Αριασσός

Η Αριασσός ή Ααρασσός ήταν πόλη στη Μικρά Ασία ανεγερθείσα επί απότομης λοφώδους πλαγιάς και σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων προς την ενδοχώρα από την Αττάλεια (σημερινή Αντάλια).

Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε στη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου, τον 3ο αιώνα π.Χ.Kemer Turkey Info, "Ariassos" Το όνομά της αναφέρεται (ως Ααρασσός) περίπου προς το 100 π.Χ. από τον Αρτεμίδωρο τον Εφέσιο, τον οποίον και χρησιμοποιεί ως πηγή του ο Στράβων έναν αιώνα αργότερα. Οι μοναδικές περαιτέρω αναφορές προς το όνομα της πόλης γίνονται από τον Πτολεμαίο στη διάρκεια του 2ου αιώνα μ.Χ., καθώς και εντός των καταλόγων των Χριστιανικών διακονιών (Notitiae Episcopatuum).Stephen Mitchell, Edwin Owens and Marc Waelkens, "Ariassos and Sagalassos 1988" in Anatolian Studies, Vol. 39, 1989

Αποτελούσε τμήμα της Πισιδίας και ανήκε αρχικά στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Το 189 π.Χ. πέρασε υπό τον έλεγχο του ελληνιστικού βασιλείου της Περγάμου, ο τελευταίος βασιλέας του οποίου, Άτταλος Γ΄, κληροδότησε το βασίλειό του στη Ρώμη το 133 π.Χ.S. Rinaldi Tufi, "Ariassos" in Enciclopedia dell'Arte Antica (1994)

Υπό τον Οκταβιανό Αύγουστο η Αριασσός κατέστη μέρος της ρωμαϊκής επαρχίας της Γαλατίας. Στους εκκλησιαστικούς καταλόγους εμφανίζεται ως τμήμα της ύστερης ρωμαϊκής επαρχίας της Παμφυλίας Σεκούντας, της οποίας πρωτεύουσα ήταν η Πέργη, καθώς και έδρα επισκοπής της μητρόπολης της τελευταίας.

 Ερείπια 
Νομίσματα τα οποία έχουν κοπεί στην Αριασσό έχουν ανακαλυφθεί από τις ανασκαφές στην περιοχή.Ancient Coinage of Pisidia, Ariassus

Τα ερείπια χρονολογούνται κυρίως από τη ρωμαϊκή και βυζαντινή περίοδο, με, ωστόσο, την ύπαρξη ορισμένων χρονολογούμενων από την πρότερη ελληνιστική περίοδο. Καλύτερα διατηρημένο εξ' αυτών είναι η χρονολογούμενη από τον 3ο αιώνα μ.Χ. τρίτοξη είσοδος της πόλης, την οποία παλαιότερα κοσμούσαν τέσσερα αγάλματα. Μεταξύ των υπολοίπων κτιρίων περιλαμβάνονται ένα μεγάλου μεγέθους νυμφαίο και λουτρά, καθώς και μια εκτεταμένη περιοχή κατοικιών. Επίσης υπάρχει μεγάλος αριθμός ταφικών μνημείων.Sarah H. Cormack, "The Roman-Period Necropolis of Ariassos, Pisidia" in Anatolian Studies, vol. 46, Dec. 1996, pp. 1-25Antik Şehirler: Ariassos

Επισκοπή
Τα ονόματα τριών εκ των επισκόπων της επισκοπικής έδρας της Αριασσού είναι γνωστά: του Παμμένιου (συμμετείχε στην Α΄ Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης το 381), του Θεόφιλου (συμμετείχε στη Σύνοδο τη Χαλκηδόνας το 451) και του Ιωάννη (υπογράφων από κοινού επιστολής των επισκόπων της επαρχίας προς τον Αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ τον Θράκα το 458).Michel Lequien, Oriens christianus in quatuor Patriarchatus digestus, Paris 1740, Vol. I, coll. 1023-1024Pius Bonifacius Gams, Series episcoporum Ecclesiae Catholicae, Leipzig 1931, p. 450

 Τιμητική επισκοπή 
Μην αποτελώντας, πλέον, έδρα επισκόπου, η Αριασσός είναι, σήμερα, καταχωρημένη από την Καθολική Εκκλησία ως τιμητική επισκοπή.Annuario Pontificio 2013 (Libreria Editrice Vaticana 2013 ISBN 978-88-209-9070-1), p. 838

Ονομαστικά αποκατασταθείσα ως Λατινική τιμητική επισκοπή το 1911, παραμένει χηρεύουσα, ενώ είχε στη διάρκεια της ιστορίας της τους παρακάτω κατόχους, όλους εκ του χαμηλότερου (επισκοπικού) βαθμού:
 Ζυλ-Ζοζέφ Μουρί, Εταιρεία Αφρικανικών Αποστολών (S.M.A.) (17 Ιανουαρίου 1911 - 29 Μαρτίου 1935)
 Λεόνσιο Φερνάντεθ Γαλιλέα, Κλαρετιανοί (C.M.F.) (18 Ιουνίου 1935 - 15 Φεβρουαρίου 1957)
 Ζαν Φρινς, C.S.Sp. (12 Απριλίου 1957 - 10 Νοεμβρίου 1959)
 Θέσαρ Γεράρδο Βιέλμο Γκέρα, Σέρβιτες (O.S.M.) (19 Δεκεμβρίου 1959 - 16 Ιουνίου 1963)
 Ιγνάσιο Μαρία δε Ορμπεγόθο ι Γκοϊκοετσέα (29 Οκτωβρίου 1963 - 26 Απριλίου 1968)

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 GigaCatholic, πληροφορίες αναφορικά με την τιμητική επισκοπή

Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία)
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία
Κατηγορία:Ιστορία της Αττάλειας
Κατηγορία:Πισιδία
Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Αττάλειας
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Επαρχία Αττάλειας
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας