Ιωάννης Αλφόνσος του Αλμπουκέρκε

Ο Ιωάννης-Αλφόνσος, πορτογαλ. João Afonso (π. 1304 - 28 Σεπτεμβρίου 1354) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν 6ος κύριος τού Αλμπουκέρκε.

Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Αλφόνσου-Σάντσες κυρίου τού Αλμπουκέρκε, γιου τού Ντενίς της Πορτογαλίας. Μητέρα του ήταν η Τερέσα Μαρτίνς ντε Μενέσες, κόρη τού Χουάν Αλφόνσου Τέγιο 1ου κόμη τού Μπάρσελος και της Τερέσα Σάντσες, νόθης κόρης τού Σάντσο Δ΄ της Καστίλης.

Ήταν ευγενής της Πορτογαλίας και αναδείχθηκε ως ένας ευφυής πολιτικός. Καταγόταν από τους βασιλείς της Πορτογαλίας και της Καστίλης, αν και από νόθα τέκνα τους. Έγινε κύριος τού Αλμπουκέρκε, Ασαγκάλα, Κοντοσέρα, Αλκόνσελ, Μεντελίν, Μενέσες και Τιέντρα. Είχε το αξίωμα τού σημαιοφόρου (alférez) τού Αλφόνσου ΙΑ΄ της Καστίλης (1333-36) και μαγιορδόμος τού Πέτρου τού ωμού, πρίγκιπα (μετέπειτα βασιλιά) της Καστίλης. Ο τελευταίος είναι ύποπτος για τη δηλητηρίαση τού Ιωάννη-Αλφόνσου το 1354. Απεβίωσε 50 ετών.

Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1323/4 την εξαδέλφη του Ισαβέλλα Τέγιες ντε Μενέσες 10η κυρία τού Μενέσες, κόρη τού Τέγιο Αλφόνσο ντε Μενέσες και είχε τέκνο:
 Μαρτίν-Γκιλ π. 1325-1365, κύριος τού Αλμπουκέρκε, νομάρχης (adelantado) της Μούρσια. Εκτελέστηκε από τον Πέτρο τον ωμό, που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες του.

Από τη μη νόμιμη σχέση του με τη Μαρία Ροντρίγκες Μπάρμπα, κόρη τού Ρούι Μαρτίνς Μπάρμπα είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Φερνάντο π. 1327-1387, κύριος της Βίλα Νόβα ντε Άνσος και μάγιστρος τού Τάγματος τού Σαντιάγκο.
 (νόθη) Βεατρίκη-Αλφόνσα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Αλφόνσο Τέλο 6ο κόμη τού Μπάρσελος.
 (νόθη) Μαρία-Αλφόνσα, παντρεύτηκε τον Γκονσάλο Τέλες ντε Μενέσες, 1ο κόμη της Νέιβα και κύριο της Φάρια, αδελφό τού Ιωάννη-Αλφόνσου 6ου κόμη τού Μπάρσελος.

Από τη Μαρία Γκιλ είχε φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Πέδρο Γκιλ.

 Πρόγονοι  

Παραπομπές

Πηγές
 Arco y Garay, Ricardo del (1954). Sepulcros de la Casa Real de Castilla (in Spanish). Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11366237.
 Costa, Marisa (2004). "Poder e autoridade de fundar um mosteiro" (PDF). De arte: work de la historia del arte (in Portuguese) (4): 23–38. ISSN 1696-0319.
 Díaz Martín, Luis Vicente (1992). "Pedro I y los primeros Trastámaras". Historia General de España y América (in Spanish). V. Madrid: Rialp. ISBN 84-321-2119-3.

Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας