Μαξιμίνος της Τριρ

Ο Άγιος Μαξιμίνος (γεννήθηκε στο Σιλλύ κοντά στο Πουατιέ - πέθανε στο Πουατιέ 12 Σεπτεμβρίου 346Ο αδελφός του ήταν επίσκοπος του Πουατιέ) ήταν ο πέμπτος επίσκοπος Τρεβήρων (Τριρ), καταλαμβάνοντας την έδρα του το 341/342.Jerome's Martyrology and the Acta. Ο Μαξιμίνος ήταν αντίπαλος του Αρειανισμού,Athanasius, Epistolae Aeg. 8.336f. και υποστηρίχθηκε από τις αυλές του Κωνσταντίνου Β΄ και του Κώνστα, ο οποίος φιλοξένησε ως τιμώμενο τον Αθανάσιο δύο φορές κατά τη διάρκεια της εξορίας του από την Αλεξάνδρεια, το 336-37, πριν γίνει επίσκοπος, και πάλι το 343. Στη διαμάχη του Αρειανισμού είχε ξεκινήσει με την πλευρά του Παύλου Α΄ της Κωνσταντινούπολης. Ωστόσο, πήρε μέρος στη σύνοδο της Σαρδικής που συγκλήθηκε από τον Πάπα Ιούλιο τον Α΄ (περίπου το 342), και, όταν τέσσερις Αρειανοί επίσκοποι ήρθαν από την Αντιόχεια στους Τρεβήρους, με σκοπό να κερδίσουν τον αυτοκράτορας Κώνστα στο πλευρό τους, ο Μαξιμίνος αρνήθηκε να τους υποδεχθεί και συνέστησε στον αυτοκράτορα να απορρίψει τις προτάσεις τους.

 Λατρεία 
Ο Μαξιμίνος ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο έξω από τη βόρεια πύλη της Τριρ, όπου τα οστά του αργότερα ενώθηκαν με μεταγενέστερους επισκόπους στην πολλαπλών θαλάμων κρύπτη του ναού αφιερωμένου στον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή, ενώ αργότερα αφιερώθηκε ξανά ως Αββαείο Αγίου Μαξιμίνου. Ο Γρηγόριος Τουρώνης ήδη πιστοποιεί τη λατρεία του Μαξιμίνου στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου και τη λατρεία που προσφερόταν στον τάφο του.Gregory, De gloria confessorum, xciii, published in Patrologia Latina lxii, cc, 898ff, noted by Warren Sanderson, "The Early Mediaeval Crypts of Saint Maximin at Trier", The Journal of the Society of Architectural Historians 24.4 (December 1965:03-310) p.305, note 11. Το Αββαείο - καταστράφηκε από τους Νορμανδούς το 882, και ξαναχτίστηκε, στη συνέχεια ξαναχτίστηκε εξολοκλήρου στα 1680, εκκοσμικεύτηκε το 1802, βομβαρδίστηκε στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μεγάλο μέρος κατεδαφίστηκε - ήταν ένα από τα παλαιότερα στη Δυτική Ευρώπη.

Στην εικονολογία ο Μαξιμίνος απεικονίζεται αναγνωρίσιμα ως επίσκοπος, με βιβλίο, τη μινιατούρα μιας εκκλησίας, και, δανειζόμενη από το μύθο του Κορβινιανού, μια αρκούδα που μεταφέρει το ταξιδιωτικό σάκο του Αγίου. Ως προστάτης, ο Μαξιμίνος προβλήθηκε ως προστασία έναντι της ψευδορκίας, της απώλειας στη θάλασσα και καταστροφικών βροχών. Η λατρεία του ήταν ισχυρότερη στην περιοχή γύρω από Τριρ και στην Αλσατία.

Μεσαιωνικός θρύλος τον συγχέει με τον Μαξιμίνο της Αιξ (γαλλικά: Saint Maximin d'Aix), ο οποίος προστέθηκε στους Εβδομήντα Αποστόλους που αναφέρονται στο Ευαγγέλιο του Λουκά. Εκείνος ο Μαξιμίνος ειπώθηκε ότι είχε συνοδεύσει τη Μαρία τη Μαγδαληνή και μια ομάδα πιστών στην Αιξ-αν-Προβάνς, ως εκ θαύματος επιταχυμένη από ένα ελαφρύ πλοίο χωρίς πηδάλιο ή κατάρτι. Αφότου ο Μαξιμίνος έγινε ο πρώτος επίσκοπος της Αιξ-αν-Προβάνς η Μαρία αποσύρθηκε στη "έρημο" περίπου για τριάντα χρόνια πριν να βρεθεί και επαναφερθεί από τον Μαξιμίνο λίγο πριν από το θάνατό της. Η αφήγηση του δέκατου τρίτου αιώνα, του μύθου μπορεί να διαβαστεί στην αγγλική μετάφραση από τον William Caxton, του Χρυσού Θρύλου  του Jacobus de Voragine. Στην πραγματικότητα, αυτό το μέρος του θρύλου ξεσηκώθηκε από την Ανατολική ιστορία της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας και  του Άγιου Ζωσιμά της Παλαιστίνης. Η λατρεία της Μαρίας της Μαγδαληνής και αυτού του Αγίου Μαξιμίνου στην Προβηγκία επικεντρώθηκε στη Σεν Μαξιμιν λα Σεντ Μπομ. Άλλες κοινότητες στη Γαλλία  που ονομάζονται Saint-Maximin τιμούν τον ένα ή τον άλλο Άγιο Μαξιμίνο.

 Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Bistum Trier Επίσημος ιστότοπος της Επισκοπής της Τριρ
 Ökumenisches Heiligenlexikon: "Maximin von Trier"
 (Ekkart Sauser) Schaff-Herzog, Biographisch-Bibliographische Kirchenlexikon: "Maximinus"

Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα