Διαστρικός κομήτης

Η ονομασία διαστρικός κομήτης αντιστοιχεί στους κομήτες οι οποίοι βρίσκονται στον διαστρικό χώρο, και δεν είναι βαρυτικά δεσμευμένοι σε έναν αστέρα. Όσον αφορά του 2025 έχουν παρατηρηθεί δύο διαστρικοί κομήτες, ο 2I/Μπορίσοφ και ο 3Ι/ΑΤΛΑΣ.

 Περιγραφή 
Επί του παρόντος, ένας διαστρικός κομήτης μπορεί να ανιχνευτεί μόνο εφόσον περάσει από το Ηλιακό Σύστημα, και μπορεί να διακριθεί από ένα κομήτη που προέρχεται από το νέφος Όορτ βάσει της ισχυρά υπερβολικής τροχιάς του ως ένδειξη πως δεν είναι βαρυτικά δεσμευμένος στον Ήλιο. Έχουν παρατηρηθεί κομήτες με ασθενείς υπερβολικές τροχιές, αλλά οι τροχιές τους είναι συνεπείς με την προέλευση τους από το νέφος Όορτ αντί εκτός του διαστρικού διαστήματος. Ο πιο γνωστός εκκεντρικός κομήτης, ο C/1980 E1, διαθέτει εκκεντρότητα μόλις 1,057, πολύ λιγότερο από ότι θα αναμενόταν να έχει ένας διαστρικός κομήτης. Ο πρώτος διαστρικός κομήτης που ανακαλύφθηκε, ο 2I/Μπορίσοφ είχε τροχιακή εκκεντρότητα 3,36. Η προκαταρκτική ανάλυση του κομήτη έδειξε ότι είχε παρόμοιο χρώμα και διαστάσεις με τους κομήτες του Ηλιακού Συστήματος.

 Πλήθος 
Η μελέτη του σχηματισμού του νέφους του Όορτ υποδηλώνει πως υπάρχουν περισσότεροι κομήτες οι οποίοι διαφεύγουν στο βαθύ διάστημα παρά κομήτες που διατηρούν τη θέση τους εντός του νέφους, με την αναλογία να είναι 3–100. Άλλες προσομοιώσεις προτείνουν ένα ποσοστό 90–99% κομητών που εκβάλλονται. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος να θεωρείται πως οι κομήτες οι οποίοι σχηματίζονται σε άλλα αστρικά συστήματα δεν θα διέφευγαν από τα συστήματα αυτά με παρόμοιο τρόπο.
Εάν οι διαστρικοί κομήτες υπάρχουν όντως, τότε περιστασιακά κάποιοι από αυτούς θα πρέπει να περνούν μέσα από το εσωτερικό Ηλιακό Σύστημα. Η προσέγγιση τους στο Ηλιακό Σύστημα θα είχε διάφορες ταχύτητες, και θα ήταν κυρίως από την περιοχή του αστερισμού του Ηρακλή καθώς το Ηλιακό Σύστημα κατευθύνεται προς εκείνη την περιοχή. Το γεγονός πως μέχρι το 2005 δεν έχει παρατηρηθεί κάποιος κομήτης με ικανή ταχύτητα διαφυγής από τον Ήλιο, τοποθετεί κάποια ανώτατα όρια ως προς την διαθεσιμότητα τους,με τον αριθμό τους να μην είναι πάνω από 1013 κομήτες ανά κυβικό παρσέκ ή 4.5/AU3 ή 1012 κομήτες ανά κυβικό παρσέκ.

Μετά την ανακάλυψη των πρώτων διαστρικών αστεροειδών και κομητών, η συγκέντρωσή τους υπολογίζεται σε 0,1 ανά κυβική αστρονομική μονάδα, που σημαίνει ότι περίπου 10.000 διαστρικά αντικείμενα βρίσκονται κάθε στιγμή εγγύτερα στον Ήλιο απ' ότι είναι ο Ποσειδώνας, ο οποίος απέχει 30 αστρονομικές μονάδες από τον Ήλιο, και 3 διαστρικά αντικείμενα εισέρχονται κατά μέσο όρο σε αυτήν την περιοχή κάθε ημέρα. Αν η πυκνότητα του γαλαξιακού δίσκου είναι ομοιογενής τότε υπάρχουν 1025 με 1026 διαστρικά αντικείμενα στον Γαλαξία.

 Πρώην διαστρικοί κομήτες 
Ένας διαστρικός κομήτης θα μπορούσε υπό σπάνιες περιστάσεις να εγκλωβιστεί σε μια ηλιοκεντρική τροχιά περνώντας από το Ηλιακό Σύστημα. Προσομοιώσεις υπολογιστών έδειξαν πως ο Δίας είναι ο μοναδικός πλανήτης ο οποίος είναι αρκετά μεγάλος ώστε η βαρύτητα του να είναι ικανή να παρασύρει έναν από αυτούς τους κομήτες, κάτι που εκτιμάται πως θα μπορούσε να συμβεί μια φορά κάθε 60 εκατομμύρια έτη. Οι κομήτες Μακχόλτζ 1 και Χιακουτάκε είναι πιθανά παραδείγματα τέτοιων κομητών, καθώς έχουν μη τυπική χημική σύσταση σε σχέση με τους υπόλοιπους κομήτες του Ηλιακού Συστήματος.

 Δείτε επίσης 
 Εξωηλιακός κομήτης
 Ορφανός πλανήτης
 Εξωηλιακός πλανήτης

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 A very oddball comet - Sky and Telescope

*