Alfa Romeo 145/146

Η Alfa Romeo 145 (Tipo 930A) και η Alfa Romeo 146 (Tipo 930B) ήταν δύο μικρομεσαία αυτοκίνητα της κατηγορίας C, που κατασκευάζονταν από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo. Η 145 είχε 3-πορτο αμάξωμα και παρήχθη από τον Ιούλιο του 1994 έως τον Ιανουάριο του 2001, ενώ η 146 είχε 5-πορτο αμάξωμα και παρήχθη από τον Ιανουάριο του 1995 έως τον Δεκέμβριο του 2001. Και τα δύο, αντικατέστησαν την Alfa Romeo 33 και τελικώς αντικαταστάθηκαν τον Νοέμβριο του 2000 από την Alfa Romeo 147, αν και η παραγωγή τους συνεχίστηκε για λίγο ακόμα.

 Ιστορικό 
Αρχικά, το αμάξωμα σχεδιάστηκε για τη Lancia Delta δεύτερης γενιάς (1993 - 1999) και ήταν εξαιρετικά παρόμοιο με αυτό της εκδοχής Alfa 146 αλλά σε κοντό notchback στο πίσω μέρος. Στις δοκιμές που έγιναν μέσα σε αεροδυναμική σήραγγα, τοποθετήθηκε ένα μπλοκ διογκωμένης πολυστερίνης (EPS - Expanded polystyrene, γνωστή στην Ελλάδα και σαν φελιζόλ) στο καπό του χώρου αποσκευών και δημιουργήθηκε ένα hatchback που πέτυχε πολύ καλές αεροδυναμικές τιμές. Όταν το διοικητικό συμβούλιο της Fiat είδε αυτό το μοντέλο, αποφασίστηκε ότι ο σχεδιασμός θα ήταν λιγότερο κατάλληλος για μια Lancia και περισσότερο για μια Alfa Romeo. Ως αποτέλεσμα, το μπροστινό μέρος διαμορφώθηκε μετά στο γνωστό σχήμα και σχεδιάστηκαν λεπτομερείς λύσεις με την τυπική αισθητική της Alfa Romeo.

Η Alfa Romeo 145/146 βασίστηκε στο πλαίσιο αμαξώματος του Fiat Tipo, όπως συνέβη επίσης και με τη Lancia Delta δεύτερης γενιάς. Ειδικά όμως για την Alfa Romeo 145/146, το πλαίσιο τροποποιήθηκε εκτενώς για να επιτρέψει τη χρήση των διαμήκων κινητήρων μπόξερ της Alfa Romeo. Ως αποτέλεσμα του κοινού σασί, η Alfa Romeo 145/146 υπέστη επίσης τις τροποποιήσεις που υπέστη το Fiat Tipo κατά τη διάρκεια της καριέρας του μοντέλου.

 Ανανεώσεις 
Με την αναθεώρηση τον Δεκέμβριο του 1996, η παλέτα των κινητήρων άλλαξε από boxer σε τετρακύλινδρους σε σειρά κινητήρες με διπλή ανάφλεξη, καθώς οι κινητήρες boxer δεν μπορούσαν πλέον να πετύχουν τις επιθυμητές τιμές απόδοσης και κατανάλωσης καυσίμου, λόγω του αισθητά υψηλότερου βάρους του οχήματος. Τέσσερις βενζινοκινητήρες με κυβισμό 1.4 έως 2.0 λίτρα και 16-βαλβίδοι ήταν διαθέσιμοι, καθώς και ο υπερτροφοδοτούμενος πετρελαιοκινητήρας.

Δεν έγιναν αξιόλογες εξωτερικές αλλαγές στο αμάξωμα, με εξαίρεση κάποιες λεπτομέρειες: προστέθηκε στάνταρ τρίτο φως φρένων, οι επενδύσεις των τροχών έγιναν ελαφρώς πιο καμπυλωτές και συνέχισαν να έχουν ένα ανάγλυφο λογότυπο της Alfa Romeo, η απόληξη της εξάτμισης του συστήματος εξάτμισης έγινε στρογγυλή και οι υαλοκαθαριστήρες επανασχεδιάστηκαν. Επιπλέον, η ονομασία του κινητήρα δεν βρισκόταν πλέον στην αριστερή πλευρά του καπό του χώρου αποσκευών πίσω από την επιγραφή «145» ή «146», αλλά στη δεξιά πλευρά, μαζί με την επιγραφή T.SPARK ή TD.

Στο σαλόνι, ωστόσο, έλαβαν χώρα σημαντικές αλλαγές: υπήρχε μια δίχρωμη κεντρική κονσόλα με βελτιωμένα χειριστήρια εξαερισμού και στρογγυλούς αεραγωγούς και το τιμόνι απέκτησε ένα συνημμένο, έγχρωμο λογότυπο της Alfa Romeo. Επιπλέον, μια υφασμάτινη λωρίδα που εκτείνεται από αριστερά προς τα δεξιά, ταίριαζε καλύτερα με το επιλεγμένο χρώμα του εσωτερικού και είχε ενσωματωθεί στο ταμπλό, γεγονός που αναβάθμισε περαιτέρω το εσωτερικό. Ολόκληρο το ταμπλό έφερε πλέον καλύτερη αφρώδη επένδυση για να μειώσει περαιτέρω τους τριγμούς και θορύβους στις υψηλές ταχύτητες.

Κάτω από τη λαμαρίνα, η Alfa Romeo 145/146 τροποποιήθηκε σημαντικά παράλληλα με το Fiat Tipo για να βελτιώσει την ασφάλεια σε ενδεχόμενη πρόσκρουση και το μπροστινό άκρο του αμαξώματος ενισχύθηκε σημαντικά για να επιτευχθεί καλύτερη απόδοση σε τυχόν σύγκρουση. Όλα τα αυτοκίνητα στον Όμιλο της Fiat που βασίζονταν στο Fiat Tipo έλαβαν επίσης αυτές τις αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της Alfa Romeo 145/146. Ως αποτέλεσμα, το βάρος όλων των οχημάτων αυξήθηκε σημαντικά.

Τα φρένα ήταν με 4 δισκόφρενα ή ενδεχομένως στις λιγότερο ισχυρές εκδόσεις με δισκόφρενα μπροστά και ταμπούρα πίσω, αλλά αν τα τελευταία ήταν εξοπλισμένα με το προαιρετικό ABS, τότε τα φρένα ήταν όλα με δισκόφρενα.

Τον Οκτώβριο του 1998, πραγματοποιήθηκε ένα ακόμα λίφτινγκ. Οι εξωτερικές αλλαγές επηρέασαν ιδιαίτερα τους προφυλακτήρες, οι οποίοι είχαν πλέον πιο στρογγυλεμένη εμφάνιση. Επιπλέον, οι προφυλακτήρες ήταν τώρα βαμμένοι εξ ολοκλήρου στο χρώμα του αμαξώματος, εκτός από μια στενή λωρίδα, ενώ τα προηγούμενα μοντέλα είχαν μια φαρδιά, άβαφη λωρίδα. Στις επενδύσεις των τροχών δόθηκε ένα έγχρωμο λογότυπο της Alfa Romeo.

Μόνο σχετικά μικρές αλλαγές έλαβαν χώρα στο εσωτερικό: οι αεραγωγοί και τα όργανα έχουν διακοσμηθεί με χρωμιωμένους δακτυλίους και τα ανοίγματα θυρών απέκτησαν επίσης χρώμιο. Επιπλέον, ο εξοπλισμός ασφαλείας βελτιώθηκε περαιτέρω: οι πλευρικοί αερόσακοι ήταν πλέον στάνταρ και ο αερόσακος συνοδηγού έχει ανίχνευση πληρότητας καθίσματος, ενώ όλες οι εκδόσεις έφεραν πλέον στάνταρ δισκόφρενα και στους 4 τροχούς. Η παλέτα των κινητήρων εν μέρει μόνο αναθεωρήθηκε.

 Βιβλιογραφία 
 Lorenzo Ardizio, Tutto Alfa Romeo, pag. 505, 516, 520, Giorgio Nada Editore ISBN 978-88-7911-705-0.
 Quattroruote n° 466, Agosto 1994, pag. 76-99, Editoriale Domus.
 Quattroruote n° 471, Gennaio 1995, pag. 158-165, Editoriale Domus.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 146 storia
 146 gamma

145
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα