Σκυταλοδρομία

Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα σκυταλοδρομίας, τα μέλη μιας ομάδας αγωνίζονται διαδοχικά στο κολύμπι, στο σκι αντοχής, (συχνά με μία σκυτάλη στο χέρι) ως τμήματα ενός κυκλώματος ή κάνοντας μια συγκεκριμένη δράση. Οι αγώνες σκυταλοδρομίας μπορούν να πραγματοποιηθούν είτε σε επαγγελματικό είτε σε ερασιτεχνικό επίπεδο. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, υπάρχουν διάφοροι τύποι αγώνων σκυταλοδρομίας.Όπως η ατομική αλλά και η ομαδικη

 Σκυταλοδρομία στην κολύμβηση 
δεξιά|μικρογραφία|Οι κολυμβητές για να κάνουν το πέρασμα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα.
Τις περισσότερες φορές τέσσερις αθλητές παίρνουν μέρος στην σκυταλοδρομία στην κολύμβηση. Συνήθως ακολουθείται αυτή η στρατηγική: δεύτερη ταχύτερη, τρίτη-ταχύτερη, πιο αργή, τότε ταχύτερη. Εντούτοις, δεν είναι ασυνήθιστο να απαντάται είτε τον πιο αργό αγωνιστή κολυμβητή στη δεύτερη υποδοχή (δημιουργώντας μια σειρά δεύτερης ταχύτερης, πιο αργής, τρίτης ταχύτερης και στη συνέχεια ταχύτερη) ή μία σειρά από αργή σε ταχύτερη (μια σειρά βραδύτερης, τρίτη-ταχύτερη, δεύτερη-ταχύτερη, ταχύτερη).

Οι κανόνες της FINA απαιτούν το πόδι του δεύτερου, του τρίτου ή τέταρτου κολυμβητή να έρχεται σε επαφή με την πλατφόρμα, ενώ (και πριν) ο εισερχόμενος συμπαίκτης να αγγίζει τον τοίχο. Ο αρχικός κολυμβητής μπορεί να είναι ήδη σε κίνηση, ωστόσο, ο οποίος εξοικονομεί 0,6-1,0 δευτερόλεπτα σε σύγκριση με μία κανονική εκκίνηση. Εκτός αυτού, πολλοί κολυμβητές έχουν καλύτερες επιδόσεις σε ένα απ' ό,τι σε μια μεμονωμένη φυλή λόγω της ατμόσφαιρας του ομαδικού πνεύματος. Ως αποτέλεσμα, οι χρόνοι αναμετάδοσης είναι συνήθως 2-3 δευτερόλεπτα γρηγορότεροι από το άθροισμα των καλύτερων χρόνων των μεμονωμένων κολυμβητών.



 Σκυταλοδρομία στον κλασικό αθλητισμό 
δεξιά|μικρογραφία|Τελική πόδι runner για το Πανεπιστήμιο του Wisconsin
Στον κλασικό αθλητισμό, τα δύο αγωνίσματα σκυταλοδρομίας είναι τα 4 × 100 μέτρα και το 4 × 400 μέτρα. Παραδοσιακά, το 4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομίας  είναι η τελευταία εκδήλωση της στο στίβο και συνοδεύεται συχνά με ένα ενθουσιώδες πλήθος, ειδικά αν το τελευταίο σκέλος είναι ένας κοντινός αγώνας. Είναι δύσκολο να μετρήσετε τα ακριβή χωρίσματα σε ένα  4 × 400 (ή 4 × 100). Για παράδειγμα, εάν μια ομάδα έτρεξε σε τρία λεπτά 4 × 400, δεν σημαίνει ότι κάθε δρομέας της ομάδας πρέπει να εκτελέσει ένα ανοικτό 400 δευτερολέπτων, διότι ένα άτομο ξεκινάει επιταχυνόμενο πριν έχει τη σκυτάλη, επιτρέποντας έτσι ελαφρώς πιο αργή συνολικά ανοικτή 400 φορές. Ένας αθλητής σκυταλοδρομίας  4 × 400 αρχίζει γενικά σε λωρίδες για το πρώτο σκέλος, συμπεριλαμβανομένης της μεταβίβασης. Το δεύτερο σκέλος ξεκινά στη διαδρομή για τα πρώτα 100 μέτρα, μετά από το οποίο οι δρομείς επιτρέπεται να εισέλθουν στην πρώτη λωρίδα στο πίσω μέρος, αρκεί να μην παρεμβαίνουν σε άλλους δρομείς. Ένας διοργανωτής κούρσας τοποθετεί έπειτα τους τρίτους αθλητές σε μια γραμμή ανάλογα με τη σειρά με την οποία τρέχουν (με την πρώτη θέση πιο κοντά στο εσωτερικό). Οι πιο γρήγορες ομάδες περνούν πρώτα, ενώ οι πιο αργές ομάδες πρέπει να γλιστρήσουν στις εσωτερικές λωρίδες καθώς διατίθενται.

Υπάρχουν επίσης 4 × 200, 4 × 800 και 4 × 1600 μέτρα, αλλά είναι δεν είναι  αγωνίσματα των επίσημων διοργανώσεων (Ολυμπιακοί Αγώνες, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου) και διοργανώνονται σπάνια, ειδικά στο επίπεδο του γυμνασίου.

 Κανόνες και στρατηγική 
Κάθε δρομέας πρέπει να παραδώσει τη σκυτάλη στον επόμενο δρομέα μέσα σε μια συγκεκριμένη ζώνη, συνήθως σημειωμένη με τρίγωνα στην πίστα. Στους αγώνες ταχύτητας, οι δρομείς συνήθως χρησιμοποιούν  «τυφλή μεταβίβαση», όπου ο δεύτερος δρομέας στέκεται σε ένα προκαθορισμένο σημείο στην πράξη και αρχίζει να τρέχει όταν ο πρώτος δρομέας χτυπά ένα οπτικό σημάδι στην πίστα (συνήθως ένα μικρότερο τρίγωνο). Ο δεύτερος δρομέας ανοίγει το χέρι πίσω τους μετά από μερικά βήματα, οπότε ο πρώτος δρομέας πρέπει να παγιδευτεί και να μπορέσει να παραδώσει τη σκυτάλη. Συνήθως ένας δρομέας θα δώσει ένα ακουστικό σήμα, όπως το "Stick!" Επαναλαμβανόμενος αρκετές φορές, για τον παραλήπτη της σκυτάλης να βγάλει το χέρι του. Σε μεσαία απόσταση ή περισσότερο, οι δρομείς ξεκινούν με αργό τρέξιμο κοιτάζοντας πίσω στον επερχόμενο δρομέα και κρατώντας ένα χέρι για τη σκυτάλη.
δεξιά|μικρογραφία|229x229εσ|Δύο δρομείς προετοιμάζονται να περάσουν τη σκυτάλη.
Μία ομάδα μπορεί να αποκλειστεί από έναν αγώνα σκυταλοδρομίας για τους εξής λόγους:
- Χάνοντας τη σκυτάλη (ρίχνοντας τη σκυτάλη), 
- Χάνοντας μια ακατάλληλη αλλαγή σκυταλοδρομίας, όταν δεν διέρχεται η ζώνη ανταλλαγής, 
- Λανθασμένη εκκίνηση (συνήθως μία φορά, αλλά μερικές φορές δύο φορές)
- Ακατάλληλη υπέρβαση άλλου ανταγωνιστή
Αποτροπή άλλου ανταγωνιστή να περάσει
- Πρόκληση παρεμπόδισης, αδικαιολόγητη διέλευση της πορείας ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο παρεμβολή σε αθλητή άλλης ομάδας 

Με βάση την ταχύτητα των δρομέων, η γενικά αποδεκτή στρατηγική που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ομάδας 4 ατόμων είναι: δεύτερη ταχύτερη, τρίτη ταχύτερη, πιο αργή και στη συνέχεια ταχύτερη (άγκυρα). Παρόλο που ορισμένες ομάδες (συνήθως γυμνάσια ή νεαρά γυμνάσια) χρησιμοποιούν τη δεύτερη ταχύτερη, την πιο αργή, την τρίτη ταχύτερη, τότε την ταχύτερη. Αν όμως ένας δρομέας είναι καλύτερος στους βατήρες εκκίνησης από τους άλλους, μετακινείται μερικές φορές στο πρώτο σημείο επειδή είναι το μόνο σημείο που χρησιμοποιεί βατήρα εκκίνησης.

Κατηγορία:Αθλήματα