Οίκος των Ροβερτιδών

Ο Οίκος των Ροβερτιδών ή Ροβερτιανοί ήταν οικογένεια Φραγκικής καταγωγής κλάδος του Οίκου των Μεροβίγγειων η οποία κυβέρνησε μόνιμα μέσω των απογόνων της το βασίλειο της Γαλλίας. Κατάγεται από το Φραγκικό βασίλειο της Αυστρασίας που αντιστοιχεί στο σημερινό Βέλγιο, μετά τον 8ο αιώνα μετανάστευσαν δυτικότερα στη συμβολή των ποταμών Λίγηρα και Σηκουάνα, είναι οι προπάτορες του Οίκου των Καπετιδών. Σε συχνή σύγκρουση με τους Καρολίδες οι οποίοι κυβερνούσαν τη Δυτική Φραγκία με τελευταίες αναλαμπές την περίοδο (888 - 987) έγιναν οι διάδοχοι τους σαν δυναστεία των Καπετιδών. 
Η οικογένεια χρησιμοποιούσε συχνότατα το όνομα "Ροβέρτος" με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα Ροβέρτος Α΄ του Εσμπαί, Ροβέρτος Β΄ του Εσμπαί, Ροβέρτος Γ΄ του Βορμς, Ροβέρτος ο Ισχυρός και Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας, ανήκαν στην υψηλή αριστοκρατία της βασιλικής αυλής των Καρολιδών. Σε πολλές περιπτώσεις όταν η δυναστεία των Καρολιδών βρισκόταν σε κρίση ανέβαιναν και οι ίδιοι στον θρόνο των Φράγκων με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τους αδελφούς Εύδη Α΄ και Ροβέρτο Α΄ και στη συνέχεια τον εγγονό του Ροβέρτου Ούγο Καπέτος, ιδρυτή της δυναστείας των Καπετιδών. 

Άνοδος στον Γαλλικό θρόνο

Αν και επίσημα πρώτος βασιλιάς της Γαλλίας ήταν ο Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας η συστημική ιστορική θεωρεί σαν πρώτο βασιλιά της Γαλλίας τον Ούγο Καπέτο, η δυναστεία βασίλευσε στη Γαλλία μέχρι τη Β΄ Γαλλική Δημοκρατία (1848) με εξαίρεση τη Γαλλική Επανάσταση και τους Ναπολεόντιους Πολέμους. Στην υπόλοιπη Ευρώπη βασιλεύει μέχρι και σήμερα σε δυο κράτη: Στην Ισπανία με τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Ισπανίας και στο Λουξεμβούργο με τον Ερρίκο του Λουξεμβούργου. Κλάδος του Οίκου των Ροβερτιδών και κατόπιν των Καπετιδών ήταν και ο Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας που βασίλευσε στην Πορτογαλία. 
Οι αρχαιότεροι Ροβερτιανοί κατάγονταν από την κομητεία Εσμπάι στο σημερινό Βέλγιο, ο πρώτος γνωστός κόμης της δυναστείας ήταν ο Ροβέρτος ο Ισχυρός, κόμης των Παρισίων, γιος του Ροβέρτου της Βορμς, εγγονός του Ροβέρτου του Εσμπάι, ανιψιός της Ερμενγάνδης του Εσμπάι συζύγου του Λουδοβίκου Α΄ του Ευσεβούς.Urbanski, Charity (2013-09-20). Writing History for the King: Henry II and the Politics of Vernacular Historiography. Cornell University Press. p. 160. 

Οι γιοι του Ροβέρτου του ισχυρού Εύδης και Ροβέρτος έγιναν βασιλείς των Δυτικών Φράγκων την εποχή της ηγεμονίας των Καρολιδών, η κόρη του Ριτσίλδη παντρεύτηκε τον κόμη του Τρουά. Η οικογένεια ανέλαβε την κομητεία των Παρισίων και πήρε τον τίτλο του "δούκα των Φράγκων" λαμβάνοντας μεγάλες εκτάσεις της αρχαίας Νευστρίας. Διαμάχες ξέσπασαν ανάμεσα στον Καρολίδη βασιλιά Λουδοβίκο Δ΄ και στον γιο του Ροβέρτου Ούγο τον Μέγα. Οι διαμάχες έληξαν με την άνοδο στον θρόνο του Λοθαρίου της Φραγκίας ο οποίος χορήγησε στους Ροβερτίδες τεράστιες εκτάσεις στο Δουκάτο της Ακουιτανίας και τη Βουργουνδία, τις πλουσιότερες περιοχές στην περιοχή της Γαλλίας. Bourchard, Constance Brittain (1999). "Burgundy and Provence:879-1032". In Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond; Abulafia, David. The New Cambridge Medieval History: Vol. III, c.900 - c.1024 (Link is extract=Volume III, Chapter 1 "Introduction: Reading the Tenth Century")
Η δυναστεία των Καρολιδών έληξε οριστικά με τον θάνατο του Λουδοβίκου του Οκνηρού (987), νέος βασιλιάς των δυτικών Φράγκων εξελέγη ο Ούγος Καπέτος γιος του Ούγου του Μέγα τον οποίο η συστημική ιστορία θεωρεί πρώτο βασιλιά της Γαλλίας. Ο Ούγος Καπέτος είναι ο ιδρυτής της νέας δυναστείας των Καπετιδών απ'ευθείας απόγονοι των Ροβερτιδών, η δυναστεία θα εμφανιστεί αργότερα και με άλλα ονόματα όπως Οίκος των Βαλουά και Οίκος των Βουρβόνων. Η δυναστεία κυβέρνησε συνεχώς τη Γαλλία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση ανατρέποντας με τον Σαλικό νόμο οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής της δυναστείας, επανήλθε μετά τους Ναπολεόντιους Πολέμους (1815) και εκθρονίστηκε οριστικά το 1848. Η Ευρωπαϊκή ιστορία με την άνοδο στον θρόνο του Ούγου Καπέτου μπαίνει σε νέα εποχή, σηματοδοτεί τη μετάβαση από τα αρχαία χρόνια στον μεσαίωνα.

Γενεαλογικό δέντρο του Οίκου των Ροβερτιδών 

Παραπομπές


Πηγές
Bourchard, Constance Brittain (1999). "Burgundy and Provence:879-1032".
Urbanski, Charity (2013-09-20). Writing History for the King: Henry II and the Politics of Vernacular Historiography. Cornell University Press.