Λαμπινού Μαγνησίας

Η Λαμπινού είναι μικρός οικισμός της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.

 Γενικά στοιχεία 
Η Λαμπινού βρίσκεται στα ανατολικά του Πηλίου, προς τα παράλια του Αιγαίου Πελάγους σε υψόμετρο 290 μέτρων ανάμεσα σε δάσος με καστανιές. Απέχει περίπου 22 χλμ. Β. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και 38 χλμ. Α. από τον Βόλο. Στην πλατεία του χωριού λειτουργούσε ένα εστιατόριο, ενώ υπάρχουν και μερικά ενοικιαζόμενα δωμάτια. Η εκκλησία με το Αγίασμα που βρίσκεται σε απόσταση 500 μέτρα από το παρκινγκ και είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή που κάθε Σάββατο τελείται θεία λειτουργία. Ένα ακόμα εστιατόριο υπάρχει και στην παραλία. Επίσης σε μικρή απόσταση από το χωριό προς την παραλία βρίσκεται η Ιερά Μονή Λαμπιδόνας.

 Τοποθεσία 
Η Λαμπινού απέχει μόλις 2 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Καλαμάκι, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά  από την Τσαγκαραδα ενώ βρίσκεται πολύ κοντά στο Ξουρίχτι (νοτιοανατολικά). 

 Παραλία 
Η παραλία του χωριού είναι μια μικρή αμμουδιά με άγρια ομορφιά. Ουσιαστικά είναι ένας μικρός κόλπος περιτριγυρισμένος από δέντρα.

 Ιστορικά στοιχεία 

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ένα κουρσάρικο πλοίο ταξιδεύοντας νύχτα συνάντησε θαλασσοταραχή. Ο καπετάνιος του πλοίου παρακάλεσε την Παναγία και τότε μια λάμψη (λαμπηδόνα) φώτισε τη παραλία όπου και προσάραξε με ασφάλεια. Έκτισε λοιπόν εκεί ένα εκκλησάκι που ονομάστηκε Λαμπηδόνα και από αυτό πήρε την ονομασία του το χωριό. Γύρω στο 1796, κτίστηκε εκεί το μοναστήρι της Παναγίας Λαμπηδόνας, το οποίο βρίσκεται λίγο πριν την παραλία. 

Σύμφωνα με άλλη άποψη, το πλοίο ήταν τούρκικο και μετέφερε πορσελάνινα ζωγραφιστά πιάτα, πιατάκια κλπ. Στη θαλάσσια περιοχή κάτω από το σημερινό εκκλησάκι της Παναγίας της Λαμπιδόνας υπάρχει ένας ύφαλος σαν μικρό ξερονήσι, πάνω στον οποίο, λόγω της μεγάλης κακοκαιρίας και θαλασσοταραχής που επικρατούσε, πήγαινε να πέσει το πλοίο. Τότε ο Τούρκος καπετάνιος είπε σε δύο Έλληνες ναυτικούς του πλοίου να προσευχηθούν στην πίστη τους, εκείνοι προσευχήθηκαν και έγινε το θαύμα με την εμφάνιση τής Παναγίας στην ξέρα που έλαμψε όλος ο τόπος , εξ' ου και το όνομα Παναγία η Λαμπιδόνα. Κατόπιν τούτου ο Τούρκος είπε θα ρίξω μια κανονιά και όπου πέσει η μπάλα τού κανονιού θα χτίσω εκκλησία προς τιμήν της Παναγίας. Η μπάλα καρφώθηκε σε μία ελιά όπου είναι και η Αγία Τράπεζα της εκκλησίας και σώζεται μέχρι σήμερα. Είχε περίτεχνο ξύλινο τέμπλο πού κλάπηκε καθώς και εκκλησιαστικά βιβλία του 1600, 1700 που επίσης κλάπηκαν από Γερμανούς αρχαιοκάπηλους πού δεν βρέθηκαν ποτέ μέχρι σήμερα. Η είσοδος τής εκκλησίας στον τοίχο και γύρω γύρω υπάρχουν κολλημένα πιατάκια πορσελάνης από το πλοίο του Τούρκου πού τα μετέφερε και έχτισε την εκκλησία, επίσης λειτούργησε και ως μοναστήρι για κάποια χρόνια.

 Διοικητικά στοιχεία 
Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας, το 1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μυρεσίου. Από το 1912 μέχρι το 1913 αναφερόταν ως Λαμπρινού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αφετών του Δήμου Νότιου Πηλίου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το χωριό είχε πληθυσμό 24 κατοίκους«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10620 (σελ. 146 του pdf).

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παναγία Λαμπηδώνα - Λαμπινού 1796 : Υπέρθυρο δυτικού τοίχου από το Ιδρυματικό Αποθετήριο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
 Aνατολικό Πήλιο: Ακτή Πλάκες - Λαμπινού

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Μαγνησίας
Κατηγορία:Πήλιο
Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου