Ακετολακτόνη

Η ακετολακτόνη (αγγλικά: acetolactone) ή οξιρανόνη (αγγλικά: oxiranone) ή 1,2-εποξυαιθενάλη είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C2H2O2, αν και χρησιμοποιείται περισσότερο ο γραμμικός της τύπος 30 px. Είναι το μικρότερο μέλος των λακτονών, δηλαδή (θεωρητικό) προϊόν εσωτερικής εστεροποίησης του υδροξυαιθανικού οξέος, αλλά μπορεί επίσης να περιγραφεί ως η εποξείδιο της κετένης. Η ένωση περιγράφηκε το 1997 ως παροδικό χημικό είδος σε  πειράματα φασματοσκοπίας μαζώνDetlef Schröder, Norman Goldberg, Waltraud Zummack, Helmut Schwarz, John C. Poutsma and Robert R. Squires (1997), Generation of α-acetolactone and the acetoxyl diradical •CH2COO• in the gas phase.  Αν και η «μητρική» ακετολακτόνη δεν έχει ακόμη απομονωθεί ως ελεύθερη ένωση, συγγενικά χημικά είδη, όπως η δι(τριφθορομεθυλ)ακετολακτόνη [(CF3)2C2O2], που βρίσκεται σε ένα βαθμό ηλεκτρονιακής σταθεροποίησης από τις δύο τριφθορομεθυλομάδες που περιέχει, είναι γνωστό ότι έχει χρόνο ημιζωής 8 ωρών, στους 25 °C. Αυτή η ένωση παράγεται με φωτόλυση του δι(τριφθορομεθυλο)μηλονυλ υπεροξειδίου.Waldemar Adam, Ju-Chao Liu, Oswaldo Rodriguez (1973), Bis(trifluoromethyl)acetolactone, a Stable α-Lactone. 

 Πηγές 

 Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972
 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.

 Αναφορές και σημειώσεις 

Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Λακτόνες
Κατηγορία:Εποξείδια
Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες