Αναστάσιος Ζίννης

Ο Αναστάσιος Ζίννης (1829–1899) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1829 στο Μονοδένδρι Ιωαννίνων και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου το 1854 αναγορεύθηκε διδάκτωρ ιατρικής, χειρουργικής και μαιευτικής. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στην παιδιατρική σπουδάζοντας στο Παρίσι. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1858 και διορίστηκε ως πρώτος διευθυντής του Δημοτικού Βρεφοκομείου Αθηνών, παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι το 1879. Διορίστηκε αρχικά έκτακτος και έπειτα τακτικός καθηγητής της κλινικής παιδικών νοσημάτων του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα υπήρξε μέλος επιστημονικών ερευνών, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες χώρες. Πέθανε στις 8 Μαρτίου του 1899 στην Αθήνα.

Εργογραφία
Μερικά από τα σημαντικότερα έργα του ήταν τα εξής:
Περί μεταδοτικότητος του εκθύματος, 1864
Τρισμός παρά νεογνώ, 1865
Περίπτωσις ειλεού εις νήπιον, 1869
Περίπτωσις πολυμαστίας γυναικός, 1870
Περί οστρακιάς, 1876
Η θνησιμότης των βρεφών εν Αθήναις, 1877
Θεραπεία ατροφίας, 1879
Περί προφυλάξεως από των μεταδοτικών νόσων, 1878
Μελέτη επί των κυριοτέρων αιτίων παρά τοις παισί, 1880
Η κυρία αιτία της μεγάλης θνησιμότητος των εκθέτων και τρόποι θεραπείας, 1881
Αποπληξία μηνίγγων εις παιδίον τεσσάρων μηνών, 1882
Σπανία περίπτωσις κακοήθους τεταρταίου πυρετού εν βρεφική ηλικία, 1884
Περί χρονίου κατάρρου των των παίδων, 1885
Περί χρονίας διαρροίας των παίδων, 1886
Περί επιρροής της οδοντοφυΐας επί των νόσων της βρεφικής ηλικίας, 1892

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
Πουρναρόπουλος Γ, Κ., «Ζίννης Αναστάσιος», Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου», τόμος Η΄, Αθήναι, σσ. 739 - 740

Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών