Αντόνιο Τοβάρ

Ο Αντόνιο Τοβάρ (Antonio Tovar Llorente, Βαγιαδολίδ 1911 - Μαδρίτη 1985) ήταν Ισπανός φιλόλογος, γλωσσολόγος και ιστορικός. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ακαδημαϊκούς και από τους λίγους που προώθησε τη φιλολογική και γλωσσολογική έρευνα κατά τη δικτατορία του στρατηγού Φράνκο,Rodríguez Mediano F.: «La Filología en el CSIC (1936-1975)» στο Puig-Samper Mulero M.Á. (επιμ.), Tiempos de investigación: JAE-CSIC, cien años de ciencia en España. Μαδρίτη: CSIC. σελ. 353. ασχολούμενος τόσο με την κλασική, ισπανική, καταλανική και βασκική φιλολογία και τις γλώσσες της Ιβηρικής όσο και με τις ιθαγενείς γλώσσες της Αμερικής. Υπήρξε μέλος της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας.

 Βιογραφία και έργο 
Από μικρός έμαθε καταλανικά και βασκικά λόγω των συνεχών μετακινήσεων της οικογένειάς του. Σπούδασε Δίκαιο, Ιστορία και Κλασική Φιλολογία σε πανεπιστήμια της Ισπανίας, στο Παρίσι και το Βερολίνο έχοντας ως καθηγητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Με την έκρηξη του Ισπανικού Εμφυλίου ανέλαβε σημαντικές θέσεις στο εθνικιστικό στρατόπεδο (υπεύθυνος προπαγάνδας και διευθυντής του Εθνικού Ραδιοφώνου της Ισπανίας που μόλις είχε ξεκινήσει τη λειτουργία του) δίπλα στον φίλο του Ντιονίσιο Ριδρουέχο και υπό τη σκέπη του πολιτικού Ραμόν Σεράνο Σούνιερ. Παρότι είχε υποστηρίξει τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία, μετά τη διαμονή του στο Βερολίνο για ένα σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξε θερμός υποστηρικτής του εθνικοσοσιαλισμού. Υπήρξε ο διερμηνέας του Σεράνο Σούνιερ σε συνομιλίες του με τον Χίτλερ και σε συναντήσεις τον Μουσολίνι.

Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα το 1941 με μια μετάφραση του Παυσανία και έκτοτε απομακρύνθηκε από την πολιτική. Μεταξύ άλλων ίδρυσε την πρώτη έδρα βασκικής φιλολογίας με τη συνδρομή του Βάσκου φιλολόγου Κόλντο Μιτσελένα. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, ως ένδειξη συμπαράστασης στην απομάκρυνση από το πανεπιστήμιο ακαδημαϊκών όπως ο Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο και ο Ενρίκε Τιέρνο Γκαλβάν, εγκαταστάθηκε στο μόνιμα εξωτερικό, στο Πανεπιστήμιο της Τυβίνγκης μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1979. Προηγουμένως είχε εργαστεί στην Αργεντινή και τις ΗΠΑ γύρω από τις ιθαγενείς γλώσσες και την κλασική φιλολογία.

 Βιβλία 
Εξέδωσε πολυάριθμα βιβλία. Μερικά από τα σημαντικότερα είναι τα ακόλουθα:
 Vida de Sócrates, Madrid, Revista de Occidente, 1947
 La lengua vasca, San Sebastián, Biblioteca Vascongada de los Amigos del País, 1950.
 Historia de Grecia (con Martín Sánchez Ruipérez), Barcelona, Montaner y Simón, 1963
 Estudios sobre la España Antigua (με τον Χούλιο Κάρο Μπαρόχα), Madrid : CSIC-Fundación Pastor, 1971.
 Catálogo de las lenguas de América del Sur: con clasificaciones, indicaciones tipológicas, bibliografía y mapas, Madrid, Gredos, 1984.
 Diccionario etimológico vasco (con Manuel Agud), Donostia, Gipuzkoako Foru Aldundia, 1991 y 1992.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι