Αδαλβέρτος Α΄ του Βερμαντουά

Ο Αδαλβέρτος Α΄, κόμης του Βερμαντουά ή Αδαλβέρτος ο Ευσεβής, (Γαλλική γλώσσα : Adalbert Ι le pieux, περί το 915 - περί το 987) από την Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόμης του Βερμαντουά (943 - 988). Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτου Β΄ κόμη του Βερμαντουά και της Αδέλας των Ροβερτιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ της Δυτικής Φραγκίας.Detlev Schwennicke, Europaische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europaischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984), σ. 49 Ο αδελφός του Ερβέρτος Γ΄ του Ομουά παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο της την Έντζιφου της Αγγλίας μητέρα του Λουδοβίκου Δ΄ της Γαλλίας, ο Αδαλβέρτος την συνόδευσε στο Λαν όπου έγινε ο γάμος. Αυτό εξόργισε τον Λουδοβίκο Δ΄ που κατάσχεσε τις ιδιοκτησίες της μητέρας του στο Λαν και τις έδωσε στην σύζυγο του Γερβέργη της Σαξονίας.The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011), σ. 56 O Αδαλβέρτος και ο άλλος του αδελφός Ροβέρτος του Μω έγιναν υποστηρικτές του Λοθαρίου, γιου του Λουδοβίκου Δ΄ (957).Heather J Tanner, Families, friends and allies : Boulogne and politics in Northern France and England, c. 879-1160 (Leiden; Boston: Brill, 2004), σ. 39

Ο Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης νεότερος αδελφός του Λοθαρίου διεκδίκησε το θρόνο από τον Ούγο Καπέτο, τον βοήθησαν ο Αδαλβέρτος και οι δυο ανεψιοί αυτού, Ερβέρτος Γ΄ του Μω και Όντο Α΄ του Μπλουά.Geoffrey Koziol, Begging Pardon and Favor: Ritual and Political Order in Early Medieval France (Ithaca: Cornell University Press, 1992), σ. 149 Οι δυο ανεψιοί εξακολουθούσαν συνεχώς τις ταραχές εναντίον του νέου βασιλιά ακόμα και μετά την αιχμαλωσία του Καρόλου.
Όταν έμαθε ότι ο Ούγος Καπέτος ήταν έτοιμος να επιτεθεί ο Αδαλβέρτος έστειλε τον Ντούντο όφ Σεντ-Κουέντιν να μεσολαβήσει για ειρήνη, πράγματι κρατήθηκε ειρήνη μεταξύ τους αλλά ο Ούγος Καπέτος συνέχισε να τον υποπτεύεται για εξέγερση.Lea Shopkow, 'The Man from Vermandois: Dudo of St-Quentin and His Patrons', Religion, Text, and Society in Medieval Spain and Northern Europe: Essays in Honor of J.N. Hillgarth, eds. Thomas E Burman; Jocelyn N Hillgarth; Lea Shopkow (Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, 2002), σ. 303 Ο Αδαλβέρτος απεβίωσε το 987 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερβέρτος Γ΄.

Οικογένεια

Νυμφεύτηκε το 954 την γκέρμπεργκα των Ρέγκιναρ, κόρη του Γκίζελμπερτ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα:

Ερβέρτος Γ΄ του Βερμαντουά 953-1015, κόμης του Βερμαντουά.
Όθων Α΄ π. 950/955-987, κόμης του Σινύ.
Εύδης π. 956-π. 985, απεβίωσε 29 ετών.
Λιούντολφ του Βερμαντουά π. 957-986, επίσκοπος του Νογιόν & Τουρναί.

Παραπομπές


Πηγές

Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Band III Teilband 1 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984)
Geoffrey Koziol, Begging Pardon and Favor: Ritual and Political Order in Early Medieval France (Ithaca: Cornell University Press, 1992)
Heather J Tanner, Families, friends and allies : Boulogne and politics in Northern France and England, c. 879-1160 (Leiden; Boston: Brill, 2004)
Lea Shopkow, 'The Man from Vermandois: Dudo of St-Quentin and His Patrons', Religion, Text, and Society in Medieval Spain and Northern Europe: Essays in Honor of J.N. Hillgarth, eds. Thomas E Burman; Jocelyn N Hillgarth; Lea Shopkow (Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, 2002)
The Annals of Flodoard of Reims, 916–966, eds & trans. Steven Fanning: Bernard S. Bachrach (New York; Ontario, Can: University of Toronto Press, 2011)
Vanderkindere, Léon (1902). La Formation territoriale des principautés belges au Moyen Âge. Vol. 2. H. Lamertin, Libraire-Editeur

Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών