Γεώργιος Ομπρένοβιτς

Ο Γεώργιος (σερβικά Ђорђе, 1889Allström, Carl Magnus (1904). Dictionary of royal lineage of Europe and other countries. Volume 2. – 9 Οκτωβρίου 1925) από τον Οίκο των Ομπρένοβιτς ήταν ετεροθαλής αδελφός του Αλεξάνδρου Α΄ της Σερβίας. Μικρός εκαλείτο Ομπρέν Χρίστιτς, μετά ως Γεώργιος Ομπρένοβιτς διεκδίκησε το θρόνο της Σερβίας. 

Βιογραφία
Ήταν ο νόθος γιος τού Μίλαν Γ΄ πρίγκιπα, μετά βασιλιά της Σερβίας από την ερωμένη του Αρτεμισία Ιωαννίδη (σύζυγο τού Μίλαν Χρίστιτς) Ελληνίδα της Κωνσταντινούπολης. 

Γεννήθηκε στο Βελιγράδι ως Χρίστιτς. Ο Μίλαν Γ΄ τον αναγνώρισε ως δικό του γιο και τον ονόμασε Ομπρέν, για να υπογραμμίσει τη συγγένεια με τον Οίκο του. Ο σύζυγος της Αρτεμισίας, ο Μίλαν, ήταν ιδιαίτερος γραμματέας τού Μίλαν Γ΄ και γιος τού Φιλίππου Χρίστιτς πρωθυπουργού της Σερβίας. 

Η αθέμιτη σχέση του βασιλιά και το ότι η Αρτεμισία ζούσε στο παλάτι, προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο. Η σύζυγος του βασιλιά Ναταλία Κέσκο, πήρε τον γιο της Αλέξανδρο διάδοχο της Σερβίας και έφυγε στο Βήσμπαντεν της Γερμανίας. Ο Μίλαν Χρίστιτς είχε σταλεί στο εξωτερικό ως ακόλουθος της Σερβίας, με τον όρο η Αρτεμισία να έμενε στο Βελιγράδι. Επρόκειτο να τοποθετηθεί στο Βερολίνο, ωστόσο η Αυλή εκείδεν τον αποδέχθηκε και γι' αυτό διορίστηκε τελικά στη Ρώμη. Ο Μίλαν Γ΄ είχε δώσει έγγραφη υπόσχεση γάμου στην Αρτεμισία, αλλά σε αυτό εναντιώθηκε ο μητροπολίτης Βελιγραδίου.

Τελικά ο καθένας από τους γονείς του Γεωργίου εξασφάλισαν διαζύγια. Ο Μίλαν Γ΄ χώρισε το 1889 και παραιτήθηκε του θρόνου, θυμώνοντας την Αρτεμισία. Ο Μίλαν Γ΄ ζητούσε όλο και περισσότερα χρήματα από την Αρτεμισία, ώσπου αυτή κουράστηκε, πήρε τον γιο τους και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της είχε αξιοσημείωτη περιουσία: ξεκίνησε από αρχιτέκτονας κτηρίων και κήπων του σουλτάνου και μετά έγινε τραπεζίτης. Τότε ο Μίλαν Γ΄ απέσυρε την υπόσχεση γάμου που είχε κάνει στην Αρτεμισία, ζήτησε χρήματα από την Κυβέρνηση της Σερβίας και τελικά συμφιλιώθηκε με τη Ναταλία το 1893. Απεβίωσε το 1901 στη Βιέννη.

Διεκδικητής βασιλιάς της Σερβίας
Ο Γεώργιος μεγάλωσε σε ένα προνομιούχο περιβάλλον στην Κωνσταντινούπολη. Ο Αλέξανδρος είχε φερθεί τόσο άσχημα στον πατέρα του, που φίλοι τού Μϊλαν Γ΄, τρομοκρατημένοι από τη συμπεριφορά τού νέου βασιλιά, έβλεπαν τον Γεώργιο ως πιθανό βασιλιά. Μάλιστα ο Ευγένιος Ζίτσυ κόμης από την Ουγγαρία, ανέλαβε την προστασία τού Γεωργίου σαν πατέρας του και προσπάθησε να τον εγγράψει στη στρατιωτική Ακαδημία της Μ. Θηρεσίας, αλλά ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας, που δεν επιθυμούσε να δει τον Γεώργιο ως βασιλιά, απέρριψε το αίτημα. Ο Αλέξανδρος, αν και δεν είχε τέκνα, δεν έβλεπε τον Γεώργιο ως διάδοχο, αλλά τη 2η εξαδέλφη του Ναταλία Κωνσταντίνοβιτς, κόρη τού Αλεξάνδρου (γιου της Άνκας Ομπρένοβιτς) και σύζυγο τού Μίρκο πρίγκιπα τού Μαυροβουνίου. 

Το 1903 ο Αλέξανδρος και η σύζυγός του δολοφονήθηκαν βάναυσα από πραξικοπηματίες, που έφεραν στο θρόνο τον Πέτρο Α΄ των Καραγεώργεβιτς. Ο Οίκος του νέου βασιλιά ήταν σε διαμάχη με τους Ομπρένβιτς για τον θρόνο της Σερβίας. Τότε ο κόμης Ευγένιος ισχυρίστηκε ότι ο Μίλαν Γ΄ είχε υποθετικά υιοθετήσει τον Γεώργιο, πράγμα που τον νομιμοποίησε ως γιο του. Έτσι ο Γεώργιος, ως διάδοχος του Αλεξάνδρου, διεκδίκησε τον θρόνο και οι υποστηρικτές του δημοσίευαν προκηρύξεις και ανταγωνιζόταν τους υποστηρικτές του Πέτρου Α΄. Αν και διαδόθηκε ότι θα ερχόταν στη Σερβία με τη μητέρα του, ωστόσο δεν έβγαιναν έξω από το σπίτι τους στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα και με συμβουλή του σουλτάνου ότι υπάρχει φόβος να δολοφονηθούν. 

Το 1906 έκανε μία προσπάθεια να λάβει τον θρόνο, αλλά χωρίς επιτυχία. Αργότερα σπούδαζε στο Κλαούζενμπουρκ της Ουγγαρίας, όταν σε ένα καφέ διαπληκτίστηκε με έναν φοιτητή και έβγαλαν μαχαίρια. Σώθηκε από τη συμπλοκή, αλλά με τραύματα στο κεφάλι, τους ώμους και το στήθος. Το ίδιο έτος απεβίωσε ο κόμης Ευγένιος και τού άφησε λίγα χρήματα. Τα δικά του τα είχε ξοδέψει για να υποστηρίξει τη διεκδίκησή του· ο βασιλιάς πατέρας του δεν τού είχε αφήσει κάτι. Ευτυχώς είχε την περιουσία τού πάππου του στην Κωνσταντινούπολη. 

Οικογένεια
Αναφέρθηκε σε έντυπο ότι γιος του ήταν ο:
 Στέφανος, του οποίου ο γιος:
 Πάντα/Πάνκα Ομπρένοβιτς ήταν πρόεδρος του Ιδρύματος Ομπρένοβιτς. Απεβίωσε το 2002 στο Παρίσι.

Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς