Θεόδωρος Λέλλης

Ο Θεόδωρος Π. Λέλλης (ρωσικά: Лелли Фӗдор Пантелеевич, Τριπολιτσά, 1759 - Αγία Πετρούπολη, 28 Ιουλίου 1818) ήταν Έλληνας στρατιωτικός που σταδιοδρόμησε στο ρωσικό πολεμικό ναυτικό. 

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1759 στην Τριπολιτσά της Πελοποννήσου, η οποία τότε αποτελούσε έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αργότερα εγκαταστάθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Σπούδασε στο Ελληνικό Γυμνάσιο Της Αγίας Πετρούπολης. Μετά την αποφοίτησή του το 1782 προήχθη σε ανθυπολοχαγό και μετατέθηκε κατόπιν αιτήματός του, στο ναυτικό στη Κρονστάνδη,για να σπουδάσει ναυτικές επιστήμες.

Το 1784 προήχθη σε ανθυπολοχαγό και το 1787 σε υπολοχαγό.Την επόμενη χρονιά πήρε μέρος στη μάχη με τον τούρκικο στόλο σρις εκβολές του Οτσάκοφκαι για την διάκρισή του προήχθη σε λοχαγό.Στις 31 Ιουλίου του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4του βαθμού, επειδή το 1788 διακρίθηκε στη μάχη με τον τούρκικο στόλο κοντά στο Οτσάκοφ.

Σύντομα στις 19 Οκτωβρίου του ίδιου έτους έλαβε το χρυσό ξίφος με την επιγραφή "Για την γενναιότητα".

Το 1790 έλαβε μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του στολίσκου της Μαύρης Θάλασσας κατά των τουρκικών παράκτιων οχυρώσεων και την κατάληψη του οχυρού Ισμαήλ. Το 1791 και 1792 διοικούσε μία γολέτα του στολίσκου του Δούναβη.

Για την αποστολή στον Δούναβη τιμήθηκε με το παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου 4 του βαθμού.

Στη συνέχεια διοικόυσε διαδοχικά στην φρεγάτα Τσάρος Κωνσταντίνος , τα πλοία Άγιος Παύλος και άγιος Μιχαήλ. Το 1798 προήχθη σε λοχαγό 2ου βαθμό, το 1801 σε λοχαγό 1ου βαθμού,  το 1807 σε λοχαγό-διοικητή και το 1809 σε υποναύαρχο.

Έλαβε μέρος στη Δεύτερη Εκστρατεία του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο Θάλασσα και στις ναυμαχίες του Ρωσοτουρκικού πολέμου του 1806-1812. Μετά την Ειρήνη του Τιλσίτ και την αναχώρηση των κύριων δυνάμεων της ρώσικης μοίρας από τη Μεσόγειο το 1807-1808, παρέμεινε ο ανώτερος διοικητής του ρωσικού ναυτικού στην Κέρκυρα. Ο θεόδωρος Λέλλης είχε υπό την διοίκησή του το θωρηκτό Μιχαήλ, μία φρεγάτα,μια κορβέτα και πολλά μικρά πλοία. Ο Θεόδωρος Λέλλης αναγκάστηκε να παραδώσει τα πλοία και την παράκτια βάση στούς Γάλλουμετά από κατηγορηματική απαίτηση του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Α' και του υπουργού Ναυτικών Π.Β.Τσιτσάγκοβ.

Το 1814 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Πέθανε στις 28 Ιουλίου ( 9 Αυγούστου) του 1818 στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία60 ετών. Κηδεύτηκε στο Ορθόδοξο Κοιμητήριο του Σμολένσκ.

 Παράσημο του Αγίου Γεωργίου, 4ου βαθμού (1788)
 Χρυσό σπαθί "Για γενναιότητα" (1788)
 Παράσημο  του Αγίου Βλαδίμηρου  4ου βαθμού (1782)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ρώσοι αντιναύαρχοι
Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί σε στρατούς άλλων κρατών