Εθνική θρησκεία

Εθνική θρησκεία ή αυτόχθων θρησκεία είναι ο όρος που χρησιμοποιούν οι επιστήμες της θρησκειολογίας και εθνολογίας για να περιγράψουν τις θρησκείες που σχετίζονται με συγκεκριμένο έθνος ή και τόπο, σε αντίθεση προς τις λεγόμενες «παγκόσμιες θρησκείες» ή «προσηλυτιστικές θρησκείες» , όπως ο Χριστιανισμός και το Ισλάμ. Τον όρο εισήγαγε στη θρησκειολογία το 1871 ο Χριστιανός συγγραφέας Τζαίημς Φρήμαν Κλαρκ, δίνοντας τον πρώτο σχετικό ορισμό: «Με τον όρο εθνικές θρησκείες εννοούμε εκείνες τις θρησκείες που η κάθε μία από αυτές περιορίζεται εντός των ορίων μιας συγκεκριμένης φυλής ή οικογένειας της ανθρωπότητας και δεν έχει ποτέ κάνει έξωθεν προσήλυτους, εκτός μόνον τυχαία». James Freeman Clark, Ten Great Religions: An Essay in Comparative Theology, Boston, 1871, σελ. 15.

Περίπου το 24% του σημερινού πληθυσμού της γης ασπάζονται εθνικές θρησκείες James M. Rubenstein, Τhe Cultural Landscape: An Introduction to Human Geography, New Jersey, 2008, ISBN 0-13-134681-4, οι οποίες είναι χιλιάδες, όπως και τα μεγάλα και μικρά έθνη του πλανήτη. Οι μεγαλύτερες σύγχρονες εθνικές θρησκείες είναι ο Σιντοϊσμός, ο Ιουδαϊσμός, o Κομφουκιανισμός και ο Ταοϊσμός, ενώ αναβιώσεις αρχαίων εθνικών θρησκειών που είχαν κατά το παρελθόν εξαφανιστεί, λόγω επικράτησης προσηλυτιστικών θρησκειών, απαντώνται σε όλον τον πλανήτη. Στην Ευρώπη, οι πιο αξιοσημείωτες τέτοιες αναβιώσεις είναι η Λιθουανική Εθνική Θρησκεία («Ρόμουβα»), η Ελληνική Εθνική Θρησκεία («Ελληνισμός»), η Εθνική Θρησκεία των Γερμανών και Σκανδιναβών («Ασατρού» ή «Οντινισμός»), η Σλαβική Εθνική Θρησκεία («Ροντνόβερυ»), η Εθνική Θρησκεία των Μαρί («Τσίμαριτς Γιούλα»), η Εσθονική Εθνική Θρησκεία («Μααούσκ») και η Εθνική Θρησκεία των Κελτών («Δρυϊδισμός»), οι περισσότερες των οποίων είναι συνασπισμένες στον οργανισμό «European Congress of Ethnic Religions» (ECER), που εδρεύει στην Βίλνα της Λιθουανίας Parliament of the World's Religions: A Declaration of the European Congress of Ethnic Religions..

Όπως επεσήμανε ήδη από το 1873 ο Μαξ Μύλλερ, oι εθνικές θρησκείες, με μόνη εξαίρεση τον Ιουδαϊσμό, είναι πολυθεϊστικές ή πανθεϊστικές, επικεντρώνονται στους κύκλους της φύσης και δεν προσηλυτίζουν Lewis R. Rambo - Charles E. Farhadian (eds.), The Oxford Handbook of Religious Conversion, σελ. 429, New York, 2014, ISBN 978-0-19-533852-2.

Παραπομπές

Κατηγορία:Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα
Κατηγορία:Εθνικές Θρησκείες 
Κατηγορία:Εθνολογία
Κατηγορία:Θρησκειολογία