Αλεξάντρ Βερχόφσκι

Ο Αλεξάντρ Ιβάνοβιτς Βερχόφσκι (, Αγία Πετρούπολη, 27 Νοεμβρίου / 9 Δεκεμβρίου [νέο ημερ.] 1886 – τόπος εκτελέσεων «Κομμουνάρκα», Μόσχα, 19 Αυγούστου 1938) ήταν Ρώσος στρατιωτικός ηγέτης, Υποστράτηγος το 1917 και Διοικητής Ταξιαρχίας το 1936.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη και ήταν γόνος της παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας (дворянский род) των Βερχόφσκι (), από τη Γαλικία. Αποφοίτησε από την Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου (1911) και πήρε μέρος τόσο στον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, όσο και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά την περίοδο της Φεβρουαριανής Επανάστασης, ο Βερχόφσκι εξελέγη αντιπρόεδρος του Σοβιέτ της Σεβαστούπολης. Από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο 1917, ενώ διοικούσε στρατεύματα της Στρατιωτικής Περιοχής της Μόσχας, συνεργάστηκε με τους Σοσιαλεπαναστάτες (Εσέρους) και τους Μενσεβίκους και κατέστειλε επαναστατικά ξεσπάσματα μέσα στους στρατιώτες· αντιτάχτηκε επίσης στο κίνημα του Κορνίλοφ. Από 30 Αυγούστου (12 Σεπτεμβρίου) μέχρι 22 Οκτωβρίου (4 Νοεμβρίου) 1917, ο Βερχόφσκι ήταν υπουργός πολέμου, αλλά παραιτήθηκε λόγω της απόρριψης από το Προκοινοβούλιο των μέτρων που είχε προτείνει (έξοδος της Ρωσίας από τον πόλεμο, αποστράτευση του στρατού, και άλλα). Τον Νοέμβριο του 1917 προσπάθησε, μαζί με Εσέρους και Μενσεβίκους ηγέτες, να δημιουργήσει στο Γενικό Αρχηγείο μια αντι-Μπολσεβίκικη, “δημοκρατική, γενικά σοσιαλιστική κυβέρνηση”. Το 1918 συνελήφθη επειδή μετείχε σε οργάνωση των Εσέρων. Έχοντας αλλάξει απόψεις, ο Βερχόφσκι εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό τον Φεβρουάριο του 1919, και αρχίζοντας το 1920 ήταν μέλος του Έκτακτης Διάσκεψης για την Άμυνα της Δημοκρατίας. Τα χρόνια 1921-30 ήταν εκπαιδευτής της ιστορίας της τέχνης του πολέμου και της τακτικής στην Στρατιωτική Ακαδημία Φρούντζε, φτάνοντας τον βαθμό του καθηγητή το 1927. Από το 1930 έως το 1932, ο Βερχόφσκι ήταν αρχηγός του επιτελείου της Στρατιωτικής Περιοχής του Βόρειου Καυκάσου· στη συνέχεια υπηρέτησε στο Βρίστρελ, την ανώτερη σχολή πεζικού των Σοβιετικών ενόπλων δυνάμεων, στο Γενικό Επιτελείο, και στην Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου.

Έργα
Na trudnom perevale. Moscow, 1959.
Obshchaia taktika. Moscow, 1927.
Ogon’, manevr, maskirovka. Moscow, 1928.
Ocherk po istorii voennogo iskusstva v Rossii XVIII i XIX vv. Moscow, 1921.

Πηγές
 The Great Soviet Encyclopedia (1979).

Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί