Ιωάννης Μεσαρίτης

Ο Ιωάννης Μεσαρίτης ήταν Βυζαντινός λόγιος που έζησε και έδρασε στην Κωνσταντινούπολη το δεύτερο ήμισυ του 12ου αι. Η ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη ενώ είναι γνωστό ότι πέθανε το 1207. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια, ο πατέρας του ήταν πρόεδρος της Συγκλήτου και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Νικόλαου Μεσαρίτη. Υπήρξε καθηγητής θεολογίας και ανώτερος διοικητικός υπάλληλος και έζησε την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 (βλ. φραγκική κατάληψη). Ως καθηγητής δίδαξε θεολογία την περίοδο του οίκου των Αγγέλων και έγραψε σχόλια για τους Ψαλμούς που χάθηκαν στη διάρκεια της φραγκικής κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, ενώ υποστήριξε σθεναρά την ορθόδοξη άποψη στις συζητήσεις που έγιναν με τους αντιπροσώπους του πάπα που έγιναν στη συνέχεια. Ως διοικητικός υπάλληλος του Βυζαντίου υπηρέτησε από το 1180 έως το 1185, την περίοδο της βασιλείας των δύο τελευταίων ΚομνηνώνΕγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμος 10, σελ. 252, Αθήνα 1999.

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι