Εκλογές στο Καμερούν

Στο Καμερούν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.

Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για επταετή θητεία και το όριο στις δύο θητείες καταργήθηκε έπειτα από ψήφιση της βουλής, τον Απρίλιο του 2008. Η Εθνοσυνέλευση (Assemblée Nationale) αποτελείται από 180 μέλη, τα οποία εκλέγονται για 5 χρόνια σε 49 ενιαίες και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες.

Το Καμερούν χαρακτηρίζεται από την κυριαρχία ενός κόμματος στην κυβέρνηση (του Λαϊκού Δημοκρατικού Κινήματος). Επιτρέπεται η ύπαρξη αντιπολίτευσης, όμως θεωρείται ευρέως ότι δεν έχει καμία αληθινή ευκαιρία να κερδίσει την εξουσία.

Απαγορεύεται σε ανεξάρτητους υποψήφιους να κατέλθουν σε βουλευτικές και δημοτικές εκλογές. Ωστόσο, επιτρέπονται οι ανεξάρτητοι στις προεδρικές εκλογές, αν και δεν έχει ακόμα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος, λόγω των απαιτήσεων από τον νόμο για τις ανεξάρτητες υποψηφιότητες.
Dibussi Tande, Scribbles from the Den: Essays on Politics and Collective Memory in Cameroon (2009), page 128.

 Προεδρικές εκλογές 
 Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2025) 

 Προηγούμενες 
 1965 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 23 Μαρτίου 1965. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Αχμάντου Αχίτζο ήταν ο μόνος υποψήφιος και κέρδισε το 100% των ψήφων ως υποψήφιος της συμμαχίας Καμερουνέζικη Ένωση-Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Καμερούν. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 95%.Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p183 

 1970 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου 1970. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ο ηγέτης της, Αχμάντου Αχίτζο, ήταν ο μόνος υποψήφιος στις εκλογές και κέρδισε χωρίς αντίπαλο.Elections in Cameroon African Elections Database Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 99%.

 1975 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Απριλίου 1975. Και πάλι η Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση ήταν το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ο ηγέτης της, Αχμάντου Αχίτζο, ήταν ο μόνος υποψήφιος στις εκλογές και κέρδισε χωρίς αντίπαλο.

 1980 
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές στις 5 Απριλίου 1980 και πάλι η Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα ήταν νικήτρια. Ο ηγέτης της, ο Αχίτζο, ήταν ο μόνος υποψήφιος στις εκλογές και κέρδισε χωρίς αντίπαλο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 99%.

 1984 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν  στις 14 Ιανουαρίου 1984. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ο ηγέτης της, Πολ Μπιγιά, ήταν ο μόνος υποψήφιος στις εκλογές και κέρδισε χωρίς αντίπαλο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 98%.

 1988 
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Απριλίου 1988 για την εκλογή Προέδρου και Εθνοσυνέλευσης. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με το Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ο ηγέτης του, ο εν ενεργεία Πολ Μπιγιά, ήταν ο μόνος υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές και επανεκλέχθηκε χωρίς αντίπαλο με 100%.

 1992 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 1992. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές από τότε που νομιμοποιήθηκε η πολυκομματική πολιτική. Ήταν επίσης οι πρώτες που περιλάμβαναν περισσότερους από έναν υποψηφίους. Ο εν ενεργεία Πολ Μπιγιά κέρδισε με 40% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 72%.

Το SDF κατηγόρησε την εν ενεργεία κυβέρνηση για εκλογική νοθεία. Διεθνείς παρατηρητές εκλογών αμφισβήτησαν την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων.

Οι προεδρικές εκλογές του 1992 αποτέλεσαν μια κρίσιμη στιγμή στην ιστορία του Καμερούν μετά την ανεξαρτησία. Παρόλο που μια συλλογή ηγετών της αντιπολίτευσης—με σημαντικότερο τον αγγλόφωνο ηγέτη του Σοσιαλδημοκρατικού Μετώπου Τζον Φρου Ντι—αντιτάχθηκαν σθεναρά στον Πρόεδρο Biya και επιδίωξαν να τον εκτοπίσουν μεταξύ 1990 και 1992, τελικά δεν μπόρεσαν να το κάνουν. Αν και η αντιπολίτευση πέτυχε να αναγκάσει τον Biya να αποδεχτεί την πολυκομματική πολιτική και πίεσε σοβαρά το καθεστώς του, ωστόσο διατήρησε τον έλεγχο της χώρας και αντιμετώπισε μια διχασμένη αντιπολίτευση στις εκλογές του 1992. Η αδυναμία της αντιπολίτευσης να παρουσιάσει έναν ενιαίο υποψήφιο προσέφερε σημαντικό πλεονέκτημα στον Μπιγιά , καθώς ο εκλογικός νόμος δεν προέβλεπε δεύτερο γύρο, και ως εκ τούτου οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης δεν μπορούσαν να ενωθούν εναντίον του Μπιγιά σε περίπτωση που δεν κατάφερνε να κερδίσει την πλειοψηφία.

 1997 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Οκτωβρίου 1997. Μποϊκοταρίστηκαν από τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο, την Εθνική Ένωση για τη Δημοκρατία και την Πρόοδο, και τη Δημοκρατική Ένωση του Καμερούν, καθώς και από τη μικρότερη Ένωση Αφρικανικών Λαών. Ως αποτέλεσμα, ο εν ενεργεία πρόεδρος Πολ Μπιγιά επανεκλέχθηκε με το 93% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 83%.Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p184 

2004 
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 11 Οκτωβρίου 2004 νικητής αναδείχθηκε ο κάτοχος της προεδρίας, Πολ Μπιγιά.
Οι υποψήφιοι της αντιπολίτευσης επέκριναν τις εκλογές, λέγοντας ότι υπήρξαν σημαντικές ποσότητες πολλαπλής ψηφοφορίας και ότι οι δυνάμεις ασφαλείας παρενοχλούσαν τους πράκτορες της αντιπολίτευσης στα εκλογικά τμήματα. Περιέγραψαν τις εκλογές ως νοθευμένες και προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας την ακύρωση των αποτελεσμάτων. Ωστόσο, οι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές δήλωσαν ότι, παρά ορισμένες ελλείψεις, οι εκλογές ήταν κυρίως ικανοποιητικές. Σε αυτούς περιλαμβανόταν μια ομάδα πρώην [μελών του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών που χαρακτήρισαν τις εκλογές «δίκαιες και διαφανείς». Ωστόσο, η Διεθνής Ομοσπονδία Συνδέσμων Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διαφώνησε και δήλωσε ότι στις εκλογές παρατηρήθηκαν πολλές παρατυπίες.

Στις 25 Οκτωβρίου 2004 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τα αποτελέσματα και απέρριψε τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης. Τα τελικά αποτελέσματα έδειξαν ότι ο Μπιγιά εξασφάλισε το 70,9% των ψήφων έναντι 17,4% του πλησιέστερου αντιπάλου του, Τζον Φρου Ντι.
Προεδρικές εκλογές, 11 Οκτωβρίου 2004
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι - Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align=left valign=top|Πολ Μπιγιά - Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν (RPDC)
|valign="top"|2.665.359
|valign="top"|70,92
|-
|align=left valign=top|Τζον Φρου Ντι - Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Μέτωπο (SDF)
|valign="top"|654.066
|valign="top"|17,40
|-
|align=left valign=top|Αντάμου Νταμ Ντζόγια (Adamou Ndam Njoya) - Δημοκρατική Ένωση του Καμερούν (UDC)
|valign="top"|168.318
|valign="top"|4,48
|-
|align=left valign=top|Γκάργα Χαμάν Αντζι (Garga Haman Adji) - Συμμαχία για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη
|valign="top"|140.372
|valign="top"|3,74
|-
|align=left valign=top|Λοιποί (12)
|valign="top"|130.106
|valign="top"|3,46
|-
|align=right style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή 82,2%)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|3.758.221
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00
|-
|align=left colspan=4|Πηγή:
|}

 2011 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Οκτωβρίου 2011. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Πολ Μπιγιά, ο οποίος βρισκόταν στην εξουσία από το 1982, διεκδίκησε άλλη μία θητεία αφού μια συνταγματική τροποποίηση που ψηφίστηκε το 2008 κατάργησε τα όρια θητειών. Ο Μπιγιά επανεκλέχθηκε με 78% των ψήφων.

Ορισμένα αιτήματα της αντιπολίτευσης σχετικά με τα δικαιώματα ψήφου για τη διασπορά ικανοποιήθηκαν πριν από τις εκλογές, όταν οι νομοθέτες ενέκριναν τροποποίηση του εκλογικού νόμου τον Ιούλιο του 2011.Scott Stearns, Some diaspora cleared to cast ballots in Cameroon election  VOA News, 13 July 2011

Ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στο Καμερούν, Ρόμπερτ Π. Τζάκσον και η πρώην αποικιακή δύναμη Γαλλία επέκριναν τις εκλογές, επικαλούμενοι παρατυπίες. Αρκετά πολιτικά κόμματα ισχυρίστηκαν ότι θα αμφισβητούσαν τα αποτελέσματα.

Ο Επικεφαλής της Αποστολής Παρατηρητών της Αφρικανικής Ένωσης στο Καμερούν, ο πρώην πρωθυπουργός του Μάλι Ιμπραχίμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, δήλωσε στην έκθεσή του ότι οι κριτές της Αφρικανικής Ένωσης έκριναν την ψηφοφορία ως «ελεύθερη, διαφανή και αξιόπιστη». Η La Francophonie και οι Ομάδες Παρατηρητών της Κοινοπολιτείας επαίνεσαν επίσης τις εκλογές. Ο Φρεντ Μίτσελ, πρώην υπουργός Εξωτερικών των Μπαχαμών, ηγήθηκε της αποστολής της Κοινοπολιτείας στο Καμερούν. Δήλωσε ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις ότι οι άνθρωποι εξαναγκάστηκαν να ψηφίσουν και ότι οι εκλογές διεξήχθησαν ειρηνικά.

Ο Μπιγιά ορκίστηκε για άλλη μια θητεία ως πρόεδρος σε τελετή που πραγματοποιήθηκε στην Εθνοσυνέλευση στις 3 Νοεμβρίου."Biya sworn in again vowing to 'transform' Cameroon", AFP, 3 November 2011.

 2018 

Ο Πολ Μπιγιά, πρόεδρος από το 1982, επανεξελέγη στις πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές το 2018.

 Βουλευτικές εκλογές 
 Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2020) 

 Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές 

 1964
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 24 Απριλίου 1964. Ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν αφότου το Νότιο Καμερούν (γνωστό και ως Δυτικό Καμερούν) έγινε μέρος της χώρας το 1961. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για την Καμερουνέζικη Ένωση (UC), η οποία κέρδισε 40 από τις 50 έδρες. Η UC και το Καμερουνέζικο Κόμμα Δημοκρατών διεκδίκησαν μόνο τις 40 έδρες του Ανατολικό Καμερούν, ενώ το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα Καμερούν και η Λαϊκή Εθνική Σύμβαση του Καμερούν διεκδίκησαν τις δέκα έδρες στο Δυτικό Καμερούν. Οι εκλογές αμαυρώθηκαν από σοβαρές παρατυπίες.Background Note: Cameroon US Department of State

 1970 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου 1970, οι πρώτες αφότου η χώρα έγινε μονοκομματικό κράτος με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση (μια συγχώνευση της Καμερουνέζικης Ένωσης του Γαλλικού Καμερούν και του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος Καμερούν από το Νότιο Καμερούν) ως το μοναδικό νόμιμο κόμμα το 1966. Σε κάθε εκλογική περιφέρεια, το κόμμα πρότεινε μια λίστα υποψηφίων ίση με τον αριθμό των διαθέσιμων εδρών, και τελικά κέρδισε και τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης με προσέλευση 95%.

 1973 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 18 Μαΐου 1973, οι πρώτες μετά τη θέσπιση του νέου συντάγματος της χώρας, το οποίο εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το προηγούμενο έτος. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. 2.600 υποψήφιοι διεκδίκησαν μια θέση στη λίστα του CNU, με 120 τελικά να κερδίζουν μια θέση σε αυτή, ίση με τον αριθμό των διαθέσιμων εδρών στη διευρυμένη Εθνοσυνέλευση,Cameroon Inter-Parliamentary Union κερδίζοντας όλες τις έδρες με προσέλευση 98,4%.

 1978 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 28 Μαΐου 1978. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. 2.618 υποψήφιοι διεκδίκησαν μια θέση στη λίστα του CNU, με 120 τελικά να κερδίζουν μια θέση σε αυτή, ίση με τον αριθμό των διαθέσιμων εδρών στην Εθνοσυνέλευση,Cameroon Inter-Parliamentary Union κερδίζοντας όλες τις έδρες με προσέλευση 98%.

 1983 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 29 Μαΐου 1983. Η χώρα ήταν τότε ένα μονοκομματικό κράτος, με την Καμερουνέζικη Εθνική Ένωση να είναι το μοναδικό νόμιμο κόμμα. 2.600 υποψήφιοι διεκδίκησαν μια θέση στη λίστα του CNU, με 120 τελικά να κερδίζουν μια θέση σε αυτή, ίση με τον αριθμό των διαθέσιμων εδρών στην Εθνοσυνέλευση. Το κόμμα κέρδισε όλες τις έδρες με προσέλευση 99%.Cameroon Inter-Parliamentary Union

 1988 
Για πρώτη φορά από το 1960, οι ψηφοφόροι είχαν επιλογή υποψηφίων στις εκλογές της Εθνοσυνέλευσης, με δύο ή περισσότερους υποψηφίους του CPDM να διεκδικούν κάθε εκλογική περιφέρεια, και συνολικά 324 υποψηφίους να αγωνίζονται για τις 180 έδρες της διευρυμένης Συνέλευσης.Cameroon Inter-Parliamentary Union Παρ' όλα αυτά, το CPDM κέρδισε και τις 180 έδρες με προσέλευση 90,3%.

 1992 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν την 1η Μαρτίου 1992. Ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές για την Εθνοσυνέλευση από το 1964, αν και μποϊκοταρίστηκαν από το Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο και τη Δημοκρατική Ένωση του Καμερούν Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το κυβερνών (και πρώην μοναδικό νόμιμο) κόμμα Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν, το οποίο κέρδισε 88 από τις 180 έδρες.Cameroon Inter-Parliamentary Union Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 60,7%.

 1997 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν  στις 17 Μαΐου 1997. Το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν κέρδισε 116 από τις 180 έδρες,Cameroon Inter-Parliamentary Union συμπεριλαμβανομένων επτά εκλογικών περιφερειών μέσω επαναληπτικών εκλογών, αφού τα πρώτα αποτελέσματα ακυρώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο λόγω σοβαρών παρατυπιών.

 2002 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Ιουνίου 2002. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν, το οποίο κέρδισε 149 από τις 180 έδρες.Cameroon Inter-Parliamentary Union Σε 17 εκλογικές περιφέρειες το αποτέλεσμα ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο λόγω παρατυπιών και η εκλογή επαναλήφθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου.

 2007 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 22 Ιουλίου 2007,Low turnout mars Cameroonian legislative elections Xinhua, 23 July 2007 με την ψηφοφορία σε ορισμένες περιφέρειες να επαναλαμβάνεται στις 30 Σεπτεμβρίου.Législatives partielles: Retour aux urnes le 30 septembre ! Le Messager, 30 August 2007  Την ίδια ημέρα διεξήχθησαν και τοπικές εκλογές, όπου διακυβεύονταν έδρες σε 363 δημοτικά συμβούλια.Cameroun: large victoire du parti au pouvoir aux législatives et municipales AFP, 24 July 2007  Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν (RDPC), το οποίο κέρδισε 153 από τις 180 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, ενώ το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο (SDF), κέρδισε 16 έδρες.Les résulats des législatives partielles proclamés par la Cour suprême Xinhua, 15 October 2007 
Εθνοσυνέλευση, 22 Ιουλίου 2007
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top width=500|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/–
|-
|align=left valign=top|Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν (RPDC)
|valign="top"|153
|valign="top"|+4
|-
|align=left valign=top|Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Μέτωπο (SDF)
|valign="top"|16
|valign="top"|–6
|-
|align=left valign=top|Εθνική Ένωση για Δημοκρατία και Πρόοδο (UNDP)
|valign="top"|6
|valign="top"|+5
|-
|align=left valign=top|Δημοκρατική Ένωση του Καμερούν (UDC)
|valign="top"|4
|valign="top"|-1
|-
|align=left valign=top|Προοδευτικό Κίνημα (MP)
|valign="top"|1
|valign="top"|+1
|-
|style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή 62%)
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|180
|valign="top"|—
|-
|align=left colspan=5|Πηγή: jeuneafrique
|}

2013 
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου 2013, μαζί με τις τοπικές εκλογές,Cameroon election date set after year of delay Fox News, 2 Ιουλίου 2013 το κυβερνών Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν (RDPC) κέρδισε ξανά την απόλυτη πλειοψηφία εδρών στην Εθνοσυνέλευση, με 148 επί συνόλου 180 εδρών, ενώ το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο πήρε 18 έδρες."Cameroun: le parti au pouvoir de Paul Biya remporte haut la main les législatives", Radio France Internationale, 17 Οκτωβρίου 2013 (γαλλικά). 
ΚόμμαΨήφοι%Έδρες+/–Λαϊκό Δημοκρατικό Κίνημα του Καμερούν  148–5Σοσιαλδημοκρατικό Μέτωπο   18+2Εθνική Ένωση για Δημοκρατία και Πρόοδο  5–1Δημοκρατική Ένωση του Καμερούν  40Ένωση των Λαών του Καμερούν  3+3Κίνημα Αναγέννησης του Καμερούν  1ΝέοΚίνημα για την Άμυνα της Δημοκρατίας  1+122 άλλα κόμματα  0–Σύνολο  1800Εγγεγραμμένοι/συμμετοχή  ––Πηγή: ThinkAfrica Press

 Δημοψηφίσματα 
 1945 
Δημοψήφισμα διεξήχθη στο Γαλλικό Καμερούν στις 21 Οκτωβρίου 1945, ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος.

Και τα δύο ερωτήματα του δημοψηφίσματος εγκρίθηκαν με μεγάλη διαφορά. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 71,1%.Sternberger, D, Vogel, B, Nohlen, D & Landfried, K (1969) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p901 

 1946 
Συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στο Γαλλικό Καμερούν στις 5 Μαΐου 1946 ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος. Το προτεινόμενο νέο σύνταγμα απορρίφθηκε από το 81% των ψηφοφόρων στην επικράτεια, και από το 53% των ψηφοφόρων συνολικά.

'Ενα ακόμα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στο Γαλλικό Καμερούν στις 13 Οκτωβρίου 1946 ως μέρος του ευρύτερου Γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος. Αν και το προτεινόμενο νέο σύνταγμα απορρίφθηκε από το 74% των ψηφοφόρων στην επικράτεια, εγκρίθηκε από το 53% των ψηφοφόρων συνολικά.

 1958 
Δημοψήφισμα για το νέο σύνταγμα της Γαλλίας διεξήχθη στο Γαλλικό Καμερούν στις 28 Σεπτεμβρίου 1958, ως μέρος ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε σε όλη τη Γαλλική Ένωση. Το νέο σύνταγμα θα οδηγούσε την επικράτεια να γίνει μέρος της νέας Γαλλικής Κοινότητας εάν γινόταν αποδεκτό, ή θα είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία εάν απορριπτόταν. Εγκρίθηκε από το 96,6% των ψηφοφόρων.Sternberger, D, Vogel, B, Nohlen, D & Landfried, K (1969) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p911 

 1960 
Συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στο Καμερούν στις 21 Φεβρουαρίου 1960. Το νέο σύνταγμα θα καθιστούσε τη χώρα ομοσπονδιακή προεδρική δημοκρατία με ένα μονοθάλαμο ομοσπονδιακό κοινοβούλιο. Εγκρίθηκε από το 60% των ψηφοφόρων με 75,5% προσέλευση.

 1961
Δημοψήφισμα των Ηνωμένων Εθνών διεξήχθη στα Βρετανικό Καμερούν στις 11 Φεβρουαρίου 1961 για να καθοριστεί αν η επικράτεια θα έπρεπε να ενωθεί με το γειτονικό Καμερούν ή τη Νιγηρία. Αυτό ακολούθησε ένα προηγούμενο δημοψήφισμα στο Βόρειο Καμερούν το 1959, το οποίο ψήφισε υπέρ της αναβολής μιας απόφασης. Η επιλογή της πλήρους ανεξαρτησίας δεν υπήρχε στο ψηφοδέλτιο, καθώς είχε αντιταχθεί ο Άντριου Κόεν, ο εκπρόσωπος του Ηνωμένου Βασιλείου στο Συμβούλιο Κηδεμονίας του ΟΗΕ, καθώς και αφρικανικές και αντι-αποικιακές αντιπροσωπείες, ιδίως από τον Ε. Μ. Λ. Εντελέι, ο οποίος υποστήριζε την ανεξαρτησία μέσω της ένωσης με τη Νιγηρία, και τον Τζον Νγκου Φόντσα, ο οποίος υποστήριζε την ανεξαρτησία μέσω της ένωσης με το Γαλλόφωνο Καμερούν.

Το Βόρειο Καμερούν, όπου πλειοψηφούσαν οι Μουσουλμάνοι, ψήφισε με πλειοψηφία 60% υπέρ της ένωσης με τη Νιγηρία, ενώ το Νότιο Καμερούν, όπου πλειοψηφούσαν οι Χριστιανοί, ψήφισε με 70,5% υπέρ της ένωσης με το Καμερούν.Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich, & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p. 177  Το Βόρειο Καμερούν έγινε επίσημα επαρχία Sardauna, μέρος της Βόρειας Περιφέρειας της Νιγηρίας, την 1η Ιουνίου, ενώ το Νότιο Καμερούν έγινε Δυτικό Καμερούν, ένα από τα δύο ομόσπονδα κράτη της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας του Καμερούν, την 1η Οκτωβρίου.

 1972 
Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 1972, οι ψηφοφόροι ενέκριναν σε ποσοστό 99,99% (με προσέλευση 98,2%) το νέο σύνταγμα με το οποίο το Καμερούν έγινε ένα κράτος ένωσης, σε αντίθεση με το προηγούμενο ομοσπονδιακό σύστημα και αποφασίστηκε να δοθούν περισσότερες εξουσίες στον πρόεδρο Αχμάντου Αχίτζο.

 Παραπομπές