Κατάλογος πόλεων που φιλοξένησαν τη Eurovision

Αυτή η σελίδα είναι μια λίστα πόλεων και χώρων, οι οποίες φιλοξένησαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, μία ή περισσότερες φορές. Οι μελλοντικοί χώροι εμφανίζονται με πλάγιους χαρακτήρες. Από το 1958, η πόλη υποδοχής ήταν συνήθως στη χώρα, που κέρδισε το προηγούμενο έτος. Υπήρξαν εξαιρέσεις ωστόσο, όταν ορισμένα ζητήματα εμπόδισαν τον νικητή να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό του επόμενου έτους. Στη συνέχεια, η χώρα υποδοχής πέρασε στη δεύτερη χώρα ή σε μια χώρα που συμφώνησε. Τέτοια γεγονότα συνέβησαν το 1960, το 1963, το 1972, το 1974, το 1980 και το 2023, ενώ το 2020 δεν διοργανώθηκε Διαγωνισμός λόγω της έξαρσης του COVID-19.The history of the Eurovision Song Contest - By year Official Eurovision Website History. Accessed May 2012

Οι δύο Πρώτοι Διαγωνισμοί Τραγουδιού της Eurovision φιλοξενήθηκαν από Επιλογή της EBU, το 1956 στο Λουγκάνο της Ελβετίας και ο δεύτερος το 1957 στην Φρανκφούρτη της τότε Δυτικής Γερμανίας. Από το 1958 και μετά αποφασίστηκε ομόφωνα ότι η νικήτρια χώρα θα διοργανώνει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος κατά παράδοση (το οποίο κάποιες χρονιές δεν τηρήθηκε, η συνέβει κάτι άλλο όπως το 1969, που κέρδισαν 4 χώρες και ο οικοδεσπότης του 1970 επιλέχθηκε με κλήρο, και το 2020 που δεν διεξήχθη διαγωνισμός).

Με 6 διαγωνισμούς, το Δουβλίνο η πρωτεύουσα της Ιρλανδίας είναι η πόλη, που έχει φιλοξενήσει τους περισσότερους διαγωνισμούς στην ιστορία του Διαγωνισμού. Ακολουθούν το Λονδίνο η πρωτεύουσα του Ηνωμένου Βασιλείου και η επίσης πρωτεύουσα Πόλη του Λουξεμβούργου στο Λουξεμβούργο με 4 διαγωνισμούς το καθένα. Η Μεγαλύτερη πόλη, στην ιστορία του διαγωνισμού, σε πληθυσμό που έχει φιλοξενήσει διαγωνισμό της Eurovision είναι η Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, η οποία σήμερα έχει 15.701.602 κατοίκους και η μικρότερη σε πληθυσμό είναι το Μίλστριτ της Ιρλανδίας, η οποία σήμερα έχει 1.500 κατοίκους.

 Κατάλογος 
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό της Eurovision συνολικά εννέα φορές, που αποτελεί ρεκόρ. Ειδικότερα, ανέλαβε τη διοργάνωση του διαγωνισμού στη θέση χωρών που, παρότι είχαν κερδίσει την προηγούμενη χρονιά, δεν μπορούσαν να τον αναλάβουν εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών: για την Ολλανδία (1960), Γαλλία (1963), Μονακό (1972) και το Λουξεμβούργο (1974). Επίσης ανέλαβε και τη διοργάνωση του 2023, αφού η νικήτρια του 2022 Ουκρανία δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της φιλοξενίας της εκδήλωσης λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια που προκλήθηκαν από τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. 

Η Ολλανδία, αντίθετα ανέλαβε η ίδια τη διοργάνωση του 1980, τη στιγμή που η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς Ισραήλ, αρνήθηκε να διοργανώσει και να συμμετάσχει εκείνη τη χρονιά στη Eurovision (όπως και άλλες χώρες αντίστοιχα αρνήθηκαν να φιλοξενήσουν), και η EBU, πρότεινε τελικά στην Ολλανδία την φιλοξενεία του 1980.

Αντίθετα η Ιρλανδία, η Σουηδία, η Νορβηγία και πολλές άλλες χώρες έχουν φιλοξενήσει τον διαγωνισμό της Eurovision, κατά παράδοση, βάσει του κανόνα του 1958. Οι περισσότερες χώρες που έχουν φιλοξενήσει τον διαγωνισμό της Eurovision, έχουν φιλοξενήσει κυρίως στις Πρωτεύουσες τους, ή στις μεγαλύτερες πληθυσμιακά πόλεις (παράδειγμα το Μόναχο και το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, η Χάγη στην Ολλανδία και το Τελ Αβίβ στο Ισραήλ).

Στον πίνακα δεν περιλαμβάνεται ο Διαγωνισμός του 2020, επειδή εκείνη την χρονιά δεν διεξήχθη διαγωνισμός.

 Διαγωνισμοί Χώρα Πόλη Τοποθεσία Χρονιά  9 ΛονδίνοΒασιλικό Μέγαρο Φεστιβάλ Κέντρο Τηλεόρασης του BBC Βασιλικό Μέγαρο Αλβέρτου Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ ΕδιμβούργοUsher Hall ΜπράιτονBrighton Dome ΧαρογκέιτΔιεθνές Κέντρο του Χάρογκειτ ΜπέρμιγχαμNational Indoor Arena ΛίβερπουλLiverpool Arena  7  ΔουβλίνοGaiety Theatre  RDS Simmonscourt Pavilion     Θέατρο Πόιντ      ΜίλστριτGreen Glens Arena   ΣτοκχόλμηStockholm International Fairs  Ericsson Globe    ΓκέτεμποργκScandinavium ΜάλμεMalmö Isstadion Malmö Arena  5 ΧίλφερσουμΣτούντιο AVRO ΆμστερνταμRAI Congrescentrum  Χάγη Nederlands Congresgebouw     Ρότερνταμ Rotterdam Ahoy   4  Λουξεμβούργο Villa Louvigny     Μεγάλο Θέατρο του Λουξεμβούργου     3  Κάννες Παλάτι των Φεστιβάλ    ΠαρίσιΠαλάτι των Συνεδριών  ΦρανκφούρτηGroßer Sendesaal ΜόναχοRudi-Sedlmayer-Halle ΝτίσελντορφEsprit Arena  ΚοπεγχάγηΜέγαρο Μουσικής Τίβολι Στάδιο Πάρκεν B&W Hallerne   Ιερουσαλήμ Διεθνές Συνεδριακό Κέντρο    Τελ ΑβίβExpo Tel Aviv  ΜπέργκενGrieghallen  ΌσλοOslo Spektrum Telenor Arena  ΝάποληΣάλα Συναυλιών του RAI ΡώμηΣτούντιο 15 της Cinecittà ΤορίνοPala Alpitour ΛουγκάνοTeatro Kursaal ΛωζάνηPalais de Beaulieu ΒασιλείαSt. Jakobshalle  ΒιέννηΑυτοκρατορικό Παλάτι Hofburg Wiener Stadthalle  2 ΚίεβοΠαλάτι των Σπορ Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο  1 ΜαδρίτηΒασιλικό Θέατρο  ΒρυξέλλεςΠαλάτι Εκατονταετηρίδας  ΖάγκρεμπΜέγαρο Μουσικής Βατροσλάβ Λισίνσκι  ΤάλινSaku Suurhall  ΡίγαSkonto Hall  ΚωνσταντινούποληAbdi İpekçi Arena  ΑθήναΟλυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο  ΕλσίνκιHartwall Arena  ΒελιγράδιKombank Arena  ΜόσχαSC Olimpiyskiy  ΜπακούBaku Crystal Hall  ΛισαβόναAltice Arena 

Ειδικά γεγονότα
Προκρίσεις για χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, μετά από απαίτηση της EBU, να εισέρθουν για πρώτη φορά τον Διαγωνισμό:
 Χρονιά Χώρα Πόλη Τοποθεσία Γεγονός και Επισημάνσεις 1993  Λιουμπλιάνα RTV SLO Studio 1 Διοργανώθηκε το  (τα Προκριματικά για το Μίλστριτ της Ιρλανδίας). Ήτανε Προκριματικός Διαγωνισμός για χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που έριξαν τον σοσιαλισμό, της πρώην Γιουγκοσλαβίας και της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οι οποίες έκαναν ντεμπούτο πρώτη φορά στον Διαγωνισμό εκείνη την χρονιά, ως ξεχωριστές χώρες μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ, την Διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Επτά νέες χώρες έλαβαν μέρος στα Προκριματικά. Οι τρεις πρώτες πρώην Γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες που προκρίθηκαν, ήταν η διοργανώτρια στις προκρίσεις Σλοβενία, η Κροατία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη.
 Οι υπόλοιπες τέσσερις, η Εσθονία, η Ρουμανία, η Σλοβακία και η Ουγγαρία που δεν προκρίθηκαν για το ντεμπούτο τους στην Eurovision το 1993, και έκαναν το ντεμπούτο τους στην Eurovision, την επόμενη χρονιά το 1994. 
 Η Γιουγκοσλαβία που απαρτίζονταν πλέον από την Σερβία και το Μαυροβούνιο αποκλείστηκε για τα υπόλοιπα δέκα χρόνια, για να επιστρέψει το 2004, ως Σερβία και Μαυροβούνιο.

Ειδικές Επετειακές Εορταστικές εκδηλώσεις, σχετικά με τον Διαγωνισμό:
 Γιορτή Χώρα Πόλη Τοποθεσία Διαγωνισμός Χρονιά 25ος ΜίσενMomarkenSongs of Europe1981 50ος ΚοπεγχάγηForum CopenhagenCongratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision2005 60ος ΛονδίνοEventim ApolloEurovision Song Contest's Greatest Hits2015

Ειδική Εκδήλωση αντικατάστασης, λόγω Πανδημίας του Covid-19:
 Χρονιά Χώρα Πόλη Εκδήλωση Αντικαταστεί Λόγος 2020 ΧίλφερσουμEurovision: Europe Shine A LightΔιαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020Πανδημία του COVID-19

Παραδόσεις και εξαιρέσεις φιλοξενίας
Μετά τους δύο πρώτους διαγωνισμούς που φιλοξενήθηκαν από την Ελβετία και τη Γερμανία, αποφασίστηκε ότι η νικήτρια χώρα θα διοργανώνει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος. Ο νικητής του διαγωνισμού του 1957 ήταν η Ολλανδία, και η ολλανδική τηλεόραση αρχικά αρνήθηκε να διοργανώσει τον διαγωνισμό. Η ευθύνη της φιλοξενίας από την Ολλανδία έγινε αποδεκτή το 1958. Σε όλα τα υπόλοιπα χρόνια ο κανόνας αυτός ήταν σε ισχύ, κάθε νικήτρια χώρα έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος. Οι εξαιρέσεις είναι οι εξής:

Διοργανώτριες Χώρες από Επιλογή της EBU, και όχι των χωρών που φιλοξένησαν τον Διαγωνισμό:
 Διαγωνισμός Νικήτρια Χώρα Προηγούμενης χρονιάς Χώρα Φιλοξενίας Επόμενου διαγωνισμού Φιλοξενία και Επισημάνσεις  Δεν υπήρχε ο Διαγωνισμός  Ελβετία 
 Ο Πρώτος Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision, διοργανώθηκε και φιλοξενήθηκε στο Λουγκάνο της Ελβετίας.
 Στον Πρώτο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, συμμετείχαν 7 χώρες με δύο τραγούδια η καθεμία, στις Εθνικές τους γλώσσες.
 Η χώρα που κέρδισε τον πρώτο διαγωνισμό ήταν η διοργανώτρια Ελβετία, με γαλλικό τραγούδι.  Ελβετία  Γερμανία 
 Ο Δεύτερος κατά σειρά Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision, διοργανώθηκε και φιλοξενήθηκε στην Φρανκφούρτη της τότε Δυτικής Γερμανίας. 
 Η Ελβετία αν και νικητής της προηγούμενης χρονιάς αρνήθηκε ξανά την φιλοξενία της Eurovision, διότι φιλοξένησε τον Πρώτο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
 Στον Δεύτερο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, η κάθε χώρα που συμμετείχε είχε από ένα τραγούδι, το οποίο ισχύει μέχρι και σήμερα, αλλά στην Εθνική τους γλώσσα.
 Νικήτρια χώρα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 1957, ήταν η Ολλανδία, με Ολλανδικό τραγούδι, και η Ολλανδία διοργάνωσε το 1958, τον Τρίτο κατά σειρά Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
 Από το 1958 και μετά αποφασίστηκε ομόφωνα ότι η νικήτρια χώρα θα διοργανώνει τον διαγωνισμό το επόμενο έτος κατά παράδοση (το οποίο κάποιες χρονιές δεν τηρήθηκε).

Εξαιρέσεις Φιλοξενείας, από τις χώρες που φιλοξένησαν τον Διαγωνισμό:
 Διαγωνισμός Νικήτρια Χώρα Προηγούμενης χρονιάς Χώρα Φιλοξενίας Επόμενου διαγωνισμού Φιλοξενία και Επισημάνσεις   Ολλανδία  Ηνωμένο Βασίλειο 
 Φιλοξενείται από το BBC στο Λονδίνο, όταν ο τότε Ολλανδικός Ραδιοτηλεοπτικός φορέας NTS απέρριψε τη διοργάνωση λόγω εξόδων, αφού είχε φιλοξενήσει προηγουμένως τον διαγωνισμό του 1958 στο Χίλφερσουμ. 
 Το BBC ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για πρώτη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.
 Το Ηνωμένο Βασίλειο επιλέχθηκε να φιλοξενήσει αφού τερμάτισε στη δεύτερη θέση το 1959.  Γαλλία  Ηνωμένο Βασίλειο 
 Φιλοξενείται από το BBC στο Λονδίνο, όταν ο τότε Γαλλικός Ραδιοτηλεοπτικός φορέας RTF απέρριψε τη διοργάνωση λόγω εξόδων, αφού είχε φιλοξενήσει προηγουμένως τους διαγωνισμούς του  και του  στις Κάννες. 
 Το BBC ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για δεύτερη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.
 Η δεύτερη και η τρίτη θέση, το Μονακό και το Λουξεμβούργο, επίσης απέρριψαν τη διοργάνωση όταν τους προσφέρθηκαν τα καθήκοντα φιλοξενίας.  Μονακό  Ηνωμένο Βασίλειο 
 Φιλοξενείται από το BBC στο Εδιμβούργο, όταν Ο Ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Πριγκιπάτου του Μονακό, το Télé Monte Carlo αρνήθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, αφού δεν μπόρεσε να παράσχει τον κατάλληλο χώρο. 
 Το BBC ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για τρίτη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.
 Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Μονακό κάλεσε το BBC να φιλοξενήσει την εκδήλωση λόγω της προηγούμενης εμπειρίας τους. Το Μονακό παραμένει η μοναδική χώρα που κέρδισε το διαγωνισμό αλλά δεν φιλοξένησε ποτέ την Eurovision.  Λουξεμβούργο  Ηνωμένο Βασίλειο 
 Φιλοξενείται από το BBC στο Μπράιτον, όταν ο Ραδιοτηλεοπτικός φορέας RTL του Λουξεμβούργου αρνήθηκε να φιλοξενήσει ξανά το διαγωνισμό ως νικήτρια χώρα, λόγω δαπανών, αφού διοργάνωσε και τον , στην Πόλη του Λουξεμβούργου. 
 Το BBC ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για τέταρτη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.  Ισραήλ  Ολλανδία Φιλοξενείται από τoν τότε Ολλανδικό Ραδιοτηλεοπτικό φορέα NOS στη Χάγη, όταν ο τότε αντίστοιχος Ισραηλινός Ραδιοτηλεοπτικός φορέας IBA του Ισραήλ αν και νικητής της προηγούμενης χρονιάς, αρνήθηκε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, λόγω δαπανών, αφού φιλοξένησε και τον  στην Ιερουσαλήμ. Στην διοργάνωση του 1980, η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς το Ισραήλ, δεν συμμετείχε στον Διαγωνισμό.
 Υπήρχε και άλλη αιτία τότε, αφού στις 19 Απριλίου του 1980 που διεξήχθη ο διαγωνισμός, παράλληλα ήταν η Ημέρα Μνήμης των Ισραηλινών Πεσόντων Στρατιωτών και των Θυμάτων της Τρομοκρατίας.
 Το NOS ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για πρώτη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.
 Εκείνη τη χρονιά, οι Ολλανδοί προσφέρθηκαν να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό μετά από αρκετούς άλλους τηλεοπτικούς φορείς (συμπεριλαμβανομένων και του BBC και του RTVE της Ισπανίας που βγήκε δεύτερη το 1979) οι οποίοι αρνήθηκαν ευγενικά για καθαρά λόγους κόστους.
 Προκειμένου να αποφευχθούν από την EBU, οι θρησκευτικές εορτές των Εβραίων αλλά και η εβδομάδα του Πάσχα των Καθολικών και των Ορθόδοξων, από το 1981 μέχρι σήμερα ορίστηκε η Eurovision να διοργανώνεται κάθε Μάιο, μετά την Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα ή εναλλακτικά τις εβδομάδες στα μέσα ή τα τέλη του Μαίου.  Ουκρανία  Ηνωμένο Βασίλειο Φιλοξενείται από τo BBC στο Λίβερπουλ, σε συνδιοργάνωση με το UA:PBC της Ουκρανίας. Η Ουκρανία, αν και νικητής της προηγούμενης χρονιάς, δεν μπόρεσε να φιλοξενήσει το διαγωνισμό, λόγω της Ρωσικής εισβολής, στην Επικράτεια της, ενώ η Ουκρανία, δεν πληροί, τις προδιαγραφές για φιλοξενία του διαγωνισμού, για λόγους ασφαλείας (σχεδόν όλες οι σημαντικές πόλεις της, έχουν βομβαρδιστεί από την εισβολή). Μετά την τρίτη Νίκη της Ουκρανίας στον διαγωνισμό, Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι επιθυμούσε να διοργανωθεί η Eurovision του 2023, στην Μαριούπολη, η οποία είναι βομβαρδισμένη από την Ρωσοουκρανικό Πόλεμο. 
 Το BBC ανέλαβε φιλοξενία της Eurovision για πέμπτη φορά για χρέη μίας άλλης χώρας.
 Μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, υπήρξαν εικασίες για το αν η χώρα θα μπορούσε να πραγματοποιήσει αγώνα λόγω της ασταθούς κατάστασης. Τελικά δεν μπόρεσε να το πράξει. Για το λόγο αυτό, αρκετές χώρες εξέφρασαν ενδιαφέρον για τη φιλοξενία. Αυτές ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο με τον φορέα BBC (το οποίο τελικά επιλέχθηκε ως πρώτη επιλογή, αλλά και το οποίο βγήκε δεύτερο το 2022), η Σουηδία με τον φορέα SVT, η Ολλανδία με τον φορέα AVROTROS, η Ιταλία με τον φορέα Rai, η Πολωνία με τον φορέα TVP και η Ισπανία με τον φορέα RTVE.
 Η Ολλανδία και η Ιταλία, αρνήθηκαν ευγενικά να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό του 2023, λόγω τού ότι ανέλαβαν τις προηγούμενες φιλοξενίες του  στο Ρότερνταμ και του  στο Τορίνο αντίστοιχα, όποτε και ήταν αρκετά δαπανηρό, και εκ μέρους της Ιταλικής Rai, και της Ολλανδικής AVROTROS να επαναδιοργανώσουν ενώ η Πολωνία και η Ισπανία, αρνήθηκαν επίσης να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους, αν και η Πολωνική TVP και η Ισπανική RTVE, εξέφρασαν έντονο ενδιαφέρον, λόγω του ότι η Ισπανία βγήκε τρίτη το 2022 και ήθελε διοργάνωση της Eurovision μετά από πολλά χρόνια σε Ισπανικό έδαφος, ενώ η Πολωνία για λόγους γειτνίασης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς προς την γειτονική της Ουκρανία, και για πρώτη φορά διοργάνωση της Eurovision σε Πολωνικό έδαφος.

Φιλοξενεία του Διαγωνισμού με Κλήρο, λόγω τεσσάρων νικητών:
 Διαγωνισμός Νικήτρια Χώρα Προηγούμενης χρονιάς Χώρα Φιλοξενίας Επόμενου διαγωνισμού Φιλοξενία και Επισημάνσεις  Ολλανδία   Ηνωμένο Βασίλειο   Γαλλία   Ισπανία  Ολλανδία 
 Φιλοξενείται από τον τότε Ολλανδικό Ραδιοτηλεοπτικό φορέα NOS στο Άμστερνταμ μετά από ψηφοφορία για τον προσδιορισμό του οικοδεσπότη, αφού ο  που φιλοξενήθηκε στην Μαδρίτη, έβγαλε τέσσερις νικήτριες χώρες, και η Ολλανδία επιλέχθηκε από κλήρωση, ανάμεσα στις τέσσερις χώρες που είχαν μοιραστεί το βραβείο του 1969, να διοργανώσει τον διαγωνισμό του 1970.
 Η Αυστρία (η οποία δεν έλαβε μέρος το 1969), η Φινλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία και η Σουηδία δεν έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό το 1970, καθώς δεν ήταν ικανοποιημένες με το αποτέλεσμα του 1969 και τον τρόπο ψηφοφορίας, αλλά και σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το τετράδρομο αποτέλεσμα ισοπαλίας του 1969.
 Προκειμένου να αποφευχθεί ό,τι έγινε το 1969, θεσπίστηκε κανονισμός για την ισοψηφία στη βαθμολογία. Έτσι, ορίστηκε ότι σε περίπτωση που δύο ή περισσότερα τραγούδια κέρδιζαν τους ίδιους βαθμούς και ισοφάριζαν για πρώτη φορά, το κάθε τραγούδι θα έπρεπε να ερμηνευτεί εκ νέου. Έπειτα από αυτό κάθε εθνική κριτική επιτροπή (εκτός από τις κριτικές επιτροπές των ενδιαφερομένων χωρών) θα ψήφιζε με την ανάταση του χεριού ποιο τραγούδι πίστευαν ότι ήταν το καλύτερο. Αν οι χώρες ήταν ξανά ισόπαλες, τότε θα μοιράζονταν την πρώτη θέση.

Ακύρωση Φιλοξενείας, από την χώρα που θα φιλοξενούσε τον Διαγωνισμό:
 Διαγωνισμός Νικήτρια Χώρα Προηγούμενης χρονιάς Χώρα Φιλοξενίας Επόμενου διαγωνισμού Φιλοξενία και Επισημάνσεις Ολλανδία Ακυρώθηκε η Eurovision για πρώτη φορά στα χρονικά  Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovsion 2020 ήταν αρχικά προγραμματισμένος να φιλοξενηθεί στην Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας.
 Ωστόσο ο διαγωνισμός ακυρώθηκε τον Μάρτιο του 2020, λόγω της έξαρσης της πανδημίας του κορονοϊού σε ολόκληρη την Ευρώπη, και μετατέθηκε να γίνει έναν χρόνο αργότερα, τον Μάιο του 2021, στην ίδια πόλη και στην ίδια χώρα, με τους ίδιους συντελεστές, και σχεδόν όλους τους καλλιτέχνες που θα συμμετείχαν το 2020, αλλά με διαφορετικά τραγούδια, επειδή απαγορεύεται να ερμηνευτούν τα ίδια. Στην διοργάνωση του 2021, άλλαξε επίσης το διοικητικό συμβούλιο των Ελεγκτών και Εκτελεστικών Επόπτων.
 Τον Διαγωνισμό αντικατέστησε η Ειδική εκπομπή Eurovision: Europe Shine A Light, η οποία μεταδόθηκε τον Μάιο του 2020.

Όλοι οι υπόλοιποι Διαγωνισμοί Τραγουδιού, που πραγματοποιήθηκαν, με εξαίρεση τους προαναφερόμενους, διεξάγονται στη χώρα που κέρδισε το προηγούμενο έτος. Η Επόμενη χώρα που θα φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό είναι η Αυστρία, η οποία κέρδισε το 2025.

 Η Περίπτωση Νίκης της Αυστραλίας στην Eurovision 
Με την πρόσκληση της ς να συμμετάσχει στο διαγωνισμό το 2015, ανακοινώθηκε ότι εάν κερδίσουν τον διαγωνισμό, ο αυστραλιανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός SBS θα συνδιοργανώσει τον διαγωνισμό του επόμενου έτους σε Ευρωπαϊκή πόλη σε συνεργασία με ραδιοτηλεοπτικό μέλος της EBU της επιλογής τους, καθότι δεν μπορεί η ίδια να διοργανώσει Eurovision, για λόγους μεγάλης απόστασης, επειδή βρίσκεται γεωγραφικά εκτός Ευρώπης (στην Ωκεανία). 

Παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή της Αυστραλίας ορίστηκε να είναι αρχικά μόνο μία και μοναδική, αποφασίστηκε από την EBU να παρατείνει τελικά το δικαίωμα συμμετοχής μέχρι το 2023, επειδή δεν είναι μέλος της EBU, αλλά συνεργαζόμενο μέλος της, ενώ το SBS, μεταδίδει επί πολλά χρόνια, από το 1983 κάθε χρόνο, τον διαγωνισμό στην Αυστραλία. Η Αυστραλία θα αποχωρούσε το 2023, επειδή έληξε η προθεσμία της συμμετοχής της από την EBU, ωστόσο ξανααναέωσε συνεργασία το SBS με την EBU, και επιτράπηκε συμμετοχή και για άλλους διαγωνισμούς. Οι βαθμοί της Αυστραλίας για την τηλεψηφοφορία ανακοινώνονται κάθε χρόνο από το Σίδνεϋ.

Σε περίπτωση που το SBS, συνεχίσει να μεταδίδει για χρόνια τον διαγωνισμό, πιθανόν να δοθεί ξανά στην Αυστραλία, το δικαίωμα ειδικής ή σπέσιαλ συμμετοχής της στον μουσικό διαγωνισμό, αλλά και απευθείας πρόκριση στο μεγάλο τελικό του Σαββάτου.

Το ίδιο πράγμα συζητείται και για τον Καναδά, αλλά και το Καζακστάν, σε περίπτωση που τους επιτραπεί μια πρώτη εμφάνιση (συζητήθηκε κάτι τέτοιο για το 2026, αλλά τελικά δεν επιτράπηκε ντεμπούτο).

Εμβλήματα της Διοργανώτριας Πόλης
Τα Εμβλήματα της Οικοδέσποινας Πόλης είναι ένα περιστρεφόμενο τρόπαιο που απονέμεται στις πόλεις που φιλοξενούν το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το σύμβολο είναι ένας μεγάλος δακτύλιος κλειδιού στον οποίο οι πόλεις του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision μπορούν να επισυνάψουν το κλειδί της πόλης ή άλλο σύμβολο που αντιπροσωπεύει την πόλη. Επιπλέον, υπάρχει ένα fob με μια εικόνα της Πλατείας Γερουσίας του Ελσίνκι που είναι συνδεδεμένη με το δαχτυλίδι. Η ιδέα του περιστροφικού τροπαίου προτάθηκε από κοινού από την πόλη του Ελσίνκι, τη φινλανδική εταιρεία ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών YLE και την EBU σε σχέση με το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2007. Χέρι-χαραγμένο στο δαχτυλίδι είναι τα ακόλουθα κείμενα: "Eurovision Song Contest Host City", όλες οι πόλεις υποδοχής μέχρι το 2006 και μια σφραγίδα: το Ελσίνκι 2007 με τα αρχικά των σχεδιαστών βραβείων. Η ιδέα και το fob σχεδιάστηκαν από την ομάδα ANTEEKSI και το δαχτυλίδι από τον σχεδιαστή κοσμημάτων Taru Tonder.

Η Επόμενη πόλη που θα φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό (2026) είναι η Βιέννη.

Σημειώσεις και παραπομπές
Σημειώσεις

Παραπομπές

 Δείτε επίσης 
 Διαγωνισμός Eurovision Νέων Μουσικών
 Διαγωνισμός Χορού Eurovision
 Διαγωνισμός Παιδικού Τραγουδιού Eurovision

Κατηγορία:Eurovision