Κούλα Μαραγκοπούλου

Η  Κούλα Μαραγκοπούλου (Κυπαρισσία, 1910 ή 1913 - Αθήνα, 6 Μαΐου 1997) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος του 20ού αιώνα, από τις κυριότερες εκπροσώπους του εξπρεσιονισμού της πρώτης μεταπολεμικής ελληνικής γενιάς εικαστικών καλλιτεχνών.

 Βιογραφία 
Η Κούλα Μαραγκοπούλου γεννήθηκε το 1910 ή το 1913 στην Κυπαρισσία της Μεσσηνίας. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών κοντά στον Παύλο Μαθιόπουλο. Παρακολούθησε επίσης μαθήματα στη σχολή ζωγραφικής των Περικλή Βυζάντιου και Αλέκας Στύλου-Διαμαντοπούλου και κατόπιν (από το 1947 μέχρι το 1950) στο εργαστήριο του Γιώργου Μπουζιάνη. Η μαθητεία δίπλα στον τελευταίο αποδείχτηκε καταλυτική για τη μορφοποίηση της καλλιτεχνικής της ταυτότητας. Ο γνωστός τεχνοκριτικός Άγγελος Προκοπίου έγραψε σχετικά: η Κούλα Μαραγκοπούλου έμαθε από το δάσκαλό της τα μυστικά του συναισθηματικού παλμού του χρώματος και της γοητείας του αυθορμητισμού. 

Ανέπτυξε έντονη δημιουργική δραστηριότητα, καρπός της οποίας ήταν ένας πολύ σημαντικός αριθμός ατομικών εκθέσεων, από την πρώτη παρουσίαση της δουλειάς της στην αίθουσα του ξενοδοχείου Κεντρικόν το 1953, μέχρι και την τελευταία, το 1992. Το 1959 συμμετείχε στη Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας.

Έλαβε μέρος σε πολλές διεθνείς και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα (Ζυγός, Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος κ.αλ.) και στο εξωτερικό (Νέα Υόρκη, Κάϊρο, Ρώμη, Τρέντο, Παρίσι, Τύνιδα, Λονδίνο, επίσης σε Ολλανδία, Καναδά, Βέλγιο, Τουρκία, Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία και Σοβιετική Ένωση). Το 1960 συμμετείχε στην πρώτη μεταπολεμική έκθεση σύγχρονων καλλιτεχνών από την Ελλάδα που οργανώθηκε στην Κύπρο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Σωματείου Ελληνίδων Καλλιτεχνών και του Συλλόγου Οι φίλοι του Μπουζιάνη.

Η Κούλα Μαραγκοπούλου ήταν παντρεμένη με τον ποιητή Μιχάλη Κατσαρό, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον σκηνοθέτη Στάθη Κατσαρό. Πέθανε στις 6 Μαΐου 1997 στην Αθήνα.

Τεχνοτροπία - θεματογραφία
Η Μαραγκοπούλου ήταν επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από το Γιώργο Μπουζιάνη, δημιουργώντας τη δική της εξπρεσιονιστική τεχνοτροπία η οποία συνδύαζε παράλληλα και αφαιρετικά στοιχεία. Ήταν λάτρης του τοπίου, το οποίο απέδιδε με έντονη ιμπρεσιονιστική διάθεση, μετασχηματισμένη από έναν προσωπικό εξπρεσιονισμό. Δημιούργησε έτσι ένα εικαστικό ιδίωμα, το οποίο θεωρείται εμπνευσμένο και σπάνιο. Η ίδια η ζωγράφος έλεγε: Ο χώρος της ακουαρέλας είναι ο χώρος της άρνησης της φθοράς, γιατί η δημιουργία του πηγάζει άμεσα από την ψυχή του ζωγράφου, ο οποίος βλέπει σε μια στιγμή το αιώνιο. Η θεματογραφία των έργων της είναι προσωπογραφίες, απεικονίσεις της καθημερινότητας, η νεκρή φύση  και κυρίως το ελληνικό τοπίο.

Έργα της υπάρχουν στην Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνα), στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, όπως και σε πολλές Δημοτικές Πινακοθήκες της Ελλάδας. Επίσης, στις συλλογές των τραπεζών Αγροτική, Εθνική, Κτηματική, του Υπουργείου Παιδείας, στην Ελληνική Πρεσβεία στο Λονδίνο και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Ζωγράφοι του Εξπρεσιονισμού
Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι