Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Ο Οίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου της Ορλεάνης. Αποτελείται από τους απογόνους του Γκαστόν της Ορλεάνης κόμη του Ε και της συζύγου του Ισαβέλλας της Μπραγκάνσα, κόρης και διαδόχου του Πέτρου Β΄ αυτοκράτορα της Βραζιλίας. Μετά την εκθρόνιση του Πέτρου Β΄ το 1889, οι απόγονοι της Μαρίας είναι διεκδικητές του στέμματος της Βραζιλίας.

Ιστορικό
Ο Πέτρος Β΄ είχε δύο τέκνα, την Ισαβέλλα και τη Λεοπολδίνα και όταν έψαχνε γαμπρούς γι' αυτές, η αδελφή του Φραγκίσκα, σύζυγος του Φραγκίσκου Ορλεάνης πρίγκιπα της Ζουανβίλ, του πρότεινε δύο ανίψια του άνδρα της: τον Γκαστόν του Ε και τον Λουδοβίκο-Αύγουστο των Βέττιν πρίγκιπα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας. Το 1864 οι δύο νέοι ταξίδεψαν στη Βραζιλία, γνώρισαν τις κόρες του αυτοκράτορα και τις νυμφεύτηκαν: ο Γκαστόν τη διάδοχο Ισαβέλλα και ο Λουδοβίκος-Αύγουστος τη Λεοπολδίνα.

Από το πρώτο ζεύγος ιδρύθηκε τότε ο Οίκος Ορλεάνης-Μπραγκάνσα. Το 1875 γεννήθηκε το πρώτο τέκνο τους, ο Πέτρος-Αλκάνταρα. Το 1889 ο στρατηγός Τεόντορο ντα Φονσέκα έκανε πραξικόπημα, εκθρόνισε τον Πέτρο Β΄ και έγινε Πρόεδρος της χώρας. 
Εξορία
Η αυτοκρατορική οικογένεια εξορίστηκε και τα εισοδήματά της καταργήθηκαν. Μετέβη στη Λισαβόνα και με την οικονομική βοήθεια ενός Πορτογάλου διέμεινε στις Κάννες, στο Οτέλ Μπω Σαζούρ. Ο Πέτρος Β΄ μετέβη στο Παρίσι, όπου απεβίωσε το 1891. Ο πατέρας τού Γκαστόν τού παρείχε μηνιαίο εισόδημα και ο Γκαστόν με την Ισαβέλλα και τα παιδιά μετέβησαν σε μία βίλα στο προάστειο του Παρισιού Μπουλόν-συρ-Σάιν, πιο οικονομικά από το Οτέλ Μπω Σαζούρ. Τα τρία τους παιδιά εγγράφηκαν σε σχολεία του Παρισιού. Μοναρχιστές από τη Βραζιλία προσπάθησαν ανεπιτυχώς να παλινορθώσουν τη μοναρχία, αλλά η Ισαβέλλα δεν επιθυμούσε τη με τα όπλα επιβολή. 

Το 1896 απεβίωσε ο Λουδοβίκος δούκας του Νεμούρ, πατέρας του Γκαστόν και η κληρονομία του τους επέτρεψε να ζουν με ασφάλεια. Ενέγραψαν τα τρία αγόρια σε στρατιωτική Σχολή στη Βιέννη. Η Ισαβέλλα συνέχιζε τις φιλανθρωπίες της μέσω της Καθολικής Εκκλησίας και ο Γκαστόν αγόρασε το Σατώ Ε (Εu), την πρώην κατοικία του πάππου του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας, όπου ο ίδιος είχε ζήσει παιδί. Επιπλώθηκε με αντικείμενα από τη Βραζιλία. Το 1907 ο δευτερότοκος Λουδοβίκος ταξίδευσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο, αλλά δεν του επετράπη να αποβιβαστεί. O Πέτρος-Αλκάνταρα έκανε μοργανατικό γάμο, έτσι ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος. Ο τρίτος γιος Αντώνιος έμεινε άγαμος.

Ο Πέτρος Β΄ της Βραζιλίας ήταν εξάδελφος του Φραγκίκσου-Ιωσήφ της Αυστρίας και τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Λουδοβίκος και ο Αντώνιος ζήτησαν να αποδεσμευθούν από τον Αυστριακό στρατό και να πολεμήσουν στον Γαλλικό, αλλά η Γαλλία αρνήθηκε, επειδή ήταν μέλη της Βασιλικής Οικογένειας. Πολέμησαν με τους Άγγλους. Ο Αντώνιος σκοτώθηκε μετά τη λήξη του Πολέμου, το 1918 σε αεροπορικό δυστύχημα. Το 1920 τους επετράπη η διαμονή στη Βραζιλία. Η Ισαβέλλα ήταν ασθενής για να ταξιδέψει· το 1921 ο Πέτρος-Αλκάνταρα και ο πατέρας του μετέβησαν στη Βραζιλία για τη δεύτερη ταφή του Πέτρου Β΄ και της συζύγου του στον Καθεδρικό της Πετρόπολης. Η Ισαβέλλα απεβίωσε το ίδιο έτος και ο Γκαστόν το επόμενο. 

Ο Πέτρος-Αλκάνταρα αγόρασε στην Πετρόπολη το ανάκτορο Γκράο-Παρά που ανήκε στην οικογένειά του και εγκαταστάθηκε εκεί, όπου απεβίωσε το 1940. Η κόρη του Μαρία-Φραγκίσκα παντρεύτηκε τον Ντουάρτε-Νούνο, διεκδικητή βασιλιά της Πορτογαλίας. Ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου, ο Πέτρος-Ερρίκος νυμφεύτηκε την εγγονή του Λουδοβίκου Γ΄ Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας.
Ο αποκλεισμός του Πέτρου-Αλκάνταρα
Ο Πέτρος-Αλκάνταρα είχε νυμφευτεί την Ελισάβετ κόμισσα ντε Ντομπρεζέσκυ από τη Βοημία. Η μητέρα του έκρινε μοργανατικό τον γάμο, έτσι ο Λουδοβίκος έγινε διάδοχος. Αν και ο Πέτρος-Αλκάνταρα είχε υπογράψειBARMAN, Roderick J., Princesa Isabel do Brasil: gênero e poder no século XIX, UNESP, 2005VIANNA, Hélio. Vultos do Império. São Paulo: Companhia Editoria Nacional, 1968, p.224 αποκήρυξηFREYRE, Gilberto. Ordem e Progresso. Rio de Janeiro: José Olympio, 1959, p.517 and 591LYRA, Heitor. História de Dom Pedro II - 1825-1891. São Paulo: Companhia Editora Nacional, 1940, vol.III, p.300 των δικαιωμάτων τουEnciclopaedia Barsa, vol. IV, article "Braganza", p.210, 1992JANOTTI, Maria de Lourdes. Os Subversivos da República. São Paulo: Brasiliense, 1986, p.255-7MALATIAN, Teresa Maria. A Ação Imperial Patrianovista Brasileira. São Paulo, 1978, p.153-9, το 1940 ο πρωτότοκος γιος του, ο Πέδρο-Γκαστάο δεν δέχθηκε την αποκήρυξη και διεκδίκησε τον θρόνο της Βραζιλίας.
Η συμφωνία του 1909
Ο Γκαστόν ήταν γιος του Λουδοβίκου, δευτερότοκου γιου του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας και ζήτησε δικαίωμα διαδοχής του Γαλλικού θρόνου για τον γιο του Πέτρου-Αλκάνταρα. Τότε ο Φίλιππος δούκας της Ορλεάνης, αρχηγός του Οίκου, θέσπισε τη Συνθήκη (Pact) του Οίκου της Ορλεάνης, σύμφωνα με την οποία μέλη που έχουν μεταναστεύσει, θεωρούνται ξένοι στη Γαλλία και λόγω της κατάστασής τους αυτής (pérégrinité)Dumoulin, Charles. Coutumes de Paris. 1576.de Seyssel, Claude. La Monarchie de France, vol. I.7. Paris, 1961, pp. 112-3. εξαιρούνται της διαδοχής. Το ίδιο ίσχυσε και για τον μικρότερο γιο του Λουδοβίκου-Φιλίππου της Γαλλίας, τον Αντώνιο δούκα του Μονπανσιέ, του οποίου ο γιος Αντώνιος δούκας της Γκαλιέρα είχε νυμφευτεί την κόρη τής Ισαβέλλας Β΄ της Ισπανίας και διέμενε μόνιμα στην Ισπανίαde Montjouvent, Philippe. Le Comte de Paris et Sa Descendance. Annexes. Du Chaney Eds, Paris, 1998,  p. 431. . French.de Saisseval, Guy Coutant. La Légitimité monarchique. Paris, 1985. In French..

Γενεαλογία του Οίκου Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

Αναφορές

 Φωτοθήκη