Πικέρνη (Αλβανία)

Η Πικέρνη (αλβανικά: Piqeras) είναι χωριό εντός του πρώην δήμου του Λούκοβου, στο Νομό Αυλώνα, στη νότια Αλβανία. Κατά την μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 ενσωματώθηκε στο δήμο της Χιμάρας.  

 Δημογραφία 
Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 695 κάτοικοιΜιχάλης Κοκολάκης, "Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895" στο Βασίλης Παναγιωτόπουλος, Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, Δημήτρης Δημητρόπουλος, Μιχάλης Κοκολάκης και Ευδοκία Ολυμπίτου (επιμ.), Πληθυσμοί και οικισμοί του ελληνικού χώρου. Ιστορικά μελετήματα, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών/Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα 2003, σελ. 287.. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 750 ΈλληνεςΓενικόν Στρατηγείον Ελληνικού Στρατού, Χάρτης Εθνογραφικός της Βορείου Ηπείρου τω 1913. Εθνολογική στατιστική της Βορείου Ηπείρου τω 1913, Τύποις "Άγκυρας" - Ι. Κουμένου, Θεσσαλονίκη 1919, σελ. 12.. 

Κατά τη διάρκεια επιτόπιων εργασιών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 1992, η Πικέρνη αριθμούσε 991 κατοίκους, εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν Αλβανοί Ορθόδοξοι, με παρουσία πληθυσμιακών μειονοτήτων 100 Αλβανών Μουσουλμάνων και 50 Ελλήνων.

 Ιστορία 
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου (15ος αιώνας – 1912) το χωριό έχαιρε ειδικού διοικητικού καθεστώτος ως τμήμα της περιοχής της Χιμάρας.  Το 1742, οι κάτοικοι του γειτονικού αλβανικού μουσουλμανικού χωριού του Μπορς επιτέθηκαν στην Πικέρνη, ωθώντας ορισμένους Αλβανόφωνους Ορθόδοξους Χριστιανούς σε φυγή προς τη Νότια Ιταλία, όπου και ίδρυσαν το χωριό της Βίλλα Μπαντέσσα. Το 1744, επίθεση από ομάδες Αλβανών Μουσουλμάνων ώθησε τους Ελληνόφωνους κατοίκους της Πικέρνης να εγκαταλείψουν το χωριό.  Το 1798, το χωριό στοχοποιήθηκε κατά τη διάρκεια επίθεσης από τις δυνάμεις του Αλή Πασά, ο οποίος πέτυχε να θέσει υπό τον έλεγχό του το νότιο τμήμα της ευρύτερης περιοχής της Χιμάρας.  Το 1875, ορισμένες Αλβανόφωνες οικογένειες από την Βίλλα Μπαντέσσα με καταγωγή από την Πικέρνη αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν στη Νέα Πικέρνη, οικισμό ο οποίος ιδρύθηκε από το ελληνικό κράτος στην Πελοπόννησο, ωστόσο, εγκαταλείφθηκε ολίγον καιρό αργότερα λόγω οικονομικών προβλημάτων και δυσκολιών κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων του.

Ελληνικό σχολείο βρισκόταν σε λειτουργία στην Πικέρνη με σημείο εκκίνησης το 1871. Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση χρηματοδοτείτο από την τοπική ελληνική κοινότητα, ενώ κατά την περίοδο μεταξύ 1902-1904 επεκτάθηκε περαιτέρω με την ίδρυση παρθεναγωγείου και γυμνασίου. Το 1905, στα εκκλησιαστικά θέματα υπαγόταν στην επισκοπή της ΔρυϊνουπόλεωςΚαλλιβρετάκης 2003, σελ. 224. Το 1914, τοπικές ομάδες ενόπλων από την Πικέρνη υποστήριξαν τον αγώνα για την εγκαθίδρυση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου, ενώ, παράλληλα, συμμετείχαν ενεργά στη σκληρή μάχη η οποία δόθηκε για τον έλεγχο του γειτονικού χωριού Φτέρρα, καθώς και των υψωμάτων περιμετρικά του χωριού Τσόρραϊ. 

Το χωριό αποτελεί τη γενέτειρα του Αλβανού εθνικού ήρωα Βασίλ Λάτσι, ο οποίος επεχείρησε να δολοφονήσει τους Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, Βασιλέα της Ιταλίας, και Σεφκέτ Μπέη Βερλάτσι, Πρωθυπουργό της Αλβανίας, έπειτα από την κατάληψη της Αλβανίας από την Φασιστική Ιταλία. 

Παραπομπές

Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αυλώνα