Φραγκίσκος της Γαλλίας (1518-1536)

Ο Φραγκίσκος Γ' της Βρετάνης (28 Φεβρουαρίου 1518 - 10 Αυγούστου 1536Francis III, Duke of BrittanyClaude of France, Queen of France) από τον Οίκο των Βαλουά-Ορλεάνης-Ανγκουλέμ ήταν δούκας της Βρετάνης και δελφίνος της Γαλλίας σαν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ και της πρώτης συζύγου του Κλαυδίας των Βαλουά-Ορλεάνης δούκισσας της Βρετάνης, κόρης του Λουδοβίκου ΙΒ΄ της ΓαλλίαςDK Eyewitness Travel Guide: Brittany: Brittany σελ. 43. 
Ο δελφίνος βαπτίστηκε το Μάιο του 1518 στην Αμπουάζ, όπου ο Λεονάρντο ντα Βίντσι είχε σχεδιάσει τις διακοσμήσεις και είχε οργανώσει την εορτή. 

Δούκας της Βρετάνης
Σε βρεφική ηλικία ο πατέρας του τον μνήστευσε με τη Μαρία Τυδώρ η οποία ήταν 4 χρόνια μεγαλύτερή του, αλλά ο αρραβώνας τελικά χάλασε. Το 1524 σε ηλικία 6 ετών διαδέχθηκε τη μητέρα του στο δουκάτο της Βρετάνης σαν Φραγκίσκος Γ', αλλά επειδή ήταν ανήλικος, το δουκάτο συνέχισε να διοικείται από τον βασιλιάBRETAGNE. Το 1532 όταν ενηλικιώθηκε, έγινε δούκας της Βρετάνης ο τελαυταίος, καθώς το 1532 με ψηφοφορία η διαδοχή του δουκάτου είχε συνδεθεί με το γαλλικό στέμμα και όχι με τη γραμμή διαδοχής των δουκών της ΒρετάνηςFrancis III, Duke of Brittany - Duchy of Brittany, ενώ με το θάνατό του το 1536 το δουκάτο έγινε οριστικά Γαλλική επαρχίαThe Valois: Kings of France 1328-1589, σελ. 118.

Αιχμάλωτος των Ισπανών
Ο πατέρας του Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας συνετρίβη στη μάχη της Παβίας (1525) από τους Ισπανούς, τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην αυλή του Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας για έναν χρόνο· στη συνέχεια ελευθερώθηκε (1526), αφού υπέγραψε την -ταπεινωτική γι'αυτόν- Συνθήκη της Μαδρίτης. Για να εξασφαλίσει την τήρηση των όρων της συμφωνίας ο αυτοκράτορας Κάρολος Ε' ζήτησε από τον Γάλλο βασιλιά σαν ομήρους τους 2 μεγαλύτερους γιους του: τον 8χρονο δελφίνο Φραγκίσκο και τον 7χρονο Ερρίκο (Β΄) στην αυλή του στη Μαδρίτη για τρία χρόνια· ο Φραγκίσκος Α' συμφώνησε. Η ανταλλαγή έγινε στις 15 Μαρτίου 1526 στα σύνορα Ισπανίας και Γαλλίας· η παραμονή στην Ισπανική αυλή σημάδεψε έντονα την ψυχολογία των δυο παιδιών για το υπόλοιπο της ζωής τουςKing François I of France’s Sons are Held Hostage by the Holy Roman Emperor Charles VMonarchs of the Renaissance: The Lives and Reigns of 42 European Kings and Queens, σελ. 211. 

Το τέλος του
Τον Αύγουστο του 1536 ο Φραγκίσκος αρρώστησε, αφού ήπιε ένα ποτήρι παγωμένο νερό και πέθανε λίγες μέρες αργότερα στις 10 Αυγούστου 1536 στο Σατώ ντε ΤουρνόνΟ βασιλιάς και η συνοδεία του ήταν στο Saint-Vallier στις 5 και 6 Αυγούστου, όπως αποδεικνύεται από τα έγγραφα τού βασιλιά: Catalogue des actes de François Ier : 1535-avril 1539 (« Collection des ordonnances des rois de France », 3), Paris, Académie des sciences morales et politiques, Imprimerie nationale, 1889, n° 8598 ; Rémy Scheurer, Correspondance du cardinal Jean du Bellay, 2, 1535-1536, Droz, 1973, p. 412, n° 397.. Χωρίς προφανή αιτία, ο πρόωρος θάνατός του έγινε αιτία για φήμες την εποχή εκείνη για δηλητηρίαση, κάτι που σήμερα θεωρείται λιγότερο πιθανό από τους ιστορικούςPierre-Louis Roederer, Pierre Antoine Noël Bruno Daru (comte), Louis XII et François 1er : ou Mémoires pour servir à une nouvelle histoire de leur règne, Volume 2, 1825. Στην αρχή αίτιος θεωρήθηκε ο κόμης ΜοντεκούκολιJules-Antoine Taschereau, Revue rétrospective, ou bibliothèque historique, Volumes 2-3, 1835, ο οποίος τού έφερε ένα ποτήρι νερό ύστερα από έναν αγώνα τέννις στο Tουρνόν. Ο πατέρας του Φραγκίσκος Α΄, πεπεισμένος ότι την εντολή έδωσε ο Κάρολος Ε΄, συνέλαβε τον κόμη, ο οποίος καταδικάστηκε και εκτελέστηκε στη Λυών παρουσία του Φραγκίσκου Α΄ και της Αυλής. Η πιθανότητα φυσικού θανάτου από πλευρίτιδα, που είχε αποκτήσει κατά τη διάρκεια της παραμονής του στις ανθυγιεινές συνθήκες κράτησής του στα ισπανικά φρούρια, παραμένει η πιθανότερη αιτία θανάτου τουVoltaire, Dictionnaire philosophique, 1838. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ερρίκος Β΄ της Γαλλίας.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης