Φρειδερίκος Φερδινάνδος της Αυστρίας-Τέσεν

Ο Φρειδερίκος (γερμ. Friedrich, 14 Μαΐου 1821 - 5 Οκτωβρίου 1847) του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και αρχηγός του Αυστριακού Ναυτικού. 

Βιογραφία
Ο Φρειδερίκος Φερδινάνδος Λεοπόλδος ήταν το τέταρτο παιδί και ο τρίτος γιος του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, Δούκα του Τέσσεν, και της Ερριέττας Αλεξανδρινής, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Νασσάου-Βάιλμπουργκ. Ήταν, επίσης, ανιψιός του Φραγκίσκου της Αυστρίας. 

Ο πατέρας του ήταν στρατάρχης. Ο Φρειδερίκος εισήλθε στο Αυτοκρατορικό Ναυτικό της Αυστρίας σε ηλικία 16 ετών. Είχε πολύ ζήλο και έγινε κυβερνήτης πλοίου, που έπλευσε στην Ανατολική Μεσόγειο το 1839.

Η Ανατολική Κρίση
Κατά την Κρίση μεταξύ της Αιγύπτου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του 1840 ο Φρειδερίκος πολέμησε, μετά τη Σύμβαση του Λονδίνου, εναντίον του Μεχμέτ Αλή, χεδίβη της Αιγύπτου. Υπηρετούσε στον αυστριακό στόλο ως διοικητής του πλοίου Γκουέρριερα. 

Στη σύμβαση του Λονδίνου (Ιούλιος 1840) η Βρετανία, η Αυστρία, η Πρωσία και η Ρωσία πρότειναν στο Μεχμέτ Αλή να γίνει κληρονομικός ηγεμόνας της Αιγύπτου, η οποία θα έμενε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τον όρο να αποσυρθεί από τη Συρία και τον Λίβανο. Ο Μεχμέτ Αλή δεν αποδεχόταν τη Σύμβαση και ο βρετανικός στόλος κινήθηκε εναντίον της Συρίας και της Αλεξάνδρειας. Όταν το βρετανικό και αυστριακό Ναυτικό απέκλεισαν το Δέλτα του Νείλου και τη Βηρυτό και κατέλαβαν την Άκρα, ο Μεχμέτ Αλή συμφώνησε να τηρήσει τη Σύμβαση (Νοέμβριος 1840). 

Από το πλοίο του ο Φρειδερίκος κατηύθυνε την επίθεση στην ακρόπολη της Σιδώνας και της Βηρυτού, που παραδόθηκαν σύντομα. Μετά τον βομβαρδισμό της Άκρας, η φρουρά της διέφυγε από την ακρόπολη και ο Φρειδερίκος οδήγησε ένα μικρό σώμα Αυστριακών, Βρετανών και Οθωμανών για την κατάληψή της, όπου ύψωσαν τις σημαίες τους. Για την εξαίρετη ηγεσία του τιμήθηκε ως ιππότης του Τάγματος της Μαρίας Θηρεσίας. 

Αρχηγός του Ναυτικού
Το 1842 έπλευσε για την Αλγερία και μετά τη Βρετανία. Το 1844 έγινε αντιναύαρχος και αρχηγός του Αυτοκρατορικού Αυστριακού Ναυτικού· ήταν 23 ετών. Αντιμετώπισε μία ανταρσία κατώτερων αξιωματικών, που ήταν Βενετοί. Τότε αποφάσισε να μειώσει τους Βενετούς και να αυξήσει τους Αυστριακούς αξιωματικούς. Το 1797 με τη Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο η Αυστρία απέκτησε τη Βενετία, την Ίστρια και τη Δαλματία: τα βενετικά πλοία παραδόθηκαν στην Αυστρία. Το Αυστριακό Ναυτικό ήταν βενετικά πλοία υπό αυστριακή σημαία· η Αυστρία δεν είχε ως τότε Ναυτικό και ο Φρειδερίκος ήταν ο πρώτος που ενδιαφέρθηκε. Το παράδειγμά του ακολούθησε ο Μαξιμιλιανός (αδελφός του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας) και ο ανιψιός αυτού, Φραγκίσκος Φερδινάνδος.

Αν και προτάθηκε να γίνει μέγας μάγιστρος του Τάγματος της Μάλτας, δεν έγινε.H.J.A. Sire, The Knights of Malta (New Haven: Yale University Press, 1994), 251.

Το τέλος
Απεβίωσε από ίκτερο στη Βενετία στα 26 έτη του, το 1847. Ήταν τρία μόνο έτη αρχηγός του Ναυτικού. Το όνομά του δόθηκε σε ένα ιστιοφόρο και το 1902 σε ένα πολεμικό πλοίο.

Πρόγονοι

Αναφορές σε Πηγές

Περαιτέρω ανάγνωση
 Dauber, Robert L. Erzherzog Friedrich von Österreich: Admiral und Ordensritter. Graz: Styria, 1993. ISBN 3-222-12218-0.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης