Πασχαλία Τραυλού

Η Πασχαλία Τραυλού (1970) είναι Ελληνίδα μυθιστοριογράφος.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας και στη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας άλλαζε συχνά τόπο διαμονής λόγω των μεταθέσεων του στρατιωτικού πατέρα της. Στη νεαρή ηλικία το ενδιαφέρον της εκδηλώθηκε στη ζωγραφική, τη μουσική και τον γραπτό λόγο. Το 1988 μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα.

 Σπουδές - σταδιοδρομία 
Στην Αθήνα εισήλθε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και σπούδασε ελληνική κλασσική φιλολογία. Εκείνη την περίοδο πρωτοδημοσίευσε μικρά διηγήματα σε τοπική εφημερίδα της Βέροιας. Με ενδιαφέρον για τη λατινική ποίηση Ορατίου και Βιργιλίου ακολούθησε διετές μεταπτυχιακό. Ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου με τίτλο «Φύλο και νέα εργασιακά και εκπαιδευτικά περιβάλλοντα στην κοινωνία της πληροφορίας» με εστίαση σε θέματα ενδυμασίας και εργασιακού χώρου. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και αρκετά από τα διηγήματά της συμπεριελήφθησαν σε συλλογές. Ασχολείται με παρουσίαση και κριτική βιβλίων στο diavasame.gr.Το 2015 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Σχολής Εθνικής Ασφάλειας με τίτλο «Σπουδές στρατηγικής και πολιτικής εθνικής ασφάλειας». Εργάζεται στο Ενιαίο Ταμείο Ανεξάρτητα Απασχολούμενων.

 Δημιουργικό προφίλ 
Μέσα από σειρά συνεντεύξεων της συγγραφέως αποκαλύπτονται στοιχεία που την καθορίζουν ως δημιουργό:
 Μετουσιώνει τη ζήλια για τα πρότυπά της σε κίνητρο δημιουργικότητας.
 Νιώθει να εισπράττει την αγάπη του κόσμου βάσει αυτού που δίνει και όχι για αυτό που η ίδια είναι.
 Οι πληγές και οι σκοτεινές πλευρές της συγγραφέως έχουν μπολιάσει το συγγραφικό της ταλέντο.
 Στη δημιουργικότητα ωθείται και από το πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι που συνθλίβει ανθρώπινα δικαιώματα.
 Θεωρεί λυτρωτική διαδικασία τη δημιουργία ηρώων στους οποίους η συγγραφέας προβάλλεται και ταυτίζεται.
 Ο έρωτας για τη συγγραφέα δρα ως ελιξήριο στον πόνο της «μη παρουσίας» στη ζωή.
 Ο χρόνος για εκείνη είναι σημαντικός μόνο για όσα «ζει πραγματικά».
 Η τέχνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κάθαρση της συνείδησής της.
 Οι ήρωες για τη συγγραφέα αποτελούν άλλοτε είδωλά της, άλλοτε κομμάτια της και άλλοτε είναι αυτοί που ήθελε να γίνει και δεν τα κατάφερε.

Βιβλιογραφία
2002: Με μπαλαντέρ τη μοναξιά
2003: Ήθελα μόνο ένα αντίο
2005: Η ματζίκα της αγάπης
2006: Κλειδωμένο συρτάρι
2008: Φτερά από μετάξι
2009: Έστω μία φορά
2010: Η γυναίκα του φάρου
2011: Οι εραστές της γραφής
2011: Τα ρόδα της σιωπής
2013: Γυάλινος χρόνος
2014: Η Μήδεια δεν χόρεψε ποτέ
2017: Φιλί στα μάτια
2017: Το άγαλμα στη σοφίτα
2018: Θεοί από στάχτη
2018: Άνθρωποι από στάχτη
2019: Άγγελοι από στάχτη 
2020: Η γιατρίνα 
2021: Σαντέ και λικέρ τριαντάφυλλο 
2022: Η ιέρεια με το τατουάζ 
2023: Το υπόγειο στην Οδό Ήρας 12
2024: Οι ασυγχώρητες 
2025: Η φόνισσα των μυρμηγκιών 

Δημοσιεύματα
 Ψυχανθός

 Κάρολος Ντίκενς: ο μεγάλος παιδαγωγός

Παραπομπές

Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς του 21ου αιώνα