Γεώργιος Μαϊώτας

Ο Γεώργιος Μαϊώτας (ή Μαγιώτας), (Χανιά, 1660 – ;) Γεώργιος Ε. Μποροβίλος, «Η ορθόδοξη κηρυκτική γραμματεία κατά τον ΙΗ αι.: οι έντυπες συλλογές», (διατριβή), έκδοση: Τμήμα Ποιμαντικής, Σχολή Θεολογική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ),  ("Greek orthodox preaching literature during 18th c.: printed collections"), από την ιστοσελίδα του Εθνικού Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, DOI: 10.12681/eadd/22667 - http://hdl.handle.net/10442/hedi/22667 Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 79-80. ήταν Έλληνας λόγιος και κληρικός, ο οποίος έδρασε μεταξύ του 17ου αιώνα και 18ου αιώνα.

Βιογραφία-σπουδές
Ο Γεώργιος Μαϊώτας (Μαγιώτας) γεννήθηκε στα ΧανιάΧατζηδάκης Εμμανουήλ, «Κρήτες Λόγιοι του 17ου και 18ου αιώνα», (μεταπτυχιακή διατριβή) έκδοση: Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2014, σελ. 56, 98, 104-105. της Κρήτης. Ο πατέρας του Βικέντιος ήταν μέλος της Αδελφότητας της Βενετίας, ενώ η μητέρα του είχε καταγωγή από τη σημαντική οικογένεια των Μασγανά. Ο Γεώργιος φοίτησε στη Φλαγγίνειο Σχολή (Ελληνομουσείο Φλαγγίνη ή Φλαγγιανόν Φροντιστήριον) της Βενετίας, από το 1679 και μετά, έχοντας ως συμμαθητή στην ίδια τάξη τον Ηλία Μηνιάτη (ο οποίος διετέλεσε αργότερα και Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων).«Μαγιώτας» κατά τον Αθανάσιο Καραθανάση, «Η Φλαγγίνειος σχολή», σελ. 257-259. Στη συνέχεια ο Γεώργιος Μαϊώτας σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας και χειροτονήθηκε επίσης ως κληρικός.

Κληρικό-εκπαιδευτικό έργο
Ο Γεώργιος Μαϊώτας μετά τις σπουδές του επέστρεψε στην Βενετία. Στα 1692 προσπάθησε ανεπιτυχώς να εκλεγεί ως δάσκαλος στην Ελληνική Σχολή της Βενετίας και έτσι ασχολήθηκε με διάφορες διορθώσεις στο τυπογραφείο του Νικολάου Σάρου και ίσως από τότε ως και το 1697 διετέλεσε πιθανόν εφημέριος και πάντως σίγουρα ιεροκήρυκας του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων. Το 1697 αναχώρησε για τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και ανέλαβε καθήκοντα ως ιεροκήρυκας στην αυλή του Κωνσταντίνου Μπρινκοβεάνου (1664–1714), ηγεμόνα της Βλαχίας, μεταξύ 1688-1714 (γνωστού και ως Μπασσαράμπα ή Βασαράβα)Κωνσταντίνος Σάθας, «Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της βυζαντινής αυτοκρατορίας μέχρι της ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821)», Τμήμα Τέταρτον, Δέκατος Όγδοος αιών. (1700—1800), σελ. 595: [...] "Γεώργιος Μαϊώτας, ἱεροκήρυξ τῆς μεγάλης ἐκκλησίας καὶ διδάσκαλος ἐν τοῖς ἑλληνικοῖς καὶ λατινικοῖς τῶν υἱῶν τοῦ Κωνσταντίνου Βασαράβα ἡγεμόνος τῆς Βλαχίας, συνέγραψε λόγον εἰς τὸ σωτήριον πάθος τοῦ θεανθρώπου λόγου, ἐκδοθέντα ἐν ἔτει 1706". [...], και ως οικοδιδάσκαλος των ελληνικών και των λατινικών στα παιδιά του ηγεμόνα αυτού. Διορίσθηκε επίσης ως καθηγητής στην Ακαδημία του Βουκουρεστίου για την διδασκαλία της Λατινικής γλώσσας. Ο  Μαϊώτας έφερε τον τίτλο του Διδασκάλου του Ιερού Ευαγγελίου της Μεγάλης Εκκλησίας και όχι απλά του Ιεροκήρυκα,Γεώργιος Μαϊώτας, Λόγος, φα´. τουλάχιστον μέχρι το 1706, που εκδόθηκε το έργο του «Λόγος Εις το Σωτήριον Πάθος του Θεανθρώπου Λόγου», μαζί με το Τετρασύνθετο Ευαγγέλιο στο Πάθος.Γεώργιος Μαϊώτας, Λόγος, φφ. κη´-να´.

Έργογραφία 
Για το πνευματικό του γενικά έργο και τη συμβολή του λόγιου αυτού στην πνευματική ανάπτυξη της Ρουμανίας, ο  Μαϊώτας εξαίρεται από Ρουμάνους ερευνητές, ενώ στο σημαντικό έργο του «Λόγος Εις το Σωτήριον Πάθος του Θεανθρώπου Λόγου» το οποίο έχει συντάξει με γλώσσα απλή της εποχής, αλλά με υψηλά νοήματα, με πηγές τον Απόστολο Παύλο και το Άσμα Ασμάτων, έργο το οποίο «ρητορικά κυμαίνεται μεταξύ λόγου και ομιλίας», σύμφωνα με τον ερευνητή Γεώργιο Ε. Μποροβίλο, στο βιβλίο του «Η ορθόδοξη κηρυκτική γραμματεία κατά τον ΙΗ αι.: Οι έντυπες συλλογές», ο Γεώργιος Μαϊώτας αναφέρεται στην «αντίθεση της χαράς και του θριάμβου από την μια και της θλίψης και της αγωνίας, από την άλλη. Στην ανάπτυξη διηγείται την ευαγγελική περίοδο του Πάθους κάνοντας σχόλια και ερμηνεύοντας σημεία, όπου εφαρμόζει μια μετρημένη αλληγορία».

 Γεώργιος Μαϊώτας, «Λόγος Εις το Σωτήριον Πάθος του Θεανθρώπου Λόγου. Τούτω δε, αυτού του Πάθους το Κείμενον εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών συλλεχθέν προσετέθη. Μονοτέσσαρον, είτουν Τετρασύλλεκτον επονομασθέν». Του Διδασκάλου του Ιερού Ευαγγελίου της Μεγάλης Εκκλησίας Γεωργίου του Μαϊώτα, της τε Ελληνίδος και Λατινίδος φωνής Καθηγητού των εκλαμπροτάτων Υιών του Γαληνοτάτου Ουγγροβλαχίας Ηγεμόνος, Κυρίου Κυρίου Ιωάννου Κωνσταντίνου Βασαράβα Βραγκοβάνου. Έκδοση: Παρά Μιχαήλ Υποδιακόνου του Ιστφανόβιτζ., Τυπωθείς εν τη Επισκοπή Ρημνίκου, εν Έτει Σωτηρίω αψς. [=1706].
Ο Γεώργιος Μαγιώτας έγραψε και λόγο για τον Μέγα Κωνσταντίνο.

Πηγές-βιβλιογραφία

 Θεόδωρος Αθανασίου, «Περί των Ελληνικών Σχολών εν Ρουμανία 1644-1821 και περί της επιρροής αυτών επί του τε θρησκευτικού και πολιτικού εδάφους: Εναίσιμος Διατριβή» / Υπό Θεοδώρου Αθανασίου, Εκ του Τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, Αθήνησιν 1898, σελ. 75.
 Αθανάσιος Ε. Καραθανάσης, «Η Φλαγγίνειος σχολή» (Διατριβή επί Διδακτορία), 1η εκδ. Θεσσαλονίκη 1975 και 2η εκδ. 1986, προλ. Απόστολος Βακαλόπουλος, εκδόσεις "Αφοί Κυριακίδη", Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 257-259.
 Αθανάσιος Ε. Καραθανάσης, «Η Βενετία των Ελλήνων», εκδόσεις "Αφοί Κυριακίδη", Θεσσαλονίκη 2010, ISBN 978-960-467-176-2, σελ. 347-48.
 Γεώργιος Ε. Μποροβίλος, «Η ορθόδοξη κηρυκτική γραμματεία κατά τον ΙΗ αι.: οι έντυπες συλλογές», (διατριβή), έκδοση: Τμήμα Ποιμαντικής, Σχολή Θεολογική, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ),  ("Greek orthodox preaching literature during 18th c.: printed collections"), από την ιστοσελίδα του Εθνικού Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, DOI: 10.12681/eadd/22667 - http://hdl.handle.net/10442/hedi/22667 Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 79-80.
 Χατζηδάκης Εμμανουήλ, «Κρήτες Λόγιοι του 17ου και 18ου αιώνα», (μεταπτυχιακή διατριβή) έκδοση: Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2014, σελ. 56, 98, 104-105.
 Ευφραιμία Π. Τσορμπατζίδου, «Νικηφόρου Θεοτόκη. Θεματικές Ομιλίες στις Ευαγγελικές Περικοπές» (Διπλωματική), Τμήμα Ποιμαντικής & Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ,  από τη "Βιβλιοθήκη ΙΚΕΕ", του ΑΠΘ, Θεσσαλονίκη 2015, σελ. 12.

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι