Ιοβιανός ο Ύπατος

Ο Ιοβιανός, επονομαζόμενος Ύπατος ή και Κηπάριος (Ceparius)Romanin, Samuele (1853). Storia documentata di Venezia. Τόμος Α'. Pietro Naratovich tipografo editore, σελ. 117, ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και στρατηγός. Σύμφωνα με την παράδοση, διετέλεσε Magister Militum (στρατηλάτης) του Δουκάτου της Βενετίας το 741. 

 Βιογραφία 
Ο Ιοβιανός υπήρξε σύμφωνα με την μεταγενέστερη μεσαιωνική παράδοση ο τέταρτος στρατιωτικός διοικητής στην διαδοχή της διακυβέρνησης της Βενετίας μετά την δολοφονία του Δόγη Όρσο Ιπάτο, διαδεχόμενος στην εξουσία τον γιο του τελευταίου, Θεοδάτου, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της διακυβέρνησης για το προηγούμενο έτος.

Έλαβε από την Κωνσταντινούπολη τον τίτλο του υπάτου, ενδεχομένως για την βοήθεια που προσέφερε στον Έξαρχο της Ραβέννας Ευτύχιο, ο οποίος βρήκε καταφύγιο στην Βενετία μετά την κατάληψη της Ραβέννας από τους Λομβαρδούς, όπου και εγκαταστάθηκε έως την ανακατάληψη της της πόληςRösch, Gerhard (1991). «Deodato». Dizionario Biographico degli Italiani . Τόμος 39. Istituto della Enciclopedia Italiana. σελ. 1-2.Cessi, Roberto (1963). Venezia ducale. Τόμος Α'. Deputazione di storia patria per le Venezie. σελ. 104.Rendina, Claudio (1984). I dogi. Storia e segreti. Newton Compton. σελ. 29..

Στην διάρκεια της περιόδου διακυβέρνησής του συνεχίστηκε η ένοπλη σύγκρουση μεταξύ της Ερακλέα και του Εκίλιο, με μία μάχη να λαμβάνει χώρα στην περιοχή η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Torre del Caligo.

 Παραπομπές 

Πηγές

Σαμουέλε Ρομανίν, Storia documentata di Venezia, Pietro Naratovich tipografo editore, Venezia, 1853.
Heinrich Kretschmayr, Geschichte von Venedig, Band I: Bis zum Tode Enrico Dandolos, Gotha 1905

Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κατηγορία:Βυζαντινοί ύπατοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες
Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες της Βενετίας