Ρόζι Ο'Νιλ

Η Ρόζι Σέσιλ Ο'Νιλ (25 Ιουνίου, 1874 – 6 Απριλίου,1944) ήταν Αμερικανίδα εικονογράφος, (η πρώτη γυναίκα επαγγελματίας σκιτσογράφος) καλλιτέχνης και συγγραφέας που δημιούργησε τους δημοφιλείς χαρακτήρες κόμικς, Kewpies. Έπειτα από την αυξανόμενη δημοτικότητα των καρτούνς Kewpie της Ο'Νιλ με την δημοσίευσή τους το 1909, οι χαρακτήρες έγιναν πορσελάνινες bisque κούκλες το 1912 από μια Γερμανική εταιρεία παιχνιδιών και αργότερα συναρμολογούμενες κούκλες από ταρταρούγα. Υπήρξαν ιδιαίτερα δημοφιλείς στις αρχές του 20ου αιώνα και θεωρούνται τα πρώτα παιχνίδια μαζικής αγοράς στην Αμερική.
Η O'Neill έγραψε επίσης πολλά μυθιστορήματα και βιβλία ποίησης και υποστήριξε ενεργά το φεμινιστικό κίνημα (Σουφραζέτες)της εποχής της. Στην εποχή της η καλύτερα αμειβόμενη γυναίκα εικονογράφος στον κόσμο εξαιτίας της επιτυχίας που είχαν οι κούκλες  Kewpie.

Πρώιμα χρόνια
Η Ο'Νιλ γεννήθηκε στο Γουίλκς - Μπέαρ (Wilkes-Barre) της Πενσυλβάνια και ήταν το δεύτερο από τα επτά παιδιά του Ουίλιαμ Πάτρικ και της Άλις Ασενέθ (Μίμι) Σμιθ Ο'Νιλ. Όταν ήταν τριών ετών, η οικογένειά της μετακόμισε στην αγροτική Νεμπράσκα, όπου και μεγάλωσε. Από την πρώιμη παιδική ηλικία της έδειξε σημαντικό ενδιαφέρον για τις τέχνες, επικεντρώνοντας την προσοχή της στο σχέδιο, τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Στην ηλικία των 13 η Ρόζι έλαβε μέρος σε ένα διαγωνισμό ζωγραφικής για παιδιά που χρηματοδοτούνταν από το Omaha World-Herald και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Μέσα σε δύο χρόνια έκανε εικονογραφήσεις για το Excelsior και το The Great Divide καθώς και άλλα περιοδικά, έχοντας εξασφαλίσει τη δουλειά με τη βοήθεια του εκδότη του Omaha World-Herald και του καλλιτεχνικού διευθυντή του περιοδικού Everybody Magazine που είχε κρίνει το διαγωνισμό. Τα έσοδά της βοήθησαν να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της, κάτι που δεν μπορούσε να κάνει ο πατέρας της ως βιβλιοπώλης. "The Story of Rose O'Neill: An Autobiography" της Ρόζι Ο' Νιλ. Εκδόσειςς "University of Missouri Press", 1997.

Αργότερα ο πατέρας της, αποφάσισε πως η Ο'Νιλ θα προόδευε περισσότερο αν πήγαινε στη Νέα Υόρκη. Ο Ουίλιαμ Πάτρικ Ο'Νιλ πήρε την κόρη του το 1893 στη Νέα Υόρκη, σταματώντας στο Σικάγο για να επισκεφθούν την Παγκόσμια Κολομβιανή Έκθεση, όπου η Ρόζι είδε μεγάλα έργα ζωγραφικής και γλυπτά για πρώτη φορά. Πριν είχε δει τέτοια έργα μόνο στα βιβλία του πατέρα της. Μόλις έφτασε στη Νέα Υόρκη, έμεινε μόνη της ζώντας στις μοναχές του Αγίου Regis. Οι μοναχές τη συνόδευαν σε διάφορους εκδότες για να πουλήσει τα έργα από το πορτφόλιό της που περιελάμβανε 60 σχέδια. Η Ρόζι πούλησε όλες τις εργασίες της και πήρε παραγγελίες για περισσότερες. Σύντομα έγινε εξαιρετικά δημοφιλής εικονογράφος και λάμβανε υψηλή αμοιβή για τη δουλειά της. Στις 19 του Σεπτέμβρη του 1896, βγήκε το πρώτο τεύχος του περιοδικού True με εικονογραφήσεις της Ο'Νιλ  κάτι που την έκανε την πρώτη Αμερικανίδα γυναίκα σκιτσογράφο.

Νέα Γυναίκα
Καθώς οι ευκαιρίες για εκπαίδευση έγιναν πιο προσβάσιμες τον 19ο αιώνα, οι γυναίκες καλλιτέχνες έγιναν μέρος των επαγγελματικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικών τους ιδρυτικών συλλόγων τέχνης. Τα έργα τέχνης που είχαν φιλοτεχνηθεί από γυναίκες θεωρούνταν κατώτερα και για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί αυτό το στερεότυπο οι γυναίκες "άρθρωναν όλο και περισσότερο λόγο και παράστημα" ώστε να προωθήσουν τη δουλειά των γυναικών και έτσι έγινε μέρος της αναδυόμενης εικόνας της μορφωμένης, σύγχρονης και πιο ελεύθερης "Νέας Γυναίκας".Laura R. Prieto. At Home in the Studio: The Professionalization of Women Artists in America. Harvard University Press; 2001. ISBN 978-0-674-00486-3. pp. 145–146. 
Οι καλλιτέχνες «έπαιξαν κρίσιμο ρόλο στην εκπροσώπηση της Νέας Γυναίκας, τόσο με την δημιουργία εικόνων της φιγούρας της και του παραδειγματικού αυτού αναδυόμενου τύπου γυναίκας μέσα από τη δική τους ζωή." Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, περίπου το 88% των συνδρομητών των 11.000 περιοδικών ήταν γυναίκες. Καθώς οι γυναίκες εισήλθαν στην καλλιτεχνική κοινότητα, οι εκδότες άρχισαν να τις προσλαμβάνουν για να δημιουργήσουν εικόνες που απεικόνιζε τον κόσμο μέσα από την προοπτική μιας γυναίκας. Άλλες επιτυχημένες εικονογράφοι ήταν η Τζένι Αουγκούστα Μπραουνσκόμπ, η Τζέσι Ουίλκοξ Σμιθ, η Ελίζαμπεθ Σίπεν Γκριν και η Βάιλετ Όκλεϊ.Laura R. Prieto. At Home in the Studio: The Professionalization of Women Artists in America. Harvard University Press; 2001. ISBN 978-0-674-00486-3. p. 160–161.

Έργα

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω ανάγνωση 
Armitage, S. (1994) Kewpies And Beyond, the World of Rose O'Neill. University Press of Mississippi. ISBN 0-87805-711-0.
Brewster, L. (2009) Rose O'Neill: The Girl Who Loved to Draw. Boxing Day Books. ISBN 978-0-9798332-3-6.
Formanek-Brunell, M. (1997) The Story of Rose O'Neill. University of Missouri Press. ISBN 0-8262-1106-2.
 King, Alexander. "Profiles, 'Kewpie Doll'". The New Yorker. 24 Νοέμβριος, 1934. p. 22.
Ripley, J.R. (2004) Bum Rap in Branson. Beachfront Publishing. ISBN 1-892339-89-7.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το επίσημος ιστοχώρος για τη Ρόζι Ο'Νιλ και το Μπόνιμπρουκ Μουσείο 
Η εργογραφία της Ρόζι Ο´Νιλ μπορεί αν βρεθεί στην ιστοσελίδα των Αμερικανικών Αρχείων Τέχνης
Documenting the Gilded Age: Εκθέσεις της πόλης της Νέας Υόρκης με το γύρισμα του 20ου αιώνα  Ένα έργο του New York Art Resources Consortium. Ο κατάλογος της έκθεσης, εικονογραφήσεις, πορτρέτα και φωτογραφίες.



Κατηγορία:Αμερικανοί εικονογράφοι
Κατηγορία:Νέα Γυναίκα
Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές