Νάντια Μουράντ

Η Νάντια Μουράντ (Νάντια Μουράντ Μπασέε Τάχα) ήταν θύμα σεξουαλικής δουλείας του Ισλαμικού Κράτους η οποία μαζί με την Λαμίγια Χατζί Μπασάρ επέζησε και έγινε εκπρόσωπος των γυναικών που έχουν υποστεί σεξουαλική βία από το Ισλαμικό Κράτος. Είναι δημόσια υποστηρικτής της κοινότητας των Γιαζίντι του Ιράκ, μιας θρησκευτικής μειονότητας κατά της οποίας οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους έχουν εξαπολύσει εκστρατεία γενοκτονίας και της έχει απονεμηθεί το Βραβείο Ζαχάρωφ το 2016.«Το βιβλίο των βραβευθέντων με το βραβείο Ζαχάρωφ 2016», Λουξεμβούργο: Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2016, ISBN 978-92-823-9592-9, σελ. 12  Σημείωση πνευματικών δικαιωμάτων: «Επιτρέπεται η αναπαραγωγή με αναφορά της πηγής». Επιτρέπεται ελεύθερα η επαναχρησιμοποίηση με αναφορά της πηγής, με βάση την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 2011/833/EU . Το 2018 τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης μαζί με τον Ντένις Μακουέγκε.

Στις 3 Αυγούστου 2014 το Ισλαμικό Κράτος δολοφόνησε όλους τους άρρενες του χωριού Κότσο (Kocho), στην περιοχή Σιντζάρ (Sinjar) του Ιράκ, τόπο καταγωγής της Χατζί Μπασάρ (Aji Bashar) και της Μουράντ. Μετά τη σφαγή αυτή, το Ισλαμικό Κράτος προχώρησε στην υποδούλωση γυναικών και παιδιών. Όλες οι γυναίκες, μεταξύ αυτών η Χατζί Μπασάρ, η Μουράντ και οι αδελφές τους, απήχθησαν, αγοράστηκαν και πουλήθηκαν επανειλημμένα και χρησιμοποιήθηκαν ως σκλάβες του σεξ. Στη σφαγή στο Κότσο η Μουράντ έχασε έξι από τους αδερφούς της και τη μητέρα της, η οποία δολοφονήθηκε μαζί με άλλες 80 μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκες που κρίθηκε ότι δεν είχαν σεξουαλική αξία.

Τον Νοέμβριο του 2014 η Μουράντ κατόρθωσε να δραπετεύσει με τη βοήθεια γειτόνων της, οι οποίοι την έβγαλαν από την περιοχή που ελεγχόταν από το Ισλαμικό Κράτος, και έτσι έφτασε σε καταυλισμό προσφύγων στο βόρειο Ιράκ και έπειτα στη Γερμανία. Ένα έτος αργότερα, τον Δεκέμβριο του 2015, η Μουράντ μίλησε για την εμπειρία της στην πρώτη στην ιστορία σύνοδο του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την εμπορία ανθρώπων. Τον Σεπτέμβριο του 2016 έγινε η πρώτη πρέσβειρα καλής θέλησης του UNODC (Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος) για την αξιοπρέπεια των επιζώντων από εμπορία ανθρώπων και συμμετείχε σε παγκόσμιες και τοπικές πρωτοβουλίες ευαισθητοποίησης σχετικά με τη δεινή θέση αναρίθμητων θυμάτων εμπορίας. Τον Οκτώβριο του 2016 το Συμβούλιο της Ευρώπης την τίμησε με το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάκλαβ Χάβελ. Το 2018 έλαβε το Νόμπελ Ειρήνης, μαζί με τον γυναικολόγο Ντένις Μουκουέγκε από το Κονγκό, για τις προσπάθειές τους κατά της σεξουαλικής βίας σαν πολεμικό όπλο.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ιρακινοί
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Κατηγορία:Ιρακινοί ακτιβιστές