Γουλιέλμος του Πριγκιπάτου

Ο Γουλιέλμος του Πριγκιπάτου (περ. 1027 - 1080) ήταν πρίγκιπας του Σαλέρνο (1056-1080) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Τανκρέδου και της δεύτερης συζύγου του Φρεσέντας. Στις πηγές αναφέρεται ως Γουλιέλμος του Πριγκιπάτου για να μη συγχέεται με τον ετεροθαλή αδελφό του Γουλιέλμο Α' τον Σιδηρόχειρα. Αναφέρεται συνηθέστερα ως Willermus (λατ.) και Guillerm (γαλλ.).

 Βιογραφία 
Ήταν από τους οκτώ υιούς του Τανκρέδου που έφυγαν από τη Νορμανδία για την αναζήτηση τύχης στη Ν. Ιταλία. Πριν από αυτούς είχαν πάει ο Γουλιέλμος Α' και ο Ντρόγκο που είχαν αποβιώσει, κληροδοτώντας στον Ονφρουά το δουκάτο της Απουλίας και Καλαβρίας. Επίσης ήταν εκεί και ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος. Ο Γουλιέλμος έφθασε εκεί μαζί με το Μωζέρ και το Γοδεφρείδο και όλα τα αδέλφια βοήθησαν τον Ονφρουά στη μάχη του Σιβιτάτε το 1053 να νικήσει τον πάπα.

Το 1055 διακρίθηκε στην κατάληψη του κάστρου του Σαν Νικάντρο, που αποτέλεσε τον πυρήνα του Πριγκιπάτου του Σαλέρνο. Το επόμενο έτος ο Ονφρουά τον έκανε κόμη του Πριγκιπάτου. Νυμφεύθηκε την κόρη του Γκυ, δούκα του Σορρέντο, και κληρονόμησε τις κτήσεις του στο Πριγκιπάτο του Σαλέρνο. Το υπόλοιπο του Πριγκιπάτου το κατείχε ο αδελφός τού Γκυ, ο Γουαϊμάρος Δ΄, τον οποίο διαδέχθηκε ο υιός τουΓισούλφος Β΄. Αυτόν πολέμησε ο Γουλιέλμος καταλαμβάνοντας σιγά τα εδάφη του, αφήνοντάς του μόνο το Σαλέρνο. Ο Ονφρουά επίσης αντάμειψε τον Μωζέρ κάνοντάς τον κόμη του Καπιτανάτου. Όταν αυτός απεβίωσε, η κομητεία του δόθηκε στο Γουλιέλμο, που όμως την παραχώρησε στο Γοδεφρείδο.

Προσκάλεσε το νεότερο αδελφό τους Ρογήρο Α΄, υποσχόμενος το ήμισυ των κτήσεών του. Το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και τον διαδέχθηκε ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος· έπειτα που  ο Ρογήρος Α΄ εναντιώθηκε στο Ροβέρτο, ο Γουλιέλμος βοήθησε τον πρώτο, και του έδωσε το κάστρο του Σκάλεα στο Κατάνζαρο. Όταν ο Ροβέρτος ήλθε να βοηθήσει τον Γκιλσοφ Β' και νυμφεύτηκε την αδελφή του Σισελγκάιτα, ο Γουλιέλμος πολέμησε εναντίον του.

Είχε κλέψει περιουσία από την εκκλησία του Αλφάνο Α΄ αρχιεπισκόπου του Σαλέρνο, έτσι το 1067 η Σύνοδος στο Μέλφι τον αφόρισε μαζί με τους δύο συνεργούς του. Το ίδιο έτος ταξίδεψε ως το Σαλέρνο για να συμφιλιωθεί με τον Πάπα Αλέξανδρο Β΄. Απεβίωσε το 1080 και ετάφη στο αββαείο της Αγ. Τριάδος στη Βενόζα. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι απεβίωσε αργότερα (1104 ή 1113 ή 1117) και ότι έλαβε μέρος στις εκστρατείες του Ροβέρτου εναντίον της Ελλάδας και στη Μάχη του Δυρραχίου το 1081.

Νυμφεύτηκε το 1058 τη Λομβαρδή Μαρία, κόρη του Γκυ δούκα του Σορέντο. Από τους τρεις υιούς του σημαντικότερος ήταν ο:
 Ριχάρδος π. 1060 - 1114.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Goffredo Malaterra. The Deeds of Count Roger of Calabria and Sicily and of Duke Robert Guiscard his brother.
 Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016–1130. Longmans: London, 1967.
 Ghisalberti, Albert (ed). Dizionario Biografico degli Italiani: II Albicante – Ammannati. Rome, 1960.

Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Σαλέρνου