Σφαγή της Δράκειας

Η Σφαγή της Δράκειας ήταν η μαζική εκτέλεση 115 αμάχων ανδρών από στρατιώτες των SS στο χωριό Δράκεια του Πηλίου στις 18 Δεκεμβρίου 1943. Οι περισσότεροι εκτελεσθέντες ήταν κάτοικοι της Δράκειας, αλλά μεταξύ αυτών δολοφονήθηκαν και οκτώ αγωγιάτες από το Σέσκλο Μαγνησίας, που έτυχε να βρίσκονται στη Δράκεια  για να ανταλλάξουν δημητριακά με μήλα. Η επιχείρηση αυτή ήταν αντίποινα των Ναζί για τον θάνατο δύο Γερμανών στρατιωτών σε ενέδρα ανταρτών του ΕΑΜ στη θέση Αλυκόπετρα, ΒΔ της Δράκειας, την προηγούμενη ημέρα.

Μία αγρυπνία εις μνήμη των νεκρών λαμβάνει χώρα στην περιοχή σε ετήσια βάση, συχνά με την παρουσία μελών της Βουλής και της Ελληνικής Κυβέρνησης. Για το έγκλημα των Ναζί, δεν έγινε ποτέ καμία δίκη και η Κυβέρνηση της Γερμανίας ουδέποτε αποζημίωσε τις οικογένειες των θυμάτων.

Η Κυβέρνηση της Ελλάδας έχει χαρακτηρίσει την Δράκεια ως «μαρτυρικό χωριό» με το Προεδρικό Διάταγμα υπ' αριθμ. 99 τού 2000.Προεδρικό Διάταγμα 99/2000, ΦΕΚ/Α/97/16-3-2000. Χαρακτηρισμός μαρτυρικών πόλεων και μαρτυρικών χωριών.

 Παραπομπές 

Δρακεια