Δαίμων

ΔαίμωνA. Delahunty, From Bonbon to Cha-cha: Oxford Dictionary of Foreign Words and Phrases (p. 90), Oxford University Press, 2008 J. Cresswell, Little Oxford Dictionary of Word Origins (p. 146), Oxford University Press, 2014. είναι αρχαιοελληνική λέξη που αρχικά αναφερόταν σε μια μικρότερη θεότητα ή καθοδηγητικό πνεύμα, τους δαίμονες της αρχαίας ελληνικής θρησκείας και μυθολογίας και της μεταγενέστερης ελληνιστικής θρησκείας και φιλοσοφίας.daimōn "δαίμων". A Greek–English Lexicon.

Η λέξη προέρχεται από την λέξη *daimon της πρωτοινδοευρωπαϊκής, που σημαίνει "πάροχος, διαιρέτης (των περιουσιών ή των πεποιθήσεων)", η οποία προέρχεται από τη ρίζα *da- "διαιρώ", εξού και το ρήμα δαίω."Demon", Etymology Online Οι δαίμονες μπορούσαν να θεωρηθούν ως οι ψυχές των ανθρώπων της χρυσής εποχής που ενεργούν ως κηδεμόνες θεότητες, σύμφωνα με την καταχώρηση δαίμων στο λεξικό Λίντελ και Σκοτ.2323243 Perseus Tufts Consulted 2017-05-05

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα