και γλύπτης.

Βιογραφία
Ο Βίκτωρ Φερδινάνδος Φραγκίσκος Ευγένιος Γουσταύος Αδόλφος Κωνσταντίνος Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Λάνγκενμπουργκ της Βυρτεμβέργης. Ήταν το τέταρτο παιδί και ο τρίτος γιος του Ερνέστου Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Θεοδώρας, κόρης του Έμιχ Καρόλου του Λάινινγκεν. Η μητέρα του ήταν η μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου, οπότε η οικογένειά του ήταν στενά συνδεδεμένη με τη βασιλική οικογένεια της Βρετανίας.

Ο Βίκτωρ έγινε αξιωματικός στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό το 1848 και προήχθη σε υποπλοίαρχο το 1854. Ως υποπλοίαρχος υπηρέτησε στο 1ης τάξης HMS St Jean d'Acre στη Μεσόγειο υπό τον πλοίαρχο Σερ Χένρυ Κέππελ το 1855. Κυβέρνησε την κανονιοφόρο HMS Traveller για λίγους μήνες το 1856, από την καθέλκυσή της μέχρι τη διάλυσή της. Υπηρέτησε ξανά υπό τον Κέππελ στο 4ης τάξης HMS Raleigh στις Ανατολικές Ινδίες και την Κίνα, ώσπου ναυάγησε κοντά στο Μακάου το 1857. Προτάθηκε για τον Σταυρό της Βικτωρίας ένεκα των υπηρεσιών του στην Κίνα το 1856. Προήχθη σε αντιπλοίαρχο το 1857 και κυβέρνησε το 1ης τάξης κόττερο HMS Scourge στη Μεσόγειο. Προήχθη σε πλοίαρχο το 1859 και ανέλαβε να κυβερνήσει την -με 21 πυροβόλα- κορβέττα HMS Racoon από το 1863 ως το 1866. Το διάστημα αυτό ο δευτερότοκος γιος της βασίλισσας Βικτωρίας, Αλφρέδος, τότε Δούκας του Εδιμβούργου, υπηρέτησε στο πλοίο ως υποπλοίαρχος.

Ο Βίκτωρ αποσύρθηκε από την ενεργό υπηρεσία το 1866 και το ίδιο έτος διορίστηκε Διοικητής Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού (KCB)· έγινε ανώτερος ιππότης του Μεγάλου Σταυρού του Λουτρού (GCB) το 1887. Κατά την απόσυρσή του προήχθη στον βαθμό του υποναυάρχου ε.α. το 1876 και σε αντιναύαρχο ε.α. το 1881.

Χρησιμοποιούσε τον παλαιό τίτλο του "Η Αυτού Γαληνότης ο Πρίγκιπας Βίκτωρ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ" το 1887, όταν η βασίλισσα Βικτωρία εξουσιοδότησε τη σύζυγό του να μοιραστεί τον τίτλο του στην Αυλή, αντί να έχει τον κατώτερο, μοργανατικό τίτλο της. Ο Βίκτωρ απεβίωσε το 1891 στο Λονδίνο σε ηλικία 58 ετών, πριν τα τέκνα του υποχρεωθούν με διάταγμα από τον νέο βασιλιά, Γεώργιο Ε΄, να αλλάξουν τους γερμανικούς τίτλους τους με βρετανικούς τίτλους ευγενείας, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1917). Τάφηκε στο Σάννινγκντεϊλ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1861 τη Λώρα Ουιλλιαμίνα Σιμουρ, κόρη του ναυάρχου Σερ Τζορτζ Φράνσις Σίμουρ (υπό τον οποίο είχε υπηρετήσει στο HMS Cumberland τη δεκαετία του 1850). Ο γάμος ήταν μοργανατικός και λίγο πριν τον γάμο απονεμήθηκε στη σύζυγό του ο τίτλος της Κόμισσας του Γκλάιχεν, από το όνομα ενός κάστρου που ο Οίκος του Χοενλόε κατείχε κάποτε. Είχε τέκνα που έφεραν τον τίτλο του Κόμη/Κόμισσας του Γκλάιχεν:
 Φιοντόρα (Φίο) Τζορτζίνα Μωντ (1861 - 1922), γλύπτρια και σχεδιάστρια-διακοσμήτρια.
 Άλμπερτ Έντουαρντ Ουίλφρεντ (1863 - 1973), στρατιωτικός.
 Βικτόρια (Βάλντα) Άλις Λεοπολντίνα Έιντα Λώρα (1868 - 1951), παντρεύτηκε τον αντισυνταγματάρχη Πέρσυ Μέισελ και είχε γιο τον Ρότζερ Βίκτορ Μέισελ.
 Έλενα Έμιλυ (1873 - 1947), ζωγράφος.

Παραπομπές

Πηγές
 "Hohenlohe". Almanach de Gotha (in French). Justus Perthes. 1908. pp. 140–141

Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε