Πίτερ Σίλτον

Ο Πίτερ Λέσλι Σίλτον (OBE, αγγλικά: Peter Leslie Shilton, γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως τερματοφύλακας. Ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών, ψηφίστηκε όγδοος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS. Το 1990 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με το 120ό του παιχνίδι, το οποίο επέκτεινε στα 125 κατέχοντας το ρεκόρ μέχρι το 1995. Είναι ο ποδοσφαιριστής με τον μεγαλύτερο αριθμό επίσημων αγώνων στην ιστορία με περισσότερους από 1.500.

 Βιογραφία 

 Καριέρα σε συλλόγους 

Το 1966, ο 16χρονος Σίλτον ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στη Λέστερ Σίτι, κάνοντας το ντεμπούτο του σε αγώνα με αντίπαλο την Έβερτον ως αντικαταστάτης του Γκόρντον Μπανκς που απουσίαζε σε αγώνα της εθνικής ομάδας. Διατήρησε ανέπαφη την εστία του και δύο  χρόνια αργότερα τον  διαδέχθηκε στη βασική ενδεκάδα. Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1969, αλλά έχασε 0–1 από την Μάντσεστερ Σίτι. 
Το 1974 ο Σίλτον αποφάσισε να αλλάξει σύλλογο και μετακόμισε στη Στόουκ Σίτι. Μετά από την πέμπτη θέση στην πρώτη σεζόν, η επόμενη χρονιά ήταν αρκετή μόνο για τη 12η θέση και το 1976–77 υπήρχε υποβιβασμός στη δεύτερη κατηγορία. Ήδη διεθνής και έχοντας φτάσει στα 28 του χρόνια, είχε παρουσιάσει μεγάλη βελτίωση με σκληρή ατομική δουλειά αλλά κανένα τίτλο εκτός από ένα πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας. Δεν ήθελε να παίξει σε χαμηλότερο επίπεδο για ένα ακόμη έτος και στη συνέχεια προσχώρησε στη Νότιγχαμ Φόρεστ.

Η Νότιγχαμ είχε επιστρέψει στην πρώτη κατηγορία εκείνη τη χρονιά και την πρώτη αγωνιστική περίοδο 1977–78 κατέκτησε το πρωτάθλημα πάνω από τη Λίβερπουλ, που κυριαρχούσε τα προηγούμενα χρόνια. Τη χρονιά εκείνη ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς από την PFA. Η επόμενη αγωνιστική περίοδος ήταν επίσης πολύ επιτυχημένη και τελείωσε με τη δεύτερη θέση. Έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, απέναντι στην πρωταθλήτρια Σουηδίας Μάλμε ΦΚ νικώντας 1–0 στο Μόναχο. 
Η Νότιγχαμ κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας του 1980 και ξανά κέρδισε τον κορυφαίο Ευρωπαϊκό τίτλο στη Μαδρίτη με νίκη επί του Αμβούργου με 1–0. Στην πρώτη κατηγορία ήταν αρκετή η πέμπτη θέση το 1980. Το 1981 η επιτυχίες για το σύλλογο έφτασαν στο τέλος τους με την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα. Ο Σίλτον επέδειξε εξαιρετική σταθερότητα σε αυτά τα χρόνια και καθιερώθηκε ως ο καλύτερος Άγγλος τερματοφύλακας, έχοντας τις σημαντικότερες επιτυχίες της καριέρας του.

Το 1981–82 μετακόμισε στη Σαουθάμπτον, φτάνοντας στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος 1983–84 και στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Σαουθάμπτον έπαιξε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά απέτυχε εκεί στον πρώτο γύρο. Λόγω της πενταετούς απαγόρευσης σε όλους τους αγγλικούς συλλόγους το 1985 ως αποτέλεσμα ποινής, ο Σίλτον στερήθηκε επίσης αγώνων ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Το 1987 εντάχθηκε Ντέρμπι Κάουντι της τρίτης κατηγορίας και πέτυχε άμεση άνοδο στην πρώτη κατηγορία τα τελευταία δύο χρόνια. Το 1988–89 έφτασε μέχρι την πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Μετά τη 16η θέση τον επόμενο χρόνο, το 1990–91 ήρθε υποβιβασμός για την ομάδα, ωστόσο ο Σίλτον παρέμεινε πιστός στο σύλλογό του και συνέχισε να παίζει στη δεύτερη κατηγορία τον επόμενο χρόνο. Ήταν η 24η και τελευταία σεζόν στην πρώτη κατηγορία της Αγγλίας για τον Σίλτον, μία λιγότερη από τον κάτοχο του σχετικού ρεκόρ Στάνλεϊ Μάθιους. Το 1992 ο 43χρονος παίκτης μετακόμισε στην Πλίμουθ Άργκαϊλ, επίσης στη δεύτερη κατηγορία εκείνη τη στιγμή και έπεσε ακόμη και στην τρίτη κατηγορία το 1994–95.

Υπέγραψε το τελευταίο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 1996 ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας για την Λέιτον Όριεντ στην τρίτη κατηγορία. Στις 22 Δεκεμβρίου 1996, έπαιξε το 1.000ό του αγώνα πρωταθλήματος στη νίκη 2–0 επί της Μπράιτομ εντ Χαβ Άλμπιον (Brighton & Hove Albion), ο οποίος μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση και προηγήθηκε της παρουσίασης από τη Football League μιας ειδικής έκδοσης του Βιβλίου Ρεκόρ Γκίνες για το Σίλτον. Το 1997 ολοκλήρωσε την καριέρα του, διάρκειας 31 ετών, σε ηλικία 47 ετών. Είναι πέμπτος στη λίστα των μεγαλύτερων σε ηλικία παικτών που έχουν αγωνισθεί στο πρωτάθλημα της Αγγλίας, ενώ με 1.005 αγώνες πρωταθλήματος σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες είναι ο κορυφαίος. Σε αγώνες πρωταθλήματος επιπέδου πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 848 και ήταν κάτοχος του ρεκόρ όλων των εποχών στον κόσμο μέχρι το 2014 (τώρα τρίτος), ενώ σε αγώνες πρώτης εθνικής κατηγορίας παραμένει ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ. Ο αριθμός των 1.504 επίσημων αγώνων κατά τη διάρκεια της καριέρας του είναι ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου. Σε 538 αγώνες διατήρησε ανέπαφη την εστία του, δεύτερος στην ιστορία μετά τον Ρέι Κλέμενς.

 Διεθνής καριέρα 
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας στις 25 Νοεμβρίου 1970, σε αγώνα απέναντι στην Ανατολική Γερμανία στη νίκη με 3–1. Στη δεκαετία του 1970 ο Ρέι Κλέμενς της Λίβερπουλ ήταν ελαφρά μπροστά στις προτιμήσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού, αλλά από το 1976 ο Σίλτον πιο συχνά στη βασική ενδεκάδα. Έλαβε μέρος σε τέσσερις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου και σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Με 17 αγώνες σε Παγκόσμια Κύπελλα είναι ο κάτοχος του αγγλικού ρεκόρ. Επίσης, έχει το ρεκόρ με 10 αγώνες χωρίς να δεχθεί γκολ (μαζί με τον Φαμπιάν Μπαρτέζ). Σε δύο συνεχείς διοργανώσεις (1982, 1986) διατήρησε ανέπαφη την εστία του για 500 λεπτά, επίδοση τότε ρεκόρ για τις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου.

μικρογραφία|Ο Μαραντόνα (στο κέντρο) περνά τον πεσμένο Σίλτον (δεξιά) στον αγώνα των δύο εθνικών ομάδων στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986

Μία από τις πιο δραματικές στιγμές της σταδιοδρομίας του συνέβη κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό, όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα Αργεντινή – Αγγλία (2–1) δέχθηκε γκολ από τον Ντιέγκο Μαραντόνα, στην επίτευξη του οποίου ο Αργεντινός παίκτης είχε χρησιμοποιήσει το αριστερό χέρι του, χωρίς ο διαιτητής να αντιληφθεί την παράβαση. Ο Άγγλος τερματοφύλακας σε συνέντευξή του στις αρχές του 2020 δήλωσε πως θεωρεί το Μαραντόνα ως τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, αλλά δεν τον σέβεται, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη, διευκρινίζοντας ότι η εθνική του αποσυντονίστηκε μετά από αυτό το γεγονός. Μέχρι τότε είχε δεχθεί ένα γκολ στους τέσσερις προηγούμενους αγώνες της διοργάνωσης, ενώ είχε αναλάβει ήδη την αρχηγία της ομάδας. Το 1989 έγινε κάτοχος του ρεκόρ Αγγλίας ξεπερνώντας τον Μπόμπι Μουρ. Στις 16 Ιουνίου 1990, σε αγώνα της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, στον αγώνα με την Ολλανδία, αγωνίστηκε για 120ή φορά με το εθνόσημο, ρεκόρ κόσμου τη στιγμή εκείνη, ενώ στις 7 Ιουλίου σε αγώνα με αντίπαλο την Ιταλία την τελευταία του. Η επίδοση ήταν ρεκόρ κόσμου και Ευρώπης μέχρι τις 1 Ιουνίου 1995, όταν ισοφαρίστηκε και κατόπιν ξεπεράστηκε από τον Τόμας Ραβέλι.

 Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων 

 Ομάδα  Χρονική περίοδος Αγώνες   Λέστερ Σίτι  1965–1974 350 * Στόουκ Σίτι  1974–1977 121 Νότιγχαμ Φόρεστ   1977–1982 275 Σαουθάμπτον ΦΚ  1982–1987 243 * Ντέρμπι Κάουντι  1987–1992 217 * Πλίμουθ Άργκαϊλ  1992–1994 43 Μπόλτον Γουόντερερς  1995 2 Λέιτον Όριεντ  1996–1997 10 Λέστερ Σίτι (αναπλ)  1965–1974 66 Ντέρμπι Κάουντι (αναπλ)  1988 1 Πλίμουθ Άργκαϊλ (αναπλ)  1994 1 Μπόλτον Γουόντερερς (αναπλ)  1995 2 Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (αναπλ)  1996 10 Λέιτον Όριεντ (αναπλ)  1997 1+ Εθνική Αγγλίας  1970–1990 125 Εθνική Αγγλίας (εκτός FIFA)  1968–1990 4 Αγγλία σχολική επιλογή  1965 7 Αγγλία Κ-18    1967 9 Αγγλία Κ-23    1968–1972 13 Επιλογή Φούτμπολ Λιγκ 1970–1987 4Σύνολα 1.504

 Περιλαμβάνει ένα αγώνα που διακόπηκε

Πηγή: Thousand Matches - Peter Shilton - Additional Data

 Τίτλοι και διακρίσεις 

 Τίτλοι 

Λέστερ
 Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας: 1970–71
 Σούπερ Καπ Αγγλίας: 1971
Νότιγχαμ Φόρεστ  
 Πρωτάθλημα Αγγλίας: 1977–78
 Λιγκ Καπ Αγγλίας: 1978–79
 Σούπερ Καπ Αγγλίας: 1978
 Κύπελλα Πρωταθλητριών (2): 1978–79, 1979–80
 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 1979
Αγγλία
 Rous Cup (3): 1986, 1988, 1989

 Ατομικές διακρίσεις 
 10 φορές μέλος της Καλύτερης Ομάδας της Χρονιάς της Α' Κατηγορίας Αγγλίας από την Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών της Αγγλίας (PFA) (PFA First Division Team of the Year) (ρεκόρ): 1974–75, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86
 Μέλος της Ομάδας του Αιώνα από τον PFA (PFA Team of the Century) (1977–1996): 2007 
 Παίκτης της Χρονιάς των Παικτών από τον PFA (PFA Players' Player of the Year): 1977–78
 Παίκτης της Σεζόν της Νότιγχαμ Φόρεστ (Nottingham Forest Player of the Season): 1981–82
 2 φορές Παίκτης της Σεζόν της Σαουθάμπτον (Southampton Player of the Season): 1984–85, 1985–86
 Βραβείο Φόρου Τιμής από την Ένωση Δημοσιογράφων Ποδοσφαίρου της Αγγλίας (FWA Tribute Award): 1991
 Εισαγωγή στο Hall of Fame του Αγγλικού Ποδοσφαίρου (English Football Hall of Fame) το 2002
 Μέλος της λίστας με τους 100 Θρύλους της Α' Κατηγορίας της Αγγλίας (Football League 100 Legends) : 1998

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με τις περισσότερες επίσημες εμφανίσεις

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



 Ο Πίτερ Σίλτον των 1.000 αγώνων και των τεσσάρων δεκαετιών 
 FIFA : Shilton: I don't blame Maradona

Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ23 
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ18 
Κατηγορία:FIFA Century Club
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νότιγχαμ Φόρεστ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέστερ Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στόουκ Σίτι Φ.Κ.
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέρμπι Κάουντι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουίμπλετον ΦΚ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόλτον Γουόντερερς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέιτον Όριεντ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλίμουθ Άργκαϊλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990
Κατηγορία:Κάτοχοι παγκόσμιων ρεκόρ σε αθλήματα