Δημήτρης Αθανίτης

Ο Δημήτρης Αθανίτης είναι Έλληνας σκηνοθέτης, μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, ιδρυτικό μέλος και πρώτος Γραμματέας της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε σινεμά και αρχιτεκτονική. Η πρώτη του ταινία Αντίο Βερολίνο (1994) πήρε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης "για την ανανέωση του ελληνικού κινηματογράφου", μνεία κριτικών της ΠΕΚΚ και Διάκριση Ποιότητος ΥΠΠΟ.

Η δεύτερη ταινία του, Καμιά συμπάθεια για τον διάβολο (1997), εκπροσώπησε στο Διεθνές Τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την Ελλάδα και κέρδισε το Βραβείο Ερμηνείας με την Λένα Κιτσοπούλου. Τιμήθηκε ακόμη με την Διάκριση Ποιότητας του ΥΠΠΟ. Το 1995 γύρισε για την ΕΡΤ την τηλεταινία Μίλησε μου για έρωτα ενώ η επόμενη ταινία του Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας (1999), μια μοντέρνα διασκευή πάνω στο θεατρικό έργο, συμπεριελήφθη από τον Μαρκ Μπερνέτ στο βιβλίο του Shakespeare and world cinema, έκδοση του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας στο 2ο Πανόραμα Ανεξάρτητων Δημιουργών.

Η επόμενη ταινία του, 2000+1 στιγμές (2001), νωπογραφία μιας πόλης και του πλανήτη στην είσοδο του μιλένιουμ, συνδυάζει φιξιόν με ντοκουμέντα και κέρδισε διεθνή αναγνώριση, με κριτικές στα Variety, Senses of Cinema, Age, Sequences. ενώ επιλέχτηκε από τον Μπιλ Μουσούλης ανάμεσα στις 10 καλύτερες ταινίες στον κόσμο για το 2001, στo Senses of Cinema. Η πόλη των θαυμάτων (2005), είναι η μόνη ταινία φιξιόν στον κόσμο που έχει γυριστεί ζωντανά στη διάρκεια Ολυμπιακών Αγώνων και γυρίστηκε στο Αθήνα 2004 με ένα μεγάλο πολυεθνικό καστ.

Οι Τρεις μέρες ευτυχίας (2012) κέρδισαν 4 διεθνή βραβεία, παίχτηκαν σε περισσότερα από 30 φεστιβάλ και συνάντησαν εξαιρετικές κριτικές ενώ το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης την επέλεξε στις 100 πιο σημαντικές ταινίες στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Η τελευταία ταινία του Invisible (2016) κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο στην Φιγκέιρα ντα Φοζ και άλλα 15 διεθνή βραβεία σε πάνω από 40 φεστιβάλ. Ήταν για 17 εβδομάδες στις αίθουσες της Αθήνας και παρουσιάστηκε σε 35 ακόμη ελληνικές πόλεις.

Η εγκατάσταση του Πόλη Κρυμμένη/Athens Underground (2011), ανακατασκευή της εικόνας της πόλης μέσα από 6+1 ταινίες του, παρουσιάζεται συνεχώς σε μια σειρά από χώρους τέχνης σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Μυτιλήνη, και ήταν η μόνη ελληνική αναφορά στην εκτεταμένη παγκόσμια επισκόπιση εικαστικών στο ιταλικό Cultura Universale, Φεβρουάριος 2012.

Τον Σεπτέμβριο 2017 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο Μυστικές συναντήσεις και παρουσιάστηκε σε ειδική εκδήλωση στο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Ζάππειο, στο Φεστιβάλ θεσσαλονίκης, στο Φεστιβάλ Δράμας και σε περισσότερες από 20 ελληνικές πόλεις. Στο επετειακό 30ό Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, τον Οκτώβριο του 2017 έκανε πρεμιέρα η οριστική βερσιόν του Καμιά συμπάθεια για τον διάβολο final cut 2017.                                                                                                                                                                                                Τον Απρίλιο του 2018 συμμετείχε στην Κριτική Επιτροπή του Διεθνούς Φεστιβάλ Τεχεράνης.

Τον Μάϊο 2019 ανακοίνωσε την επόμενη ταινία του Μήδεια (2020) από την τραγωδία του Ευριπίδη ενώ έκανε πρεμιέρα στο Λονδίνο, το ντοκιμαντέρ του Λαβύρινθος (2019), με θέμα τις στοές της Αθήνας κερδίζοντας το Δεύτερο Βραβείο Ντοκιμαντέρ στο London GFF.Ο Δημήτρης Αθανίτης είναι επίσης σεναριογράφος και παραγωγός των ταινιών του, ενώ έχει συνεργαστεί με πολλούς κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς. Ως ηθοποιός ο ίδιος, έχει εμφανισθεί σε ταινίες όπως Ράδιο Μόσχα, Ξένες σε ξένη χώρα, Βέγγος, ένας άνθρωπος παντός καιρού, Αντίο Βερολίνο, Μίλησε μου για έρωτα, Καμιά συμπάθεια για τον διάβολο, Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας κ.ά.

Ακόμη έχει γυρίσει τρεις μικρού μήκους ταινίες: Η Φιλοσοφία (1993) προέβλεπε την ελληνική κρίση και κέρδισε το Βραβείο Φανταστικού στο Φεστιβάλ Δράμας 1993, ο Κύριος Χ (1994) μιλά για έναν υπάλληλο που ζει στη βαλίτσα του ενώ η Μαντόνα καλεί Φασμπίντερ (2008) είναι ακριβώς αυτό που υπόσχεται ο τίτλος.

Τέλος, σαν αρχιτέκτων έχει κερδίσει 3 Βραβεία σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς μεταξύ 1985-1991 και ακόμη ήταν κριτής στον διαγωνισμό για το κτίριο της ΑΣΚΤ. Επίσης με την διπλή ιδότητα σκηνοθέτη και αρχιτέκτονα, ήταν ομιλητής στο 1o Φεστιβάλ                                                                                            Αρχιτεκτονικής και Σχεδιασμού της Αθήνας 2018, στο Μουσείο Μπενάκη για τον Αμερικανό αρχιτέκτονα Φρανκ Γκέρι.

 Βραβεία και διακρίσεις 
Το 1994, στο 35ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, απονεμήθηκε στον Αθανίτη ειδική μνεία για τη σκηνοθεσία της ταινίας Αντίο Βερολίνο.

 Φιλμογραφία 
+ΈτοςΤίτλοςΣημειώσεις1993Φιλοσοφίαμικρού μήκους1994Κύριος ΧΑντίο Βερολίνο1996Μίλησε μου για έρωτατηλεταινία1997Καμιά συμπάθεια για τον διάβολο1999Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας20002000+1 στιγμές2005Η πόλη των θαυμάτων2008Μαντόνα καλεί Φασμπίντερμικρού μήκους2011Πόλη κρυμμένημικρού μήκους, εγκατάσταση2012Τρεις μέρες ευτυχίας2016Invisible2019Λαβύρινθος2022Μήδεια2023Η περιπέτεια του βλέμματος

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 https://web.archive.org/web/20190818133929/https://www.athanitis.eu/site/gr
 https://vimeo.com/athanitis

Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών