Λουκίνο Βισκόντι (κοντοτιέρος)

Ο Λουκίνο, ιταλ. Luchino (1287/92 - 24 Ιανουαρίου 1349) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κοντοτιέρος που έγινε κυβερνήτης (signore) του Μιλάνου (1339-49) και της Παβίας.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ματτέο Α΄ κυβερνήτη του Μιλάνου και της Μπονακόσα Μπόρι, κόρη του Σκουαρτσίνο Μπόρι, υποστηρικτή των Βισκόντι.

Έγινε κυβερνήτης της Παβία το 1315 και πέντε έτη μετά διοικητής (podestà) του Βιτζέβανο, όπου έκτισε το εκεί κάστρο. Το 1323 αυτός και η οικογένειά του έλαβαν το επιτίμιο της ακοινωνησίας από τον πάπα, με την κατηγορία της αίρεσης "LUCCHINO made peace with the church in 1341, bought Parma from Obizzo d'Este and made Pisa dependent on Milan. Although he showed ability as general and governor, he was jealous and cruel, and was poisoned in 1349 by his wife Isabel Fieschi". Αργότερα αυτά ήρθησαν και έγινε αντιπρόσωπος (vicar) του πάπα. Ήταν συγκυβερνήτης του Μιλάνου με τον ανιψιό του Ατσόνε Βισκόντι και το νεότερο αδελφό του Τζοβάννι. Το 1339 απεβίωσε ο Ατσόνε. 

Όταν ο άλλος ανιψιός του Λοντρίζιο Βισκόντι ήρθε με μισθοφόρους να καταλάβει το Μιλάνο, ο Λουκίνο και ο Ατσόνε τον νίκησαν στη μάχη του Παραμπιάγκο. Προσέλαβε μισθοφόρους από τη Βόρεια Ευρώπη, τους έθεσε υπό τη διοίκηση των τριών γιων του αδελφού του Στέφανο και κατέλαβε την Πίζα. Αγόρασε την Πάρμα από τον Ομπίτσο Γ΄ των Έστε και έτσι επέκτεινε το δουκάτο. Ήταν προστάτης της μουσικής και των γραμμάτων: προσκάλεσε τον Πετράρχη στο Μιλάνο. 

Ήταν ικανός στρατιωτικός και διοικητής, αλλά και γνωστός για την σκληρή συμπεριφορά του. Το 1347 εξόρισε τους τρεις ανιψιούς του από το Μιλάνο, που μετέβησαν στο Μονφερά. Το 1349 ανακάλυψε την άπιστη συμπεριφορά της συζύγου του Ισαβέλλας και ανακοίνωσε την τρομερή τιμωρία της. Λίγες ημέρες μετά βρέθηκε δηλητηριασμένος και το πλήθος αποκάλεσε τη σύζυγό του Ισαβέλλα ντελ βελένο (του δηλητηρίου). Στη θέση του τον διαδέχθηκαν οι τρεις ανιψιοί του, γιοί του αδελφού του Στέφανο, συγκυβερνήτες με τον Τζοβάννι.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βιολάντε των Αλεράμιτσι, κόρη του Θωμά Α΄ του Σαλούτσο και της Λουιτζία ντι Τσέβα. 

Μετά νυμφεύτηκε το 1316 την Αικατερίνη Σπίνολα, κόρη του Ομπίτσο/Ομπέρτο Σπίνολα πατρικίου της Γένουας. Η Αικατερίνη απεβίωσε το επόμενο έτος.

Τέλος νυμφεύτηκε το 1349 την Ισαβέλλα Φιέσκι, κόρη του Κάρλο διοικητή (capitano) της Γένουας και ανιψιά του πάπα Αδριανού Ε΄ και είχε τέκνο:
 Λουκίνο ο νέος (νοβέλο) 1346-99, νυμφεύτηκε πρώτα τη Λουίζα Αντόρνο κόρη του δόγη της Βενετίας και μετά την Μανταλένα Στρότσι.

Ήταν ο μόνος γνήσιος γιος που είχε· πάντως μετά οι Βισκόντι αμφισβήτησαν την πατρότητά του.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Μπρίτσιο απεβ. 1356 ποιητής, κύριος της Τορτόνα και διοικητής (podesta) του Λόντι.
 (νόθος) Μπόρσο.

Πρόγονοι

Αναφορές

Λουκινο κοντο