Διπλοχώρι Δράμας

Το Διπλοχώρι (πρώην ΔόμπλενΜετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Δόμπλεν -- ΔιπλοχώριΣύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε., έκδοσις πέμπτη εκσυγχρονισμένη δια συμπληρώματος κατά τόμον, Αθήναι 1964, τόμος 8ος, σελ. 691., αναφέρεται και με τις ονομασίες ΝτόμπλενΒασίλειον της Ελλάδος. Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας, Διεύθυνσις Στατιστικής, Απαρίθμησις των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913, Εν Αθήναις, 1915, σελ. 52. και Ντούπλιανη) είναι εγκαταλελειμμένο χωριό του δήμου Νευροκοπίου, στον νομό Δράμας της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

 Γενικά και ιστορικά στοιχεία 
Το Διπλοχώρι είναι κτισμένο σε υψόμετρο 570 μέτρωνΜιχαήλ Σταματελάτος · Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α΄ τόμος, σελ. 195., σε απόσταση 59 χιλιομέτρων από τη Δράμα και 35 χλμ από το Κάτω Νευροκόπι.

Σε οθωμανικά έγγραφα των τελών του 15ου αιώνα, το χωριό αναφέρεται ως κυρίως χριστιανικό, με μικρή παρουσία μουσουλμάνωνЕвгений Радушев, Помаците - християнство и ислям в Западните Родопи с долината на р.Места, XV - 30-те години на XVIII век., τόμος I. Народна библиотека Св. Св. Кирил и Методий - Ориенталски отдел, Σόφια 2005, σελ. 281.. Αιώνες αργότερα, το 1900, σύμφωνα με τη στατιστική του Βούλγαρου συγγραφέα και πολιτικού Βασίλ Κάντσοφ, στο χωριό κατοικούσαν αποκλειστικά μουσουλμάνοι (Πομάκοι).

Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους περιήλθε - όπως και η υπόλοιπη περιοχή της Δράμας - στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 1913 από τις ελληνικές αρχές, είχε πληθυσμό 544 κατοίκων (269 άνδρες και 275 γυναίκες). Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών που ακολούθησε ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία, εγκαταστάθηκαν στο χωριό οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Στην απογραφή του 1928, καταγράφηκαν 94 κάτοικοι, οι οποίοι ασχολούνταν κυρίως με την κτηνοτροφία, τα καπνά και τα σιτηρά. Παράλληλα, το χωριό διέθετε δημοτικό σχολείο. Κατά τις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στο Διπλοχώρι ζούσαν 160 άτομα.

Τον Μάιο του 1944 συμπεριλήφθηκε στα χωριά της ορεινής Δράμας που υπέστησαν σοβαρές καταστροφές από τον βουλγαρικό στρατό Κατοχής, στο πλαίσιο αντιποίνων για τη μάχη της γέφυρας ΠαπάδωνΤάσος Χατζηαναστασίου, Αντάρτες και Καπετάνιοι. Η Εθνική Αντίσταση κατά της βουλγαρικής κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης 1942-1944, Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2003, σελ. 158.. Μεταπολεμικά, το χωριό σταδιακά εγκαταλείφθηκε, με την τελευταία απογραφή σε αυτό να πραγματοποιείται το 1971. Στη σύγχρονη εποχή σώζονται μόνο ερείπια, με εξαίρεση ένα ναΰδριο αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο, κτίσμα του 1975.

Κάτοικος του οικισμού ήταν ο Πόντιος οπλαρχηγός Κυριάκος Λαζαρίδης, ο οποίος συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις των τμημάτων του Αντώνη Φωστερίδη ως υπαρχηγός του ανταρτών του Καρά ΝτερέΧατζηαναστασίου, 2003, σελ. 147-148..

 Απογραφές πληθυσμού 
Απογραφή191319281940195119611971Πληθυσμός5449416005022

Παραπομπές

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά της περιφερειακής ενότητας Δράμας