Σέσαρ Λουίς Μενότι

Ο Σέσαρ Λουίς Μενότι (César Luis Menotti, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈsesaɾ ˈlwis meˈnoti], Ροσάριο, 5 Νοεμβρίου 1938 – Μπουένος Άιρες, 5 Μαΐου 2024), γνωστός ως El Flaco (Ο λιγνός) ήταν Αργεντινός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και προπονητής. Ως προπονητής, οδήγησε την Εθνική Αργεντινής στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1978.

 Βιογραφία 

 Πρώτα χρόνια 
Ο Μενότι μεγάλωσε στην περιοχή Φίσερτον του Ροσάριο. Ο πατέρας του ήταν φημισμένος πυγμάχος και χορευτής στην περιοχή, αλλά πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα όταν ο Σέσαρ ήταν έφηβος. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά το ταλέντο του ήταν στο ποδόσφαιρο από το οποίο αναζήτησε την οικονομική του αποκατάσταση.

 Καριέρα ως παίκτης 
Αγωνίστηκε για τοπικές ομάδες πριν ένας ανιχνευτής ταλέντων για την Ροσάριο Σεντράλ τον επέλεξε. Αγωνίστηκε στις κατηγορίες νέων και παρέμεινε τέσσερις σεζόν στη Ροζάριο προτού μεταγραφεί το 1964 στη Ράσινγκ, ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στη Μπόκα Τζούνιορς το 1965, όπου θα κέρδιζε τον πρώτο του τίτλο ως παίκτης, το πρωτάθλημα του 1965. Το 1968 ανταλλάχθηκε στη Σάντος, όπου ήταν συμπαίκτης του Πελέ (συχνά αναπληρωματικός του) και κατέκτησε το Καμπεονάτο Παουλίστα, το εθνικό πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς (Τουρνουά Ρομπέρτο Γκόμες Πεδρόσα) και την Σούπερ Διηπειρωτικό Κύπελλο.
Αγωνίστηκε επίσης για την εθνική ομάδα της Αργεντινής σε 11 αγώνες.

 Προπονητής 
Ταξίδεψε για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1970 ως θεατής στο Μεξικό και αποφάσισε να γίνει προπονητής ξεκινώντας την σταδιοδρομία του σε ηλικία μόλις 32 ετών. Με την Ουρακάν κέρδισε τον πρώτο του τίτλο, το πρωτάθλημα του 1973.

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής αποφάσισε να προσφέρει στον Μενότι τη θέση του εθνικού προπονητή το 1974 μετά την αποτυχία στη διοργάνωση ως συνέχεια και των προηγούμενων μεταπολεμικών διοργανώσεων. Σε ηλικία 36 ετών παραμένει ο νεότερος στην ιστορία της εθνικής ομάδας. Ως προπονητής ήταν υποστηρικτής του επιθετικού ποδοσφαίρου, σε μια κουλτούρα αθλήματος της Αργεντινής στην οποία η αποτελεσματικότητα και η ομορφιά, αν όχι ήταν αρκετά "διαζευγμένη", υπέστησαν τουλάχιστον έναν σαφή διαχωρισμό τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1960. Επέβαλε περισσότερη δομή στον στην τακτική, επιταχύνοντας το ρυθμό του παιχνιδιού και αγνοώντας μεγάλα ονόματα στην επιλογή της ομάδας του. Είναι η κύρια φιγούρα που έφερε επανάσταση στο εθνικό ποδόσφαιρο τη δεκαετία του 1970 και είναι ένας από τους σπουδαίους δασκάλους που είχε η χώρα. Ωστόσο, διέθετε και ποδοσφαιριστές που μπορούσαν να εφαρμόσουν ένα τέτοιο τρόπο παιχνιδιού στο γήπεδο. 

Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978, στον πρώτο γύρο η Αργεντινή νίκησε την Ουγγαρία και τη Γαλλία χωρίς να πείσει τους κριτικούς και μετά έχασε από την Ιταλία. Έτσι πέτυχε τη δεύτερη θέση στον προκριματικό γύρο μετά την Ιταλία και έπρεπε να παίξει τον δεύτερο γύρο στο Ροσάριο. Ο Μενότι έκανε διαφοροποιήσεις στην ομάδα και μια πειστική νίκη 2-0 επί της Πολωνίας στο δεύτερο γύρο ακολουθήθηκε από ισοπαλία 0-0 απέναντι στη Βραζιλία. Η τελευταία ημέρα είχε προγραμματιστεί ώστε η Αργεντινή να παίξει με το Περού γνωρίζοντας ήδη το αποτέλεσμα του αγώνα Βραζιλίας-Πολωνίας. Η Βραζιλία κέρδισε 3-1, η Αργεντινή χρειάστηκε νίκη με τέσσερα γκολ διαφορά για να φτάσει στον τελικό. Ο αγώνας με το Περού τελείωσε με νίκη 6-0 για την Αργεντινή. Ο τελικός απέναντι στην Ολλανδία ήταν αναμφισβήτητα ο καλύτερος αγώνας της Αργεντινής στη διοργάνωση. Η Αργεντινή νίκησε στην παράταση με 3-1 και σήκωσε το Κύπελλο. Η επιτυχία επισκιάστηκε από τα παρασκήνια του αγώνα με το Περού, όμως ο Μενότι επανέφερε στην κορυφή την Αργεντινή από εκείνη τη χρονιά και συνεχώς έκτοτε. Αυτό συμβαίνει γιατί ο Μενότι φρόντισε τόσο για τη γενική εικόνα, όσο και για τις μικρές λεπτομέρειες.

Το 1979 ο Μενότι ανέλαβε την Εθνική Αργεντινής Κ-20 και με ηγέτη το Ντιέγκο Μαραντόνα κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-20 στα γήπεδα της Ιαπωνίας. Η διοργάνωση ανέδειξε στην κορυφή του κόσμου το Μαραντόνα, ο οποίος απέδωσε τη νίκη στην προπονητική του Μενότι. Το 1980 η ομάδα αγωνίστηκε στο Μουντιαλίτο 1980 στην Ουρουγουάη, αλλά απέτυχε να φτάσει στον τελικό.

Διορίστηκε προπονητής της Μπαρτσελόνα το 1983, βοηθώντας την να κατακτήσει το Κύπελλο Ισπανίας, το Κύπελλο Ισπανικής Λίγκας και το Σούπερ Καπ Ισπανίας, πριν φύγει από το σύλλογο το 1984. Στους 15 μήνες παραμονής του, έφερε νέες εξαιρετικές ιδέες και τη διάσημη ατάκα του για τους «μικρότερους χώρους», ο τρόπος παιχνιδιού του ήταν να ασκήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη πίεση στον αντίπαλο. Ο τραυματισμός του Μαραντόνα και η πολύμηνη απουσία του στοίχισαν στην ομάδα τη σεζόν 1983-84, όμως οι ενδείξεις για την κακή εξωγηπεδικη ζωή του παίκτη δημιουργησαν προβλήματα ακόμα και στο πρόγραμμα προπονήσεων. Τελικά, η αντιπαράθεση οδήγησε τον παγκόσμιο πρωταθλητή τεχνικό να ζητήσει την εκδίωξη του παίκτη θεωρώντας ότι έτσι μόνο θα κατάφερνε η ομάδα να κατακτήσει το πρωτάθλημα που τελευταία φορά είχε πανηγυρίσει το 1974. Η ιστορία δικαίωσε το Μενότι με την κατάκτηση του τίτλου το 1985 όμως και ο ίδιος είχε απολυθεί από το σύλλογο. Παρά τις αντιπαραθέσεις τους, ο Μαραντόνα το 2019 δήλωσε ότι ήταν ο προπονητής που του είχε διδάξει τα περισσότερα. «Μας έκανε να τρέχουμε πιο γρήγορα από τους Γερμανούς και να παίζουμε σαν τους Βραζιλιάνους». 

Ακολούθως ανέλαβε αρκετές ομάδες για περισσότερο από δύο δεκαετίες μεταξύ των οποίων την Εθνική ομάδα του Μεξικού το διάστημα 1991-92 κλείνοντας την καριέρα του το 2007. Τον Ιανουάριο του 2019 ορίστηκε από την Ομοσπονδία της Αργεντινής ως διευθυντής του επιτελείου των εθνικών ομάδων της χώρας, θέση που διατήρησε έως το θάνατό του, προωθώντας το Λιονέλ Σκαλόνι στην ανάληψη της τεχνικής ευθύνης της Αργεντινής.

Διακρίθηκε για το πάθος του για το άθλημα και την επιθετική έμφαση που εμφύσησε στις ομάδες που αναλάμβανε, αποτελώντας έναν από τις πιο σημαντικούς και εμβληματικούς προπονητές στην ιστορία της Αργεντινής. Η αναλυτική του ικανότητα στο άθλημα υπήρξε κορυφαία. Σύμφωνα με τον ίδιο ο ρόλος του προπονητή συνοψίζεται ως εξής:  «Φανταστείτε ότι το ποδόσφαιρο είναι σαν μια ορχήστρα σπουδαίων μουσικών, αλλά το πρώτο πράγμα που πρέπει να προσέξετε ως προπονητές είναι οι μουσικοί, καθιστώντας σαφές τι θέλετε από τον βιολιστή, ώστε να έχει όλα όσα χρειάζεται για να παίξει με τους υπόλοιπους». Ως προπονητής της Ουρακάν είχε πει για τον τρόπο σκέψης του: «Θέλω να κερδίζω τον αγώνα, αλλά δεν υποχωρώ στην τακτική λογική ως τον μόνο τρόπο για να κερδίσω, μάλλον πιστεύω ότι η αποτελεσματικότητα δεν διαχωρίζεται από την ομορφιά». Στην πατρίδα του, το όνομά του ήταν συνώνυμο με την έννοια του να παίζεις ποδόσφαιρο με τον σωστό τρόπο. Για να εξηγήσει την προοπτική του, έλεγε ότι «το γκολ πρέπει να είναι μια πάσα στα δίχτυα». Το Menottismo, όπως έγινε γνωστό το στυλ του, δεν ήταν μόνο ποδοσφαιρική φιλοσοφία, αλλά και τρόπος ζωής. Η προσέγγισή του στο ποδόσφαιρο με βάση την κατοχή, τις μικρές πάσες και το παιχνίδι για την απόλαυση  και όχι μόνο για τη νίκη, άφησε το στίγμα του στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό τοπίο.

 Θάνατος 
Απεβίωσε από αναιμία στις 5 Μαΐου 2024 στο Μπουένος Άιρες, σε ηλικία 85 ετών.

 Τίτλοι και διακρίσεις 

 Παίκτης 

Μπόκα Τζούνιορς
 Πρωτάθλημα Αργεντινής: 1965

Σάντος
 Καμπεονάτο Παουλίστα: 1968
 Πρωτάθλημα Βραζιλίας: 1968
 Διηπειρωτικό Σούπερ Καπ: 1968

 Προπονητής 

Ουρακάν
 Πρωτάθλημα: 1973

Μπαρτσελόνα
 Κύπελλο Ισπανίας: 1982–83
 Λιγκ Καπ: 1983
 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 1983

Εθνική Αργεντινής Νέων
 Τουρνουά Τουλόν: 1975
 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA Κ-20: 1979

Εθνική Αργεντινής
 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA : 1978

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Todo-Argentina biography
 Red Argentina profile
 Futbol Factory profile

Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροσάριο Σεντράλ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράσινγκ Κλουμπ
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Γιουβέντους
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αργεντινής
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Μεξικού
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιούελς Ολντ Μπόις
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Ουρακάν
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπόκα Τζούνιορς
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρίβερ Πλέιτ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιντεπεντιέντε
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ροσάριο Σεντράλ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπαρτσελόνα
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΚ Σαμπντόρια
Κατηγορία:Προπονητές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Κατηγορία:Προπονητές νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982