Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος

Ο Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος (ουγγρικά: Schlosser-Lakatos Imre, 11 Οκτωβρίου 1889 – 19 Ιουλίου 1959) ήταν Ούγγρος ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τους Σουηβούς του Δούναβη, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού.
Θεωρείται ως ο πρώτος μεγάλος ποδοσφαιριστής στην ιστορία της Ουγγαρίας και της ηπειρωτικής Ευρώπης,   και ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους στο πρώτο ήμισυ του 20ού αιώνα. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς σταδιοδρομίας του κέρδισε πολλαπλούς τίτλους συλλογικά και ατομικά και έθεσε ρεκόρ, τα περισσότερα των οποίων καταρρίφθηκαν δεκαετίες αργότερα, ή σε εγχώριο επίπεδο διατηρούνται ακόμα, πάνω από ένα αιώνα από την επίτευξή τους.

 Βιογραφία 

Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Βουδαπέστη από οικογένεια μεταναστών από την Αυστρία. Το διπλό επίθετο σημαίνει κλειδαράς σε δύο γλώσσες, στη γερμανική το πρώτο και στην ουγγρική το δεύτερο, με το δεύτερο να μην ανευρίσκεται σε όλες τις βιβλιογραφικές αναφορές. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια που έγιναν επίσης ποδοσφαιριστές της Φερεντσβάρος. Το ταλέντο του ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στην ηλικία των 11 ετών, όταν άρχισε να παίζει στην παιδική ομάδα του συλλόγου Ρεμένι ΦΚ (Remény FC). Αρχικά θεωρούνταν αδύνατος και ακατάλληλος για το άθλημα, δυνάμωσε όμως πολύ παίζοντας από νωρίς το απόγευμα συχνά μέχρι αργά το βράδυ.

Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της Φερεντσβάρος που ήδη ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς συλλόγους στη χώρα του και του πρόσφερε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο στα 16 του χρόνια. Τοποθετήθηκε αρχικά στην τρίτη ομάδα της στην αριστερή πλευρά, αλλά μετά τον πρώτο του αγώνα μεταφέρθηκε στη δεύτερη, όπου και αγωνίστηκε για τρεις μήνες για να προωθηθεί στη συνέχεια στην πρώτη. Αριστεροπόδαρος, με υψηλού επιπέδου τεχνική, έξυπνος και πονηρός, με μεγάλη ευχέρεια στο σκοράρισμα, και πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι παρά το μέτριο ανάστημά του. Έγινε γνωστός με το προσωνύμιο 
«Σλόζι» (Slózi).

Ο πρώτος τίτλος ήρθε το 1905 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ το 1909 ήρθε και η ατομική καταξίωση: εκτός το συλλογικό εθνικό πρωτάθλημα ο ίδιος σημείωσε 30 από τα 69 τέρματα της ομάδας και τον τίτλο του πρώτου σκόρερ. Στη Φερεντσβάρος κέρδισε το ουγγρικό πρωτάθλημα επτά φορές, συμπεριλαμβανομένων πέντε συνεχόμενων, ενώ ο ίδιος τερμάτισε ως κορυφαίος σκόρερ στο πρωτάθλημα και στις πέντε συνεχόμενες χρονιές έως το 1913. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών τίτλων που κέρδισε, δεν ήταν μόνο πρώτος σκόρερ στην Ουγγαρία, αλλά ο κορυφαίος σκόρερ στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στον κόσμο, κάτι που επαναλήφθηκε για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά το 1914 συμπληρώνοντας έτσι έξι συνεχόμενες χρονιές πρωτιές ως πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η επίδοση αυτή ήταν ρεκόρ που καταρρίφθηκε τρεις δεκαετίες αργότερα από τον Γιόζεφ Μπίτσαν. Στο ημερολογιακό έτος 1912 σημείωσε συνολικά 64 τέρματα σε επίσημους αγώνες, ένα ακόμα ρεκόρ κόσμου. Στον αγώνα απέναντι στη III. Κερουλέτι ΤΒΕ (III. Kerületi TVE, 11–3, 9 Ιουνίου 1912) στη σεζόν 1911–12 σημείωσε οκτώ γκολ, τότε η δεύτερη καλύτερη επίδοση σε αγώνα πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος στην Ευρώπη.  Εκείνη τη χρονιά ψηφίστηκε και καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας. Ακόμα, τη σεζόν 1912–13 σημείωσε ένα ακόμα ρεκόρ κόσμου σκοράροντας σε 21 επίσημους αγώνες με το σύλλογο και την εθνική ομάδα, που διατηρήθηκε περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Μεταξύ αυτών και 17 αγώνες πρωταθλήματος (με δύο από την προηγούμενη σεζόν), ένα ακόμα ρεκόρ κόσμου, αμφότερα ξεπεράστηκαν από τον Μπίτσαν. Το 1913 σημείωσε το νικητήριο γκολ στον τελικό του Κυπέλλου απέναντι στη Βουδαπέστη ΑΚ (2–1). Το 1914 και το 1915 κατέκτησε δύο ακόμα πρωταθλήματα που διοργανώθηκαν άτυπα, τα οποία δεν αναγνωρίζονται λόγω του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Η περίοδος αυτή της καριέρας του συνδυάστηκε με την ανάπτυξη της Φερεντσβάρος, η οποία έζησε την πρώτη χρυσή της εποχή. Η ομάδα έγινε γνωστή και στην Ευρώπη και το 1911 έκανε επιτυχημένη περιοδεία για φιλικούς αγώνες σε χώρες, όπως η Γερμανία και η Αγγλία. Ο Σλόσσερ έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής όχι μόνο για τις εξαιρετικές δεξιότητές του, αλλά και για την ταπεινή, συμπαθητική στάση του και τον αθλητικό τρόπο παιχνιδιού. Η μεγαλύτερη σημασία του ρόλου του οφείλεται στην μεγάλη δημοτικότητα του παιχνιδιού του. Στην ακμή του, για τουλάχιστον μια δεκαετία, χιλιάδες άνθρωποι - τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στην ύπαιθρο - τον παρακολουθούσαν από εβδομάδα σε εβδομάδα.
Πάνω από μία φορά, φίλαθλοι πήγαν τον επιθετικό σπίτι στους ώμους τους ή απλώς έπιασαν τα άλογα τραβώντας το καρότσι που τον μετέφερε γύρω από την πόλη. Αυτοί οι υποστηρικτές του από θεατές σταδιακά έγιναν πιστοί οπαδοί του ποδοσφαίρου. Η παρουσία του είχε χρησιμεύσει ως πρότυπο για πολλούς νέους  για να ξεκινήσουν το ποδόσφαιρο. Θεωρούταν ως ο πραγματικός «βασιλιάς του ποδοσφαίρου» (στα γερμανικά Konig des Fussballs) της εποχής του.

Το 1916 μεταγράφηκε με περιπετειώδη τρόπο στην ΜΤΚ Βουδαπέστης, σημαντικότερο αντίπαλο της προηγούμενης ομάδας του. Η μεταγραφή κέρδισε τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων από τα νέα του μετώπου του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Η αιτία ήταν μια επιπρόσθετη αμοιβή με τη μορφή εισιτηρίων που ζήτησε ο ίδιος πριν από έναν αγώνα Αυστρίας-Ουγγαρίας από τη διοίκηση της ομάδας του, η οποία την αρνήθηκε. Δεν εμφανίστηκε στους αγώνες του πολεμικού πρωταθλήματος, αλλά ούτε σε αυτό αντέδρασε ο σύλλογος. Έτσι, έφτασε η 15η Δεκεμβρίου 1915, η ημερομηνία εφόσον οι προθέσεις για αλλαγή συλλόγου θα μπορούσαν να αναφερθούν στην  Ομοσπονδία. Κάτι τέτοιο δεν έγινε αποδεκτό και από τις 15 Ιουλίου 1916 ξεκίνησε προπονήσεις με τη νέα του ομάδα μετά την υποχρεωτική διακοπή του εξαμήνου. Η Φερεντσβάρος έκανε ότι μπορούσε για να αποτρέψει τη μεταγραφή, αλλά η κατηγορία εις βάρος του παίκτη αποσύρθηκε μία ημέρα πριν από τη σύγκληση της πειθαρχικής ακροαματικής διαδικασίας. για το σκοπό αυτό. Ο ίδιος αργότερα δήλωσε: «Δεν με ωφέλησε δεκάρα η αλλαγή ομάδας. Ωστόσο, το ηθικό μου όφελος είναι ακόμη μεγαλύτερο. Κατηγορήθηκα αθώα, αλλά παρά το γεγονός ότι με σύρανε και με κατηγόρησαν, η αλήθεια αποκαλύφθηκε». Στη νέα του ομάδα έπαιξε έξι χρόνια και κατέκτησε άλλα έξι πρωταθλήματα, στην πιο επιτυχημένη περίοδο στην ιστορία του συλλόγου, που σημείωσε ρεκόρ κόσμου 10 συνεχόμενων πρωταθλημάτων, το οποίο καταρρίφθηκε επτά δεκαετίες αργότερα. Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος άλλη μία φορά (1916–17), την έβδομη στην καριέρα του σημειώνοντας 38 τέρματα σε μόλις 16 αγώνες. Το 1917–18 σημείωσε 41 γκολ σε 22 
συναντήσεις αλλά ο τίτλος του κορυφαίου σκόρερ πήγε στον συμπαίκτη του Άλφρεντ Σάφερ (Alfréd Schaffer) με 46 τέρματα (η ομάδα σημείωσε εκείνη τη χρονιά τον αριθμό ρεκόρ κόσμου για εθνικό πρωτάθλημα που παραμένει των 147 τερμάτων δεχόμενη μόνο 10 έχοντας για προπονητή τον  Άγγλο Τζίμι Χόγκαν). Οι δύο παίκτες στον αγώνα με αντίπαλο την Μαγιάρ ΑΚ (Magyar Atlétikai Club, 18–1) σημείωσαν μαζί 13 γκολ (επτά ο Σάφερ και έξι ο Σλόσσερ), κάτι που είχε ξανασυμβεί και την προηγούμενη σεζόν με οκτώ και πέντε γκολ αντίστοιχα. Ο πρωτοπόρος προπονητής εισήγαγε για πρώτη φορά μία ριζοσπαστική  κουλτούρα βασισμένη στην τεχνική και στην ταχύτητα σκέψης.

Το 1926 μετά από ένα διάλειμμα τεσσάρων ετών, η καθιέρωση του επαγγελματισμού στην Ουγγαρία τον επανέφερε στη Φερεντσβάρος για ένα χρόνο και κατέκτησε το πρώτο νταμπλ στην ιστορία του συλλόγου σημειώνοντας 13 γκολ σε 17 αγώνες πρωταθλήματος. Τελείωσε τυπικά την καριέρα του σε ηλικία 39 ετών σε ένα μικρό σύλλογο της Βουδαπέστης στη δεύτερη κατηγορία, την Πεστέρζεμπετ (Pesterzsébet II). Ο αποχαιρετιστήριος αγώνας προς τιμή του δόθηκε μεταξύ των επίλεκτων ομάδων της Α' και Β' εθνικής με το Σλόσσερ να αγωνίζεται στη δεύτερη. 

Ο Σλόσσερ ήταν ο πιο παραγωγικούς σκόρερ στον κόσμο κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Εξακολουθεί να είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ουγγρικό πρωτάθλημα με 411 γκολ σε 301 εμφανίσεις και συνολικά στην καριέρα του 417 σε 318 αγώνες πρώτης κατηγορίας σύμφωνα με την IFFHS. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής που ξεπέρασε τα 400 τέρματα σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας, ρεκόρ που καταρρίφθηκε από το Μπίτσαν και πάλι. Κατακτώντας 13 τίτλους πρωταθλήματος έθεσε ρεκόρ κόσμου που καταρρίφθηκε 84 χρόνια αργότερα από το Νορβηγό Ρόαρ Στραντ.

Διεθνής καριέρα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Ουγγαρίας σε ιδιαίτερα νεαρή ηλικία, στα 17 του στις 7 Οκτωβρίου 1906 σε αγώνα κατά της Βοημίας, με την οποία οι αθλητικές αρχές της χώρας είχαν αναπτύξει τότε φιλικές σχέσεις. Το παιχνίδι ήταν συναρπαστικό και έληξε με 4–4. Ο Σλόσσερ δεν σκόραρε αλλά η εφημερίδα Sport-Világ έγραψε σχετικά: «Ο νεαρός Σλόσσερ πραγματικά προκάλεσε σάλο με το παιχνίδι του». Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο δεύτερο αγώνα του στις 4 Νοεμβρίου του ίδιου έτους με αντίπαλο την Αυστρίας. Την ημέρα του αγώνα ήταν 17 ετών και 24 ημερών, ο νεότερος παίκτης που είχε αγωνιστεί και σκοράρει με την εθνική ομάδα, ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο. Έως το τέλος της καριέρας του εμφανίστηκε σε 68 διεθνείς αγώνες κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε συνολικά 59 τέρματα. Και οι δύο αυτές επιδόσεις αποτελούσαν ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Αγωνίστηκε σε 26 συνεχόμενους διεθνείς αγώνες, επίσης επίδοση ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Σε 31 αγώνες (από το 1913) ήταν αρχηγός της ομάδας. Ήταν ο πρώτος που ξεπέρασε τα 50 τέρματα σε επίσημες διεθνείς συναντήσεις. Η αποκατάσταση των σχέσεων με την Αυστρία οδήγησε στην καθιέρωση των εθνικών συναντήσεων τη σύγκρουση Ουγγαρίας και Αυστρίας, με τις συνεχείς επιτυχίες της δεύτερης να διακόπτωνται στις 2 Μαΐου 1909 στη Βιέννη με χατ τρικ του Σλόσσερ στο τελικό 4–3, την πρώτη εκτός έδρας νίκη των Ούγγρων στις μεταξύ τους μονομαχίες. Στην εθνική ομάδα ως μόνο επίτευγμα ήταν η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης το 1912, μιας και διεθνείς διοργανώσεις δεν υπήρχαν εκείνα τα χρόνια. Η Ουγγαρία κατέλαβε την πέμπτη θέση, και ο ίδιος συμμετείχε σε τρεις αγώνες σημειώνοντας τέσσερα γκολ, από τα οποία ένα χατ τρικ με αντίπαλο την Εθνική Γερμανίας (το τέταρτο στην διεθνή του καριέρα) και ένα γκολ στον αγώνα κατάταξης απέναντι στην Αυστρία. Η νίκη επί της Αυστρίας είχε μεγάλη ιστορική αξία για το ποδόσφαιρο της τότε ενιαίας χώρας δίνοντας πλέον σαφές προβάδισμα της ανάπτυξης στους Ούγγρους που διατηρούσαν ήδη καλές σχέσεις με την πατρίδα του ποδοσφαίρου Αγγλία. Το ημερολογιακό έτος 1912 σημείωσε 16 γκολ, επίσης ρεκόρ κόσμου στην εποχή του. Η τελευταία συμμετοχή του ήταν στις 10 Απριλίου 1927 με αντίπαλο την Αυστρία. Η διάρκεια της διεθνούς σταδιοδρομίας του, 21 χρόνια είναι από τις μακροβιότερες στην ιστορία, έχοντας σκοράρει για 16 συνεχόμενα χρόνια (1906–1921), μία ακόμη επίδοση ρεκόρ που καταρρίφθηκε σχεδόν ένα αιώνα από την επίτευξή της. Παραμένει τρίτος καλύτερος σκόρερ της εθνικής Ουγγαρίας.


Σε περισσότερα από 20 χρόνια καριέρας, σημείωσε τουλάχιστον 570 γκολ σε 464 επίσημα παιχνίδια, γεγονός που του δίνει την υψηλότατη αναλογία 1,23 γκολ ανά αγώνα, ένα συντελεστή από τους καλύτερους στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία, ενώ αντίστοιχα υψηλή είναι και η παραγωγικότητά του σε αγώνες πρωταθλήματος (1,31). Συμπεριλαμβανομένων των φιλικών το γενικό σύνολο είναι τουλάχιστον 1.016 τέρματα σε 800 συναντήσεις, ο πρώτος ποδοσφαιριστής στην ιστορία που ξεπέρασε τα 1.000 γκολ. Σύμφωνα με την RSSSF παραμένει έκτος σκόρερ όλων των εποχών στο επίπεδο της ανώτερης κατηγορίας πρωταθλήματος με τα 417 τέρματα. Η IFFHS τον αναγνωρίζει ως το δεύτερο χρονολογικά κορυφαίο σκόρερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου λαμβάνοντας υπόψη μόνο τα τέρματα σε αγώνες «υψηλότερου επιπέδου» (όπως αυτή τους ορίζει), όταν το 1918 ξεπέρασε τον Στιβ Μπλούμερ. Σύμφωνα με την IFFHS ανέβασε το ρεκόρ στα 504 τέρματα. 74 φορές σημείωσε χατ τρικ στην καριέρα του σε επίσημους αγώνες.

Προπονητής
Εργάστηκε και ως προπονητής σε διάλειμμα της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας (1922–1926) στη Σουηδία, στην Αυστρία και στην Πολωνία. Στα τέλη του 1922 πήρε μια φαινομενικά απροσδόκητη απόφαση καθώς δεν είχε δείξει σημάδια σωματικής αδυναμίας. Δέχθηκε την πρόταση της Νόρσεπινγκ και μετακόμισε στη Σουηδία, σε ένα πρωτάθλημα που ήταν λιγότερο ανταγωνιστικό από το ουγγρικό, σε μία χώρα όμως που είχε μείνει εκτός Παγκοσμίου Πολέμου. Εκεί έμεινε δύο χρόνια έχοντας το πρώτο του συμβόλαιο από τις 15 Μαρτίου 1923. Μια έκτη θέση την πρώτη χρονιά (από την τελευταία που βρισκόταν) και μία απογοητευτική πέμπτη στη δεύτερη ήταν ο απολογισμός της εκεί καριέρας του. Δεν ήταν τα αποτελέσματά του που έγραψε το όνομά του  στην ιστορία της συλλόγου.  Αύξησε τον επαγγελματισμό του και γοήτευσε τους ανθρώπους γύρω από την ομάδα με την ενέργεια και τις ποδοσφαιρικές του γνώσεις. Εσπειρε το σπόρο που είκοσι χρόνια αργότερα θα οδηγούσε στην πρώτη χρυσή εποχή του συλλόγου με πρόεδρο τον τότε παίκτη του Τόρστεν Γιόχανσον (Torsten Johansson). Μετακόμισε στη Βίσλα Κρακοβίας, με την ίδια δουλειά ως προπονητής της πρώτης ομάδας, αλλά και η πολωνική εμπειρία δεν αποδείχθηκε πολύ τυχερή: κατέκτησε τον περιφερειακό όμιλο αλλά αποκλείστηκε στη συνέχεια και σκέφτηκε σοβαρά την επιστροφή του στα γήπεδα. Η ευκαιρία ήρθε όταν την αυστριακή Βίνερ, που του πρόσφερε την ομάδα νέων και ταυτόχρονα, το δικαίωμα να αγωνίζεται με την πρώτη ομάδα. Η βραχύβια παρουσία του στην Πολωνία που είχε χαμηλού (συγκριτικά) επιπέδου ποδόσφαιρο εκτιμήθηκε σημαντικά στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα. Από το 1930 και μετά έγινε επί σειρά ετών διαιτητής και περιστασιακά προπονητής μικρών ομάδων. Ως προπονητής της Μπουντάφοκ, έπαιξε επίσης σε ένα αγώνα πρωταθλήματος για την ομάδα το 1932.

Εκτός γηπέδων
Ο Σλόσσερ υπήρξε ιδιαίτερα προσφιλής στους γελοιογράφους με τα στραβά πόδια του. Η συμβολή του στην ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα του ήταν τέτοια που θεωρήθηκε εθνικός θησαυρός, γράφτηκαν ποιήματα γι' αυτόν, παπούτσια και  άλογα κούρσας πήραν το όνομά του, γράφτηκαν βιβλία και γυρίστηκε ταινία για τη ζωή του. Ο ίδιος παρέμεινε ένας ταπεινός, ευγενικός άνθρωπος, αγαπητός και σεβαστός από όλους. Η ακμή του συνδυάστηκε με τον ιδιαίτερο τρόπο παιχνιδιού του ποδοσφαίρου της χώρας δημιουργώντας σχολή. Το 1912, παντρεύτηκε την Ερζεμπέτ Φριτς, αδερφή του τερματοφύλακα της ομάδας του, με την οποία απέκτησαν δύο γιους. Το ποδόσφαιρο δεν του προσέφερε οικονομική αυτάρκεια και έτσι δούλεψε από το 1909 εργάστηκε ως διευθυντής του Water Works of Székesfóváros Budapest και μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση το 1928 στο Εθνικό Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων και αργότερα  ως υπάλληλος γραφείου σε επαρχιακές πόλεις. Το 1935 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του, η οποία περιέχει σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του ουγγρικού ποδοσφαίρου των μέχρι τότε χρόνων του 20ού αιώνα.  Το 1937, στα πλαίσια των μεταβολών στη χώρα, αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά του σε Σολιμόσι (Solymosi). Στην ηλικία των 66 ετών (1955), είχε την τιμή να σφυρίξει το εναρκτήριο λάκτισμα στον 100ό αγώνα των εθνικών ομάδων Ουγγαρίας-Αυστρίας στη Βουδαπέστη μπροστά από 104.000 θεατές. Απεβίωσε το 1959, τρεις μήνες πριν από τα 70ά γενέθλιά του.

Το 1995 αναγνωρίστηκε από την Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) ως ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του 20ού αιώνα στο επίπεδο της υψηλότερης εθνικής κατηγορίας πίσω από τον Πούσκας.

 Στατιστική 

Συνολική στατιστική

ΟμάδαΠερίοδοςΕπίσημοιαγώνες Φιλικοίαγώνες Σύνολο αγώνες γκολαγώνες γκολαγώνες γκολΦερεντσβάρος 1906—1915, 1926—1927234353165+233399+586ΜΤΚ Βουδαπέστης 1916—1921116138110+164226+302Βίνερ ΑΚ1925—192617633+25 50+3133 ΦΚ1927—192811311124Πεστέρζεμπετ192820--20Μπούνταφοκ ΦΚ193210--10Άλλες ομάδες 1914—1928--813813Εθνική Ουγγαρίας (FIFA) 1906—192768591147963Εθνική Ουγγαρίας (άλλα παιχνίδια) 1915—192133--33Επιλογή Βουδαπέστης 1914—1926, 19466373136Επιλογή Βιέννης 192620--20Επιλογή πρωταθλήματος 1928 10--10Βουδαπέστη Στρατιωτική 1914—191525--25Επιλογή Καποσβάρ  194410--10Σύνολα464570336+446800+1.016

Πηγή : RSSSF - Imre Schlosser (2023)

Διεθνείς συμμετοχές και τέρματα

Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει όλες τις επίσημες συμμετοχές και τα τέρματα του Ίμρε Σλόσσερ με την Εθνική ομάδα της χώρας του. Το σκορ της Ουγγαρίας στο αποτέλεσμα αναφέρεται πρώτο. Το ρεκόρ συμμετοχών καταρρίφθηκε με την 46η εμφάνιση (3 Οκτωβρίου 1915) και διατηρήθηκε έως τις 26 Οκτωβρίου 1924 . Επανακτήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα με την 66η και την 68η εμφάνιση. Ως ρεκόρ Ευρώπης διατηρήθηκε μέχρι το 1937. Το ρεκόρ τερμάτων καταρρίφθηκε με το 30όγκολ (3 Ιουλίου 1912) και διατηρήθηκε έως τις 25 Νοεμβρίου 1953 .

 α.α. αγώνα  Ημερομηνία  Γήπεδο-Πόλη  Αντίπαλος Αποτέλεσμα Τέρματα με α.α. 1  7 Οκτωβρίου 1906  Στάδιο Σλάβια,  Πράγα  Βοημία  4–4  2  4 Νοεμβρίου 1906  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23pxΑυστρία 
   3–1   22px 1o3  7 Απριλίου 1907    Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23px Αυστρία   5–2   4  5 Μαΐου 1907  Γήπεδο Ραπίντ, Βιέννη 23pxΑυστρία  1–3 5 	6 Οκτωβρίου 1907  Στάδιο Σλάβια, Πράγα  Βοημία  3–5 6  3 Νοεμβρίου 1907    Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23px Αυστρία   4–1   7  5 Απριλίου 1908    Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη  Βοημία   5–2   22px 2ο 22px 3ο8  3 Μαΐου 1908  Χόχε Βάρτε, Βιέννη 23px Αυστρία  0–4  9  10 Ιουνίου 1908    Ποδηλατοδρόμιο, Βουδαπέστη  Αγγλία    0–7   10  1 Νοεμβρίου 1908  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23px Αυστρία  5–3  22px  4ο 22px 5ο11  4 Απριλίου 1909   Ποδηλατοδρόμιο, Βουδαπέστη 23px Γερμανία  3–3  22px 6ο 12  2 Μαΐου 1909  Γήπεδο Κρίκετ, Βιέννη 23px Αυστρία  4–3 22px 7ο 22px  8ο 22px 9ο13  30 Μαΐου 1909  Ποδηλατοδρόμιο,   Βουδαπέστη 23px Αυστρία  1–1  14  31 Μαΐου 1909    Ποδηλατοδρόμιο, Βουδαπέστη  Αγγλία    2–8   22px 10ο15  7 Νοεμβρίου 1909  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23px Αυστρία  2–2   22px 11ο 22px 12ο16  1 Απριλίου 1910   Χόχε Βάρτε, Βιέννη 23px Αυστρία  1–2   17  26 Μαΐου 1910  Ποδηλατοδρόμιο, Βουδαπέστη 23px Ιταλία  6–1  22px 13ο 22px 14ο 18  6 Νοεμβρίου 1910  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη 23px Αυστρία  3–0 19  1 Ιανουαρίου 1911  Σταντ ντε CAP,   Παρίσι  Γαλλία  3–0  22px 15ο 22px 16ο 22px 17ο20  6 Ιανουαρίου 1911    Αρένα Τσίβικα, Μιλάνο 23px Ιταλία    1–0   22px 18ο21  8 Ιανουαρίου 1911  Χ. Βελοντρόμ, Ζυρίχη   Ελβετία  0–2  22  7 Μαΐου 1911   Χόχε Βάρτε, Βιέννη 23px Αυστρία  1–3   23  29 Οκτωβρίου 1911  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη  Ελβετία   9–0  22px 19ο 22px 20ο 22px 21ο 22px 22ο 22px 23ο 22px 24ο24  5 Νοεμβρίου 1911  Στάδιο λεωφόρου Üllői, Βουδαπέστη 23pxΑυστρία    2–0  25  17 Δεκεμβρίου 1911  MTV '79-Platz,  Μόναχο 23px Γερμανία  4–1  22px 25ο 22px 26ο26  14 Απριλίου 1912  Στάδιο λεωφόρου Üllői,  Βουδαπέστη  23px Γερμανία  4–4  22px 27ο 27  5 Απριλίου 1912    Χόχε Βάρτε, Βιέννη 23px Αυστρία    1–1   28  20 Ιουνίου 1912  Βαλχάλα, Γκέτεμποργκ  Σουηδία  2–2  29  23 Ιουνίου 1912  Στάδιο Gamle-Frogner, Χριστιανία   Νορβηγία  6–0  22px 28ο 22px 29ο30  30 Ιουνίου 1912  Ολυμπιακό Στάδιο,  Στοκχόλμη  Μεγάλη Βρετανία  0–7  31  3 Ιουλίου 1912  Ρασούντα,   Στοκχόλμη 23px Γερμανία  3–1  22px 30ο 22px 31ο 22px 32ο32  5 Ιουλίου 1912  Ρασούντα, Στοκχόλμη 23px Αυστρία  3–0  22px 33ο33  12 Ιουλίου 1912   Στάδιο SZKSZ,  Μόσχα 23px Ρωσία  9–0  22px 34ο 22px 35ο34  14 Ιουλίου 1912   Στάδιο SZKSZ,  Μόσχα 23px Ρωσία  12–0  22px 36ο 22px 37ο 22px 38ο 22px 39ο 22px 40ο35  3 Νοεμβρίου 1912  Στάδιο λεωφόρου Üllői, Βουδαπέστη 23px Αυστρία  4–0  22px 41ο 22px 42ο36  27 Απριλίου 1913  Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  4–1  37  18 Μαΐου 1913  Στάδιο λεωφόρου Üllői,   Βουδαπέστη  Σουηδία  2–0  22px 43ο 38  26 Οκτωβρίου 1913    Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη 23pxΑυστρία    4–3   39  31 Μαΐου 1914  Στάδιο λεωφόρου Üllői, Βουδαπέστη   Γαλλία  5–1  40  23 Ιουνίου 1914  Ρασούντα, Στοκχόλμη  Σουηδία  5–1  22px 44ο 41  25 Ιουνίου 1914  Ρασούντα, Στοκχόλμη  Σουηδία  1–1  22px 45ο42  4 Οκτωβρίου 1914  Στάδιο λεωφόρου Üllői,  Βουδαπέστη  
23pxΑυστρία  2–2  22px 46ο 43  8 Νοεμβρίου 1914  Στάδιο WAC-Platz,  Βιέννη 23px Αυστρία  2–1 44   2 Μαΐου 1915    Στάδιο Hungária körút,   Βουδαπέστη 23px Αυστρία    2–5 45  30 Μαΐου 1915   Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  2–1  22px  47ο 46  3 Οκτωβρίου 1915   Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  2–4  22px  48ο 47  7 Νοεμβρίου 1915  Ποδηλατοδρόμιο,   Βουδαπέστη 23px Αυστρία  6–2   48  4 Ιουνίου 1916    Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη 23px Αυστρία    2–1   22px 49ο49  1 Οκτωβρίου 1916  Ποδηλατοδρόμιο,  Βουδαπέστη  23px Αυστρία  2–3  50  5 Νοεμβρίου 1916  Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  3–3  22px 50ο 51  6  Μαΐου 1917  Στάδιο WAC-Platz,  Βιέννη 23px Αυστρία  1–1  22px 51ο52  3 Ιουνίου 1917  Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη 23pxΑυστρία  6–2  22px 52ο 22px 53ο53  15 Ιουλίου 1917  Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  4–1  22px 54ο54   7 Οκτωβρίου 1917   Ποδηλατοδρόμιο,   
 Βουδαπέστη          
 23px Αυστρία   2–1 55  4 Νοεμβρίου 1917   Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23px Αυστρία  2–1   56  14  Απριλίου 1918  Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη  
23px Αυστρία  
  2–0  22px 55ο57  12 Μαΐου 1918  Στάδιο Hungária körút,   Βουδαπέστη  Ελβετία  2–1  22px 56ο  58  2 Ιουνίου 1918  Στάδιο WAC-Platz, Βιέννη 23pxΑυστρία  2–0  22px 57ο59  6 Οκτωβρίου 1918    Στάδιο WAC-Platz,  Βιέννη 23px Αυστρία   3–0 60  9 Νοεμβρίου 1919   Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη 23pxΑυστρία  3–2   61  24 Οκτωβρίου 1920   Γερμανικό Στάδιο, Βερολίνο 23px  Γερμανία  0–1  62  24 Απριλίου 1920   Σίμεριγκ, Βιέννη 23pxΑυστρία  1–4   63  5 Ιουνίου 1920   Στάδιο Hungária körút, Βουδαπέστη 23px Γερμανία  3–0  22px 58ο64  6 Νοεμβρίου 1920  Ποδηλατοδρόμιο,   Βουδαπέστη  Σουηδία  4–2  22px 59ο  65  18 Δεκεμβρίου 1920  Στάδιο Hungária körút,  Βουδαπέστη  Πολωνία  1–0  66   6 Ιουνίου 1926   Ποδηλατοδρόμιο,   Βουδαπέστη          Τσεχοσλοβακία   2–1 67  14 Νοεμβρίου 1926  Ποδηλατοδρόμιο, Βουδαπέστη  Σουηδία  3–1   68  10 Απριλίου 1927  Χόχε Βάρτε, Βιέννη 23pxΑυστρία  0–6  

Πηγές : Imre Schlosser-Lakatos - Goals in International Matches, Imre Schlosser

 Τίτλοι 

Φερεντσβάρος: 
 30px Πρωτάθλημα Ουγγαρίας (7) : 1905, 1907 ,  1909 ,  1910 ,  1911 ,  1912 και 1913   
 25px  Κύπελλο Ουγγαρίας (2) : 1913 , 1927 

ΜΤΚ Βουδαπέστης
 30px Πρωταθλημα Ουγγαρίας (6) : 1917 , 1918 , 1919 , 1920 , 1921 και 1922 

 Ατομικές διακρίσεις 

 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ουγγαρίας (7) : 1909 (30 γκολ) , 1910 (18 γκολ) , 1911 (42 γκολ) , 1912 (40 γκολ) , 1913 (42 γκολ) , 1914 (36 γκολ) , 1917 (38 γκολ) 
 Πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη και στον κόσμο (4) : 1910, 1911, 1912, 1913
 Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Ουγγρικού Πρωταθλήματος : 411 τέρματα 
 Καλύτερος παίκτης στην Ουγγαρία : 1911–12
 IFFHS : 42ος καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα 
 IFFHS : 4ος καλύτερος Ούγγρος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα 

 Ρεκόρ κόσμου 

 Τέρματα πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας : 417 
 Τέρματα πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας σε μία χώρα : 411
 Τέρματα σε ένα ημερολογιακό έτος (1912) : 64
 Τέρματα σε μία σεζόν πρωταθλήματος (1910–1911) : 42
 Τίτλοι πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας : 13
 Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος : 7
 Περισσότεροι συνεχόμενοι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος : 7
 Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ επιπέδου πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος σε μία χώρα : 7
 Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης εθνικής κατηγορίας πρωταθλήματος σε μία χώρα : 7
 Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος παγκόσμια : 4
 Διεθνείς συμμετοχές : 68   
 Διεθνή τέρματα : 59
 Συνεχόμενες διεθνείς συμμετοχές : 26
 Συνεχόμενα διεθνή έτη σκοραρίσματος : 16
 Περισσότερα χατ τρικ σε διεθνείς αγώνες : 5 
 Περισσότερα διεθνή γκολ σε ένα ημερολογιακό έτος (1912) : 16 
 Περισσότεροι συνεχόμενοι αγώνες σκοραρίσματος σε πρωτάθλημα (1912) : 17
 Περισσότεροι επίσημοι αγώνες σκοραρίσματος με σύλλογο και εθνική ομάδα (1912) : 21
 Πρώτος ποδοσφαιριστής που ξεπέρασε τα 1.000 γκολ : 1.016

 Άλλα ρεκόρ 

 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Ουγγαρίας : 411 γκολ
 Περισσότεροι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος Ουγγαρίας : 7
 Περισσότεροι συνεχόμενοι τίτλοι κορυφαίου σκόρερ πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος Ουγγαρίας : 7

Πηγές : RSSSF, IFFHS, ARFTS, WFHC, WRA

Σημείωση: Οι ανωτέρω επιδόσεις πρωταθλήματος αφορούν την ιστορία εθνικών διοργανώσεων.

 Δείτε επίσης 

 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών με τα περισσότερα τέρματα πρωταθλήματος
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



 Kicken unter dem Doppeladler - Το ποδόσφαιρο στην Αυστροουγγαρία (Γερμανικά) 

Κατηγορία:Σουηβοί του Δούναβη
Κατηγορία:Ούγγροι γερμανικής καταγωγής
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΤΚ Βουδαπέστης
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φερεντσβάρος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912
Κατηγορία:Ούγγροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ούγγροι προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βίσλα Κρακοβίας
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές