Το Αστέρι του Νότου

Το Αστέρι του Νότου ((τίτλος πρωτοτύπου: L'Étoile du sud) είναι μυθιστόρημα του Πασκάλ Γκρουσέ, που πωλήθηκε στον εκδότη Hetzel, και στη συνέχεια αναθεωρήθηκε σε μεγάλο βαθμό και υπογράφηκε από τον Ιούλιο Βερν και κυκλοφόρησε ως έργο του Ιουλίου Βερν από τον εκδότη, για εμπορικούς λόγους. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1884, από τον εκδότη του Βερν, τον Ζυλ Ετζέλ.

 Πλοκή 
Η ιστορία εκτυλίσσεται στη Νότια Αφρική, όπου τα αδαμαντωρυχεία έχουν προσελκύσει τυχοδιώκτες από όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους, βρίσκεται και ο Γάλλος χημικός Συπριέν Μερέ, ο οποίος έχει επισκεφτεί το μέρος με σκοπό να μελετήσει το σχηματισμό των διαμαντιών. Κατά τη διαμονή του εκεί, ερωτεύεται την κόρη του κυρίου Ουότκινς, ο οποίος είναι πλούσιος γαιοκτήμονας και αδαμαντωρύχος της περιοχής, την Άλις, και την ζητάει σε γάμο. Όμως ο κύριος Ουότκινς δεν θέλει για γαμπρό τον Συπριέν, διότι τα πτυχία του, οι σπουδές του και ο επιστημονικός μισθός του δεν τον εντυπωσιάζουν, αλλά και διότι δεν έχει επαρκές ανάστημα στην τοπική κοινότητα. Τότε ο Συπριέν αποφασίζει να κερδίσει την Άλις κατασκευάζοντας το πρώτο συνθετικό διαμάντι, μέσα σε ένα εργαστήριο.

 Αλλαγές 
Ο Ιούλιος Βερν έκανε αρκετές αλλαγές στο αρχικό μυθιστόρημα:

 Προστέθηκαν δύο κεφάλαια, καθώς τέσσερα κεφάλαια διαγράφηκαν, αλλά προστέθηκαν έξι νέα.
 Η Άλισον Γουότκινς γίνεται Άλις Γουότκινς.
 Ο Τόμας Χόπκινς γίνεται Τόμας Στιλ.
 Ένας πρόσθετος χαρακτήρας: ο Μπαρντίκ, ο δεύτερος Καφίρ και γνωστός του Ματακίτ.
 Δύο αποσπάσματα που έχουν διαγραφεί, σχετικά με την κατασκευή αλουμινίου.

 Επιρροή 
Το Άστρο του Νότου ενέπνευσε τον διάσημο Ιταλό κομίστα Ρομάνο Σκάρπα να γράψει και να σχεδιάσει ιστορία με τον ίδιο τίτλο, όπου όμως το αντικείμενο του πόθου δεν είναι διαμάντι, αλλά ένα σπάνιο κοχύλι.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Original text of the novel in French on Wikisource.
  L'Étoile du sud, audio version 20px

Αστερι