Πρωτοσλάβοι

Οι Πρωτοσλάβοι, επίσης γνωστοί ως Παλαιοσλάβοι, ήταν ποικιλόμορφη ομάδα φυλετικών κοινωνιών που ζούσαν κατά την Περίοδο της Μετανάστευσης και του Πρώιμου Μεσαίωνα (περίπου τον πέμπτο έως τον δέκατο αιώνα) στην Ανατολική Ευρώπη και καθιέρωσαν τα θεμέλια για τα σλαβικά έθνη μέσω των σλαβικών κρατών του Υψηλού Μεσαίωνα. Η πρώτη γραπτή χρήση του όρου "Σλάβοι" χρονολογείται στον 6ο αιώνα, όταν οι σλαβικές φυλές κατοικούσαν σε μεγάλο μέρος της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Μέχρι εκείνο τον αιώνα, οι ιθαγενείς ιρανικές εθνοτικές ομάδες (οι Σκύθες, οι Σαρμάτες και οι Αλανοί) είχαν ωθηθεί από τον σλαβικό πληθυσμό της περιοχής. Κατά τους επόμενους δύο αιώνες, οι Σλάβοι επεκτάθηκαν νοτιοδυτικά προς τα Βαλκάνια και τις Άλπεις και βορειοανατολικά προς τον ποταμό Βόλγα."[B]etween the sixth and seventh centuries, large parts of Europe came to be controlled by Slavs, a process less understood and documented than that of the Germanic ethnogenesis in the west. Yet the effects of Slavicization were far more profound". 

Αρχίζοντας από τον ένατο αιώνα, οι Σλάβοι σταδιακά ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό (Βυζαντινή Ορθοδοξία και Ρωμαιοκαθολικισμός). Μέχρι τον 12ο αιώνα, ήταν ο πυρήνας πολλών μεσαιωνικών χριστιανικών κρατών: οι Ανατολικοί Σλάβοι στην Κιεβινή Ρωσία, οι Νότιοι Σλάβοι στη Βουλγαρία, στην Κροατία, στη Βοσνία και στη Σερβία και οι Δυτικοί Σλάβοι στην Πολωνία, στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Πομερανία, Βοημία, Μοραβία) και στο Βασίλειο της Ουγγαρίας.

Παραπομπές