Βερνάρδος (υιός Καρόλου του Παχύ)

Ο Βερνάρδος (γερμ. Bernhard, 870 - 891/892) ήταν το μόνο παιδί του αυτοκράτορα Καρόλου Γ΄ του Παχύ. Ο πατέρας του προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον κάνει διάδοχό του. 

Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Καρόλου Γ΄ της Ανατολικής Φραγκίας και μίας -αγνώστου ονόματος- ερωμένης του. Το 885 ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως διάδοχό του, αλλά μερικοί επίσκοποι αντιτέθηκαν, όπως ο Λιούτμπερτ αρχιεπίσκοπος του Μάιντς. Ο σύμμαχος τού Καρολου Γ΄  πάπας Αδριανός Γ΄ προσκλήθηκε στη Σύνοδο του Βορμς το 885, όπου θα καθαιρούσε τους επισκόπους και θα νομιμοποιούσε τον ΒερνάρδοReuter, pp 116–117. AF(M), 885 (pp 98&99 and nn6&7) and AF(B), 885 (p. 111 and n2)., αλλά απεβίωσε στη διαδρομή. Έτσι η προσπάθεια του Καρόλου Γ΄ έμεινε ατελέσφορη.

Έπειτα από την αποτυχία του πατέρα του να αποκτήσει παιδί με τη σύζυγό του ΡιχάρδιςReuter, AF(M), 885 (p. 99 n7)., ανέφερε τον Βερνάρδο στα έγγραφά του ως απόγονο (proles)MacLean, p. 132.. Συζήτησε με τον νέο πάπα Στέφανο Ε΄ για τη νομιμοποίησή του· όταν ο πάπας ακύρωση τη συνάντησή τους το 887, ο Κάρολος Γ΄ υιοθέτησε τον Λουδοβίκο Γ΄ Μποζονιδών της Προβηγκίας, γιο της εξαδέλφης του Ερμενγάρδης των ΚαρολιδώνMacLean, p. 167.. 

Το 887 τον Κάρολο Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Αρνούλφος Καρολιδών ως βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας. Το επόμενο έτος ο Βερνάρδος εξεγέρθηκε με μερικούς αξιωματούχους της Αλαμανίας (=Σουαβίας)Reuter, 890 (pp 119&120 and nn3).: τον υποστήριξαν ο Ούλριχ κόμης του Λίντς & Άργκεν και ο Βερνάρδος ηγούμενος του Σαιν ΓκολReuter, 120, n6.. Ο ιστορικός Γκομπελίνος αναφέρει ότι ο Βερνάρδος μετέβη στον Γουίδων της Λομβαρδίας, που επίσης είχε εξεγερθεί εναντίον του ΑρνούλφουOffergeld, 491. και επέστρεψε το 891/2 στην Αλαμανία. Η εξέγερση τελικά κατεστάλη· ο Αρνούλφος εισήλθε στην Αλαμανία και ο Βερνάρδος σκοτώθηκε από τον Ροδόλφο δούκα της Ραιτίας.

Μετά τον Γουΐδωνα βασιλείς της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") έγιναν οι: Λάμπερτ των Γκουιντέσκι, Αρνούλφος και Λουδοβίκος Γ΄.

Παραπομπές

Πηγές
 Offergeld, Thilo (2001). Reges pueri: Das Königtum Minderjähriger im frühen Mittelalter. 2 vols. Hanover.
Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages, c. 800–1056. London: Longman.
Reuter, Timothy, ed. (1992). The Annals of Fulda. Manchester Medieval Series, Ninth-Century Histories, Volume II. Manchester University Press.
MacLean, Simon (2003). Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the End of the Carolingian Empire. Cambridge University Press.

Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών