Φώτιος Μακρής

Ο Φώτιος Μακρής του Γεωργίου (1904 - 3 Μαΐου 1980), ήταν Έλληνας συνδικαλιστής και πολιτικός. Διατέλεσε γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ για συνολικά 21 χρόνια (1945-46, 1948-65, 1966-69) και αποτέλεσε τον άνθρωπο - κλειδί για τον έλεγχο του εργατικού κινήματος από το μετεμφυλιακό ελληνικό κράτος. Συνεργαζόταν στενά με την ΚΥΠ και πολλές άλλες κρατικές υπηρεσίες με στόχο την καθυπόταξη οποιασδήποτε απόπειρας αριστερών δυνάμεων να εισχωρήσουν στην ΓΣΕΕ.«Μακρής, Φώτης» στο Γιώργος Ν. Αλεξάτος, Ιστορικό λεξικό του ελληνικού εργατικού κινήματος, Εκδ. Γειτονιές του Κόσμου, Β΄ Έκδοση Αθήνα 2008, σελ. 279 Μαζί με τον Δημήτρη Θεοδώρου (πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης μεταξύ 1950 και 1969) υπήρξαν οι κυριότεροι εκπρόσωποι του φαινομένου που αποκλήθηκε «εργατοπατερισμός».

 Βιογραφία 
Ο Μακρής γεννήθηκε το 1904 στην Ναύπακτο και εργαζόταν ως υπάλληλος της Ανώνυμης Ελληνικής Τηλεφωνικής Εταιρείας (ΑΕΤΕ) που εξελίχθηκε στον σημερινό ΟΤΕ. Μητρώο Γερουσιαστών και Βουλευτών 1929-1974 Βουλή των Ελλήνων, Εθνικό Τυπογραφείο, 1977 (σελ. 77, αρ. 630). Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση από το 1934 και συνεργάστηκε με την δικτατορία Μεταξά. 

Τον Ιούλιο του 1945 διορίστηκε γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ, παραμένοντας ως τον Ιανουάριο του 1946, και ίδρυσε την Εθνική Ριζοσπαστική Εργατική Παράταξη (ΕΡΕΠ). Το 1946 εκλέχτηκε βουλευτής του δεξιού Λαϊκού Κόμματος και το 1948 έγινε ξανά γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ.
Τα συνέδρια της ΓΣΕΕ, από το 1ο του 1918, έως σήμερα, 22-3-2013, ανάκτηση 19-8-2015.

Παρέμεινε στην ηγεσία της ΓΣΕΕ ως το 1965, οπότε καθαιρέθηκε έπειτα από πίεση συνδικαλιστών της Ένωσης Κέντρου.Γιώργου Αλεξάτου,  Το κίνημα των 115 σωματείων και η κρίση της ΓΣΕΕ το 1985-87, περιοδικό Εκτός Γραμμής, τεύχος 25, Απρ. 2010 ανάκτηση 19-8-2015.Εφημερίδα Εμπρός , 31-3-1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 19-8-2015. Ο άνθρωπος που «ξήλωσε» τον Μακρή ήταν ο Γιάννης Σκουλαρίκης, νομικός σύμβουλος της ΓΣΕΕ και μεταπολιτευτικά υπουργός του ΠΑΣΟΚ.Συνέντευξη του Ι. Σκουλαρίκη στο περιοδικό Εικόνες, αναδημοσίευση από Αστυνομική Επιθεώρηση Οκτωβρίου 1984 Ωστόσο ο Μακρής επανήλθε πολύ γρήγορα, το 1966, μετά την Αποστασία και την πτώση της Ένωσης Κέντρου, παραμένοντας γενικός γραμματέας ως το 1969, συνεργαζόμενος αρμονικά και με την Χούντα των Συνταγματαρχών.

Ο Μακρής υπήρξε για πολλά χρόνια συνεργάτης των κρατικών υπηρεσιών ασφαλείας, ενώ η διοίκησή του χαρακτηρίστηκε από εκτεταμένη νοθεία με «σωματεία - σφραγίδες», μαζικές διαγραφές αντιπάλων συνδικαλιστών με την κατηγορία της «συνοδοιπορίας» με τους κομμουνιστές, καθαίρεση διοικήσεων αντίπαλων σωματείων με δικαστικές αποφάσεις και σκανδαλώδη προσωπικό πλουτισμό του ίδιου και της έμπιστης ομάδας που τον περιέβαλλε.

Ταυτόχρονα αντίπαλος και συνεργάτης του Μακρή ήταν ο Δημήτρης Θεοδώρου (δωσίλογος επί Κατοχής), πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης για σχεδόν 20 χρόνια (1950-69), ο οποίος ξεκίνησε να αντιπολιτεύεται τον Μακρή από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 με ακόμα περισσότερο δεξιές και αντικομμουνιστικές θέσεις, ως επικεφαλής της «Επιτροπής Οργανώσεων Δημοκρατικής Λειτουργίας της ΓΣΕΕ».

Ο Μακρής πέθανε στις 3 Μαΐου 1980, σε ηλικία 76 ετώνΗ Βραδυνή, Ευχαριστήριο της συζύγου του αποβιώσαντα Φώτη Μακρή, 24-5-1980, σελ. 15. και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.Καθημερινή, Κοινωνικά, Μνημόσυνο 40 ημερών για Φώτιο Γ. Μακρή, 6-6-1980 (το μνημόσυνο έγινε στις 8/6/1980).

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα