Αθάνατος

Η λέξη αθάνατος σημαίνει:
 αυτός που δεν υπόκειται σε φυσικό θάνατο, ο αιώνιος, αυτός που δεν έχει ούτε αρχή, ούτε τέλος. Βλέπε: Αθανασία

Η λέξη μπορεί να αναφέρεται επίσης σε:
 ένα φυτό (αγαύη η αμερικανική): Αθάνατος (φυτό) 
 ένα ειδικό νερό (το «Αθάνατο Νερό», κατά τη Λαογραφία), 
 όποιον δάγκωνε και έπινε το αίμα του (βλ. «απέθαντους») ένα vampire ή ένας βρικόλακας, σύμφωνα με κάποιους (λαϊκούς) θρύλους τής μεσαιωνικής (ανατολικής και δυτικής) Ευρώπης, και
 διάφορα ελληνικά τοπωνύμια (π.χ. το χωριό Μελίβοια και ο οικισμός τού δήμου Ηρακλείου τής Κρήτης).

Στη Νεοελληνική, το ως άνω επίθετο αναφέρεται μεταφορικώς σε πρόσωπα αλησμόνητα (αείμνηστα) ή διακεκριμένα (π.χ. Ακαδημαϊκούς), σε επίλεκτα στρατιωτικά σώματα (βλ. απαθανατίζω ή/και αιωνίζω) και ανθεκτικά στον χρόνο έργα, πράγματα ή καταστάσεις.

Πηγές 
 Κορναράκης, Κ. Ι. Πού έστιν ο Θεός σου;» Το πρόσωπο μεταξύ ευαλωτότητας και ελπίδας σε εποχή πανδημικής κρίσης, Πίστη, Ελπίδα και Όραμα στον καιρό της Πανδημίας. Στο Πρακτικά Συνεδρίου (2022). (σσ. 110-134). Αθήνα.
 «Αθάνατος», ΘΗΕ 1 (1962) 588-589· 
 Vysheslavtsev B. P., The Eternal in Russian Philosophy, Grand rapids, MI and Cambridge, UK: Eerdmans, 2002· 
 ΠΛΜ 3 (1997) 252.

Κατηγορία:Τίτλοι