Ορόντης Β΄ της Αρμενίας

Ο Ορόντης Β΄ ήταν ευγενής από την Περσία που έζησε τον 4ο αιώνα π.Χ., διετέλεσε Σατράπης της Αρμενίας επί Δαρείου Γ΄, πιθανότατα διαδέχθηκε τον ίδιο σε αυτή την θέση όταν ανέβηκε στον θρόνο της Περσίας.Heckel 2006, σ. 185 To όνομα "Ορόντης" αποτελεί την Ελληνική μετάφραση του αρχαίου Περσικού ονόματος "Αρβάντα", σχετίζεται με το "Αουρουουάντ" δηλαδή "ζωηρός" ή "γενναίος" ή "κάτοχος των γρήγορων αλόγων".Schmitt 2002 Ο Φλάβιος Αρριανός καταγράφει τον Ορόντη μαζί με κάποιον Μιθραύστη σαν τους δύο αρχηγούς των Αρμενικών δυνάμεων στην Μάχη των Γαυγαμήλων (331 π.Χ.).Αλεξάνδρου Ανάβαση, Γ΄ 8 Η ερμηνεία ήταν αμφιλεγόμενη, ο Μιθραύστης διοικούσε το πεζικό, υπήρχαν πιθανότατα δύο Αρμενικά σώματα στην μάχη και είχε η Αρμενία υπό την διοίκηση της δύο Σατράπηδες.Heckel 2006, σ. 168Marciak 2017, σ. 115Nicholas Adontz (1970). Armenia in the period of Justinian: the political conditions based on the Naxarar system. Translated by Nina G. Garsoïan. σ. 306 Ο Ορόντης πολέμησε στη δεξιά πτέρυγα διοικώντας 40.000 πεζικάριους και 7.000 ιππείς και απεβίωσε.Lang 1983, σ. 508Lang, David Marshall (2021) [1970]. "Chapter V: The Forging of the Armenian Nation". Armenia: Cradle of Civilization. Routledge Ο γιος του Μιθρένης Α΄ σατράπης της Λυδίας, αφού είχε ηττηθεί στις Σάρδεις (334 π.Χ.) από τον Αλέξανδρο Γ΄ τον Μεγάλο, τον είχε ακολουθήσει και πολέμησε στη μεριά του στα Γαυγάμηλα. Έπειτα από τη μάχη, ο βασιλιάς της Μακεδονίας τον έκανε Σατράπη της Αρμενίας.Arrian, The Anabasis of Alexander, Γ΄. 16Κόιντος Κούρτιος Ρούφος, Histories of Alexander the Great, v. 1.44Διόδωρος Σικελιώτης, "Ιστορική Βιβλιοθήκη", 17.64.6 Ωστόσο ο Διόδωρος Σικελιώτης και ο Πολύαινος ο ρήτορας αναφέρουν έναν Ορόντη, που ήταν σατράπης της Αρμενίας κατά τον Β΄ Πόλεμο των Διαδόχων (319 π.Χ.-315 π.Χ.).Διόδωρος Σικελιώτης, "Ιστορική Βιβλιοθήκη", 19.23.3Polyaenus, Stratagems in War, iv. 8.3

Ο πρώτος ιστορικός προσθέτει, ότι ήταν φίλος τού Πευκέστα. Οι ιστορικοί Α. Μπαρν, Ε. Άνσον και Β. Χέκελ τον ταυτίζουν με τον Ορόντη, που πολέμησε στα Γαυγάμηλα, οι δύο τελευταίοι γράφουν, πως ο Μιθρένης χάθηκε σε μία αποτυχημένη προσπάθεια να αποσπάσει την Αρμενία από τον Ορόντη Β΄.Edward Anson (2014). "The funeral games begin". Alexander's Heirs: The Age of the Successors. Wiley Blackwell. σ. 50 Ο Χέκελ εκτιμά, ότι η Αρμενία παρακάμφθηκε από τον Αλέξανδρο Γ΄ και δεν έγινε μέλος της Αυτοκρατορίας του. Όμως ο Άνσον θεωρεί, πως ο Ορόντης Β΄ -μετά τη μάχη στα Γαυγάμηλα- υποτάχθηκε στον Αλέξανδρο Γ΄, ο οποίος τον έθεσε στην Μεγάλη Αρμενία. Ο Ν. Χάμμοντ ερμηνεύει τις πηγές και λέει, ότι η Αρμενία ήταν ήδη υποταγμένη, όταν ο Μιθρένης Α΄ εστάλη εκεί από τη Βαβυλώνα το 331 π.Χ., ότι ο Μιθρένης Α΄ ανέλαβε ως υποτελής τού Αλεξάνδρου Γ΄ και πως όταν το 323 π.Χ. ο Περδίκκας άφησε μερικές σατραπείες στους ίδιους σατράπες, η Αρμενία ήταν μία από αυτές. Το 317 π.Χ. ο Μιθρένης Α΄ αντικαταστάθηκε από τον Ορόντη Γ΄.Hammond 1996, σσ. 130–137 Μία επιγραφή από το ιεροθέσιο τού Όρους Νεμρούτ αναφέρει τους προγόνους τού Αντιόχου Α΄ της Κομμαγηνής. Εκεί αναφέρεται πρώτος ο Αρτάσυρος, πατέρας τού Αροάνδα/Ορόντη Α΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ροδογούνη, κόρη του Αρταξέρξη Β΄ της Περσίας και είχε γιο τον Αροάνδα/Ορόντη Β΄.Brijder 2014, σ. 330 Το επόμενο όνομα τελειώνει σε -άνης, ενώ το προηγούμενο γράμμα δεν είναι σαφές. Οι ιστορικοί Φ. Κ. Ντέρνερ, Γ. Χ. Γιουνκ και Μπρίγιντερ ερμηνεύουν το γράμμα ως ρ, δηλ. -ράνης, ώστε ο γιος τού Ορόντη Β΄ ήταν ο Μιθράνης. Όμως ο ιστορικός Σ. Ράιναχ το ερμηνεύει ως τ, δηλ. -τάνης, Οστάνης.F.K. Dörner; J.H. Young (1996). "Sculpture and inscription catalogue". In Donald H. Sanders (ed.). Nemrud Daği: The Hierothesion of Antiochus I of Commagene. Τομ. 1: Text. Eisenbrauns. σ. 297
Brijder 2014, σ. 373 Σε μία άλλη επιγραφή του ιεροθεσίου αναφέρεται ένας Αροάνδας/Ορόντης Β΄, απόγονος (γιος ή εγγονός) τού Ορόντη Α΄ και της Ροδογούνης. Οι ιστορικοί Μπέλοχ και Μπρίγιντερ τον ταυτίζουν με τον διοικητή της μάχης στα Γαυγάμηλα.
Karl Julius Beloch (1923). Griechische geschichte. Volume 3, part 2. Walter de Gruyter & co. σ. 141Brijder 2014, σ. 331 Ο συγκεκριμένος Ορόντης καταγράφεται ως απόγονος του Ορόντη Α΄ και της συζύγου του Ροδογούνης, δηλαδή γιος ή εγγονός του.Burn 1985, σ. 384Lang 1983, σ. 506 Ο Ντέρνερ δεν θεωρεί πειστική τη διασύνδεση, καθώς πολλοί θα είχαν το όνομα Ορόντης, που έπαιξαν ρόλο στην ιστορία της Περσίας την εποχή αυτή.F.K. Dörner (1996). "Epigraphy analysis". In Donald H. Sanders (ed.). Nemrud Daği: The Hierothesion of Antiochus I of Commagene. Vol. 1: Text. Eisenbrauns. σσ. 365–366

Οικογένεια
Ίσως γιος του είναι ο:
 (;) Μιθρένης Α΄, σατράπης της Αρμενίας (από το 331 π.Χ. και εξής).

 Παραπομπές 

Πηγές
 Arrian, The Anabasis of Alexander, iii. 8
 Curtius, Histories of Alexander the Great, v. 1.44
 Diodorus Siculus, Bibliotheca historica, xvii. 64.6
 Polyaenus, Stratagems in War, iv. 8.3
Boyce, Mary; Grenet, Frantz (1991). Beck, Roger (ed.). A History of Zoroastrianism, Zoroastrianism under Macedonian and Roman Rule. Leiden: Brill. 
Brijder, Herman (2014). Nemrud Dağı: Recent Archaeological Research and Conservation Activities in the Tomb Sanctuary on Mount Nemrud. Walter de Gruyter. 
Burn, A. R. (1985). "Persia and the Greeks". In Gershevitch, Ilya (ed.). The Cambridge History of Iran, Volume 2: The Median and Achaemenian Periods. Cambridge: Cambridge University Press. 
Chaumont, M. L. (1986). "Armenia and Iran ii. The pre-Islamic period". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Volume II/4: Architecture IV–Armenia and Iran IV. London and New York: Routledge & Kegan Paul. 
Hammond, N. G. L. (1996). "Alexander and Armenia". Phoenix. 50 (2): 130–137. 
Heckel, Waldemar (2006). Who's Who in the Age of Alexander the Great: Prosopography of Alexander's Empire. Blackwell Publishing.
Lang, David M. (1983). "Iran, Armenia and Georgia". In Yarshater, Ehsan (ed.). The Cambridge History of Iran, Volume 3(1): The Seleucid, Parthian and Sasanian Periods. Cambridge: Cambridge University Press.
Marciak, Michał (2017). Sophene, Gordyene, and Adiabene: Three Regna Minora of Northern Mesopotamia Between East and West. BRILL. 
Osborne, Michael J. (1973). "Orontes". Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte. 22 (4): 515–551. 
Schmitt, Rüdiger (2002). "Orontes". In Yarshater, Ehsan (ed.). Encyclopædia Iranica, Online Edition. Encyclopædia Iranica Foundation.

Κατηγορία:Δυναστεία των Οροντιδών