Ιβάν Ασέν Γ΄

Ο Ιβάν-Ασέν Γ΄ (βουλγαρικά: Иван Асен III, 1259/1260 - 1303) από τον Οίκο των Ασέν-Μίτσο κυβέρνησε ως αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας από το 1279 έως το 1280.

Βιογραφία

Ήταν γιος του Μίτσο Ασέν της Βουλγαρίας και της Μαρίας Ασεσίνας, κόρης του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και της Ειρήνης Αγγελίνας.Андреев, Йордан Киров; Лазаров, Иван; Pavlov, Plamen (1999). Кой кой е в средновековна България (in Bulgarian). Издателска къща "Петър Берон". σ. 144 Η Ειρήνη Κομνηνή Δούκαινα ήταν κόρη του Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα Αγγέλου, δεσπότη της Ηπείρου. Φοβούμενος τη γρήγορη επιτυχία του Ιβάιλο της Βουλγαρίας, ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος κάλεσε τον Ιβάν, γιο του Μίτσο πρώην βασιλιά της Βουλγαρίας στην Αυλή του, του απένειμε τον τίτλο του δεσπότη και τον νύμφευσε με την μεγαλύτερη κόρη του Ειρήνη το 1277/78. Ο Μιχαήλ Η΄ έστειλε αρκετά Ρωμαϊκά στρατεύματα για να βοηθήσουν το Ιβάν να καταλάβει το θρόνο. Ο Ιβάιλο νίκησε μερικά από αυτά, αλλά αποκλείστηκε στα Σίλιστρα (Drastar) από τους Μογγόλους, συμμάχους του Μιχαήλ Η΄. Τότε οι Ρωμαϊκές δυνάμεις πολιορκούσαν την πρωτεύουσα Τάρνοβο και η τοπικοί άρχοντες, ακούγοντας τη φήμη ότι ο Ιβάιλο σκοτώθηκε στη μάχη, παρέδωσαν την πόλη. Έτσι το 1279 ο Ιβάν Γ΄ έγινε δεκτός ως "τσάρος" των Βουλγάρων και για να εδραιώσει τη θέση του πάντρεψε την αδελφή του Μαρία με τον Βουλγαρο-Κουμάνο ευγενή Γεώργιο Τέρτερ. Ωστόσο δεν κατάφερε να κυριαρχήσει σε όλη τη Βουλγαρία: ο Ιβάιλο εμφανίστηκε εμπρός από τα τείχη του Τάρνοβο και νίκησε δύο Ρωμαϊκά στρατεύματα, που είχαν έλθει να ανακουφίσουν την πόλη.

Ο Ιβάν Γ΄ και η Ειρήνη Παλαιολογίνα, απελπισμένοι ότι θα επιτύχουν, πήραν θησαυρούς από το θησαυροφυλάκιο και διέφυγαν κρυφά στη Μεσημβρία (Nesebăr) και από εκεί στην Κωνσταντινούπολη. Όμως ο Μιχαήλ Η΄, οργισμένος από τη δειλία τους, αρνιόταν για ημέρες να τους δεχθεί. Το 1280/81 ο Ιβάν Γ΄ ταξίδευσε στη Χρυσή Ορδή, όπου ανταγωνίστηκε τον Ιβάιλο στην υποστήριξη των Μογγόλων. Αν και ο αρχηγός τους Νογκάι Χαν σκότωσε τον Ιβάιλο, δεν μπόρεσε να αποκαταστήσει τον Ιβάν Γ΄ στη Βουλγαρία.T︠S︡vetkov, Plamen S.; Cvetkov, Plamen S. (1996). България и Балканите (in Bulgarian). ЗНАК. σ. 180 Ο Ιβάν Γ΄ επέστρεψε στην οικογενειακή κτήση στην Τρωάδα, όπου απεβίωσε εξόριστος το 1303.Андреев, Йордан (1992). Българските ханове и царе VII-XIV век: историко-хронологичен справочник (in Bulgarian). Държавна фирма изд-во "Петър Берон". σσ. 165, 167

Οικογένεια
Το 1277/78 νυμφεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, κόρη του Μιχαήλ Η΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
 Μιχαήλ, τιτουλάριος "τσάρος" της Βουλγαρίας.
 Ανδρόνικος Ασάν, απεβ. 1322(;), πρωτοστράτωρ Μωρέως, νυμφεύτηκε μία γυναίκα από τον Οίκο των Ταρχανειωτών και είχε κόρη την
 Ειρήνη Ασανίνα, που παντρεύτηκε τον Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνό.Bozhkov, Khristo (2000). Bŭlgarite ot Dreven Pamir do Balkanite v Evropa (in Bulgarian). Zvezdi. σ. 99
 Ισαάκιος.Годишник на Софийския университет "Св. Климент Охридски.": Annuaire de l'Université de Sofia "St. Kliment Ohridski.". Научен център за славяно-византийски проучвания "Иван Дуйчев". Centre des recherches slavo-byzantines "Ivan Dujčev." (in Bulgarian). Университетско Изд-во "Св. Климент Охридски, ". 1988. σ. 192
 Μανουήλ.Божилов, Иван Ангелов (1995). Българите във Византийската империя (in Bulgarian). Академично издателство "Проф.Марин Дринов", σ. 207
 Κωνσταντίνος.
 Θεοδώρα, παντρεύτηκε πρώτα τον Φερνάν Χιμένεθ ντ' Αούνεθ και έπειτα τον Μανουήλ Τάγαρη μέγα στρατοπεδάρχη.
 Μαρία, παντρεύτηκε τον Ροζέ ντε Φλορ διοικητή της Καταλανικής Εταιρείας.

Παραπομπές

Αναφορές
 John V.A. Fine, Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.

Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)