Πέτρος Αλεξάντροβιτς του Όλντενμπουργκ

Ο Πέτρος Αλεξάνδροβιτς (ρωσικά: Петр Александрович, 21 Νοεμβρίου 1868 - 11 Μαρτίου 1924) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Ολδεμβούργου.

Βιογραφία
Νεανικά έτη
Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη και ήταν το μοναδικό παιδί και ο μοναχογιός του Αλεξάνδρου Πέτροβιτς του Ολδεμβούργου και της Ευγενίας Μαξιμιλιάνοβνα, κόρης του Μαξιμιλιανού του Λόιχτενμπεργκ. Στην οικογένεια τον φώναζαν ΠέτυαPhenix, p. 46.

 Γάμος 
Από το 1900 συνόδευε τη δεκαοκτάχρονη Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Αλεξάνδροβνα, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ της Ρωσίας στο θέατρο και την όπερα. Το επόμενο έτος της έκανε πρόταση γάμου και η Όλγα δέχθηκεVorres (2001), p. 75. Ίσως ο Πέτρος να παρακινήθηκε από τη φιλόδοξη μητέρα τουVorres (2001), pp. 75, 78 και μάλλον η Όλγα να δέχθηκε για να ανεξαρτητοποιηθεί από τη μητέρα της ή για να αποφύγει γάμο με ξένο πρίγκηπα. Πιθανώς οι μητέρες τους που ήταν φίλες είχαν ήδη κανονίσει το γάμο από την παιδική τους ηλικία. Καθώς ο Πέτρος δεν ενδιαφερόταν για τις γυναίκες,Vorres (2001), p. 74 η πρόταση κατέπληξε τους οικείους τουςBing, Edward J. (1937). The Letters of Tsar Nicholas and Empress Marie. London: Ivor Nicholson and Watson Ltd. p. 148. Στο προγαμιαίο συμφωνητικό ο αδελφός της Όλγας, αυτοκράτορας Νικόλαος Β΄, υποσχέθηκε ετησίως 100.000 ρούβλια και τους τόκους από 1.000.000 ρούβλιαPhenix, p. 48. Το 1901 παντρεύτηκαν στην Αγία Πετρούπολη και στην τελετή παραβρέθηκαν οι δύο οικογένειες, υπουργοί, πρέσβεις και αυλικοίPhenix, p. 49. Ταξίδι έκαναν στην ιδιοκτησία τους στο Παλάτι Ραμόν στο Βορόνεζ.  

Ο Πέτρος ήταν γνωστός παίκτης τυχερών παιχνιδιώνPhenix, p. 46; Vorres (2001), pp. 75–76 και τα χρήματα της συζύγου του συνήθως τα έχανε στο τραπέζι του τζόγουPhenix, pp. 53, 61; Vorres (2001), p. 84· ο πατέρας του τον επέπληττε για αυτόPhenix, pp. 52 53. 

Ταξίδευσαν στο Μπιαρρίτς της ΝΔ Γαλλίας, αλλά πυρκαγιά στο ξενοδοχείο κατέστρεψε τη δανική διάκριση του ΕλέφαντοςPhenix, p. 53, μετάλλιο κατασκευασμένο από τον Φαμπερζέ για τον ΠέτροVorres (2001), p. 77. Από εκεί ταξίδευσαν στο Σορρέντο της ΚαμπανίαςPhenix, p. 54; Vorres (2001), p. 78 και όταν επέστρεψαν μετακόμισαν στο 200 δωματίων παλάτι που τους παραχώρησε ο αυτοκράτορας στην οδό Σεργκιέσβσκαγια στην ΠετρούποληPhenix, p. 54; Vorres (2001), p. 81.

 Διαζύγιο 
Ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε και η οικογένεια και οι φίλοι του πιστεύουν ότι ήταν ομοφυλόφιλοςOlga said: "I shared his roof for nearly fifteen years, and never once we were husband and wife" (Vorres (2001), p. 76).Crawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 52. Δύο έτη μετά τον γάμο, η Όλγα ερωτεύθηκε τον αξιωματικό του ιππικού Νικολάι ΚουλικόβσκυCrawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 62; Vorres (2001), pp. 94–95 και ζήτησε διαζύγιο. Ο Πέτρος της είπε ότι ίσως το σκεφθεί σε επτά έτηPhenix, p. 63; Vorres (2001), p. 95. Παρόλα αυτά, τον όρισε βοηθό του στρατοπέδου και του επέτρεψε να μένει στο ανάκτορό τουςCrawford and Crawford, pp. 50–52; Phenix, p. 73; Vorres (2001), pp. 94–95. Το ζεύγος έζησε δύο έτη χωριστά και ο γάμος τους ακυρώθηκε το 1916. Η Όλγα παντρεύτηκε τον Κουλικόβσκυ τον επόμενο μήνα και απέκτησε δύο παιδιά.  

 Ρωσική Επανάσταση 
Κατά την Επανάσταση του 1917 στη Ρωσία, ο Πέτρος κατάφερε να διαφύγει με τη μητέρα του από τη Ρωσία και να εγκατασταθούν στη ΓαλλίαPhenix, p. 142. Ένας γνωστός του, ο συγκλητικός Α.Α. Παλόβτσεβ τον περιγράφει ως φιλάσθενοPhenix, p. 51. Εθεωρείτο υποχόνδριος, επίσης είχε ραδινό, ντελικάτο παρουσιαστικό και προτιμούσε τις δραστηριότητες σε κλειστούς χώρους παρά την άθληση και τις υπαίθριες ασχολίεςPhenix, pp. 46, 52; Vorres (2001), p. 75.  

 Θάνατος 
Απεβίωσε το 1924 στην Αντίμπ (Αντίπολη) της Γαλλίας σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε στη κρύπτη του Ρωσικού Ορθόδοξου Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στις Κάννες. 

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1901 την Όλγα Αλεξάνδροβνα, κόρη του Αλεξάνδρου Γ΄ της Ρωσίας· δεν απέκτησαν τέκνα. Χώρισαν το 1916.

 Πρόγονοι 

Πηγές
 Crawford, Donald; Crawford, Rosemary (1997). An Innocent Abroad. New York: Scribner. ISBN 0-684-83430-8
 Phenix, Patricia (1999). Olga Romanov: Russia's Last Grand Duchess. Viking/Penguin. ISBN 0-14-028086-3
 Vorres, Ian (2001) [1964]. The Last Grand Duchess. Toronto: Key Porter Books. ISBN 1-55263-302-0

Παραπομπές

Κατηγορία:Δούκες του Όλντενμπουργκ