Παιδαγωγική των Μέσων

Η εξέλιξη των δομών της Παιδαγωγικής των Μέσων ως επιστημονικού κλάδου άρχισε από τη δεκαετία του ’70 να οδηγεί σε μία σχετική σύγκλιση απόψεων, η οποία αναφέρεται επίσης και στον τρόπο αντίληψης της Διδακτικής των Μέσων. Η κοινώς αποδεκτή αυτή τοποθέτηση διατυπώθηκε ήδη κατά το έτος 1987 από τον Issing.

Η Παιδαγωγική των Μέσων «περιλαμβάνει όλους τους τομείς  στους οποίους ο ρόλος των μέσων αποκτά παιδαγωγική αξία για την ανάπτυξη του ανθρώπου, την αγωγή, την επιμόρφωση και τη μετεκπαίδευση, καθώς επίσης και για την εκπαίδευση ενηλίκων. Συνεπώς κρίνεται σκόπιμη η χρήση του όρου της «Παιδαγωγικής των Μέσων» ως υπερκείμενης έννοιας, προκειμένου να περιγραφεί το πλαίσιο αναφοράς όλων των μορφών μιας παιδαγωγικά προσανατολισμένης ενασχόλησης με τα μέσα τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη, αλλά και προκειμένου να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι μεμονωμένες διαστάσεις της Παιδαγωγικής των Μέσων» (Issing 1987, 24).

Η Παιδαγωγική των Μέσων μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί επίσης ως ένας επί μέρους κλάδος της Παιδαγωγικής, ο οποίος διερευνά τις διαδικασίες της κοινωνικοποίησης «εντός και δια» των μέσων και διατυπώνει προτάσεις για την αξιοποίηση των μέσων στην πράξη χρησιμοποιώντας ως αφετηρία τα ερευνητικά της αποτελέσματα (Handbuch der Sozialisationsforschung, 1998).

Βιβλιογραφία
Kron, F., Σοφός Α. (2007). Διδακτική των Μέσων. Νέα Μέσα στο πλαίσιο Διδακτικών και Μαθησιακών Διαδικασιών. Αθήνα Gutenberg.

Μεσων