Εκλογές στον Μαυρίκιο

Εκλογές διεξάγονται στο Μαυρίκιο ανά τετραετία για Εθνοσυνέλευση. Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 70 μέλη, εκ των οποίων τα 62 εκλέγονται για 4ετή θητεία σε 21 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και 8 επιπλέον μέλη "ηττημένα" που διορίζονται από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το κοινοβούλιο για πενταετή θητεία. Στο Μαυρίκιο λειτουργεί πολυκομματικό σύστημα.

 Εκλογές 
 Πρόσφατες εκλογές (2024) 

 Ιστορικό γενικών εκλογών 
 Πριν την ανεξαρτησία 
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1886, 1891, 1896, 1901, 1906, 1911, 1916, 1921, 1926, 1931, 1936, 1948, 1953, 1959, 1963 και 1967.

 1886 
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν για πρώτη φορά στον Μαυρίκιο μεταξύ 11 και 20 Ιανουαρίου 1886. Ακολούθησαν την εισαγωγή ενός νέου συντάγματος το προηγούμενο έτος. Οι Δημοκρατικοί και οι Μεταρρυθμιστές (επίσης γνωστοί ως Ολιγάρχες) κέρδισαν ο καθένας πέντε από τις δέκα εκλεγμένες έδρες.

Το νέο σύνταγμα προέβλεπε ένα 28μελές Συμβούλιο Κυβέρνησης, το οποίο αποτελούνταν από τον Κυβερνήτη, 12 αξιωματούχους, 5 διορισμένα μέλη και 10 εκλεγμένα μέλη. Τα δέκα εκλεγμένα μέλη αναδείχθηκαν από εννέα εκλογικές περιφέρειες που σχηματίστηκαν από τις εννέα περιφέρειες, με όλες τις περιφέρειες να εκλέγουν έναν βουλευτή εκτός από την Πορ Λουί, η οποία εξέλεγε δύο. Η ψηφοφορία πραγματοποιήθηκε σε κάθε εκλογική περιφέρεια διαφορετική ημέρα, ξεκινώντας από το Πορ Λουί στις 11 Ιανουαρίου και τελειώνοντας στο Γκραν Πορ στις 20 Ιανουαρίου.

Το δικαίωμα ψήφου για τις εκλογές ήταν αυστηρά περιορισμένο. Το δικαίωμα ψήφου περιοριζόταν σε άνδρες Βρετανούς υπηκόους ηλικίας 21 ετών και άνω, οι οποίοι κατείχαν 300 ₨ σε ακίνητη περιουσία ή κινητή περιουσία αξίας ₨3.000, είχαν μηνιαίο μισθό ₨50, πλήρωναν ενοίκιο ₨25 τον μήνα ή πλήρωναν τέλος αδείας τουλάχιστον ₨200 ετησίως. Επίσης, είχαν δικαίωμα ψήφου όσοι ήταν παντρεμένοι με ψηφοφόρους που πληρούσαν τις προϋποθέσεις, ή ο μεγαλύτερος γιος χήρας που πληρούσε τις προϋποθέσεις. Ως αποτέλεσμα, αν και ο πληθυσμός του Μαυρικίου ήταν 359.688, μόνο 4.061 άτομα είχαν δικαίωμα ψήφου, εκ των οποίων μόλις 253 ήταν Ασιάτες.

Συνολικά 25 υποψήφιοι συμμετείχαν στις εκλογές. Με επικεφαλής τον William Newton, οι Μεταρρυθμιστές κατέβασαν υποψήφιους και στις δέκα εκλογικές περιφέρειες. Οι Δημοκρατικοί πρότειναν εννέα, με τον αρχηγό τους Ονισίφο Μποζάρ να κατεβαίνει σε δύο περιφέρειες. Οι υπόλοιποι έξι υποψήφιοι ήταν ανεξάρτητοι, ένας εκ των οποίων (Arthur Pitot) κατέβηκε επίσης σε δύο περιφέρειες.

Παρά το περιορισμένο δικαίωμα ψήφου, οι ανακοινώσεις των εκλογών δημοσιεύθηκαν στα Αγγλικά, Γαλλικά, Χιντουστάνι (γραμμένα σε αραβικό αλφάβητο), Ταμίλ και Κινέζικα.

 Μετά την ανεξαρτησία (1968-σήμερα)
 1976 
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου 1976. Ήταν οι πρώτες γενικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν μετά την ανεξαρτησία της χώρας στις 12 Μαρτίου 1968 και διεξήχθησαν εννέα χρόνια μετά τις προηγούμενες εκλογές του 1967. Αν και οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για το 1972, ακυρώθηκαν από την κυβέρνηση συνασπισμού του Εργατικού Κόμματος–Μαυρικιανό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα–Μουσουλμανική Επιτροπή Δράσης λόγω πολιτικών αναταραχών. Το έτος πριν από αυτές τις εκλογές σημαδεύτηκε από τις φοιτητικές διαδηλώσεις του Μαΐου του 1975.

Το Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα κέρδισε τις περισσότερες έδρες, αλλά η κυβέρνηση σχηματίστηκε από το Κόμμα Ανεξαρτησίας (έναν συνασπισμό του Εργατικού Κόμματος, της Μουσουλμανικής Επιτροπής Δράσης και του Ανεξάρτητου Προοδευτικού Μπλοκ) και το Μαυρικιανό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Περίπου 400 υποψήφιοι που εκπροσωπούσαν τριάντα ένα κόμματα συμμετείχαν στις εκλογές, αλλά μόνο τρία κόμματα κέρδισαν έδρες. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 88%.Mauritius: 1976 Legislative Assembly election results EISA
Το εκλογικό σύστημα περιελάμβανε είκοσι εκλογικές περιφέρειες στον Μαυρίκιο, καθεμία από τις οποίες εξέλεγε τρία μέλη. Δύο έδρες εκλέγονταν από τους κατοίκους του Ροντρίγκες, και οκτώ έδρες συμπληρώνονταν από τους διορισμένους «καλύτερους ηττημένους» υποψηφίους.

 1982 
Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Μαυρίκιο στις 11 Ιουνίου 1982. Το αποτέλεσμα ήταν μια συντριπτική νίκη για τη συμμαχία Μαυρικιανού Μαχητικού Κινήματος – Μαυρικιανού Σοσιαλιστικού Κόμματος, η οποία κέρδισε και τις 60 απευθείας εκλεγμένες έδρες της ενδοχώρας. Ο Άνρουντ Τζάγκνοτ έγινε πρωθυπουργός του Μαυρικίου για πρώτη φορά, αντικαθιστώντας τον Σιγουσαγκούρ Ραμγκουλάμ, ο οποίος είχε κυβερνήσει τη χώρα από την ανεξαρτησία της.

Ο Ραμγκουλάμ είχε σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού μετά τις προηγούμενες εκλογές, αποτελούμενη από το Εργατικό Κόμμα Μαυρικίου και το Μαυριτιανό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, υπό την ηγεσία του Γκαετάν Ντιβάλ. Μετά από διάφορα σκάνδαλα που αντιμετώπισε η κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της θητείας της, συμπεριλαμβανομένης της κακοδιαχείρισης της οικονομίας και της αναβολής των εκλογών, η κυβέρνηση υπέστη συντριπτική ήττα, κερδίζοντας συνολικά μόνο τέσσερις έδρες «καλύτερου ηττημένου» στη Νομοθετική Συνέλευση, ενώ κανένας από τους υποψηφίους της δεν εξελέγη σε καμία περιφέρεια.

Το εκλογικό σύστημα περιελάμβανε είκοσι εκλογικές περιφέρειες στον Μαυρίκιο, καθεμία από τις οποίες εξέλεγε τρία μέλη. Δύο έδρες εκλέγονταν από τους κατοίκους του Ροντρίγκες, και έως οκτώ έδρες συμπληρώνονταν από το σύστημα των «καλύτερων ηττημένων, αν και μετά από αυτές τις εκλογές, απονεμήθηκαν μόνο τέσσερις έδρες «καλύτερου ηττημένου». Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 88,84%.Mauritius: 1982 Legislative Assembly election results EISA

Αυτές οι εκλογές αποτέλεσαν τις πρώτες από τις τρεις στις οποίες ένα κόμμα ή συμμαχία πέτυχε αποτέλεσμα 60-0, κερδίζοντας όλες τις εκλεγμένες έδρες της ενδοχώρας του Μαυρικίου.

Ο Ραμγκούλαμ έλαβε χρηματοδότηση από τη CIA κατά τη διάρκεια των εκλογών.

 1983 
Πρόωρες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Μαυρίκιο στις 21 Αυγούστου 1983. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για μια συμμαχία που αποτελούνταν από το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα (MSM), το Εργατικό Κόμμα και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Μαυρικίου (PMSD), τα οποία από κοινού κέρδισαν 46 έδρες. Το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα κέρδισε 32 έδρες, το Εργατικό Κόμμα εξασφάλισε δέκα έδρες και το PMSD πέντε. Από την άλλη πλευρά, το Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα περιορίστηκε σε 22 έδρες, από 42 στις προηγούμενες εκλογές. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 85,19%.

Οι εκλογές προκηρύχθηκαν από τον Άνρουντ Τζάγκνοτ, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός του Μαυρικίου μετά τη συντριπτική νίκη στις εκλογές του 1982, πέντε μήνες μετά τη διάσπαση της κυβερνητικής συμμαχίας λόγω διαφορών μεταξύ του υπουργού Οικονομικών Πολ Μπερενζέ και του Τζάγκνοτ. Ο τελευταίος ίδρυσε το MSM τον Απρίλιο του 1983 και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Μαυρικίου συγχωνεύθηκε με το νέο κόμμα. Ο Τζάγκνοτ παρέμεινε πρωθυπουργός με οριακή πλειοψηφία και, μη μπορώντας να τη διατηρήσει, αποφάσισε να προκηρύξει πρόωρες εκλογές μόλις έναν χρόνο μετά τις προηγούμενες.

Η εκλογική συμμαχία του Τζάγκνοτ τού επέτρεψε να παραμείνει πρωθυπουργός, ενώ επανέφερε στην κυβέρνηση τον Γκαετάν Ντυβάλ, ο οποίος έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, και τον Σιουσάγκαρ Ραμγκούλαμ, ο οποίος διορίστηκε τελικά γενικός κυβερνήτης, μετά τη βαριά ήττα τους στις εκλογές του 1982. Ο νεοεκλεγείς ηγέτης Σάτκαμ Μπουλέλ ανέλαβε το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών.

Το Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα υπέστη απώλειες μετά την αποχώρηση του Τζάγκνοτ και τη διάσπαση της συμμαχίας MMM–PSM. Ο Μπερενζέ, ηγέτης του κόμματος, δεν εξελέγη στο δικό του εκλογικό διαμέρισμα, ωστόσο, βάσει του συστήματος των καλύτερων ηττημένων, εξασφάλισε την έδρα του μέσω του αντιπροσωπευτικού συστήματος. Έπειτα διορίστηκε Αρχηγός της Αντιπολίτευσης, θέση που διατήρησε έως το 1987.

Η Νομοθετική Συνέλευση αποτελείται από 62 άμεσα εκλεγμένα μέλη· 60 εκπροσωπούν είκοσι τριεδρικές εκλογικές περιφέρειες και δύο εκλέγονται από μία εκλογική περιφέρεια στο νησί Ροντρίγκες. Οι εκλογές διεξάγονται με πλειοψηφικό σύστημα, με βάση το οποίο οι ψηφοφόροι διαθέτουν τόσες ψήφους όσες και οι διαθέσιμες έδρες. Στο πλαίσιο του αποκαλούμενου συστήματος των καλύτερων ηττημένων, εάν μια κοινότητα δεν εξασφαλίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, η Εκλογική Εποπτική Επιτροπή μπορεί να διορίσει έως οκτώ αποτυχόντες υποψηφίους από αυτές τις κοινότητες που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους.Mauritius: Background to the 1967 Legislative Assembly election EISA Η Εκλογική Επιτροπή διαιρεί το εκλογικό σώμα σε τέσσερις κοινότητες: Ινδουιστές, Μουσουλμάνους, Σινομαυρικιανούς και τη γενική πληθυσμιακή ομάδα, η οποία περιλαμβάνει τους ψηφοφόρους που δεν ανήκουν στις τρεις πρώτες. Εκτός αν ο Γενικός Κυβερνήτης διαλύσει πρόωρα τη Νομοθετική Συνέλευση, τα μέλη υπηρετούν πενταετή θητεία.

 1987
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Αυγούστου 1987. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τη Συμμαχία, η οποία αποτελούνταν από το Εργατικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα Μαυρικίου και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Μαυρικίου, που κέρδισε 44 από τις 70 έδρες.
Το εκλογικό σύστημα περιελάμβανε είκοσι εκλογικές περιφέρειες στον Μαυρίκιο, καθεμία από τις οποίες εξέλεγε τρία μέλη. Δύο έδρες εκλέγονταν από τους κατοίκους του Ροντρίγκες, ενώ έως και οκτώ έδρες συμπληρώνονταν μέσω του «συστήματος των καλύτερων ηττημένων».Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 85%.Mauritius: 1987 Legislative Assembly election results EISA

 1991 
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Σεπτεμβρίου 1991.Mauritius: 1991 National Assembly election results EISA Τρία κύρια κόμματα κέρδισαν έδρες σε αυτές τις εκλογές: το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα (MSM), το Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα (MMM) και το Εργατικό Κόμμα. Το MSM σχημάτισε συμμαχία με το MMM, ενώ το Εργατικό Κόμμα σχημάτισε συμμαχία με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Μαυρικίου (PMSD). Στις 17 Σεπτεμβρίου 1991 τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο συνασπισμός MSM–MMM κέρδισε 57 από τις 66 έδρες. Αυτό έδωσε το 95% των εδρών στον ηγέτη του MSM–MMM Άνρουντ Τζάγκνοτ και το 5% στον ηγέτη του Εργατικού Κόμματος–PMSD Ναβίν Ραμγκούλαμ.

 1995 
Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου 1995. Το αποτέλεσμα ήταν μια σαρωτική νίκη για τη συμμαχία του Εργατικού Κόμματος και του Μαυρικιανού Μαχητικού Κινήματος (MMM) υπό την ηγεσία του Ναβίν Ραμγκούλαμ,Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p618  η οποία κέρδισε και τις 60 έδρες των εκλογικών περιφερειών του Μαυρικίου. Μαζί με τις εκλογές του 1982, ήταν μία από τις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις στις οποίες ένα κόμμα κέρδισε όλες τις έδρες. Το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα (MSM) υπό τον Άνρουντ Τζάγκνοτ έχασε την εξουσία έπειτα από 13 χρόνια, με τον Τζάγκνοτ να παραιτείται δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Ο Ναβίν Ραμγκούλαμ έγινε πρωθυπουργός και διόρισε τον Πολ Μπερενζέ αναπληρωτή πρωθυπουργό.

Το εκλογικό σύστημα περιελάμβανε είκοσι εκλογικές περιφέρειες στο νησί του Μαυρικίου, καθεμία από τις οποίες εξέλεγε τρία μέλη. Δύο έδρες εκλέγονταν από τους κατοίκους του Ροντρίγκες, ενώ έως και οκτώ έδρες μπορούσαν να πληρωθούν μέσω του "συστήματος καλύτερου ηττημένου",Mauritius: Background to the 1967 Legislative Assembly election  EISA αν και σε αυτές τις εκλογές καλύφθηκαν μόνο τέσσερις. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 79,9%.Mauritius: 1995 National Assembly election results  EISA
Από τις 60 έδρες που κέρδισε η συμμαχία Εργατικού Κόμματος–MMM, το Εργατικό Κόμμα κατέλαβε 35 και το MMM 25.Elections in Mauritius African Elections Database

 2000 
Στις γενικές εκλογές στις 11 Σεπτεμβρίου 2000  εξελέγησαν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης.
Το αντιπολιτευόμενο Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα (MMM) κέρδισε αποφασιστικά τις εκλογές σε συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα (MSM), νικώντας τον κυβερνώντα συνασπισμό που ηγείτο το Εργατικό Κόμμα Μαυρικίου (MLP). Μαζί σχημάτισαν τον συνασπισμό MSM/MMM. Ως αποτέλεσμα, βάσει προεκλογικής συμφωνίας, ο Άνρουντ Τζάγκνοτ του Σοσιαλιστικού Μαχητικού Κινήματος ανέλαβε πρωθυπουργός του Μαυρικίου, προτού παραδώσει την εξουσία στον Πολ Μπερενζέ του Μαυρικιανού Μαχητικού Κινήματος το 2003.

 2005 

Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουλίου 2005, με την καταμέτρηση των ψήφων να πραγματοποιείται στις 4 Ιουλίου.

Η Κοινωνική Συμμαχία (Alliance Sociale), ένας συνασπισμός με επικεφαλής το Εργατικό Κόμμα Μαυρικίου (PTr) και με τη συμμετοχή του Κόμματος Μαυρικίου του Ξαβιέ-Λικ Ντιβάλ (PMXD), του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Μαυρικίου (MSN), των Πρασίνων, του Ρεπουμπλικανικού Κινήματος και του Μαυρικιανού Σοσιαλιστικού Μαχητικού Κινήματος (MMSM), κέρδισε τις εκλογές με 42 από τις 70 έδρες (38 εξελέγησαν άμεσα και άλλες 4 διορίστηκαν βάσει του "συστήματος καλύτερου ηττημένου"). Ο αρχηγός του PTr, Ναβίν Ραμγκούλαμ, διορίστηκε στη συνέχεια πρωθυπουργός στις 5 Ιουλίου, με τον Ρασίντ Μπιμπιζούν ως αναπληρωτή του. Τρεις ακόμη ηγέτες του συνασπισμού εξελέγησαν, αλλά ο ηγέτης των Πρασίνων δεν κατάφερε να εκτοπίσει τον απερχόμενο πρωθυπουργό Πολ Μπερενζέ από την εκλογική του περιφέρεια.

24 έδρες κέρδισε ο συνασπισμός του Μπερενζέ, που αποτελούνταν από το Μαυρικιανό Μαχητικό Κίνημα (MMM) και το Σοσιαλιστικό Μαχητικό Κίνημα (MSM)· από αυτές, οι 22 εξελέγησαν άμεσα και δύο διορίστηκαν ως «καλύτεροι ηττημένοι». Ο Πράβιντ Τζάγκνοτ, αρχηγός του MSM, έχασε την έδρα του από υποψήφιο της Κοινωνικής Συμμαχίας.

Οι δύο έδρες που προορίζονταν για το νησί Ροντρίγκες κερδήθηκαν από το Κίνημα Ροντρίγκες (OPR)· δύο ακόμη μέλη του OPR διορίστηκαν ως «καλύτεροι ηττημένοι».
Ο συνολικός αριθμός των ψήφων είναι υψηλότερος από τον πληθυσμό, επειδή οι ψηφοφόροι μπορούσαν να ρίξουν έως και τρεις ψήφους.Adam Carr

 2010 

Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στις 5 Μαΐου 2010, ο Ναβίν Ραμγκούλαμ επανεξελέγη στην πρωθυπουργία, με 41 έδρες για το Εργατικό Κόμμα έναντι 18 έδρες για το MMM του Πολ Μπερενζέ και 1 έδρα για τον Σελ Μία του FSM.Bloomberg Business Week, Mauritius’s Ruling Coalition Wins Increased Majority (Update1), 6 Μαΐου 2010. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν γύρω στο 76%.

 2014 

 2019 

 Προεδρική εκλογή (2024)
O Πρόεδρος του Μαυρίκιου εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση.
Η τελευταία έμμεση εκλογή διεξήχθη στις 7 Δεκεμβρίου 2024. Ο Ντάραμ Γκοκούλ εκλέχθηκε ομόφωνα από τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης.

 Παραπομπές