Κέρκωψ

Ο Κέρκωψ, ο επονομαζόμενος Πυθαγόρειος, ήταν ορφικός ποιητής άγνωστης εποχής, πρωιμοτερης όμως του 4ου π.Χ. αιώνα.

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς (επικαλούμενος παλαιότερη μαρτυρία του γραμματικού Επιγένη, συγγραφέα μιας χαμένης πραγματείας με τίτλο Περί της εις Ορφέα ποιήσεως) αναφέρει ότι ο Κέρκωψ έγραψε δύο ορφικά ποιήματα, την Εις Άδου κατάβασιν (που σωζόταν τουλάχιστον μέχρι την αλεξανδρινή εποχή)W. Smith, Dictionary of Greek and Roman Antiquities (1870), σελ. 672, τόμος I. Ancient Library  και τον Ιερόν Λόγον.Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Στρωματείς, I (). Η Σούδα προσθέτει ότι οι Ιεροί Λόγοι αποτελούνταν από 24 ραψωδίες και ότι ορισμένοι απέδιδαν το έργο (αντί στον Κέρκωπα) στον μυθικό Ορφέα ή στον Θεόγνητο τον Θεσσαλό.Λεξικό Σουίδα, λήμμα Ορφεύς Λειβήθρων. Ως συγγραφέα όμως της Εις Άδου καταβάσεως μνημονεύει μόνον τον ποιητή Ορφέα τον Καμαριναίο.Λεξικό Σουίδα, λήμμα Ορφεύς Καμαριναίος.Το σύνολο των ελαχίστων διασωθέντων αναφορών στο έργο του Κέρκωπος στα:

-  H. Diels, Die fragmente der vorsokratiker, "Cecrops", 1906. remacle -  Προσωκρατικοί Άπαντα 3, "Κέρκωψ", εκδ. Κάκτος, 2000.

Να σημειωθεί τέλος ότι ορισμένοι μελετητές ταύτιζαν τον Κέρκωπα τον Πυθαγόρειο με τον Κέρκωπα τον Μιλήσιο, τον φερόμενο και ως ποιητή του χαμένου έπους Αιγίμιος.

 Παραπομπές 

κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ποιητές