Ψευδοπλούταρχος

Η ονομασία Ψευδοπλούταρχος αποδίδεται στους αγνώστους συγγραφείς των ψευδεπίγραφων έργων που παλαιότερα αποδίδονταν στον Πλούταρχο. Κάποια από τα έργα αυτά συμπεριλαμβανόταν σε κάποιες εκδόσεις των Ηθικών του Πλουτάρχου, τόσο στις λατινικές και εκδόσεις άλλων γλωσσών, όσο και στις αρχικές σύγχρονες ελληνικές εκδόσεις του πρωτότυπου από τον φιλόλογο Γρηγόριο Βερναρδάκη τον 19ο αιώνα. Τα παρακάτω έργα θεωρούνται ψευδεπίγραφα:
ΤίτλοςΛατινικός τίτλοςΣχόλιαΒίοι δέκα ρητόρωνVitae Decem Oratorumοι ζωές των δέκα ρητόρων της αρχαίας Αθήνας, βάσει του Καικίλιου του Καλάκτα, πιθανώς προέρχονται από κοινή πηγή με τους Βίους του ΦώτιουΠερὶ μουσικήςDe MusicaΔιηγήσεις παράλληλοι Ἑλληνικαὶ καὶ ῬωμαϊκαίParallela MinoraΠερὶ εὑγενείαςPro NobilitateΣχετικά με τους ευγενείς και αριστοκράτες. Το κείμενο γράφτηκε αρχικά στα λατινικά, κατόπιν μεταφράστηκε στα ελληνικά ως τα ελληνικά να φαίνονται πως ήταν πρωτότυπο κείμενο, και κατόπιν μεταφράστηκε από άλλους στα λατινικά από τα ελληνικά ως μετάφραση του πρωτότυπου. Αποδείχτηκε ότι γράφτηκε από τον Αρνούλ λε Φερόν (Arnoul Le Ferron, Arnoldus Ferronus) και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1556.Περὶ ποταμῶν καὶ ὄρων ἐπωνυμίαςDe Fluviorum et Montium NominibusΠερὶ ὈμήρουDe HomeroΠερὶ μοναρχίας καὶ δημοκρατίας καὶ ὀλιγαρχίας De Unius in Re Publica DominationeΠαραμυθητικός πρός ἈπολλώνιονConsolatio ad ApolloniumΜε την έννοια του παρηγορητικός.Περὶ τῶν ἀρεσκόντων φιλοσόφοις φυσικῶν δογμάτωνPlacita Philosophorum ΣτρωματεῖςStromateisΣημαντικό κείμενο για την προσωκρατική φιλοσοφία Περὶ εἱμαρμένηςDe FatoΣχετικά με το πεπρωμένο. θεωρείται ότι είναι νεοπλατωνικό έργο του 2ου αιώνα. Συμπεριλαμβανόταν συχνά στις εκδόσεις των Ηθικών.
Τα παραπάνω έργα χρονολογούνται λίγο αργότερα από την εποχή που έζησε ο Πλούταρχος (1ος/2ος αιώνας μ.Χ.), αλλά σχεδόν όλα ανήκουν στην ύστερη αρχαιότητα (3ο με 4ο αιώνα μ.Χ.). Εξαίρεση αποτελεί το Περί εὑγενείας το οποίο γράφτηκε τον 16ο αιώνα.

Κάποια άλλα έργα που αποδίδονται στον Πλούταρχο είναι μεσαιωνικής προέλευσης, όπως η επιστολή προς Τραϊανό.

Παραπομπές

Σχετική βιβλιογραφία
Aalders G. J. D. "Plutarch or Pseudo-Plutarch? The authorship of De unius in re publica dominatione" Mnemosyne XXXV (1982):72-83.
Boscherini, S. 1985 "A proposito della tradizione del Pro nobilitate pseudo-plutarcheo" in R. Cardini, E. Garin, L. C. Martinelli, G. Pascucci, eds., Tradizione classica e letteratura umanistica. Per Alessandro Perosa. Vol.I. II. (Humanistica.3.4.). (Roma): 651-660.
Conti Bizzarro, Ferruccio "Note a Ps.-Plutarch. de musica" MCr 29 (1994): 259-261.
Hillgruber, Michael 1994 Die pseudoplutarchische Schrift De Homero. (Stuttgart).
Jurado, E.A. Ramos "Quaestiones ps.-Plutarcheae" in Pérez Jimenez 1990:123-126.
Seeliger, Friedrich Konrad 1874 De Dionysio Halicarnassensi Plutarchi qui vulgo fertur in vitis decem oratorum auctore. Dissertation—Leipzig. (Budissae).
Smith, Rebekah M. 1992 "Photius on the ten orators" GRBS 33: 59-189.
Tieleman, Teun 1991 "Diogenes of Babylon and Stoic embryology: Ps. Plutarch, Plac. V 15.4 reconsidered." Mnemosyne 44:106-125.

Κατηγορία:Πλούταρχος