Τσιφλικούδια

Τα Τσιφλικούδια είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.

 Τοποθεσία 
Στα δυτικά συνορεύει με το Ζακάκι, στα βόρεια με τον Άγιο Σπυρίδωνα, την Ομόνοια και τον Άγιο Ιωάννη, στα βορειοανατολικά με την Αρναουτογειτονιά και στα ανατολικά με το Τζαμί Τζεντίτ. Το νότιο μέρος της συνοικίας είναι παραθαλάσσιο. Η μισή έκταση που καταλαμβάνει το νέο λιμάνι Λεμεσού βρίσκεται στα Τσιφλικούδια.

 Ιστορικό 
Από την έναρξη της Τουρκοκρατίας (1571 μ.Χ.), στα Τσιφλικούδια διέμεναν Οθωμανοί και στη συνέχεια Τουρκοκύπριοι. Με την πάροδο του χρόνου στην περιοχή εγκαταστάθηκαν και Ελληνοκύπριοι. Μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963 και τη δημιουργία θυλάκων από τους Τουρκοκύπριους, ο πληθυσμός των Τουρκοκυπρίων μειώθηκε αφού πολλοί μετακινήθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα της Λεμεσού. Για τον λόγο αυτό, οι Ελληνοκύπριοι αποτελούσαν πλέον την πλειοψηφία των κατοίκων στα Τσιφλικούδια. Συνέχισε ωστόσο να αποτελεί μια από τις τουρκοκυπριακές συνοικίες της Λεμεσού. Σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι στη συνοικία παρέμειναν αρκετοί Τουρκοκύπριοι, οι οποίοι δεν εγκαταστάθηκαν στον τουρκοκυπριακό θύλακα, και οι οποίοι συναναστρέφονταν στην καθημερινότητα με τους Ελληνοκύπριους. Πριν την τουρκική εισβολή του 1974 και τη μετακίνηση των Τουρκοκυπρίων στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, στην περιοχή λειτουργούσαν τουρκικό δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο. Μετά το 1974 όλα τα σχολεία μετατράπηκαν σε ελληνοκυπριακά, τα σημερινά δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο Αγίου Αντωνίου (τα οποίο διοικητικά ανήκουν στη συνοικία Αγίου Ιωάννη),  ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των Ελληνοκύπριων προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην ευρύτερη περιοχή.

Στα Τσιφλικούδια βρίσκεται το καρνάγιο Λεμεσού. Στην περιοχή δημιουργήθηκαν το 1968 εργαστήρια  καραβομαραγκών οι οποίοι συντηρούσαν ή κατασκεύαζαν μικρά πλεούμενα. Επιπλέον, κατά μήκος της παραλίας λειτουργούσαν πολλές οινοβιομηχανίες, βιομηχανικές μονάδες και βιοτεχνίες, γεγονός που δεν επέτρεψε τη μετεξέλιξη της περιοχής, η οποία αποτελεί μία από τις υποβαθμισμένες περιοχές της πόλης. Σήμερα, υπάρχουν σχεδιασμοί και γίνονται προσπάθειες για αναβάθμιση της περιοχής, με αναζωογόνηση και εξωραϊσμό του παραλιακού μετώπου.

Οι οινοβιομηχανίες που λειτούργησαν στην περιοχή ήταν οι πρώτες οινοβιομηχανίες της Κύπρου. Αυτές ήταν η ΚΕΟ, η ΛΟΕΛ, η ΣΟΔΑΠ και η ΕΤΚΟ. Τα κτήρια αυτά, όπως και τα κτήρια του Δημοτικού Σφαγείου, του χαρουπόμυλου και οι αποθήκες της Συνεργατικής Χαρουπιών, τα οποία κατασκευάστηκαν από τις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα, έχουν κηρυχθεί διατηρητέα από την κυπριακή κυβέρνηση.

 Πληθυσμός 
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της συνοικίας Τσιφλικούδια παρουσιάζει μια μείωση στις τελευταίες απογραφές. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό των Τσιφλικουδίων όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. Το 1881 είχε καταγραφεί ξεχωριστά, κάτι που δεν έγινε τις επόμενες δεκαετίες, έως το 1982.

 Ιστορικό απογραφών  Διάγραμμα Εξέλιξης Πληθυσμού Πληροφορίες για τον πληθυσμό και το διάγραμμα από τα δεδομένα.

 Χάρτης περιοχής 

 Παραπομπές 

 Πηγές 

Κτωρή, Μ. (2019). Στα μονοπάτια της παράδοσης: καταγραφή και προστασία της ξυλοναυπηγικής στην Κύπρο, Athens University Review of Archaeology 2, 285-303. DOI: 10.26247/aura2.13 
Ktori, M. (2020). The Limassol carnayo: where maritime and intangible cultural heritage converge. In: Rodrigues, J. A. & Traviglia, A. (eds.), IKUWA6. Shared Heritage: Proceedings of the Sixth International Congress for Underwater Archaeology, 28 November-2 December 2016, Western Australian Maritime Museum Fremantle, Western Australia. Oxford: Archaeopress Publishing Limited, 616-629.

Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού