Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων

O Τζαν Γκαστόνε, ιταλ. Gian Gastone, (24 Μαΐου 1671 - 9 Ιουλίου 1737) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1723-1737).

Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κόζιμο Γ΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαργαρίτας-Λουίζας των Βουρβόνων, κόρης του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης.Young, σελ. 460 Ήταν άτεκνος και έτσι ήταν ο τελευταίος από τους Μεδίκους μεγάλος δούκας της Τοσκάνης.

Η αδελφή του Άννα-Μαρία-Λουίζα κανόνισε το γάμο του με την πλούσια χήρα Άννα-Μαρία-Φραντσίσκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ, αλλά ο ένας σύζυγος περιφρονούσε τον άλλον. Το 1713 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του και το 1723 ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε.

Η διακυβέρνησή του χαρακτηρίστηκε από την ανατροπή της συντηρητικής πολιτικής του πατέρα του: κατάργησε τους φόρους από τους φτωχότερους ανθρώπους, τον περιορισμό των Εβραίων και τις δημόσιες εκτελέσεις.Hale, J.R., σελ. 191 Το τελευταίο διάστημα της ζωής του το πέρασε περιορισμένος στο κρεβάτι του και φυλασσόμενος από τη συνοδεία του, τους Αλέκτορες. Απεβίωσε το 1737 χωρίς παιδιά.

Ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων-Αυστρίας, τυπικά επικυρίαρχος του δουκάτου, έδωσε την Τοσκάνη στον Κάρολο Γ΄ των Βουρβόνων, μετέπειτα βασιλιά της Ισπανίας, ως τρισεγγονό της Μαργαρίτας των Μεδίκων, κόρης του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.Young, σελ. 481 Η Ισπανία, η Βρετανία και η Ολλανδία συμφώνησαν με αυτό. Το 1738 με τη Συνθήκη ειρήνης ο Φραγκίσκος Γ΄ δούκας της Λωρραίνης παραχώρησε το δουκάτο του και ως αντάλλαγμα πήρε το μεγάλο δουκάτο της Τοσκάνης.Hale, σελ. 192

Οικογένεια
Το 1697 νυμφεύτηκε την Άννα-Μαρία-Φραγκίσκη των Άνχαλτ, κόρη του Ιουλίου-Φραγκίσκου δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Acton, Harold (1980). The Last Medici. London: Macmillan. ISBN 0-333-29315-0.
 Aldrich, Robert; Wotherspoon, Garry (2000). Who's Who in Gay and Lesbian History: From Antiquity to World War II [volume 1 Who's Who]: From Antiquity to the Mid-twentieth Century Vol 1. London: Routledge. ISBN 978-0-415-15982-1.
 Garrido, Fernando; Cayley, Charles Bagot (1876).  A history of political and religious persecutions, Reprint: Arkose Press (26 Σεπτεμβρίου 2015), ISBN 978-1343568808.
 Hale, J.R. (1977). Florence and the Medici. London: Orion. ISBN 1-84212-456-0.
 Levy, Carl (1996). Italian Regionalism: History, Identity and Politics. Oxford: Berg, 1996. ISBN 978-1-85973-156-7.
 Row, Augustus (1868). Masonic Biography and Dictionary J.B. Lippincott & Company, Reprint: Kessinger Publishing, LLC; First edition (10 Σεπτεμβρίου 2010) ISBN 978-1165041398.
 Strathern, Paul (2003). The Medici: Godfathers of the Renaissance. London: Vintage. ISBN 978-0-09-952297-3.
 Young, G.F. (1920). The Medici: Volume II. London: John Murray.

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί