Κατάλογος υπερκαινοφανών

Αυτός ο κατάλογος υπερκαινοφανών περιέχει υπερκαινοφανείς αστέρες που είχαν κάποια σημασία στην ιστορία της αστρονομίας.

Κατάλογος

Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις το έτος που ανακαλύφθηκε ο υπερκαινοφανής περιέχεται στην ονομασία του (1η στήλη), αλλιώς βλ. τη στήλη των σχολίων.
 Ονομασία Αστερισμός Φαινόμενο μέγεθος Απόσταση από Γη(έτη φωτός) Τύπος Γαλαξίας Σχόλια SN 185 Κένταυρος −4 (;) 8.200 Ia (;)Γαλαξίας Οι νεότερες εκτιμήσεις του φαιν. μεγέθους στο μέγιστο κυμαίνονται από +4 ως −8. Το υπόλειμμά του είναι πιθανώς το RCW 86, που απέχει περί τα 8.200 έ.φ.«New evidence links stellar remains to oldest recorded supernova» Chandra X-ray Observatory., συγκρίσιμο με αυτό του SN 1572. Κάποιοι ερευνητές έχουν υποστηρίξει ότι ήταν κομήτης και όχι υπερκαινοφανής. SN 386 Τοξότης +1,5 14.700 IIΓαλαξίας Το υπόλειμμά του είναι μάλλον το G11.2-0.3. SN 393 Σκορπίος 0 34.000  Γαλαξίας   SN 1006 Λύκος –7,5 7.200 IaΓαλαξίας Ευρύτατα παρατηρηθείς. Θεωρείται ο φαινομενικά φωτεινότερος στην ιστορία.   SN 1054 Ταύρος –6 6.500 IIΓαλαξίας Το υπόλειμμά του είναι το περίφημο «Νεφέλωμα του Καρκίνου» (M1). SN 1181 Κασσιόπη 0 8.500  Γαλαξίας   SN 1572 Κασσιόπη –4,0 8.000 IaΓαλαξίας Γνωστός και ως «(Υπερ)καινοφανής του Τύχωνος» SN 1604 Οφιούχος –3 14.000 IaΓαλαξίας Γνωστός και ως «Αστέρας του Κέπλερ». Ο πλέον πρόσφατος μέσα στον Γαλαξία μας που έγινε άμεσα ορατός. Cas A Κασσιόπη +5 9.000 IIbΓαλαξίας Θα έπρεπε να είχε γίνει ορατός περί το 1680, αλλά φαίνεται ότι η διαστρική σκόνη εμπόδισε αρκετά το φως του. Ωστόσο το υπόλειμμά του, το Cas A, είναι η φαινομενικά εντονότερη εξωηλιακή ραδιοπηγή στον γήινο ουρανό. SNR G1.9+0.3Τοξότης25.000ΓαλαξίαςΤο φως του θα πρέπει να έφθασε στη Γη περί το 1868, αλλά ανακαλύφθηκε ως υπόλειμμα το 1985, ενώ η ηλικία του προσδιορίσθηκε το 2008. SN 1885A Ανδρομέδα +7 2.400.000 I pecΓαλαξίας της Ανδρομέδας Πρώτη παρατήρηση εξωγαλαξιακού υπερκαινοφανούς στην ιστορία SN 1895B Κένταυρος +8,0http://www.cbat.eps.harvard.edu/lists/Supernovae.html 10.900.000 NGC 5253   SN 1937C Θηρευτικοί Κύνες +8,4 13.000.000 IaIC 4182   SN 1940B Κόμη Βερενίκης +12,8 38.000.000 II-P NGC 4725   SN 1961V Περσεύς +12,5 30.000.000 II (;) NGC 1058 Πιθανώς ψευδής υπερκαινοφανής SN 1972E Κένταυρος +8,7  10.900.000 Ia NGC 5253 Παρατηρήθηκε επί ένα έτος και πλέον, καθιστάμενος το πρότυπο των υπερκαινοφανών τύπου Ia. SN 1983N Ύδρα +11,8 15.000.000 Ib M83 Πρώτη παρατήρηση ενός υπερκαινοφανούς τύπου Ib στην ιστορία SN 1986J Ανδρομέδα +18,4 30.000.000 IIn NGC 891 Μεγάλη εκπομπή ραδιοκυμάτων SN 1987A Δοράς +2,9 168.000 IIpec Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου Ο πρώτος στην ιστορία του οποίου ταυτοποιήθηκε ο προγεννήτορας αστέρας και ο πρώτος από τον οποίο ανιχνεύθηκαν νετρίνα. Παραμένει ο πλέον πρόσφατος που εξερράγη στην Τοπική ομάδα γαλαξιών. SN 1993J Μεγάλη Άρκτος +10,8 11.000.000 Ib M81 Από τους φωτεινότερους στον βόρειο ουρανό μετά το 1954 SN 1994D Παρθένος +15,2 50.000.000 Ia NGC 4526 SN 1998bw Τηλεσκόπιον ; 140 εκατομμύρια Ic ESO 184-G82 Υπερνόβα, συνδέθηκε με την έκλαμψη ακτίνων γ GRB 980425. SN 2002bj Λύκος +14,7 160.000.000 Ia NGC 1821 Ιδιόμορφη έκρηξη τύπου AM Θηρευτικών Κυνών SN 2003fg Βοώτης 4.000.000.000 Ia ανώνυμος  SN 2004dj Καμηλοπάρδαλις 8.000.000 Ia (SAB) NGC 2403  SN 2005ap Κόμη Βερενίκης 4.700.000.000 II ? Το 2007 ανακοινώθηκε ότι ήταν ο μεγαλύτερης απόλυτης λαμπρότητας που είχε παρατηρηθεί ως τότε. SN 2005gj 865.000.000 Ia/II-n ? Παρουσίαζε χαρακτηριστικά τόσο του τύπου Ia, όσο και του τύπου IIn. SN 2005gl Ιχθύες +16,5 200.000.000 II-n NGC 266 Ο προγεννήτορας εντοπίσθηκε σε παλαιές φωτογραφίες. SN 2006gy Περσεύς +15 240.000.000 IIn NGC 1260 Παρατηρήθηκε από τη NASA. Με μέγιστο που κράτησε πάνω από 70 ημέρες αποτελούσε πιθανώς δείγμα νέου τύπου υπερκαινοφανούς. SN 2007bi Παρθένος +18,3 Ic ; ανώνυμος νάνος γαλαξίας Εξαιρετικά απόλυτα λαμπρός και μακράς διαρκείας, ο πρώτος καλός υποψήφιος για το μοντέλο υπερκαινοφανούς αστάθειας ζεύγους, που έχει προταθεί για αστέρες αρχικής μάζας >140 ηλιακών μαζών. Ο προγεννήτορας έχει εκτιμηθεί ως μάζας 200 ηλιακών, παρόμοιος με τους πρώτους αστέρες στο πρώιμο Σύμπαν.Science Daily, «Superbright Supernova Is First of Its Kind», 5 Δεκεμβρίου 2009 (ανακτ. 2009-12-15) SN 2007uy Λυγξ +16,8 85 ως 88 εκατομμύρια Ibc  NGC 2770 Προηγήθηκε κατά 9 ημέρες του SN 2008D στον ίδιο γαλαξία. SN 2008D Λυγξ 85 ως 88 εκατομμύρια Ibc  NGC 2770 Ο πρώτος που παρατηρήθηκε από την αρχή της εκρήξεως. MENeaC Abell399.3.14.0 Κριός +28,7 1.000.000.000(z=0,0613) Ia ανώνυμος ερυθρός ελλειπτικός γαλαξίας του σμήνους γαλαξιών Abell 399 Ανακαλύφθηκε το 2009. Από τους ελάχιστους που συνδέονται με σφαιρωτό σμήνος SN 2009ip Νότιος Ιχθύς  66 εκατομμύρια IIn NGC 7259 Το 2009 ταξινομήθηκε ως υπερκαινοφανής, αλλά ο χαρακτηρισμός άλλαξε σε λαμπρό κυανό μεταβλητό (LBV) ψευδή υπερκαινοφανή. Τον Σεπτέμβριο του 2012 αναταξινομήθηκε εκ νέου ως νεαρός υπερκαινοφανής τύπου IIn.  SN 2010lt Καμηλοπάρδαλις +17,0 240 εκατομμύρια Ia υπόφωτος UGC 3378 Ανακαλύφθηκε από τρεις ανθρώπους ξεχωριστά, μεταξύ των οποίων και η δεκάχρονη Kathryn Aurora Gray, ο νεαρότερος άνθρωπος που έχει ποτέ ανακαλύψει υπερκαινοφανή. SN 2011fe Μεγάλη Άρκτος +10,0 21.000.000 Ia M101 Από τους ελάχιστους εξωγαλαξιακούς υπερκαινοφανείς που ήταν ορατοί με κιάλια των 50 mm. SN 2014J Μεγάλη Άρκτος +10,5 11.500.000 Ia M82 Ο πλησιέστερος από το 2004 (SN 2004dj). ASASSN-15lh (SN 2015L) Ινδός +16,9 3,8 δισεκατομ. Ic APMUKS(BJ) B215839.70−615403.9 Ο απόλυτα λαμπρότερος καινοφανής (υπερνόβα) που παρατηρήθηκε ποτέ.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία


Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 Το σύνολο των καταγεγραμμένων υπερκαινοφανών από το 1885 ως το 2015 στο Κεντρικό Γραφείο Αστρονομικών Τηλεγραφημάτων (CBAT) της IAU
 WISeREP - Weizmann Interactive Supernova data Repository

*