Πανδία

Η Πανδία (εκ του παν-δίος, δηλ. πανθειοτάτη), ήταν θεότητα της ελληνικής μυθολογίας και προσωποποίηση της φωτεινότητας της Σελήνης.Fairbanks, p. 162. Regarding the meaning of "Pandia", Kerenyi, p. 197, says: '"the entirely shining" or the "entirely bright"— doubtless the brightness of nights of full moon.'. Ήταν κόρη της Σελήνης και του Δία και αδερφή της Έρσας.Hymn to Selene (32) 15–16; Allen, [15] "ΠανδείηΝ", says that Pandia was "elsewhere unknown as a daughter of Selene", but see Υγίνος, Fabulae Preface, Φιλόδημος, De pietate P.Herc. 243 Fragment 6 (Obbink, p. 353). Από τον Ομηρικό Ύμνο προς τη Σελήνη έχουμε: «Με αυτήν κάποτε έσμιξε σε κλίνη του Κρόνου ο γιός. Εκείνη έμεινε έγκυος και γέννησε την Πάνδεια, που είχε μορφή ξεχωριστή ανάμεσα στους αθανάτους». Η αθηναϊκή παράδοση ίσως κατέστησε την Πανδία σύζυγο του Αντίοχου, του επώνυμου ήρωα της Αντιοχίδος, μια από τις δέκα φυλές των Αθηναίων.West, p. 19, which describes Pandia as an "obscure figure"; Tsagalis, p. 53.

Αρχικά, η Πανδία ίσως αποτελούσε επίθετο της Σελήνης,Willetts, p. 178; Cook, p. 732; Roscher, p. 100; Scholiast on Demosthenes, 21.39a. αλλά τουλάχιστον από την εποχή του ύστερου ομηρικού ύμνου, η Πανδία είχε γίνει κόρη του Δία και της Σελήνης. Η Πανδία (ή η Πανδία Σελήνη) μπορεί να ήταν η προσωποποίηση της πανσελήνουCox, p. 138; Casford p. 174. και μία αρχαία γιορτή, που ονομάζεται Πάνδια, πιθανόν προς τιμήν του Δία.Parker 2005, p. 447.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Παιδιά του Δία
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας