Ιερά Μητρόπολις Λιτίτσης

Η Ιερά Μητρόπολις Λιτίτσης ήταν ιστορική μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου η οποία βρισκόταν στη Θράκη με έδρα το Ορτάκιοϊ της Βόρειας ΘράκηςΙερές Μητροπόλεις της Μικράς Ασίας και της Θράκης.

Ιστορία
Ως επισκοπή αναφέρεται πρώτη φορά ως Επισκοπή Λιοτίτζης επί Αυτοκράτορος Λεόντος Στ’ Σοφού. Προ του 1350 τοποθετείται η προαγωγή της Επισκοπή σε Μητρόπολη. Αποτέλεσε Εξαρχία από το 1550 ως το 1652, οπότε αναβιβάστηκε σε Αρχιεπισκοπή. Έδρα της αποτελούσε η Λίτιτσα έως της καταστροφής της από τους Κιρτζαλήδες το 1790. Έτσι η έδρα μεταφέρθηκε στο Ορτάκιοϊ όπου ανθούσε το ελληνικό στοιχείοΘρακικα - Τμήμα Ιστορίας και Εθνολογίας - Εκκλησίες της Θράκης.

Το 1821 ο Επίσκοπος Λιτίτσης Σωφρόνιος που ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας, συγκρότησε επαναστατικό σώμα από Μανδριτσιώτες και Ορτακινούς, δηλαδή Έλληνες κατοίκους του Ορτάκιοϊ και της Μανδρίτσας, οι οποίοι αφού διέσχισαν την τουρκοκρατούμενη Βουλγαρία, ενώθηκαν με τα στρατεύματα του Αλεξανδρου Υψηλάντη και έλαβαν μέρος στην επανάσταση της Μολδοβλαχίας. Μετά την αποτυχία της επανάστασης, όσοι επέζησαν διέσχισαν πολεμώντας τη Βαλκανική χερσόνησο και έφτασαν στην Ηπειρο και απ' εκεί στην επαναστατημένη Ρούμελη, όπου πολέμησαν για την ελευθερία της Ελλάδος. Ελάχιστοι από τους πολεμιστές αυτούς επέστρεψανΓιώργος Καζάνας, Το Ορτάκιοϊ της Θράκης – μια ελληνική κοινότητα..

Στο πλαίσιο των προσπαθειών για την προάσπιση της ελληνικότητας της περιοχής και των πληθυσμών αλλά και της αναχαίτισης των βουλγαρικών θηριωδιών και βιαιοτήτων, πραγματοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1907 η ορκωμοσία Θρακών Ελλήνων αγωνιστών στη Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του Ορτάκιοϊ, με στόχο την απελευθέρωση της περιοχής της Θράκης και την ενσωμάτωσή της στον εθνικό κορμό της Ελλάδας.

Το Ορτάκιοϊ κατελήφθη από τους Βούλγαρους κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο (30 Σεπτεμβρίου 1912 – 30 Μαΐου 1913). Οι Βούλγαροι εκδίωξαν το 1912 από την έδρα του ως Πατριαρχικό, τον Μητροπολίτη Λιτίτσης Νικόδημο μαζί με όλους τους Έλληνες κατά τους διωγμούς του Ελληνισμού της Θράκης το 1912-13. Έτσι, αποτέλεσε τελικώς και τον τελευταίο Μητροπολίτη ΛιτίτσηςΟ Μητροπολίτης Λιτίτσης Νικόδημος (Οικουμενικό Πατριαρχείο) - users.sch.gr/markmarkou.

Επισκοπικός κατάλογος
+ Όνομα  Έτη  ΣημειώσειςΑρχιεπίσκοποι Λιτίτσης Θεοδόσιος  7 Φεβρουαρίου 1652 – 1681  Παλλάδιος  Δεκέμβριος 1683 – μετα το 1703  Μεθόδιος  1721 – 1731  Άνθιμος  1737 – 8 Απριλίου 1759  παραιτήθηκε Αθανάσιος  Απρίλιος 1759 – 1788 †  Ιγνάτιος  Απρίλιος 1788 – Οκτώβριος 1795  παραιτήθηκε Γρηγόριος  Ιούλιος 1796 – 1811 †  Σωφρόνιος  Φεβρουάριος 1811 – 1827 †  Ιωαννίκιος  Δεκέμβριος 1827 – 10 Ιανουαρίου 1853  κατόπιν Ίμβρου Γρηγόριος  10 Ιανουαρίου 1853 – καλοκαίρι 1855 †  από ΜακαριουπόλεωςΜητροπολίτες Λιτίτσης Ιωσήφ  27 Ιουλίου 1855 – 4 Μαρτίου 1861  παύθηκε Ιγνάτιος  11 Μαρτίου 1861 – 14 Ιανουαρίου 1892  κατόπιν Προικοννήσου Κωνσταντίνος (Χατζηαποστόλου)  14 Ιανουαρίου 1892 – 30 Απριλίου 1894  από Δαφνουσίας, κατόπιν Μελενίκου Βασίλειος (Παπαχρήστου ή Χρηστίδης)  3 Μαΐου 1894 – 27 Σεπτεμβρίου 1897  κατόπιν Παραμυθίας Νικηφόρος (Λεβαντερίδης)  27 Σεπτεμβρίου 1897 – 8 Φεβρουαρίου 1907  από πρώην Νευροκοπίου, κατόπιν Τυρολόης και Σερεντίου Νικόδημος (Νεοκλής ή Παπαγεωργίου)  25 Φεβρουαρίου 1907 – 1 Ιουνίου 1930Actes du Brigandage d'Éphèse: traduction faite sur le texte syriaque contenu dans le manuscrit 14530 du Musée britannique. L'Abbe Martin μεταφραστής. Amiens 1874. - σελ. 7—9.—2* † 

Παραπομπές

Πηγές




Λιτίτσης
Κατηγορία:Θράκη