Χρίστο Μπότεφ

Ο Χρίστο Μπότεφ (γράφεται και ως Χρίστο Μπότεβ, βουλγαρικά: Христо Ботев, 6 Ιανουαρίου 1848 [π.η. 25 Δεκεμβρίου 1847] – 2 Ιουνίου [π.η. 20 Μαΐου] 1876) ήταν Βούλγαρος ποιητής και επαναστάτης, ένας από τους εκπροσώπους του επαναστατικού ρομαντισμού στην βαλκανική ποίηση του 19ου αιώνα. Θεωρείται από τους Βούλγαρους ως ένας εκ των εθνικών ποιητών της Βουλγαρίας.Wolfgang Geier: Bulgarien zwischen West und Ost vom 7. bis 20. Jahrhundert: sozial- und kulturhistorisch bedeutsame Epochen, Ereignisse und Gestalten in Band 32 von Studien der Forschungsstelle Ostmitteleuropa an der Universität Dortmund, Otto Harrassowitz Verlag, 2001, S. 130 Ασχολήθηκε επίσης με τη δημοσιογραφία και στα κείμενά του στηλίτευε την οθωμανική κυριαρχία και κοινωνία.

Ο Μπότεφ γεννήθηκε ως Χρίστο Μπότιοφ Πέτκοφ (Христо Ботьов Петков) στο Κάλοφερ, αν και κάποιοι ιστορικοί έχουν προτείνει ότι γεννήθηκε στο Κάρλοβο και αργότερα μεταφέρθηκε στο Κάλοφερ. Ο πατέρας του, Μπότιο Πέτκοφ (1815-1869), ήταν δάσκαλος και μια από τις σημαντικότερες μορφές της όψιμης Βουλγαρικής Αναγέννησης, τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας. To 1863, αφότου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Κάλοφερ, ο Μπότεβ στάλθηκε από τον πατέρα του στην Οδησσό για να παρακολουθήσει το λύκειο. Επέστρεψε στο Κάλοφερ στις αρχές του 1867, όταν προσωρινά αντικατέστησε τον άρρωστο πατέρα του στη θέση του δασκάλου. Τότε άρχισε να καταφέρεται ενάντια στην Οθωμανική Εξουσία και τους πλούσιους Βούλγαρους. Για αυτές τις απόψεις του, εξορίστηκε στη Ρουμανία.

Στη Ρουμανία, ο Μπότεφ συνέχισε να εργάζεται ως δάσκαλος και να διατηρεί στενές σχέσεις το βουλγαρικό επαναστατικό κίνημα. To 1871 άρχισε να ασχολείται με τη δημοσιογραφία. Λόγω των πολιτικών του απόψεων φυλακίστηκε από τις ρουμανικές αρχές για μερικούς μήνες, και μετά την απελευθέρωσή του, άρχισε να δουλεύει στην εφημερίδα «Ελευθερία». Μετά τον απαγχονισμό του Βασίλ Λέβσκι, αρχηγού του βουλγαρικού επαναστατικού κινήματος, το 1873, η κεντρική επαναστατική επιτροπή της Βουλγαρίας διχάστηκε, με τον Μπότεφ μαζί με τον Στέφαν Σταμπολόφ και Παναγιότ Χίτοφ να υποστηρίζουν την έναρξη της εξέγερσης άμεσα. Τον Αύγουστο του 1875, ο Μπότεφ ορίστηκε νέος πρόεδρος της επαναστατικής επιτροπής. Το 1876, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Απριλίου, εισήλθε στη Βουλγαρία μαζί με μία 200 ομάδα ανταρτών ώστε να ξεσηκώσει τους αγρότες. Όμως, η κίνηση αυτή απέτυχε και ο Μπότεφ σκοτώθηκε σε μια μάχη με τα οθωμανικά στρατεύματα στις 20 Μαΐου 1876 (Παλαιό Ημερολόγιο), στο λόφο Μίλιν Καμάκ, στη Βράτσα, περίπου 50 χιλιόμετρα από τον Δούναβη.

 Παραπομπές 

κατηγορία:Βούλγαροι ποιητές
Κατηγορία:Βούλγαροι επαναστάτες του 19ου αιώνα
Κατηγορία:Βούλγαροι δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Βούλγαροι εκπαιδευτικοί