Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας

Ο Ρογήρος Γ΄ της Απουλίας (, 1118 - 2 ή 12 Μαΐου 1148) μέλος του Οίκου των Ωτβίλ ήταν Δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας (1134 - 1148).Matthew 1992, σ. 165. Ο Ρογήρος Γ΄ ήταν μεγαλύτερος γιος του Ρογήρου Β΄ της Σικελίας και της Ελβίρας Χιμένες νόθης κόρης του Αλφόνσου ΣΤ΄ της Καστίλης και Λεόν. 

Πρώτα χρόνια

Αναφέρεται για πρώτη φορά στα χρονικά (1129) όπου στο Μέλφι ο πατέρας του και οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του Ρογήρος και Ταγκρέδος του Μπάρι αποδέχονται την υποταγή των εξεγερθέντων βαρόνων. Ο πατέρας του στέφτηκε Βασιλιάς της Σικελίας την επόμενη χρονιά (25 Δεκεμβρίου 1130). Ο μικρός Ρογήρος πολύ πιθανό να έγινε ταυτόχρονα δούκας της Απουλίας, το βέβαιο είναι ότι κατείχε το αξίωμα το 1135 υπό την κηδεμονία του Ροβέρτου τού Σέλμπυ.Takayama 1993, σ. 65. Έλαβε μέρος στις εκστρατείες που έκανε ο πατέρας του εναντίον τού Ρανούλφου Β΄ (1137), τον οποίο ο Πάπας Ιννοκέντιος Β΄ και ο Λοθάριος Β΄ Σούπλινμπουργκ είχαν τοποθετήσει δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας. Στη "μάχη του Ρινάνο" που ακολούθησε νίκησε ο Ρανούλφος Β΄, ο πατέρας του διέφυγε και ο σύμμαχός τους Σέργιος Ζ΄ δούκας της Νάπολης σκοτώθηκε, ο Ρογήρος Γ΄ με την ανδρεία και την επιτυχία του στις πρώτες γραμμές στερέωσε την πολεμική του φήμη.

Δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας

Ο Ρανούλφος Β΄ απεβίωσε από ελονοσία (1139), έτσι η εξουσία τους στην Απουλία αποκαταστάθηκε, ο Ροβέρτος Β΄ πρίγκιπας της Κάπουα παρέμεινε εξεγερμένος και βάδιζε μαζί με τον πάπα για την ανακατάληψη του πριγκιπάτου του. Ο Ρογήρος Γ΄ έστησε με 1.000 ιππότες ενέδρα στα παπικά στρατεύματα στο Γκαλούτσιο και συνέλαβε τον Ιννοκέντιο Β΄ με τη συνοδεία του (22 Ιουλίου 1139). Ο πάπας αναγκάσθηκε να αναγνωρίσει στο Μινάνο τον Ρογήρο Β΄ ως βασιλιά της Σικελίας, τον μεγαλύτερο γιο του Ρογήρο Γ΄ ως δούκα της Απουλίας και τον τρίτο γιο του Αλφόνσο ως πρίγκιπα της Κάπουα και να αποσύρει την υποστήριξή του από τον Ροβέρτο Β΄.

Ο Ρογήρος Γ΄ κατέλαβε στην συνέχεια την Νάπολη που μετά τον θάνατο του Σέργιου Ζ΄ είχε δημοκρατική διακυβέρνηση, την έκανε αναπόσπαστο τμήμα της επικράτειάς του. 
Το 1138 απεβίωσε πρόωρα ο δευτερότοκος γιος Τανκρέδος του Μπάρι. Ο πατέρας του ανακήρυξε τις "Ασσίζες (Νομοθεσίες) στο Αριάνο" (1140) και άρχισε να κόβει νέο νόμισμα το "Δουκάτο", από το όνομα του δουκάτου της Απουλίας. Στο Δουκάτο απεικονιζόταν δεξιά ο πατέρας του να κρατεί στη μέση λάβαρο με σταυρό και ο διάδοχός του Ρογήρος Γ΄ στα αριστερά με στρατιωτική περιβολή να κρατάει επίσης το λάβαρο. Με τον πρόωρο θάνατο του Τανκρέδου ο Ρογήρος Β΄ και ο τρίτος γιος του Αλφόνσος πήγαν στο Αμπρούτζι και ξεκίνησαν λεηλασίες στα παπικά εδάφη. Το 1140 απεβίωσε ο  δούκας της Γαέτα (ΒΔ. της Νάπολης) και το δουκάτο του δόθηκε στο Ρογήρο Γ΄.

Οικογένεια

Παντρεύτηκε την Ισαβέλλα Μπλουά κόρη του Θεοβάλδου Β΄ της Καμπανίας (1140) αλλά δεν απέκτησε παιδιά. Με την ερωμένη του Έμμα, κόρη του Ατσάρντ Β' κόμη του Λέτσε απέκτησε :

Τανκρέδος της Σικελίας, απεβ. 1194, που κληρονόμησε από τον πάππο του την κομητεία του Λέτσε και αργότερα διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Γουλιέλμο Β΄ της Σικελίας. Ο πρώτος υιός του Ρογήρος Γ΄ της Σικελίας έγινε συμβασιλιάς και ο δεύτερος Γουλιέλμος Γ΄ της Σικελίας τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Σικελίας. Η κόρη του Μαρία/Ελβίρα διεκδίκησε τους τίτλους του πατέρα της με τη βοήθεια του συζύγου της Βαλτέρ Γ΄ ντε Μπριέν
Γουλιέλμος 1138 - 1168.

Το 1144 απεβίωσε ο Αλφόνσος και το 1148 ο Ρογήρος Γ΄, άγνωστο πώς ή πού, επίσης απεβίωσε. Τον θρήνησε ο Άραβας ποιητής Αμπού εντ-Ντάου: "οι χείρες της γενναιότητας έπεσαν και η ευγλωττία μάταια αναζητά λόγια".Το πιό πιθανό είναι να αναφέρεται ο θρήνος σε έναν από τους μικρότερους αδελφούς του. Ετάφη στο παρεκκλήσιο της Αγ. Μαρίας Μαγδαληνής, δίπλα από τον Καθεδρικό του Παλέρμο. Τον διαδέχθηκε ο τεταρτότοκος αδελφός του Γουλιέλμος Α΄ της Σικελίας ως δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας, μετά το θάνατο του πατέρα τους έγινε βασιλιάς της Σικελίας.

Παραπομπές


Πηγές

Chalandon, Ferdinand (1907). Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. 2. Paris: Alphonse Picard.
Grierson, Philip; Blackburn, Mark A. S.; Travaini, Lucia (1998). Medieval European Coinage. Vol. 14: Italy (III) (South Italy, Sicily, Sardinia). Cambridge: Cambridge University Press.
Houben, Hubert (2002). Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West. Cambridge: Cambridge University Press.
Jamison, Evelyn (1913). "The Norman Administration of Apulia and Capua, more especially under Roger II and William I, 1127–66". Papers of the British School at Rome. 6: 211–481.
Matthew, Donald (1992). The Norman Kingdom of Sicily. Cambridge: Cambridge University Press.
Norwich, John Julius. The Kingdom in the Sun 1130-1194. Longman: London, 1970.
Takayama, Hiroshi (1993). The Administration of the Norman Kingdom of Sicily. Leiden: E. J. Brill.

Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κατηγορία:Δούκες της Απουλίας