Σωμόν (Ωτ-Μαρν)

Το Σωμόν (, ), έως το 1971 γνωστό ως Σωμόν-αν-Μπασινί (, ), είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Μαρν, στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ. Απέχει περίπου 225 χλμ. ΒΑ. από το Παρίσι και αποτελεί οδικό και σιδηροδρομικό κόμβο Παρίσι - Βασιλείας καθώς και διοικητικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής. Το Σωμόν είναι κτισμένη σε οροπέδιο μεταξύ του ποταμού Μάρνη, που ρέει νότια και του παραποτάμου αυτού Σουίζ, που ρέει βόρεια λίγο πριν τη συμβολή του, ανατολικά της πόλης, σε υψόμετρο 300 μ., καταλαμβάνοντας έκταση περίπου 55 τ.χλμ. ενώ ο πληθυσμός της αριθμεί τους 23.000 (2013) κατοίκους, (το 1980 αριθμούσε περί τους 29.550 Σωμονέζους, όπως αποκαλούνται οι κάτοικοι).

 Ιστορία 
Το όνομά Σωμόν ετυμολογείται από το όνομα Μον Σωβέ (βουνό Σωβέ = φαλακρό βουνό), ονομασία του οροπεδίου επί του οποίου άρχισε ν΄ αναπτύσσεται η πόλη κατά τον 10ο αιώνα όπου αποτελούσε φέουδο των κομήτων της Καμπανίας. Το 1190 ο τότε κόμης της Καμπανίας κατάφερε και απέσπασε την περιοχή αυτή από το Γαλλικό Στέμμα πλην όμως το 1284 επαναπροσαρτήθηκε σ΄ αυτό. Το 1437 υπέστη λεηλασία από τους επιλεγόμενους Εκδορείς (Ecorcheurs), ενώ το 1469 έγινε έδρα δικαστικής αρχής. Περί το τέλος των Ναπολεοντείων πολέμων κατελήφθη από τις συνασπισμένες Μεγάλες Δυνάμεις όπου και υπεγράφη στις 9 Μαρτίου του 1814 το ιστορικό σύμφωνο της Σωμόν που υπήρξε και το προοίμιο της λεγόμενης τετραπλής Συμμαχίας (Συνθήκη των Παρισίων (1814)).
Στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα κατά την περίοδο 1917-1918, η Σωμόν απετέλεσε στρατιωτική έδρα του Αμερικανού στρατηγού Τζον Πέρσινγκ. Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η πόλη βομβαρδίστηκε δύο φορές το 1941 και 1944. Την περίοδο 1951-1967 αποτέλεσε αεροπορική βάση του ΝΑΤΟ. Από το 1979 αποτελεί επισκοπική έδρα του επισκόπου της Λαντρ.

 Αξιοθέατα 
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνονται:
 Η υπέροχη βασιλική Σαιν-Ζαν-Μπατίστ (Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή)
 Το ομώνυμο κάστρο που δεσπόζει στην κοιλάδα του Μάρνη, που έχει μετατραπεί σε μουσείο τέχνης και ιστορίας της πόλης
 Η μεγάλη σιδηροδρομική οδογέφυρα, μήκους 600 μ., κατασκευής του 1856, (κτίστηκε σε 16 μήνες).
 Ο Πύργος των Κομήτων της Καμπανίας 
 Το Δημαρχείο
 Το Δικαστικό Μέγαρο, και
 Το Παρεκκλήσιο των Ιησουιτών.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ.Δ΄ (συμπλήρωμα) σ.670
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larous Britannica, τ.56ος, σελ.256

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Μαρν