Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003

O Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003 ήταν ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision για νέους τραγουδιστές ηλικίας οκτώ έως δεκαπέντε χρονών. Διεξήχθη στις 15 Νοεμβρίου 2003, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Με την Καμίλλα Ότεσεν και τον Ρέμι ως παρουσιαστές, το διαγωνισμό κέρδισε ο Ντίνο Τζελούζιτς, ο οποίος ήταν τότε έντεκα ετών, ο οποίος εκπροσώπησε την  με το τραγούδι του "Ti si moja prva ljubav", ενώ η δεύτερη και η τρίτη θέση στην  και στο  αντίστοιχα. Την επόμενη φορά που μια χώρα θα κέρδιζε στην πρώτη της προσπάθεια ήταν η  το 2014. 

Ο Dino Jelusic είχε κληρωθεί στην δεύτερη θέση της σειράς εμφάνισης, από την οποία στην ενήλικη Eurovision δεν έχει κερδίσει καμία χώρα, όμως η Κροατία κατάφερε να κερδίσει από αυτή την θέση για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού.

Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός της Eurovision που μεταδόθηκε σε μορφή ευρείας οθόνης 16:9 και σε υψηλή ευκρίνεια, αλλά προσφέρθηκε επίσης στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς με την παραδοσιακή αναλογία διαστάσεων 4:3. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision όπου θα κυκλοφορούσε ένα DVD του διαγωνισμού. Αποφασίστηκε ότι η χώρα που κέρδισε τον διαγωνισμό δεν θα φιλοξενούσε απαραίτητα τον επόμενο διαγωνισμό, για να μειωθεί η πίεση στους διαγωνιζόμενους. Ανακοινώθηκε πριν από τη διεξαγωγή του διαγωνισμού ότι η επόμενη έκδοση θα διεξαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο (αν και τελικά αυτό δεν έγινε).

 Ιστορία 
Η καταγωγή του διαγωνισμού χρονολογείται από το 2000, όταν το Danmarks Radio πραγματοποίησε διαγωνισμό τραγουδιού για τα παιδιά της Δανίας το έτος αυτό και το επόμενο έτος. Η ιδέα επεκτάθηκε σε ένα σκανδιναβικό φεστιβάλ τραγουδιού το 2002, MGP Nordic, με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ως συμμετέχοντες.  Η EBU πήρε την ιδέα για έναν διαγωνισμό τραγουδιού με παιδιά και άνοιξε τον διαγωνισμό σε όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU, καθιστώντας την πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", με το όνομα του ήδη δημοφιλούς ανταγωνισμού τραγουδιού της EBU, του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Ζητήθηκε από τη Δανία να φιλοξενήσει το πρώτο πρόγραμμα μετά από την εμπειρία τους με τους δικούς τους διαγωνισμούς και το MGP Nordic.

 Τοποθεσία 

200px|thumb|left|Φόρουμ Κοπεγχάγης, χώρος φιλοξενίας του διαγωνισμού.
Το Forum Copenhagen (Δανέζικα: Forum København) είναι μια μεγάλη πολυλειτουργική, ενοικιάσιμη εσωτερική αίθουσα που βρίσκεται στο Frederiksberg, Κοπεγχάγη, Δανία. Διοργανώνει μεγάλη ποικιλία συναυλιών, αγορών, εκθέσεων και άλλων εκδηλώσεων. Ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 10.000 άτομα ανάλογα με την εκδήλωση. Το Φόρουμ λειτουργεί ως συνεδριακό κέντρο, αίθουσα συναυλιών και εσωτερική αίθουσα.

Άνοιξε τον Φεβρουάριο του 1926 για να φιλοξενήσει έκθεση αυτοκινήτων και ανακαινίστηκε τελευταία το 1996-97. Πάνω από δύο ορόφους υπάρχει ένα συνολικό εκθεσιακό εμβαδόν 5.000μ² και ένα ξεχωριστό εστιατόριο για μέχρι 250 έδρες. Ο σταθμός του μετρό Forum βρίσκεται δίπλα στο κτίριο. Το Forum Copenhagen σχεδιάστηκε από τον Oscar Gundlach-Pedersen και ο φωτισμός ήταν από την ολοκαίνουργια λάμπα PH της Poul Henningsen. Το 1929 διοργάνωσε μια έκθεση αρχιτεκτονικής, η οποία ήταν μια από τις πρώτες παρουσιάσεις της λειτουργικότητας στη Δανία, δηλαδή την Έκθεση Στέγασης και Οικοδόμησης στο Forum. Ήταν σε αυτή την έκθεση που οι Arne Jacobsen και Flemming Lassen επέδειξαν την εγγραφή τους στο κυλινδρικό "Σπίτι του Μέλλοντος".

 Μορφή 
 Παρουσιαστές 
Τον Φεβρουάριο του 2003, υπήρξαν εικασίες σχετικά με τον πιθανό οικοδεσπότη του πρώτου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision για παιδιά. Αρχικά, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU), ο διοργανωτής του σόου, ανακοίνωσε την πιθανή ανάθεση αυτού του ρόλου στον Ιρλανδό τραγουδιστή και συν-παρουσιαστή του , Ρόναν Κίτινγκ, αν και δεν είχε υπογραφεί ακόμη συμβόλαιο. Στις 10 Οκτωβρίου 2003, ωστόσο, ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο διαγωνισμός θα φιλοξενούνταν από το Δανέζικο δίδυμο που αποτελείται από την Καμίλλα Ότεσεν και τον ράπερ Ρέμι.

 Ψηφοφορία 
Όλες οι χώρες χρησιμοποίησαν την τηλεψηφοφορία για να αποφασίσουν για την πρώτη δεκάδα τους. Κατά τον κανονικό τρόπο της Eurovision, το αγαπημένο τραγούδι κάθε χώρας έλαβε 12 βαθμούς, το δεύτερο αγαπημένο της 10 και το τρίτο έως το δέκατο φαβορί έλαβε 8-1 βαθμούς.

 Καρτ ποστάλ 
Οι καρτ ποστάλ παρουσίαζαν όλους τους συμμετέχοντες (και τους χορευτές/τραγουδιστές τους) να εξερευνούν διάφορα μέρη της Κοπεγχάγης. Ο ήχος της καρτ ποστάλ θα ήταν μια οργανική εκδοχή του θέματος έναρξης. Η παρακάτω λίστα δείχνει τα διάφορα μέρη που επισκέφτηκαν:

 Κήποι Τίβολι
 Φόρουμ Κοπεγχάγης
 Βασιλικό Δανικό Θέατρο
 Δανέζικο Ενυδρείο
 Strøget
 Λίμνες Κοπεγχάγης
 Ένα ξενοδοχείο στην Κοπεγχάγη
 Κομμωτήρια στην Κοπεγχάγη
 Πάρκεν

 Κοπεγχάγη Skatepark
 Ζωολογικός Κήπος Κοπεγχάγης
 Περίπτερο χοτ ντογκ στην Κοπεγχάγη
 Στρογγυλός Πύργος της Κοπεγχάγης
 Σχολή ιππασίας στην Κοπεγχάγη
 Διαδικτυακό καφέ στην Κοπεγχάγη

 Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού 
Το σόου άνοιξε το δανέζικο συγκρότημα Fu:el και το χορευτικό πλήρωμα Dance Faction. Η ενδιάμεση τελετή περιελάμβανε δύο βρετανικές πράξεις: οι Sugababes ερμήνευσαν το "Hole in the Head", ενώ οι Busted, με εξαίρεση τον Charlie Simpson που απουσίαζε λόγω ασθένειας, ερμήνευσαν το "Crashed the Wedding".

 Συμμετέχουσες χώρες 
Τον Μάιο του 2003, η EBU κυκλοφόρησε την αρχική λίστα των συμμετεχόντων με 16 διαγωνιζόμενες χώρες, στην πρώτη έκδοση του Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Σε ένα πρωτότυπο δελτίο τύπου για τον διαγωνισμό, τότε με τίτλο "Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision για παιδιά", πραγματοποιήθηκε κλήρωση για να επιλεγούν 15 χώρες που θα λάβουν μέρος στον εναρκτήριο διαγωνισμό, με τη σλοβακική τηλεόραση Slovenská televízia (STV) και τη γερμανική ραδιοτηλεοπτική εταιρεία ARD να διαγωνίζονται μαζί με άλλες 13 χώρες.

Αυτές οι χώρες θα αντικατασταθούν τελικά από συμμετοχές από την , την  (που προστέθηκε ως 16η χώρα πριν αποσυρθούν η Γερμανία και η Σλοβακία) και τη , στην πρώτη τους εκδήλωση στη Eurovision. Υπήρχαν επίσης αναφορές ότι ο Φινλανδικόςς ραδιοτηλεοπτικός φορέας Yle είχε σχεδιάσει να συμμετάσχει στον διαγωνισμό, αλλά απλώς τον μετέδωσε.

Πριν από την εκδήλωση, ένα άλμπουμ συλλογής που περιείχε όλα τα τραγούδια από τον διαγωνισμό του 2003, μαζί με τις εκδόσεις καραόκε, συντάχθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοφωνίας και κυκλοφόρησε από την Universal Music Group τον Νοέμβριο του 2003.

Η κλήρωση για τη σειρά εμφάνισης του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου, με την Ελλάδα να ανοίγει το διαγωνισμό και την Ολλανδία να τον κλείνει.

Τα δικαιώματα μετάδοσης του διαγωνισμού αποκτήθηκαν επίσης από τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς στη Φινλανδία (YLE), τη Σερβία και το Μαυροβούνιο (RTS/RTCG), την Εσθονία (ETV), τη Γερμανία (KI.KA) και την Αυστραλία (SBS).

 Αποτελέσματα 
 Σειρά Χώρα Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Θέση Βαθμοί 01   Νικόλας Γκανόπουλος  "Φίλοι για πάντα" Ελληνικά  8 53 02  Ντίνο Τζελούζιτς "Ti si moja prva ljubav" Κροατικά 1 134 03  Θεοδώρα Ράφτη "Μια ευχή" Ελληνικά 14 16 04  Βόλχα Σατσιούκ "Tantsuy" () Λευκορωσικά 4 103 05  Ντζίνταρς Τσίτσα "Tu esi vasarā" Λετονικά 9 37 06  Μαρίγια & Βικτόριγια "Ti ne me poznavaš" () Σλαβομακεδονικά 12 19 07  Καταρζίνα Ζουράβικ "Coś mnie nosi" Πολωνικά 16 3 08  2U "Sinnsykt gal forelsket" Νορβηγικά 13 18 09  Σέρχιο "Desde el cielo" Ισπανικά 2 125 10  Bubu "Tobele sunt viaţa mea" Ρουμανικά 10 35 11  X!NK "De vriendschapsband" Ολλανδικά 6 83 12  Τομ Μόρλεϊ "My Song for the World" Αγγλικά 3 118 13  Άνε Γκάντεγκορντ "Arabiens drøm" Δανικά 5 93 14  The Honeypies "Stoppa mig" Σουηδικά 15 12 15  Σάρα Χάρισον "Like a Star" Αγγλικά 7 56 16  Ροέλ Φέλιους "Mijn ogen zeggen alles" Ολλανδικά 11 23

 Αναλυτικά αποτελέσματα ψηφοφορίας 
+ Αναλυτικά αποτελέσματα ψηφοφορίας  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="col"  scope="rowgroup" rowspan="16"  Ελλάδα 53   7  12  1  5  1  1  7    5  2  7  1  3    1 Κροατία 134  10   8  10  8  12  10  12  2  12  8  8  8  8  8  10 Κύπρος 16  12              1        3         Λευκορωσία 103  5  12  6    10  10  12  10  1  7  5  5  4  7  6  3 Λετονία 37    5    8    4  3  3    1  3  1      3  6 ΠΓΔΜ 19    10    2                    1  2  4 Πολωνία 3        3                         Νορβηγία 18    1      3  2      5        3  4     Ισπανία 125  8  8  10  6  12  8  8  6    8  10  12  6  6  10  7 Ρουμανία 35  4    5    2  5  2    6    6        5   Βέλγιο 83  3  6  2  7  4  6  6  4  8  3    6  7  5  4  12 Ηνωμένο Βασίλειο 118  7  4  7  12  7  3  7  5  10  10  4    12  10  12  8 Δανία 93  6  2  4  5  6  7  5  8  12  6  7  4    12  7  2 Σουηδία 12      1          2  3        5    1   Μάλτα 56  2  3  3  4  1    4    7  4  1  10  10  2    5 Ολλανδία 23  1                4  2  12  2  2     

 12 βαθμοί 
Ακολουθεί μια σύνοψη των μέγιστων 12 βαθμών που κάθε χώρα απονέμει σε άλλη:

 N. Συμμετέχων Χώρα που δίνει 12 βαθμούς 3   Δανία, Λευκορωσία, Μάλτα   Νορβηγία, ΠΓΔΜ, Ρουμανία 2   Ισπανία, Σουηδία   Ηνωμένο Βασίλειο, Λετονία    Κροατία, Πολωνία 1   Ολλανδία   Κύπρος   Ελλάδα   Βέλγιο

 Άλλες χώρες 
Για να είναι επιλέξιμη μια χώρα για πιθανή συμμετοχή στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision, πρέπει να είναι ενεργό μέλος της EBU. Προς το παρόν είναι άγνωστο εάν η EBU δίνει προσκλήσεις συμμετοχής και στα 56 ενεργά μέλη όπως κάνουν για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.

 Ο φινλανδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Yle εξέφρασε ενδιαφέρον να συμμετάσχει στον διαγωνισμό. Ωστόσο, ήταν ανεπιτυχής αλλά τον μετέδωσαν.
 Η EBU ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει κλήρωση για να καθορίσει ποιες χώρες θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό. Ο γερμανικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός KiKa ήταν μία από τις χώρες που κληρώθηκαν. Ωστόσο, ανακοίνωσαν την απόσυρσή τους από τον διαγωνισμό αλλά τον μετέδωσαν.[19] Η Γερμανία δεν θα έκανε το ντεμπούτο της στη Junior Eurovision μέχρι το .
 Μετά την αποχώρηση της Γερμανίας και της Σλοβακίας, η EBU έστειλε μια πρόσκληση στον ιρλανδικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Raidió Teilifís Éireann (RTÉ), ο οποίος στη συνέχεια υπέβαλε προκαταρκτικές αιτήσεις, αλλά στο τέλος αρνήθηκε να συμμετάσχει ή να μεταδώσει τον διαγωνισμό. Ωστόσο, η Ιρλανδία έκανε το ντεμπούτο της με το TG4 ως ραδιοτηλεοπτικό φορέα το .
 Η EBU έστειλε επίσης μια πρόσκληση στην Αρχή Ραδιοφωνίας του Ισραήλ (IBA), αλλά αρνήθηκαν να συμμετάσχουν και επίσης δεν τη μετέδωσε. Η Ιρλανδία και το Ισραήλ θα αντικατασταθούν αργότερα από την Πολωνία και τη Λευκορωσία, οι οποίες έλαβαν την τελική θέση.
 Ο σλοβακικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Slovenská televízia (STV), μαζί με την KiKa, κλήθηκαν να συμμετάσχουν στον διαγωνισμό, ωστόσο αρνήθηκε να συμμετάσχει και δεν μετέδωσε επίσης την εκπομπή.

 Μετάδοση 
Τα δικαιώματα μετάδοσης του διαγωνισμού αποκτήθηκαν επίσης από ραδιοτηλεοπτικούς φορείς στην Ισλανδία (RÚV), στη Φινλανδία (Yle), στη Σερβία και Μαυροβούνιο (RTS/RTCG), στην Εσθονία (ETV), στη Γερμανία (KI.KA), στην Αυστραλία (SBS) και στο Κόσοβο (RTK). Μερικοί από τους συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μετέδωσαν επίσης το πρόγραμμα ζωντανά στο ραδιόφωνο.

Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές στις συμμετέχουσες χώρες Χώρα Ραδιοτηλεοπτικός σταθμός Σχολιαστές   VRT TV1 Ολλανδικά: Ιλς βαν Χούκε και Μπαρτ Πέιτερς  RTBF La Deux Γαλλικά: Κορίν Μπουλανζιέ   DR1 Νικολάι Μόλμπεχ   ΕΤ1 Μάσα Φασούλα και Νίκος Φραντζεσκάκης   ITV Μαρκ Ντέρντεν-Σμιθ και Τάρα Πάλμερ-Τόμκινσον   TVE1 Φερνάντο Αρχέντα   HRT    ΡΙΚ    LTV1 Κάρλις Στράιπς   Belarus 1 Ντένις Κουριάν   TVM    NRK1 Στίαν Μπάρσνες Σίμονσεν   Nederland 1 Άντζελα Χροουτάιζεν   MTV 1 Μιλάνκα Ράτσικ   TVP2 Γιάροσλαβ Κουλτσίτσκι   TVR1 Ιοάνα Ισοπέκου και Αλεξάντρου Νάγκι   SVT1 Βικτόρια Ντίρινγκ Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές σε μη συμμετέχουσες χώρες  SBS TV (καθυστέρηση)    KI.KA (καθυστέρηση)    ETV    RÚV    RTCG, RTS, RTK    YLE TV2 Χένα Βένινεν και Ολάφι Ούσιβιρτα 

 Παραπομπές 

Επιπλέον λινκ
Junior Eurovision Official Site

Κατηγορία:Eurovision