Ταμπόφ

Το Ταμπόφ () είναι ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Ταμπόφ, ευρισκομένη στη συμβολή μεταξύ του ποταμού Τσνα και Στάντενετς και περίπου 480 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μόσχας, της πρωτεύουσας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010 το Ταμπόφ είχε 280,161 κατοίκους, αριθμός που μειώνεται κατά χιλιάδες με τα χρόνια.

Ετυμολογία
Το όνομα "Ταμπόφ" προέρχεται από τη ρωσική λέξη "томба" που σημαίνει "άβυσσος".Мокшанско-русский словарь / НИИЯЛИЭ при Совете Министров Правительстве Республики Мордовия; Под редакцией Б. А. Серебрянникова, А. П. Феоктистова, О. Е. Полякова - Москва: Русский язык: Дигора, 1998.

Ιστορία
Το Ταμπόφ ιδρύθηκε με το διάταγμα του Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας στις 17 Απριλίου 1636. Αρχικά, ήταν ένα συνοριακό φρούριο ενάντια στις επιθέσεις των Τάταρων της Κριμαίας, αλλά σύντομα μειώθηκε σε σημασία ως στρατιωτικό φυλάκιο. Στη συνέχεια έγινε το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής.
Το Ταμπόφ απονεμήθηκε το καθεστώς της πόλης το 1719.
Τον Μάρτιο του 1786 διορίστηκε ο κυβερνήτης του Ταμπόφ, ο ρωσικός ποιητής και κρατικός γερουσιαστής Γαβριήλ Ντερζάβιν, θέση που κατείχε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1788. Ακόμη και κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης θητείας, κατάφερε να πετύχει πολλά: ένα θέατρο, ένα κολέγιο, μια επιχείρηση εκτύπωσης, μια ορχήστρα και μια γέφυρα κατασκευάστηκαν. Το Ταμπόφ έχτισε αργότερα ένα μνημείο στην τιμή του Ντερζάβιν.
Τον Νοέμβριο του 1830, κατά τη διάρκεια των ταραχών Χολέρας στη Ρωσία, οι πολίτες του Ταμπόφ επιτέθηκαν στον κυβερνήτη τους, αλλά γρήγορα καταστάλθηκαν από τον στρατό. Αργότερα τον 19ο αιώνα το Ταμπόφ έγινε ένα σημαντικό πολιτιστικό κέντρο που υποστήριζε έναν αυξανόμενο αριθμό σχολείων, βιβλιοθηκών και άλλων ιδρυμάτων. Μέχρι το 1897, ο πληθυσμός της πόλης άγγιζε τα 50.000 άτομα.

Κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφυλίου πολέμου, το 1920-1921, η περιοχή είδε την Εξέγερση του Ταμπόφ,μια πικρή μάχη μεταξύ των κατοίκων της περιοχής και του κόκκινου στρατού. Το 1921 δημιουργήθηκε μια Δημοκρατία του Ταμπόφ, αλλά συντρίφθηκε σύντομα από τον Κόκκινο Στρατό υπό τη διοίκηση του Μιχαήλ Τχουχάτσεφσκι. Αργότερα, το 1937 έγινε το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Βορόνεζ.

Κατά τη διάρκεια και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι περισσότεροι από τους Malgré-nous από τη Γαλλία φυλακίστηκαν στο "Camp # 188" στο Ταμπόφ. Μεταξύ 4.000 και 10.000 Γάλλοι πέθαναν σε αυτό το στρατόπεδο.

Το 1991, στο Ταμπόφ χτίστηκε μια κεραία τηλεόρασης ύψους 360 μέτρων.

Οικονομία
H πόλη είναι υψηλά βιομηχανοποιημένη.

Μεταφορικά μέσα
Το Ταμπόφ είναι ένα μεγάλο βιομηχανικό κέντρο και εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ταμπόφ Ντοσκόγιε. Επίσης είναι η θέση της αεροπορικής βάσης Ταμπόφ της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας. Μια σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ του Ταμπόφ και της Μόσχας δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1871. Ο σιδηρόδρομος πηγαίνει στο Σαράτοφ και δεν είναι ηλεκτρικός. Υπάρχουν επίσης μικρά προαστιακά τρένα ή "σιδηροδρομικά λεωφορεία" που συνδέουν την πρωτεύουσα της περιοχής με άλλες πόλεις, όπως Μιτσούρινσκ, Ουρανόβο, και Κιρσάνοφ.

Κλίμα
Το Ταμπόφ έχει ένα υγρό ηπειρωτικό κλίμα. Η μέση θερμοκρασία του ψυχρότερου μήνα (Φεβρουάριος) είναι περίπου -8 °C, ο θερμότερος μήνας (Ιούλιος) περίπου +20 °C. Λόγω της νότιας θέσης μέση ετήσια θερμοκρασία στο Ταμπόφ είναι περίπου 2 βαθμοί υψηλότερο από ότι στη Μόσχα. Οι ετήσιες βροχοπτώσεις κυμαίνονται από 400 έως 650 mm, περισσότερο από τις μισές από αυτές (περίπου 270 mm) κατακρημνισμάτων πέφτει στη ζεστή εποχή. Η διάρκεια της ζεστής περιόδου είναι 154 ημέρες.
<div style="width:81%;">

Αξιοσημείωτοι άνθρωποι
Αντρέι Κολμογκόροφ, Μαθηματικός 
Σεργκέι Ραχμάνινοφ, Μουσικός
Αλέξανδρος Λοντίγκιν, θρησκευτικός φιλόσοφος
Λεβ Κουλέσωφ, Σκηνοθέτης κινηματογραφικών έργων
Γιούρι Ζιρκόφ, Ποδοσφαιριστής

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Ταμπόφ
Κατηγορία:Πρωτεύουσες ομόσπονδων ενοτήτων της Ρωσίας