Ούμα

Ούμα (, αραβικά ) είναι μια αραβική λέξη που σημαίνει μουσουλμανική ταυτότητα, έθνος, θρησκευτική κοινότητα ή την έννοια της Κοινοπολιτείας Μουσουλμάνων Πιστών (   ). Είναι συνώνυμη του  ( , κατά λέξη «το ισλαμικό έθνος»). 

Χρησιμοποιείται συνήθως εννοώντας τη συλλογική κοινότητα των μουσουλμάνων. Στο Κοράνι, η ούμα αναφέρεται συνήθως σε μια ενιαία ομάδα, που μοιράζεται κοινές θρησκευτικές πεποιθήσεις, συγκεκριμένα εκείνες που αποτελούν το αντικείμενο ενός θεϊκού σχεδίου σωτηρίας. Η λέξη ούμα (πληθ. ούμαμ  ) σημαίνει έθνος στα αραβικά. Για παράδειγμα, ο αραβικός όρος για τα Ηνωμένα Έθνη είναι  () και ο όρος  () χρησιμοποιείται για το "αραβικό έθνος".

Η Ούμα διακρίνεται από τον όρο σαμπ ( , «λαός»), που σημαίνει ένα έθνος με κοινή καταγωγή ή γεωγραφία. Η λέξη ούμα διαφέρει από την έννοια της χώρας ή του λαού. Στο ευρύτερο πλαίσιο χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια μεγαλύτερη ομάδα ανθρώπων. Για παράδειγμα, στα αραβικά η λέξη شعب σαάμπ ("άνθρωποι") θα χρησιμοποιηθεί για τους πολίτες της Συρίας. Ωστόσο, ο όρος ούμα χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον αραβικό λαό στο σύνολό του, που περιλαμβάνει Σύριους, καθώς και λαούς του αραβικού κόσμου. Η Ούμα μπορεί να είναι μια υπερεθνική πολιτική με κοινή ιστορία και ταυτότητα που βασίζεται στη θρησκεία. Ο πανισλαμισμός υποστηρίζει την ενότητα των μουσουλμάνων σε ένα έθνος ως ισλαμική χώρα ή ισλαμικό κράτος.

 Ισλαμική χρήση και προέλευση 
Η φράση  στο Κοράνι ( , "Ένα Έθνος") αναφέρεται σε όλο τον ισλαμικό κόσμο όπως υπήρχε εκείνη την εποχή. Το Κοράνι λέει: «Εσείς [οι μουσουλμάνοι] είστε το καλύτερο έθνος που αναδείχτηκε για την ανθρωπότητα επιβάλλοντας ό,τι είναι δίκαιο (  , κατά λέξη «ό,τι αναγνωρίζεται [ως καλό]») και απαγορεύοντας ό,τι είναι λάθος (  , φωτ. «ό,τι αναγνωρίζεται [ως κακό]»)». Η χρήση διευκρινίζεται περαιτέρω από το Σύνταγμα της Μεδίνας, ένα πρώιμο έγγραφο που λέγεται ότι διαπραγματεύθηκε ο Μωάμεθ το 622 ΜΚΕ με τις κορυφαίες φυλές της Μεδίνας, το οποίο αναφέρεται ρητά στους Εβραίους, τους Χριστιανούς και τους ειδωλολάτρες πολίτες της Μεδίνας ως μέλη της  .    

 Εμφάνιση 
Την εποχή του Μωάμεθ, πριν από τη σύλληψη της Ούμα, οι αραβικές κοινότητες διέπονταν συνήθως από συγγένεια. Με άλλα λόγια, η πολιτική ιδεολογία των Αράβων επικεντρωνόταν στις φυλετικές σχέσεις και τις συγγένειες αίματος. Μέσα σε μια φυλετική κοινωνία, αναδύθηκε η θρησκεία του Ισλάμ και μαζί της η έννοια της Ούμα. Η έννοια εμφανίστηκε σύμφωνα με την ιδέα ότι έχει σταλεί σε ένα έθνος ένας αγγελιοφόρος ή ένας προφήτης. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους αγγελιοφόρους, οι οποίοι είχαν σταλεί σε διάφορα έθνη στο παρελθόν (όπως μπορεί να βρεθεί μεταξύ των Προφητών στην Παλαιά Διαθήκη), ο Μωάμεθ προσπάθησε να αναπτύξει μια ούμα, που θα ήταν παγκόσμια και όχι μόνο για τους Άραβες. Ο Μωάμεθ είδε τον σκοπό του ως τη μετάδοση ενός θείου μηνύματος και την ηγεσία του ισλαμικού έθνους. Το Ισλάμ βλέπει τον Μωάμεθ ως τον αγγελιοφόρο προς την ούμα μεταδίδοντας ένα θείο μήνυμα και υπονοώντας ότι ο Θεός διευθύνει τις υποθέσεις της ζωής της ούμα. Αντίστοιχα, ο σκοπός της ούμα ήταν να βασιστεί στη θρησκεία, ακολουθώντας τις εντολές του Θεού, και όχι στη συγγένεια.

Αμέσως μετά το θάνατο του Μωάμεθ το 632 ΜΚΕ, ιδρύθηκαν τα χαλιφάτα και εμφανίστηκαν οι Σιίτες. Τα χαλιφάτα ήταν ισλαμικά κράτη υπό την ηγεσία ενός πολιτικού διαδόχου του ισλαμικού προφήτη Μωάμεθ. Εξελίχθηκαν σε πολυεθνικές διεθνικές αυτοκρατορίες. 

 Κοράνι 
Υπάρχουν 62 περιπτώσεις, στις οποίες ο όρος ούμα αναφέρεται στο Κοράνι και σχεδόν πάντα αναφέρονται σε ηθικά, γλωσσικά ή θρησκευτικά σώματα ανθρώπων, που υπόκεινται στο θείο σχέδιο σωτηρίας. Η έννοια του όρου φαίνεται να μεταμορφώνεται σε όλη τη χρονολογία του Κορανίου. Όταν χρησιμοποιείται για πρώτη φορά στο Κοράνι, δύσκολα διακρίνεται από τον όρο qawm, που μπορεί να μεταφραστεί σε «άνθρωποι». Το Κοράνι αναγνωρίζει ότι κάθε ούμα έχει έναν αγγελιοφόρο, που έχει σταλεί για να μεταδώσει ένα θείο μήνυμα στο έθνος και ότι όλη η ούμα περιμένει την τελική κρίση του Θεού. Αν και η έννοιά της ξεκινά απλώς με μια γενική εφαρμογή της λέξης, σταδιακά αναπτύσσεται ως αναφορά σε μια γενική θρησκευτική κοινότητα και στη συνέχεια εξελίσσεται για να αναφέρεται συγκεκριμένα στο μουσουλμανικό έθνος.

Πριν να αναφερθεί αποκλειστικά σε Μουσουλμάνους, η έννοια περιελάμβανε τις εβραϊκές και χριστιανικές κοινότητες ως ένα με τους μουσουλμάνους και αναφερόταν σε αυτούς ως οι Λαοί του Βιβλίου (της Βίβλου). Αυτό συμπληρώνεται από το Σύνταγμα της Μεδίνας, το οποίο δηλώνει ότι όλα τα μέλη της Ούμα, ανεξαρτήτως θρησκείας, ανήκουν σε "μία Ούμα ". Σε αυτά τα αποσπάσματα του Κορανίου, η ούμα μπορεί να αναφέρεται σε μια ενότητα της ανθρωπότητας μέσω των κοινών πεποιθήσεων των μονοθεϊστικών θρησκειών.

Καθώς οι Μουσουλμάνοι γίνονταν ισχυρότεροι κατά τη διάρκεια της διαμονής τους στη Μεδίνα, η αραβική ούμα περιορίστηκε σε μια ούμα αποκλειστικά για μουσουλμάνους.  Αυτό αποδεικνύεται από την εκ νέου ιεροποίηση της Κάαμπα και την εντολή του Μωάμεθ να κάνει προσκύνημα στη Μέκκα, μαζί με την ανακατεύθυνση της προσευχής από την Ιερουσαλήμ στη Μέκκα. 

Η περίοδος κατά την οποία χρησιμοποιείται συχνότερα ο όρος είναι εντός της Τρίτης Μεκκανικής περιόδου, ακολουθούμενη από τη Μεδινική περίοδο. Η εκτεταμένη χρήση του όρου και στις δύο χρονικές περιόδους δείχνει ότι ο Μωάμεθ είχε αρχίσει να καταλήγει στην έννοια της Ούμα για να προσδιορίσει το γνήσιο μουσουλμανικό έθνος. Επιπλέον, τα πρώιμα μεκκανικά χωρία εξισώνουν γενικά την ούμα ως θρησκεία, αλλά τα μεδινικά χωρία αναφέρονται πιο συγκεκριμένα στις σχέσεις ούμα και θρησκείας.  Το τελευταίο απόσπασμα, που αναφέρεται στην ούμα στο Κοράνι, αναφέρεται στους Μουσουλμάνους ως το «καλύτερο έθνος» και κατά συνέπεια οδήγησε στο να είναι ως αποκλειστική αναφορά στο Ισλάμ. Ένας στίχος στο Κοράνι αναφέρει επίσης την ούμα στο πλαίσιο όλων των αγγελιαφόρων και ότι η ούμα (έθνος) τους είναι μία και ο Θεός είναι ο Κύριός τους εξ ολοκλήρου.

 Μέκκα 
Αρχικά, δεν φαινόταν ότι το νέο μουσουλμανικό έθνος θα εναντιωθεί στις φυλές που ήδη υπήρχαν στη Μέκκα. Οι πρώτοι μουσουλμάνοι δεν χρειάστηκε να κάνουν ρήξη με τα παραδοσιακά έθιμα των Κουραϊσιτών, καθώς το όραμα για το νέο έθνος περιλάμβανε ηθικούς κανόνες, που δεν ήταν άγνωστοι στη φυλετική κοινωνία της Μέκκας.  Ωστόσο, αυτό που διέκρινε αυτήν την κοινότητα από τις φυλές ήταν η εστίασή της στη θέση αυτών των ηθών στη ζωή ενός ατόμου. 

 Μεδίνα 
Αφού ο Μωάμεθ και οι πρώτοι που ασπάστηκαν το Ισλάμ αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη Μέκκα, η κοινότητα έγινε δεκτή στη Μεδίνα από τους Ανσάρ, μια ομάδα ειδωλολατρών που είχαν ασπαστεί το Ισλάμ. Παρά το γεγονός ότι η Μεδίνα είχε ήδη καταληφθεί από πολυάριθμους Εβραίους και πολυθεϊστικές φυλές, η άφιξη του Μωάμεθ και των οπαδών του δεν προκάλεσε καμία αντίθεση από τους κατοίκους της Μεδίνας. Φτάνοντας στη Μεδίνα, ο Μωάμεθ δημιούργησε το Σύνταγμα της Μεδίνας με τους διάφορους ηγέτες των φυλών, προκειμένου να εντάξουν τους Μεκκανούς μετανάστες και τους κατοίκους της Μεδίνας σε ένα ενιαίο έθνος, την Ούμα. Αντί να περιορίζει τα μέλη της Ούμα σε μία φυλή ή θρησκευτική πεποίθηση, όπως συνέβαινε όταν η ούμα αναπτύχθηκε για πρώτη φορά στη Μέκκα, το Σύνταγμα της Μεδίνα εξασφάλιζε ότι η ούμα αποτελείται από μια ποικιλία ανθρώπων και πεποιθήσεων, που ουσιαστικά την καθιστούσαν υπεράνω φυλής. Ο Ισλαμικός ιστορικός Αλ-Ταμπάρι πρότεινε ότι οι αρχικές προθέσεις του Μωάμεθ κατά την άφιξή του στη Μεδίνα ήταν να ιδρύσει ένα τζαμί, ωστόσο αυτό είναι απίθανο. Ο Ταμπάρι ισχυρίστηκε επίσης ότι ο Μωάμεθ τήρησε την πρώτη προσευχή της Παρασκευής στη Μεδίνα.  Συνέβη την Παρασκευή, επειδή η Παρασκευή χρησίμευε ως ημέρα αγοράς στη Μεδίνα για να επιτρέπει στους Εβραίους να τηρούν το Σάββατο.  

Η ιδιότητα του μέλους στην ούμα δεν περιοριζόταν στην προσκόλληση στη μουσουλμανική πίστη, αλλά περιελάμβανε όλες τις φυλές, εφόσον ορκίζονταν να αναγνωρίσουν τον Μωάμεθ ως το έθνος και την πολιτική προσωπικότητα της εξουσίας. Peters, Francis E. (2018). The children of Abraham: Judaism, Christianity, Islam. Princeton Classics. Princeton Oxford: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-12769-9. 

Το Σύνταγμα της Μεδίνας διακήρυττε ότι οι εβραϊκές φυλές και οι μουσουλμάνοι από τη Μεδίνα σχημάτιζαν «μία ούμα». Είναι πιθανό η ούμα της Μεδίνας να ήταν καθαρά κοσμική (σε σύγκριση με τον μεταγενέστερο μετασχηματισμό της στη Μέκκα) λόγω της ποικιλίας των πεποιθήσεων και των πρακτικών των μελών της.

Ο σκοπός του Συντάγματος της Μεδίνας ήταν να διατηρήσει τις πολιτικές υποχρεώσεις και τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων φυλών. Τα μέλη της κοινότητας στη Μεδίνα, αν και δεν προέρχονταν από την ίδια πίστη, ήταν δεσμευμένα μεταξύ τους μέσω της επιθυμίας να υπερασπιστούν το κοινό καλό του έθνους. Με άλλα λόγια, το έθνος ήταν ενωμένο για να διατηρήσει τα κοινά του συμφέροντα. 

Στους ανθρώπους άλλων θρησκευτικών πεποιθήσεων, ιδιαίτερα σε αυτούς που θεωρούνται «Λαοί του Βιβλίου» παραχωρήθηκε η ειδική προστασία του Θεού μέσω του χαρακτηρισμού των ζιμμήδων. Αυτές οι άλλες θρησκευτικές ομάδες είχαν εγγυηθεί την ασφάλεια από τον Θεό και τον Μωάμεθ λόγω της κοινής θρησκευτικής τους ιστορίας ως «Λαοί του Βιβλίου». 

Οι ζιμμήδες χρησίμευαν ως ένα είδος συμμαχίας μεταξύ μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων. Στις προηγούμενες συνθήκες, και οι δύο ομάδες θεωρούνταν ίσες ως προς το καθεστώς και οι δύο ήταν υποχρεωμένες να βοηθήσουν την άλλη. Ωστόσο, σε μεταγενέστερες συνθήκες, αφού το Ισλάμ είχε αποκτήσει μεγαλύτερη δύναμη σε όλη την Αραβία, οι ζιμμήδες θεωρούνταν ως εκπλήρωση των θρησκευτικών καθηκόντων των μουσουλμάνων μαζί με την πληρωμή του ζακάτ. Με τη νέα συμφωνία, η προστασία των μη μουσουλμάνων από τον Θεό και τον Μωάμεθ εξαρτιόταν από την πληρωμή τους.

 Σύνταγμα της Μεδίνας 
Το Σύνταγμα της Μεδίνας είναι ένα έγγραφο, που δημιουργήθηκε από τον Μωάμεθ για να ρυθμίσει την κοινωνική και πολιτική ζωή στη Μεδίνα.  Ασχολείται με διάφορα φυλετικά ζητήματα όπως οργάνωση και ηγεσία των συμμετεχουσών φυλετικών ομάδων, πόλεμοι, χρήματα «βαμμένα με αίμα», λύτρα αιχμαλώτων και πολεμικές δαπάνες. Στην αρχή του εγγράφου, λέγεται ότι οι μουσουλμάνοι από τους Κουραϊσίτες (αυτοί από τη Μέκκα) και οι μουσουλμάνοι από τη Γιαθρίμπ (αυτοί από τη Μεδίνα) δηλώνονται ως ούμα ή ένα έθνος.  Η λέξη εμφανίζεται ξανά, όταν το έγγραφο αναφέρεται στη συνθήκη των Εβραίων και δηλώνει ότι οι Yahūd Banī 'Awf, ή Εβραίοι, είναι μια ούμα που υπάρχει δίπλα στην ούμα των μουσουλμάνων ή μπορεί να περιλαμβάνεται στην ίδια ούμα με τους μουσουλμάνους. 

Το έγγραφο αναφέρει ότι οι Εβραίοι που θα ενταχθούν στους μουσουλμάνους θα λάβουν βοήθεια και ίσα δικαιώματα. Επιπλέον, οι Εβραίοι θα έχουν εγγυημένη ασφάλεια από τους Μουσουλμάνους και τους παρέχεται η δυνατότητα να διατηρήσουν τη δική τους θρησκεία, όπως και οι Μουσουλμάνοι τη δική τους.  Αυτό σημαίνει ότι η ούμα δεν είναι αυστηρά θρησκευτικό έθνος στη Μεδίνα. Το Σύνταγμα της Μεδίνας απαριθμεί τις διάφορες μεδινικές φυλές, που προέρχονται από τους Άου και τους Καζράζ, καθώς και τις διάφορες εβραϊκές φυλές, που τους έχει παραχωρηθεί να διατηρήσουν τη φυλετική τους οργάνωση και ηγεσία. Το έγγραφο αποκαλύπτει επίσης ότι κάθε ομάδα, οι Μουσουλμάνοι και οι Εβραίοι, είναι υπεύθυνη για τα οικονομικά της, εκτός από την περίοδο του πολέμου, όταν και οι δύο μπορούν να μοιραστούν τα έξοδα.

 Επιστροφή στη Μέκκα 
Μετά την κατάληψη της Μέκκας από τους Μουσουλμάνους, η ένταξη στην ούμα απαιτούσε δέσμευση στο Ισλάμ. Αυτό συνέβη ως αποτέλεσμα του Ισλάμ, που άρχισε να διακρίνεται όχι μόνο από τον Παγανισμό αλλά και από τον Ιουδαϊσμό και τον Χριστιανισμό δίνοντας έμφαση σε ένα μοντέλο έθνους που βασίζεται στον Αβραάμ. Η ιδιότητα του μέλους της ούμα βασιζόταν πλέον σε δύο βασικές αρχές: η πρώτη να λατρεύεις μόνο τον Θεό και δεύτερον, για να λατρεύεις τον Θεό σωστά πρέπει να είσαι σε ένα καθοδηγούμενο έθνος. Τα βασικά στοιχεία της νέας κοινωνίας ήταν οι νέες σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και του Θεού και μεταξύ των ανθρώπων και μεταξύ τους. Η κοινωνία ενωνόταν υπό τον Προφήτη. Η διαμάχη μεταξύ των μουσουλμανικών φυλών ήταν απαγορευμένη. Το έθνος του Μωάμεθ σχεδιάστηκε για να μεταμορφώσει τον ίδιο τον κόσμο μέσω της δράσης στον κόσμο.

 Δείτε επίσης 

 Χαλιφάτο
 Σύνταγμα της Μεδίνας
 Καφίρ
 Κατάλογος χωρών ανά μουσουλμανικό πληθυσμό
 Μουσουλμανικός κόσμος
 Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας
 Πανισλαμισμός

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ισλάμ
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις