Αρμενικό αγρινό

Το Αρμενικό αγρινό (, haykakan muflon; , Qutch-e armani), επίσης γνωστό ως Αρμενικό πρόβατο,Valdez, R. (2008) Ovis orientalis  The IUCN Red List of Threatened Species Αρμενικό αγριοπρόβατο, Αρμενικό κόκκινο πρόβατο, ή υπερκαυκασιανό πρόβατο English translation of the Russian-language Mlekopitaiushchie Sovetskogo Soiuza (1961) by the Smithsonian Institution's Translation Publishing Program. (Ovis orientalis gmelini) είναι απειλούμενο υποείδος του αγρινού ενδημικό στο Ιράν, την Αρμενία και το Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν.

 Ονοματολογία 
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ|Το O. o. gmelini σε αρμενικό γραμματόσημο του 2012
Το Αρμενικό αγρινό περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1840 από τον Έντουαρντ Μπλάιθ, ο οποίος το εξομοιώνει με το "Orientalische Schaaf" (Πρόβατο της Ανατολής) που περιγράφεται από τον Σάμουελ Γκότλιμπ Γκμέλιν το 1774. Transcription of Blyth's presentation to a session of the Zoological Society of London chaired by Professor Owen. Alternate copy at BHL (no subscription required); description of "O. Gmelinii" begins on p. 69.

 Κατανομή και πληθυσμός 
Το O. o. gmelini απαντάται στο βορειοδυτικό Ιράν. Αρμενικοί αγρινοί μεταφέρθηκαν στο νησί Καμπουντάν στη λίμνη Ούρμια το 1895 και το 1906 από έναν από τους κυβερνήτες του Αζερμπαϊτζάν. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη δεκαετία του 1970 στο νησί διαπίστωσε ότι ο αριθμός τους μειώθηκε από περίπου 3.500 το 1970 σε 1.000 το 1973. Το 2004, 1.658 Αρμενικά άγρια πρόβατα καταμετρήθηκαν στην προστατευόμενη περιοχή Ανγκουράν στην επαρχία Ζαντζάν του Ιράν.

Το O. o. gmelini απαντάται στην επαρχία Σιούνικ στην νότια Αρμενία (σε ένα μικρότερο βαθμό, επίσης στις επαρχίας Αραράτ και Βαγιότς Ντζορ). Σύμφωνα με μελέτη του 2009 υπήρχαν "με δυσκολία πάνω από 200" αγρινοί στην Αρμενία.

Ένας εκτιμώμενος αριθμός 250 με 300 αγρινών βρίσκονται στην αυτόνομη δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στο Αζερμπαϊτζάν.

 Κατοικία 
Το ιρανικό κόκκινο πρόβατο ζει ως επί το πλείστον σε ανοιχτό τραχύ έδαφος σε μεσαία ή μεγάλα υψόμετρα, όπου υπάρχουν βραχώδεις ορεινές περιοχές, στέπες πεδινών και υψίπεδων, βραχώδεις ημιέρημους, πλαγιές καλυμμένες από γρασίδι και αλπικά λιβάδια. Περνούν το καλοκαίρι στα υψηλότερα υψόμετρα, ακριβώς κάτω από το μόνιμο χιόνι. Το χειμώνα, κινούνται χαμηλότερα και μπορεί να έρθουν στις κοιλάδες. Ζουν σε μικρά ή μεγάλα κοπάδια, και το καλοκαίρι τα μεγαλύτερα αρσενικά ζουν μεμονωμένα ή σε ξεχωριστές ομάδες. Μπορούν να ζήσουν έως και 18 χρόνια.

 Μέτρα προστασίας 
Το O. o. gmelini συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία Ι του κόκκινου βιβλίου δεδομένων της ΕΣΣΔ. Στην Αρμενία, το κυνήγι απαγορεύεται από το 1936. Ένα πρόγραμμα αιχμαλωσίας άρχισε στο Ζωολογικό Ινστιτούτο της Αρμενίας με σκοπό την επέκταση του φυσικού αποθέματος Χόσροφ, την αναδιοργάνωση του καταφύγιου Ορντουμπάντ σε κρατικό καταφύγιο, τον έλεγχο των ζώων και τη μείωση της λαθροθηρίας. Το 2011, το πρόστιμο για το κυνήγι του αρμενικού αγρινού στην Αρμενία ήταν 3 εκατομμύρια ντραμ (περίπου 8.000 δολάρια).

Στο Ιράν, το κυνήγι του O. o. gmelini επιτρέπεται μόνο με άδεια, εκτός των προστατευόμενων περιοχών, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Φεβρουαρίου. Στις προστατευόμενες περιοχές, η βόσκηση των κτηνοτροφικών ζώων ελέγχεται αυστηρά.

Παραπομπές

 Περαιτέρω ανάγνωση 



Κατηγορία:Πανίδα της Αρμενίας
Κατηγορία:Πανίδα του Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Πανίδα του Ιράν