Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος (ύπατος το 32)

Ο Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος VII, λατιν. Gnaeus Domitius Ahenobarbus (11 Δεκεμβρίου 17 μ.Χ. - Ιανουάριος 41) από το γένος των Δομιτίων-Αηνοβάρβων, ήταν στενός συγγενής τεσσάρων Αυτοκρατόρων της Ιουλιο-Κλαυδιανής δυναστείας. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Αυγούστου. Οι αδελφή του Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη ήταν μητέρα της Βαλερία Μεσσαλίνα, συζύγου του Κλαυδίου, ο οποίος ήταν εξάδελφός του. Η σύζυγός του ήταν αδελφή του Καλιγούλα (ο οποίος ήταν γιος του εξαδέλφου του Γερμανικού). Τέλος ήταν πατέρας του Νέρωνα.


Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Λεύκιου Δομιτιανού Αηνόβαρβου και της Αντωνίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Μάρκου Αντωνίου. Γεννήθηκε το 17 π.Χ.· μερικές πηγές λένε το 2 π.Χ. και ήταν μικρανιψιός του Αυγούστου. Ο Σουητώνιος τον περιγράφει ως "ποταπό και ανέντιμο" και πως ως νέος υπηρέτησε στο επιτελείο του Γάιου Καίσαρα (του οποίου η μητέρα Ιουλία η Πρεσβύτερη ήταν εξαδέλφη της Αντωνίας της Μεγαλύτερης) στην Ανατολή το 2 μ.Χ. O Γ. Δ. Αηνόβαρβος ενίσχυσε τη φιλία μαζί του, όταν σκότωσε έναν απελεύθερό του, που είχε αρνηθεί να πιει όσο του είπε (όσο είχε πιει ο Αηνόβαρβος). Ο ιστορικός Γάιος Στερν πιστεύει, ότι η εκστρατεία στην Ανατολή ήταν αυτή του Γερμανικού το 17-19 μ.Χ., αν ο Αηνόβαρβος γεννήθηκε το 2 π.Χ.. Αναφέρεται ότι στην Αππία οδό πέρασε επάνω από ένα παιδί, που έπαιζε με την κούκλα του. Στη Ρωμαϊκή Αγορά έβγαλε το μάτι ενός από την τάξη των ιππέων, επειδή τον επέκρινε ανοικτά.

Εξαπάτησε τους τραπεζίτες για αγορές που έκανε. Όταν ήταν πραίτορας, εξαπάτησε με τα χρηματικά έπαθλα των νικητών αρματοδρόμων· όταν οι διαχειριστές διαμαρτυρήθηκαν, ο Δομιτιανός θέσπισε τα μελλοντικά βραβεία να πληρώνονται επί τόπου. Επίσης ήταν μεγάλος γυναικάς. Κατηγορήθηκε για προδοσία, μοιχεία και αιμομιξία με την αδελφή του από τον Τιβέριο και επίσης μοιχεία με μία άλλη ευγενή, αλλά η διαδοχή από τον Καλιγούλα τον έσωσε.

Όταν ήταν 44 ετών νυμφεύτηκε τη 13χρονη Αγριππίνα τη Νεότερη, κόρη της 2ης εξαδέλφης του Αγριππίνας της Πρεσβύτερης. Ο πατέρας της Γερμανικός κανόνισε τα του γάμου, που εορτάστηκε στη Ρώμη. Ο Αηνόβαρβος ήταν πλούσιος και οι δύο τους έζησαν μεταξύ Antium (Άντσιο) και Ρώμης.

Έγινε ύπατος το 32 μ.Χ. και διορίστηκε από τον Τιβέριο ως επίτροπος (legatus) στις αρχές του 37. Το έτος αυτό γεννήθηκε ο γιος του Λ. Δ. Αηνόβαρβος, μετέπειτα Νέρων, στο Antium. Όταν τον συνέχαιραν οι φίλοι του για τη γέννηση, ο Σουητώνιος αναφέρει, ότι τους έλεγε πως κάθε παιδί αυτού και της συζύγου του, θα είχε απεχθή φύση και θα γινόταν δημόσιος κίνδυνος. Πράγματι έτσι έγινε κατά το δεύτερο μέρος της βασιλείας του. Όταν ο Νέρωνας, έναν ευνοούμενο απελεύθερό του τον ευνούχισε και τον πάντρεψε ως μία σύζυγο, ο Σουητώνιος διηγείται, πως κάποιος είπε, ότι ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, αν ο πατέρας του Νέρωνα είχε νυμφευτεί σύζυγο σαν αυτόν τον νεαρό ευνούχο.

Ο Γ. Δ. Αηνόβαρβος απεβίωσε από οίδημα στο Pyrgi της Ετρουρίας το 41 μ.Χ. Στη διαθήκη του κληροδότησε το 1/3 της περιουσίας του στον Νέρωνα, αλλά ο Αυτοκράτορας Καλιγούλας (αδελφός της Αγριππίνας της Νεότερης), που επίσης αναφερόταν στη διαθήκη, έλαβε το μερίδιο του Νέρωνα για τον εαυτό του. Όμως όταν ανέλαβε Αυτοκράτορας ο Κλαύδιος, απέδωσε το μερίδιο στον Νέρωνα.

Υστεροφημία
Όσο ζούσε δεν είχε καλή φήμη. Κατηγορήθηκε ως συνένοχος της Αλμπουσίλλα, συζύγου του Σάτριου Σεκούνδου, για μοιχεία και φόνο και επίσης για αιμομιξία με την αδελφή του Δομιτία Λεπίδα τη Μικρότερη και μόλις που γλίτωσε την εκτέλεση, μόνο επειδή απεβίωσε ο Τιβέριος.


Η χήρα του Αγριππίνα η Νεότερη παντρεύτηκε μετά τον θείο της, επίσης χήρο, Κλαύδιο. Ο γιος τους Λ. Δ. Αηνόβαρβος υιοθετήθηκε από τον γηραιό Κλαύδιο με το όνομα Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Δρούσος Γερμανικός. Όταν στις 13 Οκτωβρίου 54 απεβίωσε ο Κλαύδιος, τον διαδέχθηκε ο Νέρωνας ως Νέρων Κλαύδιος Καίσαρ Αύγουστος Γερμανικός. Ο Νέρωνας εξύψωσε τη μνήμη του πατέρα του Γ. Δ. Αηνόβαρβου και το 55 η Σύγκλητος μερίμνησε για την κατασκευή του ανδριάντα αυτού.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη 13χρονη Αγριππίνα τη Νεότερη, κόρη του Γερμανικού και είχε τέκνο:
 Λεύκιος Δομίτος Αηνόβαρβος VIII, μετέπειτα Νέρων 27 μ.Χ. - 68, Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.

Γενεαλογία

 Παραπομπές 

Πηγές
 Smith, William (1867), "Ahenobarbus (10), Gnaeus Ahenobarbus", in Smith, William, Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, 1, Boston: Little, Brown and Company, p. 86
 Gaius Stern, "Nero's Father, the Ara Pacis, and the Ravenna Relief," CAAS 2015.
 Tac. Ann. 4.75.
 Ancient History Sourcebook: Suetonius: De Vita Caesarum—Nero, c. 110 C.E

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι ύπατοι του 1ου αιώνα