Κωνσταντίνος Κορνιακτός

Ο Κωνσταντίνος Κορνιακτός ή Κονστάντυ Κορνιάκτ (Konstanty Korniakt, περ. 1517 – 1η Αυγούστου 1603) ήταν πλούσιος έμπορος της Μολδαβίας-Ρουμανίας και Πολωνίας, ελληνικής καταγωγής. Η δράση του απλωνόταν σε μεγάλο μέρος της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν ο πλουσιότερος κάτοικος της πόλης του Λβιβ (Λβοφ), έχοντας στην ιδιοκτησία του ακόμα και ολόκληρα χωριά, αρκετά τον αριθμό. Τού απονεμήθηκε τίτλος ευγενείας από τον Πολωνό βασιλιά και έτσι υπήρξε ο ιδρυτής της οικογενείας ευγενών Κορνιάκτ. Εκτός από την επίσημη πολωνική μεταγραφή Korniakt, το αρχικό ελληνικό του όνομα αναφέρεται σε διάφορες πηγές παρεφθαρμένο ως Kornak, Korniak, Korniat, Korneadi, Korneades, Carneadi, Coretho, Koreto de Candia και Carinacto.

Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κορνιακτός ήταν αναμφίβολα Έλληνας και γεννήθηκε στην πόλη Χάνδακα (Candia, το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης), μάλλον το 1517. Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήδη το 1540 είχε καταστεί ένας αρκετά πλούσιος έμπορος. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μολδαβία και το 1554 (ή κατά τη δεκαετία του 1560)Isayevych, Ya.D.: «Kostiantyn Korniakt» στην Encyclopedia of History of Ukraine, τόμος 5. Ινστιτούτο Ιστορίας της Ουκρανίας, έκδ. Naukova Dumka, Κίεβο 2008 στο τότε πολωνικό Λβωφ (το σημερινό Λβιβ της Ουκρανίας), όπου και έζησε μέχρι τον θάνατό του. Στο Λβιβ ανέλαβε την επιχείρηση του μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ.«Kostiantyn Korniakt», Litopys Publishing Ο βασιλιάς της Πολωνίας Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος του απένειμε επίσημο τίτλο ευγενείας στις 12 Φεβρουαρίου 1571 ως σλάχτσικ Konstanty Korniakt, μαζί με άλλα προνόμια, δημιουργώντας έτσι τον Θυρεό της Κρούσινα.

Ο Κορνιακτός ασχολήθηκε με το διεθνές χονδρικό εμπόριο, ιδίως με προϊόντα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και γερμανικά κράτη. Εμπορευόταν κρασί, υφάσματα, βαμβάκι, μέλι, δέρματα και γουναρικά. Σύντομα έγινε πολύ πλούσιος, φθάνοντας στο σημείο να δανείζει χρήματα στους βασιλείς της Πολωνίας και σε άλλες οικογένειες ευγενών.

Συνεισφορές
Ο Κορνιακτός ήταν προστάτης της αρχιτεκτονικής και ανέγειρε μία μεγαλόπρεπη έπαυλη κοντά στην αγορά του Λβιβ, η οποία αργότερα ξανακτίστηκε από τον Γιαν Σομπιέσκι (τον βασιλιά Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας) και είναι γνωστή σήμερα ως «Ανάκτορο Κορνιάκτ», αποτελώντας μέρος του Ιστορικού Μουσείου της πόλης. Επίσης επεξέτεινε τον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου («Εκκλησία της Βλαχίας») και ανέγειρε το περίφημο καμπαναριό της, τον «Πύργο Κορνιακτόφσκα». Χρηματοδότησε και αρκετές άλλες εκκλησιές στο Λβιβ, καθώς ήταν ένθερμος υποστηρικτής της Ορθόδοξης Εκκλησίας και υπερασπιζόταν τα συμφέροντά της μέσα από τις φιλικές σχέσεις που διατηρούσε με τους εκπροσώπους των άλλων χριστιανικών δογμάτων.

Οικογένεια
Περί το 1575 ο Κορνιακτός τέλεσε τους γάμους του με τη Ρουθηνή αριστοκράτισσα Άννα Ντζιεντούσικα και σύντομα οι δυο τους απέκτησαν πολλά τέκνα. Οι γιοι τους ήταν οι Αλέξανδρος, Κωνσταντίνος (πατέρας του λοχαγού Τσαρλς Φράνσις) και Μιχαήλ Κορνιάκτ. Οι κόρες τους ήταν οι Καταρζύνα, Άννα (που παντρεύτηκε τον Γιαν Ταρνόφσκι), Σοφία (που παντρεύτηκε τον Αβραάμ Χούμπερτ) και Αικατερίνη (παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Τσόντκιεβιτς και μετά τον θάνατό του τον κυβερνήτη του Μπελτς Δούκα Κονστάντυ Βισνιοβιέτσκι).

Σύντομα μετά τον θάνατο του Κορνιακτού σε ηλικία 85 ετών περίπου, όλα τα παιδιά του ασπάσθηκαν τον Ρωμαιοκαθολικισμό και τελικώς εκπολωνίσθηκαν. Ο Κωνσταντίνος ή ο Μιχαήλ πούλησε μέρος της ακίνητης περιουσίας του στο Λβιβ, ενώ ο Αλέξανδρος έφυγε από την πόλη και πήγε στο κτήμα που κληρονόμησε στο Πσάμυσλ: Είχε τρεις κατοικίες, στα χωριά Σόσνιτσα, Ζγοτόβιτσε και Μπιαγομπόκι, και έμενε στην τρίτη. Το 1610 άρχισε και η οικοδόμηση του κάστρου της οικογένειας.

Δείτε επίσης
 Ανάκτορο Κορνιάκτ

Βιβλιογραφία
 Lemko, I.: Цікавинки з історії Львова. Εκδ. «Apriori», Lviv 2011, ISBN 978-617-629-024-7.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Έμποροι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ελληνικής καταγωγής
Κατηγορία:Πολωνοί ευγενείς
Κατηγορία:Λβιβ
Κατηγορία:Πολωνοί ελληνικής καταγωγής