Καρλότα του Βελγίου

Η Καρλόττα (γαλλ. Charlotte de Belgique, 7 Ιουνίου 1840 – 19 Ιανουαρίου 1927) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας ήταν πριγκίπισσα του Βελγίου και μετέπειτα αρχιδούκισσα της Αυστρίας και αυτοκράτειρα του Μεξικού.

Βιογραφία

 Νεανικά χρόνια 
Η Μαρία Καρλόττα Αμαλία Αυγούστα Βικτωρία Κλημεντίνη Λεοπολδίνη γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1840 στο Παλάτι του Λάκεν των Βρυξελλών και ήταν το τέταρτο παιδί και η μοναχοκόρη του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου και της Λουίζας της Ορλεάνης. Ονομάσθηκε Καρλόττα προς τιμήν της πρώτης συζύγου του πατέρα της, Καρλόττας της Ουαλίας, η οποία πέθανε κατά τη διάρκεια τοκετού το 1817.

Η παιδική της ηλικία σημαδεύτηκε από το θάνατο της μητέρας της το 1850, όταν η Καρλόττα ήταν δέκα ετών. Ο πατέρας της την παρέδωσε στη φροντίδα γκουβερνάντων, ενώ ο ίδιος ήταν κυρίως απών με σημαντικό κόστος στη ζωή των παιδιών του.

 Γάμος 
Στα νιάτα της η Καρλόττα έμοιαζε με τη μητέρα της και διαπιστώθηκε ότι η ομορφιά της διέθετε ευαίσθητα χαρακτηριστικά. Σε συνδυασμό με την ιδιότητά της ως μοναδική κόρη του βασιλιά Λεοπόλδου, ήταν μια επιθυμητή νύφη. Δύο πιθανοί μνηστήρες ήταν ο Γεώργιος της Σαξονίας και ο Πέτρος Ε΄ της Πορτογαλίας. Το 1856 γνώρισε και ερωτεύτηκε το δεύτερο εξάδελφό της, Μαξιμιλιανό της Αυστρίας. Ο ενθουσιασμός της Καρλόττας δεν ήταν κοινός για τη Μαξιμιλιανό που φαίνεται να ενδιαφερόταν περισσότερο για τη διαπραγμάτευση της προίκας της. Η Καρλόττα και ο Μαξιμιλιανός παντρεύτηκαν στο Βασιλικό Ανάκτορο των Βρυξελλών στις 27 Ιουλίου 1857. 

Έγινε γρήγορα καλοδεχούμενη στην αυστριακή Αυλή από την πεθερά της, αρχιδούκισσα Σοφία, η οποία την θεωρούσε υπόδειγμα νύφης. Η συμπεριφορά της Σοφίας προς την Καρλόττα δυσχέρανε περισσότερο τη σχέση της με την άλλη νύφη της, αυτοκράτειρα Ελισάβετ, ενώ ο στενός δεσμός και τα κοινά που είχε η Ελισάβετ με το Μαξιμιλιανό προξενούσαν δυσαρέσκεια στην Καρλόττα. 

Το 1857 ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Ιωσήφ έδωσε στον αδελφό του, Μαξιμιλιανό, τη διοίκηση της Λομβαρδίας και της Βενετίας. Το ζεύγος εγκαταστάθηκε στο Μιλάνο, όμως σύντομα ο Μαξιμιλιανός παραιτήθηκε και εγκαταστάθηκαν στο Κάστρο Μιραμάρε της Τεργέστης. 

 Αυτοκράτειρα του Μεξικού 
Στα τέλη της δεκαετίας του 1850 ο φιλόδοξος Ναπολέων Γ΄ της Γαλλίας ξεκίνησε τη γαλλική παρέμβαση στο Μεξικό. Η Γαλλία, πρόθυμη να μετατρέψει το Μεξικό σε δορυφορικό κράτος, έψαξε για ένα κατάλληλο πρόσωπο για να υπηρετήσει ως ο ονομαστικός αυτοκράτορας του Μεξικού. Η επιλογή ήταν ο Μαξιμιλιανός, ο οποίος, παρότι εκείνο το διάστημα ήταν κυβερνήτης των αυστριακών κτίσεων στη Λομβαρδοβενετία, δεν είχε καμία πραγματική εξουσία στην Ιταλία και ήταν πρόθυμος για έναν πιο απαιτητικό ρόλο. Αν και αρνήθηκε το θρόνο το 1859, δέχτηκε όταν έγινε η ίδια πρόταση τον Απρίλιο του 1864 και το Μάιο ο Μαξιμιλιανός στέφθηκε αυτοκράτορας του Μεξικού και η Καρλόττα ως αυτοκρατορική σύζυγος. 

Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά. Η Καρλόττα μαζί με τον σύζυγό της είχαν υιοθετήσει για καθαρά πολιτικούς λόγους, τα δύο εγγόνια του Αυγουστίνου Α΄, πρώην Βασιλιά του Μεξικού, τον Αγουστίν δε Ιτουρμπίδε υ Γκρην και τον εξάδελφό του, Σαλβαδόρ δε Ιτουρμπίδε υ Μαρσάν, και είχαν αποφασίσει να τα μεγαλώσουν ως κανονικούς διαδόχους του θρόνου του Μεξικού. 

Η βασιλεία τους σημαδεύτηκε από τις δαπανηρές ανακαινίσεις των κατοικιών τους, τη συνεχή παρουσία φρουράς για την προστασία τους από επαναστάτες και τη γαλλική εισβολή στο Μεξικό, υπό τη στήριξη του Βελγίου και της Αυστρίας, που οδήγησε σε εμφύλιο πόλεμο. Παρά την αρχική υποστήριξη του Μαξιμιλιανού από μικρή μερίδα συντηρητικών, η απόφασή του να απαλλοτριώσει τον κληρικό πλούτο τον αποξένωσε από την Εκκλησία και τους συντηρητικούς. Οι εξεγέρσεις των Μεξικανών υπό τον Μπενίτο Χουάρες, σε συνδυασμό με την ρήξη Γαλλίας και Μαξιμιλιανού για τη διαχείριση των οικονομικών, έφεραν τη χώρα σε έκρυθμη κατάσταση. Στις αρχές του 1866 ο Ναπολέων Γ΄ απέσυρε τα γαλλικά στρατεύματα αφήνοντας το Μαξιμιλιανό χωρίς σύμμαχο. Η Καρλόττα έφυγε από το Μεξικό μαζί με τους γιους της για να μεταπείσει το Ναπολέοντα, ενώ λίγους μήνες μετά ο Μαξιμιλιανός συνελήφθη και, παρά τις απεγνωσμένες εκκλήσεις της Καρλόττας για βοήθεια στο Ναπολέοντα Γ΄ και στον Πάπα Πίο Θ΄ στο Βατικανό, εκτελέστηκε στις 19 Ιουνίου 1867.

 Χηρεία και επιστροφή στην Ευρώπη 
Ήδη κατά την προσπάθεια διάσωσης του Μαξιμιλιανού, η Καρλόττα παρουσίασε συμπτώματα παράνοιας και νευρικού κλονισμού, που σύντομα της προκάλεσαν αίσθημα καταδίωξης. Όταν ο αδελφός της, βασιλιάς Λεοπόλδος Β΄, έμαθε για τη συμπεριφορά της αδελφής του στη Ρώμη, έστειλε τον αδελφό τους, Φίλιππο, να την συνοδεύσει πίσω στο Μιραμάρε, όπου έμεινε περιορισμένη και φρουρούμενη από Αυστριακούς στρατιώτες. Στο μεταξύ, τα νέα για τη μοίρα του Μαξιμιλιανού έφτασαν στην Ευρώπη, αλλά οι συγγενείς της Καρλόττας της έκρυψαν την αλήθεια. Λόγω της τραγικής της σωματικής και ψυχικής κατάστασης, τόσο οι Βέλγοι όσο και οι Αυστριακοί συγγενείς της διεκδικούσαν την κηδεμονία της. Τελικά, η νύφη της, Μαρία Ερριέττα, έπεισε την αυστριακή πλευρά να επιτρέψει στην Καρλόττα να επιστρέψει στο Βέλγιο.

Μετά τη δολοφονία του Μαξιμιλιανού, η Καρλόττα επέστρεψε στο Βέλγιο και έμεινε στο Παλάτι του Τερβύρεν και μετά στο Παλάτι του Λάκεν. Οι δύο υιοθετημένοι γιοι της έφυγαν για σπουδές στην Αγγλία. Όταν τελικά έμαθε τι συνέβη στο Μαξιμιλιανό, συνετρίβη. Το 1869 επέστρεψε στο Τερβύρεν, αλλά μετά την καταστροφή του από πυρκαγιά εγκαταστάθηκε στο Παλάτι Μπουκώ στο Μέισε. Κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Λεοπόλδος Β΄ νοιαζόταν για την αδελφή του. Η χήρα Καρλόττα έγραφε γράμματα για τη βαθιά ευγνωμοσύνη για τη φροντίδα που έλαβε από τον αδελφό της και τα ανίψια της. 

Έως το τέλος της ζωής της, έμεινε αποκομμένη από τα κοσμικά και περνούσε περιόδους γαλήνης ή έντονης μονομανίας. Για να παραμένει απασχολημένη, έκανε μεγάλους περιπάτους, κεντούσε, έπαιζε χαρτιά και άκουγε μουσική. Άλλες στιγμές έκανε συζητήσεις με φανταστικά πρόσωπα ή κατέστρεφε αντικείμενα. Έμεινε βαθιά ερωτευμένη με τον σύζυγό της. Μετά το θάνατό του λάτρευε όλα τα σωζόμενα υπάρχοντα που είχε απολαύσει από κοινού.

Παρά την κατοχή του Βελγίου από τους Γερμανούς κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ζωή της παρέμεινε ίδια. Έχοντας τον τίτλο της αρχιδούκισσας της Αυστρίας, συμμάχου των Γερμανών, ήταν ασφαλής.

 Το τέλος 
Απεβίωσε από πνευμονία, που προκλήθηκε από τη γρίπη, στις 19 Ιανουαρίου 1927 στο Παλάτι Μπουκώ σε ηλικία 86 ετών. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.

 Πρόγονοι 

Τίτλοι
7 Ιουνίου 1840 – 27 Ιουλίου 1857: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Καρλόττα του Βελγίου, Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα
27 Ιουλίου 1857 – 10 Απριλίου 1864: Η Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότητα Η Αρχιδούκισσα Καρλόττα της Αυστρίας, Πριγκίπισσα Καρλόττα του Βελγίου, Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, Δούκισσα της Σαξονίας, Βασιλική Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Βοημίας
10 Απριλίου 1864 – 15 Μαΐου 1867: Η Αυτοκρατορική της Μεγαλειότητα Καρλόττα, Αυτοκράτειρα του Μεξικού
15 Μαΐου 1867– 19 Ιανουαρίου 1927: Η Αυτοκρατορική της Μεγαλειότητα Η Αυτοκράτειρα Καρλόττα του Μεξικού

Τιμητικές διακρίσεις
 20px Αυστριακή Αυτοκρατορία: Κυρία  του Τάγματος του Έναστρου Σταυρού - 60px
 : 525η Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας - 50px
 20px Μάλτα: Κυρία Μεγαλόσταυρου της Τιμής και της Αφοσίωσης του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Τάγματος της Μάλτας - 50px
25px Μεξικανική Αυτοκρατορία: Μεγαλόσταυρος του Αυτοκρατορικού Τάγματος του Αγίου Καρόλου - 50px (Δεύτερη Μεξικανική Αυτοκρατορία).

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

 .




















 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

|-

|-

|-

Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας