Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ

Ο Οίκος του Λιμβούργου-Στίρουμ, γερμ. Limburg-Stirum είναι ένας από τους παλαιότερους της Ευρώπης. Είναι κλάδος του Οίκου του Μπεργκ, που είναι κλάδος του Οίκου των Ετσονιδών με αρχή από τον 9ο αι. Το όνομά του προέρχεται από την πόλη Λίμπουργκ επί του Λέννε.

 Ιστορία 
Η κομητεία του Λίμπουργκ και η κυριότητα του Στίρουμ υπαγόταν φεουδαλικά στο βασίλειο της Γερμανίας ως το 1806, οπότε η Συνομοσπονδία του Ρήνου την υπήγαγε στο πριγκιπάτο του Ζαλμ. To 1809 απεβίωσε ο τελευταίος άρρην απόγονος που είχε γαίες, έτσι το 1815 το Συνέδριο της Βιέννης δεν αναφέρθηκε στις γαίες του Οίκου, ούτε αργότερα το Αλμανάκ του Γκότα στα μέλη τουHeinz Gollwitzer, Die Standesherren. Die politische und gesellschaftliche Stellung der Mediatisierten 1815-1918. Ein Beitrag zur deutschen Sozialgeschichte, Göttingen 1964. Ο Οίκος του Μπεργκ από τον οποίο προέρχεται ο παρών Οίκος, είχε μέλη πέντε αρχιεπισκόπους της Κολωνίας· ένας από αυτούς ήταν άγιος και ένας άλλος ήταν και δούκας της Βεστφαλίας.

Ο Αδόλφος Δ΄, κόμης του Μπεργκ έκτισε το κάστρο Άλτενα επί του Λέννε στη Βεστφαλία. Το 1161 τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος στο μεγαλύτερο μέρος της κομητείας, ενώ ο δευτερότοκος Έμπερχαρντ Α΄ έλαβε το ανατολικό μέρος με το κάστρο και ονομάστηκε κόμης της Άλτενα. Το 1180 που απεβίωσε, η περιοχή του μοιράστηκε: ο πρωτότοκος Άρνολντ έλαβε το βορειοδυτικό μέρος, έκτισε το κάστρο Ίζενμπεργκ και ονομάστηκε κόμης του Ίζενμπεργκ, ενώ ο δευτερότοκος το νοτιοανατολικό μέρος, ιδρύοντας τον κλάδο του Λα Μαρκ. Ο γιος του Άρνολντ, Φρειδερίκος, κόμης του Ίζενμπεργκ έχανε εδάφη από τον Ένγκελμπερτ Β΄, αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας, εξάδελφο του Άρνολντ. Ο Φρειδερίκος μάλλον ευθύνεται για τη δολοφονία του αρχιεπισκόπου: κατασχέθηκε η περιουσία του και το κάστρο του πολιορκήθηκε και κρημνίστηκε από τον νέο αρχιεπίσκοπο. Αιχμαλωτίστηκε και βασανίστηκε στον τροχό, ώσπου απεβίωσε· είχε νυμφευτεί την αδελφή του Ερρίκου Δ΄, δούκα του Λίμπουργκ.

Ο γιος του Φρειδερίκου, Ντήτριχ Α΄, κόμης του Ίζενμπεργκ πολέμησε με τη βοήθεια του θείου του, Ερρίκου Δ΄ και ανακατέλαβε τις πατρικές περιοχές. Έκτισε νέο κάστρο, που το ονόμασε Λίμπουργκ (νυν Χοενλίμπουργκ). Ο δισέγγονός του, Ιωάννης Β΄ απέκτησε την κυριότητα του Στίρουμ. Ο πέμπτος απόγονος αυτού νυμφεύτηκε την Ίρμγκαρντε, κληρονόμο των κομητειών Μπρόνκχορστ και Μπόρκουλο, που από τότε έμειναν στον Οίκο του. Ο εγγονός του Ιάκωβος νυμφεύτηκε τη Μαρία, κληρονόμο των κυριοτήτων Γκέμεν και Ίλεραϊχεν, που επίσης έμειναν στον Οίκο.

Ο γιος του Χέρμαν Όθων Α΄ υπηρέτησε στον Ολλανδικό στρατό. Είχε τρεις γιούς, που ίδρυσαν κλάδους: του Λίμπουργκ-Μπρόνκχορστ & Μπόρκουλο, του Λίμπουργκ-Γκέμεν & Ίλεραϊχεν και του Λίμπουργκ-Στίρουμ. Ο πρώτος κλάδος πώλησε τις γαίες του. Ο δεύτερος κλάδος χωρίστηκε το 1657: ο κλάδος Λίμπουργκ-Στίρουμ-Γκέμεν εξαλείφθηκε το 1782 και ο κλάδος Λίμπουργκ-Στίρουμ-Ίλεραϊχεν το 1800. Ο τρίτος κλάδος χωρίστηκε το 1644, οπότε δημιουργήθηκε ο υποκλάδος Λίμπουργκ-Στίρουμ-Στίρουμ που εξαλείφθηκε το 1809.

Το 1806 η Συνομοσπονδία του Ρήνου υπήγαγε τις γαίες του Οίκου στο πριγκιπάτο του Ζαλμ-Κύρμπουργκ. Το 1812-1814 η Γαλλία και η Ολλανδία αναγνώρισαν τον τίτλο του κόμη του Λίμπουργκ-Στίρουμ. To όνομα του Οίκου φέρει ένα Σύνταγμα ΔραγόνωνThe Austrian Army 1740-80 (1): Cavalry, by Philip Haythornthwaite και ένα όρος στην Ανταρκτική.

 Γενεαλογία του Οίκου του Λίμπουργκ-Στίρουμ 

 Παραπομπές 

 Πηγές 

  Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955;
  W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878;
  A.M.H.J. Stokvis, "Manuel d'Histoire, de Genealogie et de Chronologie de tous les États du Globe", Tome III, Leiden 1890-93;
  W. K. Prins v. Isenburg, "Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten", 2. Aufl., Marburg/Lahn, 1953.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Λιμπουργκ Στιρουμ
Κατηγορία:Λίμπουργκ