Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας

Ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας ή Γουλιέλμος ο Σιδηρόχειρ (πριν το 1010 - 1046) ήταν ο πρώτος Κόμης της Απουλίας και της Καλαβρίας (1042 - 1046), από τον Οίκο των Ωτβίλ.Guillaume Bras-de-fer in French, Guglielmo Braccio di Ferro in Italian and Gugghiermu Vrazzu di Ferru in Sicilian. Ήταν υιός του Τανκρέδου και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας.

 Βιογραφία 

Οκτώ από τους υιούς του Τανκρέδου έφυγαν από τη Νορμανδία αναζητώντας την τύχη τους στη N. Ιταλία. Πρώτα πήγε ο Γουλιέλμος Α' με τον Ντρόγκο περίπου το 1035, μετά από εκκλήσεις για βοήθεια άλλων Νορμανδών που είχαν πάει πριν, όπως ο τυχοδιώκτης Ραϊνούλφος Ντρενγκό κόμης της Αβέρσα. Οι εκεί Ρωμαίοι είχαν προσλάβει Λομβαρδούς και Νορμανδούς εναντίον των Σαρακηνών. Ο Γουλιέλμος Α' το διάστημα 1038-40 πολέμησε μαζί με τους μισθοφόρους αυτούς, μάλιστα στην πολιορκιά των Συρακουσών σκότωσε τον εμίρη της πόλης, πράξη που του έδωσε το παρωνύμιο Σιδηρόχειρ. Ο αρχηγός των Λομβαρδών Αρντουίν αρνήθηκε να παραδώσει έναν ίππο από τα λάφυρα στο στρατηγό Γεώργιο Μανιάκη και ο στρατηγός τον ταπείνωσε δημόσια. Ο Αρντουίν αποχώρησε μαζί με τους Λομβαρδούς, Νορμανδούς και Βαράγγους. Ο Μανιάκης ανακλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ο επόμενος Κατεπάνω Ιταλίας Μιχαήλ Δοκειανός διόρισε τον Αρντουίν τοποτηρητή του Μέλφι, που βρίσκεται μεταξύ Απουλίας και Καλαβρίας.
Το 1040 οι Λομβαρδοί στην Απουλία και το Μέλφι, υποστηριζόμενοι και από τους Νορμανδούς, εξεγέρθηκαν εναντίον των Ρωμαίων· ο Δουκειανός εξαγόρασε τους αρχηγούς τους, τον Ατενούλφ, τον Αργυρό και ίσως τον Αρντουίν. Το 1042 οι Νορμανδοί εξέλεξαν ηγέτη τους (κόμη) τον Γουλιέλμο Α', ο οποίος μαζί με άλλους αρχηγούς των Νορμανδών ζήτησε από τον Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνο να τους αναγνωρίσει τις κατακτήσεις τους· τον ανακήρυξαν δούκα της Απουλίας και Καλαβρίας. Έτσι το 1043 ο Γουαϊμάρος Δ' έδωσε φέουδα στους βαρόνους: ο Γουλιέλμος Α' νυμφεύτηκε την ανιψιά του Γκουίντα και πήρε το Άσκολι, ο Ντρόγκο τη Βενόζα, ο Πέτρος το Τράνι, κά. Το επόμενο έτος ο Γουλιέλμος Α' και ο Γκουϊμάρ Δ' άρχισαν την κατάκτηση της Καλαβρίας και έκτισαν το μεγαλο κάστρο Στρίντουλα, μάλλον κοντά στο Σκυλίσιο. Το 1045 ηττήθηκε στον Τάραντα από τον Αργυρό. Απεβίωσε το επόμενο έτος και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ντρόγκο. Ονόμαζε τον εαυτό του κόμη των Νορμανδών στην Απουλία και Καλαβρία, αν και ποτέ δεν του απονεμήθηκε ο τίτλος αυτός.

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε μια ανιψιά του Γουαϊμάρος Δ', τη Γκουίντα, κόρη του Γκυ δούκα του Σορέντο.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Ghisalberti, Albert (ed). Dizionario Biografico degli Italiani: II Albicante – Ammannati. Rome, 1960.
 Gwatkin, H.M., Whitney, J.P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge University Press, 1926.
 Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016–1130. Longmans: London, 1967.
 Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie. Paris, 1907.
 Gravett, Christopher, and Nicolle, David. The Normans: Warrior Knights and their Castles. Osprey Publishing: Oxford, 2006.
 Beech, George. A Norman-Italian Adventurer in the East: Richard of Salerno. 1993.

Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κατηγορία:Κόμητες της Απουλίας και της Καλαβρίας