Τζαν Γκαλεάτσο Βισκόντι

Ο Τζαν-Γκαλεάτσο (ιταλ.: Gian Galeazzo Visconti, 16 Οκτωβρίου 1351 - 3 Σεπτεμβρίου 1402) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν πρώτα κυβερνήτης (1378-1395) και μετά δούκας (1395-1402) του Μιλάνου. 

Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκαλεάτσο Β΄ συγκυβερνήτη (με τους αδελφούς του) του Μιλάνου και της Μπιάνκας, κόρης του Αιμόνε κόμη της Σαβοΐας. Ο πατέρας του ήταν κυβερνήτης (signore) της Παβίας. Ο θείος του Ματτέο Β΄ Βισκόντι απεβίωσε το 1355 και ο πατέρας του το 1378. Ο Τζαν-Γκαλεάτσο το 1385 με ύπουλα μέσα εκτόπισε τον θείο του Μπερναμπό Βισκόντι, που φυλακισμένος απεβίωσε το ίδιο έτος και τον διαδέχθηκε. Φήμες υπέθεσαν ότι τον δηλητηρίασεBarbara Tuchman A Distant Mirror A.A.Knopf, New York (1978) p.418. 

Νυμφεύτηκε πρώτα την Ισαβέλλα των Βαλουά, θεία των αδελφών Καρόλου ΣΤ΄ της Γαλλίας και Λουδοβίκου Α΄ δούκα της Ορλεάνης. Η Ισαβέλλα ήταν κόμισσα του Βερτύ (ιταλ. Βιρτού)In Italian, virtù fortuitously connoted lordly charisma and connoisseurship, characteristics that were highly prized.. Η κόρη τους Βαλεντίνα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄, αλλά η εγγονή του Μπερναμπό, η Ιζαμπώ είχε παντρευτεί τον Κάρολο ΣΤ΄ και ήταν μία σκληρή αντίπαλος της Βαλεντίνας στη Γαλλική Αυλή. Όταν αρνητικές φήμες διαδόθηκαν στην εκεί Αυλή για τη Βαλεντίνα, ο αφοσιωμένος πατέρας της απείλησε τη Γαλλία με πόλεμο. Όταν η Ισαβέλλα απεβίωσε, νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Αικατερίνη Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό και απέκτησε τους δύο γιους του. 

Δαπάνησε 300.000 χρυσά φλωρίνια για την εξαγορά των Μίντσιο της Μάντουας και των Μπρέντα της Πάδουας, έτσι οι πόλεις αβοήθητες παραδόθηκαν στο στρατό του. 

Κατέλαβε τη Βερόνα, τη Βιτσέντσα και την Πάδουα και έγινε κυβερνήτης (signore) των πόλεων αυτών. Το 1393 έδωσε την Πλακεντία (Piacenza) ως φέουδο στον Οίκο των Γκονφαλονιέρι, που κατείχαν γαίες γύρω από αυτήν· έτσι έλεγχε όλη σχεδόν της κοιλάδα του ποταμού Πάδου (Po). Οι πόλεις που τον είχαν κυβερνήτη ήταν οι: Βερόνα, Κρεμόνα, Μπέργκαμο, Μπρέσια, Μπελούνα, Πιένε ντι Καντόρε, Φέλτρε, Παβία, Νοβάρα, Κόμο, Λόντι, Βερτσέλι, Άλμπα, Άστι, Ποντρεμόλι, Τορτόνα, Αλεσσάντρια, Βαλέντσα, Πιατσέντσα, Πάρμα, Ρέτζο Εμίλια, Βιτσέντσα, Βιτζέβανο, Μπόργκο Ντονίνο και κοιλάλα ντελ Μποΐτε. Ωστόσο το 1390 απώλεσε την Πάδοβα, που επεστράφη στον Οίκο ντα Καρράρα. Το 1395 αγόρασε τον τίτλο του δούκα του Μιλάνου από τον Βεντσεσλάβο Δ΄ της Γερμανίας αντί 100.000 φλωρινίων και πρόσθεσε ένα στέμμα στο θυρεό του.

Από το 1400 διόρισε πλήθος υπαλλήλων και τμήματα για τη βελτίωση της δημόσιας υγείας. Το νέο σύστημα διοίκησης που δημιούργησε, θεωρείται το πρώτο γραφειοκρατικό σύστημα. Όνειρό του ήταν να ενώσει τη βόρεια Ιταλία σε ένα Λομβαρδικό βασίλειο, εμποδίστηκε όμως από τη Φλωρεντία και τη Μπολόνια. Το 1402 ξεκίνησε επιθέσεις στις δύο πόλεις και ο πόλεμος έγινε εξαιρετικά δαπανηρός και για τις δύο μεριές. Ο Κολούτσιο Σαλουτάτι, καγκελάριος της Φλωρεντίας, συγκέντρωσε το λαό σε άμυνα, αλλά οι υπέρογκοι φόροι, η πείνα και η ασθένειες έκαναν τους Φλωρεντινούς να λυγίσουν. Κέρδισε τη Μπολόνια στη μάχη του Καζαλέκκιο το 1402.

Ήταν ο τελευταίος μεσαιωνικός ηγεμόνας του Μιλάνου πριν την Αναγέννηση. Ίδρυσε τη μονή Τσερτόζα ντι Παβία, προχώρησε τις εργασίες της μητρόπολης (duomo) του Μιλάνου και τελείωσε το κάστρο των Βισκόντι, που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του στην Παβία. Το τελευταίο έγινε η πιο μεγάλη πριγκιπική κατοικία της Ιταλίας. Αύξησε τη συλλογή επιστημονικών έργων και πλούσια διακοσμημένων χειρογράφων της βιβλιοθήκηςHoeniger, Cathleen. The Illuminated Tacuinum sanitatis Manuscripts from Northern Italy ca. 1380-1400: Sources, Patrons, and the Creation of a new Pictorial Genre. in: Givens, Jean Ann; Reeds, Karen; Touwaide, Alain. (2006) Visualizing medieval medicine and natural history, 1200-1550. Ashgate Publishing Ltd. pp. 51-82. . του κάστρου των Βισκόντι, πολλά από τα οποία τα έλαβε από τις κατακτήσεις του. 

Στο κάστρο Μαλενιάνο ασθένησε από πυρετό και υπέκυψε το 1402. Οι γιοί του, γνήσιοι και νόθοι, διαίρεσαν το βασίλειό του και οι μεταξύ τους διαμάχες κατέστρεψαν το ΜιλάνοTo his son Giovanni Maria he assigned the title of Duke of Milan, which included Como, Lodi, Cremona, Bergamo, Brescia, Reggio Emilia, Piacenza, Parma, and claims to Perugia and Siena. To Filippo Maria, conte di Pavia, he assigned in addition Vercelli, Novara, Alessandria, Tortona, Feltre, Verona, Vicenza, Bassano and the shores of Trento. To his illegitimate son, Gabriele Maria, went Pisa and Crema..

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ισαβέλλα των Βαλουά, κόρη του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας και είχε τέκνα:
 Βαλεντίνα 1371-1408, κόμισσα του Βερτύ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Βαλουά δούκα της Ορλεάνης.
 Ατσόνε απεβ. 13 ετών, Τζιαν Γκαλεάτσο απεβ. 10 ετών, Κάρλο απεβ. 2 ετών.

Η Ισαβέλλα απεβίωσε στη γέννηση του τελευταίου τέκνου της το 1373 και ο Τζαν-Γκαλεάτσο έκανε δεύτερο γάμο, με την εξαδέλφη του Αικατερίνη Βισκόντι, κόρη του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου και είχε τέκνα:
 Τζαν Μαρία 1388-1412, δούκας του Μιλάνου.
 Φιλίππο Μαρία 1392-1447, δούκας του Μιλάνου.

Από τη σχέση του με τη Αγκνέζε Μαντεγκάτσα είχε ένα φυσικό τέκνο:
 (νόθος) Γκαμπριέλε Μαρία 1385-1408, κύριος της Πίζας, Κρέμας και Σαρτσάνας.

Πρόγονοι

Αναφορές

Περαιτέρω ανάγνωση

Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου
Τζαν Γκαλεατσο