Βάιολετ Όκλεϊ

Η Βάιολετ Όκλεϊ (10 Ιουνίου 1874 – 25 Φεβρουαρίου 1961) ήταν η πρώτη Αμερικανίδα που της ανετέθη να φιλοτεχνήσει τοιχογραφία με δημόσια χορηγία. Κατά το πρώτο τέταρτο του 20ου αιώνα ήταν γνωστή ως πρωτοπόρος στην διακόσμηση τοιχογραφίας, σε έναν τομέα που ασκείτο αποκλειστικά από άνδρες. Η Όκλεϊ διακρίθηκε σε τοιχογραφίες και βιτρό σχέδια που αντλούσαν θέματα από την ιστορία και τη λογοτεχνία αναβιώνοντας το Αναγεννησιακό στυλ.

Βιογραφικά στοιχεία
Η Όκλεϊ γεννήθηκε στο Μπέργκεν Χάιτς (μια περιοχή του Τζέρσεϊ Σίτι), του Νιου Τζέρσεϊ, σε καλλιτεχνική οικογένεια. Οι γονείς της ήταν ο Άρθουρ Έντμοντ Όκλεϊ και η Κορνίλια Σγουέιν. Και οι δύο παππούδες της ήταν μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Σχεδίου. Το 1892, σπούδασε στο Art Students League της Νέας Υόρκης. Ένα χρόνο αργότερα, σπούδασε στην Αγγλία και τη Γαλλία, με καθηγητές τον Ραφαέλ Κόλιν και άλλους. Μετά την επιστροφή της στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1896, σπούδασε για λίγο στην Ακαδημία των Καλών Τεχνών της Πενσυλβάνια πριν φοιτήσει στη διάσημη τάξη εικονογράφησης του Χάουαρντ Πάυλ στο Ινστιτούτο Drexel. Γνώρισε σύντομα την επιτυχία ως δημοφιλής εικονογράφος για περιοδικά όπως το The Century Magazine, το Collier's Weekly,  το St. Nicholas Magazine και το Woman's Home Companion. Το ύφος των εικόνων της και των βιτρό της αντικατοπτρίζουν την εξομοίωση της με το Αγγλικό Προ-Raphaelites στυλ. Η αφοσίωση της Όκλεϊ στη Βικτοριανή αισθητική κατά την έλευση του Μοντερνισμού οδήγησε στην παρακμή της φήμης της από τα μέσα του εικοστού αιώνα και μετά.

Η Όκλεϊ ήταν μέλος της οργάνωσης The Plastic Club της Φιλαδέλφειας, που ιδρύθηκε για την προώθηση της «τέχνης για το καλό της τέχνης». Άλλα μέλη περιελάμβαναν την Έλενορ Άμποτ, την Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ και Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν.Jill P. May; Robert E. May; Howard Pyle. Howard Pyle: Imagining an American School of Art. University of Illinois Press; 2011. ISBN 978-0-252-03626-2. p. 89. Πολλές από τις γυναίκες που ίδρυσαν την οργάνωση ήταν μαθήτριες του Χάουαρντ Πάυλ. Σκοπός της ίδρυσης της οργάνωσης ήταν για να παρέχουν ένα μέσο ώστε να ενθαρρύνουν η μια την άλλη επαγγελματικά και για να δημιουργήσουν ευκαιρίες για να πωλούν τα έργα τέχνης τους.The Plastic Club. The Historical Society of Pennsylvania. Retrieved 4 Μαρτίου, 2014.

Η Όκλεϊ έγινε στενή και δια βίου φίλη με την Γκριν και την Σμιθ. Ζούσαν αρχικά μαζί στο ξενοδοχείο Red Rose Inn (αποκαλούνταν τα Κορίτσια του Red Rose από τον Πάυλ) και αργότερα στο Cogslea, το σπίτι τους στη γειτονιά Mount Airy της Φιλαδέλφεια.Violet Oakley Historic Marker. Explore PA History. Retrieved 8 Μαρτίου, 2015.

Νέα Γυναίκα
Καθώς οι ευκαιρίες για εκπαίδευση έγιναν πιο προσβάσιμες τον 19ο αιώνα, οι γυναίκες καλλιτέχνες έγινε μέρος των επαγγελματικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους ιδρυτικών συλλόγων τέχνης. Τα έργα τέχνης που είχαν φιλοτεχνηθεί από γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα και για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί αυτό το στερεότυπο οι γυναίκες "άρθρωναν όλο και περισσότερο λόγο και παράστημα" ώστε να προωθήσουν τη δουλειά των γυναικών και έτσι έγινε μέρος της αναδυόμενης εικόνας της μορφωμένης, σύγχρονης και πιο ελεύθερης "Νέας Γυναίκας".Laura R. Prieto. At Home in the Studio: The Professionalization of Women Artists in America. Harvard University Press; 2001. ISBN 978-0-674-00486-3. pp. 145–146. 
Οι καλλιτέχνες «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην εκπροσώπηση της Νέας Γυναίκα, τόσο με την δημιουργία εικόνων της φιγούρας της και του παραδειγματικού αυτού αναδυόμενου τύπου γυναίκας μέσα από τη δική τους ζωή." Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, περίπου το 88% των συνδρομητών των 11.000 περιοδικών ήταν γυναίκες. Καθώς οι γυναίκες εισήλθαν στην καλλιτέχνη κοινότητα, οι εκδότες άρχισαν να τις προσλαμβάνουν για να δημιουργήσουν εικόνες που απεικόνιζε τον κόσμο μέσα από την προοπτική μιας γυναίκας. Άλλες επιτυχημένες εικονογράφοι ήταν η Τζένι Αουγκούστα Μπραουνσκόμπ, η Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ, η Ρόζι Ο'Νιλ και η Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν.Laura R. Prieto. At Home in the Studio: The Professionalization of Women Artists in America. Harvard University Press; 2001. ISBN 978-0-674-00486-3. p. 160–161.

Γκαλερί

Παραπομπές

Πηγές
 Patricia Likos Ricci:  “Violet Oakley, American Renaissance Woman”, The Pennsylvania Magazine of History and Biography, Vol. cxxvi, No.2  (April 2002).
 Rowland Elzea and Elizabeth H. Hawkes: A Small School of Art: The Students of Howard Pyle, Wilmington: Delaware Art Museum (1980)



Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Cogslea Historic Marker 
 Pennsylvania Capitol Preservation Committee's Violet βιογραφία της Βάιολετ Όκλεϊ
 Έργα τέχνης από τα Ρέντ Ρόουζ Κορίτσια στο Κολέγιο Τέχνης Bryn Mawr και συλλογές Τεχνουργημάτων
 Βοήθεια για τις μελέτες για την Βάιολετ Όκλεϊ, 1841-1981 στα Αρχεία Αμερικανικής Τέχνης στο Smithsonian]
 αρχεία του Ιδρύματος Μνήμης της Βάιολετ Όκλεϊ, 1910-1987, (κύριο μέρος της περιόδου 1961-1987), στα Αμερικανικά Αρχεία Τέχνης
 Εκτυπώσεις, Σχέδια και Φωτογραφίες Τμήμα Αρχείων 1976-2000, Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας
 Μελέτες της Βάιολετ Όκλεϊ Μουσείο Τέχνης του Ντελαγουέρ



Κατηγορία:Αμερικανίδες ζωγράφοι
Κατηγορία:Νέα Γυναίκα
Κατηγορία:Πολιτισμός της Πενσυλβάνια
Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές