Ισαάκ Αργυρός

Ο Ισαάκ Αργυρός (1300/1312 - 1375) ή Άργυρος, ήταν βυζαντινός μαθηματικός και θεολόγος ο οποίος ασχολήθηκε με μελέτες αριθμητικής, γεωμετρίας και αστρονομίας.  

Δραστηριοποιήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και θεωρείται σημαντικός λόγιος σχετικά με τα έργα αστρονομίας του Κλαύδιου Πτολεμαίου (2ος αιώνας), καθώς και έγραψε επίσης σχόλια στα Στοιχεία του Ευκλείδη (3ος αιώνας π..Χ.).  Στις επιστημονικές ενασχολήσεις του ο Νικηφόρος Γρηγοράς ήταν δάσκαλος του, και επηρεάστηκε και από τα έργα του Θεοδώρου Μετοχίτη.  Αναφέρεται επίσης πως ανήκε στην παράταξη των αντιπαλαμικών κατά την ησυχαστική έριδα του 14ου αιώνα.

 Ιστορικό 

 Επιστήμες 
Έγραψε δυο πραγματείες με θεματολογία από τα μαθηματικά, γεωγραφία, αστρονομία και ημερολογιακή σύνταξη, όπου και ανέλυσε τις κινήσεις των πλανητών και άλλων ουράνιων σωμάτων και τα αστρονομικά στοιχεία από τους Πρόχειρους Κανόνες  και την Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου.   Το έργο αυτό μετέπειτα αντιγράφηκε και οικειοποιήθηκε από τον λόγιο του 17ου αιώνα, Ιωάννη Αβράμιο.  

Στα τέλη της δεκαετίας του 1360, εμπνεόμενος από παλαιότερο παρόμοιο του Νικηφόρου Γρηγορά, έγραψε και μια πραγματεία σχετικά με το εργαλείο του αστρολάβου.

Επιπλέον έργα του περιλαμβάνουν τον υπολογισμό των τετραγωνικών ριζών σε μη τετραγωνικούς αριθμούς, μια μελέτη σχετικά με τα Γεωμετρικά του Ήρωνα, και μια επίσης πραγματεία η οποία ασχολείται με τη γεωδαισία και έχει επίσης προέλευση τον Ήρωνα.  Έγραψε επίσης σχολιασμό στο έργο Γεωγραφική Υφήγησις του Πτολεμαίου καθώς και σχολιασμό στα Αρμονικά του.

Τα έργα του σχετικά με αστρονομία, περιγράφονται στην ανθολογία αστρονομίας του 1630, Ουρανολόγιο, του Ντενί Πέτο (Denis Pétau).

 Θεολογία 
Ο Άργυρος ανήκε στην παράταξη των αντιπαλαμικών κατά την περίοδο της ησυχαστικής έριδας, μαζί με τον Γρηγορά και τον Βαρλαάμ Καλαβρός, ενάντια στον αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ´ Καντακουζηνό και τον θεολόγο και μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γρηγόριο Παλαμά, γράφοντας 3 αντιπαλαμικές πραγματείες, καθώς και μια επίθεση σύμφωνα με τα διδάγματα του Βαρλαάμ ενάντια στον Θεόδωρο Δεξιό. Είναι πιθανώς επίσης ο συγγραφέας ενός τόμου ο οποίος εκδόθηκε από το πατριαρχείο της Αντιοχείας. 

 Eργογραφία 
 Παράδοσις των περσικών κανόνων  
 Τα περί μερών ποιητικών 
 Πτολεμαίου και Θεώνος πρόχειροι κανόνες

Παραπομπές

 Σχετική βιβλιογραφία 
  Tihon, Anne. “L’astronomie byzantine à l’aube de la Renaissance (de 1352 à la fin du XVe siècle).” Byzantion 64 (1996): 244–280
  Lefort, Jacques, René-Claude Bondoux, Jean-Claude Cheynet, et al., with the collaboration of J.-M. Martin. Géométries du fisc byzantin. Paris: Réalités Byzantines, 1991. On geodesy.
  Allard, André. “Le petit traité d’Isaac Argyre sur la racine carrée.” Centaurus 22 (1978): 1–43. Treatise on the square root. Delatte, Armand. Anecdota Atheniensia et alia: Tome II, Textes grecs relatifs à l’histoire des sciences. Paris: Faculté de Philosophie et Lettres, Liège and Librairie E. Droz, 1939
 Pingree, David. “The Astrological School of John Abramius.” Dumbarton Oaks Papers25 (1971): 191–215.
 Schissel, Otmar. “Die Österrechnung des Nikolaos Artabasdos Rhabdas.”Byzantinisch-Neugriechische Jahbücher 14 (1937–1938): 43–59.
 Migne, J.-P. Patrologia graeca, t.19, Paris, n.p., 1857: col.
 1279–1316. Reproduction of Denys Petau, Uranologion sive systema variorum authorum, Paris, n.p., 1630, pp. 359–383. Easter treatise.
 Petau, Denis. Uranologion sive systema variorum authorum.Paris. 1630, pp. 359–383. A reproduction edited by J. Migne. Patrologia graeca t. 19: col. 1279–1316. city1857.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 "Argyrus, Isaac." Complete Dictionary of Scientific Biography. 2008.Encyclopedia.com. 30 Apr. 2015 - Bιογραφία και σε βάθος περιγραφή των μελετών του Ισαάκ Αργυρού
 Royal MS 16 C XX, Digitised Manuscripts, British Library  - Ψηφιοποιημένο αντίγραφο χειρόγραφου, σε υψηλή ευκρίνεια, του έργου Μέτρα ποιητικά του Αργυρού

Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί θεολόγοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί μαθηματικοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα