CANT Z.506

Το CANT Z.506 Airone  (ιταλικά: ερωδιός) ήταν ιταλικό τρικινητήριο υδροπλάνο που σχεδιάστηκε από τον Filippo Zappata για την CANT και παραγόταν από το 1935 μέχρι και τα μέσα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου Χρησιμοποιήθηκε σαν μεταφορικό και ταχυδρομικό από τις ιταλικές αερογραμμές (Ala Littoria). Επίσης κέρδισε δέκα παγκόσμια ρεκόρ το 1936 και άλλα τόσα το 1937.Angelucci and Matricardi 1978, p. 194. Κατά τη διάρκεια του πολέμου χρησιμοποιήθηκε σαν αναγνωριστικό, βομβαρδιστικό και αεροσκάφος διάσωσης από την ιταλική αεροπορία (Regia Aeronautica) και το ιταλικό ναυτικό (Regia Marina). Μετά τη συνθηκολόγηση της φασιστικής Ιταλίας το 1943, ενέταξαν σε υπηρεσία τα εναπομείναντα Z.506 η Luftwaffe καθώς και οι Aeronautica Nazionale Repubblicana (ιταλική αεροπορία που πολέμησε στον πλευρό των Ναζί μετά το 1943) και Aeronautica Cobelligerante del Sud (ιταλική αεροπορία που πολέμησε στο πλευρό των Συμμάχων μετά το 1943). Αν και ήταν κατά κύριο λόγο ξύλινης κατασκευής, το Z.506 μπορούσε να επιχειρεί και με δυσμενείς καιρικές συνθήκες στη θάλασσα. Μερικά παρέμειναν σε υπηρεσία σαν διασωστικά μέχρι το 1959.Mondey 1996 pp. 21-32.

 Σχεδίαση και ανάπτυξη 
Το Z.506 ήταν ένα μεταφορικό υδροπλάνο που μπορούσε να μεταφέρει 12 με 14 επιβάτες. Βασιζόταν στο Z.505 που ήταν βαρύτερο και μεγαλύτερων διαστάσεων.Mondey 1996, p. 31. και προωθούνταν αρχικά από τρεις αστεροειδείς κινητήρες Piaggio Stella IX των 610 hp. Η πρώτη έκδοση παραγωγής ήταν το πολιτικό Ζ.506Α που προωθούνταν από τους ισχυρότερους Alfa Romeo 126 RC.34 των 750 hp.

Το αεροσκάφος κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο της "Cantieri Riuniti dell 'Adriatico" στο Μονφαλκόνε καθώς και στο εργοστάσιο της Cantieri Aeronautici e Navali Triestini στο Finale Ligure. Ήταν τόσο μεγάλη η ζήτηση που ξεκίνησε κατόπιν αδείας η παραγωγή του αεροσκάφους και από την Piaggio.Angelucci and Matricardi 1978, p. 195. Τα Ζ.506 μπήκαν σε υπηρεσία με την Ala Littoria σε πτήσεις σε όλη τη Μεσόγειο. Έχοντας τις περισσότερες φορές χειριστή τον Mario Stoppani, το Ζ.506Α έθεσε ρεκόρ μέγιστου ύψους πτήσης, ταχύτητας, μεταφοράς φορτίου και απόστασης για την κλάση του την περίοδο 1936-38.

Ενώ είχαν ήδη κατασκευαστεί 15 μονάδες της πολιτικής έκδοσης για την Ala Littoria, παρουσιάστηκε η έκδοση για την πολεμική αεροπορία, το Ζ.506Β. Προωθούνταν από τρεις Alfa Romeo 127 RC 55 των 750 hp και μπήκε σε υπηρεσία το 1939. Είχε πενταμελές πλήρωμαDe Marchi 1994, p. 25. και ο οπλισμός που αποτελούνταν από ένα πολυβόλο Breda-SAFAT των 12,7 mm στη ράχη και από τρία πολυβόλα των 7.7 mm, ένα στο κάτω μέρος και δύο στα πλάγια της ατράκτου. Και αυτό έσπασε ρεκόρ.Bignozzi, p. 9. Η παραγωγή του Ζ.506Β συνεχίστηκε από την Piaggio μέχρι και τον Ιανουάριο του 1943 και ανήλθε στις 320 μονάδες.

 Επιχειρησιακή ιστορία 
Το Airone παρέμεινε για περισσότερα από 20 χρόνια σε ενεργό υπηρεσία. Χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου σαν αναγνωριστικά και τορπιλοπλάνα. Όταν η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1940 ήταν διαθέσιμα 97 Ζ.506Β με δύο πτέρυγες ναυτικού βομβαρδισμού και μερικές σμηναρχίες ναυτικής αναγνώρισης. Το 31°Stormo B.M. autonomo (31η (αυτόνομη) Πτέρυγα Ναυτικού Βομβαρδισμού) στη Σαρδηνία είχε δύναμη 22 αεροσκαφών και το 35° Stormo B.M στο Μπρίντεζι 25. Το Ζ.506Β χρησιμοποιήθηκε εκτενώς στις επιχειρήσεις εναντίον της Γαλλίας και της Ελλάδας.De Marchi 1994, p. 13. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, σχηματίστηκαν τέσσερις μοίρες έρευνας και διάσωσης εξοπλισμένες με Ζ.506.De Marchi 1994, p. 18.

Στις 17 Ιουνίου 1940, επτά ημέρες μετά την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο, τέσσερα Ζ.506 του 31° Stormo επιτέθηκαν σε στόχους στη Γαλλική Βόρειο Αφρική. Ήταν το βάπτισμα του πυρός για το Airone στη σύρραξη. Μερικά Ζ.506 ενεπλάκησαν στη ναυμαχία του Punta Stilo. Ο τύπος γνώρισε σημαντική δράση στην ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας, κατά τη διάρκεια της οποίας χρησιμοποιήθηκε για να πλήξει παράκτιους στόχους καθώς και τη διώρυγα της Κορίνθου. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην κατάληψη πολλών ελληνικών νησιών, όπως η Κέρκυρα, η Κεφαλλονιά και η Ζάκυνθος. Ήταν ευάλωτο στα εχθρικά μαχητικά και για αυτό το λόγο η χρήση του περιορίστηκε σταδιακά στον ρόλο της αναγνώρισης. Σημαντική δράση γνώρισε και σαν αεροσκάφος διάσωσης. Μάλιστα κατασκευάστηκε μικρός αριθμός μονάδων μιας εξειδικευμένης έκδοση έρευνας και διάσωσης, του Z.506S Soccorso που χρησιμοποιήθηκε σε μικρούς αριθμούς και από τη Luftwaffe.

Όταν η φασιστική Ιταλία συνθηκολόγησε στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, υπήρχαν ακόμη περίπου 70 Ζ.506 στις τάξεις της πολεμικής αεροπορίας.De Marchi 1994, p. 20. Περίπου 30 διασωστικά Ζ.506S συνέχισαν να υπηρετούν στο πλευρό των Συμμάχων πλέον με την Italian Co-Belligerent Air Force. Οι Γερμανοί αιχμαλώτισαν αρκετά Ζ.506 και τα αξιοποίησαν σε διάφορα θέατρα επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων η Ιταλία, η Γαλλία, η Γιουγκοσλαβία, τα ελληνικά νησιά και η Βαλτική θάλασσα. Μερικά από τα υδροπλάνα επιβίωσαν και παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1959, πολύ μετά το τέλος του πολέμου.

 Εκδόσεις 
Z.506
Πρωτότυπο, κατασκευάστηκε μόνο ένα.
Z.506A
Έκδοση για την πολιτική αεροπορία.
Z.506B
Έκδοση για την πολεμική αεροπορία, παρήχθησαν 324 μονάδες.
Z.506S
Αεροσκάφος διάσωσης.
Z.509
Μεγαλύτερη και βαρύτερη έκδοση του Ζ.506Β, κατασκευάστηκαν τρεις μονάδες.

 Χρήστες 
 Γερμανία
Luftwaffe (αιχμαλωτισμένα, μετά την ιταλική συνθηκολόγηση του 1943)
 Βασίλειο της Ιταλίας
Ala Littoria
Regia Aeronautica
Regia Marina
Aeronautica Cobelligerante del Sud
Aeronautica Nazionale Repubblicana
 Πολωνία
 Η Πολωνική Αεροπορία είχε παραγγείλει έξι αεροσκάφη πριν από την έναρξη του πολέμου, εκ των οποίων παρέλαβε μόνο το ένα. Αυτό καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία το 1939.Green 1962, p. 102.
 Εθνικιστική Ισπανία
 Ηνωμένο Βασίλειο
 Η RAF χρησιμοποίησε για σύντομο χρονικό διάστημα ένα αιχμαλωτισμένο Ζ.506. Επιχειρούσε από τη Μάλτα.
 Μεταπολεμικά
 Ιταλία
 Aeronautica Militare

 Δείτε επίσης 

 Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Ζ.506 
 CANT Z.509

 Παρόμοια αεορσκάφη 
 Douglas XC-47C (υδροπλάνο)
 Fiat RS.14
 Heinkel He 115

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Angelucci, Enzo and Paolo Matricardi. World Aircraft: World War II, Volume I (Sampson Low Guides). Maidenhead, UK: Sampson Low, 1978. ISBN 0-562-00096-8.
 Bignozzi, Giorgio. Aerei d'Italia . Milano, Edizioni E.C.A, 2000.
 Cull, Brian with Frederick Galea. 249 at Malta: Malta top-scoring Fighter Squadron 1941-1943. Malta: Wise Owl Publications, 2004. ISBN 978-99932-32-52-0.
 De Marchi, Italo and Pietro Tonizzo. CANT. Z. 506 "airone"- CANT. Z. 1007 "alcione"  . Modena, Mucchi Editorr, 1997. NO ISBN.
 Green, William. War Planes of the Second World War: Volume Six - Floatplanes. London:Macdonald, 1962.
 Gunston, Bill. Gli aerei della seconda guerra mondiale . Milano, Alberto Peruzzo Editore, 1984.
 Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to Axis Aircraft of World War II. London: Bounty Books, 2006. ISBN 0-7537-1460-4.
The Illustrated Encyclopedia of Aircraft (Part Work 1982-1985), 1985, Orbis Publishing

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες του CANT Z.506 που εκτίθεται στο αεροπορικό μουσείο Vigna di Valle στη Ρώμη 

Z.506
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Κατηγορία:Υδροπλάνα
Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας