Άντονι Τζιακαλόνε

Ο Άντονι «Τόνι Τζακ» Τζόζεφ Τζιακαλόνε (9 Ιανουαρίου 1919 – 23 Φεβρουαρίου 2001), γνωστός και ως Τόνι Τζοκς, ήταν Σικελοαμερικανική προσωπικότητα του οργανωμένου εγκλήματος στο Ντιτρόιτ. Υπηρέτησε ως καπό στη μαφία του Ντιτρόιτ (Detroit Partnership), και αργότερα ως αφεντικό του δρόμου. Όσον αφορά την οργάνωση της Μαφίας, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του FBI το 1963 ως ένας από τους «Μεγάλους Άντρες» και θεωρήθηκε ως διαχειριστής ή προφανής διάδοχος."The Mafia Organization in the Detroit Area." Exhibit 18. Organized Crime and Illicit Traffic In Narcotics: Hearings Before The Permanent Subcommittee On Investigations Of The Committee On Government Operations, United States Senate: Part 1, 25 September – 9 October 1963 Έφτασε στη δημοσιότητα κατά τη διάρκεια των ερευνών της δεκαετίας του 1970 για την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα, καθώς ήταν ένα από τα δύο μέλη της Μαφίας -το άλλο ήταν ο Άντονι Προβεντσάνο - που ο Χόφα είχε κανονίσει να συναντηθούν την ημέρα που εξαφανίστηκε. Το 1976, ο Τζιακαλόνε καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση για φοροδιαφυγή. Πέθανε από φυσικά αίτια στις 23 Φεβρουαρίου 2001.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Τζιακαλόνε γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1919, στην ανατολική πλευρά του Ντιτρόιτ. Γεννήθηκε από Σικελούς μετανάστες γονείς, ο μεγαλύτερος γιος επτά αδερφών. Συχνά βοηθούσε τον πατέρα του, Τζιάκομο, να πουλήσει προϊόντα από το πίσω μέρος μιας άμαξας με άλογα στο τμήμα Indian Village του Ντιτρόιτ. Άρχισε να φιλοδοξεί να εργαστεί στο οργανωμένο έγκλημα αφού είδε τον πλούτο που είχαν οι ηγέτες του, σε αντίθεση με τα πενιχρά προς το ζην που κέρδιζε ο πατέρας του. Κοίταξε ιδιαίτερα τον συγγενή του πατέρα του Σαλβατόρε «Σαμ» Καταλανότε, ηγετική φυσιογνωμία στον αναπτυσσόμενο ιταλικό υπόκοσμο του Ντιτρόιτ. Ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε για το πρώτο του ποινικό αδίκημα στην ηλικία των 18 ετών, το πρώτο από πολλαπλές προστριβές με το νόμο.

Όταν ήταν στα 30 του, δούλευε ως πορτοφολάς στην τοπική λαχειοφόρο αριθμών, που διευθύνει ο Πίτερ Λικαβόλι, και ως εισπράκτορας ληξιπρόθεσμων χρεών για τζόγο για τον Τζο Ζερίλι. Και οι δύο αυτοί άνδρες είχαν μεγάλη εκτίμηση στις τοπικές εγκληματικές οργανώσεις και βοήθησαν στην προστασία του Τζιακαλόνε από το νόμο. Μεταξύ 1950 και 1952 συνελήφθη πολλές φορές για διάφορα αδικήματα τυχερών παιχνιδιών, αλλά απέφυγε τη δίωξη. Τον Αύγουστο του 1954 καταδικάστηκε για πρώτη φορά μετά από 14 συλλήψεις. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση 8 μηνών και πληρωμή τα δικαστικά έξοδα. Μετά από αυτό το διάστημα στη φυλακή, εξέτισε άλλες 7 ημέρες στη φυλακή επειδή αρνήθηκε να καταθέσει ενώπιον του δικαστή που ερευνούσε τον τζόγο στην περιοχή του Ντιτρόιτ.

Ο Τζιακαλόνε απέκτησε εθνική φήμη τη δεκαετία του 1970 με την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα. Πριν από τότε, υπήρχε αυξανόμενη ένταση μεταξύ του Χόφα και πολλών μελών της Μαφίας, τα οποία αντιτάχθηκαν στα σχέδιά του να επιστρέψει στο προσκήνιο στη Διεθνή Αδελφότητα των Οδηγών. Ο τελευταίος περιλάμβανε τον Τζιακαλόνε, τον Άντονι Προβεντσάνο και τον αδερφό του Τζιακαλόνε, Βίτο. Παρά την αυξανόμενη πίεση μεταξύ των δύο ομάδων, φαίνεται ότι δεν υπήρξαν ποτέ δημόσιες εκδηλώσεις κακής θέλησης ή κακόβουλης πρόθεσης. αν και αυτός, μαζί με τον αδερφό του Βίτο, φέρεται να συμμετείχε σε ένα σχέδιο που πήγε στραβά για να ληστέψει ένα χρηματοκιβώτιο που ανήκε στον Χόφα στην Ουάσινγκτον."October 29, 1977 (Page 3 of 22)." Enquirer and News (1959-1983), Oct 29, 1977, pp. 3.Hoffa, by Arthur A. Sloane, MIT Press, 1991. Στις 30 Ιουλίου 1975, ο Χόφα, ο οποίος είχε αναφέρει τα σχέδιά του σε γνωστούς και οικογενειακά μέλη να συναντηθούν με τον Giacalone και τον Provenzano στις 2:00 μ.μ. στο χώρο στάθμευσης του εστιατορίου Machus Red Fox  στο Bloomfield Township, ένα προάστιο του Ντιτρόιτ. δεν εθεάθη ποτέ ξανά. Έχει υποτεθεί ότι ο Τζιακαλόνε μπορεί να είχε κίνητρο το γεγονός ότι ο Χόφα δεν θα συναινούσε στις απαιτήσεις της Μαφίας και θα αποσυρόταν. Αν και ο Τζιακαλόνε ήταν ύποπτος ότι συμμετείχε σε συνωμοσία για τη δολοφονία του Χόφα, ο Τζιακαλόνε και ο Προβεντσάνο, οι οποίοι αρνήθηκαν ότι είχαν προγραμματίσει οποιαδήποτε συνάντηση ή ραντεβού με τον Χόφα, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν κοντά στο εστιατόριο εκείνο το απόγευμα. Το 1976, ο Τζιακαλόνε καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλάκιση για φοροδιαφυγή στο FCI, στην Οξφόρδη του Ουισκόνσιν.

 Σταδιοδρομία στο οργανωμένο έγκλημα 
Στις 9 Αυγούστου 1954, ο Τζιακαλόνε συνελήφθη για τη δωροδοκία ενός αστυνομικού στην ομάδα εκβιασμών του αστυνομικού τμήματος του Ντιτρόιτ. Ο Τζιακαλόνε πρόσφερε 200 δολάρια το μήνα σε αντάλλαγμα για πληροφορίες σχετικά με τυχόν επιδρομές τυχερών παιχνιδιών. Καταδικάστηκε σε 8 μήνες φυλάκιση εκτός από πρόστιμο 500$. Συνελήφθη για ένα παρόμοιο αδίκημα τον Ιούνιο του 1963, δωροδοκώντας τον Υπαστυνόμο Τζέιμς Τόμας με 50 δολάρια το μήνα για να κοιτάξει από την άλλη πλευρά σε σχέση με μια επιχείρηση τζόγου λοταρίας.  Αυτή η σύλληψή του, η δέκατη πέμπτη, οδήγησε σε έρευνα για τις δραστηριότητές του που σχετίζονται με τη μαφία. Ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε για συνωμοσία δωροδοκίας, αλλά αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 7.500 δολαρίων.  Αυτή η ξαφνική καταδίκη οδήγησε τον αστυνομικό επίτροπο του Ντιτρόιτ Τζορτζ Έντουαρντς να πιστέψει ότι ο Τζιακαλόνε δεν ήταν μόνο το αφεντικό της λαχειοφόρου των αριθμών στο νοτιοανατολικό Μίσιγκαν, αλλά και ο επικεφαλής της Μαφίας του Ντιτρόιτ. Ο Έντουαρντς αργότερα κατέθεσε ενώπιον της μόνιμης υποεπιτροπής ερευνών της Γερουσίας τον Οκτώβριο του 1963 και αναγνώρισε τον Τζιακαλόνε ως το αφεντικό του τζόγου της Μαφίας στην περιοχή του Ντιτρόιτ.  Τον Νοέμβριο του 1963, ο Τζιακαλόνε και ο αδερφός του, Βίτο Τζιακαλόνε, κατηγορήθηκαν σε ακρόαση φοροδιαφυγής στην Ουάσιγκτον. Τα αδέρφια έλαβαν πάνω από 40.000 δολάρια ως ψεύτικοι αντιπρόσωποι πωλήσεων δύο εταιρειών που επίσης κατηγορήθηκαν στη κατάθεση.  Η ακρόαση του Τζιακαλόνε το 1964 για δωροδοκία του υπαστυνόμου Τόμας προκάλεσε μεγάλη αναταραχή στο νομικό σύστημα. Αρχικά ορίστηκε για τις 28 Φεβρουαρίου 1964,  πριν μεταφερθεί αργότερα στο 1965. Ο δικαστής Τζόζεφ Γκίλις, ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση του Τζιακαλόνε, θεώρησε ότι οι προηγούμενες δημόσιες δηλώσεις του Εντουαρντς για τον Τζιακαλόνε δεν ήταν δίκαιες για τη δίκη του.

Ο Τζιακαλόνε τελικά δικάστηκε τον Ιούλιο του 1965 για τις κατηγορίες του σχετικά με τη δωροδοκία του υπαστυνόμου Τόμας.  Από τις 16 Ιανουαρίου 1966, ο Τζιακαλόνε είχε συλληφθεί 15 φορές και είχε καταδικαστεί μόνο μία φορά, η οποία ήταν η υπόθεση δωροδοκίας που είχε βρεθεί στο δικαστήριο 41 φορές και είχε εκδικαστεί από έξι δικαστές, αλλά ακόμα δεν είχε δικαστεί.  Αυτή η υπόθεση πήρε τροπή τον Μάρτιο του 1966 όταν ο Τόμας παραδέχτηκε στο δικαστήριο ότι είχε πει ψέματα και ότι είχε δώσει ψευδή μαρτυρία σχετικά με το πού είχε γράψει αναφορές για τις υποτιθέμενες δωροδοκίες από τον Τζιακαλόνε.  Τον επόμενο μήνα, ο συγκατηγορούμενος του Τζιακαλόνε, Χάρισον «Τσινκ» Μπράουν, είχε αθωοθεί λόγω έλλειψης στοιχείων σχετικά με τη συμμετοχή του στην υποτιθέμενη δωροδοκία.  Λιγότερο από μία εβδομάδα αργότερα, ο Τζιακαλόνε και ένας άλλος συγκατηγορούμενος, ο Κλοντ Γουίλιαμς, κρίθηκαν αθώοι από ένα δικαστήριο μετά από 2,5 ώρες συζήτηση.  Ο Τόμας τελικά ανεστάλη από τη θέση του στο αστυνομικό τμήμα του Ντιτρόιτ,  αλλά αργότερα αποκαταστάθηκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους.

Τον Ιούλιο του 1966, ο Τζιακαλόνε μαζί με τον Ντομινίκ Κοράντο συνελήφθησαν στο Μόντρεαλ λόγω παράνομης εισόδου στον Καναδά.  Απελάθηκαν πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες λίγο αργότερα από το Γουίνδσορ και τους απαγορεύτηκε η είσοδος στη χώρα.  Τον Μάιο του 1967, ο Τζιακαλόνε συμφώνησε να απαντήσει σε τέσσερις ερωτήσεις για τον Τζορτζ Ε. Μπόουλς, τον Μεγάλο δικαστή της κομητείας Γουέιν, με αντάλλαγμα να μην μπει φυλακή.  Οι ερωτήσεις αφορούσαν οποιαδήποτε πιθανή επιχείρηση που ο Τζιακαλόνε μπορεί να είχε με τον Paul Quaglia, έναν αστυνομικό του Ντιτρόιτ. Ο Τζιακαλόνε αρνήθηκε να απαντήσει σε μία από τις ερωτήσεις και τελικά κατηγορήθηκε και πέρασε μια εβδομάδα στη φυλακή.  Τον Μάρτιο του 1968, ο Τζιακαλόνε, με τον αδελφό του Βίτο, ήταν μεταξύ 127 ατόμων που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια επιδρομής σε επιχείρηση τζόγου στο Ντιτρόιτ  Δύο μήνες αργότερα, κατηγορήθηκαν επίσης για μια μεγάλης κλίμακας τοκογλυφία, η οποία περιελάμβανε συνωμοσία για εκβιασμό.  Μόλις μια εβδομάδα αργότερα, ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε για περισσότερα πλημμελήματα σχετικά με την παράνομη κατοχή όπλων.  Κρίθηκε ένοχος για αυτές τις κατηγορίες τον Αύγουστο του 1968, αλλά τέθηκε μόνο σε αναστολή και του επιβλήθηκε πρόστιμο αντί για φυλάκιση επειδή τον περιέγραψαν ως «οικογενειάρχη» στην υπεράσπισή του.  Ο Τζιακαλόνε κρίθηκε ένοχος για κατοχή μπλάκτζακ τον Νοέμβριο του 1968,  κρατήθηκε με εγγύηση 5.000 $ και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 4,5 έως 5 ετών τον επόμενο Ιανουάριο.  Λιγότερο από μια εβδομάδα αργότερα, τον Νοέμβριο, ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε μαζί με άλλους 11 άνδρες για επτά κατηγορίες ομοσπονδιακών αδικημάτων σχετικά με την υποτιθέμενη επιχείρηση δανεισμού τους,  αργότερα βρέθηκε αθώος με τον αδελφό του τον Οκτώβριο του 1969.

Ενώ ο Τζιακαλόνε ήταν ελεύθερος με εγγύηση σχετικά με τις κατηγορίες του για τζόγο, τον Φεβρουάριο του 1969 εκδόθηκε ένταλμα για μια υποτιθέμενη επιχείρηση τζόγου εκτός από τη δωροδοκία,  αυτές οι κατηγορίες αποσύρθηκαν τον Νοέμβριο του 1969  Οι αδελφοί Τζιακαλόνε κατηγορήθηκαν για τρεις κατηγορίες για ομοσπονδιακή φοροδιαφυγή εισοδήματος τον Ιανουάριο του 1972.  Αυτές οι κατηγορίες απορρίφθηκαν αργότερα το ίδιο έτος, τον Ιούνιο,  αλλά αυτό ανατράπηκε από το Περιφερειακό Εφετείο τον Μάιο του 1973  Οι δίκες ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 1974,  και αθωώθηκαν ξανά τον επόμενο μήνα.  Περίπου ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1975, ο Τζιακαλόνε κατηγορήθηκε ξανά για φοροδιαφυγή μεταξύ 1968 και 1971.  Τον Μάιο του 1975, ο Τζιακαλόνε συνελήφθη και κατηγορήθηκε στο Ντιτρόιτ για απάτη αλληλογραφίας και συνωμοσία,  απαλλάχθηκε από αυτές τις κατηγορίες τον Σεπτέμβριο του 1976.

Το όνομα του Τζιακαλόνε έγινε γνωστό σε εφημερίδες σε εθνικό επίπεδο το καλοκαίρι του 1975, σχετικά με την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα. Ο Τζιακαλόνε φέρεται να είχε συναντηθεί με τον Χόφα την ημέρα της εξαφάνισής του, αλλά ο Τζιακαλόνε το αρνήθηκε.  Ο Τζιακαλόνε ρωτήθηκε από τις αρχές για οποιαδήποτε σχέση με την εξαφάνιση του Χόφα.

Τον Ιούνιο του 1976, ο Τζιακαλόνε καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλάκιση επιπλέον σε πρόστιμο 30.000 δολαρίων για φοροδιαφυγή και παρά το γεγονός ότι ο βοηθός δικηγόρος των Ηνωμένων Πολιτειών τον χαρακτήρισε ως «κίνδυνο για την κοινότητα».  
 Θάνατος 
Ο Τζιακαλόνε πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 2001, σε ηλικία 82 ετών. Είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο και το ιατρικό κέντρο St. John's στο Ντιτρόιτ για καρδιακή ανεπάρκεια και επιπλοκές που προέκυψαν από νεφρική νόσο. Τάφηκε στο κοιμητήριο του Holy Sepulcher στο Σάουθφιλντ του Μίσιγκαν.

 Στη λαϊκή κουλτούρα 
Τον έπαιξε ο Πάτρικ Γκάλο στην ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε του 2019 Ο Ιρλανδός . Στην ταινία, ο ρόλος του Άντονι Τζιακαλόνε είναι πιο υποτιμημένος, καθώς ως χαρακτήρας δεν έχει σημαντικό ή ουσιαστικό ρόλο. Η ταινία επιλέγει να αγνοήσει το ενδιαφέρον του FBI για αυτόν ως ύποπτο για την εξαφάνιση του Τζίμι Χόφα.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Αμερικανοί μαφιόζοι σικελικής καταγωγής