41η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 41η Συμφωνία σε Ντο μείζονα, K. 551 είναι μία συμφωνία Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που ολοκληρώθηκε στις 10 Αυγούστου 1788.Deutsch 1965, 320 Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε διάρκεια συμφωνία του Αυστριακού συνθέτη, καθώς και την τελευταία του. Από πολλούς μουσικούς κριτικούς, θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες συμφωνίες της κλασικής μουσικής. Η Συμφωνία είναι γνωστή και ως Jupiter (ελληνιστί: Συμφωνία του Διός). Το προσωνύμιο της αποδίδεται στον ιμπρεσάριο Γιόχαν Πίτερ Σάλομον. 

Η Συμφωνία χωρίζεται σε τέσσερα μέρη: Ι) Allegro vivace, 4/4, II) Andante cantabile, 3/4, σε Φα μείζονα, ΙΙΙ) Menuetto: Allegretto – Trio, 3/4, IV) Molto allegro, 2/2. Περίπου ο μέσος χρόνος εκτέλεσής της κυμαίνεται στα 33 λεπτά. Η συμφωνία είναι γραμμένη σε για φλάουτο, 2 όμποε, 2 φαγκότο, 2 κόρνο σε Ντο, 2 τρομπέτες σε Ντο, τιμπάνι  σε Ντο και Σολ και έγχορδα.  Επίσης, είναι άγνωστο αν η πρώτη εκτέλεσης της συμφωνίας, έγινε κατά την περίοδο που ζούσε ο Μότσαρτ. 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η 41η Συμφωνία στο IMSLP.org
Analysis of the fugal coda from the finale 
List of live performances on Bachtrack

Κατηγορία:Συμφωνίες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο μείζονα
Κατηγορία:Συνθέσεις του 1788