Κορσακόφ (πόλη)

Το Κορσακόφ (;  (Ōtomari/Οτομάρι)) είναι μια πόλη της περιφέρειας Σαχαλίνης. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νότια του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας, Γιούζνο-Σαχαλίνσκ/Τογιοχάρα και στο πιο νότιο σημείο της νήσου Σαχαλίνης Καραφούτο. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010, το Κορσακόφ είχε 33,526 κατοίκους, αριθμός που μειώνεται κατά χιλιάδες με τις δεκαετίες.

Ιστορία
Λίγα είναι γνωστά για την πρώιμη ιστορία του Κορσκακόφ. Η περιοχή ήταν κάποτε ψαροχώρι των ιθαγενών Αϊνού που το αποκαλούσαν Κουσουκοτάν, το οποίο ήταν εμπορικό σημείο από το 1790. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1853, μια ρωσική αποστολή, με εντολή του Γκενάντι Νεβελσόι, έθεσε τη ρωσική σημαία στον οικισμό και μετονομάστηκε σε «Φορτ Μουραβιόσκι», μετά από εντολή του γενικού κυβερνήτη της Ανατολικής Σιβηρίας Νικολάι Μουράγιοφ.


Κατά τη διάρκεια του Ρωσοϊαπωνικού Πολέμου του 1904-1905, μια ναυτική δέσμευση, η Μάχη του Κορσακόφ, έλαβε χώρα έξω από την πόλη τον Αύγουστο του 1904. Το 1905, η Ιαπωνία κατέκτησε τη Σαχαλίνη στα τέλη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένου του Κορσακόφ, μετά την ήττα της Ρωσίας στον πόλεμο η πόλη άλλαξε όνομα σε Οτομάρι. Η πόλη ήταν προσωρινά πρωτεύουσα του νομού Καραφτού μεταξύ 1905 και 1907. Ενώ στα ιαπωνικά χέρια η πόλη αυξήθηκε σημαντικά. Μια ποινική αποικία κάτω από τη διοίκηση της Ρωσίας, ο Otomari διατήρησε την πρακτική της καταναγκαστικής εργασίας: οι Ιάπωνες έφεραν χιλιάδες εθνοκάτοικοι Κορεάτες στο Οτομάρι ως δούλοι εργαζόμενοι. Ο σημερινός κορεάτικος πληθυσμός του Κορσάκοφ κατεβαίνει κυρίως από τους εργαζόμενους.

Υπό ιαπωνική κυριαρχία, η πόλη βρισκόταν στην περιοχή Οτομάρι, στην Υπονομή Τογιοχάρα (豐原支廳), στην Νομαρχία Καραφούτο, τη βορειότερη ιαπωνική νομαρχία.

Στα τελικά στάδια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε το νομό Καραφούτο, και το παλαιό Οταμάρι είχε καεί ουσιαστικά κατά την είσοδο των σοβιετικών στρατευμάτων. Μετά τον πόλεμο, η Ιαπωνία παραχώρησε το Καραφούτο, συμπεριλαμβανομένου του Οταμάρι, στη Σοβιετική Ένωση η οποία άλλαξε πάλι το όνομα σε Κορσακόφ.

Στις 14 Μαρτίου 1907, το Οτομάρι έγινε η έδρα του κυβερνήτη και την ίδια χρονιά τέθηκε σε λειτουργία μια σιδηροδρομική γραμμή, που εκτεινόταν στους γύρω οικισμούς. Το καλοκαίρι του 1907, ξεκίνησε επίσης η κατασκευή μιας μεγάλης προβλήτας.

Το πρώτο χαρτοποιείο της Σαχαλίνης άνοιξε στο Οτομάρι το 1914. Μεταξύ 1920 και 1928, κατασκευάστηκε στο λιμάνι μια θέση ελλιμενισμού πλοίων με μια πλατφόρμα-γέφυρα από οπλισμένο σκυρόδεμα μήκους 257 μέτρων.

Την 1η Μαΐου 1923, εγκαινιάστηκε η υπηρεσία πορθμείων μεταξύ Οτομάρι και Γουακανάι.

 Στοά 

Μεταφορικά μέσα
To Κορσακόφ βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Γιούζνο-Σαχαλίνσκ/Τογιοχάρα. Τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και μικρών λεωφορείων συνδέουν το Κορσκακόφ με το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας,Γιούζνο-Σαχαλίνσκ/Τογιοχάρα, αν και όχι με το αεροδρόμιο. Ο παλιός ιαπωνικός σιδηρόδρομος στενής διαμέτρου εξακολουθεί να είναι ενεργός και να τρέχει κατά μήκος της γραφικής ακτής, με σποραδική σιδηροδρομική υπηρεσία. Υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων που εξυπηρετούν την αστική περιοχή και πολλά χωριά κοντά.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ της Σαχαλίνης