Ρόμπερτ Στούκερ

Ο Ρόμπερτ Στούκερ (γερμανικά: Robert Stuker), Βαρόνος Στούκερ, (18 Φεβρουαρίου 1863, Λύτσελφλυχ της Ελβετίας, 12 Φεβρουαρίου 1940, Αθήνα) ήταν Ελβετός ιστορικός, παιδαγωγός, διερμηνέας και διπλωμάτης.

 Βιογραφία 
Υιός εύπορου Ελβετού καθηγητή, ο Ρόμπερτ Στούκερ έλαβε τμήμα της εκπαίδευσής του στο εξωτερικό. Ως συνέπεια, κατόπιν σπουδών στη Βέρνη και τη Βασιλεία, μετέβη στο Λονδίνο, όπου και έλαβε διδακτορικό στην φιλολογία. Το 1888, προσελήφθη ως παιδαγωγός από αριστοκρατική οικογένεια των Αθηνών. Δύο χρόνια αργότερα, ο Βασιλέας των Ελλήνων, Γεώργιος Α΄ τον προσέλαβε ως καθηγητή των παιδιών του .

Κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας εργάστηκε για λογαριασμό του μονάρχη, ο Στούκερ διετέλεσε, επίσης, προσωπικός συμβουλός του, ενώ, το 1902, ο μονάρχης του απέδωσε τον τίτλο του βασιλικού αρχιθαλαμηπόλου. Ως αποτέλεσμα, ο Στούκερ πραγματοποίησε σειρά διπλωματικών αποστολών στην Αγία Πετρούπολη, την Κωνσταντινούπολη, την Κοπεγχάγη, το Λονδίνο και το Βερολίνο. Αποτέλεσμα αυτών, ήταν να λάβει αριθμό ξένων τιμητικών τίτλων, μεταξύ των οποίων εκείνοι του βαρόνου, του πασά και του κομμεντατόρε.

Κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στούκερ αποδείχτηκε πιστός στην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας, την οποία και ακολούθησε στην διάρκεια της εξορίας της στην Ελβετία. Μετά την κατάργηση της ελληνικής μοναρχίας, έγινε, το 1924, τελετάρχης και διερμηνέας του Βατικανού, παρά το γεγονός πως ο ίδιος ήταν Προτεστάντης.

Ο Ρόμπερτ Στούκερ αποσύρθηκε το 1935. Απεβίωσε το 1940, κατά την διάρκεια του ύστατου ταξιδιού του στην Αθήνα.

 Πηγές 
  .
  .


 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες