Σοφία του Αννόβερου

Η Σοφία (, 14 Οκτωβρίου 1630 - 8 Ιουνίου 1714ή 28 Μαΐου με το παλιό ημερολόγιο.) του Οίκου του Παλατινάτου-Ζίμμερν ήταν πριγκίπισσα του Παλατινάτου και μετέπειτα εκλέκτειρα του Αννοβέρου.Dirk van der Cruysse, Sophie de Hanovre: mémoires et lettres de voyage

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χάγη το 1630 και ήταν το δωδέκατο παιδί και η πέμπτη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ του Παλατινάτου (του Οίκου του Βίττελσμπαχ, από τον κλάδο του Οίκου του Παλατινάτου-Ζίμμερν) και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Οι γονείς της έγιναν βασιλιάς/βασίλισσα της Βοημίας για μερικούς μήνες και ήταν γνωστοί ως Βασιλιάς/Βασίλισσα του Χειμώνα, διότι τόσο κράτησε η εξουσία τους εκεί. Πριν το γάμο της η Σοφία, ως κόρη του Φρειδερίκου Ε΄, αναφέρεται ως Σοφία, Πριγκίπισσα του Παλατινάτου του Ρήνου ή Σοφία του Παλατινάτου, αν και οι γονείς της είχαν ήδη εκδιωχθεί από το θρόνο (1620).

Παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, Εκλέκτωρ του Αννοβέρου, το 1658. Ο Ερνέστος Αύγουστος ήταν δεύτερος εξάδελφος της μητέρα της Σοφίας, καθώς και οι δύο ήταν δισέγγονοι του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας. Απέκτησαν οκτώ παιδιά, εκ των οποίων επιβίωσαν τα επτά.

Η Σοφία ήταν εναντίον τού γάμου του γιου της, Γεωργίου, με τη Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε, επειδή η μητέρα της Σοφίας Δωροθέας δεν ήταν βασιλικής καταγωγής, και η Σοφία συχνά αναφερόταν προς αυτή ως "περίττωμα ποντικιού αναμεμειγμένο μέσα στο πιπέρι".Hatton, pp. 36, 42

Ως εγγονή του Ιακώβου Α΄ έγινε επίδοξη κληρονόμος στα Στέμματα του Βασιλείου της Αγγλίας και του Βασιλείου της Ιρλανδίας, βάσει της Ρυθμιστικής Πράξης Διαδοχής του 1701. Μετά τις Πράξεις της Ένωσης 1707, έγινε επίδοξη κληρονόμος στον ενοποιημένο θρόνο του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας. 

Παρόλο που ήταν πολύ μεγαλύτερη από την εξαδέλφη της, Άννα της Μεγάλης Βρετανίας, η Σοφία ήταν πιο υγιής. Σύμφωνα με την Κόμισσα του Μπύκεμπουργκ σε επιστολή προς την ανιψιά της Σοφίας, τη ραουγραβίνη Λουίζα, η Σοφία αισθάνθηκε άρρωστη αφότου έλαβε μια οργισμένη επιστολή από την Άννα. Δύο ημέρες αργότερα, κατά την διάρκεια του περιπάτου στους κήπους του Χερρενχάουζεν, μετά από ξαφνική βροχή έτρεξε προς το στέγαστρο, κατέρρευσε και πέθανε σε ηλικία 83 ετών, πολύ προχωρημένη ηλικία για την εποχή. The Oxford Dictionary of National Biography Τάφηκε στο παρεκκλήσιο του Κάστρου Λάινε στο Αννόβερο. 

Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα απεβίωσε και η βασίλισσα Άννα σε ηλικία 49 ετών, χωρίς επιζώντες απογόνους. Αν η Άννα είχε πεθάνει πριν τη Σοφία, εκείνη θα είχε γίνει το γηραιότερο άτομο που θα ανέβαινε στον βρετανικό θρόνο. Τελικά, ο θρόνος πήγε στο μεγαλύτερο γιο της Σοφίας, Γεώργιο, την 1η Αυγούστου 1714.

Μετά την καταστροφή του ανακτόρου και του παρεκκλησίου κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τις βρετανικές αεροπορικές επιδρομές, τα λείψανά της μεταφέρθηκαν στο μαυσωλείο του Ερνέστου Αυγούστου Α΄ του Αννοβέρου, στους Κήπους Μπέργκγκαρτεν του Χέρρενχαουζεν το 1957.

Οικογένεια
Η Σοφία παντρεύτηκε τον Ερνέστο Αύγουστο του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, Εκλέκτορα του Αννοβέρου, και απέκτησαν οκτώ παιδιά:
 Γεώργιος Α΄ (1660 - 1727), Βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας. Νυμφεύτηκε τη Σοφία Δωροθέα του Τσέλλε, απέκτησαν 2 παιδιά.
 Φρειδερίκος Αύγουστος (1661 - 1690), Αυτοκρατορικός Στρατηγός. Σκοτώθηκε σε μάχη.
 Μαξιμιλιανός Γουλιέλμος (1666 - 1726), Πρίγκιπας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, αρχιστράτηγος του αυτοκρατορικού στρατού.
 θνησιγενής γιος (13 Δεκεμβρίου 1666).
 Σοφία Καρλόττα (1668 - 1705), παντρεύτηκε το Φρειδερίκο Α΄ της Πρωσίας.
 Κάρολος Φίλιππος (1669 - 1690), σκοτώθηκε σε μάχη.
 Χριστιανός Ερρίκος (1671 - 1703), συνταγματάρχης αυτοκρατορικού στρατού. Σκοτώθηκε σε μάχη.
 Ερνέστος Αύγουστος (1674 - 1728), Δούκας της Υόρκης & του Ώλμπανυ, αργότερα Ερνέστος Αύγουστος Β΄, Πρίγκιπας-Επίσκοπος του Οσναμπρύκ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

 Βιβλιογραφία 
 Duggan, J. N., Sophia of Hanover, From Winter Princess to Heiress of Great Britain; London, Peter Owen, 2010
 Klopp, Onno (ed.), Correspondance de Leibniz avec l'électrice Sophie. Hanover, 1864–1875
 Van der Cruysse, Dirk; Sophie de Hanovre, memoires et lettres de voyage; Paris, Fayard, 1990


 Israel, Johnathan I. Radical Enlightenment. Oxford University Press, 2001, 84.

|-

Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Παλατινάτου
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ