Θερινό ηλιοστάσιο

Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει όταν η γωνία του ημι-άξονα κάποιου πλανήτη, είτε του βόρειου ή του νοτίου ημισφαιρίου, είναι πιο κεκλιμένη προς το αστέρι στο οποίο περιστρέφεται (τροχιά του πλανήτη). Η μέγιστη κλίση του άξονα της Γης προς τον ήλιο είναι 23 ° 44 '. Αυτό συμβαίνει δύο φορές ετησίως, στους οποίους χρόνους ο Ήλιος φτάνει στην υψηλότερη θέση του στον ουρανό, όπως φαίνεται από το βορρά ή το νότιο πόλο. Το θερινό ηλιοστάσιο είναι η ημέρα με τη μεγαλύτερη περίοδο φωτός της ημέρας και τη μικρότερη νύχτα του έτους σε αυτό το ημισφαίριο, όταν ο ήλιος βρίσκεται στην υψηλότερη θέση του στον ουρανό. Σε κάθε πόλο υπάρχει συνεχές φως της ημέρας την ώρα του θερινού ηλιοστασίου. Το αντίθετο γεγονός είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του ημισφαιρίου. Στο βόρειο ημισφαίριο, αυτό είναι το ηλιοστάσιο του Ιουνίου (20, 21 ή 22 Ιουνίου) και στο νότιο ημισφαίριο, αυτό είναι το ηλιοστάσιο Δεκεμβρίου (20, 21, 22 ή 23 Δεκεμβρίου). Από την προϊστορία, το θερινό ηλιοστάσιο ήταν μια σημαντική εποχή του χρόνου σε πολλούς πολιτισμούς και έχει χαρακτηριστεί από φεστιβάλ και τελετουργίες. Παραδοσιακά, στις εύκρατες περιοχές (ιδιαίτερα στην Ευρώπη), το θερινό ηλιοστάσιο θεωρείται ως το μέσο του καλοκαιριού και αναφέρεται ως μεσοκαλόκαιρο. αν και σήμερα σε ορισμένες χώρες και ημερολόγια θεωρείται η αρχή του καλοκαιριού.

Υπάρχουν ενδείξεις ότι το θερινό ηλιοστάσιο ήταν πολιτιστικά σημαντικό από τη νεολιθική εποχή. Πολλά αρχαία μνημεία στην Ευρώπη ειδικά, καθώς και σε μέρη της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αμερικής, ευθυγραμμίζονται με την ανατολή ή τη δύση του ηλίου στο θερινό ηλιοστάσιο (βλ. αρχαιοαστρονομία). Η σημασία του θερινού ηλιοστασίου διέφερε μεταξύ των πολιτισμών, αλλά οι περισσότεροι αναγνωρίζουν το γεγονός κατά κάποιο τρόπο με διακοπές, φεστιβάλ και τελετουργίες εκείνη την εποχή με θέματα γονιμότητας. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η παραδοσιακή ημερομηνία του θερινού ηλιοστασίου ήταν η 24η Ιουνίου. Στους γερμανόφωνους πολιτισμούς, η ώρα γύρω από το θερινό ηλιοστάσιο ονομάζεται «μέσο του καλοκαιριού». Παραδοσιακά στη βόρεια Ευρώπη το μεσοκαλόκαιρο θεωρούνταν η νύχτα 23–24 Ιουνίου, με το καλοκαίρι να ξεκινά την Πρωτομαγιά. Το θερινό ηλιοστάσιο εξακολουθεί να θεωρείται ως το μέσο του καλοκαιριού σε πολλούς ευρωπαϊκούς πολιτισμούς, αλλά σε ορισμένους πολιτισμούς ή ημερολόγια θεωρείται ως η αρχή του καλοκαιριού.Στη Σουηδία, το μεσοκαλόκαιρο είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές του έτους, όταν η χώρα κλείνει όσο και κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων.

Κατηγορία:Χρόνος στην αστρονομία