Ζυμαρικά και φασόλια

Τα ζυμαρικά και φασόλια (, ) είναι παραδοσιακό χωρίς κρέας Ιταλικό φαγητό. Όπως και σε πολλές άλλες Ιταλικές σπεσιαλιτέ, βλέπε, πίτσα και πολέντα, το πιάτο αυτό, ξεκίνησε ως ένα πιάτο των χωρικών, που αποτελείται από φθηνά υλικά. Σήμερα, μπορεί να βρεθεί, ακόμα και σε εστιατόρια που δεν ειδικεύονται στην Ιταλική κουζίνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, συχνά προφέρεται ως "pasta fazool" (μετά από την προφορά των φασολιών στη Ναπολιτάνικη γλώσσα, "pasta e fasule").

 Προετοιμασία 
Τα ζυμαρικά και φασόλια, συνήθως γίνονται από  την χρήση των φασολιών cannellini ή των φασολιών borlotti και  κάποιων ειδών μικρών ζυμαρικών όπως τo κοραλλάκι (elbow macaroni) ή το κοφτό μακαρονάκι (ditalini). Η βάση συνήθως είναι ελαιόλαδο, σκόρδο, αλεσμένο κρεμμύδι και μπαχαρικά, μαζί με μαγειρεμένη ντομάτα ή ντομάτα πελτέ. Ορισμένες ποικιλίες δεν περιλαμβάνουν καθόλου ντομάτα και γίνονται από ζωμό. Οι σύγχρονες συνταγές των εστιατορίων, μπορεί να είναι χορτοφαγικές ή να περιλαμβάνουν απόθεμα με βάση ζώο, συνήθως κοτόπουλο ή κρέας, όπως το προσούτο.

 Παραλλαγές 
Η συνταγή ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την περιοχή ή την πόλη στην οποία παρασκευάζεται, ανάλογα με τα διαθέσιμα υλικά. Η συνοχή του πιάτου μπορεί να ποικίλει, με κάποια να είναι σουποειδή, ενώ άλλα να είναι πολύ παχύτερα. Για παράδειγμα, στο Μπάρι το πιάτο είναι παχύτερης υφής και χρησιμοποιεί ανάμεικτα σχήματα ζυμαρικών. Χρησιμοποιεί επίσης την παντσέταΗ παντσέτα (Ιταλική προφορά: [pant͡ʃetːa]), είναι το Ιταλικό μπέικον από το κρέας της κοιλιάς του χοιρινού, το οποίο αλατίζεται και καρυκεύεται με μαύρο πιπέρι και ορισμένες φορές και με άλλα μπαχαρικά. στη βάση της σάλτσας. Άλλες ποικιλίες, απαιτούν ώστε τα φασόλια να έχουν περάσει μέσα από ένα μύλο τροφίμων, δίνοντας τους μια συνοχή, σαν από φαγητό κατσαρόλας.

 Λαϊκή κουλτούρα 
Η λέξη για τα "φασόλια" ποικίλει στις διάφορες Ιταλικές διαλέκτους, π.χ. fagioli [faˈdʒɔːli] στα τυποποιημένα Ιταλικά, fasule [faˈsuːlə] στα Ναπολιτάνικα και fasulu [faˈsuːlu] στα Σικελιανά. Το «Pastafazoola», ένα νεωτεριστικό τραγούδι του 1927, από τον Van and Schenck, κεφαλαιοποιεί τη ναπολιτάνικη προφορά στην ομοιοκαταληξία,

Που σε ελεύθερη μετάφραση είναι:

και το τραγούδι από τον Ντιν Μάρτιν "That' s amore" περιλαμβάνει την ομοιοκαταληξία 

Που σε ελεύθερη μετάφραση είναι:

 Σημειώσεις 

Παραπομπές σημειώσεων

 Υποσημειώσεις 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση ζυμαρικά