Γιώργος Πετράκος

Ο Γεώργιος Πετράκος γεννήθηκε στην Αρτεμισία Καλαμάτας το 1939 από τον Ιωάννη και την Ελένη και πέθανε στους Αγίους Αναργύρους Αττικής στις 19 Μαρτίου του 2019.
Αφιέρωσε την ζωή του για την προβολή της γενέτειράς του και έγραψε πολλά άρθρα αφήνοντας παρακαταθήκη τρία βιβλία λαογραφικού και ιστορικού περιεχομένου.

 Σπουδές 
Σύμφωνα με δική του δημοσίευση από το 2016(Παναλαγονιακά Νέα τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2016, σελίδα 11), παρακολούθησε τις ακόλουθες σπουδές:
 Υπήρξε επιμελής μαθητής στο δημοτικό και στο γυμνάσιο με πολύ καλή βαθμολογία  σε όλες τις τάξεις. 
 Τελειώνοντας το εξατάξιο γυμνάσιο,  παρακολούθησε μαθήματα στην Σχολή Εργοδηγών Ηλεκτρολόγων στην Καλαμάτα. Σύμφωνα επίσης με τη δική του δημοσίευση ο Διευθυντής της σχολής, ο Γυμνασιάρχης Περικλής Παπαβασιλόπουλος από την Σίτσοβα σημερινή Αλαγονία,  κάθε δύο εβδομάδες έβαζε τους μαθητές να γράψουν έκθεση, αφού πρώτα διάβαζε σε όλη την τάξη την δική του.
 Στο στρατό, παρακολούθησε τα μαθήματα της Σχολής ΣΕΤΗΛ, όπου δίδασκαν καθηγητές πολίτες, παίρνοντας πτυχίο στην Ηλεκτρολογία με άριστα και στην Φερέσυχνο Τηλεφωνία. Υπηρέτησε ως υπεύθυνος σταθμού στο Γ.Ε.Σ. στην Αθήνα και στην Τρίπολη. 
 Στα χρόνια της δικτατορίας σε ηλικία 29 ετών, παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα Κοινωνιολογίας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Συγγραφικό έργο
 Μόνιμος επιστολογράφος, κατά καιρούς και τακτικός επιφυλλιδογράφος και αρθρογράφος στα Παναλαγονιακά Νέα και εκδότης της βραχύβιας εφημερίδας Δενθαλιάτιδας Χώρας{Παναλαγονιακά Νέα τεύχος Μαρτίου - Απριλίου  2019, σελίδα 15)}.
 Εξέδωσε τρία βιβλία, που αναφέρονται στο χωριό του την Αρτεμισία και την ευρύτερη περιοχή. 
 Το ένα με τον τίτλο Τόποι γαλήνης και ηρεμίας καλύπτει τις εκκλησίες{Τόποι γαλήνης και ηρεμίας, Γεωργίου Ι. Πετράκου 2012.} και των έξι χωριών της περιοχής. 
 Τα δύο πρώτα με τον τίτλο Δυτικά στον Ταΰγετο, τόμοι Ι{Δυτικά στον Ταΰγετο Ι, Γεωργίου Ι. Πετράκου 2002.} και ΙΙ{Δυτικά στον Ταΰγετο ΙΙ, Γεωργίου Ι. Πετράκου 2006.}, που εκδόθηκαν με έξοδα του Συλλόγου Αρτεμισίων Αθήνας.

Δραστηριότητες
 Υπήρξε πολύ ενεργό μέλος του Συλλόγου Αρτεμισίων Αθήνας στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος επί σειρά ετών και εξέδωσε την εφημερίδα Δενθαλιάτιδα Χώρα.
 Συμμετείχε στους Πανελλήνιους διαγωνισμούς σταυρόλεξων όπου το 1992 και 1993 πήρε το Β' βραβείο.
 Το έτος 2016, έλαβε το πρώτο βραβείο στον Πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης με τον τίτλο "Ναός Λιμνάτιδος Αρτέμιδος".
 Συμμετείχε στην επιτροπή απονομής βραβείων, επιτυχόντων σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, συνοδευόμενα με οικονομική ενίσχυση εκ μέρους του Χρήστου Χανδρινού, κατοίκου του Νόργουικ των Η.Π.Α., στη μνήμη του γιού του επιστήμονα, αθλητή και συγγραφέα Παναγιώτη (Πήτερ) Χανδρινού.
 Συμμετείχε σαν Γενικός Γραμματέας και στη συνέχεια σαν πρόεδρος στο Σωματείο Τυπογράφων{Σχετικά με συνδικαλισμό τυπογράφων σε Νίκος Σκιαδάς} και σε επιτροπή στο Υπουργείο Υγείας, όπου επετεύχθη παρά τις αντιθέσεις, να περάσει με νόμο διάταξη για την ασφάλιση των τεχνιτών Φλεξογράφων στο Ταμείο Ασφάλισης Τυπογράφων (Τ.Α.Τ.-Μ.Γ.Τ.).
 Εργάστηκε ως Υπεύθυνος Παραγωγής σε Εταιρεία Υλικών Συσκευασίας, που απασχολούσε 50-55 εργαζόμενους από τις αρχές του 1974 ως το τέλος του 2000 και ταξίδεψε σε εκθέσεις στη Γερμανία και Γαλλία και για παραγγελίες μηχανών σε Ιταλία και Ισπανία (Βαρκελώνη).

Περιοχή αναφοράς των έργων του
 Δενθαλιάτιδα, Δήμος Αλαγονίας, Κουτσαβές, Πισινά Χωριά, Δυτικός Ταΰγετος.
 Νέδουσα, Αλαγονία, Πηγές, Αρτεμισία, Λαδά, Καρβέλι.

Σχετική βιβλιογραφία 
 Άλαγονιακά 1936 (ανατύπωση 1994) Αντωνίου Μασουρίδη.
 Αλαγονία και Αλαγόνιοι Τόμος Ι (2001) & ΙΙ (2003) Αγησίλαου Καλαμαρά.
 Όπισθεν του Μυστρά, Ηλία Λαζάρου (2018).

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι