Εκλογές στο Μπενίν

Στο Μπενίν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα το 1964.Εκλογές στο Μπενίν, Βάση Δεδομένων Αφρικανικών Εκλογών. Το 1990 άρχισε ο πολυκομματισμός. 
 Προεδρικές εκλογές 
 Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2021) 

 Προηγούμενες προεδρικές εκλογές 
 1964 
Στη χώρα διενεργήθηκαν μονοκομματικές προεδρικές εκλογές στις 19 Ιανουαρίου του 1964 με μόνο υποψήφιο τον Σουρού-Μιγκάν Απιτί.  Νωρίτερα, είχαν διενεργηθεί οι πρώτες εκλογές, με μοναδικό υποψήφιο τον Ιμπέρ Μαγκά.

 1968 
Στις 5 Μαΐου του 1968 στη Δαχομέη, όπως ονομαζόταν τότε το Μπενίν, διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές με τον δρα Μπαζίλ Ατζού να κερδίζει πλειοψηφία με ποσοστό 84% των ψήφων. 26%).Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p93 ISBN 0-19-829645-2. Ωστόσο, οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω χαμηλής συμμετοχής (26%) και ο στρατός διόρισε πρόεδρο τον Εμίλ Ζινσού. Ο τελευταίος δέχτηκε με τον όρο να διενεργηθεί δημοψήφισμα για τον πρόεδρο, όπως και έγινε στις 28 Ιουλίου του 1968, οπότε το 73,6% υπερψήφισε τον πρόεδρο.

 1970 
Οι προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου 1970 επίσης ακυρώθηκαν λόγω πολιτικής βίας.Benin: Timeline BBC News Ο Ζιστίν Αομαντεγκμπέ-Τομετίν
κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 36%, όμως οι διαφωνίες μεταξύ των πολιτικών του βορρά και του νότου είχαν ως αποτέλεσμα να ακυρωθούν τα αποτελέσματα.Benin: History The Columbia Electronic Encyclopedia Σχηματίστηκε τριμελές προεδρικό συμβούλιο και εναλλασσόμενη προεδρία ανά διετία. Το συμβούλιο αποτελείτο από τους Σουρού-Μιγκάν Απιτί, Ιμπέρ Μαγκά (αμφότεροι  πρώην πρόεδροι) και τον πρώην πρωθυπουργό Τομετίν. Όλοι οι παραπάνω είχαν συγκεντρώσει ποσοστό πάνω από 25% των ψήφων. Ο Μαγκά υπηρέτησε ως πρόεδρος την πρώτη διετία και παρέδωσε την εξουσία στον Τομετίν το 1972. Ο τελευταίος ανατράπηκε με πραξικόπημα από τον Ματιέ Κερεκού. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 56,7%.

 1991 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο πολυκομματισμός έφτασε στη χώρα και οι πρώτες πολυκομματικές προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους, στις 4 Μαρτίου και στις 24 Μαρτίου του 1991 με τελικό νικητή τον Νισεφόρ Σολιό με ποσοστό 67,5% έναντι 32,5 για τον Κερεκού, με συμμετοχή  56,3% στον πρώτο γύρο και 64,1% στον δεύτερο.Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p94 ISBN 0-19-829645-2
Στις εκλογές του 1991 ήταν η πρώτη φορά στην μεταποικιοκρατική γαλλόφωνη Αφρική που ένας υποψήφιος της αντιπολίτευσης κέρδισε ελεύθερες εκλογές.

 1996 
Στις επόμενες προεδρικές εκλογές (3 Μαρτίου και 18 Μαρτίου 1996) ο υποστηριζόμενος από το Κόμμα Αναγέννησης του Μπενίν Νισεφόρ Σολιό (47,51% στον δεύτερο γύρο) ηττήθηκε από τον ανεξάρτητο Ματιέ Κερεκού (52,49%).'Kunle Amuwo, "The State and the Politics of Democratic Consolidation in Benin, 1990–1999", in Political Liberalization and Democratization in Africa (2003), ed. Ihonvbere and Mbaku. Ο Σολιό κατήγγειλε νοθεία, όμως το Συνταγματικό Δικαστήριο επικύρωσε τη νίκη του Κερεκού.Benin, Year in Review: 1996, Britannica.com. Voter turnout was 87.8% in the first round and 77.6% in the second round.<

 2001 
Στις αμέσως επόμενες εκλογές (4 και 18 Μαρτίου 2001) ο Κερέκου επανήλθε, καθώς οι κύριοι αντίπαλοί του, Σολιό και Αντριέν Ουνγκμπετζί αποσύρθηκαν από τον δεύτερο γύρο, καταγγέλλοντας νοθεία. Έτσι, ο Κερεκού αναμετρήθηκε στον δεύτερο γύρο με τον υποψήφιο που ήρθε 4ος στον πρώτο γύρο, τον Μπρούνο Αμουσού. Ως αποτέλεσμα, ο Κερεκού επανεξελέγη με ποσοστό 84% ."Benin 'day of mourning'" BBC News, 6 April 2001

 2006  

Στις προεδρικές εκλογές του 2006, που έγιναν στις 5 Μαρτίου και στις 19 Μαρτίου, πρόεδρος εξελέγη στο δεύτερο γύρο των εκλογών με 74,6% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί."Profiles of front-runners in presidential race", IRIN, 3-3-2006.

 2011 

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 2011. Πρόεδρος εξελέγη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 53,1% των ψήφων ο Γιαγί Μπονί έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. Η νίκη του Μπονί , παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.BBC News, Benin President Boni Yayi's victory confirmed, 21-3-2011.

 2016 

Στις  προεδρικές εκλογές του Μπενίν διεξήχθησαν στις 6 Μαρτίου 2016 πρόεδρος εξελέγη ο επιχειρηματίας Πατρίς Ταλόν με ποσοστό 65%."Newly-elected Benin president aims to reduce presidential terms", Reuters, 26-3-2016.

Βουλευτικές εκλογές
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν για πρώτη φορά στις 2 Μαΐου του 1959 με πολυκομματικό σύστημα. Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιανουαρίου 1964 ήταν μονοκομματικές. Με συμμετοχή ενός κόμματος ήταν και οι εκλογές στις 20 Νοεμβρίου 1979 (για 336 έδρες), 10 Ιουνίου 1984 και στις 18 Ιουνίου του 1989. Το 1990 άρχισε να εφαρμόζεται ο πολυκομματισμός και οι πρώτες τέτοιες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 17 Φεβρουαρίου του 1991.

 Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2026)

 Προηγούμενες εκλογές 
 Πριν την ανεξαρτησία 
 1925-1946 
Οι εκλογές για το Διοικητικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στη Δαχομέη για πρώτη φορά το 1925.Patrick Manning (2004) Slavery, Colonialism and Economic Growth in Dahomey, 1640-1960, Cambridge University Press, p267

Το Διοικητικό Συμβούλιο ιδρύθηκε το 1894.Richard Paraiso & Adrienne Paraiso (2015) Return to the Fatherland, WestBow Press Αν και δεν είχε εκλεγμένα μέλη, το Εμπορικό Επιμελητήριο επέλεγε ορισμένους από τους συμβούλους.Manning, p265 Ωστόσο, τρεις εκλεγμένες έδρες εισήχθησαν το 1925.

Δημιουργήθηκαν τρεις εκλογικές περιφέρειες για τις εκλογές: η Αμπομέι, η Ουίντα και το Πόρτο-Νόβο. Το δικαίωμα ψήφου ήταν εξαιρετικά περιορισμένο, με μόνο 470 άτομα εγγεγραμμένα στους εκλογικούς καταλόγους.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Dieter Nohlen & Klaus Landfried (1978) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p495 
Δύο από τις τρεις έδρες κερδήθηκαν από υποψηφίους που υποστηρίχθηκαν από τις γαλλικές αποικιακές αρχές. Ωστόσο, ο Πιερ Τζόνσον εξελέγη στην Ουίντα παρά την αντίθεση των Γάλλων.
Εκλογές για Διοικητικό Συμβούλιο διενεργήθηκαν και τα έτη 1928, 1930, 1932, 1934 και 1936.

 1946-1952 

Ορίστε η μετάφραση του λήμματος για τις εκλογές του 1946–1947 στη Δαχομέη, με τον κώδικα των παραπομπών προσαρμοσμένο στα αγγλικά και τα εσωτερικά links μεταφρασμένα στα ελληνικά:

Οι εκλογές για το Γενικό Συμβούλιο διεξήχθησαν στη Γαλλική Δαχομέη στις 15 Δεκεμβρίου 1946 και στις 5 Ιανουαρίου 1947.Joseph-Roger de Benoist (1982) Afrique occidentale française de 1944 à 1960, p537 Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για τη Δαχομεϊκή Προοδευτική Ένωση, η οποία κέρδισε τις 20 από τις 30 έδρες.Patrick Manning (2004) Slavery, Colonialism and Economic Growth in Dahomey, 1640–1960, Cambridge University Press, p276

Το Γενικό Συμβούλιο (Conseil Général) ιδρύθηκε ως μέρος των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που δημιούργησαν τη Γαλλική Τέταρτη Δημοκρατία. Διέθετε 30 έδρες, με 12 μέλη να εκλέγονται από το πρώτο εκλογικό σώμα και 18 από το δεύτερο εκλογικό σώμα.Mathurin C Houngnikpo & Samuel Decalo (2013) Historical Dictionary of Benin, Scarecrow Press, pp111–112

 1952-1959 
Οι εκλογές για την Εδαφική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Δαχομέη στις 30 Μαρτίου 1952. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Δαχομέης του Σουρού-Μιγκάν Απιτί κέρδισε τις 19 από τις 32 έδρες του δεύτερου εκλογικού σώματος.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Dieter Nohlen & Klaus Landfried (1978) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Ereste Halbband, p530  Μόνο δέκα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου που είχαν εκλεγεί το 1947 επανεξελέγησαν.Virginia Thompson & Richard Adloff (1958) French West Africa, Stanford University Press, p66

Το Νομοθετικό Συμβούλιο είχε δημιουργηθεί ως μέρος των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που συγκρότησαν τη Γαλλική Τέταρτη Δημοκρατία. Το 1952 μετατράπηκε σε Εδαφική Συνέλευση και διευρύνθηκε από 30 σε 50 έδρες. Η Συνέλευση εξελέγη από δύο εκλογικά σώματα: 18 μέλη από το πρώτο εκλογικό σώμα και 32 από το δεύτερο.Mathurin C Houngnikpo & Samuel Decalo (2012) Historical Dictionary of Benin, Scarecrow Press, p63
Οι επόμενες εκλογές για την Εδαφική Συνέλευση διεξήχθησαν στη Γαλλική Δαχομέη στις 31 Μαρτίου 1957. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Δαχομέης, το οποίο κέρδισε τις 35 από τις 60 έδρες.1957 Territorial Assembly Election African Elections Database

 1959 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δημοκρατία της Δαχομέης στις 2 Απριλίου 1959. Αν και η Δαχομεϊκή Δημοκρατική Ένωση (UDD) έλαβε τις περισσότερες ψήφους, κέρδισε τις λιγότερες έδρες. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα της Δαχομέης (PRD), το οποίο ήρθε δεύτερο σε αριθμό ψήφων, κέρδισε τις 37 από τις 70 έδρες της Νομοθετικής Συνέλευσης.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p92  Μετά τις εκλογές, το PRD και η UDD συμφώνησαν να μοιραστούν τις έδρες μιας εκλογικής περιφέρειας, με αποτέλεσμα το PRD να χάσει εννέα έδρες και η UDD να κερδίσει εννέα.Elections in Benin African Elections Database

 Μετά την ανεξαρτησία 
 1960 
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δημοκρατία της Δαχομέης στις 11 Δεκεμβρίου 1960. Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο που ψήφισε η Εθνοσυνέλευση, κάθε κόμμα υπέβαλε μια λίστα υποψηφίων για τις θέσεις του προέδρου, του αντιπροέδρου και για τις 60 έδρες της Εθνοσυνέλευσης. Η λίστα που θα λάμβανε τις περισσότερες ψήφους θα εξασφάλιζε όλα τα αξιώματα.

Το Κόμμα Ενότητας της Δαχομέης (PDU), προϊόν συγχώνευσης του Δαχομεϊκού Δημοκρατικού Συναγερμού και του Εθνικιστικό Κόμμα της Δαχομέης (πρώην PRD), κατέβηκε με μια λίστα υπό την ηγεσία των Ιμπέρ Μαγκά και Σουρού-Μιγκάν Απιτί. Η αντίπαλη Δαχομεϊκή Δημοκρατική Ένωση (UDD) συμμετείχε με λίστα υπό τους Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν και Σακά Κοτό Νγκομπί. Η λίστα του PDU έλαβε το 68% των ψήφων, με αποτέλεσμα ο Μαγκά να κερδίσει την προεδρία και το PDU να καταλάβει όλες τις έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ανήλθε στο 71%.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, pp80, 82, 90 

Μετά τις εκλογές, η Δαχομέη έγινε ουσιαστικά μονοκομματικό κράτος. Τον Απρίλιο του 1961 η εφημερίδα της αντιπολίτευσης DahoMatin απαγορεύτηκε και η UDD διαλύθηκε με προεδρικό διάταγμα. Στις 27 Μαΐου «αποκαλύφθηκε» μια υποτιθέμενη συνωμοσία για τη δολοφονία του Μαγκά και των υπουργών του, οδηγώντας στη σύλληψη του Αχομαντεγκμπέ και δύο πρώην μελών της UDD που τον είχαν βοηθήσει να συσπειρώσει τα συνδικάτα το 1956–1957. Η κυβέρνηση του Μαγκά απέτυχε τελικά να εδραιώσει την εξουσία της και ανατράπηκε από τον Κριστόφ Σογκλό το 1963.

 1964 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Δημοκρατία της Δαχομέης στις 19 Ιανουαρίου 1964. Ακολούθησαν το πραξικόπημα του Οκτωβρίου 1963 και το επακόλουθο συνταγματικό δημοψήφισμα στις 5 Ιανουαρίου 1964.Milutin Tomanović (1965) Hronika međunarodnih događaja 1964, Institute of International Politics and Economics, p232 (στα σερβοκροατικά) Το Δημοκρατικό Κόμμα της Δαχομέης (PDD) ήταν το μοναδικό κόμμα που συμμετείχε στις εκλογές και κέρδισε και τις 42 έδρες στην Εθνοσυνέλευση.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p92  Οι εκλογές διεξήχθησαν στο πλαίσιο των γεγονότων που ξεκίνησαν στις 28 Οκτωβρίου.

Ο ηγέτης του νικητήριου κόμματος θα γινόταν αυτόματα πρόεδρος. Ως επικεφαλής της λίστας του PDD, εξελέγη ο Σουρού-Μιγκάν Απιτί, ο οποίος προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως ένας από τους υπουργούς στη μεταβατική κυβέρνηση του Κριστόφ Σογκλό μετά το πραξικόπημα.Nohlen et al., p93 Ο Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν εξελέγη αντιπρόεδρος της δημοκρατίας και πρωθυπουργός. Σχημάτισε νέα κυβέρνηση στις 25 Ιανουαρίου.

 1979 
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν μετά τη μετονομασία της Δαχομέης σε Μπενίν (1975).
Οι εκλογές για την Εθνική Επαναστατική Συνέλευση διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 20 Νοεμβρίου 1979. Εκείνη την εποχή, η χώρα ήταν ένα μονοκομματικό κράτος υπό το Επαναστατικό Κόμμα του Λαού του Μπενίν, και στους ψηφοφόρους δόθηκε η επιλογή να εγκρίνουν ή όχι τη λίστα του κόμματος με τους 336 υποψηφίους. Η λίστα εγκρίθηκε από το 98% των ψηφοφόρων, με το ποσοστό συμμετοχής να φτάνει το 81%.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p90  Μετά τις εκλογές, ο Ματιέ Κερεκού εξελέγη Πρόεδρος (χωρίς αντίπαλο) από τη Συνέλευση στις 6 Φεβρουαρίου 1980.

 1984 
Οι εκλογές για την Εθνική Επαναστατική Συνέλευση διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 10 Ιουνίου 1984. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί για το 1983, αλλά η θητεία της Συνέλευσης παρατάθηκε κατά 18 μήνες.Benin Inter-Parliamentary Union Εκείνη την εποχή, η χώρα ήταν ένα μονοκομματικό κράτος υπό το Επαναστατικό Κόμμα του Λαού του Μπενίν, και στους ψηφοφόρους δόθηκε η επιλογή να εγκρίνουν ή όχι τη λίστα του κόμματος με τους 196 υποψηφίους (αριθμός μειωμένος από τους 336 των προηγούμενων εκλογών). Η λίστα εγκρίθηκε τελικά από το 98,2% των ψηφοφόρων, με το ποσοστό συμμετοχής να φτάνει το 93,1%.Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p90  Μετά τις εκλογές, ο Ματιέ Κερεκού επανεξελέγη Πρόεδρος (χωρίς αντίπαλο) από τη Συνέλευση στις 31 Ιουλίου.Elections in Benin African Elections Database

 1989 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 18 Ιουνίου 1989. Εκείνη την εποχή, η χώρα ήταν ένα μονοκομματικό κράτος υπό το Επαναστατικό Κόμμα του Λαού του Μπενίν, και στους ψηφοφόρους δόθηκε η επιλογή να εγκρίνουν ή όχι τη λίστα του κόμματος με τους 206 υποψηφίους για την Εθνική Επαναστατική Συνέλευση (αριθμός αυξημένος από τους 196 των εκλογών του 1984). Στις εκλογές, το 90% των ψηφοφόρων ενέκρινε τη λίστα, ενώ το 9% ψήφισε κατά. Η συμμετοχή ανήλθε στο 86%.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p90 Benin Inter-Parliamentary Union

Μετά τις εκλογές, ο Ματιέ Κερεκού επανεξελέγη Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο από τη Συνέλευση στις 2 Αυγούστου.

 1991 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 17 Φεβρουαρίου 1991 και ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές στη χώρα από το 1964. Η συμμαχία Ένωση για τον Θρίαμβο της Δημοκρατικής Ανανέωσης αναδείχθηκε η μεγαλύτερη παράταξη, κερδίζοντας 12 από τις 64 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 51,7%.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p91 

 1995 

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 28 Μαρτίου 1995, αν και η ψηφοφορία για δεκατρείς έδρες επαναλήφθηκε στις 28 Μαΐου, αφού το Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε τα αποτελέσματα λόγω παρατυπιών.

Το Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης αναδείχθηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση, κερδίζοντας 19 από τις 83 έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 75,8%.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p91 

Το Συνταγματικό Δικαστήριο κήρυξε άκυρο το αποτέλεσμα για μία έδρα, μειώνοντας το μέγεθος της Εθνοσυνέλευσης στις 82 έδρες.

 1999 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 30 Μαρτίου 1999. Το Κόμμα Αναγέννησης του Μπενίν διατήρησε τη θέση του ως το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση, αυξάνοντας τις έδρες του από 21 σε 27, ενώ το Κόμμα Δημοκρατικής Ανανέωσης κέρδισε μόνο 11 έδρες, σημειώνοντας μείωση κατά οκτώ. Machioudi Dissou, Le Bénin et l'épreuve démocratique : leçons des élections de 1991 à 2001, L'Harmattan, 2002, 163 p. 

 2003 
Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 30 Μαρτίου 2003.Elections in Benin African Elections Database Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για τα κόμματα του φιλοκυβερνητικού Προεδρικού Κινήματος που υποστήριζε τον Πρόεδρο Ματιέ Κερεκού, το οποίο κέρδισε τις 52 από τις 83 έδρες.

 2007 

Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπενίν στις 31 Μαρτίου 2007, παρουσιάζοντας καθυστέρηση από την αρχική ημερομηνία της 25ης Μαρτίου λόγω οργανωτικών δυσκολιών. Είκοσι έξι πολιτικά κόμματα και 2.158 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 83 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Υπήρχαν 24 εκλογικές περιφέρειες και 17.487 εκλογικά τμήματα.Beninese president's coalition takes lead in legislative elections: CENA Xinhua, 7 Απριλίου 2007

Στις εκλογές αυτές, οι Δυνάμεις Καουρί για ένα Αναδυόμενο Μπενίν (FCBE) αναδείχθηκαν ως το μεγαλύτερο κόμμα, κερδίζοντας 35 από τις 83 έδρες. Η συμμετοχή εκτιμήθηκε στο 58,69%. Η νέα Εθνοσυνέλευση ορκίστηκε στις 23 Απριλίου.Wilfried Léandre Houngbedji, Installation de la 5è législature: Des députés en sursis, Fagbohoun se plaint  L'Araignee, 23 Απριλίου 2007 

 2011 

Τα κόμματα που πρόσκεινται στον πρόεδρο Μπονί κέρδισαν τις βουλευτικές εκλογές του 2011, οι οποίες διεξήχθησαν με καθυστέρηση.

 2015 

 2019 

 2023 

Δημοψηφίσματα 
 Πριν την ανεξαρτησία 
 1945 

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Γαλλική Δαχομέη και στο Γαλλικό Τογκόλαντ στις 21 Οκτωβρίου 1945, ως μέρος του ευρύτερου γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος. Και στις δύο περιοχές, τα δύο ερωτήματα εγκρίθηκαν με μεγάλες πλειοψηφίες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 84%.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Dieter Nohlen & Klaus Landfried (1969) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p528 

 1946 
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Γαλλική Δαχομέη και στο Γαλλικό Τογκόλαντ στις 5 Μαΐου 1946, ως μέρος του ευρύτερου γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος. Το προτεινόμενο νέο σύνταγμα απορρίφθηκε από το 55% των ψηφοφόρων, με τη συμμετοχή να ανέρχεται στο 57%.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Ντίτερ Νόλεν & Klaus Landfried (1969) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p528 
Ένα δεύτερο μέσα στην ίδια χρονιά συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στη Δαχομέη (σημερινό Μπενίν) και στο Γαλλικό Τογκόλαντ στις 13 Οκτωβρίου 1946, ως μέρος του ευρύτερου γαλλικού συνταγματικού δημοψηφίσματος. Το προτεινόμενο νέο σύνταγμα απορρίφθηκε από το 73% των ψηφοφόρων στις δύο αυτές περιοχές, με τη συμμετοχή να ανέρχεται στο 47%.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Dieter Nohlen & Klaus Landfried (1969) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p528  Ωστόσο, το σύνταγμα εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων στο συνολικό αποτέλεσμα της γαλλικής επικράτειας.

 1958 
Ένα δημοψήφισμα για το νέο Σύνταγμα της Γαλλίας διεξήχθη στη Δαχομέη στις 28 Σεπτεμβρίου 1958, ως μέρος ενός ευρύτερου δημοψηφίσματος που πραγματοποιήθηκε σε ολόκληρη τη Γαλλική Ένωση. Με το νέο σύνταγμα, η χώρα θα γινόταν μέλος της νέας Γαλλικής Κοινότητας εάν αυτό γινόταν αποδεκτό, ενώ σε περίπτωση απόρριψης θα οδηγούνταν στην ανεξαρτησία. Το σύνταγμα εγκρίθηκε από το 98% των ψηφοφόρων.Frankreich, 28. September 1958 : Verfassung Direct Democracy

 Μετά την ανεξαρτησία 
 1964 
Στο Μπενίν το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα στις 5 Ιανουαρίου του 1964. Παράλληλα, με το σύνταγμα εκείνο θεσπίστηκε κοινοβούλιο με ένα σώμα και καταργήθηκε το όριο στις θητείες του προέδρου.

 1968 
Στις 31 Μαρτίου του 1968 εγκρίθηκε ένα ακόμα Σύνταγμα, από το 92,2%. Η συμμετοχή ήταν 81,8% και οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 1.126.155.Nohlen, D, Krennerich, M & Thibaut, B (1999) Elections in Africa: A data handbook, p89 ISBN 0-19-829645-2

 1990 
Το 93,2% ενέκρινε το Σύνταγμα που ισχύει και σήμερα, στο δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1990. Μάλιστα, οι ψηφοφόροι υπερψήφισαν με 73,3% την ύπαρξη ορίου ηλικίας για το αξίωμα του προέδρου.

 Παραπομπές 


Εκλο