Μπαγιόν

Η Μπαγιόν (,  [baj'ona]) είναι πόλη και μια από τις δύο υποπεριφέρειες του διαμερίσματος των Ατλαντικών Πυρηναίων, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία της νοτιοδυτικής Γαλλίας. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Νιβ και Αντούρ στο βόρειο τμήμα της πολιτιστικής περιοχής της Χώρας των Βάσκων, και στο νότιο τμήμα της Γασκώνης στο σημείο όπου το λεκανοπέδιο της Ακουιτανίας ενώνεται με τους λόφους στις υπώρειες των Πυρηναίων. Μαζί με τις γειτονικές Μπιαρίτς και Ανγκλέτ αποτελεί μέρος ενός κοινού οικιστικού συγκροτήματος γνωστού ως Κοινότητα Βασκική Ακτή ενώ είναι η βορειότερη άκρη του αστικού συνεχούς που εκτείνεται από το Σαν Σεμπαστιάν στην Ισπανία και που είναι γνωστό ως «Βασκική Ευρωπόλη Σαν Σεμπαστιάν-Μπαγιόν».

Η Μπαγιόν αποτελεί διαχρονικά σημαντικό λιμάνι της Γαλλίας, τόσο για εμπορικούς όσο και στρατιωτικούς σκοπούς. Πολιτισμικά βρίσκεται στα όρια μεταξύ της γασκώφωνης και βασκόφωνης επικράτειας, όντας οι δύο γλώσσες παρούσες στη δημόσια ζωή της, μαζί με τα γαλλικά που αποτελούν την κυρίαρχη γλώσσα από τον 20ό αιώνα κι έπειτα.

 Ιστορία 
Η Μπαγιόν ιδρύθηκε το 950 πάνω στα ερείπια ενός παλαιού ρωμαϊκού castrum ονόματι Lapurdum, που έδωσε το όνομά του στην ευρύτερη περιοχή του Λαπούρ. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν Βίκινγκς κατά τον 9ο αιώνα, γεγονός που οδήγησε στην άνθηση της ναυπηγικής και αλιείας που αποτελεί παραδοσιακά την κύρια ασχολία των κατοίκων της.Eugène Goyheneche, Basque Country: Soule, Labourd, Lower-Navarre, Société nouvelle d’éditions régionales et de diffusion, Pau, 1979. σελ. 152. Αποτέλεσε μέρος του δουκάτου της Ακουιτανίας που υπήρξε αγγλική κατοχή από το 1155 μέχρι το 1451 με το πέρας του Εκατονταετούς Πολέμου. Πολλοί Εβραίοι, προερχόμενοι από την Ιβηρική, εγκαταστάθηκαν μεταξύ 1492 και 1602 στη γειτονιά του Σεν Εσπρί. Το 1951 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα θείου

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Πόλεις της Ακουιτανίας