Ερρίκος Β΄ του Κάλενμπεργκ

Ο Ερρίκος Β΄ (Erich II., 10 Αυγούστου 1528 - 17 Νοεμβρίου 1584) ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και κυβερνήτης του πριγκιπάτου του Κάλενμπεργκ από το 1545 έως το 1584. Από το 1495 το πριγκιπάτο του Γκέτινγκεν ήταν ενσωματωμένο στο Κάλενμπεργκ. 

Ο Ερρίκος προερχόταν από τον Οίκο των Γουέλφων. Κατηγόρησε την πρώτη σύζυγό του για δηλητηρίαση και μαγεία και την είχε περιορίσει στο κάστρο. Όταν αυτή επικαλέστηκε εξέταση της υπόθεσής της, αθωώθηκε και έζησε σε γυναικεία μονή για το υπόλοιπο της ζωής της.

Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Ερρίκου Α΄, πρίγκιπα του Κάλενμπεργκ και της δεύτερης συζύγου του, Ελισάβετ των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Κληρονόμησε τον πατέρα του 12ετής, όταν εκείνος απεβίωσε το 1540. Η μητέρα του ανέλαβε επίτροπος και διέδωσε τη Μεταρρύθμιση, όμως αφού ο Ερρίκος Β΄ ενηλικιώθηκε και ανέλαβε την αρχή, δήλωσε την επιστροφή του στον Καθολικισμό, προς δυσαρέσκεια της Ελισάβετ.

Αρχικά αρραβωνιάστηκε την Αγνή της Έσσης, κόρη του Φιλίππου Α΄, μαρκήσιου της Έσσης. Εκεί στην Αυλή του Κάσσελ, γνώρισε την κατά 10 έτη μεγαλύτερή του Σιδωνία των Βέττιν και την ερωτεύτηκε. Ακύρωσε τον αρραβώνα και νυμφεύτηκε τη Σιδωνία το 1545 στο Μύντεν του Αννόβερου, κάνοντας έναν απλό γάμο. Το 1547 ο Ερρίκος Β΄ μεταστράφηκε στον Καθολικισμό, ωστόσο η σύζυγός του, παρά τις παρακλήσεις του, έμεινε λουθηρανή. Επίσης ο γάμος ήταν χωρίς απογόνους και ο ίδιος είχε οικονομικά προβλήματα, έτσι ενώ αρχικά η σχέση τους ήταν αγαπημένη, μετά έγινε δύσκολη. Η Σιδωνία έμαθε ότι ο σύζυγός της αγόρασε από έναν Γενουάτη έμπορο δηλητήριο γι' αυτήν· επιπλέον ο Ερρίκος Β΄ στράφηκε σε μία ερωμένη, την Αικατερίνη του Βέλνταμ, με την οποία από το 1563 ζούσε στο κάστρο Κάλενμπεργκ και είχε δύο παιδιά. Η είσοδος της Σιδωνίας αποκλείστηκε εκεί από τον Ερρίκο Β΄, που είπε πως αν έλθει "θα της κόψει τη μύτη και θα της βγάλει ένα μάτι".Karl von Weber From four centuries: Communications from the main national archives ..., Volume 2, p. 46

Η Σιδωνία, που ουσιαστικά ήταν από το 1564 περιορισμένη στο σπίτι, διαμαρτυρήθηκε στον αδελφό της και ο βασιλιάς της Γερμανίας έστειλε συμβούλους για να συμβιβάσουν το ζεύγος, αλλά μάταια. Όταν ο Ερρίκος Β΄ ασθένησε, υποπτεύθηκε δηλητηρίαση και τέσσερις γυναίκες κάηκαν ως ύποπτες μαγείας. Το 1570 ο Μαξιμιλιανός Β΄ των Αψβούργων, ο Αύγουστος της Σαξονίας και ο Ιούλιος, γιος του εξαδέλφου του πατέρα του, συμφώνησαν να λάβει η Σιδωνία το κάστρο Κάλενμπεργκ, αλλά ο σύζυγός της δεν συμφώνησε. Το 1572 κατηγόρησε τη γυναίκα του για μαγεία και επιβουλή κατά της ζωής του, με αποδείξεις από βασανισμό των τεσσάρων γυναικών που είχαν καεί. Η Σιδωνία διέφυγε κρυφά στη Βιέννη και ζήτησε να εξεταστεί η υπόθεση στην Αυλή του Μαξιμιλιανού Β΄, ο οποίος παρέπεμψε το θέμα στον Ιούλιο και στον μακρινό συγγενή τους Γουλιέλμο ΣΤ΄. Έτσι το 1573 στο Χάλμπερστατ εξετάστηκε η υπόθεση· όλοι οι μάρτυρες ανακάλεσαν τις καταθέσεις τους και η Σιδωνία απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες.

Η Σιδωνία από τη Βιέννη μετέβη στον αδελφό της στη Δρέσδη. Ο σύζυγός της, που της είχε κατακρατήσει τον άργυρο που είχε εκείνη, μετά από διακανονισμούς συμφώνησε σε αποζημίωση και σύνταξη γι' αυτήν και της παραχώρησε τη μονή της Αγ. Κλάρας στο Βάισενφελς με τα εισοδήματά της. Έζησε εκεί ως που απεβίωσε το 1575.Karl Weber: For four centuries: communications from the main state archives to ..., Volume 2, p. 63

Το ίδιο έτος ο Ερρίκος Β΄ νυμφεύτηκε την Δωροθέα, κόρη του Φραγκίσκου Α΄, δούκα της Λωρραίνης, χωρίς να αποκτήσει απογόνους. Απεβίωσε το 1584 και τον κληρονόμησε ο Ιούλιος, πρίγκιπας του Βολφενμπύτελ.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1545 τη Σιδωνία των Βέττιν κόρη του Ερρίκου Δ΄, δούκα της Σαξονίας, αλλά δεν απέκτησε τέκνα.

Το 1575 απεβίωσε η Σιδωνία και νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, κόρη του Φραγκίσκου Α΄, δούκα της Λωρραίνης, αλλά πάλι δεν απέκτησε τέκνα.

Από την ερωμένη του, Ακατερίνη του Βέλνταμ είχε δύο φυσικά τέκνα:
 Γουλιέλμος, απεβίωσε νέος.
 Αικατερίνη 1564-1606, της έδωσε τον τίτλο της βαρώνης του Λίσφελτ. Αυτή παντρεύτηκε τον Τζιοβάνι Αντρέα Ντόρια, πρίγκιπα του Μέλφι και ναύαρχο της Γένουας.

Παραπομπές

Πηγές
Christoph von Rommel: history of Hesse, vol 4, p. 200
Karl von Weber, From four centuries: Communications from the main national archives ..., Volume 2, p. 45

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Πρίγκιπες του Κάλενμπεργκ