Ούγος του Ιμπελέν

Ο Ούγος, γαλλ. Hugues (π. 1130-33 - 1169/71) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν ένας σημαντικός ευγενής του Σταυροφορικού βασιλείου της Ιερουσαλήμ, κύριος του Ιμπελέν και καστελάνος της Ράμλα.

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπαριζάν κυρίου του Ιμπελέν και της Ελβίς, κόρης του Βαλδουίνου Α΄ καστελάνου της Ράμλα.

Ήταν ενήλικος ώστε να είναι μάρτυρας σε καταστατικά του 1148, άρα θα γεννήθηκε το 1130-33, καθώς η ενηλικίωση ήταν πολλές φορές τα 15 έτη. Μαζί υπογράφει και ο δευτερότοκος αδελφός του Βαλδουίνος. Ο Ούγος ήταν δέκα έτη μεγαλύτερος του τρίτου αδελφού του Μπαλιάν.

Το 1150 απεβίωσε ο πατέρας τους και η μητέρα τους έκανε δεύτερο γάμο με τον Μανασσή των Ιερζ κοντόσταυλο της Ιερουσαλήμ, έναν σφοδρό υποστηρικτή της Μελισσάνθης των Ρετέλ βασίλισσας της Ιερουσαλήμ στον αγώνα για επικράτηση ενάντια στον γιο της Βαλδουίνο Γ΄ των Ανζού. Το 1152 επικράτησε ο τελευταίος και ο Μανασσής εξορίστηκε· στον Ούγο επετράπη να διαδεχθεί τη μητέρα του στη Ράμλα. 

Ο Ούγος έλαβε μέρος στην πολιορκία το 1153 της Ασκαλώνος. Το 1157 στη μάχη του Μπανιάς (αρχ. Πανιάς) αιχμαλωτίστηκε, ελευθερώθηκε όμως μάλλον το επόμενο έτος. Το 1159 επισκέφθηκε την Αντιόχεια και συνάντησε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, που ήλθε να επιβάλλει την επικυριαρχία του επί του πριγκιπάτου. Νυμφεύτηκε την Αγνή, χήρα του Αμωρί Α΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ και μητέρα του Βαλδουίνου Δ΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ. Είναι πιθανό η Αγνή να τον είχε παντρευτεί πριν τον Αμωρί Α΄, το 1157 (ή ενωρίτερα) και όταν ο Ούγος φυλακίστηκε, παντρεύτηκε τον Αμωρί Α΄· όπως και να έχει το πράγμα, το 1163 ο Αμωρί Α΄ πιέστηκε να τη διαζευχθεί για να αναλάβει τον θρόνο. 

Συμμετείχε το 1167 στην εκστρατεία του Αμωρί Α΄ στην Αίγυπτο, μάλιστα έκτισε μία γέφυρα επί του Νείλου. Οι Σταυροφόροι συμμάχησαν με τον σουλτάνο εναντίον του Σιρκούχ, στρατηγού του Νουρ αντ-Ντιν Ζανγκί, που πολεμούσε για τον έλεγχο της Αιγύπτου. Ο Ούγος στάλθηκε να προστατέψει το Κάιρο μαζί με τον γιο του σουλτάνου Καμίλ. Έγινε ο πρώτος Σταυροφόρος που είδε το ανάκτορο του σουλτάνου. Στην ίδια εκστρατεία, σύμφωνα με παράδοση του Οίκου, έπεσε από το άλογο και έσπασε το πόδι του, όμως ο Ούγος του Μιλλύ του έσωσε τη ζωή.Malcolm Barber, "The career of Philip of Nablus in the kingdom of Jerusalem," in The Experience of Crusading, vol. 2: Defining the Crusader Kingdom, Peter Edbury and Jonathan Phillips, eds. (Cambridge University Press, 2003), pg. 61. Το 1169 απεβίωσε σε προσκύνημα στο Αγ. Ιάκωβο στην Κομποστέλα. Το Ιμπελέν και η Ράμλα πέρασε στον αδελφό του Βαλδουίνο. Μικρανιψιός του ήταν ο Ούγος των Ιμπελέν.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1163 την Αγνή των Κουρτεναί κυρία του Τορόν, κόρη του Ζοσλέν Β΄ κόμη της Έδεσσας· δεν απέκτησαν τέκνα.

Πηγές
 William of Tyre, A History of Deeds Done Beyond the Sea. E. A. Babcock and A. C. Krey, trans. Columbia University Press, 1943.
 Peter W. Edbury, John of Ibelin and the Kingdom of Jerusalem. Boydell Press, 1997.
 H. E. Mayer, "Carving Up Crusaders: The Early Ibelins and Ramlas", in Outremer: Studies in the history of the Crusading Kingdom of Jerusalem presented to Joshua Prawer. Yad Izhak Ben-Zvi Institute, 1982.
 Steven Runciman, A History of the Crusades, vol. II: The Kingdom of Jerusalem. Cambridge University Press, 1952.

Αναφορές σε πηγές

Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν