Άκκα Λαρεντία

Η Άκκα Λαρεντία (Acca Larentia), σπανιότερα αναφερόμενη ως Άκκα Λαρεντίνα (Acca Larentina), ήταν γυναίκα και αργότερα θεά της ρωμαϊκής μυθολογίας, η οποία εορταζόταν στις 23 Δεκεμβρίου.

Θετή μητέρα
Στην κυρίαρχη μυθολογική παράδοση (αυτή του Λικίνιου Μάκερ και άλλων πηγών), η Λαρεντία ήταν σύζυγος του βοσκού Φαυστύλου, με τον οποίο υιοθέτησαν τους ιδρυτές της Ρώμης Ρώμο και Ρωμύλο, τους οποίους λέγεται ότι η Λαρεντία είχε σώσει όταν ρίχτηκαν στον Τίβερη με διαταγή του Αμουλίου. Η Άκκα Λαρεντία είχε 12 δικούς της γιους και όταν πέθανε ο ένας τους, ο Ρωμύλος πήρε τη θέση του και με τους υπόλοιπους 11 ίδρυσε την αδελφότητα των Αρβάλων (Fratres Arvales).Μασουρίου Σαβίνου: Αύλος Γέλλιος (I. c.)

Ευεργέτιδα της Ρώμης
Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι η Λαρεντία ήταν πανέμορφη και περίφημη κόρη με περίπου την ίδια ηλικία με τους Ρώμο και Ρωμύλο, που έζησε κατά τη βασιλεία του Άνκου Μαρκίου. Δόθηκε στον Ερκούλο (τον αντίστοιχο ήρωα-θεό με τον Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας) ως έπαθλο ενός παιχνιδιού με ζάρια από τον φρουρό του ναού του, και κλειδώθηκε μέσα στον ναό. Όταν ο θεός δεν τη χρειαζόταν πλέον, τη συμβούλευσε να παντρευτεί τον πρώτο άνδρα που θα συναντούσε καθώς θα έβγαινε έξω εκείνο το πρωινό. Αυτός ο άνδρας ήταν ένας πλούσιος Ετρούσκος ονόματι Καρούτιος (ή Ταρούτιος κατά τον Πλούταρχο). Αργότερα η Λαρεντία κληρονόμησε όλη την περιουσία του και την κληροδότησε στον ρωμαϊκό λαό. Ο βασιλιάς Άνκος σε ένδειξη ευγνωμοσύνης επέτρεψε να ταφεί το σώμα της στο Βελάμπρουμ και θέσπισε μία νέα ετήσια εορτή, τα Λαρεντάλια ή Ακκάλια, στις 23 Δεκεμβρίου, κατά τα οποία προσφέρονταν θυσίες υπέρ των Λαρήτων.Varro: De lingua Latina, v, σελ. 85 στην έκδ. Bip.

Ο Πλούταρχος γράφει καθαρά ότι αυτή η Λαρεντία ήταν διαφορετικό πρόσωπο από την Λαρεντία που υπήρξε σύζυγος του Φαυστύλου, αν και άλλοι συγγραφείς, όπως ο Λικίνιος Μάκερ, συσχετίζουν τις ιστορίες τους σαν να ήταν η ίδια γυναίκα.Μακροβίου Σατουρνάλια, I. 10. Πλουτάρχου Ρωμύλος, 4, 5, Quaest. Rom.'' 35.

 Εταίρα 
Σύμφωνα με μία τρίτη παράδοση, η Λαρεντία δεν ήταν ούτε η σύζυγος του Φαυστύλου, ούτε η συνοδός του Ερκούλου, αλλά μία πόρνη που αποκαλείτο «Lupa» («Λούπα») από τους βοσκούς (κατά κυριολεξία «λύκαινα», αλλά η λέξη είχε και την έννοια της εταίρας). Η Λούπα άφησε την περιουσία που είχε συγκεντρώσει από την πορνεία στον ρωμαϊκό λαό.Valer. Ant.: ap. Gell. I. c. Λίβιος: i. 4.

 Σύνδεση με Λάρητες και συμβολισμός 
Ανεξαρτήτως των διάφορων εκδοχών για την Άκκα Λαρεντία, φαίνεται βέβαιο πως ο μύθος της είχε προέλευση από τους Ετρούσκους και συνδεόταν με τη λατρεία των Λαρήτων. Αυτή η σύνδεση φαίνεται και από τον αριθμό των γιων της, που αντιστοιχεί σε αυτόν των Λαρήτων.Μακροβίου Σατουρνάλια, I. c.. Πρβλ. Muller: Etrusleer, ii., σελ. 103 κ.ε., και Hartung: Die Religion der Romer, ii. σελ. 144 κ.ε..

Παρόμοια με την Κέρες, την Τέρρα, τη Φλόρα και άλλες θεότητες, η Άκκα Λαρεντία συμβόλιζε τη γονιμότητα της γης, ιδίως των αγρών της Ρώμης και των φυτειών τους. Ταυτίζεται επίσης με τη Νύμφη Λαρούνδη (ή Λάρα ή Μούτα) και με τη Mana Genita.

Παραπομπές

Κατηγορία:Θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Αρχαίες εταίρες