Δήμος Σκουλάκης

Ο Δήμος Σκουλάκης (Αθήνα, 1939 - 10 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας ζωγράφος. 

Σπούδασε ζωγραφική αρχικά με τον Πάνο Σαραφιανό και στη συνέχεια στη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Γιάννη Μόραλη και τον Γιώργο Μαυροΐδη, καθώς και σκηνογραφία με τον Βασίλη Βασιλειάδη. Από το 1968 ως το 1974 ταξίδεψε στη Βόρεια και τη Νότια Αμερική και έζησε στο Παρίσι, το Λονδίνο και το Δυτικό Βερολίνο, όπου είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τόσο την ευρωπαϊκή τέχνη όσο και τα σύγχρονα ρεύματα, ιδιαίτερα την ποπ αρτ και τον κριτικό ρεαλισμό.

Επίκεντρο της ζωγραφικής του αποτέλεσε το ανθρώπινο πρόσωπο. Πρόσωπα οικεία ή γνωστά από τα έντυπα ΜΜΕ προβάλλουν μέσα από μία μεταφυσική ατμόσφαιρα και αποδίδονται με έντονα ρεαλιστική διάθεση, που πηγάζει από τη φωτογραφική απεικόνιση και συνδυάζεται με μια προσπάθεια διείσδυσης στην ίδια την προσωπικότητά τους με τον τονισμό χαρακτηριστικών εκφράσεων. 

 Βιογραφία 
Γεννημένος το 1939 στην Αθήνα, με καταγωγή από τα Χανιά, ο Δημοσθένης Σκουλάκης σπούδασε ζωγραφική, αρχικά με τον Σπύρο Παπαλουκά και για ένα μικρό διάστημα πλάι στον Φώτη Κόντογλου. Το 1957 ταξιδεύει για πρώτη φορά στο Παρίσι, όπου συνδέεται φιλικά με τον Θανάση Τσίγκο και την ελληνική παρέα του Μονπαρνάς. Το 1958 επιστρέφει στην Ελλάδα και αρχίζει συστηματικές σπουδές με τους Πάνο Σαραφιανό και Βρασίδα Βλαχόπουλο.

Την επόμενη χρονιά, μπαίνει στο προκαταρκτικό τμήμα της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, με δάσκαλο τον Γιώργο Μαυροειδή, και το 1961 στα εργαστήρια της σχολής με δάσκαλο τον Γιάννη Μόραλη. Παράλληλα παρακολουθεί και το εργαστήριο σκηνογραφίας-διακοσμητικής του Βασίλη Βασιλειάδη.

Το 1968 ταξιδεύει στο Παρίσι και στη συνέχεια Καναδά, ΗΠΑ και Μεξικό.

Επιστρέφοντας το 1969 στην Ευρώπη, ζει και εργάζεται διαδοχικά στο Παρίσι (δίπλα στον Γιάννη Τσαρούχη) και στη συνέχεια στο Λονδίνο και το πρώην Δυτικό Βερολίνο.

Ξαναγυρίζει στην Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1974. Στη διάρκεια της μακρόχρονης αυτής περιπλάνησης, έρχεται σε επαφή με τα εικαστικά ρεύματα της μεταπολεμικής σκηνής και ιδιαίτερα με την ποπ αρτ και τις διαφορετικές εκφράσεις του ρεαλισμού.

Μπλέχτηκε με την πολιτική, υπηρέτησε τη δημοσιογραφία έως το 1984, οπότε και καταπιάστηκε αποκλειστικά με τη ζωγραφική.

Ο Δήμος Σκουλάκης ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη γελοιογραφία, την εικονογράφηση και τη σκηνογραφία από το 1959 μέχρι το 1984.

Υπήρξε μόνιμος πολιτικός γελοιογράφος στις εφημερίδες Δημοκρατική Αλλαγή (1964-1967) και Ελεύθερος Λόγος (1964-1967) καθώς και τα περιοδικά Ταχυδρόμος (1960-1967,πρώτη περίοδος), Πανσπουδαστική (1959-1967), Η Γενιά μας (1965-1967), Ελληνική Αριστερά (1965-1967) κ.ά.

Το ίδιο διάστημα εργάστηκε στη διαφήμιση, σκηνογράφησε το έργο της Κωστούλας Μητροπούλου Η Εκτέλεση (θίασος Μ. Ριάλδη, Θέατρο Πορεία), συνεργάστηκε με τον Σάββα Χαρατσίδη στο Εθνικό Θέατρο και τον Βασίλη Βασιλειάδη στο θέατρο Λαμπέτη, εικονογράφησε παιδικά βιβλία (εκδόσεις Πεχλιβανίδη) και υπήρξε καλλιτεχνικός συνεργάτης του περιοδικού Επιθεώρηση Τέχνης και των εκδόσεων Θεμέλιο.

Το 1965 τιμήθηκε με βραβείο στο διαγωνισμό δημοσιογράφων του τότε περιοδικού Ελευθεροτυπία και του Υπουργείου Τύπου για τη «δηκτική τόλμη της γελοιογραφίας του».

Κατά την παραμονή του στο εξωτερικό (1968-1974), συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά της ομογένειας και με τις εφημερίδες Sunday Times και Le Monde, καθώς και το περιοδικό Der Spiegel και το χιουμοριστικό Punch.

Την ίδια περίοδο εξέδωσε το γελοιογραφικό άλμπουμ Ο Τρελός και οι Άλλοι με εκατό αντιχουντικά σκίτσα (Μόντρεαλ, 1969) και επιμελήθηκε το φωτογραφικό άλμπουμ Greece (έκδοση ΕΦΕΕ, στο εξωτερικό,1970).

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάσθηκε στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία (1975-1976), Αυγή (1976-1983), Γνώμη (1983), Εξόρμηση (1977-1984) και το περιοδικό Ταχυδρόμος (1977-1984, δεύτερη περίοδος).

Κατάφερε να αφομοιώσει τις ποικίλες εμπειρίες της ζωής του και να τις μετουσιώσει σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ζωγραφική πρόταση.

Κεντρικό θέμα στα έργα του υπήρξε, έμμεσα ή άμεσα, ο άνθρωπος.

Σχετικώς η ιστορικός τέχνης και επιμελήτρια της τελευταίας του έκθεσης Ήρα Παπαποστόλου επισημαίνει:

«Κοινά σημεία που συνθέτουν τη ζωγραφική του ταυτότητα του Δήμου Σκουλάκη: ο ρεαλισμός, η μεταφυσική ατμόσφαιρα, η χρήση συμβόλων, η ανθρώπινη φιγούρα, ο σταματημένος χρόνος, η έννοια της μνήμης, το πορτρέτο, η αυτοπροσωπογραφία, η κοινωνικοπολιτική κριτική ματιά, η αναζήτηση ταυτότητας».

Ο Δήμος Σκουλάκης έκανε πολλές ατομικές εκθέσεις, έλαβε δε μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα του υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Δημοτική Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων, στα Μουσεία της πόλης των Αθηνών, Μπενάκη, Ίωνος Βορρέ, Φρυσίρα, στην Πινακοθήκη Τέλλογλου στη Θεσσαλονίκη, στις συλλογές των Τραπεζών Εμπορική και Γενική κ.α.

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 21ου αιώνα