Κωνσταντίνος Τζάκος

Ο δόκτωρ Κωνσταντίνος Τζάκος (1903, Βήσσανη Ιωαννίνων - 1984, Αθήνα) ήταν Έλληνας οφθαλμίατρος και Υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

 Η ζωή και οι σπουδές του 
Γεννήθηκε το 1903 στη Βήσσανη Ιωαννίνων.

Το 1908 η οικογένεια Τζάκου μετοίκησε στην Κωνσταντινούπολη. Ο Τζάκος φοίτησε στην Μεγάλη του Γένους Σχολή στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης και, αφότου αποφοίτησε, μετακόμισε στην Αθήνα για να σπουδάσει Ιατρική. 

Ως φοιτητής εργάστηκε κοντά στον ιατρό Βενέδικτο Αδαμαντιάδη στο αντιτραχωματικό ιατρείο της συνοικίας Πολύγωνου και στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο. Τα καλοκαίρια, για να εξασφαλίσει τα έξοδα της επόμενης χρονιάς, συμμετείχε σε δράσεις εμβολιασμών σε χωριά του νομού Αττικοβοιωτίας.

Στο δεύτερο έτος των σπουδών του στην Ιατρική Σχολή, προκηρύσσεται διαγωνισμός του Ελληνικού Στρατού για σπουδές με υποτροφία στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή της Λυών στην Γαλλία, με την υποχρέωση να υπηρετήσει μετέπειτα σαν στρατιωτικός ιατρός του Ελληνικού Στρατού. Συμμετέχει στις εξετάσεις και επιτυγχάνει μεταξύ των πρώτων. Φοιτά στην σχολή κοντά στον καθηγητή Ετιέν Ρολέ, υιό του διάσημου καθηγητή Ζοζέφ Ρολέ, στην συνέχεια παίρνει την ειδικότητα του οφθαλμιάτρου και κατόπιν εκπονεί διδακτορική διατριβή, η οποία απέσπασε τα συγχαρητήρια της Ιατρικής Σχολής της Λυών.

Από το 1929 έως το 1930 δούλεψε ως βοηθός στην οφθαλμολογική κλινική του πανεπιστημίου της Λυών, έπειτα έως το 1931 μετεκπαιδεύτεται στην οφθαλμολογική κλινική, του στρατιωτικού νοσοκομείου Βαλ ντε Γκρας στο Παρίσι και αργότερα επέστρεψε στην Ελλάδα για την εκτέλεση της υποχρέωσης υπηρέτησης ως ιατρός σε στρατιωτικά νοσοκομεία. Τοποθετείται στα στρατιωτικό νοσοκομείο της Δράμας ως διευθυντής της οφθαλμολογικής κλινικής, όπου και το 1935 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του επιάτρου και παρέμεινε στο ιδιωτικό ιατρείο του συνεχίζοντας την συγγραφή της επιστημονικής του εργασίας. 

 Η περίοδος του πολέμου 
Με την κήρυξη του Β’ Παγκοσμίου πολέμου το 1940, επιστρατεύεται και αναλαμβάνει ως επίατρός της στρατιάς της Ηπείρου στην Οφθαλμολογική Κλινική στο Β’ Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων, που στεγαζόταν στην Ζωσιμαία Ακαδημία. Κατά τον βομβαρδισμό του Νοσοκομείου στις 20 Απριλίου του 1941 (ανήμερα του Πάσχα) από τους Γερμανούς, επέζησε από καθαρή τύχη, την στιγμή που σκοτώθηκαν τουλάχιστον 50 άτομα ιατροί, νοσηλευτές, εθελοντές και τραυματίες, μεταξύ αυτών οι διαπρεπείς ιατροί Μαρκάκης και Κοντιάδης, που εκείνη την ώρα χειρουργούσαν.

 Η ύστερα ζωή του 
Μετά την κατάρρευση του Μετώπου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Το 1941 ίδρυσε και οργάνωσε υποδειγματικά την Οφθαλμολογική Κλινική του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Αθηνών, της οποίας παρέμεινε Διευθυντής (μέχρι την συνταξιοδότηση του το 1968) με άξιους μαθητές και εξαιρετικούς συνεργάτες. Η διαγνωστική και χειρουργική του δεινότητα ήταν υπόδειγματα της εποχής.

Το 1947 αναγορεύεται Υφηγητής Οφθαλμολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών εκπονώντας διατριβή με θέμα «Οφθαλμικαί αλλοιώσεις κατά την πελλάγρα», έργο που θεωρείται κλασσικό για τους μελετητές της νόσου. Το ερευνητικό του έργο επί των «Οφθαλμικών Αλλοιώσεων κατά τα οιδήματα της πείνης και την πελλάγραν» καθώς και επί της «τραχωματικής δακρυοσωληναρίτιδος» έτυχαν παγκόσμιας αναγνώρισης και αναφέρονται στα κλασσικά οφθαλμολογικά συγγράμματα.

Η κύρια προσφορά του Κωνσταντίνου Τζάκου στην Ελληνική Οφθαλμολογία υπήρξε η συγγραφή της μοναδικής ελληνικής μελέτης μέχρι τότε, τετράτομης Οφθαλμολογίας (1954 – 1962) με δικά του σκίτσα. Το έργο αποτέλεσε σταθμό στην Ελληνική Οφθαλμολογία.

Τιμήθηκε το 1975 από την Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία με το Βραβείο «Μνήμη Α. Τράντα», το οποίο απονέμεται ανά διετία κατά το Πανελλήνιο Οφθαλμολογικό Συνέδριο «εις Έλληνα οφθαλμίατρο όστις δια των εργασιών του συνέβαλε εις την προβολή της Ελληνικής Οφθαλμολογίας».

Γνώριζε ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και τούρκικα. 

Απεβίωσε στις 22 Σεπτεμβρίου 1984 στην Αθήνα. 

 Συγγράμματα και μελέτες του 
 1929 «Le tatouage de la Cornée»
 1938 «Αβιταμίνωσις Α και οφθαλμός»
 1940 «Sur une famille ateinte de dystrophie granuleuse de la Cornée» 1940
 1941 «Πεπραγμένα του Οφθαλμολογικού Κέντρου της Στρατιάς της Ηπείρου και διδάγματα περί οργανώσεως της Οφθαλμολογικής Υπηρεσίας των πρόσω» 1941
 1944 «Μέθοδος προς σχηματισμόν κοιλότητος δι’ υποδοχήν προθέσεως επί ολικού συμβλεφάρου μετ’ απουσίας του βολβού» 1944
 1951 «Πορίσματα εικοσαετούς πείρας επί της εγχειρητικής του στραβισμού» 1951
 «Η θεραπεία των χημικών εγκαυμάτων του οφθαλμού δια του Sympatol»
 Πολλές άλλες μελέτες και ανακοινώσεις, που ξεπέρασαν τις 150, δημοσιεύτηκαν σε ελληνικά και ξένα ιατρικά περιοδικά.
 1979 Τελευταίο κατ’ εξοχήν ιστορικό πόνημα είναι το «Φως και Όραση – Ιστορική Αναδρομή» Αθήνα

 Συμμετοχές 
 Εταίρος της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας.
 Πρόεδρος της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας 1954-1955.
 Ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας.
 Μέλος της Ιατρικής Εταιρείας Αθηνών.
 Αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας.
 Αντεπιστέλλον μέλος της Οφθαλμολογικής Εταιρείας της Λυών.
 Επιστημονικός συνεργάτης της Revue Générale d’ Ophtalmologie.
 Επιστημονικός συνεργάτης της Société Latine d’ Ophtalmologie.
Πηγές
 Αρχείο Κωνσταντίνου Τζάκου
 Αρχείο της Ελληνικής Οφθαλμολογικής Εταιρείας 
 Προσωπικό αρχείο των τέκνων του Αθηνάς Τζάκου – Μουτάφη αρχιτέκτονα μηχανικού και Μιχάλη Τζάκου Οφθαλμίατρου Διευθυντή στο Οφθαλμιατρείο Αθηνών
 Η τετράτομη Οφθαλμολογία υπάρχει μόνο σε βιβλιοθήκες όπως του ΕΚΠΑ, του ΑΠΘ και της Ε.Ο.Ε.

 Παραπομπές 

Τζακος