Ιωάννης Α΄ της Βραβάντης

Ο Ιωάννης Α΄ ο νικηφόρος (Jean Ier de Brabant, 1253 - 3 Μαΐου 1294) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν δούκας της Βραβάντης και του Λοτιέ (1267-94). Επίσης του Λίμπουργκ (1288-94). Κατά τον 19ο αι. λατρεύτηκε ως ένας λαϊκός ήρωας του Βελγίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λουβέν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Βραβάντης και του Λοτιέ και της Αδελαΐδας, κόρης του Ούγου Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας. Το 1261 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρεσβύτερος αδελφός του Ερρίκος Δ΄, που λόγω της διανοητικής υστέρησής του εκτοπίστηκε το 1267 για χάρη του Ιωάννη Α΄.

Η μεγαλύτερη στρατιωτική νίκη του ήταν η μάχη του Βόριγκεν το 1288, με την οποία εξουσίασε το δουκάτο του Λίμπουργκ: οι εχθροί υπερείχαν αριθμητικά κατά πολύ, αλλά κατεύθυνε την εισβολή στη Ρηνανία με επιτυχία και νίκησε την ομοσπονδία τους. Το 1288 το Λίμπουργκ ενοποιήθηκε επίσημα με τη Βραβάντη.

Λεγόταν ότι ήταν το πρότυπο φεουδαρχικού πρίγκιπα: γενναίος, περιπετειώδης, υπερείχε σε κάθε δραστηριότητα, λάτρευε την επίδειξη και ήταν γενναιόδωρος με μέτρο. Εθεωρείτο ο πιο χαρισματικός πρίγκιπας της εποχής του. Αυτό τον έκανε πολύ δημοφιλή στην ποίηση και τη λογοτεχνία του Μεσαίωνα. Ως σήμερα υπάρχει ωδή σε αυτόν, τόσο δημοφιλής, που ήταν υποψήφια για εθνικός ύμνος της βόρειας Βραβάντης. Χαιρόταν τις κονταρομαχίες και λάμβανε με προθυμία μέρος σε αυτές. Ακόμη ήταν διάσημος για τα νόθα τέκνα του. 

Σε μία γαμήλια εορτή το 1294, ο Ιωάννης Α΄ πληγώθηκε θανάσιμα στο χέρι από τον αντίπαλό του Πιέρ ντε Μπωσνέ. Τάφηκε στο ναό του Μίντερμπρόεντερς των Βρυξελλών, αλλά την περίοδο της εικονοκλαστικής Μεταρρύθμισης (1566) δεν έμεινε τίποτε από τον τάφο του.

Ο δούκας μνημονεύεται στο λαϊκό τραγούδι Χαρμπαλορίφα, που παραμένει δημοφιλέςHet lied van Hertog Jan  www.codeximperium.beHarrie Beex www.bossche-encyclopedie.nl. Η λαϊκή Ολλανδική μπύρα δούκας Ιωάννης (hertog Jan) ονομάστηκε από τον δούκα.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1270 την Μαργαρίτα των Καπετιδών, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της ΓαλλίαςDouglas Richardson, Plantagenet Ancestry: A Study In Colonial And Medieval Families, 2nd edition, ed. Kimball G. Everingham, (Genealogical Publishing Company, 2004), 121.. Όταν γέννησε η σύζυγός του, το παιδί και η ίδια απεβίωσαν.

Το 1273 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Μαργαρίτα των Νταμπιέρ, κόρη του Γκυ κόμη της ΦλάνδραςJ.F. Verbruggen, The Battle of the Golden Spurs (Courtrai, 11 July 1302), ed. Kelly DeVries, transl. David Richard Ferguson, (Boydell Press, 2002), 8. και είχε τέκνα:
 Ιωάννης Β΄ 1275-1312, δούκας της Βραβάντης, του Λοτιέ και του Λίμπουργκ.
 Μαργαρίτα 1276-1311, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ζ΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Γερμανίας.
 Μαρία απεβ. μετά το 1338, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Ε΄ κόμη της Σαβοΐας. Η κόρη τους
 (Ιωάννα) Άννα, παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Γ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Από εκτός γάμου σχέσεις είχε πέντε φυσικά τέκνα, μεταξύ των οποίων:
 (νόθος) Ζαν Μεβ, κύριος του Βαβρ και του Ντόνγκελμπεργκ"Messager des sciences historiques...", p. 194, Retrieved 6 October 2009..
 (νόθη) Μαργαρίτα του Τερβούρεν, παντρεύτηκε τον Ζαν ντε Ρόντε ντε Λάντβυκ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ