Σαρλ Ρενάρ

Ο Σαρλ Ρενάρ (, Νταμπλαίν, 23 Νοεμβρίου 1847 – Παρίσι, 13 Απριλίου 1905), ήταν Γάλλος στρατιωτικός μηχανικός.

Αερόπλοια
Μετά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870-1871 άρχισε να εργάζεται στον σχεδιασμό αερόπλοιων στο τμήμα αεροναυτικής του Γαλλικού Στρατού. Το 1884, μαζί με τον Αρτύρ Κ. Κρεμπς και τον αδελφό του Πωλ, κατασκεύασε το La France, το οποίο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 9 Αυγούστου 1884 στο Σαλαί Μεντόν, κάνοντας μια κυκλική πτήση διάρκειας 23 λεπτών. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ιπτάμενη μηχανή πραγματοποίησε πτήση η οποία κατέληξε στο σημείο της απογείωσής της.Hallion 2003, σελ. 87 Το 1889 εκτέθηκε στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού.

Προτιμώμενοι αριθμοί
Εισήγαγε επίσης ένα πλέον ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα προτιμώμενων αριθμών γνωστό ως αριθμοί Ρενάρ το οποίο ονομάστηκε αργότερα προς τιμήν του και απέκτησε διεθνή αναγνώριση ISO 3. Βοήθησε τον Γαλλικό Στρατό να περιορίσει τον αριθμό των διαφορετικών σχοινιών αεροστάτων που διέθετε στα αποθέματά του από 425 στα 17.

Οδικός Συρμός
Ο συνταγματάρχης Ρενάρ εφηύρε τον Οδικό Συρμό Ρενάρ που αναπτύχθηκε αρχικά από την εταιρεία Darracq, που τον παρουσίασε το 1903 ενώ αναπτύχθηκε περαιτέρω στην Αγγλία από την Daimler. Η κύρια μονάδα κινητήρα που παράγει την ισχύ μεταδίδει την ενέργεια μέσω ενός συνεχούς άξονα που είναι ενωμένος μεταξύ των βαγονιών με έναν καθολικό σύνδεσμο με τους κινητήριους τροχούς κάθε βαγονιού. Κάθε ένα από αυτά, που έχει έξι τροχούς, είναι το κεντρικό ζεύγος και είναι επενδυμένο με σίδηρο, ώστε οι κραδασμοί από το οδόστρωμα να απορροφώνται από τα ελατήρια και τα ελαστικά στους άλλους τροχούς. Κάθε βαγόνι κατευθύνεται από αυτό που βρίσκεται μπροστά του μέσω μιας σειράς ράβδων και συνδέσμων και όταν ένα τρένο Renard παίρνει μια στροφή κάθε βαγόνι ακολουθεί ακριβώς την πορεία του προηγουμένου του.The Commercial Motor-vehicle And Boat Exhibition. The Times, Monday, 11-03-1907, σελ. 4, τχ. 38277 Τροφοδοτούνταν από έναν κινητήρα 16,1 λίτρων Daimler.Lord Montagu and David Burgess-Wise Daimler Century; Stephens 1995 

Ακαδημία
Πιεσμένος από την άρνηση της γαλλικής κυβέρνησης να χρηματοδοτήσει τα πειράματά του καθώς και την απόρριψη της αίτησης του να γίνει μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, αυτοκτόνησε τον Απρίλιο του 1905.Hallion 2003, σελ. 88 Η Ακαδημία αναγνώρισε τα επιτεύγματά του με το βραβείο Prix Plumey το 1902 και το βραβείο Prix Poncelet που το απονεμήθηκε μετά το θάνατό του το 1907.

Παραπομπές

 Hallion, Richard P., Taking Flight. New York: Oxford University Press, 2003 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Charles Renard
 US Centennial of Flight Commission

Κατηγορία:Γάλλοι μηχανικοί