7η Συμφωνία (Μότσαρτ)

Η 7η Συμφωνία σε Ρε ελάσσονα, K. 45 (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 45) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε το 1768, μετά την επιστροφή της οικογένειάς του από το Όλομουτς. Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη. Πιθανώς είναι η πρώτη που παρουσιάστηκε σε ιδιωτικό κονσέρτο.Zaslaw, pp. 114–18 Στη συνέχεια η Συμφωνία δουλεύτηκε ξανά και χρησιμοποιήθηκε ως Ουβερτούρα της όπερας του,  La finta semplice, K. 51,Giglberger 2005, p. XI.  η οποία γράφτηκε και παρουσιάστηκε ένα χρόνο αργότερα. Η Οβερτούρα χρησιμοποιήθηκε περαιτέρω για μία νέα συμφωνία, γνωστή στον κατάλογο του Κέχελ ως K. 46a. Το χειρόγραφο της συμφωνίας φυλάσσεται σήμερα στην Staatsbibliothek Preusischer Kulturbesitz, του Βερολίνου.

 Παραπομπές 

Βιβλιογραφία
 Giglberger, Veronika: (Preface), translated by J. Branford Robinson. In Wolfgang Amadeus Mozart: Die Sinfonien I, edited by  . Bärenreiter-Verlag, Kassel 2005 ISMN M-006-20466-3.
Zaslaw, Neal: Mozart's Symphonies: Context, Performance Practice, Reception OUP, Oxford 1991 ISBN 0-19-816286-3

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Symphony No.7 in D major, K.45 (Mozart, Wolfgang Amadeus) στο IMSLP.org

07
Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα