Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας (1858-1915)

Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνοβιτς (, 22 Αυγούστου 1858 - 15 Ιουνίου 1915) του Οίκου των Ρομανώφ ήταν μέγας δούκας της Ρωσίας, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο "Κ.Ρ." (= Κονσταντίν Ρομανώφ).

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1858 στο Παλάτι του Κωνσταντίνου στη Στρέλνα της Αγίας Πετρούπολης και ήταν το τέταρτο παιδί και ο δευτερότοκος γιος του Κωνσταντίνου Νικολάγιεβιτς της Ρωσίας, δεύτερου γιου του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας, και της Αλεξάνδρας (Αλεξάνδρας Ιωσήφοβνας), κόρης του Ιωσήφ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου. Είχε πέντε αδέλφια, μεταξύ των οποίων την Όλγα Κωνσταντίνοβνα, μετέπειτα Βασίλισσα των Ελλήνων.

Από νωρίς επέδειξε αγάπη και ταλέντο στα γράμματα, την τέχνη και τη μουσική. Παρόλα αυτά, έλαβε την απαιτούμενη στρατιωτική εκπαίδευση των μεγάλων δουκών της Ρωσίας και κατατάχθηκε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό. Σύντομα, αποχώρησε και έγινε μέλος του ελίτ Συντάγματος Ιζμαϊλόφσκυ της Αυτοκρατορικής Φρουράς, όπου διακρίθηκε.

Έγινε προστάτης των τεχνών αλλά και καλλιτέχνης. Ήταν ταλαντούχος πιανίστας και έγινε πρόεδρος της Ρωσικής Μουσικής Εταιρείας, καθώς και στενός φίλος του Τσαϊκόσφκυ. Ασχολείτο κυρίως με τη λογοτεχνία και μετέφρασε έργα του Σίλλερ και του Γκαίτε, αλλά και τον Άμλετ που έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο του Ερμιτάζ το 1900. Έγραφε και σκηνοθετούσε δικά του έργα, όπως ο Βασιλιάς της Ιουδαίας, στο οποίο υποδυόταν τον Ιωσήφ της Αριμαθαίας. Χρησιμοποιούσε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο "Κ.Ρ." (-= Κονσταντίν Ρομανώφ). Προέβαλε τη σλαβοφιλία που μοιράζονταν και οι ανιψιοί του, Αλέξανδρος Γ΄ και Νικόλαος Β΄, στους οποίους ήταν αγαπητός. Υπήρξε γερουσιαστής και ορίστηκε γενικός επιθεωρητής των Στρατιωτικών Σχολών, πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών και ένας από τους ιδρυτές του Σπιτιού του Πούσκιν. Ήταν, επίσης, μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών. Ανακαλύφθηκε έκθεση αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του στο εσωτερικό του Υπουργικού Συμβουλίου και στην Αίθουσα Μουσικής του Μεγάλου Δούκα, στην οποία ο ίδιος υπήρξε τελευταίος ιδιοκτήτης του Μαρμάρινου Παλατιού.

Το 1884 παντρεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του, Ελισάβετ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου, στην Αγία Πετρούπολη. Η σύζυγός του έλαβε το ρωσικό ορθόδοξο όνομα "Ελισάβετ Μαυρικίεβνα", παρότι διατήρησε το λουθηρανικό δόγμα. Απέκτησαν εννέα παιδιά. Ζούσαν στο Ανάκτορο Παβλόβσκ και ο Κωσταντίνος περιγράφηκε ως αφοσιωμένος σύζυγος και τρυφερός πατέρας. Αυτός και η Ελισάβετ ήταν από τους λίγους που διατήρησαν καλή σχέση με το Νικόλαο Β΄ και την Αλεξάνδρα Φιόντοροβνα, που εκτιμούσαν την ήσυχη οικογενειακή ζωή του -αντίθετη με των άλλων μεγάλων δουκών-, μετά τη συνεχή απομόνωσή τους. Ήταν επίσης καλός φίλος της αδελφής της Αλεξάνδρας, Ελισάβετ Φεοντόροβνας, και συνέθεσε ποίημα προς τιμήν της άφιξής της στη Ρωσία το 1884, ενώ ήταν από τα ελάχιστα μέλη της αυτοκρατορικής οικογένειας που παρέστησαν στην κηδεία του συζύγου της και εξαδέλφου του, Σεργίου, μετά από τη δολοφονία του στη Μόσχα (1905).

Παρότι η δημόσια ζωή του ήταν ήσυχη και συντηρητική, τα ημερολόγιά του αποκάλυψαν ότι ήταν ομοφυλόφιλος και πάλευε με το αίσθημα ενοχής προς τα ήθη της εποχής και την Εκκλησία. Αποκαλύπτει ότι μετά τη γέννηση του έβδομου παιδιού του σύχναζε σε αντρικά πορνεία της Πετρούπολης, ενώ περιγράφει και τη σχέση του με έναν νεαρότερο άντρα από το 1904.

Με το πέρασμα των χρόνων η υγεία του έφθινε. Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν με τη σύζυγό του στο Βίλντουνγκεν της Γερμανίας. Προσπαθώντας να φύγουν για τη Ρωσία, αιχμαλωτίστηκαν ως εχθροί από Γερμανούς στρατιώτες. Έστειλαν επιστολή στο αυτοκρατορικό ζεύγος της Γερμανίας και απελευθερώθηκαν. Όταν έφτασαν στην Αγία Πετρούπολη η κατάστασή του ήταν κρίσιμη. 

Τον Οκτώβριο του 1914 ο τέταρτος και πιο χαρισματικός γιος του, Όλεγκ, τραυματίστηκε θανάσιμα σε μάχη και πέθανε στο Βίλνιους. Το Μάρτιο του 1915 ο γαμπρός του, πρίγκιπας Κωνσταντίνος Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν, σύζυγος της πρώτης κόρης του, Τατιάνας, πέθανε στο μέτωπο του Καυκάσου. Οι απώλειες αυτές συνέτριψαν τον Κωνσταντίνο.

Απεβίωσε τον Ιούνιο του 1915 στο Παβλόβσκ σε ηλικία 57 ετών. Ενταφιάστηκε στη Μεγάλη Δουκική Κρύπτη στο Φρούριο Πέτρου και Παύλου στην Αγία Πετρούπολη.

Μετά τη Ρωσική Επανάσταση τέσσερεις από τους πέντε εναπομείναντες γιους του αιχμαλωτίστηκαν από τους Μπολσεβίκους. Το 1918 μία ημέρα μετά την εκτέλεση του Τσάρου και της οικογένειάς του, ο Ιωάννης, ο Κωνσταντίνος και ο Ιγκόρ φυλακίστηκαν και εκτελέστηκαν στο Αλαπάγεφσκ μαζί με τη θεία τους, Ελισάβετ Φεοντόροβνα, και τους εξαδέλφους τους, Σέργιο Μιχαήλοβιτς και Βλαντίμιρ Πάλεϋ, μεταξύ άλλων, ενώ ο δευτερότοκος Γαβριήλ φυλακίστηκε, αλλά απελευθερώθηκε μετά από επέμβαση του Μαξίμ Γκόρκυ και έφυγε από τη Ρωσία. Τα υπόλοιπα παιδιά του Κωνσταντίνου και η σύζυγός του διέφυγαν από τη χώρα, ενώ ο επόμενος αδελφός του, Δημήτριος, εκτελέστηκε το 1919.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1884 την Ελισάβετ, κόρη του Μαυρικίου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου, και είχε τέκνα:
 Ιωάννης (1886 - 1918), Πρίγκιπας της Ρωσίας, δολοφονήθηκε από τους Μπολσεβίκους.
 Γαβριήλ (1887 - 1955), Πρίγκιπας της Ρωσίας.
 Τατιάνα (1890 - 1979), παντρεύτηκε πρώτα τον Κωνσταντίνο Αλεξάντροβιτς Μπαγκρατιόν, Πρίγκιπα του Μουχράνι Γεωργίας, και μετά τον Αλεξάντρ Βασίλιεβιτς Κοροτσένζοβ.
 Κωνσταντίνος (1891 - 1918), δολοφονφθηκε από τους Μπολσεβίκους.
 Ολέγκ (1892 - 1914), πέθανε από τραύμα σε μάχη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
 Ιγκόρ (1894 - 1918), δολοφονήθηκε από τους Μπολσεβίκους.
 Γεώργιος (1903 - 1938), Πρίγκιπας της Ρωσίας.
 Ναταλία (1905), πέθανε σε ηλικία δύο μηνών.
 Βέρα (1906 - 2001).

Πρόγονοι
<center>

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
K. R. Poems (in Russian)
The King of the Jews, (Play), Funk & Wagnalls, NY, 1914. from Archive.org

Πινακοθήκη

Κατηγορία:Μεγάλοι Δούκες της Ρωσίας
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ