Blade Runner

Το Blade Runner (ελληνική μεταφορά: Μπλέιντ Ράνερς: Ομάδες εξόντωσης) είναι αμερικανική κινηματογραφική νεονουάρ ταινία επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 1982 του Ρίντλεϊ Σκοτ, με πρωταγωνιστές τους Χάρισον Φορντ, Ρούτγκερ Χάουερ, Έντουαρντ Τζέιμς Όλμος, Σον Γιανγκ και Ντάριλ Χάνα. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Χάμπτον Φάντσερ και τον Ντέιβιντ Πίπλς, ενώ πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας Το ηλεκτρικό πρόβατο του Φίλιπ Κ. Ντικ, που κυκλοφόρησε το 1968.

Η ταινία παρουσιάζει ένα δυστοπικό Λος Άντζελες, στο οποίο κατασκευάζονται, από την πανίσχυρη εταιρεία Tyrell Corporation, γενετικά προηγμένες «ρέπλικες» (replicants), οι οποίες είναι εξωτερικά όμοιες με τους ανθρώπους. Η χρήση τους στη Γη απαγορεύεται, και ρυθμίζονται αποκλειστικά για επικίνδυνες ή ιατρικές εργασίες, σε αποικίες του εξώκοσμου. Οι ρέπλικες που αψηφούν την απαγόρευση και επιστρέφουν στη Γη καταζητούνται και θανατώνονται («αποσύρονται») από ειδικούς εργαζόμενους της αστυνομίας, γνωστούς ως «Blade Runners». Η ταινία εστιάζει στην ομάδα από ρέπλικες που δραπέτευσαν πρόσφατα και κρύβονται στο Λος Άντζελες και στον έμπειρο Blade Runner Ρι Ντέκαρντ (Χάρισον Φορντ), ο οποίος δέχεται απρόθυμα την αποστολή να τις κυνηγήσει.

Το Blade Runner δέχθηκε αρχικά αντικρουόμενες κριτικές: κάποιοι δυσαρεστήθηκαν από τον ρυθμό του, ενώ άλλοι ευχαριστήθηκαν με τη θεματική πολυπλοκότητά του. Ένα χρόνο μετά από την κυκλοφορία της, η ταινία κέρδισε το βραβείο Hugo για την Καλύτερη Δραματική Παρουσίαση. Το Blade Runner, παρότι δεν απέδωσε καλά στη βόρεια Αμερική, έχει γίνει έκτοτε ταινία καλτ. Καθώς δέχθηκε επαίνους για τον σχεδιασμό του, ο οποίος απεικονίζει ένα «τροποποιημένο» μέλλον (ρετροφουτουρισμός), παραμένει ηγετικό υπόδειγμα του νεονουάρ κινηματογράφου. Έφερε στο επίκεντρο του Χόλιγουντ το έργο του Φίλιπ Κ. Ντικ, και αρκετά μετέπειτα έργα βασίστηκαν στη δουλειά του. Ο Ρίντλεϊ Σκοτ χαρακτηρίζει το Blade Runner ως το «πιθανώς» πιο ολοκληρωμένο και προσωπικό φιλμ του. Το 1993 η ταινία επιλέχθηκε για παρουσίαση στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, ιστορικά, ή αισθητικά σημαντική». Το Blade Runner χαρακτηρίζεται πλέον από πολλούς κριτικούς ως μία από τις καλύτερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έγιναν ποτέ. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Έλληνας συνθέτης Βαγγέλης Παπαθανασίου. Μια συνέχεια, Blade Runner 2049, κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2017.

Επτά εκδοχές της ταινίας προβλήθηκαν για διάφορες αγορές, ως αποτέλεσμα των αντιφατικών αλλαγών που έγιναν από τους διευθύνοντες της ταινίας. Το 1992 κυκλοφόρησε η εκδοχή Director's Cut. Αυτό, σε συνδυασμό με τη δημοτικότητα της ταινίας στον δανεισμό βίντεο, την έκαναν μία από τις πρώτες ταινίες που βγήκαν σε DVD, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας της εικόνας και του ήχου της. Το 2007, η Warner Bros. κυκλοφόρησε το Final Cut της ταινίας, μία βελτιωμένη ψηφιακά εκδοχή για τα 25α της γενέθλια. Πρόκειται για τη μόνη εκδοχή στην οποία ο Σκοτ είχε πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία, και προβλήθηκε σε επιλεγμένους κινηματογράφους. Η εκδοχή αυτή επανακυκλοφόρησε σε DVD, HD DVD, και Blu-ray.

Πλοκή

Σ' έναν δυστοπικό 21ο αιώνα, η πανίσχυρη εταιρεία Tyrell Corporation προχώρησε την ρομποτική στη φάση Nexus, η οποία είναι παρόμοια με τους ανθρώπους. Τα συγκεκριμένα ρομπότ ονομάζονται ρέπλικες και χρησιμοποιούνται ως σκλάβοι στις αποικίες του Εξωκόσμου στο διάστημα. Η χρήση τους στη Γη απαγορεύεται και όσες παραβιάζουν το νόμο "αποσύρονται" (σκοτώνονται) από ειδικές αστυνομικές ομάδες γνωστές ως Μπλέιντ Ράνερς.

Στα τέλη του 2019 στο Λος Άντζελες, ο συνταξιούχος Μπλέιντ Ράνερ Ντέκαρντ συλλαμβάνεται από τον συνάδελφό του ντετέκτιβ Γκαφ και οδηγείται στον προϊστάμενό του, τον Μπράιαντ. Ο Ντέκαρντ στην αρχή είναι διστακτικός στο να επιστρέψει στην παλιά του δουλειά, αλλά ο Μπράιαντ τον απειλεί και έτσι υποχωρεί. Ο Μπράιαντ εξηγεί ότι έξι ρέπλικες Nexus 6 δραπέτευσαν με ένα διαστημόπλοιο από τον Εξώκοσμο και έκαναν διάρρηξη στην Tyrell Corporation, όπου οι δύο (ή μια ανάλογα με την έκδοση της ταινίας) σκοτώθηκαν από έναν ηλεκτροφόρο φράκτη. Ο Μπράιαντ παρουσίαζει στον Ντέκαρντ ένα βίντεο με έναν άλλο Μπλέιντ Ράνερ να κάνει το τεστ Voight Kampf, το οποίο ξεχωρίζει τις ρέπλικες από τους ανθρώπους μέσα από απαντήσεις που δίνουν σε ερωτήσεις, στην ρέπλικα Λιόν, η οποία τον πυροβολεί στη δεύτερη ερώτηση. Η νέα αποστολή του Ντέκαρντ είναι να εξοντώσει τον Λιόν και τους τρεις συνεργάτες του, τον Ρόι Μπάτι, την Ζόρα και την Πρις.

Το επόμενο πρωί, ο Μπράιαντ κανονίζει στον Ντέκαρντ μια συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο της Tyrell Corporation δρα Έλντον Ταϊρέλ. Ο Ταϊρέλ εκφράζει το ενδιαφέρον του να δει το Voight Kampf εν δράσει και προτείνει ως αντικείμενο εξέτασης τη γραμματέα του, Ρέιτσελ. Μετά από μια μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη δοκιμή, ο Ντέκαρντ συμπεραίνει ότι η Ρέιτσελ είναι ρέπλικα, απλώς δεν το γνωρίζει. Ο Ταϊρέλ του αποκαλύπτει ότι οι αναμνήσεις της Ρέιτσελ είναι εμφυτεύματα, όπως και όλων των άλλων ρεπλικών. Ο Ντέκαρντ βρίσκει τη διεύθυνση του ξενοδοχείου του Λιόν και πηγαίνει να το ερευνήσει. Εκεί βρίσκει μια νιφάδα στη μπανιέρα και μια στίβα φωτογραφιών.

Ο Λιόν βρίσκει τον Ρόι και του αποκαλύπτει ότι ερεύνησαν το δωμάτιό του. Οι δυό τους ανακρίνουν έναν σχεδιαστή ματιών, προκειμένου να βρουν τρόπο να εισέλθουν στην Τyrell. Ο ηλικιωμένος άνδρας τους αποκαλύπτει οτι μπορεί να τους βοηθήσει ο ερασιτέχνης μηχανικός και αντίπαλος του Ταϊρέλ, Τζέι Εφ Σεμπάστιαν. Ο Ντέκαρντ επιστρέφει σπίτι του και βρίσκει την Ρέιτσελ, η οποία προσπαθεί να του αποδείξει ότι είναι άνθρωπος, αλλά εκείνος το απορρίπτει λέγοντάς της ότι οι αναμνήσεις της δεν της ανήκουν, αλλά ανήκουν στην ανιψιά του Ταϊρέλ. Η Ρέιτσελ φεύγει δακρυσμένη. Η Πρις, βρίσκει την διεύθυνση του Σεμπάστιαν και τον χειραγωγεί για να κερδίσει την εμπιστοσύνη του.

Ο Ντέκαρντ, ερευνά μια από τις φωτογραφίες του Λιόν και εντοπίζει μια γυναίκα με ένα τατουάζ φιδιού. Το στοιχείο αυτό μαζί με τη νιφάδα της μπανιέρας, η οποία αποκαλύπτεται ότι είναι φολίδα φιδιού, τον οδηγούν σ' ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, στο οποίο εργάζεται η Ζόρα. Ο Ντέκαρντ την εντοπίζει και προσπαθεί να τη χειραγωγήσει, αλλά αποτυγχάνει. Μετά από ένα μεγάλο κυνηγητό στο κέντρο της πόλης, ο Ντέκαρντ καταφέρνει να σκοτώσει τη Ζόρα. Έπειτα, συναντιέται με τον Μπράιαντ, ο οποίος τον διατάζει να σκοτώσει και την Ρέιτσελ, κάτι που ο Ντέκαρντ είναι απρόθυμος να κάνει. Ο Ντέκαρντ εντοπίζει τη Ρέιτσελ μέσα στην πολυκοσμία, αλλά πριν προλάβει να της μιλήσει, δέχεται ενέδρα από τον Λιόν. Πριν ο Λιόν σκοτώσει τον Ντέκαρντ, η Ρέιτσελ τον πυροβολεί, σώζοντας τη ζωή του δεύτερου.

Ο Ντέκαρντ λέει στην Ρέιτσελ ότι δεν πρόκειται να την κυνηγήσει και ότι δεν είδε τα αρχεία της. Έπειτα, η Ρέιτσελ τον ρωτά αν έκανε το Voight Kampf στον εαυτό του χωρίς να λάβει απάντηση. Αργότερα, μοιράζονται μια στιγμή οικειότητας, αλλά η Ρέιτσελ μη μπορώντας να εκφράσει τα συναισθήματά της φεύγει τρομαγμένη. Ο Ντέκαρντ την εμποδίζει, την βοηθάει να εκφράσει τα αισθήματά της για εκείνον και εν τέλει κάνουν έρωτα. Ο Ρόι βρίσκει την Πρις και της αποκαλύπτει ότι οι σύντροφοί τους είναι νεκροί. Τα δύο ανδροειδή ζητούν τη βοήθεια του Σεμπάστιαν για να εισέλθουν στην Tyrell, πράγμα το οποίο και δέχεται. Ο Ρόι ζητά από τον Ταϊρέλ παραπάνω από τέσσερα χρόνια ζωής και άφεση αμαρτιών. Ο Ταϊρέλ του εξηγεί ότι αυτά που ζητά δεν είναι εφικτά και τον επαινεί για τα κατορθώματά του στη μικρή ζωή του. Ο Ρόι φιλά τον Ταϊρέλ, (όπως ο Ιούδας τον Χριστό πριν τον προδώσει) πριν τον σκοτώσει συνθλίβοντάς του τα μάτια. Αργότερα, αν και δεν φαίνεται στην οθόνη, ο Ρόι σκοτώνει και τον Σεμπάστιαν.

Ο Ντέκαρντ πηγαίνει στην πολυκατοικία του Σεμπάστιαν και δέχεται ενέδρα από την Πρις, αλλά καταφέρνει να τη σκοτώσει. Ο Ρόι καταφτάνει και τρελαίνεται μόλις αντικρίζει το πτώμα της Πρις. Βασανίζει τον Ντέκαρντ, θέλοντας να τον κουράσει, σπάζοντάς του δύο δάχτυλα στη διαδικασία. Όμως ο Ρόι αρχίζει να σβήνει και για να διατηρηθεί στη ζωή, καρφώνει το χέρι του με ένα καρφί. Ο Ντέκαρντ καταφέρνει να φτάσει στην κορυφή του κτιρίου, αλλά στην προσπάθειά του να ξεφύγει από τον Ρόι, καταλήγει να κρέμεται στην απέναντι οροφή. Ο Ρόι πηδάει στο απέναντι κτίριο και σώζει τον Ντέκαρντ. Πριν να σβήσει, του αφηγείται τα κατορθώματά του λέγοντας ότι "όλες αυτές οι στιγμές θα χαθούν στο χρόνο σαν "δάκρυα" στη βροχή". Ο Γκαφ καταφτάνει και "επαινεί" τον Ντέκαρντ, υπενθυμίζοντας του ότι η Ρέιτσελ δεν θα ζήσει.

Ο Ντέκαρντ επιστρέφει στο διαμέρισμά του, βρίσκει την Ρέιτσελ γυμνή κάτω από ένα σεντόνι και της λέει να τον εμπιστευτεί. Καθώς φεύγουν, ο Ντέκαρντ βρίσκει έναν μονόκερω οριγκάμι που έφτιαξε ο Γκαφ. Θυμάται τα λόγια του Γκαφ και εγκαταλείπει την πολυκατοικία με τη Ρέιτσελ.

Το αρχικό τέλος από τις θεατρικές εκδοχές της ταινίας, παρουσιάζει τους Ντέκαρντ και Ρέιτσελ να έχουν φύγει από το δυστοπικό Λος Άντζελες και να οδηγούν σε ένα φυσικό τοπίο και να ετοιμάζονται να ζήσουν μια ευτυχισμένη ζωή.

 Παραγωγή 
Ο σκηνοθέτης Ρίντλεϊ Σκοτ είχε τρομοκρατηθεί όταν πρωτογνώρισε τον Χάουερ, που πέρασε το καστ χωρίς να τον έχει δει, επειδή φορούσε ροζ παντελόνι και "γυαλιά ηλίου αλά Έλτον Τζον", πράγμα που έκανε για αστείο.

 Δείτε επίσης 

 Κατάλογος των καλύτερων ταινιών

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι








Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1980
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας
Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες
Κατηγορία:Οριγκάμι στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros.
Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον
Κατηγορία:2019 στη μυθοπλασία
Κατηγορία:Ταινίες του 1982
Κατηγορία:Biopunk ταινίες
Κατηγορία:Νεο-νουάρ ταινίες
Κατηγορία:Ρετροφουτουριστικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Ladd Company
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Κατηγορία:Κυβερνοπάνκ ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Βαγγέλη Παπαθανασίου