Γιώργος Κιτσόπουλος

Ο Γεώργιος Κιτσόπουλος (Αθήνα, 1919 - Θεσσαλονίκη, 1996) ήταν Έλληνας πεζογράφος, δοκιμιογράφος και κριτικός.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Ο Κιτσόπουλος γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1919 στην Αθήνα και ήταν γιος αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού. Το 1936 εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στη Θεσσαλονίκη, όπου σπούδασε στη Γεωπονική Σχολή. Φοιτητής ακόμη, εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1937 μέσω διηγήματος που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Εβδομάς. Μεταπολεμικά, εξέδωσε το 1946 από κοινού με τους Λευτέρη Κονιόρδο και Γιάννη Σβορώνο το περιοδικό Κοχλίας, ενώ στη συνέχεια επωμίστηκε εξολοκλήρου την κυκλοφορία του. Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Ελληνικός Βορράς και Μακεδονία, με λογοτεχνικά περιοδικά (όπως οι Μορφές και η Νέα Πορεία), καθώς και με τις κρατικές συχνότητες της ΕΙΡ και ΕΡΤ. Επιπλέον ήταν ιδρυτικό και σημαίνων μέλος της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης. 

Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας της 21ης Απριλίου διετέλεσε γενικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, αντικαθιστώντας τον Ιούνιο του 1967 τον Σωκράτη ΚαραντινόΚαράογλου (2009). σελ. 33.. Παρόλο που ανέλαβε καθήκοντα με την έγκριση του καθεστώτος, η θητεία του Κιτσόπουλου χαρακτηρίζεται με - ποιοτικά - θετικό πρόσημοΚαράογλου (2009). σελ. 300-301.. Παρέμεινε στη θέση μέχρι το 1974, όταν τον διαδέχθηκε ο Μίνως Βολανάκης. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε την ενασχόλησή του με τη συγγραφή και την κριτική.

Απεβίωσε στις 8 Μαΐου του 1996. Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Κιτσοπούλου-Θέμελη και πατέρας της ηθοποιού και σκηνοθέτριας Μόνας Κιτσοπούλου.

 Έργο 
Το έργο του Κιτσόπουλου εκτείνεται μέσα σε πέντε δεκαετίες, ακατάπαυστης ενασχόλησης με τη λογοτεχνία, την αρθρογραφία, τη μελέτη, τον κινηματογράφο, το θέατρο κλπ. Ο ίδιος ανήκει στην μεταπολεμική γενιά των συγγραφέων της Θεσσαλονίκης. Η πεζογραφία του διαμορφώθηκε αρχικά από τους συγγραφείς που σχημάτισαν τη νεωτερική παράδοση των Μακεδονικών Ημερών (ιδίως από τους Ν.Γ. Πεντζίκη και Στ. Ξεφλούδα) και διακρίνεται στα πρώτα βήματά της για την εξπρεσιονιστική και υποβλητική γραφή. Τα μεταγενέστερα πεζά του Κιτσόπουλου είναι λιγότερο ερμητικά και ενδοστρεφή, ενώ συγκλίνουν προς την παρωδία και τη γελοιοποίηση των ηθών και των καθιερωμένων θεσμών της μεταπολεμικής κοινωνίας της Θεσσαλονίκης. Το πρώτο του βιβλίο (Εκλογή: 19 διηγήματα) εκδόθηκε το 1968, ενώ το 1992 τιμήθηκε με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για το βιβλίο Η αποκαθήλωση και άλλα διηγήματα (1991). Επιπλέον συμμετείχε στη συγγραφή των σεναρίων για τις ταινίες του Τάκη Κανελλόπουλου Ουρανός, Εκδρομή και Παρένθεση.

 Εργογραφία 
 Εκλογή: 19 διηγήματα (1968) 
 Η κριτική για τα βιβλία του Τηλέμαχου Αλαβέρα (2007)- συλλογικό
 Θεσσαλονίκη 1942 (1987)
 Κοχλίας (1947)-διήγημα 
 Ιερός Λόχος (1971)-θεατρικό
 Η αποκαθήλωση (1972)-νουβέλα
 Η αυλαία των θαυμάτων (1986)-μυθιστόρημα
 Αλέξανδρος ο Μέγας (1981-1986, 3 τόμοι)-βιογραφία
 Ουρανός, Εκδρομή, Παρένθεση, Άνεμοι (σενάρια)

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Γιώργος Κιτσόπουλος- Βιβλιονέτ
 Γιώργος Κισόπουλος, ΕΚΕΒΙ
 Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας: Πρόσωπα, έργα, ρεύματα, όροι. Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα: 2008, ΙSBN: 978-960-162237-8

Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί