Ρατζσάχι

Το Ρατζσάχι (, ιστορικά γνωστή ως Ραμπούρ Μποάλια, ψευδώνυμο: Πόλη του Μεταξιού) είναι μητροπολιτική πόλη του Μπανγκλαντές και μεγάλο αστικό, εμπορικό και εκπαιδευτικό κέντρο της Βόρειας Βεγγάλης. Είναι η διοικητική έδραΗ Κυβέρνηση του Μπανγκλαντές αναφέρεται στην διοικητική έδρα των διαιρέσεων και επαρχιών του ως έδρα και όχι ως πρωτεύουσα. της διαίρεσης Ρατζσάχι και της επαρχίας Ρατζσάχι. Βρίσκεται στη βόρεια όχθη του ποταμού Πάντμα, κοντά στα σύνορα Μπανγκλαντές-Ινδίας. Έχει πληθυσμό που ξεπερνά τους 763.952 κατοίκους. Η πόλη περιβάλλεται από τις δορυφορικές πόλεις Νοουχάτα και Καταχάλι, που μαζί συγκροτούν ένα πολεοδομικό συγκρότημα με πληθυσμό γύρω στο 1 εκατομμύριο.

Το σύγχρονο Ρατζσάχι βρίσκεται στην αρχαία περιοχή Πουντραβαρντάνα. Η ίδρυση της πόλης χρονολογείται στο 1634, σύμφωνα με τις επιγραφικές καταγραφές στο μαυσωλείο του Σουφικού αγίου Σαχ Μαχντούμ. Η περιοχή φιλοξενούσε ένα ολλανδικό οικισμό τον 18ο αιώνα. Ο δήμος του Ρατζσάχι σχηματίστηκε από την Βρετανική Ινδία το 1876. Ήταν πρωτεύουσα διαίρεσης της Προεδρίας της Βεγγάλης.

Το Ρατζσάχι είναι σημαντικό διοικητικό, εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και επιχειρηματικό κέντρο στο σημερινό Μπανγκλαντές. Είναι ιστορικό κέντρο παραγωγής μεταξιού. Το Ερευνητικό Μουσείο Βαρέντρα είναι το παλαιότερο στο είδος του στο Μπανγκλαντές και βρίσκεται στη πόλη. Στη πόλη βρίσκονται διάφορα διάσημα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Μπανγκλαντές. Η Τράπεζα Αγροτικής Ανάπτυξης του Μπανγκλαντές εδρεύει στη πόλη. Εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Σαχ Μαχντούμ.

 Ιστορία 
Η επαρχία Ρατζσάχι αποτελεί μέρος της περιοχής Πούντρα της αρχαίας Βεγγάλης. Η πρωτεύουσα του Βιτζάι Σεν, ο οποίος ηγήθηκε στρατιωτικών εκστρατειών στη Σρι Λάνκα και τη Νοτιοανατολική Ασία βρισκόταν 14 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης. Τον Μεσαίωνα, η περιοχή έγινε γνωστή ως Ραμπούρ Μποάλια. Η προέλευση του ονόματος Ρατζσάχι αποτελεί αντικείμενο αμφισβήτησης μεταξύ των μελετητών. Οι περισσότεροι λένε ότι προέρχεται από τους Ινδουιστές βασιλιάδες και ζαμιντάρ (ή "ραγιάδες") ως Ρατζ και το περσιοποιημένο Σάχι, που σημαίνουν Βασιλικός η Βασίλειο. Η διοικητική επαρχία ιδρύθηκε το 1772 και η δημοτική επιχείριση το 1876. Το Ρατζσάχι κυβερνήθηκε από διάφορους μαχαραγιάδες, ραγιάδες και ζαμιντάρ.
δεξιά|μικρογραφία|Ο χώρος του μαζικού τάφου, εντός της πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου του Ρατζσάχι
Η πόλη έγινε αστική επιχείριση το 1991. Στην περίοδο της Βρετανικής Ινδίας, ήταν επίσης γνωστό ως Μπεουλέαχ και ήταν η διοικητική έδρα της επαρχίας Ρατζσάχι στην Ανατολική Βεγγάλη και Ασσάμ. Επελέγη αρχικά ως εμπορικό εργοστάσιο για το εμπόριο μεταξιού, που ενθαρρύνθηκε επίσημα από το γεωργικό τμήμα της εποχής. Η πόλη περιείχε ένα κυβερνητικό κολέγιο και μια βιομηχανική σχολή σηροτροφίας. Μεγάλο μέρος των δημόσιων κτιρίων καταστράφηκε σοβαρά από το σεισμό της 12ης Ιουνίου 1897. Στις αρχές του 20ού αιώνα υπήρχε καθημερινό δρομολόγιο ατμόπλοιων που συνέδεε τη πόλη με τη Καλκούτα και άλλες βεγγαλικές πόλεις.

Όπως και το υπόλοιπο Μπανγκλαντές, το Ρατζσάχι ήταν χώρος μαχών από το Πακιστανικό στρατό και ηρωικών παλών από τους μαχητές της ελευθερίας στον απελευθερωτικό πόλεμο του 1971. Ο μεγαλύτερος μαζικός τάφος στο Μπανγκλαντές βρίσκεται στο πανεπιστήμιο του Ρατζσάχι, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Στον αντίποδα, μια από τις μεγαλύτερες μάχες του πολέμου έλαβε χώρα κοντά στο Ρατζσάχι. Ο καπετάνιος Μοχιουντίν Τζαχανγκίρ, ο οποίος πέθανε στη μάχη, τιμήθηκε με το υψηλότερο βραβείο (Μπιρ Σρέσθο) από τη κυβέρνηση του Μπανγκλαντές μετά τον πόλεμο.

 Γεωγραφία 
μικρογραφία|300x300εσ|Ο ποταμός Πάντμα περνά από τη νότια πλευρά της πόλης

 Τοπογραφία 
Το Ρατζσάχι βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες , σε υψόμετρο 23 μέτρων. Η πόλη βρίσκεται στις αλλουβιακές πεδιάδες του ποταμού Πάντμα, που κινείται κατά μήκος της νότιας πλευράς της πόλης. Στα ανατολικά, βόρεια και δυτικά οριοθετείται από την υποεπαρχία Πάμπα.

 Κλίμα 
Υπό την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, το Ρατζσάχι έχει τροπικό υγρό και ξηρό κλίμα. Το κλίμα της πόλης χαρακτηρίζεται γενικά από μουσώνες, υψηλή θερμοκρασία, υγρασία και μέτρια βροχόπτωση. Η ζεστή εποχή ξεκινάει στις αρχές Μαρτίου και συνεχίζει μέχρι τα μέσα Ιουλίου. Η μέγιστη μέση θερμοκρασία φτάνει τους 32 με 36 °C την περίοδο Απριλίου-Ιουλίου. Η ελάχιστη θερμοκρασία καταγράφεται τον Ιανουάριο, όπου φτάνει τους 7 με 16 °C. Οι περισσότερες βροχοπτώσεις λαμβάνουν χώρα στην εποχή των μουσώνων. Η μέση βροχόπτωση στην επαρχία είναι περίπου 1.448 χιλιοστά, ενώ η ξηρή περίοδος διαρκεί από το Νοέμβριο έως τον Απρίλιο.

 Σημειώσεις 

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Πόλεις του Μπανγκλαντές