Άτσο Η΄ των Έστε

Ο Άτσο Η΄, ιταλ. Αzzo VIIΙ,  (μετά το 1247 – 31 Ιανουαρίου 1308) από τον Οίκο των Έστε, ήταν μαρκήσιος της Φερράρα (1293-1308).

Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ομπίτσο Β΄ και της Τζακομίνα Φριέσκι, ανιψιάς του πάπα Ιννοκεντίου Δ΄ Φριέσκι. Το 1293 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Ο Δάντης στην Κόλασή του υπονοεί ότι τον εξόντωσε.

Η πρώτη περίοδος της εξουσίας του πέρασε με διαρκείς πολέμους: με την Πάδουα, αμέσως μόλις ανέλαβε την αρχή και με την Πάρμα και τη Μπολόνια το διάστημα 1295-99. Ο διοικητής (podestà) της Μπολόνια αντιτέθηκε στην επεκτατική του πολιτική· όταν δολοφονήθηκε, κατηγόρησαν τον Άτσο Η΄.

Θέλησε να νυμφευτεί τη διάσημη Βεατρίκη των Καπετιδών-Ανζού, μικρότερη κόρη του Καρόλου Β΄ της ΝάποληςTrevor Dean, "The Sovereign as Pirate: Charles II of Anjou and the Marriage of His Daughter, 1304" The English Historical Review 111 No. 441 (April 1996), pp 350-356.. Ο Δάντης γράφει ότι ο Κάρολος Β΄ την πώλησε ως αιχμάλωτη σκλάβα: σύμφωνα με το γαμήλιο συμβόλαιο ο Άτσο Β΄ θα του πλήρωνε 50.000 φλωρίνια, θα ελάμβανε όμως το Ρέτζο και άλλες γαίεςPurgatorio XX.79-81.. Επίσης ο Άτσο Η΄ υπέγραψε ότι η κτήσεις θα κληροδοτούνται στον πρωτότοκο μόνο και δεν θα διαμοιράζονται μεταξύ των αδελφών, όπως ίσχυε ως τότε στους Έστε. Ο νεότερος αδελφός του Νικόλαος Α΄ αποκλείστηκε από τη διαδοχή. Ο γάμος τελέσθηκε. Η Μόντενα και το Ρέτζιο παραχωρήθηκαν από τον Κάρολο Β΄, κάτι που έκανε τους κατοίκους των δύο πόλεων να εξεγερθούν το 1306 εναντίον του Άτσο Η΄.

Η απόφασή του να γίνει κύριος της Λομβαρδίας συνάσπισε εναντίον του πόλεις και το 1306, μόλις έφθασε η Βεατρίκη, έφυγε για να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Απεβίωσε το 1308 άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Αλντομπραντίνο Β΄ ως μαρκήσιος της Φερράρα.

Οικογένεια
Το 1305 νυμφεύτηκε τη Βεατρίκη των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου Β΄ της Νάπολης· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πρόγονοι

Παραπομπές-Υποσημειώσεις

Πηγές


Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Φερράρα