Χέρμαν Β΄ της Σουηβίας

Ο Χέρμαν Β΄ (, απεβ. 4 Μαΐου 1003) από τον Οίκο των Κορραδιδών ήταν δούκας της Σουηβίας (997-1003).

Βιογραφία
Ήταν γιος του Κορράδου Α΄ δούκα της Σουηβίας και ίσως της Ρέγκλιντ/Ρίχλιντ των Οθωνιδών, κόρης του Λιούντολφ δούκα της Σουηβίας (γιού του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας)Wolf, 'Wer war Kuno von Öhningen?'; Fried, 'Prolepsis oder Tod', p. 106. ή ίσως της Γιούντιτ, κόρης του Άνταλμπερτ κόμη του ΜάρχταλHlawitschka, Konradiner-Genealogie..

Το 997 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Το ίδιο έτος συνόδευσε τον Όθωνα Β΄ (αδελφό του Λιούντολφ) στη 2η εκστρατεία του στην ΙταλίαOexle, 'Hermann II' p. 641..

Υποψήφιος βασιλιάς της Γερμανίας
Τον Όθωνα Β΄ διαδέχθηκε ο γιος του Όθωνας Γ΄, που απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1002, άτεκνος. Υποψήφιοι για τον θρόνο της Γερμανίας έγιναν ο Χέρμαν Β΄, ο Ερρίκος Β΄ δούκας της Βαυαρίας (εξάδελφος του Όθωνα Β΄) και ο Έκαρντ Α΄ μάργραβος του ΜάισσενKeller, ‘Schwäbische Herzöge als Thronbewerber,’ esp. pp. 135ff.. Όμως ο Έκαρντ Α΄ δολοφονήθηκε από Σάξονες, που είχαν αντιτεθεί στην υποψηφιότητά τουReuter, Germany, pp. 186f.. Τον Απρίλιο συγκεντρώθηκαν στο Άαχεν οι Γερμανοί ευγενείςν και η πλειοψηφία τους -όπως ο με επιρροή Χέριμπερτ αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας- υποστήριζαν τον Χέρμαν Β΄. Αυτό το πληροφορούμεθα από τον χρονογράφο Τήτμαρ του ΜέρσεμπουργκThietmar, Chronicon, V 3..
Ο Ερρίκος Β΄ δεν περίμενε τους ευγενείς, αλλά έβαλε τον Βιλλίγκις αρχιεπίσκοπο του Μάιντς να τον στέψει βασιλιά τον Ιούνιο. Ο Χέρμαν Β΄ δεν αποδέχθηκε την εκλογή: λεηλάτησε τον καθεδρικό τού Στρασβούργου, του οποίου ο αρχιεπίσκοπος ήταν σύμμαχος τού αντιπάλου του. Τελικά τον Οκτώβριο δήλωσε υποτελής του με την τελετή τής φεουδαλικής υποταγής (deditio) στο Μπρούχσαλ, και υποσχέθηκε να αποζημιώσει το ΣτρασβούργοThietmar, Chronicon, V.12. Το Δεκέμβριο ήταν στην Αυλή της Φρανκφούρτης.

Το 1003 ο Ερρίκος Β΄ απαίτησε από τον Χέρμαν Β΄ να παραχωρήσει τη μονή του Αγ. Στεφάνου στον Βέρνερ επίσκοπο του ΣτρασβούργουDie Urkunden Heinrichs II , no. 34, pp. 37f.. O Χέρμαν Β΄ απεβίωσε τον Μάιο, και θεωρήθηκε ότι έτσι τιμωρήθηκε για τη βεβήλωση του καθεδρικού. Ο Ερρίκος Β΄ απέσπασε την Αλσατία από τη Σουηβία. Στην υπόλοιπη Σουηβία τον διαδέχθηκε ο γιος τού Χέρμαν Β΄, ο Χέρμαν Γ΄ που ήταν 8-9 ετών, και έτσι ο Ερρίκος Β΄ έγινε επίτροπος, ως την ενηλικίωση εκείνου.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Γκέρμπεργκα των Παλαιών Γουέλφων, κόρη του Κορράδου Α΄ της Βουργουνδίας και είχε τέκναGoez, Beatrix, p. 11; Oexle, 'Hermann II' p. 641.:
 Γκίζελα 990-1043, παντρεύτηκε πρώτα τον Μπρούνο Α΄ των Μπρουνονιδών κόμη του Μπράουνσβαϊγκ, μετά τον Ερνέστο Α΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Σουηβίας, και έπειτα τον Κορράδο Β΄ των Σαλίων βασιλιά της ΓερμανίαςStefan Weinfurter, The Salian Century: Main Currents in an Age of Transition, transl. Barbara M. Bowlus, (University of Pennsylvania Press, 1999), 46. (ανιψιό του Κορράδου Α΄ δούκα της Καρινθίας),.
 Ματθίλδη 988/9-1032, παντρεύτηκε πρώτα τον Κορράδο Α΄ των Σαλίων δούκα της Καρινθίας, μετά τον Φρειδερίκο Β΄ των Αρντέν-Βερντέν δούκα της Άνω Λωρραίνης και έπειτα ίσως τον Έζικο κόμη του Μπάλενστετ.The Geography of Power:Matilda of Tuscany and the Strategy of Active Defense, Valerie Eads, Crusaders, Condottieri, and Cannon: Medieval Warfare in Societies Around the Mediterranean, ed. Donald Joseph Kagay and L. J. Andrew Villalon, (Brill, 2003), 358..
 Χέρμαν Γ΄ π. 994/5-1012, δούκας της Σουηβίας.
 Βεατρίκη απεβ. μετά το 1025, παντρεύτηκε τον Αδαλβέρτο κόμη του Έπενσταϊν, μετά δούκα της Καρινθίας.

Παραπομπές

Πηγές
 H. Keller, ‘Schwäbische Herzöge als Thronbewerber: Hermann II. (1002), Rudolf von Rheinfelden (1077), Friedrich von Staufen (1125), Zur Entwicklung von Reichsidee und Fürstenverantwortung, Wahlverständnis und Wahlverfahren im 11. und 12. Jahrhundert,’ Zeitschrift für die Geschichte des Oberrheins 131 (1983), 123–162.
E. Goez, Beatrix von Canossa und Tuszien. Eine Untersuchung zur Geschichte des 11. Jahrhunderts (Sigmaringen, 1995).
E. Hlawitschka, Konradiner-Genealogie, unstatthafte Verwandtenehen und spätottonisch-frühsalische Thronbesetzungspraxis. Ein Rückblick auf 25 Jahre Forschungsdisput. (Monumenta Germaniae Historica, Studien und Texte 32) (Hannover, 2003). 
A. Wolf, 'Wer war Kuno von Öhningen? Überlegungen zum Herzogtum Konrads von Schwaben († 997) und zur Königswahl vom Jahre 1002,' in Deutsches Archiv 36 (1980), 25–85.
J. Fried, 'Prolepsis oder Tod. Methodische und andere Bemerkungen zur Konradiner-Genealogie im 10. und frühen 11. Jahrhundert', in J. Dahlbauer et al., ed., Papstgeschichte und Landesgeschichte. Festschrift für Hermann Jakobs zum 65. Geburtstag (Cologne, 1995). 
T. Reuter, Germany in the Early Middle Ages 800–1056 (New York, 1991).
O.G. Oexle, 'Hermann II.' in Neue Deutsche Biographie 8 (1969), pp. 641f.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Hermann II, Herzog von Schwaben

Κατηγορία:Δούκες της Σουηβίας