Ισλαμική τέχνη

Ο όρος ισλαμική τέχνη είναι σχετικά σύγχρονος και δημιουργήθηκε από τους ιστορικούς της τέχνης του 19ου αιώνα προκειμένου να κατηγοριοποιηθεί και να μελετηθεί η καλλιτεχνική παραγωγή των ισλαμικών λαών είτε σε χώρες όπου το Ισλάμ ήταν η κυρίαρχη θρησκεία ή θρησκεία της κυβερνώσας τάξηςMarilyn Jenkins-Madina, Richard Ettinghausen and Oleg Grabar, 2001, Islamic Art and Architecture: 650–1250, Yale University Press, , σελ.3. Αντίθετα από την  χριστιανική τέχνη, την εβραϊκή τέχνη και την βουδιστική ο όρος δεν χρησιμοποιείται απλά για να περιγράψει την θρησκευτική τέχνη ή την ανάλογη αρχιτεκτονική, αλλά ισχύει για όλες τις κοσμικές μορφές τέχνης που παρήχθησαν στον ισλαμικό κόσμοDavies, Penelope J.E. Denny, Walter B. Hofrichter, Frima Fox. Jacobs, Joseph. Roberts, Ann M. Simon, David L. Janson's History of Art, Prentice Hall; 2007, Upper Saddle River, New Jersey. Seventh Edition,  σελ. 277. Περιλαμβάνει, επίσης, έργα που παρήγαγαν μουσουλμάνοι καλλιτέχνες για διάφορους προστάτες της τέχνης, ανεξαρτήτως θρησκείας..

Η διαμόρφωση της ταυτότητας
Τα εδάφη που κατέκτησαν οι Μουσουλμάνοι είχαν τις δικές τους προϋπάρχουσες καλλιτεχνικές παραδόσεις. Αρχικά, οι καλλιτέχνες που είχαν εργαστεί υπό την βυζαντινή  και σασανιδική διακυβέρνηση συνέχισαν να δουλεύουν με τα δικά τους γηγενή στιλ και για κατά την ισλαμική διακυβέρνηση. Σταδιακά, υπό την επίδραση της μουσουλμανικής πίστης και του εκκολαπτόμενου ισλαμικού κράτους, εμφανίστηκε η ταυτότητα της ισλαμικής τέχνης. Η διακυβέρνηση του χαλιφάτου των Ουμαγιαδών (661-750) θεωρείται συχνά η περίοδος διαμόρφωσης της ισλαμικής τέχνης. 

Με τη γεωγραφική εξάπλωση και την μακρά ιστορία της, η ισλαμική τέχνη αναπόφευκτα δέχθηκε ευρύ φάσμα περιφερειακών και ακόμη εθνικών καλλιτεχνικών επιρροών και υπέστη αλλαγές κατά τις διάφορες περιόδους ανάπτυξής της. Αξιοσημείωτο είναι ότι διατήρησε την εγγενή της ποιότητα και μοναδική ταυτότητα. Ακριβώς όπως η θρησκεία του Ισλάμ ενσαρκώνει έναν τρόπο ζωής και χρησιμεύει ως συνεκτική δύναμη μεταξύ εθνικά και πολιτισμικά διαφορετικών λαών, η τέχνη που παράγεται από και για τις μουσουλμανικές κοινωνίες διέθετε βασικά χαρακτηριστικά αναγνώρισης και ενοποίησης. Το σημαντικότερο από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η προτίμηση στις διακοσμήσεις επιφανειών. Οι τέσσερεις βασικές συνιστώσες της ισλαμικής διακοσμητικής τέχνης είναι η καλλιγραφία, τα επαναλαμβανόμενα φυτικά και γεωμετρικά μοτίβα και η φανταστική αναπαράσταση, στιλ γνωστό ως αραμπέσκ. Το αραμπέσκ στην ισλαμική τέχνη χρησιμοποιείται συχνά για τον συμβολισμό της υπερβατικής, αόρατης και αιώνιας φύσης του ΘεούMadden (1975), σσ. 423–430..

Σημειώσεις παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

.
 ARCHNET: Islamic Architecture Community: Extensive archive of scholarly articles, full publications and pictures
 Museum With No Frontiers: extensive site on Islamic art
 Victoria & Albert Museum: Islamic Middle East Collections including contemporary pieces
 Museum of Islamic Art, Doha, Qatar:
 MATHAF: Arab Museum of Modern Art Qatar
 CalligraphyIslamic: Extensive site on Islamic calligraphy
 Palace and Mosque: Islamic Art from the Victoria and Albert Museum at the National Gallery of Art, Washington
 Artistic Exchange: Europe and the Islamic World Selections from the Permanent Collection at the National Gallery of Art
 Islamic Art Network – Thesaurus Islamicus Foundation
 Islamic Arts & Architecture
 Islamic Art in Modern Architecture
The Kirkor Minassian Collection at the Library of Congress has decorative Islamic book bindings.