Κωνσταντίνος Δ΄ της Αρμενίας

Ο Γκυ μετέπειτα Κωνσταντίνος Δ΄  κατά τις Βυζαντινές πηγές Συργής ντε Λουζινιάν ή Λεζιάνο ή και Συρμής ΝτενελουζίανJoannis Cantacuzeni, eximperatoris, Historarium libri IV, graece et latine, VI Jean, σελ. 161, ανακτήθηκε 7 Ιανουαρίου 2019. (απεβ. 17 Απριλίου 1344) από τον Οίκο του Πουατιέ-Λουζινιάν, ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1342-1344. Ως Κωνσταντίνος Β΄ ήταν βασιλιάς της Αρμενίας, ενώ οι δύο πρώτοι με το όνομα αυτό ήταν πρίγκιπες της Αρμενίας. 

Βιογραφία
 Η ζωή του στην Κύπρο και το Βυζάντιο 
Ήταν γιος του "ρήγα" της Κύπρου Αμαλρίκ κυρίου της Τύρου και της Ισαβέλλας των Χετουμιδών, κόρης του Λέοντα Γ΄ της Αρμενίας. Η Ισαβέλλα ήταν αδελφή της Ρίτας, συζύγου του Μανουήλ Θ΄ Παλαιολόγου. Μικρότερα αδέλφια του ήταν ο Ιωάννης κοντόσταυλος και αντιβασιλιάς της Αρμενίας και η Αγνή (Μαρία), σύζυγος του Λέοντα Ε΄ της Αρμενίας. Εξάδελφός του ήταν ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ΄.

Αναφέρεται στις βυζαντινές πηγές ως ανιψιός του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄, από την ΚύπροΑγορίτσας, Δημήτριος (2011, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων), Κωνσταντινούπολη: η πόλη και η κοινωνία της στα χρόνια των πρώτων Παλαιολόγων (1261-1328), 2011, που διανέμεται με άδεια (CC BY-SA 4.0), σελ. 433, ανακτήθηκε 7 Ιανουαρίου 2019. Ο Συρμής έκανε στρατιωτική σταδιοδρομία στο Βυζάντιο και πήρε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Ανδρόνικου Β΄ και Ανδρόνικου Γ΄ υποστηρίζοντας τον Ανδρόνικο Γ΄. 

Ο Συργής εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη μετά από πρόσκληση της θείας του και Αυτοκράτειρας. Το 1328 διορίστηκε στρατηγός της Εσπερίας (Δύσεως), αργότερα μετατέθηκε στη θέση του άρχοντος των Σερρών. Έπειτα εγκατέλειψε το Βυζάντιο και εγκαταστάθηκε στη Μικρά ΑρμενίαΖαφειρίου, Γερακίνα (2000, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ)), Η νοτιοδυτική Θράκη κατά τους 13ο και 14ο αιώνες, σελ. 137]

 Στον Θρόνο της Μικράς Αρμενίας 
Στη Μικρά Αρμενία ο Λέων Δ΄/Ε΄ ήταν δυτικόφιλος και στην προσπάθειά του να έλθει βοήθεια από τη Δύση προωθούσε ένωση της Αρμενικής Εκκλησίας με την Καθολική, πράγμα που δυσαρέστησε τους βαρόνους του. Το 1337 ο Κελαούν των Μαμελούκων της Αιγύπτου εισέβαλλε στη Μ. Αρμενία και ο βασιλιάς υπέγραψε μία ταπεινωτική συμφωνία. Το 1341 οι βαρόνοι δολοφόνησαν τον Λέοντα Δ΄/Ε΄ και πρότειναν το στέμμα στον Ιωάννη. Η μητέρα του και τα δύο μεγαλύτερα αδέλφια του, Ούγος και Ερρίκος, είχαν δολοφονηθεί από τον αντιβασιλιά της Μ. Αρμενίας για να μη διεκδικήσουν το στέμμα. Ο Ιωάννης το παραχώρησε στον μεγαλύτερο Γκυ, που για τον ίδιο λόγο ήταν απρόθυμος, τελικά όμως το αποδέχθηκε με το όνομα Κωνσταντίνος Β΄.

Το 1344 σκοτώθηκε σε μία εξέγερση και τον διαδέχθηκε ο γιος του εξαδέλφου του Βαλδουίνου, ο Κωνσταντίνος Γ΄ της Αρμενίας.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα π. το 1318 στην Κωνσταντινούπολη την Καντακουζηνή, εξαδέλφη του Ιωάννη ΣΤ΄· δεν απέκτησε τέκνα.

Το 1330-32 νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά, με τη Θεοδώρα Συργιάνναινα, κόρη του στρατηγού Συργιάννη και της Ευγενίας Παλαιολογίνας (κόρης του Μιχαήλ Η΄) και είχε τέκνο:
 Ισαβέλλα/Ζαμπία (Μαρία) π. μετά το 1333 - 1382-87, κυρία της Αραδίππου (πλησίον της Λάρνακας). Παντρεύτηκε τον Μανουήλ Καντακουζηνό δεσπότη του Μωρέως, γιο του Ιωάννη ΣΤ΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Πρόγονοι

 Παραπομπές 

Πηγές



Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές Θεμάτων
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου