Η κωμωδία της μύγας

Η κωμωδία της μύγας είναι θεατρικό μονόπρακτο παραλόγου του Βασίλη Ζιώγα που γράφτηκε το 1967. Θεωρείται από τα δυσκολότερα έργα του. Ανέβηκε σε πολλές θεατρικές σκηνές, εκπέμφθηκε στο ραδιόφωνο, και προβλήθηκε στην τηλεόραση.

Προσέγγιση
Το έργο αυτό κατατάσσεται μεν στο θέατρο παραλόγου, εμπεριέχει όμως μια εξήγηση φιλοσοφικού επιπέδου. Χειρίζεται τα εργαλεία της φάρσας, για να συγκεράσει την κωμωδία με στοιχεία τραγικής ειρωνείας. Ο χρόνος υφίσταται παράλληλος, και αυτοαναιρείται. Το στίγμα των γεγονότων μπορεί να βρίσκεται πριν δύο μέρες, ή δύο χρόνια, ή είκοσι ή σαράντα χρόνια πριν. Η στιγμή της αφήγησης αντικατοπτρίζεται αντιμέτωπη με τη στιγμή της δράσης, όπως δύο παράλληλες γραμμές που τέμνονται, στο άπειρο. Η αντίφαση του άσπρου-μαύρου γίνεται προσωποποίηση του δολοφόνου, ενός αρχέτυπου δολοφόνου του Εγώ και όχι του Άλλου. Το δάσος είναι σύμβολο, ο λάκος μια μορφή του θανάτου. Ο κλόουν συμβολίζει τη φάρσα, η γραμματέας είναι αλληγορία του θεάτρου.

 Παραστασιολογία 

 Εθνικό Θέατρο - Πειραματική Σκηνή 
Η πρώτη παράσταση του έργου έγινε από τη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου το 1977 από την θεατρική ομάδα «Παράβαση». Η διανομή των ρόλων είχε ως εξής:
 Μπάμπης Γιωτόπουλος ως κλόουν
 Βασίλης Κανάκης ως ανακριτής
 Νίκος Φιλιππόπουλος ως δολοφόνος
 Μιράντα Ζαφειροπούλου ως γραμματεύς

 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος 
Το 1991, το έργο παρουσιάστηκε από το ΚΘΒΕ στην Θεσσαλονίκη, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μεσσάλα, σκηνικά του Αλέκου Φασιανού και κοστούμια της Λουκίας. Η διανομή των ρόλων είχε ως εξής:

 Σμάραγδος Κλεοβούλου ως κλόουν
 Βασίλης Κολοβός ως ανακριτής
 Γιάννης Μαλούχος ως δολοφόνος
 Μόνα Κιτσοπούλου ως γραμματεύς

Το έργο έκανε 51 συνολικά παραστάσεις και το παρακολούθησαν 3.811 θεατές.

 Παραπομπές 

Πηγές



Κ