Η Απεργία των Ψηφοφόρων

Η Απεργία των Ψηφοφόρων (La Grève des électeurs) είναι χρονικό του συγγραφέα Οκτάβιου Μιρμπό, που εκδόθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1888 στην εφημερίδα Le Figaro. Στη συνέχεια γνώρισε πολλές επανεκδόσεις με μορφή φυλλαδίου, συνήθως συνδεδεμένο με ένα άλλο χρονικό, το «Prélude», επίσης στη Le Figaro, στις 24 Ιουλίου 1889. 

 Η εκλογική απάτη 
Όπως όλοι οι αναρχικοί, ο Μιρμπό δε βλέπει την παγκόσμια ψηφοφορία και την προσφυγή στις εκλογές παρά μια απάτη με την οποία οι κυρίαρχοι αποκτούν φτηνά τη συγκατάθεση αυτών των ίδιων που καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται. Απευθυνόμενος στον μέσο ψηφοφόρο, «αυτό το σκεφτόμενο δίποδο, το προικισμένο, όπως πολλοί ισχυρίζονται, με βούληση, για να ασκεί υπερηφάνως το εκλογικό του δικαίωμα, με τη βεβαιότητα ότι εκπληρώνει το καθήκον του, εναποθέτοντας σε μια κάλπη ένα οποιοδήποτε ψηφοδέλτιο, ανεξαρτήτως του αναγραφόμενου ονόματος ή κόμματος» αναλαμβάνει λοιπόν να απομυθοποιήσει, να δυσφημίσει και να απονομιμοποιήσει το υποτιθέμενο δικαίωμα ψήφου, χάρη στο οποίο οι καταπιεσμένοι δεόντως αλλοτριωμένοι και αποβλακωμένοι, επιλέγουν ελεύθερα τα ίδια τους τα αρπακτικά: «Ανάμεσα στους κλέφτες και τους δημίους του, έχει τις προτιμήσεις του και ψηφίζει υπέρ του πιο άπληστου ή του πιο αιμοδιψούς. Ψήφισε χθες, θα ψηφίσει αύριο, θα ψηφίζει πάντα. Τα πρόβατα οδηγούνται στο σφαγείο. Είναι σιωπηλά και δεν ελπίζουν τίποτα. Τουλάχιστον όμως δεν ψηφίζουν τον σφαγέα τους ή τον αστό που θα τα καταβροχθίσει. Πιο ζώο από τα ζώα, πιο πρόβατο από τα πρόβατα, ο ψηφοφόρος εκλέγει τον σφαγέα του και επιλέγει τον αστό του. Έκανε τις επαναστάσεις για να κατακτήσει αυτό το δικαίωμα.»

Αντί να αποδεχθεί την ελευθερία του, ο ψηφοφόρος, αυτός ο «ανείπωτος ηλίθιος» δεν κάνει στην πραγματικότητα παρά να διαλέγει στον εαυτό του έναν κύριο, που τον θαμπώνει με υποσχέσεις αδύνατες να κρατήσει και που δεν έχει την παραμικρή έννοια για τα συμφέροντα των μεγάλων μαζών: συμμετέχει, κάνοντας το με την ίδια του την υποδούλωση. Ο Μιρμπό καλεί τους ψηφοφόρους να κάνουν την απεργία των κάλπεων και να συμπεριφερθούν, όχι ως αγελαία πρόβατα, αλλά ως αντικειμενικοί πολίτες.

 Διάδοση 
Η Απεργία των Ψηφοφόρων είναι το πιο γνωστό και το πιο εύκολα προσβάσιμο κείμενο του Μιρμπό στο διαδίκτυο (στα Γαλλικά υπάρχει σε αρκετούς ιστότοπους) γιατί διαδόθηκε μαζικά από ευρωπαϊκές αναρχικές ομάδες όλων των πιστεύω που έβλεπαν στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία, βασιζόμενη στις εκλογές, μια αυταπάτη εξαιρετικά επικίνδυνη για την πνευματική χειραφέτηση των προλετάριων. Με τη μορφή προκήρυξης, εκδόθηκε σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες: στα Γερμανικά« Der Streik der Wähler », στα Αγγλικά« Voters strike », στα Ισπανικά« La Huelga de los electores », στα ΕλληνικάΗ Απεργία των ψηφοφόρων, στα Ιταλικά« Lo sciopero degli elettori », στα ΟλλανδικάDe Kiezersstaking ou « De staking der kiezers », στα Πολωνικά« Strajk wyborców », στα Πορτογαλικά« A Greve dos eleitores », στα Ρωσικά (« Стачка избирателей »), στα Σερβικά« Štrajk glasačâ » και στα Αρμενικά« Ընտրողների գործադուլը ».

Παραπομπές σημειώσεις

 Εξωτερικοί Σύνδεσμοι 
   Octave Mirbeau, La Grève des électeurs, Éditions du Boucher, 2002.
  Pierre Michel, « Octave Mirbeau : Οι αντιφάσεις ενός αναρχικού συγγραφέα  », Littérature et anarchie (Λογοτεχνία και Αναρχία), Presses de l’Université du Mirail, 1998, 31-50.
   Λήμμα « Εκλογές », Dictionnaire Octave Mirbeau.
  The Voters Strike στο marxists.org  

Κατηγορία:Έργα του Οκτάβ Μιρμπώ
Κατηγορία:Χρονικά
Κατηγορία:Αναρχισμός