Καλλίμαχος (γλύπτης)

Ο Καλλίμαχος ήταν γλύπτης της Αρχαίας Ελλάδας που έζησε προς το τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα. Αναφέρεται και ως τορευτής, δηλαδή αδριαντοποιός και είναι ασαφές αν η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα ή την Κόρινθο. Ορισμένοι τον αναφέρουν ως ζωγράφο, αρχιτέκτονα,  μαθητή του Πελοποννήσιου γλύπτη Πολύκλειτου αλλά και συνεργάτη των Φειδία, Ικτίνου, Καλλικράτη, Μνησικλή κατά την ανοικοδόμηση της Ακρόπολης που έγινε αμέσως μετά την ήττα των Περσών το 479 π.Χ. και εντάθηκε στα χρόνια του Περικλή. Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο θεωρείται ο εμπνευστής του Κορινθιακού κιονόκρανου. Λέγεται ότι συνέλαβε την ιδέα βλέποντας ένα καλάθι με παιχνίδια, που βρισκόταν αφιερωμένα στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο, σκεπασμένο από μία τετράγωνη πλάκα και ανακατεμένο με φύλλα ακάνθουVitruvius Pollio, Τα δέκα βιβλία στην αρχιτεκτονική, Βιβλίο IV κεφάλαιο 1. Ο Πλίνιος περιγράφει τον Καλλίµαχο ως περίφηµο χαλκουργό με εµµονή στις λεπτοµέρειες η οποία άγγιζε την υπερβολήΠλίνιος, Φυσική Ιστορία, 34.92. Σύμφωνα µε τον Παυσανία ο Καλλίμαχος έφερε το επίθετο κατατηξίτεχνοςὁ δὲ Καλλίμαχος <ὁ> τὸν λύχνον ποιήσας, ἀποδέων τῶν πρώτων ἐς αὐτὴν τὴν τέχνην, οὕτω σοφίᾳ πάντων ἐστὶν ἄριστος ὥστε καὶ λίθους πρῶτος ἐτρύπησε καὶ ὄνομα ἔθετο κατατηξίτεχνον, ἢ θεμένων ἄλλων κατέστησεν ἐφ᾽ αὑτῷ. - Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Αττικά, Ι.26.7.

 Έργο 
Στον Καλλίμαχο εκτός από την έμπνευση του Κορινθιακού κιονόκρανου αποδίδονται από τους μελετητές αρκετά ακόμα έργα. Ένα από αυτά είναι οι  Καρυάτιδες στο Ερέχθειο αν και σύμφωνα με άλλους φιλοτεχνήθηκαν από τον Αλκαμένη. Πολύ γνωστό έργο του θεωρείται το ορειχάλκινο άγαλμα της Αφροδίτης για το οποίο υπάρχει μαρμάρινο άγαλμα στο μουσείο του Λούβρου. Ένα άλλο η Επιτύμβια στήλη της Ηγησώς, που ανακαλύφθηκε το 1870 σε οικογενειακό ταφικό περίβολο του Κεραμεικού. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι αυτός κατασκεύασε το περίφημο χρυσό λυχνάρι που έκαιγε χωρίς να σβήνει για δώδεκα μήνες στο εσωτερικό του Ερεχθείου μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς Πολιάδας... καὶ τοῦτο μὲν οὐκ ἐπέξειμι εἴτε οὕτως εἴτε ἄλλως ἔχει, λύχνον δὲ τῇ θεῷ χρυσοῦν Καλλίμαχος ἐποίησεν· ἐμπλήσαντες δὲ ἐλαίου τὸν λύχνον τὴν αὐτὴν τοῦ μέλλοντος ἔτους ἀναμένουσιν ἡμέραν, ἔλαιον δὲ ἐκεῖνο τὸν μεταξὺ ἐπαρκεῖ χρόνον τῷ λύχνῳ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐν ἡμέρᾳ καὶ νυκτὶ φαίνοντι. ... - Παυσανίας, Ελλάδος περιήγησις/Αττικά, Ι.26.7. 

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Φωτεινή Ζερβάκη, "Μαινάδες, Βάκχες, Καρυάτιδες, Lacaenae Saltantes. Χρυσά περίτμητα ελάσματα από την ελληνιστική νεκρόπολη της Ρόδου", σελ. 254 - 257
 Παυσανίας, Ἀττικὰ 1, 26, 5-7 από τη ψηφιακή βάση Ψηφίδες, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
 Το μαρμάρινο αντίγραφο του αγάλματος της Αφροδίτης στο μουσείο του Λούβρου.
 Κορινθιακό κιονόκρανο στο youtube.com

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες