Ύστερη περίοδος (αρχαία Αίγυπτος)

Η Ύστερη Περίοδος της αρχαίας Αιγύπτου αναφέρεται στην ακμή των τελευταίων γηγενών Αιγυπτίων ηγεμόνων μετά την Τρίτη μεταβατική περίοδο κατά την 26η Δυναστεία, που ιδρυσε ο Ψαμμήτιχος Α', ενώ περιλαμβάνει και την περίοδο της περσικής κυριαρχίας των Αχαιμενιδών μετά την κατάκτηση της περιοχής απο τον Καμβύση Β' το 525 π.Χ. Συγκεκριμένα καλύπτει την περίοδο απο το 664 π.Χ. μεχρι το 332 π.Χ. Ολοκληρώνεται δηλαδή με την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Μέγα Αλέξανδρο και την ίδρυση του βασιλείου των Πτολεμαίων. Με την ελληνική κατάκτηση κατά το δεύτερο μισό του 4ου αι. π.Χ. αρχίζει η εποχή της Ελληνιστικής Αιγύπτου.

Ιστορία

Εικοστή έκτη Δυναστεία

Η 26η Δυναστεία γνωστή και ως Σαϊτική, όνομα που πήρε από την πρωτεύουσά της Σάις, ηγεμόνευσε από το 672–525 π.Χ., και αποτελούταν από έξι φαραώ. Σε αυτή την περίοδο άρχισε η κατασκευή καναλιών από το Νείλο στην Ερυθρά Θάλασσα.

Ένα σημαντικό εύρημα από την Ύστερη Περίοδο είναι ο Πάπυρος του Μπρούκλιν. Είναι ένας ιατρικός πάπυρος με συλλογή από ιατρικές και μαγικές θεραπείες για δαγκώματα φιδιών ανάλογα με το είδος του φιδιού ή τα συμπτώματα.

Σύμφωνα με τον Ιερεμία, σε αυτή την περίοδο ήρθαν πολλοί Εβραίοι στην Αίγυπτο, διαφεύγοντας από τον τόπο τους μετά την καταστροφή του Ναού στην Ιερουσαλήμ από τους Βαβυλωνίους το 586 π.Χ. Ο Ιερεμίας και οι Εβραίοι πρόσφυγες κατέφυγαν στην Κάτω Αίγυπτο, και κυρίως στην Μιγδόλ (Μάγδωλον), Τάφνας και Μέμφιδα. Κάποιοι επίσης εγκαταστάθηκαν στην Ελεφαντίνη ενώ κάποιοι άλλοι στην Άνω Αίγυπτο. Ο Ιερεμίας επίσης αναφέρει το φαραώ Απρίη ως Ουαφρή, του οποίου η βασιλεία είχε βίαιο τέλος το 570 π.Χ. Οι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει την ακρίβεια αυτών των γεγονότων.

27η Δυναστεία

Κατά την Πρώτη Περίοδο των Αχαιμενιδών (525–404 π.Χ.) η Αίγυπτος κατακτήθηκε από την Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία υπό τον Καμβύση Β'. Συνολικά οκτώ φαραώ αυτής της δυναστείας ηγεμόνευσαν στην Αίγυπτο.

Η αρχική περίοδος της κατοχής της Αιγύπτου από του Πέρσες όταν και έγινε σατραπεία είναι σήμερα γνωστή ως η 27η Δυναστεία.

28η-30η Δυναστεία

Η 28η Δυναστεία αποτελούταν μόνο από ένα βασιλιά, τον Αμυρταίο, πρίγκιπα της Σάιδος, που επαναστάτησε εναντίον των Περσών. Δεν άφησε μνημεία με το όνομά του. Βασίλευσε για έξι χρόνια, από το 404 ως το 398 π.Χ.

Η 29η Δυναστεία βασίλεψε από τον Μένδη, κατά την περίοδο 398-380 π.Χ.

Η 30η Δυναστεία δανείστηκε το στιλ της τέχνης από την 26η Δυναστεία. Βασίλεψαν τρεις φαραώ από το 380 ως την τελική τους ήττα το 343 π.Χ. και την ανακατάληψη από τους Πέρσες. Ο τελευταίος ηγεμόνας της δυναστείας αυτής και ο τελευταίος γηγενής ηγεμόνας της Αιγύπτου μέχρι περίπου για τα επόμενα 2.300 χρόνιαΔεν θα ήταν παρά τον 20ο αιώνα που η Αίγυπτος θα αποκτούσε την ανεξαρτησία της μετά από μια σειρά κατακτητών. , ήταν ο Νεκτανεβώ Β΄.

31η Δυναστεία

Η Δεύτερη Περίοδος των Αχαιμενιδών αποτέλεσε τη Τριακοστή πρώτη Δυναστεία (343–332 π.Χ.), και αποτελούνταν τους Πέρσες ηγεμόνες που έφεραν (και) τον τίτλο του φαραώ: Αρταξέρξης Γ΄ (343–338 π.Χ.), Αρταξέρξης Δ΄ (338–336 π.Χ.), και Δαρείος Γ΄ (336–332 π.Χ.).

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 


Roberto B. Gozzoli: The Writing of History in Ancient Egypt During the First Millennium BCE (ca. 1070-180 BCE). Trend and Perspectives, London 2006, 
Lloyd, Alan B. 2000. "The Oxford History of Ancient Egypt, edited by Ian Shaw". Oxford and New York: Oxford University Press. 369-394
Quirke, Stephen. 1996 "Who were the Pharaohs?", New York: Dover Publications. 71-74

Κατηγορία:Αρχαία Αίγυπτος