Τζέμινι 4

Το Τζέμινι 4 (επίσημα Gemini IV)Barton C. Hacker, James M. Grimwood, On the Shoulders of Titans: A History of Project Gemini , Chapter 11: Pillars of Confidence , σελ. 239, National Aeronautics and Space Administration (1977) ήταν η δεύτερη επανδρωμένη διαστημική πτήση του προγράμματος Τζέμινι της NASA και πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1965. 

Ιστορικό
Η αποστολή του Τζέμινι 4 ήρθε ως η αμερικανική απάντηση τρεις μήνες μετά το επίτευγμα των Αλεξέι Λεόνοφ-Πάβελ Μπελιάφσκι. Επιβάτες του διαστημόπλοιου ήταν οι αστροναύτες Έντουαρντ Γουάιτ και Τζέιμς ΜακΝτίβιτ. Το Τζέμινι 4 εκτοξεύτηκε μαζί με τον πύραυλο Τιτάν στις 3 Ιουνίου του 1965 από το ακρωτήριο Κανάβεραλ. Καθώς ο Λίντον Τζόνσον χρειαζόταν πάση θυσία μία νίκη γοήτρου στο Διάστημα, οι στόχοι της NASA ήταν εξαιρετικά υψηλοί: ένας διαστημικός "μαραθώνιος", ένας περίπατος στο Διάστημα που θα ξεπερνούσε κατά πολύ εκείνον του Λεόνοφ κι ακόμα, ένα διαστημικό "ραντεβού" ανάμεσα στο διαστημόπλοιο Τζέμινι 4 και στον τελευταίο όροφο του πυραύλου Τιτάν. Το ξεκίνημα του εγχειρήματος ήταν ελαφρά απογοητευτικό, καθώς, λόγω κάποιου σφάλματος στους υπολογισμούς των ειδικών, το διαστημικό ραντεβού ματαιώθηκε. Λέγεται ότι ο Τζόνσον εκνευρίστηκε πολύ -γεγονός που φαίνεται να δικαιώνεται από το ότι δεν έκανε καμία δήλωση για κάποιες ημέρες παρόλο που η συνέχεια της αποστολής στέφθηκε από πλήρη επιτυχία.

250px|left|thumb|Ο Έντουαρντ Γουάιτ πραγματοποιεί περίπατο στο Διάστημα έξω από το Τζέμινι 4
Για πάνω από 20 λεπτά, ο Γουάιτ βρισκόταν έξω από το διαστημόπλοιο, καθώς πετούσε από τη Χαβάη στον Κόλπο του ΜεξικούΜισός αιώνας διαστημικών περιπάτων από τη NASA Ναυτεμπορική. Συνδεδεμένος με το διαστημόπλοιο με ένα χρυσό σκοινί ασφαλείας, μήκους 7 μέτρων, ο Γουάιτ όχι μόνο κατέρριψε το ρεκόρ του Λεόνοφ, μένοντας για 20 λεπτά στο διάστημα, αλλά και έγινε ο πρώτος πραγματικά αυτοκινούμενος αστροναύτης, χάρη σ' ένα μικροσκοπικό πύραυλο οξυγόνου, τοποθετημένο στα πόδια του, που του επέτρεπε να κινείται προς τα εμπρός ή προς τα πίσω κατά βούλησηΤζέμινι – Βόσκχοντ (1964 – 1966) Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ. Ο Γουάιτ βρήκε τόσο συναρπαστική την περιπέτειά του, ώστε δεν εννοούσε να επιστρέψει στο διαστημόπλοιο μετά την αποπεράτωσή της, αναγκάζοντας τον ΜακΝτίβιτ -ο οποίος φωτογράφισε το διαστημικό περίπατο του Γουάιτ- να τον τραβήξει πίσω. Στο τέλος του περιπάτου, ο Γουάιτ ήταν ενθουσιασμένος, κάνοντας λόγο για την μεγαλύτερη εμπειρία που είχε ποτέ. Έπειτα από τέσσερα εικοσιτετράωρα στο Διάστημα και πάνω από 60 περιστροφές γύρω από τη Γη, το Τζέμινι 4 προσθαλασσώθηκε χωρίς προβλήματα και οι εκπρόσωποι της NASA δήλωσαν ότι έγινε ένα μεγάλο βήμα στο δρόμο για μία επανδρωμένη πτήση προς τη Σελήνη, η οποία προβλεπόταν να πραγματοποιηθεί μέχρι τα τέλη του 1969Οι Αμερικανοί καλύπτουν το χαμένο έδαφος, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 130-132, Καθημερινή (1997).

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Από τη Λάικα στον... γερο-Γκλεν Το Βήμα

04
Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1965