Σεμιόν Τιμοσένκο

Ο Σεμιόν Κονσταντίνοβιτς Τιμοσένκο (Семён Константи́нович Тимоше́нко, Φουρμάνκα, Βεσσαραβία, 18 Φεβρουαρίου 1895 - 31 Μαρτίου 1970Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 2 Απριλίου 1970, σελ. 1: "Απέθανε ο στρατάρχης Τιμοσένκο") ήταν Ουκρανός στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης και ανώτερος διοικητής του Ερυθρού στρατού, που τιμήθηκε δυο φορές σαν ήρωας της χώρας του. Ήταν επίσης, συμπέθερος του Στάλιν.

Γιος αγρότη που απασχολούταν σαν κολίγος, ο Σεμιόν κατατάχθηκε το 1915 στον Α’ Π.Π. ως χειριστής πυροβόλου, στο 1ο Σύνταγμα Οράνιεμπάουμ. Το 1917 και ενώ έφερε το βαθμό του δεκανέα, χειροδίκησε σε βάρος ενός αξιωματικού και παραπέμφθηκε σε στρατοδικείο. Ωστόσο, απαλλάχθηκε της κατηγορίας ύστερα από επέμβαση του «Συμβουλίου Εργατών και Στρατιωτών». Στη συνέχεια πήρε μέρος στον Ρωσικό εμφύλιο ως αξιωματικός των μπολσεβίκων, διοικητής Ιπικκού (2ης ταξιαρχία, 6η μεραρχία), όπου τραυματίσθηκε σοβαρά.

Το 1923 αποφοίτησε από την Ανώτερη Στρατιωτική Ακαδημία και το 1925 τοποθετήθηκε κομισάριος διοικητής του 3ου Σώματος Ιππικού. Το 1933 προήχθη σε διοικητή της στρατιωτικής περιοχής της Λευκορωσίας και δυο χρόνια μετά έγινε μέλος του πρώτου ανωτάτου σοβιέτ. Το 1939 συμμετείχε στην εισβολή στην Πολωνία και στο Σοβιετο-Φινλανδικό πόλεμο, τον οποίο διεύθυνε προσωπικά. Το 1940 τιμήθηκε με το Παράσημο του Ήρωα της ΕΣΣΔ και ανέλαβε κομισάριος άμυνας, επιφορτισμένος με το έργο της αναμόρφωσης του Κόκκινου Στρατού. Την ίδια εποχή η κόρη του παντρεύτηκε το γιο του Στάλιν, Βασίλι.

Το 1941 και μετά τη ναζιστική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ ο Τιμοσένκο έλαβε θέση αρχιστράτηγου στη Μόσχα. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους με εντολή του Στάλιν μετέβη στο δυτικό μέτωπο σαν διοικητής. Το φθινόπωρο ανέλαβε τον έλεγχο και του νοτιοδυτικού μετώπου και ανακατέλαβε το Ροστώφ ενώ στις αρχές του 1942 ήταν επικεφαλής του φινλανδικού μετώπου. Το Μάιο του 1942 επιχείρησε μια ευρεία αντεπίθεση στο Χάρκοβο αλλά απέτυχε και μετακλήθηκε στην πρωτεύουσαΤο μεγάλο λάθος του Χίτλερ στη Μόσχα  Έπειτα, τοποθετήθηκε κατά σειρά διοικητής διαφόρων άλλων μετώπων του πολέμου (Στάλινγκραντ, Καυκάσου, Βαλτικής).

Μετά τη λήξη του πολέμου ο Τιμοσένκο θήτευσε σαν διοικητής Ουραλίων και Λευκορωσίας, ενώ στα 1960 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής του υπουργείου άμυνας και το 1961 έγινε πρόεδρος της κρατικής επιτροπής βετεράνων πολεμιστών.

Πέθανε από καρκίνο το 1970 και η σορός του ενταφιάσθηκε στον τοίχο του Κρεμλίνου.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Δημήτριος Γεδεών, «Στρατάρχης Τιμοσένκο, ένας λησμονημένος ήρωας του ανατολικού μετώπου», περιοδικό «Ιστορικά Θέματα», περίοδος Β’, τεύχος 98, Ιανουάριος 2011, σελ. 106-117.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης