Σαβιτριμπάι Φούλε

Η Σαβιτριμπάι Φούλε (χίντι: सावित्रीबाई फुले, 3 Ιανουαρίου 1831, Μαχαράστρα – 10 Μαρτίου 1897) ήταν Ινδή ποιήτρια και παιδαγωγός, η οποία υπήρξε πολυτάλαντη γυναίκα. 

Αναφέρεται ως η πρώτη γυναίκα δασκάλα της Ινδίας. Μαζί με το σύζυγο της, Τζοτιράο Φούλε, διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, την εποχή που η Ινδία βρισκόταν ακόμη υπό Αγγλική κατοχή.

Το 1848, ίδρυσαν μαζί το πρώτο σχολείο θηλέων υπό ινδική διεύθυνση. Ασχολήθηκε ενεργά και με την εξυγίανση κοινωνικών ανισοτήτων, που σχετίζονταν με κοινωνικοπολιτισμικά κριτήρια, όπως η κοινωνική τάξη ή το φύλο. Δικαιολογημένα θεωρείται ότι συνέβαλε σημαντικά στην κοινωνική αναμόρφωση της Μαχαράστρα.

 Παιδικά χρόνια 
Η Σαβιτριμπάι Φούλε γεννήθηκε το 1831 στο Ναϊγκάον της Σατάρα σε μια αγροτική οικογένεια. Ήταν μόλις εννιά ετών, όταν παντρεύτηκε με τον δωδεκάχρονο Τζοτιράο Φούλε το 1840. Δεν απέκτησαν δικά τους παιδιά, αλλά υιοθέτησαν τον Γιασαβαντράο, γιο χήρας βραχμάνου.

 Σταδιοδρομία 
Όταν ο Φούλε ξεκίνησε το σχολείο θηλέων στην Πούνε το 1848, η Σαβιτριμπάι ήταν η πρώτη δασκάλα. Μαζί με το σύζυγό της, δίδαξε παιδιά από διαφορετικές κάστες και άνοιξε συνολικά 18 σχολεία.

Το ζευγάρι, επίσης, άνοιξε ένα κέντρο περίθαλψης το Balhatya Pratibandhak Griha, όπου μπορούσαν να ξεγεννήσουν γυναίκες θύματα βιασμού, που κυοφορούσαν το παιδί του βιαστή τους.

 Θάνατος 
Το 1897, στην περιοχή γύρω από την Ναλασπόρα έφτασε το τρίτο παγκόσμιο κύμα της βουβωνικής πανώλης. Τότε η Σαβιτριμπάι και ο θετός της γιος, προκειμένου να περιθάλψουν τα θύματα, άνοιξαν μια κλινική στα περίχωρα της Πούνε, όπου ακόμη δεν είχε εξαπλωθεί η ασθένεια.

Η Σαβιτριμπάι είχε αναλάβει να μεταφέρει τους ασθενείς στην κλινική, όπου ο γιος της τους προσέφερε τις πρώτες βοήθειες. Δυστυχώς στην προσπάθεια της να φροντίσει τους ασθενείς αρρώστησε και η ίδια. Εν τέλει απεβίωσε στις 10 Μαρτίου 1897, την ώρα που φρόντιζε έναν μολυσμένο ασθενή.

 Ποιητικό έργο 
Η Σαβιτριμπάι Φούλε έγραψε πολλά ποιήματα ενάντια στις διακρίσεις και συνήθιζε να συμβουλεύει τους ανθρώπους να μορφωθούν.

Μετά το θάνατο της εκδόθηκαν δύο βιβλία με τα ποιήματα της: Kavya Phule (1954) και Bavan Kashi Subodh Ratnakar (1982).

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ινδοί ποιητές
Κατηγορία:Ινδοί συγγραφείς
Κατηγορία:Ινδοί φεμινιστές
Κατηγορία:Ινδοί ακτιβιστές