Νεφέλωμα της Μερόπης

To Νεφέλωμα της Μερόπης, γνωστό και ως NGC 1435 ή και Νεφέλωμα του Τέμπελ, είναι ένα διάχυτο νεφέλωμα ανάκλασης στο αστρικό σμήνος Πλειάδες. Περιβάλλει τον 4ου μεγέθους αστέρα Μερόπη, το φως του οποίου ανακλά. Ανακαλύφθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1859 από τον Γερμανό αστρονόμο Βίλχελμ Τέμπελ. Ο Τζον Χέρσελ το περιέγραψε στον Νέο γενικό αστρονομικό κατάλογο (NGC) ως ένα πολύ αμυδρό νεφέλωμα, με τη γωνιακή διάμετρο της πανσελήνου.

Το Νεφέλωμα της Μερόπης έχει επιφανειακό φαινόμενο μέγεθος 13 στην κεντρική περιοχή τουΙστότοπος των SEDS και εξασθενεί γρήγορα κατά έναν παράγοντα περίπου 15, ώστε το μεγαλύτερο μέρος του να έχει επιφανειακό φαινόμενο μέγεθος αμυδρότερο του 16. Περιέχει έναν φωτεινό κόμβο, γνωστό ως IC 349 («Νεφέλωμα του Μπάρναρντ της Μερόπης»), περίπου 30 δευτερόλεπτα της μοίρας σε γωνιακή διάμετρο, κοντά στη Μερόπη. Το γαλαζωπό χρώμα του NGC 1435 οφείλεται στη λεπτή σκόνη άνθρακα που αυτό περιέχει. Παρότι η παραδοσιακή άποψη είναι ότι αποτελεί υπόλειμμα του νεφελώματος από το οποίο σχηματίσθηκε το νεαρό ακόμα σμήνος των Πλειάδων, φαίνεται πλέον πιθανότερο να αποτελεί μία τυχαία συνάντηση με το σμήνος.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Το Νεφέλωμα στην «Astronomy Picture of the Day», 1 Μαρτίου 1999
 Σελίδα στον ιστότοπο των SEDS

Μεροπης
1435
Νεφελωμα Μεροπης
Νεφελωμα Μεροπης