Αλβέρτος του Λουβαίν

Ο Αλβέρτος, γερμ. Albert (1166 - 24 Νοεμβρίου 1192) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν καρδινάλιος και πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης. Έγινε άγιος της Καθολικής Εκκλησίας το 1613.

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γοδεφρείδου Γ΄ κόμη του Λουβαίν και της Μαργαρίτας των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λίμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ερρίκος Α΄ δούκας της Βραβάντης.

Εκπαιδεύτηκε στο Καθεδρικό σχολείο του Αγ. Λάμπερτ στη Λιέγη. Το 1187 έφθασαν τα νέα της πτώσης της Ιερουσαλήμ και ο Αλβέρτος θέλησε να πάει ως σταυροφόρος εκεί, αλλά ο καρδινάλιος Αλμπέρο του Αλμπάνο τον κράτησε.

Το 1188 έγινε αρχιδιάκονος και το 1192 επίσκοπος της Λιέγης, αν και ήταν 4 έτη μικρότερος από τα 30 που προβλεπόταν. Η εκλογή του ήταν αποτέλεσμα ανταγωνισμού μεταξύ του αδελφού του Ερρίκου Α΄ και του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη του Αινώ: τα μέλη (canons) του Συλλόγου του καθεδρικού που επηρέαζε ο Βαλδουίνος Ε΄, εξέλεξαν επίσκοπο τον Αλβέρτο του Ρετέλ, θείο της Κωνσταντίας, η οποία ήταν σύζυγος του Ερρίκου ΣΤ΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίαςη μητέρα της Κωνσταντίας Ωτβίλ της Σικελίας, η Βεατρίκη Ρετέλ, ήταν αδελφή του Αλβέρτου αρχιδιακόνου της Λιέγης. . Ο Ερρίκος ΣΤ΄ έθεσε επίσκοπο τον Λοθάριο του Χόχσταντεν πρύτανη του Συλλόγου του καθεδρικού της Βόννης.

Ο Αλβέρτος έκανε έφεση στον πάπα Κελεστίνο Γ΄ και το 1192 ο πάπας τον έκανε καρδινάλιο και τον χειροτόνησε στη Ρώμη ιερέα και μετά επίσκοπο, που έκανε την πρώτη λειτουργία του στη Ρενς. Τρεις ημέρες μετά, στις 24 Νοεμβρίου 1192, Γερμανοί ιππότες τον απήγαγαν έξω από τη Ρενς και με τα ξίφη τους του συνέτριψαν το κεφάλι. 

Ο αδελφός του Ερρίκος Α΄ και ο θείος του Ερρίκος Γ΄ δούκας του Λίμπουργκ, με τον αρχιεπίσκοπο Μάιντς και Κολωνίας, κά λεηλάτησαν την περιοχή του Ντήτριχ του Χόχσταντεν, αδελφού του Λοθαρίου, ο οποίος -αντιμετωπίζοντας την εχθρότητα των κατοίκων της Λιέγης- διέφυγε στην Αυλή του Ερρίκου ΣΤ΄. Ο πάπας τον τιμώρησε με ακοινωνησία. Οι φονείς ιππότες διέφυγαν επίσης στην Αυλή του Ερρίκου ΣΤ΄. Δεν ξέρουμε αν ο Ερρίκος ΣΤ΄ σχεδίασε ή όχι τον φόνο.

Η φήμη της αγιότητας του Αλβέρτου διαδόθηκε και αναγνωρίστηκε ως μάρτυς. Το 1613 ο Πάπας Παύλος Ε΄ τον έκανε άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 24 Νοεμβρίου. Η σορός του βρισκόταν στη Ρενς ως το 1921, οπότε μεταφέρθηκε στις Βρυξέλλες.

Πρόγονοι



Βιβλιογραφία
The Vita Alberti episcopi Leodiensis was probably written around 1194 or 1195 by an anonymous monk of Lobbes, from information supplied by Abbot Werrich, who knew Albert well. Although a panegyric for the murdered bishop, Raymond H. Schmandt considers it generally accurate. A different viewpoint is found in the Chronicon Hanoniense of Gislebert of Mons, written shortly after 1196.

Αναφορές

Πηγές
 Herbermann, Charles, ed. (1913). "St. Albert". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
 *Schmandt, Raymond H. "The Election and Assassination of Albert of Louvain, Bishop of Liège, 1191-92." Speculum 42.4 (1967): 639-60

Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ
Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 12ου αιώνα