Ουαχαμπισμός

Ο Ουαχαμπισμός (αραβικά: وهابية‎, Wahhābiya) αποτελεί θρησκευτικό κίνημα ή κλάδο του σουνιτικού Ισλάμ.although some Sunnis dispute whether Wahhabism is Sunni (source: http://www.sunnah.org , Wahhabism:  Understanding the Roots and Role Models of Islamic Extremism, by Zubair Qamar, condensed and edited by ASFA staff) Έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως ως υπερσυντηρητικό,Our good name: a company's fight to defend its honor J. Phillip London, C.A.C.I., Inc – 2008, "wahhabism is considered in particular an ultra-conservative orientation". φονταμενταλιστικό, πουριτανικό, ισλαμικό μεταρρυθμιστικό κίνημα, με σκοπό την αποκατάσταση της καθαρής μονοθεϊστικής λατρείας (ταουχίντ) από μελετητές και υποστηρικτές, αλλά και ως εξτρεμιστικό ψευδοσουνιτικό κίνημα, από τους αντιπάλους του.Wahhabism:  Understanding the Roots and Role Models of Islamic Extremism , by Zubair Qamar, condensed and edited by ASFA staff, sunnah.org  Οι υποστηρικές του κινήματος συχνά αντιτίθενται στον όρο «Ουαχαμπισμός» θεωρώντας τον υποτιμιτικό και προτιμούν να αποκαλούνται Σαλαφιστές ή μουαχίντ.

Ο Ουαχαμπισμός πήρε την ονομασία του από έναν κήρυκα και λόγιο του δέκατου όγδοου αιώνα, τον Μουχάμαντ ιμπν Αμπντ αλ-Ουαχάμπ (1703-1792). Αυτός ξεκίνησε ένα κίνημα αφυπνισμού στην απομακρυσμένη, αραιοκατοικημένη περιοχή του Νατζντ, υποστηρίζοντας την κάθαρση από πρακτικές όπως η δημοφιλής «λατρεία των αγίων» και η επίσκεψη σε βωμούς και μαυσωλεία, ευρέως διαδεδομένες μεταξύ των μουσουλμάνων, αλλά τις οποίες θεωρούσε ειδωλολατρεία (σιρκ), ακαθαρσία και νεοτερισμό στο Ισλάμ (μπίντα). Τελικά σύναψε συμφωνία με τον τοπικό ηγέτη Μουχάμαντ μπιν Σαούντ προσφέροντάς του πολιτική υπακοή και δίνοντας την υπόσχεση ότι η προστασία και διάδοση του κινήματος Ουαχάμπι θα σήμαινε «εξουσία και δόξα» όπως και κυριαρχία επί γης και ανδρών. Το κίνημα επικεντρώνεται στην αρχή της Ταουχίντ,see also: Glasse, Cyril, The New Encyclopedia of Islam, Rowman & Littlefield, (2001), pp.469–472 ή της «μοναδικότητας» και «ενότητας» του Θεού. Το κίνημα αντλεί επίσης από τις διδασκαλίες του θεολόγου του μεσαίωνα, Ιμπν Ταϊμίγια και του νομικού Αχμάντ ιμπν Χανμπάλ.

Η συμμαχία μεταξύ των οπαδών του ιμπν Αμπντ αλ-Ουαχάμπ και των διαδόχων του Μουχάμαντ μπιν Σαούντ (ο Οίκος του Σαούντ) αποδείχθηκε ότι είναι μια μάλλον ανθεκτική συμμαχία. Ο Οίκος του μπιν Σαούντ συνέχισε να διατηρεί την πολιτικο-θρησκευτική συμμαχία του με τη σέχτα Ουαχάμπι για τα επόμενα 150 χρόνια, μέσα από την τελική διακήρυξη του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας το 1932, και στη συνέχεια, αργότερα, ως τη σύγχρονη εποχή. Σήμερα οι διδασκαλίες του Μουχάμαντ ιμπν Αμπντ αλ-Ουαχάμπ είναι χρηματοδοτούμενες από το κράτος και αποτελούν την επίσημη μορφή του σουνιτικού Ισλάμ στη Σαουδική Αραβία του 21ου αιώνα.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Θρησκεία και πολιτική
Κατηγορία:Ισλαμισμός