Δουκάτο της Βαρσοβίας

Το Δουκάτο της Βαρσοβίας ήταν ένα πολωνικό κράτος που ίδρυσε ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης το 1807, και αποτελείτο από τις πολωνικές περιοχές που παραχωρήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας μετά τις Συνθήκη του Τιλσίτ. Το δουκάτο βρισκόταν υπό προσωπική ένωση με το Βασίλειο της Σαξονίας, υπό την ηγεσία ενός από τους συμμάχους του Ναπολέοντα, του βασιλιά Φρειδερίκου-Αύγουστου Α΄ της Σαξονίας. Μετά την αποτυχημένη γαλλική εισβολή στη Ρωσία, κατελήφθη από πρωσικές και ρωσικές δυνάμεις μέχρι το 1815, όταν και διαχωρίστηκε τυπικά σε δύο χώρες με το Συνέδριο της Βιέννης. Το δουκάτο κάλυπτε το κεντρικό και ανατολικό τμήμα της σημερινής Πολωνίας και μικρά τμήματα της σημερινής Λιθουανίας και της σημερινής Λευκορωσίας.

Ιστορία
Η περιοχή του δουκάτου είχε ήδη απελευθερωθεί από την πρωσική κατοχή μετά από μια λαϊκή εξέγερση που είχε κλιμακωθεί από τις ταραχές κατά της στρατολόγησης το έτος 1806. Ένα από τα κύρια καθήκοντα της νέας κυβέρνησης περιελάμβανε τον εφορδιασμό με τροφές του γαλλικού στρατού που μαχόταν με τους Ρώσους στην Ανατολική Πρωσία.

Το Δουκάτο της Βαρσοβίας επισήμως ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα της Γαλλίας, Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ως τμήμα των συμφωνιών στη Συνθήκη του Τιλσίτ με το Βασίλειο της Πρωσίας. Η δημιουργία του δουκάτου συνάντησε την υποστήριξη τόσο των τοπικών δημοκρατών στη διχοτομημένη Πολωνία, όσο και της μεγάλης πολωνικής διασποράς στη Γαλλία, που υποστήριζε "ανοιχτά" τον Ναπολέοντα ως τον μόνο άνδρα ικανό ν΄ αποκαταστήσει την πολωνική κυριαρχία, μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας στα τέλη του 18ου αιώνα. Παρ΄ όλο που δημιουργήθηκε ως κράτος-δορυφόρος, και ήταν απλώς ένα δουκάτο, παρά ένα βασίλειο, γενικώς οι Πολωνοί ήλπιζαν και πίστευαν ότι με τον καιρό θα καθίσταντο ικανοί ν΄ ανακτήσουν το προηγούμενο καθεστώς ελευθερίας τους, καθώς και τα πρώην σύνορά τους.