Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ

Η Γαμπριέλ ντ' Εστρέ (γαλλ. Gabrielle d'Estrées, 1573 - 10 Απριλίου 1599) ήταν ερωμένη, έμπιστη και σύμβουλος του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας.  

Βιογραφία

 Γέννηση 
Ήταν κόρη του Αντουάν ντ'Εστρέ, Υποκόμη του Σουασσόν & Μπερσύ, και της Φρανσουάζ Μπαμπού ντε Λα Μπουρνταιζιέρ. Γονείς του Αντουάν ήταν ο Ζαν, κύριος του Εστρέ, υποκόμης του Σουασσόν και η Αικατερίνη των Βουρβόνων, κόρη του Ιακώβου (νόθου γιου του Ιωάννη Η΄ της Βουρβόνης-Βαντόμ).

 Βασιλική ερωμένη 
Τον Νοέμβριο του 1590, ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας ερωτεύτηκε την Γκαμπριέλ. Knecht, R.J. (2013). The French Civil Wars, 1562-1598. Routledge. p. 255. Αν και ήταν παντρεμένος με την Μαργαρίτα της Γαλλίας, ο Ερρίκος και η Γκαμπριέλ έδειχναν την αγάπη τους μπροστά στο κοινό. Ο πατέρας της, θέλοντας να καλύψει το σκάνδαλο, την πάντρεψε με τον Νικολά Νταμερβάλ ντε Λιανκούρ το 1592. Δεν απέκτησαν παιδιά.

Ένθερμη πιστή του Ερρίκου, η Γκαμπριέλ συνόδευσε τον Ερρίκο κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Ακόμη και όταν ήταν έγκυος, επέμενε να ζει μέσα στη σκηνή κοντά στο πεδίο της μάχης, φροντίζοντας τα ρούχα του να είναι καθαρά και να τρώει καλά μετά από τις μάχες. Καθώς ήταν έξυπνη και πρακτική γυναίκα, ο Ερρίκος μοιράστηκε τα μυστικά του μαζί της και ακολούθησε τις συμβουλές της. Όταν οι δυο τους ήταν χώρια, ο Ερρίκος της έγραφε συχνά επιστολές, ενώ ήταν στα ταξίδια του σε στρατόπεδα πολέμου  Wellman 2013, p. 343..

Γεννημένη Καθολική, η Γκαμπριέλ γνώριζε ότι ο καλύτερος τρόπος να ολοκληρωθούν οι θρησκευτικοί πόλεμοι ήταν ο ίδιος ο Ερρίκος να γίνει Καθολικός. Αναγνωρίζοντας τη σοφία στην επιχειρηματολογία της, στις 25 Ιουλίου 1593 ο Ερρίκος δήλωσε ότι «το Παρίσι αξίζει μια λειτουργία» και απέκλεισε μόνιμα τον Προτεσταντισμό  Elizabeth Webber, Mike Feinsilber. Merriam-Webster's dictionary of allusions. p. 404.. Αυτό του επέτρεψε να στεφθεί ο βασιλιάς της Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου του 1594. Ο Ερρίκος επίσης κανόνισε να ακυρωθεί ο γάμος της Γκαμπριέλ με τον Λιανκούρ το ίδιο έτος.

Στις 7 Ιουνίου του 1594, γεννήθηκε το πρώτο τους παιδί, ένας γιος, ο Καίσαρ. Στις 4 Ιανουαρίου 1595, ο Ερρίκος αναγνώρισε επίσημα και νομιμοποίησε τον γιο του σε κείμενο επικυρωμένο από τη Βουλή του Παρισιού.  "Lettres de légitimation de César de Vendôme ; Paris, 4 janvier 1595". www.calames.abes. In french. Σε αυτό το κείμενο, αναγνώρισε επίσης την Γκαμπριέλ ως μητέρα του γιου του κι ερωμένη του.

 Το τέλος 
Αφού υπέβαλε αίτηση στον Πάπα Κλήμη Η΄ για την ακύρωση τού γάμου του και το δικαίωμα να ξανανυμφευτεί, τον Μάρτιο του 1599 ο Ερρίκος Δ΄ έδωσε στην ερωμένη του ένα δαχτυλίδι. Η Γκαμπριέλ, σίγουρη ότι θα την παντρευόταν, δήλωσε, "Μόνο ο Θεός ή ο θάνατος του βασιλιά μπορούν να βάλουν τέλος στην καλή μου τύχη".  Horne, Alistair (2007). La Belle France. Vintage. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 9 Απριλίου 1599, έπαθε εκλαμψία και γέννησε ένα θνησιγενή γιο. Την επόμενη ημέρα, ενώ ο Ερρίκος Δ΄ ήταν στον δρόμο της, αυτή απεβίωσε στο Παρίσι  Bercé, Yves-Marie, 6, προς μεγάλη λύπη του βασιλιά Bayrou, p. 440..

Ο Ερρίκος ήταν συντετριμμένος με το θάνατό της και πίστευε ότι δηλητηριάστηκε. Της έκανε κηδεία με τιμές βασίλισσας στο Ναό του Αγίου Γερμανού της Ωσαίρ στο Παρίσι. Η σορός της Γκαμπριέλ ενταφιάστηκε στο Αββαείο Μωμπισσόν στο Σαιντ-Ουέν-λ'Ωμόν. Λίγους μήνες μετά ο γάμος του με τη Μαργαρίτα της Γαλλίας ακυρώθηκε και το 1600 παντρεύτηκε τη Μαρία των Μεδίκων, με την οποία απέκτησε έξι παιδιά.

Μετά το θάνατό της εκδόθηκαν τα Μυστικά απομνημονεύματα της Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ, πιθανότατα από φίλο της.

Οικογένεια
Τα τέσσερα παιδιά της Γκαμπριέλ και του Ερρίκου ήταν:
 Καίσαρ (1594 - 1665), Δούκας του Βαντόμ. Νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη της Λωρραίνης. Το 1626, συμμετείχε σε μια συνωμοσία εναντίον του καρδιναλίου Ρισελιέ. Ο Καίσαρ συνελήφθη και φυλακίστηκε για τρία χρόνια. Το 1641 κατηγορήθηκε πάλι για συνωμοσία και αυτή τη φορά έφυγε στην Αγγλία.
 Αικατερίνη Ερριέττα (1596 - 1663)Wellman, Kathleen (2013). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press., παντρεύτηκε τον Κάρολο Β΄ του Ελμπέφ.
 Αλέξανδρος (1598 - 1629), ιππότης του Βαντόμ.
 γιος (1599), πέθανε στη γέννα.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Βιβλιογραφία
 Bayrou, François (1994). Le Roi libre. Paris: Flammarion.  (French)
 Bercé, Yves-Marie (1996). The Birth of Absolutism: a history of France, 1598-1661. Basingstoke: Palgrave Macmillan. 

Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Κατηγορία:Μαρκησίες της Γαλλίας
Κατηγορία:Βασιλικές ερωμένες