Μιχαήλ Αρταμόνοφ

Ο Μιχαήλ Ιλλαριόνοβιτς Αρταμόνοφ (), (), (5 Δεκεμβρίου OS 23 Νοεμβρίου 1898 στο χωριό Βιγκόλοβο της ομώνυμης επαρχίας  του Κυβερνείου Τβερ, σήμερα Μολοκόφσκι, Περιφέρεια Τβερ – 31 Ιουλίου 1972 στο Λένινγκραντ, σήμερα Αγία Πετρούπολη) Biography  ήταν Σοβιετικός (Ρώσος) ιστορικός και αρχαιολόγος, ο οποίος θεωρείται ως ο πατέρας των σύγχρονων χαζαρικών σπουδών. 

Πανεπιστημιακή καριέρα
Η ακαδημαϊκή καριέρα του Αρταμόνοφ είχε ως επίκεντρο το Πανεπιστήμιο του Λένινγκαντ, στο οποίο ήταν καθηγητής από το 1935 και επίσης ο επικεφαλής του Τμήματος Αρχαιολογίας, από το 1949.Great Soviet Encyclopedia, 3rd edition, entry on "Артамонов", available online here 

Ανασκαφικό έργο

Ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ ερεύνησε οικισμούς της Εποχής του Χαλκού και της Εποχής του Σιδήρου, σε περιοχές, όπως ο ποταμός Ντον της Ρωσίας  (αρχαία ελληνικά: Τάναϊς), στο Βόρειο Καύκασο και στην Ουκρανία.   

Πραγματοποίησε ανασκαφές σε μεγάλο αριθμό σκυθικών και χαζαρικών τύμβων και οικισμών (η πιο περίφημη ανασκαφή ήταν αυτή στο χαζαρικό φρούριο της Σαρκέλ) και δημοσίευσε τη μονογραφία “Istoriya Khazar” σχετική με τους Χαζάρους το 1962. Υπήρξαν και πρόδρομες εκδόσεις αυτού του έργου (1937, 1939), στο οποίο ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ τόνισε την τεράστια επιρροή των Χαζάρων στην ανάπτυξη των πρώτων Ρως (μέση ελληνική: Ῥῶς), αλλά και άλλους γειτονικούς λαούς, θέσεις οι οποίες, είχαν καταγγελθεί από τις σοβιετικές αρχές, αναγκάζοντας τον να προσθέσει τροποποιητικό συμπέρασμα για το έργο του, δηλώνοντας ουσιαστικά, ότι «στην πραγματικότητα δεν είχαν διαρκή επίδραση».

Διευθυντής του Μουσείου Ερμιτάζ
Ο Μιχαήλ Αρταμόνοφ διορίστηκε διευθυντής του Μουσείου Ερμιτάζ το 1951. Δεκατρία χρόνια αργότερα, το 1964, εκδιώχθηκε από τη θέση του, λόγω της διοργάνωσης εκθέσεων καλλιτεχνών του αιρετικού, «διαφορετικού», «εναλλακτικού» καλλιτεχνικού  κινήματος (другое искусство, альтернативное искусство), γνωστού με τη γενική ονομασία «Μη Κομφορμιστική Τέχνη της ΕΣΣΔ» (Неофициальное искусство СССР).

Βραβεύσεις
Στον Μιχαήλ Αρταμόνοφ απονεμήθηκαν τα μετάλλια του Τάγματος του Λένιν, του Τάγματος του Ερυθρού Αστέρα της Εργασίας και διάφορα άλλα μετάλλια.

Επιρροές–μαθητές
Ανάμεσα στους μαθητές του Μιχαήλ Αρταμόνοφ, αρκετοί από τους οποίους έφεραν την επιρροή του, περιλαμβάνονται οι: Λεβ Γκουμιλιόφ (Лев Николаевич Гумилёв), Ανατόλι Κιρπίτσνικοφ (Анатолий Николаевич Кирпичников), Ντμίτρι Ματσίνσκι (Дмитрий Алексеевич Мачинский) και Ίγκορ Ντούμποφ (Игорь Васильевич Дубов).

Δείτε επίσης
Ρωσική αρχαιολογία
Κατάλογος Ρώσων αρχαιολόγων

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Artamonov on the Hermitage Museum website (αγγλικά) Ο Αρταμόνοφ στην ιστοσελίδα του Μουσείου Ερμιτάζ.

Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί
Κατηγορία:Σοβιετικοί ιστορικοί
Κατηγορία:Ρώσοι αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Σοβιετικοί αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Χαζαρικές σπουδές