Σφαγή της Τόχνης

Η σφαγή της Τόχνης αναφέρεται στην εκτέλεση 83 ή 84 Τουρκοκύπριων αμαχων πολιτών, αιχμαλώτων προερχόμενων κυρίως από το χωριό, Τόχνη, της επαρχίας Λάρνακας, από ενόπλους της ΕΟΚΑ Β΄ στις 14 Αυγούστου 1974, κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.

Ιστορικό
Σύμφωνα με μαρτυρίες, μέλη της ΕΟΚΑ Β΄ αιχμαλώτισαν, με τη συνδρομή αστυνομικών, περισσότερους από 80 Τουρκοκύπριους άνδρες από την Τόχνη και το Ζύγι (συμπεριλαμβανομένων και ανήλικων αγοριών άνω των 13 ετών) και, αφού τους κράτησαν για ένα βράδυ στο ελληνικό σχολείο, τους επιβίβασαν σε δύο λεωφορεία με κατεύθυνση (όπως τους ανέφεραν) προς τη Λεμεσό. 

Κατά την αφήγηση του μοναδικού επιζήσαντα - του δεκαεννιάχρονου τότε Σουάτ Καφαντάρ - οι αιχμάλωτοι, που επέβαιναν στο ένα λεωφορείο, οδηγήθηκαν σε τοποθεσία κοντά στην Παλώδια όπου εκτελέστηκαν με ριπές αυτόματων όπλων, ενώ στη συνέχεια οι εκτελεστές αποτελείωσαν με χαριστικές βολές όσους ήταν ακόμη ζωντανοίPaul Sant Cassia, Bodies of Evidence: Burial, Memory, and the Recovery of Missing Persons in Cyprus, Berghahn Books, 2007, ISBN 978-1-84545-228-5, Massacre&f=false  p. 61.Gisela Welz,European Products: Making and Unmaking Heritage in Cyprus, Berghahn Books, 2015, ISBN 9781782388234 p. 53. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων ανήλθε στα 83 ή 84 άτομα (78 κάτοικοι της Τόχνης και άλλοι έξι από το Ζύγι). Σύμφωνα με τον Καφαντάρ, κατά τη διάρκεια της ομηρείας τους στο δημοτικό σχολείο, οι κρατούμενοι συνάντησαν Ελλαδίτη αξιωματικό, ο οποίος τους καθησύχασε, τονίζοντάς τους πως «στον στρατό, δεν υπάρχει κακομεταχείριση των αιχμαλώτων».

Η σφαγή της Τόχνης έγινε την ίδια ημέρα με τις σφαγές στη Μαράθα, τον Σανταλάρη και την Αλόα.

Αντιμετώπιση του γεγονότος μετά το 1974
Η σφαγή της Τόχνης, όπως και τα αντίστοιχα εγκλήματα κατά αμάχων σε Μαράθα, Σανταλάρη και Αλόα, δεν ερευνήθηκαν από την Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε σχολιάζονταν επί σειρά ετών, καθώς υπήρχε η εκτίμηση πως θα ενισχυόταν η τουρκική προπαγάνδα. Μέχρι τον Μάρτιο του 2014 η Διερευνητική Επιτροπή Αγνοουμένων είχε καταφέρει να ταυτοποιήσει τα οστά 46 εκ των θυμάτων. Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Πολίτης, οι εισαγγελικές αρχές είναι απρόθυμες να διερευνήσουν το συγκεκριμένο έγκλημα.

Στις 16 Αυγούστου του 2016, η πρώην υπουργός Εξωτερικών (επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου και Δημήτρη Χριστόφια), Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή, με ανάρτηση της σε μέσο κοινωνικής Δικτύωσης, απολογήθηκε δημόσια προς την Τουρκοκυπριακή κοινότητα. Η ανάρτηση της σήκωσε θύελλα διαμαρτυριών με κύριο σημείο αναφοράς τις αντίστοιχες τουρκικές θηριωδίες. Ακόμη, ειπώθηκαν απόψεις περί πολιτικής κίνησης, υποκινούμενης από τη θέλησή της για λύση του Κυπριακού, περί πρόκλησης κατά των Ελληνοκυπρίων προσφύγων κ.ά.

Μετά τα γεγονότα του 1974 και την μετεγκατάσταση των Τουρκοκυπρίων στην βόρεια Κύπρο, οι γυναίκες των Τουρκοκύπριων θυμάτων, μετέφεραν συμβολικά πέτρες για ανέγερση της μεγάλης Τουρκοκυπριακής σημαίας στο όρος Πενταδάκτυλος.Contested Symbols as Social Representations: The Case of Cyprus Charis Psaltis , Tahir Beydola , Giorgos Filippou , and Nektarios Vrachimis στο βιβλίο 2014 Symbols that Bind, Symbols that Divide The Semiotics of Peace and Conflict Editors: Moeschberger, Scott L., Phillips DeZalia, Rebekah A. (Eds.) Springer p.69

Παραπομπές

Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου
Κατηγορία:Σφαγές στην Κύπρο
Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο