Μοναστήρι της Τίγκβα

Το Μοναστήρι της Τίγκβα της Κοίμησης της Θεοτόκου ( ) είναι ένα μεσαιωνικό Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στην κοιλάδα του ποταμού Προνις (γεωργιανά: ფრონის), σε υψόμετρο 840 μ. από το επίπεδο της θάλασσας, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι στη Νότια Οσσετία, της οποίας η επικράτεια είναι επί του παρόντος αμφισβητούμενη. Η εκκλησία του μοναστηριού είναι θολωτή, βυζαντινού ρυθμού. Ιδρύθηκε από την Ταμάρ, την κόρη του βασιλιά Δαβίδ Δ' της Γεωργίας, όπως αναφέρεται σε μια Γεωργιανή επιγραφή του 1152. 

 Ιστορία 
Το μοναστήρι της Τίγκβα, όπως αναφέρεται στα Γεωργιανά χρονικά,  χτίστηκε το 1152. Ιδρύτρια, ή κτήρωρ, ήταν η Ταμάρ, η κόρη του Γεωργιανού βασιλιά Δαβίδ Δ' «του Κτίστη» και βασίλισσα του Σιρβάν, η οποία όταν χήρεψε έγινε καλόγρια στην μονή του Τίγκβα μέχρι του θανάτου της, το 1161.  

Στις αρχές του 18ου αιώνα, η κρίση στη Γεωργία άφησε το σημάδι της στο μοναστήρι: ο πρίγκιπας Βακχουστί,στην Περιγραφή του Βασιλείου της Γεωργίας, περιέγραψε το μοναστήρι της Τίγκβα ως «θολωτό, κομψό, όμορφα χτισμένο», αλλά «χωρίς ιερέα». 

Πολλά από τα βοηθητικά κτίρια που βρίσκονταν γύρω από την εκκλησία, που υπήρχαν στην εποχή του Βακχούστι, βρέθηκαν ερειπωμένα κατά την επίσκεψη της Κόμισσας Πρασκόβια Ουβάροβα το 1890.   Λίγο μετά, το ίδιο έτος, η εκκλησία επισκευάστηκε με τις ενέργειες του ιερέα Ζετγινίτζε, του Οίκου των Αμιρετζιμπί και των τοπικών αγροτών. 

 Αρχιτεκτονική 
Το συγκρότημα κτιρίων του μοναστηριού περιβαλλόταν από οχυρωματικό τείχος και διέθετε καμπαναριό, κελάρι, ευκτήριο, και άλλες δομές. Είναι χτισμένο από λαξευμένες ερυθρές πέτρες, με πάχος τοίχων 1,20 μ. 

Η εκκλησία του μοναστηριού είναι σταυροειδής σε ορθογώνια βάση εξωτερικών διαστάσεων 14,5 x 24 μ. Οι εσωτερικές διαστάσεις του ναού είναι 16 x 12 μ. και το μέγιστο ύψος του 22 μ. Χαρακτηρίζεται από ασκητικό σχεδιασμό και έλλειψη διακοσμήσεων. Εσωτερικά, χωρίζεται στην Αγία Τράπεζα, την πρόθεση, το διακονικό και τρία κλίτη. Ο θόλος στηρίζεται στην Αγία Τράπεζα και σε δύο ελεύθερες κολόνες στα δυτικά. Το τύμπανό του είναι δωδεκαεδρικό με μακρόστενα παράθυρα. Στα δυτικά βρίσκεται ο νάρθηκας και το ψαλτήριο. Το εσωτερικό της εκκλησίας ήταν κάποτε τοιχογραφημένο, αλλά οι τοιχογραφίες τώρα είναι δυσδιάκριτες. 

Η εκκλησία έχει τρεις εισόδους, στα βόρεια, νότια και δυτικά.   Εξωτερικά είχε διακοσμήσεις στα παράθυρα και στην πόρτα.  

Πάνω από τη βόρεια πόρτα υπάρχει μια Γεωργιανή επιγραφή, που δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Μαρί-Φελισιτέ Μπροσέ το 1851, και το ομοιοκαταληκτικό κείμενο της στα ασομταβρούλι αναφέρει την Ταμάρ, ως χορηγήτρια.  

Στα βορειοδυτικά της εκκλησίας υπήρχε ένα διώροφο παλάτι, χτισμένο για την Ταμάρ. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας