Daredevil (2ος κύκλος)

Ο δεύτερος κύκλος της αμερικανικής διαδικτυακής τηλεοπτικής σειράς Daredevil, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics, ακολουθεί τον Ματ Μέρντοκ/Daredevil, ο οποίος πολεμά το έγκλημα ως τυφλός δικηγόρος κατά τη διάρκεια της μέρας και ως μασκοφόρος εκδικητής κατά τη διάρκεια της νύχτας, να έρχεται αντιμέτωπος με τον θανάσιμο Φρανκ Καστλ/Punisher, παράλληλα με την επιστροφή μιας πρώην κοπέλας του, της Ηλέκτρα Νάτσιος. Τα γεγονότα διαδραματίζονται μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η παραγωγή του δεύτερου κύκλου έγινε από την Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Studios. Υπεύθυνοι για τον δεύτερο κύκλο ήταν οι Νταγκ Πίτρι και Μάρκο Ραμίρεζ, με τον δημιουργό της σειράς, Ντρου Γκόνταρντ, να λειτουργεί συμβουλευτικά.

Ο Τσάρλι Κοξ πρωταγωνιστεί ως Μέρντοκ, ενώ οι Τζον Μπέρνθαλ και Ελοντί Γιουνγκ συστήνονται ως Καστλ και Νάτσιος αντίστοιχα. Οι Ντέμπορα Αν Γολ, Έλντεν Χένσον, Ροζάριο Ντόσον και Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο επιστρέφουν επαναλαμβάνοντας τους ρόλους τους από τον πρώτο κύκλο, με τον Στίβεν Ράιντερ να προστίθεται στο καστ. Η παραγγελία για δεύτερο κύκλο επεισοδίων έγινε τον Απρίλιο του 2015 μετά την επιτυχημένη κυκλοφορία του πρώτου, με τους Πίτρι και Ραμίρεζ να αντικαθιστούν τον υπεύθυνο του πρώτου κύκλου, Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ. Η παραγωγή του κύκλου ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2015 και συνεχίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο, με τον κύκλο να επικεντρώνεται στη φύση του ηρωισμού μέσω της σύγκρισης του Μέρντοκ με τους Καστλ και Νάτσιος, και το πώς οι τελευταίοι επηρεάζουν η ζωή του Μέρντοκ.

Τα πρώτα δύο επεισόδια του κύκλου έκαναν πρεμιέρα στο Παρίσι στις 7 Μαρτίου 2016, με ολόκληρο τον κύκλο των 13 επεισοδίων να κυκλοφορεί στο Netflix στις 18 Μαρτίου. Οι κριτικοί επαίνεσαν την εισαγωγή των Καστλ και Νάτσιος, και πιο ειδικά την ερμηνεία του Μπέρνθαλ, τη δράση και τις ιστορίες. Ωστόσο, σε αρκετούς έλειψε η παρουσία του Βόντι Κέρτις-Χολ ως Μπεν Ούρικ από τον πρώτο κύκλο και του Ντ'Ονόφριο ως Γουίλσον Φισκ κατά το πρώτο μισό του δεύτερου κύκλου. Η σειρά ανανεώθηκε για τρίτο κύκλο τον Ιούλιο του 2016.

Ηθοποιοί και χαρακτήρες

Βασικοί
Τσάρλι Κοξ ως Ματ Μέρντοκ / Daredevil
Ντέμπορα Αν Γολ ως Κάρεν Πέιτζ
Έλντεν Χένσον ως Φράνκλιν «Φόγκι» Νέλσον
Τζον Μπέρνθαλ ως Φρανκ Καστλ / Punisher
Ελοντί Γιουνγκ ως Ηλέκτρα Νάτσιος
Στίβεν Ράιντερ ως Μπλέικ Τάουερ
Ροζάριο Ντόσον ως Κλερ Τεμπλ
Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο ως Γουίλσον Φισκ / Kingpin

Επαναλαμβανόμενοι
Ρόις Τζόνσον ως Μπρετ Μαχόνεϊ
Σούζαν Βαρόν ως Τζόσι
Μισέλ Χερντ ως Σαμάνθα Ρέγιες
Μάριλιν Τόρρες ως Λουίζα Ντελγκάδο
Τζέφρι Κάντορ ως Μίτσελ Έλισον
Ρον Νακαχάρα ως Χιρότσι
Τζον Πίρκις ως Σταν Γκίμπσον
Σκοτ Γκλεν ως Στικ
Πίτερ Σινκόντα ως Νόμπου Γιοσιόκα

Αξιοσημείωτοι γκεστ
Ρομπ Μόργκαν ως Τερκ Μπάρετ
Ματ Τζέραλντ ως Μέλβιν Πότερ
Πίτερ ΜακΡόμπι ως Πάτερ Πολ Λάντομ
Έιμι Ράτμπεργκ ως Μάρσι Σταλ
Κέβιν Ναγκλ ως Ρόσκο Σουίνι
Γουάι Τσινγκ Χο ως Γκάο
Σουζάν Χ. Σμαρτ ως Σέρλι Μπένσον
Κάρι-Αν Μος ως Τζέρι Χόγκαρθ

Επεισόδια
 Αρ.επεισοδίουσειράς Αρ.επεισοδίουκύκλου Τίτλος Σκηνοθεσία Σενάριο Α' Προβολή

Παραγωγή
Ανάπτυξη
Όταν ρωτήθηκε για το μέλλον της σειράς μετά τον πρώτο κύκλο, ο υπεύθυνος Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ είπε πως ο Daredevil «είναι μέρος ενός μεγαλύτερο πλάνου - Jessica Jones, Luke Cage, Iron Fist και έπειτα, The Defenders. Το πώς όλα αυτά ταιριάζουν και για το αν θα υπάρχει ή όχι δεύτερος κύκλος αυτής της σειράς - ή αν θα εισχωρήσει μέσα στις άλλες - είναι ερωτήσεις στις οποίες κανείς δεν έχει ακόμα απαντήσεις». Τον Νοέμβριο του 2014, ο ΝτεΝάιτ είπε πως «πιθανόν να υπάρξουν κι άλλοι κύκλοι» του Daredevil μετά τον πρώτο. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Γενικός Διευθυντής του Netflix, Τεντ Σαράντος, δήλωσε πως η  σειρά ήταν «σίγουρα επιλέξιμη για πολλούς κύκλους» και το Netflix θα κοιτούσε το «πόσο καλά απευθύνονται τόσο στους θαυμαστές της Marvel όσο και στο ευρύτερο κοινό» για να καθοριστεί αν θα ήταν εφικτό να γίνουν παραπάνω κύκλοι.

Στις 21 Απριλίου 2015, η Marvel και το Netflix ανακοίνωσαν πως η σειρά είχε ανανεωθεί για δεύτερο κύκλο με τους Νταγκ Πίτρι και Μάρκο Ραμίρεζ να αντικαθιστούν τον ΝτεΝάιτ ως υπεύθυνοι του κύκλου και να εμπλέκονται κι ως εκτελεστικοί παραγωγοί. Και οι δύο είχαν δουλέψει ως σεναριογράφοι στον πρώτο κύκλο και δούλεψαν στενά με τον ΝτεΝάιτ και τον δημιουργό της σειράς, Ντρου Γκόνταρντ. Ο κύκλος συστήνει τον Punisher, για τον οποίο ο ΝτεΝάιτ και οι σεναριογράφοι ήθελαν να συστήσουν σε μια σκηνή μετά τους τίτλους τέλους κατά τη διάρκεια του φινάλε του πρώτου κύκλου, αλλά δεν μπορούσαν να το κάνουν εξαιτίας του τρόπου μετάδοσης επεισοδίων στο Netflix. Ο ΝτεΝάιτ θεώρησε πως αυτή «ήταν η σωστή απόφαση. Πιστεύω πως υπάρχει ένας καλύτερος, πιο οργανικός τρόπος να τον συστήσουμε στον κόσμο». Ο Ραμίρεζ αναφέρθηκε στον δεύτερο κύκλο ως «Daredevil εναντίον Punisher». Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Γκόνταρντ εξήγησε πως ενεπλάκη στον δεύτερο κύκλο ως εκτελεστικός παραγωγός και, όταν του το ζητούσαν, ως σύμβουλος στους Πίτρι και Ραμίρεζ. Ο κύκλος αποτελείται από 13 επεισόδια μίας ώρας.

Σενάριο

Ο Ραμίρεζ μίλησε για το πώς ο δεύτερος κύκλος θα ήταν διαφορετικός από τον πρώτο, λέγοντας πως οι σεναριογράφοι πέρασαν τον πρώτο κύκλο να αναρωτιούνται «αν υπήρχε ένα μέρος σκοτεινό και με σκληρό περιεχόμενο για τους υπερήρωες» και επειδή η αντίδραση των θαυμαστών σε αυτό ήταν θετική («λάβαμε ένα δυνατό 'ναι'»), προσέγγισαν τον δεύτερο κύκλο με τη νοοτροπία: «θέλατε σκληρότητα και θέλατε σκοτάδι, ιδού η Ηλέκτρα και ο Punisher. Το ζητήσατε». Ο Πίτρι, μιλώντας για τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν αναδρομές στο παρελθόν κατά τη διάρκεια του κύκλου, είπε πως μερικές φορές είναι καλύτερα «να πεις την ιστορία μέσω αναδρομής ή να έχεις δύο ανθρώπους σε ένα δωμάτιο να μιλάνε και να έχουν αυτοί τη δύναμη της ιστορίας. Αυτό είναι κάτι που μας δίνεται η ευκαιρία να το διαλέξουμε».

Πιο ειδικά για την συμπερίληψη του Punisher στον δεύτερο κύκλο, όπου και συστήνεται στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, ο Γκόνταρντ θεώρησε πως η τηλεόραση θα ταίριαζε καλύτερα στον χαρακτήρα, καθώς οι σεναριογράφοι ήταν «σε θέση να κάνουν πράγματα στη μικρή οθόνη που ταιριάζουν καλύτερα στον χαρακτήρα σε σχέση με το αν τον βγάζαμε στις ταινίες». Ο Γκόνταρντ δήλωσε πως η προσέγγιση του δεύτερου κύκλου απέναντι στους χαρακτήρες και στις πράξεις τους θα είχε να κάνει με το τι έχει νόημα για τους ίδιους τους χαρακτήρες παρά να «ξεπερνούν τα όρια» ή να ψάχνουν το πώς θα σοκάρουν τους τηλεθεατές, σημειώνοντας ωστόσο πως αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν πιο «ενήλικο...σκοτεινό, βρώμικο» δρόμο εξαιτίας της ελευθερίας που προσφέρει το Netflix και της παρουσίας χαρακτήρων όπως ο Punisher. Ο Πίτρι δήλωσε πως οι σεναριογράφοι ήλπιζαν να «προκαλέσουν αναταραχή» και «να κάνουν τον κόσμο να σκεφτεί» με την ένταξη του Punisher και των θανάσιμων μεθόδων του προσθέτοντας: «Το να παίρνεις μια θανάσιμη δικαιοσύνη στα χέρια σου στην Αμερική του 2015 είναι δύσκολο. Δεν έχουμε αποφύγει την πλούσια πολύπλοκη πραγματικότητα του Τώρα. Αν έχεις ένα όπλο και δεν είσαι αστυνομικός πρόκειται να υποκινήσεις έντονα συναισθήματα». Ο Ραμίρεζ πρόσθεσε πως ο Καστλ δεν αναφερόταν ως «Punisher» (Τιμωρός) στο δωμάτιο των σεναριογράφων, όπως και ο Γουίλσον Φισκ δεν αναφερόταν ως «Kingpin» στον πρώτο κύκλο, καθώς αυτό επέτρεπε στους σεναριογράφους να σκέφτονται «τον Καστλ ως έναν άντρα με βεντέτα, ο οποίος έδωσε έναν όρκο στη νεκρή οικογένειά του. Όσο πιο ειδικό γινόταν, τόσο το λιγότερο αφορούσε για πράγματα έξω από το Χελς Κίτσεν ή άλλα πράγματα». Στη σειρά, το παρατσούκλι «The Punisher» δόθηκε στον Καστλ από τα Μέσα εξαιτίας των επιθετικών ενεργειών του.

Για το πότε θα εμφανίζονταν οι νέοι χαρακτήρες, οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να εμφανίσουν τον Punisher από την αρχή και να κρατήσουν την Ηλέκτρα για λίγο πιο μετά, με τον Ραμίρεζ να εξηγεί πως «μία από τις παγίδες όταν έχουμε τόσους πολλούς εξαιρετικούς χαρακτήρες για να παίξουμε μαζί, είναι να θέλουμε να τους βάλουμε όλους στο παιχνίδι μεμιάς», αλλά ήταν σημαντικό να δοθεί ο χρόνος να συστήσουν τους νέους χαρακτήρες στο κοινό με τον σωστό τρόπο, ειδικά στο κοινό που δεν ήταν ήδη εξοικειωμένο μαζί τους. Με στόχο να κρατηθεί η ιστορία επικεντρωμένη στον Μέρντοκ, ο Πίτρι αποκάλυψε πως οι σεναριογράφοι σκέφτονταν συχνά «εξαιρετικά πράγματα» για την ιστορία, αλλά μετά συνειδητοποιούσαν πως άφηναν απέξω τον Μέρντοκ και έπρεπε να «τα αλλάξουν τελείως και να δουν το πώς αυτό θα επηρέαζε τον Ματ και να τα φιλτράρουν μέσω αυτού του πρίσματος». Ο Ραμίρεζ πρόσθεσε:

«Μπορούσε εύκολα να γίνει η ιστορία του Punisher ή η ιστορία της Ηλέκτρας στις οποίες ο Ματ απλά θα συμμετείχε. Έτσι, την χτίσαμε σαν ιστορία του Ματ, από την άποψη του σε τι θέλαμε να τον υποβάλουμε, πού θέλαμε να τον φτάσουμε μέχρι το τέλος του κύκλου, τι θέλαμε να μάθει για τον εαυτό του και χρησιμοποιήσαμε τις ιστορίες της Ηλέκτρα και του Φρανκ για να τον φτάσουμε εκεί μέσω αυτών... μιλήσαμε για όταν βλέπουμε σειρές 13 επεισοδίων με μία ανάσα, πώς τις βλέπουμε; Τι είναι η συναρπαστική δομή που θα μας άρεσε να σκεφτόμαστε εδώ; Τη μοιράζουμε στη μέση; Κάνουμε μια δομή τριών πράξεων;...Αν ήταν να καθίσεις και να δεις 13 επεισόδια, θα ένιωθες απόλυτα μια δομή, όπως και στα κόμικ. Αυτό είναι που κάναμε σε αυτόν τον κύκλο.»

Ο Τσάρλι Κοξ εξήγησε πως με τον Γουίλσον Φισκ στη φυλακή και ακολουθώντας τον πρώτο κύκλο, ο δεύτερος ξεκινάει με «την εγκληματικότητα να έχει πέσει. Τα πράγματα έχουν επιστρέψει στο φυσιολογικό, αν όχι καλύτερα από το φυσιολογικό» και είναι εκεί που εισέρχεται ο Punisher, ο οποίος κάνει τον Ματ Μέρντοκ «να αμφισβητεί τα πάντα. Ο Ματ πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ποιος είναι και τι κάνει». Ο Τζεφ Λόουμπ, επικεφαλής της Marvel Television, είπε πως «αν ο πρώτος κύκλος είχε να κάνει πραγματικά με την απόφαση του Ματ να γίνει ήρωας, τότε ο δεύτερος διαπραγματεύεται το τι σημαίνει να είσαι ήρωας». Με την εισαγωγή των Punisher και Ηλέκτρα, οι σεναριογράφοι ήταν σε θέση να «ταρακουνήσουν» τον Μέρντοκ, αντιπαραβάλλοντας τις τρεις διαφορετικές ιδεολογίες των χαρακτήρων - με τον Punisher να βλέπει τη «δικαιοσύνη ως μαύρο-άσπρο» και την Ηλέκτρα να ζει «πιο πολύ σε μια γκρίζα ζώνη». Ειδικά για την Ηλέκτρα, ο Λόουμπ είπε πως έχει μια πολύ καθαρή, με προσωπικό κίνητρο ατζέντα, και προκαλεί την ίδια την ατζέντα του Μέρντοκ και την «αναζήτηση δικαιοσύνης. Για ποιον το κάνεις αυτό; Για ποιο λόγο το κάνεις αυτό; Ποιος είναι τελικός στόχος που προσπαθείς να πετύχεις;»

Κάστινγκ
Οι Τσάρλι Κοξ, Ντέμπορα Αν Γολ, Έλντεν Χένσον, Ροζάριο Ντόσον και Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο επέστρεψαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους από τον πρώτο κύκλο ως Ματ Μέρντοκ/Daredevil, Κάρεν Πέιτζ, Φράνκλιν «Φόγκι» Νέλσον, Κλερ Τεμπλ και Γουίλσον Φισκ/Kingpin αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 2015, ο Τζον Μπέρνθαλ προσλήφθηκε ως Φρανκ Καστλ/Punisher και ένα μήνα αργότερα, η Ελοντί Γιουνγκ ως Ηλέκτρα. Τον Σεπτέμβριο, ο Στίβεν Ράιντερ προστέθηκε στο καστ για τον ρόλο του Μπλέικ Τάουερ.

Επίσης από τον πρώτο κύκλο επέστρεψαν οι Ρόις Τζόνσον ως Μπρετ Μαχόνεϊ, Σούζαν Βαρόν ως Τζόσι, Τζέφρι Κάντορ ως Μίτσελ Έλισον, Σκοτ Γκλεν ως Στικ, Πίτερ Σινκόντα ως Νόμπου Γιοσιόκα, Ρομπ Μόργκαν ως Τερκ Μπάρετ, Ματ Τζέραλντ ως Μέλβιν Πότερ, Πίτερ ΜακΡόμπι ως Πάτερ Πολ Λάντομ, Έιμι Ράτμπεργκ ως Μάρσι Σταλ, Κέβιν Ναγκλ ως Ρόσκο Σουίνι, Γουάι Τσινγκ Χο ως Γκάο και Σουζάν Χ. Σμαρτ ως Σέρλι Μπένσον. Οι Ρον Νακαχάρα, Τζον Πίρκις και Μάριλιν Τόρρες είχαν επαναλαμβανόμενους ρόλους ως Χιρότσι, Σταν Γκίμπσον και Λουίζα Ντελγκάδο, αντίστοιχα, ενώ οι Μισέλ Χερντ και Κάρι-Αν Μος  επανέλαβαν τους ρόλους τους ως Σαμάνθα Ρέγιες και Τζέρι Χόγκαρθ από τη σειρά Τζέσικα Τζόουνς.

Σχεδιασμός
Ο Τζόσουα Σο σχεδίασε τα κοστούμια για τους χαρακτήρες του δεύτερου κύκλου. Ο Πέτρι δήλωσε πως προστέθηκαν περισσότερα επίπεδα στην ατμόσφαιρα της σειράς για να κρατήσουν τον δεύτερο κύκλο σκοτεινό, αλλά παρείχε περισσότερη σαφήνεια στον θεατή, ένα θέμα που είχαν συναντήσει στον πρώτο κύκλο. Ο Πίτρι μίλησε επίσης για τα κοστούμια των χαρακτήρων όπως αυτό της Ηλέκτρα, σημειώνοντας πως δεν έπρεπε να κοιτάξουν μόνο στα κόμικ και «τι δείχνει κουλ», αλλά επίσης «τι πραγματικά θα φορούσες για να πολεμήσεις; Τι θα σε προστάτευε;...οι ήρωες θα φοράνε φανταχτερά κοστούμια σε αυτή τη σειρά; Κάποια στιγμή, όλοι το κάνουν. Το υποσχόμαστε. Αλλά, έχοντας πει αυτό, θέλουμε να τους κάνουμε να νιώθουν όσο το δυνατόν πιο οργανικοί και προσγειωμένοι».

Η Λορέιν Κάλβερτ προστέθηκε στη σειρά ως ενδυματολόγος για τον δεύτερο κύκλο. Στην προσαρμογή της στολής της Ηλέκτρα, η οποία στα κόμικ αποτελείται από μη πρακτικό «με λωρίδες» ρούχο, η Κάλβερτ αποφάσισε να τη φτιάξει χρηστική και ελκυστική, ενώ θα παρέμενε πιστή στα κόμικ. Η αρχική κατεύθυνση ήταν εντελώς αντίθετη με το τελικό στιλπνό σχέδιο τόσο για τη στολή της όσο και για την καθημερινή της ενδυμασία με την Κάλβερτ να λέει: «Όλοι πετούσαν ιδέες για το πώς η Ηλέκτρα ήταν πιθανόν μποέμ, [επειδή] ήταν ένα ελεύθερο πνεύμα που ταξίδευε σε όλο τον κόσμο με όσα περισσότερα χρήματα μπορούσε να έχει». Αυτό τελικά οδήγησε στο τελικό, πιο στιλπνό σχέδιο, επειδή η Ηλέκτρα «πραγματικά χρειάζεται μια πολύ απλή, κομψή γραμμή επειδή τα υπερβολικά ρούχα είναι αφόρητα». Η στολή αποτελείτο από «μαύρο άνετο παντελόνι, ένα κομμάτι με φερμουάρ για τον κορμό, ένα αμάνικο γιλέκο και κόκκινο χρώμα να τονίζει τα σημαντικά σημεία της στολής καθώς και το μαντήλι που κάλυπτε το πρόσωπο της Ηλέκτρας». Η απόχρωση του κόκκινου που χρησιμοποιούσε η Ηλέκτρα κατά τη διάρκεια του κύκλου επιλέχθηκε με τρόπο που να μην συγκρούεται με το κόκκινο της στολής του Daredevil, καθώς και για να ταιριάζει στον πιο σκοτεινό τόνο της σειράς.

Η στολή του Daredevil επίσης αναβαθμίστηκε για αυτό τον κύκλο, με την Κάλβερτ να την αποκαλεί «μια πολύ πιο ευκίνητη στολή και πολύ πιο στρατηγική με κάποιο τρόπο». Το τμήμα κοστουμιών «εξορθολόγησε» τη στολή για να την κάνει πιο απλή, χρησιμοποιώντας λιγότερο υλικό στα γάντια και στις μπότες. Ο Κοξ περιέγραψε τη στολή ως μια «ευαίσθητη περιοχή» που απαιτούσε κάποιες «μικροαλλαγές» μετά τη σύντομη χρήση της στο τέλος του πρώτου κύκλου. Σημείωσε πως οι αλλαγές είναι συνυφασμένες μέσα στην ιστορία του δεύτερου κύκλου, συμπεριλαμβανομένης και της ανάγκης για μια νέα, επανασχεδιασμένη μάσκα και του κάτω μέρους της στολής να είναι πιο κοντά στο αυθεντικό παντελόνι που ο χαρακτήρες φορούσε νωρίτερα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου. Αυτά τα πιο «σακουλιασμένα» παντελόνια έδωσαν στον Κοξ και στον σωσία του πολύ μεγαλύτερη ικανότητα για ελιγμούς.

Γυρίσματα
Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2015 στο Ιστ Χάρλεμ υπό τον τίτλο Ringside και με προγραμματισμό να γυρίζεται 1 επεισόδιο κάθε εννέα μέρες. Οι τοποθεσίες των γυρισμάτων περιελάμβαναν τα Metro Theater, Νησί του Ρούζβελτ, Γκρίνποϊντ στο Μπρούκλιν, Λονγκ Άιλαντ Σίτι, Σόχο για εξωτερικές λήψεις του διαμερίσματος του Μέρντοκ, Νιούταουν Κρικ, Καρουσέλ του Φόρεστ Παρκ, Μπέισαϊντ στο Κουίνς για το παλιό σπίτι του Καστλ, Νεκροταφείο και κατακόμβες του Γκριν-Γουντ, Ίστ Βίλατζ στο Μανχάταν, Δικαστήριο του Μπρονξ, Τριμπέκα, Χελς Κίτσεν, Ναυτικό Ναυπηγείο του Μπρούκλιν, Νεκροταφείο Κάλβαρι στο Κουίνς και, Φρούριο του Τότεν στο Κουίνς και τούνελ του νοσοκομείου Μπέιλι Σέτον για όταν ο Μέρντοκ αντιμετώπισε το Χέρι. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2015.

Ο Μάρτιν Άλγκρεν προστέθηκε στη σειρά ως διευθυντής φωτογραφίας για τον δεύτερο κύκλο, αποφασίζοντας να «ακολουθήσει μια λίγο διαφορετική κατεύθυνση» από αυτή του πρώτου κύκλου, αλλά διατηρώντας «το κιτρινωπό χρώμα στους δρόμους που έδωσε στον πρώτο κύκλο ένα πολύ διακριτό στυλ». Ο Άλγκρεν χρησιμοποίησε κάμερες RED Dragon με ανάλυση 4K και προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τον φωτισμό του σκηνικού, όπως τις λάμπες των δρόμων και τα φώτα των αυτοκινήτων, καθώς επίσης και «4×4 Light Blankets - εύκαμπτες οθόνες LED οι οποίες ήταν αρκετά μικρές για να χωρέσουν σε δύσκολα σημεία και να φωτίσουν αρκετά, παράγοντας ένα πολύ ωραίο απαλό φως που μπορεί να ρυθμιστεί από το φως της ημέρας στο χρώμα βολφραμίου». Ο Άλγκρεν επεσήμανε την καταδίωξη στην αρχή του επεισοδίου «Guilty as Sin» ως μία πρόκληση, με τους πολλούς νίντζα να κυνηγούν το αμάξι, και τον ένα που «πηδάει στην οροφή του αμαξιού και ταξιδεύει εκεί για ένα τετράγωνο», και με όλους τους κασκαντέρ να συμμετέχουν. Μια Ultimate Arm, «ένας μηχανοκίνητος γερανός τοποθετημένος πάνω σε μια Porsche Cayenne», χρησιμοποιήθηκε για τη σκηνή, κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες χειροκίνητες και steadicam κάμερες που χρησιμοποιούνταν στη σειρά. Η καταδίωξη γυρίστηκε σε δύο βράδια στο Γκρίνποϊντ στο Μπρούκλιν, με τα εσωτερικά πλάνα του αυτοκινήτου να γυρίζονται αργότερα σε πράσινη οθόνη, κάτι σπάνιο για τη σειρά, «για να προσφέρει στους ηθοποιούς ένα καλύτερο περιβάλλον».

Σχετικά με τις σκηνές μάχης και τις χορογραφίες, ο Μπέρνθαλ είπε: «Όλες οι μάχες είναι καθοδηγούμενες από τους χαρακτήρες και λένε μια ιστορία». Ο Κοξ πρόσθεσε πως «υπάρχει οπωσδήποτε μια προσπάθεια κάθε μπουνιά και κλωτσιά να είναι σαν μια ατάκα από ένα διάλογο, υπάρχει κίνητρο πίσω από αυτό, υπάρχει λόγος πίσω από αυτό, σημαίνει κάτι». Ο σωσίας του Κοξ, Κρις Μπρούστερ, εξήγησε το πώς οι χορογραφίες των μαχών της σειράς έχουν εξελιχθεί, με τον πρώτο κύκλο να δείχνει τον Μέρντοκ απλά να ξεκινά ως αυτόκλητος τιμωρός - «πάλευε με όλη την καρδιά και την ψυχή του, αλλά δεν ήταν εξευγενισμένος μαχητής...ήταν περισσότερο ωμός και τραχύς» - ενώ στον δεύτερο βλέπουμε τον χαρακτήρα να έχει μάθει από τα προηγούμενα λάθη του - «το στυλ του είναι πιο συγκεκριμένο και με σκέψη τώρα, αλλά πάντα θα παλεύει με το φυσικό ταλέντο του Daredevil». Όσο για τα μαχητικά στυλ των Punisher και Ηλέκτρα, ο Μπρούστερ είπε πως εξαιτίας του στρατιωτικού παρελθόντος του Punisher, ο χαρακτήρας χρησιμοποιεί πολλά όπλα και η «μάχη σώμα με σώμα είναι πιο κοντά στη φύση του πολέμου», ενώ η Ηλέκτρα έχει εκπαιδευτεί από τον Στικ και το Χέρι, έτσι οι κινήσεις της είναι παρόμοιες με του Daredevil, ο οποίος είχε επίσης εκπαιδευτεί από τον Στικ. Συνεχίζοντας είπε: «Ωστόσο, η οργάνωση Χέρι είναι εκπαιδευμένοι δολοφόνοι οι οποίοι χρησιμοποιούν λαθραία μέσα και γρήγορα θανατηφόρα κτυπήματα. Το στυλ της περιέχει αυτά τα στοιχεία» επίσης. Ο δεύτερος κύκλος χρησιμοποιεί πολλαπλά και διαφορετικά στυλ πολεμικών τεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Κάλι, Κινεζικού Κουνγκ Φου, Γουίν Τσουν, Κέντζουτσου και μπόξινγκ.

Η σκηνή μάχης μίας λήψης στο επεισόδιο «New York's Finest» όπου ο Daredevil παλεύει μέλη της συμμορίας ενώ κατεβαίνει τις σκάλες, περιγράφηκε από τον Κοξ ως «ενός είδους φόρος τιμής» στην πολύ καλή αποδοχή που είχε στον πρώτο κύκλο η σκηνή μάχης μίας λήψης στο διάδρομο. Η ομάδα των κασκαντέρ είχε τρεις μέρες για να προετοιμαστεί για τη σκηνή μάχης και η τελική σκηνή χρειάστηκε μιάμιση μέρα για να γυριστεί. Σε αντίθεση με τον πρώτο κύκλο όπου η σκηνή είχε γυριστεί σε στημένο σκηνικό και χρησιμοποιήθηκε μια κάμερα η οποία είχε τοποθετηθεί σε σιδηρόδρομο στο ταβάνι, η σκηνή στις σκάλες γυρίστηκε σε πραγματική τοποθεσία και απαιτούσε η κάμερα να περνάει από χέρι σε χέρι πολλών ανθρώπων για να βγει το τελικό αποτέλεσμα. Ο δεύτερος κύκλος περιλαμβάνει και μια άλλη σκηνή μιας λήψης ως φόρο τιμής στη σκηνή του πρώτου κύκλου στο επεισόδιο «Seven Minutes in Heaven», όπου ο Punisher έχει τη δική σκηνή μάχης μιας λήψης σε διάδρομο. Ο Σιλβέρα σημείωσε πως αυτή δολοφονική μανία του Punisher ήταν «μια δυνατή αντίθεση σε σχέση με τον Daredevil». Για όλες τις σκηνές μάχης του κύκλου, η ομάδα των κασκαντέρ κινηματογραφούσε μια προεπισκόπιση της σκηνής χρησιμοποιώντας σωσίες, με τους ηθοποιούς, όπως για παράδειγμα τον Κοξ, να βλέπουν την προεπισκόπηση σε κομμάτια τη μέρα του γυρίσματος και να μπορούν να γίνονται προσαρμογές όπου ήταν απαραίτητο. Αν και οι ίδιοι οι ηθοποιοί έκαναν την πλειοψηφία των σκηνών με τις μάχες, οι σωσίες ήταν αυτοί που έκαναν τις δύσκολες κινήσεις και τα πιο επικίνδυνα κόλπα.

Οπτικά εφέ
Η εταιρία Shade VFX που είχε δουλέψει πάνω στα οπτικά εφέ κατά τον πρώτο κύκλο, επέστρεψε και στον δεύτερο.

Μουσική
Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Τζον Πισάνο είχε ξεκινήσει τη σύνθεση της μουσικής για τον δεύτερο κύκλο. Θεώρησε πως οι νέοι υπεύθυνοι για αυτό τον κύκλο «παρέμειναν αληθινοί στο τι προσπαθούσαμε να κάνουμε στον πρώτο κύκλο. Υπήρχαν απλά κάποια στοιχεία στον δεύτερο κύκλο που έπρεπε να αναγνωρίσουμε» όπως τον Punisher και την Ηλέκτρα. Αστειευόμενος είπε: «Δεν είναι το ότι ξαφνικά εισχωρήσαμε στα εδάφη του Τζον Γουίλιαμς, έτσι; Σίγουρα είναι ακόμα σκοτεινό, τραχύ ... αλλά σίγουρα ανεβαίνει ένα-δυο επίπεδα». Στο ότι αφορά την προσέγγιση στους χαρακτήρες των Punisher και Ηλέκτρα, με τους οποίους ο Πισάνο ήταν εξοικειωμένος από τα κόμικ και προηγούμενες προσαρμογές, λέει «πήρα όλες αυτές τις προκαταλήψεις που είχα με σκεπτικισμό» και περίμενε να δει το πώς θα παρουσιάζονταν αυτοί οι χαρακτήρες στη σειρά. Ο Πισάνο δούλεψε στενά με την ομάδα σχεδιασμού ήχου της σειράς, εντοπίζοντας μαζί τους σημεία στα επεισόδια όπου έπρεπε να συγχρονιστούν στο «πού θα δίναμε έμφαση» και στο να «διατηρήσουμε αυτή την καθοριστική πτυχή της Νέας Υόρκης» και του ήχου της. Ένα soundtrack άλμπουμ για τον δεύτερο κύκλο κυκλοφόρησε ψηφιακά από την Hollywood Records στις 15 Ιουλίου 2016.

Τη μουσική σε όλα τα κομμάτια συνέθεσε ο Τζον Πισάνο, εκτός του πρώτου («Main Title») την οποία συνέθεσε μαζί με τον Μπράιντεν Κίμπαλ.
250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack

Συνδέσεις με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel
Σε ότι αφορά αναφορές στο μεγαλύτερο MCU, ο Ραμίρεζ είπε: «αυτές οι μικρές αναφορές που εμφανίζονται στην πορεία είναι διασκεδαστικές», αλλά υπήρχαν φορές που οι σεναριογράφοι δεν εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία να αναφερθούν στο υπόλοιπο σύμπαν επειδή θεωρούσαν πως αποτελούσε ένα κάποιου είδους περισπασμό από την αφήγηση της ιστορίας της σειράς και τους χαρακτήρες. Ο Πίτρι δήλωσε πως οι σεναριογράφοι ήθελαν να «παραμείνουν στο Χελς Κίτσεν» και να επικεντρωθούν σε προβλήματα όπως «ο κλιματισμός στο γραφείο Νέλσον και Μέρντοκ δεν λειτουργεί. Αυτό είναι πραγματικά αυτό που μας ενδιαφέρει». Εξήγησε πως η πραγματική ζωή στη Νέα Υόρκη «έχει το δικό της ενδιαφέρον» με επώνυμους καλλιτέχνες να ζουν εκεί - «αν δεις τον Ντέρεκ Τζίτερ να διασχίζει τον δρόμο, θα το βρεις υπέροχο, αλλά στη συνέχεια απλά στρίβεις στη γωνία και αρχίσεις να καυγαδίζεις με τον τύπο που σε υπερχρέωσε για ένα κουλούρι. Θέλουμε οι χαρακτήρες μας να συμπεριφέρονται σαν αληθινοί Νεο-Υορκέζοι».

Ο δεύτερος κύκλος περιλαμβάνει τη συμμορία των μηχανόβιων Dogs of Hell, τους οποίους είδαμε πρώτη φορά στο επεισόδιο «Yes Men» της σειράς Agents of S.H.I.E.L.D., και τη Roxxon Energy Corporation, μια εταιρία που βρίσκεται στο MCU. Επίσης γίνονται αναφορές στους αυτόκλητους τιμωρούς Τζέσικα Τζόουνς και Λουκ Κέιτζ, στον θάνατο του Όσκαρ Κλέμονς και στο δικηγορικό γραφείο Χόγκαρθ, Τσάο και Μπένογουϊτζ, όλα αναφορές στον πρώτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς Jessica Jones. Όταν η Κλερ Τεμπλ πρωτοεμφανίζεται στη σειρά, έχει «ένα κόψιμο στο φρύδι της», για το οποίο είπαν στον Κοξ πως θα εξηγιόταν στην σειρά Luke Cage λέγοντας: «έχουν σκεφτεί το χρονοδιάγραμμα και το έχουν μελετήσει έτσι ώστε ό,τι κι αν συμβαίνει στον Luke Cage ... κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της σειράς, την επόμενη μέρα είναι στο νοσοκομείο μιλώντας σε μένα».

Κυκλοφορία
Στις 7 Μαρτίου 2016, τα πρώτα δύο επεισόδια του κύκλου έκαναν πρεμιέρα στο Παρίσι, με την πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη να γίνεται στις 10 Μαρτίου. Ολόκληρος ο δεύτερος κύκλος του Daredevil κυκλοφόρησε στις 18 Μαρτίου 2016 στην υπηρεσία streaming Netflix παγκοσμίως, σε υψηλή ευκρίνεια ανάλυσης 4K (Ultra HD 4K). Ξεκίνησε να είναι διαθέσιμος σε υψηλής δυναμικής εμβέλειας βίντεο μετά την αρχική του κυκλοφορία από τον προμηθευτή μετά-παραγωγής, Deluxe.

Προώθηση
Τον Οκτώβριο του 2015, προβλήθηκε υλικό από τον δεύτερο κύκλο στην Comic-con της Νέας Υόρκης και, τον Δεκέμβριο, στην Comic Con Experience. Στις 15 Φεβρουαρίου 2016, ένα πρώτο μέρος από το τρέιλερ του κύκλου κυκλοφόρησε και επικεντρωνόταν στον Punisher, ενώ ένα δεύτερο μέρος, το οποίο επικεντρωνόταν στην Ηλέκτρα, κυκλοφόρησε 10 μέρες αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου. Ο Σκοτ Μέντελσον από το περιοδικό Forbes θεώρησε πως το πρώτο μέρος «σαφώς ακολουθεί έναν παρόμοιο παλμό με το πρώτο ολοκληρωμένο τρέιλερ της ταινίας Ο Σκοτεινός Ιππότης από τον Δεκέμβριο του 2007, όπου ο Καστλ παρουσιάζεται ως ένα φυσικό υποπροϊόν/αντίδραση στις ίδιες τις πράξεις του Daredevil ως αυτόκλητου τιμωρού». Εκτίμησε επίσης το γεγονός πως ο Καστλ φαίνεται να εμφανίζεται ως κακός, καθώς οι προηγούμενες προσαρμογές του χαρακτήρα σε ταινίες πάντα τον εμφάνιζαν «ήρωα στο τέλος». Το μοναδικό μειονέκτημα που βρήκε ο Μέντελσον στο τρέιλερ ήταν όταν ο Καστλ άρχισε να «μονολογεί» στο τελευταίο μέρος του, θεωρώντας πως ο Μπέρνθαλ «ρίχνει μια τόσο επιβλητική και ζοφερή σκιά σαν ένας σχεδόν αθόρυβος άγγελος θανάτου που η [στοιχειωμένη και μυθολογική] διάθεση σχεδόν σπάει». Η Τζοάνα Ρόμπινσον από το περιοδικό Vanity Fair θεώρησε πως το θέμα του τρέιλερ, με τον Daredevil να αντιμετωπίζει τον Punisher, ακολουθεί «ακριβώς την τάση με τους υπερήρωες αυτή την άνοιξη», συγκρίνοντάς το με τις ταινίες Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος και Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης στις οποίες ο Captain America έρχεται αντιμέτωπος με τον Iron Man και ο Batman με τον Superman αντίστοιχα. Η Ρόμπινσον αναρωτήθηκε αν, όπως σε αυτές τις ταινίες, ο κύκλος έχει επίσης έναν ξεχωριστό «μεγαλύτερο κακό που περιμένει στη σκιά για να ενώσει τους αυτόκλητους τιμωρούς», κάτι που ίσως να μην φαίνεται στο τρέιλερ.

Πλησιάζοντας προς την κυκλοφορία, το Netflix δημιούργησε οκτώ διαφορετικές εικόνες τις οποίες χρησιμοποίησε ως εξώφυλλο για τον κύκλο στην ιστοσελίδα του. Οι εικόνες διανεμήθηκαν τυχαία σε επιλεγμένους συνδρομητές, με το Netflix να παρακολουθεί σε ποια αντιδρούσε καλύτερα το κοινό, ώστε να χρησιμοποιήσει εκείνη για όλους τους συνδρομητές του. Το Netflix πρόσθεσε επίσης στη σελίδα του, σε ένα ποσοστό των συνδρομητών του παγκοσμίως, ένα χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης επιτρέποντάς τους να βλέπουν πόσος χρόνος απέμενε μέχρι την πρεμιέρα του δεύτερου κύκλου. Επίσης, στις αρχές Μαρτίου, ανεγέρθηκαν διαφημιστικές πινακίδες στο Τορόντο που απεικόνιζαν τους χαρακτήρες Daredevil, Punisher και Ηλέκτρα. Ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Twitter ενθάρρυνε τους χρήστες να ψηφίσουν ποιος χαρακτήρας ήταν ο αγαπημένος τους, με τους άλλους δύο να εμφανίζονται ματωμένοι και με μώλωπες στις αντίστοιχες διαφημιστικές πινακίδες τους.

Home media
Ο δεύτερος κύκλος κυκλοφόρησε σε DVD για την περιοχή 2 και Blu-ray για την περιοχή B στις 15 Μαΐου 2017, σε DVD για την περιοχή 4 στις 14 Ιουνίου 2017 και σε DVD για την περιοχή 1 και Blu-ray για την περιοχή A στις 22 Αυγούστου 2017.

Υποδοχή
Τηλεθέαση
Καθώς το Netflix δεν αποκαλύπτει τα νούμερα τηλεθέασης των συνδρομητών του για καμία από τις δικές του σειρές, η εταιρία Symphony Technology Group συνέλεξε δεδομένα για τον κύκλο βασισμένη στη χρήση λογισμικών στα κινητά του κοινού, τα οποία μετρούσαν την τηλεθέαση ανιχνεύοντας τον ήχο του προγράμματος. Σύμφωνα με την Symphony, ο δεύτερος κύκλος του Daredevil είχε ένα ποσοστό 5.94% τηλεθεατών ηλικίας 18-49 οι οποίοι παρακολούθησαν ένα λεπτό της σειράς τις πρώτες 32 μέρες μετά την κυκλοφορία της. Η Symphony υπολόγισε επίσης πως 3.201 εκατομμύρια τηλεθεατές ηλικίας 18-49 παρακολούθησαν ένα επεισόδιο του δεύτερου κύκλου του Daredevil για περισσότερο από ένα λεπτό το πρώτο Σαββατοκύριακο κυκλοφορίας.

Η εταιρία ανάλυσης marketing Jumpshot, καθόρισε πως ο δεύτερος κύκλος του Daredevil ήταν αυτός με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση για το Netflix στις πρώτες 30 μέρες μετά την πρεμιέρα του. Η Jumpshot, η οποία «αναλύει τα δεδομένα streaming από μια διαδικτυακή ομάδα μεγαλύτερη των 100 εκατομμυρίων καταναλωτών», παρακολούθησε την συμπεριφορά και δραστηριότητα των μελών της εταιρίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, παράγοντας τον σχετικό αριθμό των τηλεθεατών του Netflix από τις Ηνωμένες Πολιτείες που παρακολούθησαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο του κύκλου.

Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στον δεύτερο κύκλο ποσοστό αποδοχής 80% βασισμένο σε 55 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ενισχυμένος από εντυπωσιακή δράση, ο Daredevil διατηρεί το έδαφός του στον δεύτερο κύκλο, ακόμα κι αν οι νέες περιπέτειές του δεν μπορούν να γεμίζουν το κενό που άφησε ο Γουίλσον Φισκ». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με 68/100 βασισμένο σε 13 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά ευνοϊκές κριτικές».

Στην κριτική του για τα εφτά πρώτα επεισόδια, ο Μπράιαν Λάουρι από το περιοδικό Variety είπε πως ο δεύτερος κύκλος ξεκινάει «με έναν άνισο τρόπο», συγκρίνοντας κάποιες από τις πρώτες στιγμές με τις δουλειές του Σαμ Πέκινπα, «γεμάτο σφαίρες αργής κίνησης και αιματοχυσίες. Αν παραμείνετε όμως, η σειρά ανθίζει απεικονίζοντας μερικές εξαιρετικές σκηνές δράσης ενώ συστήνει σε αυτόν τον βλοσυρό κόσμο τους σπερματικούς χαρακτήρες Punisher και Ηλέκτρα». Ο Κέβιν Φιτζπάτρικ από τη σελίδα Screen Crush ένιωσε πως τα πρώτα εφτά επεισόδια του κύκλου έμοιαζαν «να έχουν μάθει τα καλύτερα και από τον πρώτο κύκλο και την Jessica Jones, τοποθετώντας τις πιο συναρπαστικές εικόνες του απευθείας στο επίκεντρο, αλλά παίρνοντας λίγο χρόνο για να διαχωρίσει τους χαρακτήρες  από το να φωνάζουν κοινοτυπίες για το ότι θα σώσουν την πόλη». Επαίνεσε επίσης τις προσλήψεις των Μπέρνθαλ και Γιουνγκ ως Punisher και Ηλέκτρα αντίστοιχα, και απόλαυσε «το βελτιωμένο κέντρο προσοχής» για τον Φόγκι και την Κάρεν, δεδομένης της μείωσης της Ντόσον λέγοντας: «Τόσες πολλές σειρές με υπερήρωες δυσκολεύονται να απεικονίσουν τους υποστηρικτικούς τους χαρακτήρες τόσο συναρπαστικά όσο την δράση της σειράς και το ιδιαίτερο μείγμα του Daredevil σε ό,τι αφορά το νομικό θρίλερ, μοιάζει αναπόφευκτα πρωτότυπο». Ωστόσο, ο Φιτζπάτρικ σημείωσε πως στη σειρά έλειψε η παρουσία του Βόντι Κέρτις-Χολ στον ρόλο του Μπεν Ούρικ από τον πρώτο κύκλο. Κατέληξε στο ότι η εξέλιξη αυτού του κύκλου «μοιάζει πολύ πιο ξεκάθαρη» από του πρώτου, «προχωράει περισσότερο με πράξεις παρά μπρος-πίσω νίκες...Ακόμα και ο σκοπός μοιάζει να είναι πιο συνεκτικός, ξεκινάει από ένα σημείο όπου οι Ματ, Φόγκι και Κάρεν είναι όλοι σίγουροι στους νέους τους ρόλους, αλλά παλεύουν με τις συνέπειες των πράξεών τους οι οποίες γίνονται πάντα για να βοηθήσουν αυτούς που το έχουν ανάγκη». Ο Μέριλ Μπαρ από το περιοδικό Forbes είπε: «Ο δεύτερος κύκλος του Daredevil είναι κατά πολύ το ίδιο εξαιρετικός όσο  ήταν και ο πρώτος κύκλος...αλλά στα σημεία που δεν είναι, είναι επίσης πολύ βελτιωμένος». Ο Μπαρ επαίνεσε την ερμηνεία του Μπέρνθαλ ως Punisher και σημείωσε τη μείωση των «thick blacks» που υπήρχαν στη φωτογραφία και για τα οποία επέκρινε στον πρώτο κύκλο.

Ο Κρις Κάμπιν από την ιστοσελίδα Collider επαίνεσε επίσης τα πρώτα εφτά επεισόδια του κύκλου, βαθμολογώντας τα με 4/5 και λέγοντας πως η σειρά «βρίσκει συντριπτικά ειλικρινή και αποτελεσματικά ίχνη της ανθρωπότητας σε ένα είδος το οποίο έχει πιεστεί πάρα πολύ στο να αισθάνεται προδικασμένο για τις πολιτικές, κοινωνικές και φιλοσοφικές του ιδέες». Είπε πως ο Daredevil, όπως και η Jessica Jones «μοιάζει με μια σειρά που συνεχώς εξελίσσεται και ψάχνει σταθερά για προκλήσεις». Ο Κάμπιν ένιωσε επίσης πως «η χρησιμοποίηση του ήχου και της εικόνας στη σειρά για να συμπεράνει ή να προτείνει τόσο όσο και οι διάλογοι...συνεχίζει να θέτει τη σειρά αρκετά μακριά από τις άλλες του είδους». Πρόσθεσε πως ο δεύτερος κύκλος «καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να προβάλει» τα ηθικά και δεοντολογικά θέματα, όπως φαίνεται από την αντίθεση των μεθόδων του Daredevil με αυτών του Punisher, ενώ επαίνεσε επίσης τις σκηνές δράσης και την «απλοποιημένη εστίαση στη γραφή των χαρακτήρων», ισχυριζόμενος πως «κανένας από τις ταινίες [του MCU] δεν είχε στο ελάχιστο την σαγηνευτική οικειότητα και την ψυχή αυτής της σειράς». Ο Ντένις Πέρκινς γράφοντας για το The A.V. Club βαθμολόγησε τον κύκλο με «B+», πεθυμώντας «την πανταχού παρούσα απειλή του Γουίλσον Φιστ» από τον Ντ'Ονόφριο, αλλά νιώθοντας πως οι Μπέρνθαλ και Γιουνγκ «ως Καστλ και Ηλέκτρα προσφέρουν μια αποτελεσματική, μεγάλη διττή επίθεση στην ηρωική ταυτότητα του Μέρντοκ, κάτι το οποίο δίνει και στους δευτερεύοντες χαρακτήρες έναν πιο ξεκάθαρο σκοπό». Ο κριτικός από τη σελίδα IGN, Ματ Φάουλερ, αφού σχολίασε το κάθε επεισόδιο χωριστά έδωσε συνολικά στον δεύτερο κύκλο 9.3/10 λέγοντας πως «διέπρεψε τόσο στη δράση όσο και στην ιστορία, δίνοντάς μας έναν πιο περίπλοκο και με περισσότερα επίπεδα κύκλο σε σχέση με τον πρώτο....Αξιοσημείωτο πως έλειψε ένας 'βασικός κακός', αλλά αντί αυτού, μας δόθηκαν φανταστικές ερμηνείες όχι μόνο από το βασικό καστ αλλά και από τους νεοεισερχόμενους Τζον Μπέρνθαλ και Ελοντί Γιουνγκ».

Ο Τζακ Σέπχερντ από τη διαδικτυακή εφημερίδα The Independent ήταν ελαφρώς πιο επικριτικός με τα πρώτα επεισόδια του κύκλου, λέγοντας πως η ιδεολογική μάχη μεταξύ του Μέρντοκ και του Καστλ «είναι η ουσία αυτών των επεισοδίων και υπογραμμίζει επίσης το βασικό πρόβλημα του Daredevil» επισημαίνοντας πως «δεν υπάρχει πραγματικά κάποιος κακός εδώ» και υπάρχει «ένα ελάχιστο όριο στο πόσες φορές μπορείς να δεις ένα επεισόδιο να τελειώνει με τους δύο χαρακτήρες να χτυπάνε ο ένας τον άλλο πριν αρχίσεις να σκέφτεται πως υπάρχει μια βλάβη στο Matrix». Συμφώνησε επίσης με τον Φιτζπάτρικ όσον αφορά την μη αναπλήρωση της απουσίας του Κέρτις-Χολ ως Μπεν Ούρικ σε αυτόν τον κύκλο. Παρά όλα αυτά, ο Σέπχερντ πρόσθεσε πως ο κύκλος ξεκίνησε να παίρνει τα πάνω του από το τέταρτο επεισόδιο με την εισαγωγή της Ηλέκτρα, υπερτερώντας με τα επεισόδια έξι και εφτά, τα οποία αποκάλεσε «μακράν τα καλύτερα του δεύτερου κύκλου, θέτοντας τα θεμέλια για μια συναρπαστική ιστορία», ενώ επαίνεσε επίσης τις ερμηνείες ων Κοξ, Χένσον, Γουλ, Μπέρνθαλ και Γιουνγκ. Ο Ντάνιελ Φίνμπεργκ από το περιοδικό The Hollywood Reporter, γράφοντας για τα πρώτα εφτά επεισόδια εξέφρασε παρόμοια συναισθήματα με τον Σέπερντ, νιώθοντας πως έλειπε αυτό που έφερε ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο ως Γουίλσον Φισκ στην πρώτο κύκλο, ή τουλάχιστον «την απειλή που παρουσίαζε...Ευτυχώς, οι [Punisher και Ηλέκρα] είναι έντονα συνειδητοποιημένοι και η δράση είναι ακόμα ωμή και βίαιη και ίσως η μεγάλη εικόνα να αναδυθεί στο δεύτερο μισό του κύκλου». Εξαιτίας της απεικόνισης αυτών των δύο χαρακτήρων, ο Φίνμπεργκ ένιωσε πως «υπάρχει μια πρόκληση να παραμείνουμε πλήρως προσηλωμένοι σε ιστορίες που δεν τους εμπλέκουν». Παρά το γεγονός πως «βρίσκεται στα όρια της απευαισθητοποίησης» όσον αφορά τις σκηνές μάχης, ο Φίνμπεργκ τις επαίνεσε, υπογραμμίζοντας τα διαφορετικά στυλ που χρησιμοποίησαν οι Ηλέκτρα και Punisher, «διαφοροποιώντας αρκετά τη δυναμική».

Ο Τζεφ Τζένσεν από το περιοδικό Entertainment Weekly βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με «C» αποκαλώντας τον «σκέτη απογοήτευση». Αποκάλεσε τα πρώτα επεισόδια με τις αναμετρήσεις του Daredevil με τον Punisher «αδύνατα και υποτονικά από την αρχή», ενώ πρόσθεσε πως ήταν «μια ευθεία γραμμή αδρανούς δράματος, με μεγάλες σκηνές θυελλώδους έκθεσης ή θαμπότητας οι οποίες διακόπτονταν περιστασιακά από καλά στημένες, αν και γελοία αιματοβαμμένες, σκηνές μάχης». Πρόσθεσε επίσης πως υπήρξε «μια ελπίδα βελτίωσης» όταν εμφανίστηκε η Ηλέκτρα και πως το έκτο επεισόδιο θα έπρεπε να είναι πρότυπο για τον υπόλοιπο κύκλο, ο οποίος τελικά, ένιωσε πως ήταν «άκαμπτος και ανόητος». Ο Ντάνιελ Ντ'Αντάριο από το περιοδικό Time ήταν επίσης απογοητευμένος με τον κύκλο λέγοντας: «είναι δύσκολο να μην νιώθεις πως κάτι παρατράβηξε χωρίς να είναι απαραίτητα απολαυστικό... Ο Daredevil θέλει απλά να μοιράσει φειδωλώς δόσεις διασκέδασης σε ένα μονοπάτι που οδηγεί στο τέλος του επιχειρηματικού πλάνου. Κάθε τηλεθεατής που είναι αφοσιωμένος στην ιστορία απέμεινε να ψάχνει στο σκοτάδι». Ο Έιμπραχαμ Ρίσμαν γράφοντας στο μπλογκ Vulture, επέκρινε επίσης τον δεύτερο κύκλο αποκαλώντας τα πρώτα εφτά επεισόδια «μια παρέλαση από κλισέ, ανακυκλωμένα θέματα, εικόνες και ρητορική που το κοινό έχει δει αμέτρητες φορές στο παρελθόν». Αν και δεν μπορούσε να τον αποκαλέσει «», ένιωσε πως με όλο το άλλο υλικό με υπερήρωες που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά, «αυτό είναι θλιβερά περιττό». Ωστόσο, επαίνεσε την ερμηνεία του Μπέρνθαλ λέγοντας πως ήταν «ακόμα ένας συναρπαστικός, συμπαθητικός ανταγωνιστής» μετά την «ξεχωριστή ερμηνεία» του Ντ'Ονόφριο ως Φισκ στον πρώτο κύκλο, αλλά δεν ήταν «καθόλου εξίσου διασκεδαστική». Σε σύγκριση με τον πρώτο κύκλο της Jessica Jones, όπου ο Ρίσμαν τον αποκάλεσε την «πρώτη προσπάθεια της Marvel να απεικονίσει το σεξ με κάθε ρεαλιστικό τρόπο», αποκάλεσε τον δεύτερο κύκλο του Daredevil «εκπληκτικά μη σέξι».

Διακρίσεις
Το Got Your 6, το οποίο «υπερασπίζεται τις θετικές απεικονίσεις βετεράνων στρατιωτών στο Χόλιγουντ», θεώρησε πως το επεισόδιο «Semper Fidellis» παίρνει την «Πιστοποίηση 6» για «υπεύθυνη και ακριβή απεικόνιση των βετεράνων μέσω του χαρακτήρα του Φρανκ Καστλ, του Punisher, ο οποίος επιμένει πως η νομική του υποστήριξη δεν θα πρέπει να διαιωνίζει το στερεότυπο της διαταραχής του μετατραυματικού στρες (PTSD) για να δικαιολογήσει τις πράξεις του». Ο Daredevil συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Hidden Remote με τις καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 2016, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Η ιστοσελίδα Comic Book Resources συμπεριέλαβε τα επεισόδια «Seven Minutes in Heaven» και «Penny and Dime» μέσα στα καλύτερα επεισόδια τηλεοπτικών σειρών που σχετίζονται με κόμικ, τα οποία κατέλαβαν την 12η και 2η θέση αντίστοιχα.

 Έτος Βραβεία Κατηγορία Υποψήφιοι Αποτέλεσμα 2016 Βραβεία EMMY Καλύτερο Μοντάζ Ήχου σε Σειρά «New York's Finest»  Καλύτερος Συντονισμός Κασκαντέρ σε Δραματική Σειρά, Περιορισμένη Σειρά ή Ταινία Φίλιπ Τζ. Σιλβέρα  Βραβεία Online Film & Television Association Καλύτερος Ήχος σε Σειρά Daredevil  2017 Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών Καλύτερη Ερμηνεία από Σύνολο Κασκαντέρ σε τηλεοπτική σειρά Daredevil  Βραβεία SaturnΚαλύτερη New Media Τηλεοπτική ΣειράDaredevilΚαλύτερος Ηθοποιός σε Τηλεοπτική ΣειράΤσάρλι Κοξ

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Κύκλοι του Daredevil