Τερριτόριο Καλαμάτας

Το Τερριτόριο της Καλαμάτας (ιταλικά: Territorio di Calamata) ήταν διοικητική διαίρεση της Δημοκρατίας της Βενετίας, από το 1688 έως το 1715, στην κτίση της στην Πελοπόννησο, το Βασίλειο του Μορέως. Πρωτεύουσα του διοικητικού "εδάφους" ήταν η Καλαμάτα, διοικητικά ανήκε στην επαρχία Μεσσηνίας. Το διοικητικό "έδαφος" δημιουργήθηκε με βάση τον Οθωμανικό Καζά της Οθωμανικής διαίρεσης της Πελοποννήσου που προϋπήρχεΣακελλαρίου, Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821).Balta 2009, σελ. 180. (στα αγγλικά).

Η Καλαμάτα καταλήφθηκε αρχικά από τους Ενετούς του Φραντσέσκο Μοροζίνι το 1659 προσωρινά όμως και γρήγορα πέρασε πάλι στους Οθωμανούς. Το 1685 πάλι ο Μοροζίνι επιτέθηκε κατά της πόλης και μετά από μάχη την κατέλαβε ξανάΔήμος Καλαμάτας, Ιστορία της Καλαμάτας . Ανακτήθηκε: 12/06/2014.. Στην πρωτεύουσα Καλαμάτα οι ενετοί ανακατασκεύασαν το κάστρο της, η πόλη αναφέρεται στα τέλη του 17ου αιώνα με 1.362 κατοίκουςΓεώργιος Σπ. Νάσαινας, "H Δημογραφική Φυσιογνωμία της Επαρχίας Άργους την Εποχή της Β’ Ενετοκρατίας (1685-1715)". Ανακτήθηκε: 12/06/2014.. Η περιοχή την περίοδο αυτή ήταν η τρίτη ελαιοπαραγωγός της κτίσης μετά την Κορώνη και ΜεθώνηΙστορία του λαδίου στην Μεσσηνία . Ανακτήθηκε: 12/06/2014..

Σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di MoreaΝτόκος 1993., είχε έκταση περίπου 307.072 στρέμματα, μία πόλη, 24 χωριά τα 2 κατεστραμμένα, 5 ορθόδοξα μοναστήρια, 1228 οικογένειες, και 4.801 κατοίκους.

Το τερριτόριο στα τέλη του 17ου αιώνα περιλάμβανε τα χωριά: Sprocoma, Calami, Mûries, Curzaussi, Frizzala, Camari, Corio Limechi, Formisi, Paliocastro, Cuzzucumani, Assuan Agà, Turtuna, Bali Agà, Corzogli, Gliata, Basta, Gaidurocori, Vracat Agà, Pidima, Bisbardi, Delimemi, Veis Agà και Duro

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Evangelia Balta, "Venetians and Ottomans in the Southeast Peloponnese (15th-18th century) ", στο: Halil Inalcık Armağanı. I. Tarih Araştırmaları, Ankara, Doğu Batı, 2009, σελ. 168-204. Ανακτήθηκε: 12/11/2017. (αρχείο pdf)
 Κωνσταντίνος Ντόκος, "Breve descrittione del Regno di Morea. Αφηγηματική ιστορική πηγή ή επίσημο βενετικό έγγραφο της Β΄ Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο;", Εώα και Εσπέρια, 1 (1993), σελ. 81-131. Ανακτήθηκε: 12/11/2017. (αρχείο pdf)
 Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου, Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821), εκδόσεις Ερμής, Αθήνα 1939. (ανατύπωση Απρίλιος 2002· τυπογραφείο Α. Ελευθέρου)

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση βασιλείου του Μορέως
Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας