Μέση ιρλανδική γλώσσα

Η μέση ιρλανδική γλώσσα ή μέση γαελική (, ΔΦΑ )https://www.uni-due.de/DI/DI_Middle_Irish.htm είναι γοϊδελική γλώσσα η οποία ομιλούνταν στην Ιρλανδία, στο μεγαλύτερο τμήμα της Σκωτίας, και στη νήσο του Μαν από το 900 έως το 1200. 

 Περιγραφή 
Γραφόταν στη λατινική γραφή του γαελικού αλφαβήτου, και ήταν σύγχρονη με τα παλαιά αγγλικά και τα πρώιμα μέσα αγγλικά. Όλες οι σύγχρονες γοϊδελικές γλώσσες όπως η ιρλανδική, η σκωτική γαελική, και η γλώσσα Μανξ, προέρχονται από τη γλώσσα αυτή.

Ένα από τα πιο γνωστά κείμενα στη γλώσσα αυτή είναι το ιστορικό έργο με τίτλο Lebor Bretnach -γνωστό και ως ο Ιρλανδός Νέννιος-, του οποίου τα χειρόγραφα της εποχής διασώζονται στην Ιρλανδία, έχει υποστηριχτεί όμως ότι γράφτηκε στη Σκωτία στο μοναστήρι του Αμπερνέθυ. Επίσης γνωστό έργο είναι το Μεγάλο Βιβλίο του Λεκάν το οποίο γράφτηκε στις αρχές του 15ου αιώνα.

Η διευθέτηση των λέξεων είναι στη μορφή ρήμα-υποκείμενο-αντικείμενο, και τα ουσιαστικά διαθέτουν 2 γένη, θηλυκό και αρσενικό, αν και υπάρχουν ίχνη και ουδέτερου γένους από την παλαιά ιρλανδική γλώσσα. Διαθέτουν 3 αριθμούς, ενικό, δυικό, και πληθυντικό, και 5 πτώσεις, ονομαστική, αιτιατική, γενική, εμπρόθετη, και κλητική.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
  OLAC resources in and about the Middle Irish language

Κατηγορία:Γλώσσες της Ιρλανδίας
Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ευρώπης
Κατηγορία:Γοϊδελικές γλώσσες