Άλκης Παπακώστας

Ο Άλκης Παπακώστας ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης και της ειρήνης. Ήταν καθηγητής Διεθνούς Δικαίου του Παντείου Πανεπιστημίου.

 Βιογραφία 

Ο Άλκης Παπακώστας γεννήθηκε το 1923 στο Πορτ Σάιντ της Αιγύπτου και πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στα Γιάννενα, απ' όπου κατάγονταν οι γονείς του.

Τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στη Ζωσιμαία Σχολή Ιωαννίνων και κατόπιν σπούδασε Νομικές και Πολιτικές Επιστήμες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και στον αντιδικτατορικό αγώνα.

Επί πολλά χρόνια ήταν εξέχον στέλεχος του Κινήματος Ειρήνης. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ), εκλέχτηκε στο πρώτο Διοικητικό του Συμβούλιο το 1975 και ήταν μέλος του προεδρείου του.

Ο Άλκης Παπακώστας έθεσε τις γνώσεις και την επιστημονική του κατάρτιση στην υπηρεσία του λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ. Με το έργο του ως πανεπιστημιακός δάσκαλος και με τη δράση του στους λαϊκούς αγώνες θέλησε να αποδείξει ότι η επιστήμη αποκτάει τον αληθινό στόχο της, μόνο όταν συνδέεται με την κομμουνιστική κοσμοθεωρία και την εργατική τάξη, το φορέα της σοσιαλιστικής κοινωνικής αλλαγής.

Δίδαξε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ως υφηγητής επί σειρά ετών, ενώ μετά την πτώση της χούντας αναγορεύτηκε αναπληρωτής καθηγητής και έπειτα τακτικός καθηγητής του Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου. 

Ηταν μέλος του ΚΚΕ και συμμετείχε δραστήρια στο παγκόσμιο κίνημα ειρήνης και ειδικά στον αγώνα ενάντια στο απαρτχάιντ μέσα από την ΕΕΔΥΕ και άλλες οργανώσεις. 

Ηταν επί σειρά ετών πρόεδρος του Ελληνοτσεχοσλοβακικού Συνδέσμου.

Είχε πλούσιο ερευνητικό και συγγραφικό έργο. Συνολικά έχει συγγράψει και δημοσιεύσει πάνω από 14 συγγράμματα και 60 επιστημονικά άρθρα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά.

 Προσωπική ζωή 
Στις 29 Ιουνίου 1957 παντρεύτηκε την Έλσα Οικονομίδου και απέκτησε μαζί της δύο παιδιά, την Αλίνα και τον Χάρη. 

Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 1997 σε ηλικία 74 ετών και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο Νέας Σμύρνης. Ύστατο χαιρετισμό στον Άλκη Παπακώστα απηύθυναν ο Ευάγγελος Μαχαίρας από τη Διεθνή Επιτροπή για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη, ο Σήφης Αναστασάκος από τον Ελληνοτσεχοσλοβακικό Σύνδεσμο, ο Ηλίας Λέγγερης εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ και ο Κωνσταντίνος Τουμασάτος από τον Ελληνοκουβανικό Σύνδεσμο Φιλίας.

 Βιβλία 
 "Περί του Δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών", Κάιρο 1948.
 "Η Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων των ανθρώπων", Αθήνα 1956.
 "Η ετεροδικία των διπλωματικών αντιπροσώπων", Αθήνα 1960.
 "Το Δίκαιο του Διαστήματος", Αθήνα 1965.
 "Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο", Αθήνα 1969.
 "Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο - Ειρηνικά και βίαια μέσα επιλύσεως διεθνών διαφορών", Αθήνα 1969.
 "Ο Οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών, Το παρών και το μέλλον του ΟΗΕ", Αθήνα 1969.
 "Η διεθνής οργάνωσις", Αθήνα 1970.
 "Το Δίκαιο των διπλωματικών σχέσεων", Αθήνα 1976.
 "Η Τελική Πράξη του Ελσίνκι", Αθήνα 1980.

Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα