Βελζεβούλ

Η ονομασία Βελζεβούλ, Βάαλ-ζεβούβ είναι ένα σύγχρονο όνομα για το Κακό.

Στις χριστιανικές και βιβλικές πηγές, το όνομα "Βελζεβούλ" είναι μια εναλλακτική ονομασία του διαβόλου. Στην χριστιανική δαιμονολογία, ο Βελζεβούλ είναι ένας από τους επτά πρίγκιπες της Κολάσεως, σύμφωνα με τις απόψεις της Καθολικής Εκκλησίας για την Κόλαση. Το "Λεξικόν της Κολάσεως" (Dictionnaire Infernal) περιγράφει τον Βελζεβούλ ως μια δαιμονική μύγα, που είναι γνωστή και ως "Άρχοντας των Μυγών".

 Belzebub (ή Βελζεβούλ) 

 Εισαγωγή 
Ο Belzebub ή Βελζεβούλ (Beelzebub) είναι δαιμονική μορφή της χριστιανικής δαιμονολογίας, με παρουσία στη λογοτεχνία, φιλοσοφία, εσωτερικές παραδόσεις και τη λαϊκή κουλτούρα. Το όνομά του συνδέεται με τον Βάαλ και μεταφράζεται συχνά ως «Κύριος των Μυγών». Θεωρείται ένας από τους Επτά πρίγκιπες της Κολάσεως, συχνά δεύτερος μετά τον Σατανά.

 Ετυμολογία και Βιβλική Προέλευση 
Η πρώτη αναφορά στον Βελζεβούλ βρίσκεται στην Αγία Γραφή, στο Β' Βασιλέων 1:2–6. Ο βασιλιάς Οχοζίας ζητά χρησμό από τον θεό Βάαλ-Ζεβούβ της Ακκαρώνος, πράξη που καταδικάζεται από τον προφήτη Ηλία. Το όνομα πιστεύεται ότι αποτελεί παραφθορά του Baal-Zebul («άρχοντας των Ουρανών»), που χρησιμοποιήθηκε υποτιμητικά.

Ο Βελζεβούλ εμφανίζεται επίσης στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (12:24), ως ο άρχων των δαιμόνων.

 Μεσαιωνική και Νεότερη Δαιμονολογία 
Ο Βελζεβούλ κατέχει εξέχουσα θέση σε μεσαιωνικά και αποκρυφιστικά έργα:

 Στην Pseudo-Monarchia Daemonum (1577) του Γιόχαν Βέγιερ
 Στο Dictionnaire Infernal (1863) του Collin de Plancy – ως πρίγκιπας της αλαζονείας
 Στα grimoires Grimorium Verum και Livre des Esperitz

Κατά τον 17ο–18ο αιώνα, εμφανίζεται σε περιπτώσεις εξορκισμών (π.χ. Λουβιέρ, Γαλλία).

 Θεολογική και Συμβολική Ανάλυση 
Ο Βελζεβούλ συχνά θεωρείται μέλος της λεγόμενης "Infernal Τριάδας" μαζί με τους Λούσιφερ και Astaroth. Αντιπροσωπεύει:

 Φθορά και αποσύνθεση  
 Κυριαρχία του υλικού πάνω στο πνευματικό  
 Εξουσία μέσω πειρασμού και διαφθοράς

Συμβολισμοί:
 Ζώο: Μύγα  
 Στοιχεία: Αέρας, Φωτιά  
 Χρώματα: Μαύρο, κόκκινο, χρυσό  
 Πλανήτες: Ήλιος, Άρης  
 Ημέρα: Κυριακή ή Τρίτη

 Στη Λογοτεχνία και τη Φιλοσοφία 
 Χαμένος Παράδεισος (1667) – Τζον Μίλτον
 Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου – Γκιστάβ Φλομπέρ
 Ο άρχοντας των μυγών – Ουίλιαμ Γκόλντινγκ
 Beelzebub’s Tales to His Grandson – G.I. Gurdjieff

 Στη Λαϊκή Κουλτούρα 

 Anime & Manga 
 Beelzebub
 Digimon, Blue Exorcist, Black Clover

 Video Games 
 Shin Megami Tensei / Persona  
 Diablo III – Belial  
 Bayonetta, Doom, The Binding of Isaac

 Μουσική 
 Bohemian Rhapsody – Queen  
 Behemoth (band), Cradle of Filth, Ghost (band)  
 The Girls of Porn – Mr. Bungle  
 Βεελζεβούλ – Γιώργος Νταλάρας, Θάνος Μικρούτσικος, Λευτέρης Παπαδόπουλος  
 Ο διαβολάκος – Νίκος Ξυδάκης, Μιχάλης Γκανάς, Νίκος Παπάζογλου

 Τηλεόραση και Κόμικς 
 South Park, Lucifer (DC Comics), Hellboy, Οι ανατριχιαστικές περιπέτειες της Σαμπρίνα, Supernatural (TV series)

 Δείτε επίσης 
 Baal  
 Lucifer  
 Astaroth  
 Goetia  
 Demonology  
 Left-Hand Path

 Πηγές 
 Β' Βασιλέων 1:2–6  
 Κατά Ματθαίον 12:24  
 Johann Weyer, Pseudo-Monarchia Daemonum (1577)  
 Collin de Plancy, Dictionnaire Infernal (1863)  
 Grimorium Verum  
 Gustave Flaubert, The Temptation of Saint Anthony (1874)  
 John Milton, Paradise Lost (1667)  
 William Golding, Lord of the Flies (1954)  
 G.I. Gurdjieff, Beelzebub’s Tales to His Grandson (1950)  
 Anton LaVey, The Satanic Bible (1969)  
 Θάνος Μικρούτσικος – Βεελζεβούλ (1991)  
 Νίκος Ξυδάκης – Ο Διαβολάκος (1996)

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εικόνα του Belzebub στο Wikimedia Commons


Β
Κατηγορία:Δαίμονες
Κατηγορία:Σατανάς
Κατηγορία:Χριστιανική δαιμονολογία
Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
Κατηγορία:Δαιμονολογία στην ποπ κουλτούρα