Τζανκάρλο των Μεδίκων

O Τζανκάρλο (Ιωάννης-Κάρολος), ιταλ. Giancarlo, (24 Ιουλίου 1611 - 23 Ιανουαρίου 1663) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν καρδινάλιος.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο δεύτερος γιος του Κόζιμο Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Μαρίας-Μαγδαληνής των Αψβούργων, κόρης του Καρόλου Β΄ αρχιδούκα της Έσω Αυστρίας.

Ακολούθησε από νέος την εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Το 1620 έγινε ιππότης του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας και μέγας ιερέας στην Πίζα. Το 1638 ονομάστηκε στρατηγός των Ισπανών για τη Μεσόγειο Θάλασσα. Το 1644 ο πάπας Ιννοκέντιος Ι΄ Πάμφιλι τον έκανε καρδινάλιο-διάκονο ως δείγμα αγάπης προς τους ΜεδίκουςYoung, The Medici: Volume II, pp. 424425.. Δυσκολεύτηκε να αφήσει τη στρατιωτική θέση του στρατηγού και να συνηθίσει το νέο, θρησκευτικό τρόπο ζωήςActon, Harold: The Last Medici, p 46..

Το 1655 συμμετείχε στο Κονκλάβιο καρδιναλίων (Conclavium) για την εκλογή νέου πάπα. Ο Πάπας Αλέξανδρος Ζ΄ τον έθεσε το 1655 υπεύθυνο για την υποδοχή της Χριστίνας των Βάζα βασίλισσας της Σουηδίας, της Διαμαρτυρόμενης που μεταστράφηκε στον ΚαθολικισμόActon, Harold: The Last Medici, p 47. και τον όρισε πνευματικό της καθοδηγητή. Ο Τζανκάρλο ήταν νέος και πολύ όμορφος και όταν ανακαλύφθηκε ότι ήρθαν πολύ κοντά, ο πάπας τον έστειλε στη Φλωρεντία. 

Εκεί απέκτησε πολλές ερωμένες· παρ' όλα αυτά ο αδελφός του Φερδινάνδος Β΄ μεγάλος δούκας της Τοσκάνης του ανέθεσε τη διαχείριση των οικονομικώνActon, Harold: The Last Medici, p 48. υποθέσεωνYoung, The Medici: Volume II, p 434.. Ήταν προστάτης των Επιστημών και των Τεχνών, μάλιστα της μουσικής. Ίδρυσε την Ακαδημία των Ιμμόμπιλι και συνέβαλλε στην οικοδόμηση του Θεάτρου της Πέργκολα και στον εμπλουτισμό της Βασιλικής Πινακοθήκης του παλάτσο ΠίττιMiranda, Salvador. "Medici, Giancarlo de'", The Cardinals of the Holy Roman Church.

Αργότερα δώρισε τη σημαντική συλλογή του έργων τέχνης στην Πινακοθήκη του ΠίττιYoung, The Medici: Volume II, p 444.. Σε ηλικία 51 ετών έπαθε αποπληξία και απεβίωσε. Τάφηκε στο παρεκκλήσιο των Μεδίκων, στο ναό του Σαν Λορέντσο, στη ΦλωρεντίαYoung, The Medici: Volume II, p 452.. Τέσσερα έτη αργότερα ο νεότερος αδελφός του Λεοπόλδος έγινε καρδινάλιος.

Πρόγονοι

Παραπομπές-Υποσημειώσεις

Πηγές
Acton, Harold: The Last Medici, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0
Young, G.F.: The Medici: Volume II, John Murray, London, 1920

Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι