Χριστόδουλος (αμιράς)

Ο Χριστόδουλος υπήρξε ο πρώτος Εμίρης (αμιράς = ναύαρχος) Τίτλος αραβικής προελεύσεως, ο οποίος διατηρήθηκε από τους Νορμανδούς της Σικελίας. Επρόκειτο για αραβική λέξη από την οποία προήλθε ο όρος «amiral». (Amiratus), αμιράς  του Παλέρμο, κατά την περίοδο βασιλείας του Ρογήρου Β΄, τρίτου Νορμανδού Κόμη της Σικελίας (1105-1130).

 Βιογραφία 
Η καταγωγή του είναι αβέβαιη, ωστόσο ελληνική πηγή τον αναφέρει ως καταγόμενο από την Αντιόχεια. https://lekythos.library.ucy.ac.cy/bitstream/handle/10797/25975/par_dec1886.pdf?sequence=12&isAllowed=y ,σελ. 168 Σύμφωνα με τον Έντμοντ Κέρτις, ο Χριστόδουλος ήταν Έλληνας από τη ΣικελίαCurtis (1912), p. 113., ενώ, για τον Φερντινάν Σαλαντόν, επρόκειτο για μουσουλμανικής καταγωγής άτομοChalandon (1907), p. 373.. Ο Χριστόδουλος αναφερόταν από τους Άραβες ως «Αμπντούλ-ΡαχμάνΕπρόκειτο για την αραβική μετάφραση του ονόματός του. αλ-ΝασράνιΣημαίνεο «ο Χριστιανός».».

Σε άγνωστη ημερομηνία, ο Χριστόδουλος εισήλθε στην υπηρεσία της Νορμανδικής Κομητείας της Σικελίας, όπου και ορίστηκε Αμιράς το 1107, στη διάρκεια της περιόδου αντιβασιλείας της Αντελαζία ντελ Βάστο, μητέρας του νεαρού Κόμη Ρογήρου.

Το 1123, κατόπιν αιτήματος του Κόμη της Σικελίας, ηγήθηκε μεγάλης ναυτικής εκστρατείας εναντίον της Ιφρικίγια. Ο σικελικός στόλος, αποτελούμενος από 300 πλοία και 30000 άνδρες, επιτέθηκε στη Μαχντία. Η εκστρατεία στέφθηκε με αποτυχία και μόνον 100 πλοία επέστρεψαν στον λιμένα της ΜαρσάλαCurtis (1912), pp. 115-116..

Βοηθούμενος από τον Γεώργιο της Αντιόχειας, Έλληνα στην υπηρεσία του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας, ο Χριστόδουλος κατέληξε να εκτοπιστεί οριστικά από τον τελευταίο, στα τέλη της δεκαετίας του 1120. Το όνομά του εξαφανίζεται από τις ιστορικές πηγές μετά την περίοδο εκείνη.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Hiroshi Takayama, The Administration of the Norman Kingdom of Sicily, BRILL, 1993.
 John Julius Norwich, The Normans in the South, 1016-1130, Longman : London, 1967.
 Edmund Curtis, Roger of Sicily and the Normans in lower Italy, 1016-1154. New York : G. P. Putnam's Sons, 1912.
 Φερντινάν Σαλαντόν, Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile, Paris, 1907.
 Léon-Robert Ménager, Amiratus-[Amēras]: l'émirat et les origines de l'amirauté, XIe-XIIIe siècles, S. E. V. P. E. N., 1960.

Κατηγορία:Βασίλειο της Σικελίας
Κατηγορία:Ιταλοί ναύαρχοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα