Συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στη Eurovision

Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 67 φορές. Πρώτα συμμετείχε στο δεύτερο διαγωνισμό το  και συμμετέχει κάθε χρόνο από το . Μαζί με την  και τη , το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μία από τις τρεις μόνο χώρες με νίκες της Eurovision σε τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μία από τις "Μεγάλες Πέντε" χώρες, μαζί με τη , τη , την  και την , οι οποίες επιτρέπεται αυτόματα να συμμετάσχουν στον τελικό, καθώς είναι οι πέντε μεγαλύτεροι οικονομικοί συνδρομητές στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU). Ο βρετανικός εθνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, το BBC, μεταδίδει την εκδήλωση και έχει, σε πολλές περιπτώσεις, οργανώσει διαφορετικές εθνικές διαδικασίες επιλογής για να επιλέξει τη βρετανική συμμετοχή. Το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision πέντε φορές και τερμάτισε δεύτερο δεκαέξι φορές ρεκόρ. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό ένα ρεκόρ εννέα φορών, τέσσερις φορές στο Λονδίνο (, ,  και ) και μία φορά στο Εδιμβούργο (), στο Μπράιτον (), στο Χαρογκέιτ (), στο Μπέρμιγχαμ (), και στο Λίβερπουλ ().

Οι πέντε νικητές του Ηνωμένου Βασιλείου είναι η Σάντι Σο με το τραγούδι "Puppet on a String" (), η Λουλού με το "Boom Bang-a-Bang" (), οι Brotherhood of Man με το "Save Your Kisses for Me" (), οι Bucks Fizz με το "Making Your Mind Up" () και οι Katrina and the Waves με το "Love Shine a Light" (). Το Ηνωμένο Βασίλειο πέτυχε επίσης ένα ρεκόρ δεκαέξι φορών τη δεύτερη θέση, την πρώτη το  και την πιο πρόσφατη στο .

Το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε εκτός της πρώτης δεκάδας μόνο τρεις φορές πριν από το 2000 (,  και ). Τον 21ο αιώνα, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε πολύ χαμηλότερο ρεκόρ στον ανταγωνισμό, φτάνοντας μόνο τρεις φορές στην πρώτη δεκάδα, με την Τζέσικα Γκάρλικ που τερμάτισε τρίτη (), με τη Τζέιντ Γιούεν πέμπτη () και τον Σαμ Ράιντερ δεύτερο (), σε συνδυασμό με έντεκα τερματισμούς εκτός των 20 κορυφαίων, συμπεριλαμβανομένου του περιβόητου αποτελέσματος των μηδέν βαθμών των Jemini το  nul points του Jemini, που ήταν η πρώτη φορά που η χώρα είχε έρθει τελευταία στο διαγωνισμό. Το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε έκτοτε στην τελευταία θέση το  με τον Άντι Έιμπραχαμ (14 βαθμοί), το  με τον Τζός Ντούμποβι (10 βαθμοί), το  με τον Μάικλ Ράις (11 βαθμοί) και το  με τον Τζέιμς Νιούμαν (0 βαθμοί).

Ιστορία
Δεκαετίες 1950 με 1970
Υποστηρίχθηκε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναμενόταν να συμμετάσχει στον πρώτο διαγωνισμό το 1956 και ότι έχασε την προθεσμία υποβολής και, ως εκ τούτου, δεν μπόρεσε να συμμετάσχει. Αυτό αργότερα αποκαλύφθηκε από την EBU τον Ιανουάριο του 2017 ως μυθικό γεγονός που δημιουργήθηκε από τους οπαδούς του διαγωνισμού. Η EBU εξήγησε επίσης ότι το Φεστιβάλ Βρετανικού Λαϊκού Τραγουδιού, ένας διαγωνισμός που δημιουργήθηκε από το BBC για το Ηνωμένο Βασίλειο, αποτέλεσε την έμπνευση που έφερε αλλαγές μορφής στα στοιχεία του διαγωνισμού από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1957. Η Πατρίσια Μπρέντιν ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision, τερματίζοντας έβδομο το 1957. Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν η πρώτη επιλογή να διοργανώσει τον τρίτο διαγωνισμό το 1958, ωστόσο μετά από αποτυχία να πάρει μια συμφωνία από διάφορα καλλιτεχνικά σωματεία, το BBC απέσυρε την προσφορά τους το καλοκαίρι του 1957 και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν εισήλθε για δεύτερη και τελευταία φορά μέχρι σήμερα.

Στη δεύτερη προσπάθειά του στο διαγωνισμό το 1959, το Ηνωμένο Βασίλειο πέτυχε την πρώτη του από το ρεκόρ των δεκαέξι δεύτερων θέσεων, όταν ο Περλ Καρ και ο Τέντι Τζόνσον τραγούδησαν το "Sing, Little Birdie". Το Ηνωμένο Βασίλειο θα επιτύχει τέσσερις ακόμα τερματισμούς στη δεύτερη θέση με τον Μπράιαν Τζόνσον το 1960, τους Allisons το 1961, τον Ματ Μονρό το 1964 και την Κάθι Κίρμπι το 1965, πριν τελικά κερδίσει για πρώτη φορά το 1967. Η Σάντι Σο ήταν ήδη μια επιτυχημένη ερμηνεύτρια, έχοντας δύο φορές την κορυφή του Βρετανικού Singles Chart, και κέρδισε άνετα στη Βιέννη με το "Puppet on a String", που έγινε το τρίτο της νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο και έφτασε στην κορυφή των chart σε όλη την Ευρώπη. Το 1968, ένας άλλος επιτυχημένος ερμηνευτής επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο με το τραγούδι "Congratulations". Στο Λονδίνο, ο Κλιφ Ρίτσαρντ έδωσε στο Ηνωμένο Βασίλειο την έκτη δεύτερη θέση, χάνοντας από την Ισπανία και τη Massiel. Το "Congratulations" παραμένει μία από τις δύο μόνο μη νικητήριες συμμετοχές του Ηνωμένου Βασιλείου στη Eurovision που βρίσκονται στην κορυφή των βρετανικών charts. Η δεύτερη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου δόθηκε από την Σκοτσέζα τραγουδίστρια Λουλού, η οποία κέρδισε με το τραγούδι "Boom Bang-a-Bang" το 1969, σε μια τετραπλή ισοπαλία με τη Γαλλία, Ισπανία και Ολλανδία. Ήταν μια άλλη καθιερωμένη ερμηνεύτρια που είχε φτάσει στην κορυφή του αμερικάνικου Billboard Hot 100 με το "To Sir with Love" το 1967.

Έχοντας τερματίσει δεύτερο σε τρεις ακόμη περιπτώσεις στη δεκαετία του 1970, με τη Μαίρη Χόπκιν το 1970, τους The New Seekers το 1972 και τους The Shadows το 1975, το Ηνωμένο Βασίλειο πέτυχε την τρίτη νίκη του το 1976 με τους Brotherhood of Man και το "Save Your Kisses for Me", κερδίζοντας με 164 βαθμούς, που θα παρέμεναν οι υψηλότεροι βαθμοί συνολικά για δέκα χρόνια. Το 1977, το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε δεύτερο για δέκατη φορά εκπροσωπούμενο από τους τραγουδιστές-τραγουδοποιούς Λίνσεϊ ντι Πολ και Μάικ Μόραν.

Δεκαετίες 1980 και 1990
Η τέταρτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου ήρθε το 1981, με τους Bucks Fizz και το "Making Your Mind Up". Η ομάδα δημιουργήθηκε ειδικά για τον τηλεοπτικό διαγωνισμό επιλογής του Ηνωμένου Βασιλείου, "A Song for Europe" (ένα πρόγραμμα που τα επόμενα χρόνια θα μετονομαστεί σε "Making Your Mind Up"). Στη Eurovision στο Δουβλίνο, νίκησαν τη γερμανίδα Λένα Βαλάιτις κατά τέσσερις βαθμούς. Το συγκρότημα συνέχισε με συνεχή επιτυχία, με 13 κορυφαίες 40 επιτυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο τα επόμενα πέντε χρόνια. Αυτή θα ήταν η τελευταία νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου για 16 χρόνια, αν και η χώρα συνέχισε να είναι ανταγωνιστική στον διαγωνισμό με άλλα τέσσερα αποτελέσματα στη δεύτερη θέση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1988, ο Σκότ Φιτζέραλντ έχασε από την Σελίν Ντιόν, που εκπροσωπούσε την Ελβετία, για έναν μόνο βαθμό. Το 1989, οι Live Report έχασαν από τη Γιουγκοσλαβία για επτά βαθμούς. Ο Μάικλ Μπολ το 1992, επίσης, τερμάτισε δεύτερος, πίσω από την Λίντα Μάρτιν της Ιρλανδίας. Η συμμετοχή του 1993, Σόνια, είχε ήδη 10 κορυφαίες 30 επιτυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένης μιας νούμερο ένα του 1989 με το "You'll Never Stop Me Loving You", όταν επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο Μίλστριτ. Με μία χώρα (τη Μάλτα) να μένει για να ψηφίσει, η Νίαμ Κάβανα της Ιρλανδίας προηγήθηκε της Σόνια με 11 βαθμούς. Όταν έφτασε στην ανακοίνωση των 12 βαθμών, ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε η Ιρλανδία είχαν αναφερθεί. Αν το Ηνωμένο Βασίλειο είχε λάβει τους 12, θα είχε κερδίσει με έναν βαθμό. Στο τέλος η Ιρλανδία έλαβε την κορυφαία βαθμολογία και κέρδισε με 23 βαθμούς διαφορά. Παρά το γεγονός ότι τερμάτισε μόλις όγδοη στο διαγωνισμό του 1996, η Gina G σημείωσε τεράστια επιτυχία με τη συμμετοχή της "Ooh Aah... Just a Little Bit", η οποία έγινε μόνο η δεύτερη μη νικήτρια συμμετοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο κορυφή στο UK Singles Chart. Έφτασε επίσης στο top 20 του Billboard Hot 100 των ΗΠΑ και έλαβε υποψηφιότητα για Grammy για το Καλύτερο Χορευτικό Κομμάτι. Η πέμπτη νίκη του Ηνωμένου Βασιλείου ήρθε τελικά το 1997, όταν οι Katrina and the Waves, που ήταν γνωστοί για την επιτυχία τους της δεκαετίας του '80, "Walking on Sunshine", κέρδισαν άνετα το διαγωνισμό με το τραγούδι "Love Shine a Light". Σημείωσαν 227 βαθμούς, που θα παρέμενε το υψηλότερο σύνολο βαθμών της προημιτελικής εποχής. Στον διαγωνισμό του 1998 στο Μπέρμιγχαμ, η Imaani πέτυχε τη 15η δεύτερη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και το 20ο αποτέλεσμα στις δύο πρώτες θέσεις, με το τραγούδι "Where Are You?", χάνοντας από τη Ντάνα Ιντερνάσιοναλ του Ισραήλ. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα τερματίσει ξανά στις δύο πρώτες θέσεις για 24 χρόνια.

21ος αιώνας
Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν λιγότερο επιτυχές στο διαγωνισμό τον 21ο αιώνα. Δεδομένου ότι οι Precious τερμάτισαν 12ες το 1999, το Ηνωμένο Βασίλειο τοποθετήθηκε τακτικά στο κάτω μισό του βαθμολογικού πίνακα, με λίγες εξαιρέσεις. Στη δεκαετία του 2000, αυτές οι εξαιρέσεις ήταν η Τζέσικα Γκάρλικ το 2002, που τερμάτισε από κοινού τρίτη με το τραγούδι "Come Back, και η Τζέιντ Γιούεν το 2009, η οποία επαινέθηκε για τον τερματισμό της κακής πορείας αποτελεσμάτων της χώρας για μεγάλο μέρος της δεκαετίας, τερματίζοντας πέμπτη με το τραγούδι "It's My Time". Το 2003, το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε τελευταίο στον τελικό για πρώτη φορά με το ντουέτο Jemini, που έλαβε τους περίφημους μηδέν βαθμούς. Στη συνέχεια, η χώρα τερμάτισε τελευταία σε δύο ακόμη περιπτώσεις τα επόμενα 7 χρόνια, με τον Άντι Έιμπραχαμ, ο οποίος έλαβε 14 βαθμούς το 2008 και τον Τζός Ντούμποβι, ο οποίος έλαβε 10 βαθμούς το 2010.

Το 2011, το BBC ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από την εθνική επιλογή και αντ' αυτού θα επέλεγε εσωτερικά τον επόμενο εκπρόσωπο, επιλέγοντας τελικά το boy band Blue για να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο. Τερμάτισαν 11οι με 100 βαθμούς. Το 2012, το Ηνωμένο Βασίλειο αντιμετώπισε κλήσεις να εγκαταλείψει τον διαγωνισμό όταν ο βρετανός συμμετέχοντας Ένγκελμπερτ Χάμπερντινκ, τερμάτισε 25ος (από τους 26) με μόνο 12 βαθμούς.  Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του στο διαγωνισμό του 2013, με την ουαλή τραγουδίστρια Μπόνι Τάιλερ, η οποία ήταν πιο γνωστή για την επιτυχία της το 1983, το "Total Eclipse of the Heart", η οποία θα ερμηνεύσει το τραγούδι "Believe in Me". Στο Μάλμε τερμάτισε 19η με 23 βαθμούς. Στη συνέχεια κέρδισε δύο ραδιοφωνικά βραβεία του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision για την Καλύτερη Τραγουδίστρια και το Καλύτερο Τραγούδι.

Το 2014, το BBC επέλεξε εσωτερικά την άγνωστη τραγουδίστρια Μόλι Σμίτεν-Ντάουνς, μέσω του BBC Introducing, το οποίο υποστηρίζει νέες και ανυπόγραφες πράξεις. Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στην Κοπεγχάγη με το καλλιτεχνικό όνομα Molly. Στον τελικό, ερμήνευσε το τραγούδι "Children of the Universe", το οποίο έγραψε μαζί με τον Άντερς Χάνσον και τερμάτισε στην 17η θέση με 40 βαθμούς, έχοντας θεωρηθεί ως ένα από τα φαβορί για να κερδίσει τον διαγωνισμό. Τον Οκτώβριο του 2014, ο Guy Freeman δήλωσε ότι το BBC εξακολουθεί να ασχολείται με τις δισκογραφικές εταιρείες και την πλατφόρμα BBC Introducing για να βρει μια εγγραφή για το διαγωνισμό του 2015 μέσω της εσωτερικής διαδικασίας επιλογής, αλλά ανακοίνωσε ότι επιπλέον, για πρώτη φορά από το 2008, δίνουν στο ευρύ κοινό τη δυνατότητα να υποβάλει συμμετοχή προς εξέταση. Τελικά, η συμμετοχή για το 2015 ήρθε μέσω ανοιχτής υποβολής, με το τραγούδι "Still in Love with You" που ερμήνευσε το ντουέτο Electro Velvet, το οποίο τερμάτισε στην 24η θέση με πέντε βαθμούς.

Στις 30 Σεπτεμβρίου 2015, το BBC επιβεβαίωσε ότι η εκπομπή εθνικής επιλογής θα επέστρεφε το 2016. Έξι συμμετοχές συναγωνίστηκαν στον τελικό στις 26 Φεβρουαρίου και ο νικητής επιλέχθηκε εξ ολοκλήρου με δημόσια ψηφοφορία, η οποία περιελάμβανε τηλεψηφοφορία και διαδικτυακή ψηφοφορία. Το "You're Not Alone" σε ερμηνεία των Τζο & Τζέικ κέρδισε την εθνική τελική εκπομπή ζωντανά στο BBC Four. Τελικά έφτασαν στην 24η θέση με 62 βαθμούς συνολικά. Από αυτούς μόνο 8 προήλθαν από την ψηφοφορία του κοινού, η δεύτερη χαμηλότερη βαθμολογία κοινού, μετά το 0 στην Τσεχία. Παρά το τελευταίο απογοητευτικό αποτέλεσμα, το BBC ανακοίνωσε ότι η μορφή του εθνικού τελικού θα διατηρηθεί για το 2017. Έξι συμμετοχές συμμετείχαν και πάλι στον τελικό, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2017. Μεταδόθηκε στο BBC Two σε αντίθεση με το BBC Four το προηγούμενο έτος και ο νικητής καθορίστηκε από έναν συνδυασμό βαθμολογιών από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεοπτική ψηφοφορία (συμπεριλαμβανομένων των ψηφοφοριών Cast online). Η πρώην διαγωνιζόμενη του X Factor, Λούσι Τζόουνς, κέρδισε την παράσταση και κέρδισε το δικαίωμα να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο διαγωνισμό του 2017 στο Κίεβο, με το τραγούδι "Never Give Up on You", καθιστώντας την, την 60η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στη Eurovision. Το τραγούδι επαινέστηκε για το εντυπωσιακό του σκηνικό και τερμάτισε 15ο στον τελικό με συνδυασμένη βαθμολογία 111 βαθμών, τερματίζοντας 10ο στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής με 99 βαθμούς και 20ο στην τηλεψηφοφορία με 12 βαθμούς. Για το , το "Storm" της SuRie επιλέχθηκε από το κοινό για να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο. Η εμφάνισή της στον τελικό αμαυρώθηκε από έναν εισβολέα που έτρεξε στη σκηνή στα μισά του τραγουδιού και άρπαξε το μικρόφωνό της, διακόπτοντας την εμφάνισή της, ωστόσο κατάφερε να ολοκληρώσει την απόδοσή της. Τερμάτισε στην 24η με συνολικό σκορ 48. Το τραγούδι του Μάικλ Ράις, "Bigger than Us" επιλέχθηκε από το κοινό για να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο το 2019. Τερμάτισε στην 26η θέση στον τελικό αφού συγκέντρωσε 11 βαθμούς, σηματοδοτώντας την τέταρτη φορά από την αλλαγή του αιώνα που το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε τελευταίο.

Πριν από τον διαγωνισμό του 2020, το BBC δήλωσε ότι θα επέστρεφε στην εσωτερική επιλογή του εκπροσώπου (σε συνεργασία με τη δισκογραφική BMG). Ο Τζέιμς Νιούμαν επιλέχθηκε ως συμμετέχων με το τραγούδι του "My Last Breath". Ωστόσο, ο διαγωνισμός του 2020 ακυρώθηκε λόγω περιορισμών που συνδέονται με την πανδημία του COVID-19. Στη συνέχεια, το BBC ανακοίνωσε ότι τα BBC Studios θα παράγουν το Eurovision: Come Together, μια εκπομπή αντικατάστασης του BBC One με κλασικές παραστάσεις της Eurovision, συνεντεύξεις και μια ματιά στις συμμετοχές που θα είχαν λάβει μέρος στο 2020. Η εκπομπή ήταν μέρος του σχεδίου του BBC να "διασκεδάσει το έθνος σε ώρα ανάγκης". Ο διαγωνισμός επέστρεψε το , με τον Νιούμαν να επιλέγεται ξανά με ένα νέο τραγούδι, το "Embers". Ωστόσο, το τραγούδι τερμάτισε στην τελευταία θέση και έγινε η δεύτερη συμμετοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο που έλαβε μηδέν βαθμούς (επίσης, ήταν οι πρώτοι πλήρεις μηδέν βαθμοί από τον σύστημα ψηφοφορίας του 2016 που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά).

Για τον διαγωνισμό του 2022, το BBC διατήρησε την εσωτερική μορφή επιλογής, αυτή τη φορά σε συνεργασία με την TaP Music. Ο Σαμ Ράιντερ και το τραγούδι του "Space Man" επιλέχθηκαν για τον διαγωνισμό και έλαβαν τη δεύτερη θέση με 466 βαθμούς, το καλύτερο αποτέλεσμα που πέτυχε το Ηνωμένο Βασίλειο από το 1998, κερδίζοντας τους περισσότερους βαθμούς στην ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής και τους περισσότερους βαθμούς που έλαβε ποτέ μια συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Ράιντερ κέρδισε επίσης βραβείο Μαρσέλ Μπεζανσόν στην κατηγορία Βραβείο Τύπου, και έγινε ο πρώτος Βρετανός συμμετέχων που έλαβε το βραβείο από την έναρξή τους το 2002. Επαινέθηκε από τα μέσα ενημέρωσης για τη θετική του στάση και την επιθυμία του να αλλάξει την αντίληψη του κοινού και του Τύπου του Ηνωμένου Βασιλείου για τον διαγωνισμό.

Το Ηνωμένο Βασίλειο και οι "Big Four/Five - Μεγάλες Τέσσερις/Πέντε"

Το , μια αλλαγή κανόνα επέτρεψε στο Ηνωμένο Βασίλειο, μαζί με τη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ισπανία, να προκρίνονται και να συμμετέχουν αυτόματα στον τελικό του διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision (ανεξάρτητα από τις πρόσφατες βαθμολογίες τους και χωρίς να εισέλθουν σε ημιτελικό), επειδή ήταν οι μεγαλύτεροι οικονομικοί συνεισφέροντες στην EBU. Λόγω της ανέφικτης θέσης τους στο διαγωνισμό, αυτές οι χώρες έγιναν γνωστές ως οι "Big Four" (που έγιναν το "Big Five" το  μετά την επιστροφή της Ιταλίας στο διαγωνισμό).

Το , φημολογήθηκε ότι οι "Μεγάλες Τέσσερις" θα έχαναν την αυτόματη πρόκριση τους και θα έπρεπε να ανταγωνίζονται στους ημιτελικούς για πρώτη φορά. Ωστόσο, η EBU ανακοίνωσε ότι αυτό δεν θα συνέβαινε και οι τέσσερις χώρες θα εξακολουθούσαν αυτόματα να πληρούν τις προϋποθέσεις για τον τελικό του διαγωνισμού του 2009 χωρίς να χρειάζεται να εισέλθουν σε ημιτελικό και αυτό παρέμεινε μέχρι το 2017.

Το 2008, το BBC υπερασπίστηκε χρήματα από τους πληρωτές αμοιβών τηλεοπτικών αδειών για το διαγωνισμό, όταν ο βουλευτής του Liberal Democrat, Richard Younger-Ross, κατέθεσε πρόταση Commons που κάλεσε την εταιρία να αποσύρει τη χρηματοδότηση των £173.000 για τον ετήσιο διαγωνισμό. Την ίδια χρονιά, ο πρώην σχολιαστής της Eurovision Sir Terry Wogan υποστήριξε ότι η εκπομπή δεν είναι πλέον μουσικός διαγωνισμός μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος.

Από την εισαγωγή των Big Four/Five, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία έχουν τερματίσει και οι δύο στην τελευταία θέση στο διαγωνισμό τρεις φορές. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει επίσης τα λιγότερα κορυφαία δέκα αποτελέσματα των Μεγάλων Πέντε στον 21ο αιώνα, αλλά πέτυχε περισσότερα από πέντε κορυφαία αποτελέσματα από την Ισπανία, έχοντας φτάσει τις πέντε κορυφαίες θέσεις το 2002 και το 2009, ενώ η Ισπανία δεν έχει φτάσει τις πέντε πρώτες από το 1995.

Εθνική διαδικασία επιλογής ("You Decide")
Εκτός από τη μετάδοση του διαγωνισμού κάθε χρόνο, το BBC οργανώνει επίσης τη διαδικασία επιλογής για τη συμμετοχή, συχνά με έναν τηλεοπτικό εθνικό τελικό (με τον ιστορικό τίτλο A Song For Europe). Η διαδικασία ποικίλλει μεταξύ της επιλογής τόσο του ερμηνευτή όσο και του τραγουδιού, ή απλώς του τραγουδιού, με τον καλλιτέχνη να επιλέγεται εσωτερικά.

Για τα περισσότερα χρόνια, το κοινό μπορούσε να ψηφίσει για τον νικητή, στο παρελθόν με ψηφοφορία με καρτ ποστάλ, όπου οι θεατές έστελναν καρτ-ποστάλ με την ψήφο τους στο BBC, αλλά πιο πρόσφατα τηλεψηφίζοντας και διαδικτυακά. Το 2009 και το 2010, ο τραγουδιστής επιλέχθηκε με ψηφοφορία του κοινού και το τραγούδι επιλέχθηκε εσωτερικά. Από το 2011 έως το 2015, δεν υπήρξε τηλεοπτική επιλογή και τόσο ο καλλιτέχνης όσο και το τραγούδι επιλέχθηκαν εσωτερικά από το BBC. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αναστολή της εθνικής διαδικασίας επιλογής. Ωστόσο, αυτό επέστρεψε το 2016, με τίτλο Eurovision: You Decide, με τους θεατές να επιλέγουν για άλλη μια φορά ποιο τραγούδι θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό. Από το 2017, οι ψήφοι από μια επαγγελματική επιτροπή κριτικής επιτροπής συνδυάζονται με την ψηφοφορία του κοινού για την επιλογή του νικητή. Η τηλεοπτική διαδικασία επιλογής ανεστάλη ξανά τον Σεπτέμβριο του 2019, με το BBC να επιστρέφει στην εσωτερική επιλογή της συμμετοχής του (σε συνεργασία με την BMG το 2020 και το 2021 και με την TaP Music το 2022 και το 2023).

Συμμετοχές
Όλα τα τραγούδια του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν τραγουδηθεί στην εθνική γλώσσα τα Αγγλικά. Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν από τις λίγες χώρες (μαζί με την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Γαλλία και την Ιταλία) που για δεκαετίες, τήρησε τον κανόνα απαιτήσεων του τραγουδιού, που δήλωναν ότι το τραγούδι έπρεπε να ερμηνευθεί σε μια εθνική γλώσσα. Όλα τα νικητήρια τραγούδια του Ηνωμένου Βασιλείου έχουν τραγουδηθεί στα Αγγλικά.

Παρακάτω είναι μια λίστα με όλα τα τραγούδια και τους αντίστοιχους ερμηνευτές τους που έχουν εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στον διαγωνισμό:
+ΥπόμνημαΝικητήςΔεύτερη θέσηΤρίτη θέσηΤελευταία θέσηΑποχώρησηΑνερχόμενος
 Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί 1957 Πατρίσια ΜπρέντινPatricia Bredin (γ. 14 Φεβρουαρίου 1935 - θ. 13 Αυγούστου 2023). "All" Αγγλικά76 colspan="2" rowspan="36"   colspan="5"   1959 Περλ Καρ & Τέντι ΤζόνσονPearl Carr (γ. 2 Νοεμ. 1923 - θ. 16 Φεβρ. 2020) και Teddy Johnson (γ. 4 Σεπτ. 1920 - θ. 6 Ιουν. 2018), σύζυγοι.  "Sing, Little Birdie" Αγγλικά216 1960 Μπράιαν ΤζόνσονBryan Johnson  (18 Ιουλ. 1926 - 18 Οκτ. 1995). "Looking High, High, High" Αγγλικά225 1961 AllisonsΝτουέτο της ποπ, αποτελούμενο από τους Μπομπ Ντέι (Bernard Colin Day, 2 Φεβρ. 1941 – 25 Νοεμ. 2013) και Τζον Άλφορντ (Brian Henry John Alford, γ. 31 Δεκ. 1939).  "Are You Sure?" Αγγλικά224 1962Ρόνι ΚάρολRonnie Carroll, από τη Βόρεια Ιρλανδία (18 Αυγ. 1934 - 13 Απρ. 2015) (1η φορά) "Ring-A-Ding Girl" Αγγλικά410 1963 "Say Wonderful Things" Αγγλικά428 1964 Ματ ΜονρόMatt Monro (1η Δεκ. 1930 - 7 Φεβρ. 1985), γνωστός και ως ο "Άνθρωπος με τη Χρυσή Φωνή". "I Love the Little Things" Αγγλικά217 1965 Κάθι ΚίρμπιKathy Kirby, πραγμ. όνομα Kathleen O'Rourke  (20 Οκτ. 1938 – 19 Μαΐου 2011). "I Belong" Αγγλικά226 1966 Κένεθ ΜακΚέλαρKenneth McKellar, από Σκωτία, τενόρος (23 Ιουν. 1927 - 9 Απρ. 2010). "A Man Without Love" Αγγλικά98 1967 Σάντι Σο "Puppet on a String" Αγγλικά147 1968 Κλιφ ΡίτσαρντCliff Richard, γενν. Harry Rodger Webb, 14 Οκτ. 1940) (1η φορά) "Congratulations" Αγγλικά228 1969 ΛουλούΣκωτσέζα, γενν. Marie McDonald McLaughlin Lawrie, 3 Νοεμ. 1948. "Boom Bang-a-Bang" Αγγλικά118 1970 Μαίρη ΧόπκινMary Hopkin, γ. 3 Μαΐου 1950. "Knock, Knock Who's There?" Αγγλικά226 1971 Κλόντα ΡότζερςΑπό Βόρεια Ιρλανδία, Clodagh Rodgers, γ. 5 Μαρτ. 1947. "Jack in the Box" Αγγλικά498 1972 The New SeekersΣυγκρότημα  που συστάθηκε το 1969 από τον Αυστραλό Κιθ Πότγκερ (γ. 21 Μαρτ. 1941). Μέλη: Πολ Λέιτον (Paul Layton, γ. 4 Αυγ. 1947), Ντόνα Τζόουνς (Donna Jones, γ. 8 Απρ. 1949), Φρανσίν Ριζ (Francine Rees), Μικ Φλιν (Mick Flinn) και Μαρκ Χάνκινς (Mark Hankins) "Beg, Steal or Borrow" Αγγλικά2114 1973 Κλιφ Ρίτσαρντ "Power to All Our Friends" Αγγλικά3123 1974 Ολίβια Νιούτον-Τζον "Long Live Love" Αγγλικά414 1975 The ShadowsΣυγκρότημα της ορχηστρικής ροκ και υποστηρικτική μπάντα του Κλιφ Ρίτσαρντ, συσταθέν ενεργό το 1958-1990 και από το 2004. Σημερινά μέλη: Χενκ Μάρβιν (γ. 28 Οκτ. 1941), Μπρους Γουέλτς (γ. 2 Νοεμ. 1941) και Μπράιαν Μπένετ (γ. 9 Φεβρ. 1940). "Let Me Be the One" Αγγλικά2138 1976 Brotherhood of Man "Save Your Kisses for Me" Αγγλικά1164 1977 Λίνσεϊ ντι ΠολLynsey de Paul (11 Ιουν. 1948 - 1η Οκτ. 2014) & Μάικ ΜόρανMike Moran, γ. 4 Μαρτ. 1948. "Rock Bottom" Αγγλικά2121 1978 Co-CoΠενταμελές συγκρότημα της ποπ, ενεργό το 1974-80. Μέλη: Τζέρι Μπράντφορτ, Τζόσι Άντριους, Σέριλ Μπέικερ (γ. 8 Μαρτ. 1954), Κιθ Χάσλερ, Πολ Ρότζερς, Πίτερ Περέρα, Τσάρλι Μπρέναν, Έλεν Μπέιλι, Βίβιεν Μπανκς. "The Bad Old Days" Αγγλικά1161 1979 Black LaceΣυγκρότημα της europop, συσταθέν το 1975, περισσότερο γνωστό από την επιτυχία τους "Agadoo" (1984). Αρχικά μέλη: Κόλιν Γκιμπ (8 Δεκ. 1953 - 2 Ιουν. 2024), Τέρι Ντόμσον (γ. 29 Μαρτ. 1952) και Άλαν Μπάρτον (16 Σεπτ. 1953 - 23 Μαρτ. 1995). Σημερινά μέλη: Κόλιν Γκιμπ ('Black Lace')
Ντιν Μάικλ, Ίαν Ρόμπινσον - 'New Black Lace' "Mary Ann" Αγγλικά773 1980 Prima Donna Συγκρότημα, ενεργό από το 1980 ως το 1981 αποτελούμενο από τις αδερφές Κέιτ Ρόμπινς (γ. 21 Αυγ. 1958) και Τζέιν Ρόμπινς και τους Σάλι Αν Τρίπλετ (γ. 15 Απρ. 1962, 1η φορά), Ντάνι Φιν, Άλαν Κόουτς και Λανς Άστον.  "Love Enough for Two" Αγγλικά3106 1981 Bucks Fizz "Making Your Mind Up" Αγγλικά1136 1982 BardoΣυγκρότημα της ποπ και ντανς (1982-83). Μέλη: Σάλι Αν Τρίπλετ (2η φορά) και Στίβεν Φίσερ (πραγμ. επώνυμο Φλέτσερ). "One Step Further" Αγγλικά776 1983 Sweet DreamsΤρίο, ενεργό το 1983, αποτελούμενο από τους εφήβους Κάρι Γκρέι (Carrie Gray, γ. 17 Αυγ. 1965), Έλεν Κρέι (Helen Kray) και Μπόμπι Μακβέι (Bobby McVay). "I'm Never Giving Up" Αγγλικά679 1984 Belle and the DevotionsΣυγκρότημα της ποπ, ενεργό το 1983-84. Μέλη: Κιτ Ρολφ. Λόρα Τζέιμς και Λίντα Σόφιλντ. "Love Games" Αγγλικά763 1985 Βίκι ΟυάτσονVikki Watson, μετέπειτα Aeone Victoria Watson , γνωστή με το καλλιτεχνικό Aeone. "Love Is" Αγγλικά4100 1986 RyderΠοπ συγκρότημα ενεργό μόνο το 1986. Μέλη: Μέιναρντ Ουίλιαμς, Ντάντλεϊ Φίλιπς, Πολ Ρόμπερτσον, Άντι Έμπσγουορθ, Τζεφ Λιτς, Ρομπ Τέρι. "Runner in the Night" Αγγλικά772 1987 Ρίκκι Καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Ρίτσαρντ Πιμπλς (Richard Peebles, γ. 1956). "Only the Light" Αγγλικά1347 1988 Σκότ ΦιτζέραλντΠραγματικό όνομα: William McPhail (γ. 28 Απρ. 1948). "Go" Αγγλικά2136 1989 Live ReportΣυγκρότημα (πρώην ονομασία:Midnight Blue, μέλη: Ρέι Καρουάνα, Τζον Μπίμπαϊ, Μπράιαν Χότζσον, Μάγκι Τζέι και Πίτερ Μέι. "Why Do I Always Get it Wrong?" Αγγλικά2130 1990  EmmaΟυαλή, γενν. Emma Louise Booth, 2 Αυγ. 1974. "Give a Little Love Back to the World" Αγγλικά687 1991 Σαμάνθα ΤζάνουςSamantha Janus, πραγμ. όνομα Samantha Zoe Womack, γ. 2 Νοεμ. 1972. "A Message to Your Heart" Αγγλικά1047 1992 Μάικλ ΜπολMichael Ball, γ. 27 Ιουν. 1962. "One Step Out of Time" Αγγλικά2139 1993 ΣόνιαSonia Evans, γ. 13 Φεβρ. 1971. "Better the Devil You Know" Αγγλικά2164colspan="2"  1994 Φράνσις ΡαφέλFrances Ruffelle, γ. 29 Αυγ. 1965. "Lonely Symphony (We Will Be Free)" Αγγλικά1063colspan="2" rowspan="2"  1995 Love City GrooveΣυγκρότημα (της ποπ και R&B) του 1995 με μέλη τους: Πολ Χαρντ, Στίβεν Ράντεν, Τατσιάνα Μέις, Τζέι Ουίλιαμς (γ. Σεπτ. 1973) και Γίνκα Τσαρλς aka Reason. "Love City Groove" Αγγλικά1076 1996 Gina GΑυστραλέζα, κατά κόσμον Gina Mary Gardiner, γ. 3 Αυγ. 1970. "Ooh Aah... Just a Little Bit" Αγγλικά8773153 1997 Katrina and the Waves "Love Shine a Light" Αγγλικά1227 colspan="2" rowspan="7"   1998 ImaaniMelanie Crosdale, γ. 1972 "Where Are You? Αγγλικά2166 1999 PreciousΓυναικείο ποπ συγκρότημα, ενεργό το 1998-2000 με μέλη τις: Λουίζ Ρόουζ, Άνια Λαχίρι (γ. 1 Μαΐου 1982), Σόφι Μακντόνελ (γ. 3 Φεβρ. 1976), Κέλι Κλαρκ-Στέρνμπεργκ και Τζένι Φροστ (γ. 22 Φεβρ. 1978). "Say It Again" Αγγλικά1238 2000 Νίκι ΦρεντςNicola "Nicki" Samantha French, γ. 26 Σεπτ. 1964. "Don't Play That Song Again" Αγγλικά1628 2001 ΛίντσεϊLindsay Dracass, γ. 3 Σεπτ. 1984. "No Dream Impossible" Αγγλικά1528 2002 Τζέσικα ΓκάρλικΟυαλή, Jessica Garlick, γ. 1981. "Come Back" Αγγλικά3111 2003 JeminiΣυγκρότημα της ποπ και ντανς, ενεργό το 1995-2004. Μέλη: Κρις Κρόμπι (Chris Cromby) και Τζέμα Αμπέι (Gemma Abbey, γ. 1982). "Cry Baby" Αγγλικά260 2004 Τζέιμς ΦοξJames Fox, Ουαλός, γ. 6 Απρ. 1976. "Hold On to Our Love" Αγγλικά1629 colspan="2" rowspan="7"  2005 Τζαβάιν ΧίλτονJavine Hylton, γ. 27 Δεκ. 1981. "Touch My Fire" Αγγλικά2218 2006 Νταζ ΣάμσονDaz Sampson, γ. 28 Νοεμ. 1974. "Teenage Life" Αγγλικά1925 2007 ScoochΣυγκρότημα της bubblegum dance ενεργό το 1998-2000, το 2004 και από το 2007. Μέλη: Νάταλι Πάουερς (Natalie Powers, γ. 26 Ιουλ. 1977) Καρολάιν Μπαρνς (Caroline Barnes), Ντέιβιντ Ντικάς (David Ducasse) και Ρας Σπένσερ (Russ Spencer, γ. 1η Μαρτ. 1969). "Flying the Flag (for You)" Αγγλικά2219 2008 Άντι ΈιμπραχαμAndy Abraham, γ. 16 Ιουλ. 1964. "Even If" Αγγλικά2514 2009 Τζέιντ ΓιούενJade Ewen, γ. 24 Ιαν. 1988. "It's My Time" Αγγλικά5173 2010 Τζος ΝτουμπόουβιJosh Dubovie, γ. 27 Νοεμ. 1990. "That Sounds Good To Me" Αγγλικά2510 2011 BlueΣυγκρότημα ενεργό το 2000-05 και από το 2011. Μέλη: Άντονι Κόστα (Antony Costa, γ. 23 Ιουν. 1981), Ντάνκαν Τζέιμς (Duncan Matthew James Inglis, γ. 7 Απρ. 1978), Λι Ράιαν (Lee Ryan, γ. 17 Ιουν. 1983) και Σάιμον Ουέμπ (Simon Webbe, γ. 30 Μαρτ. 1978). "I Can" Αγγλικά11100 colspan="2" rowspan="16"  2012 Ένγκελμπερτ ΧάμπερντινκEngelbert Humperdinck, γ. Arnold George Dorsey, 2 Μαΐου 1936. "Love Will Set You Free" Αγγλικά2512 2013 Μπόνι Τάιλερ "Believe in Me" Αγγλικά1923 2014  ΜόλιMolly Smitten-Downes, γ. 2 Απρ. 1987. "Children of the Universe" Αγγλικά1740 2015 Electro VelvetΝτουέτο αποτελούμενο από τους Άλεξ Λαρκ (Alex Larke) και Μπιάνκα Νίκολας. "Still in Love with You" Αγγλικά24 5 2016 Τζο & Τζέικ Ντουέτο συσταθέν το 2015, αποτελούμενο από τον Τζο Γουόλφορντ (Joe Woolford, γ. 11 Δεκ. 1994) και Τζέικ Σέικσαφτ (Jake Shakeshaft, γ.  11 Ιουν. 1995). "You're Not Alone" Αγγλικά2462 2017 Λούσι Τζόουνς "Never Give Up on You" Αγγλικά15111 2018 SuRie "Storm" Αγγλικά2448 2019 Μάικλ Ράις "Bigger than Us" Αγγλικά2611 2020 Τζέιμς Νιούμαν "My Last Breath" Αγγλικά colspan="2"  X 2021 Τζέιμς Νιούμαν "Embers" Αγγλικά26 0 2022 Σαμ Ράιντερ "Space Man" Αγγλικά2466 2023 Μέε Μάλερ "I Wrote a Song" Αγγλικά2524  Όλι Αλεξάντερ "Dizzy" Αγγλικά1846 2025Remember Monday"What the Hell Just Happened?"Αγγλικά1988    

Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision

Ακόμη και αν το Ηνωμένο Βασίλειο εισήχθη δύο φορές στο Congratulations: 50 Χρόνια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, με την συμμετοχή του 1968, "Congratulations", του Κλιφ Ρίτσαρντ και το βραβευμένο τραγούδι των Brotherhood of Man το 1976, "Save Your Kisses for Me", το BBC αποφάσισε να μην συμμετάσχει, να εκπέμπει το γεγονός ή να συμμετέχει στην ψηφοφορία για το καλύτερο τραγούδι της Eurovision των περασμένων πενήντα χρόνων, αλλά μετέδωσε ένα ωριαίο ειδικό πρόγραμμα με τίτλο "Boom Bang-a-Bang: 50 χρόνια της Eurovision", το οποίο παρουσίασε ο Τέρι Γιόγκαν. Τραγούδια, μόδες, διαγωνισμούς, οικοδεσπότες και οικοδέσποινες που περάσει στη Eurovision εδώ και πενήντα χρόνια.
 Χρονιά Καλλιτέχνης  Τραγούδι Γλώσσα 2ος γύρος Βαθμοί 1ος γύρος Βαθμοί Θέση ( & ) Βαθμοί ( & )  Κλιφ Ρίτσαρντ "Congratulations" Αγγλικά colspan="2" 8105228  Brotherhood of Man "Save Your Kisses for Me" Αγγλικά523051541164

Eurovision: Come Together
Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού του  λόγω των περιορισμών της πανδημίας του COVID-19, το BBC αποφάσισε να φιλοξενήσει το Eurovision: Come Together, έναν διαγωνισμό όλων των αστέρων τη νύχτα αυτού που θα ήταν ο τελικός του 2020. Η εκπομπή μεταδόθηκε λίγο πριν από την κύρια εκπομπή αντικατάστασης της EBU Eurovision: Europe Shine A Light. Μια ομάδα εμπειρογνωμόνων επέλεξε τις 19 διαγωνιζόμενες συμμετοχές, τέσσερις από τις οποίες ήταν συμμετοχές στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το , το ιστορικό ψηφοφορίας του Ηνωμένου Βασιλείου έχει ως εξής:

 Βαθμοί που έδωσε σε τελικούς μόνο Θέση Χώρα Βαθμοί 1  257 2  253 3  179 4  171 5  148

 Βαθμοί που έδωσε σε ημιτελικούς και τελικούς Θέση Χώρα Βαθμοί 1  337 2  328 3  230 4  205 5  194

 Βαθμοί που έλαβε Θέση Χώρα Βαθμοί 1  268 2  2183 209  5  205

 Το Ηνωμένο Βασίλειο ως Διοργανώτρια Χώρα 
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει φιλοξενήσει τον διαγωνισμό της Eurovision συνολικά εννέα φορές, που αποτελεί ρεκόρ. Ειδικότερα, ανέλαβε τη διοργάνωση του διαγωνισμού στη θέση χωρών που, παρότι είχαν κερδίσει την προηγούμενη χρονιά, δεν μπορούσαν να τον αναλάβουν εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών: για την Ολλανδία (1960), Γαλλία (1963), Μονακό (1972) και το Λουξεμβούργο (1974). Επίσης ανέλαβε και τη διοργάνωση του , αφού η νικήτρια του  Ουκρανία δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της φιλοξενίας της εκδήλωσης λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια που προκλήθηκαν από τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Σε τέσσερις περιπτώσεις (1968, 1977, 1982 και 1998) δόθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το δικαίωμα να φιλοξενήσει ως αποτέλεσμα μιας νίκης. Το 2015 έγινε στο Λονδίνο η διοργάνωση των Μεγαλύτερων Επιτυχιών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision (Eurovision Greatest Hits), προκειμένου να τιμηθεί η 60ή επέτειος από την έναρξη του διαγωνισμού. Το πρόγραμμα μαγνητοσκοπήθηκε για την τηλεόραση στις 31 Μαρτίου 2015 και προβλήθηκε σε 26 χώρες, με πρώτες το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βόρεια Ιρλανδία στις 3 Απριλίου 2015. Το BBC προσφέρθηκε να φιλοξενήσει από κοινού τον  στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας με τον ιρλανδικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα RTÉ, αλλά τελικά το RTÉ αποφάσισε να διοργανώσει το γεγονός μόνο του.

Η Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου και της Αγγλίας, το Λονδίνο, φιλοξένησε τέσσερις φορες τον διαγωνισμό (1960, 1963, 1968 και 1977), το Εδιμβούργο η Πρωτεύουσα της Σκωτίας φιλοξένησε επίσης μια φορά τον διαγωνισμό (1972), ενώ από μια φορά φιλοξένησαν τον διαγωνισμό, επίσης τέσσερις πόλεις της Αγγλίας το Μπέρμιγχαμ (1998), το Λίβερπουλ (2023), το Μπράιτον στο Ανατολικό Σάσεξ (1974) και μια μικρή πόλη στο Βόρειο Γιορκσάιρ, το Χάρογκειτ (1982).
 Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστές196024px Λονδίνο Royal Festival HallΚέιτι Μπόιλε1963 Κέντρο Τηλεόρασης του BBC1968 Βασιλική Αίθουσα Αλβέρτου1972 24px Εδιμβούργο Usher Hall Μόιρα Σίρερ1974 24px Μπράιτον Brighton Dome Κέιτι Μπόιλε1977 24px Λονδίνο Συνεδριακό Κέντρο Γουέμπλεϊ Άντζελα Ρίπον1982 24px Χάρογκειτ Διεθνές Κέντρο του Χάρογκειτ Τζαν Λίμινγκ1998 25px Μπέρμιγχαμ National Indoor Arena Ουλρίκα Γιόνσον και Τέρι Ουόγκαν 25px Λίβερπουλ Liverpool Arena Αλέσα Ντίξον, Χάνα Γουάντινγκχεμ, Γιούλια Σάνινα και Γκρέιαμ Νόρτον 

Eurovision Song Contest's Greatest Hits
Το 2015, το Λονδίνο διοργάνωσε το Eurovision Song Contest's Greatest Hits, ένα γεγονός για τον εορτασμό της 60ης επετείου, που μαγνητοσκοπήθηκε για την τηλεόραση στις 31 Μαρτίου 2015 και μεταδόθηκε σε 26 χώρες, ξεκινώντας από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία στις 3 Απριλίου 2015.
 Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστές2015 25px Λονδίνο Eventim Apollo  Γκράχαμ Νόρτον και  Πέτρα Μέντε

Βραβεία
Βραβεία ΑΡ
 Χρονιά Κατηγορία Τραγούδι ΕρμηνευτήςΤελικό αποτέλεσμαΒαθμοί Διοργανώτρια πόλη 2004 Βραβείο Συνθέτη "Hold Onto Our Love" Τζέιμς Φοξ1629  Κωνσταντινούπολη

Βραβεία Marcel Bezençon

ΧρονιάΚατηγορίαΤραγούδιΣύνθεσηΕρμηνευτήςΤελικόςΒαθμοίΔιοργανώτρια πόληΒραβείο Τύπου"Space Man"Σαμ Ράιντερ, Έϊμι Γουάντζ, Μαξ Βόλφγκανγκ (μ&σ)Σαμ Ράιντερ2466 Τορίνο

 Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το Ηνωμένο Βασίλειο 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Χρονιά → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3"     1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987 1988 1989  1990  1991  1992  1993  1994 1995 1996 1997  1998 1999  2000  20012002 2003 2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015 2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2018  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2019  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Έτος → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3" 1996  – colspan="3" 2004  2005  2006  2007 2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015 2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.

Σχετική συμμετοχή

Αρχηγοί αποστολών
ΧρονιάΑρχηγός αποστολήςΜπιλ Κότον–Τζιμ Μόιρ–Κέβιν Μπάϊσοπ–Ντομινίκ ΣμιθΈλεν Τάμπριντζ–Άντριου Κάρτμελ–Γκάι ΦρίμανΈλεν Ρίντελ–σήμεραΆντριου Κάρτμελ

Σχεδιαστές κοστουμιών
YearCostume designersBenetton–Λίντα ΜάρτινΒέριτι ΛιούιςΈλεν ΣτόρεϊΠάκο ΡαμπάνΑμάντα Ουέικλι

Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Με το πέρασμα των χρόνων, ο σχολιασμός για το BBC έγινε από έμπειρους ραδιοτηλεοπτικούς παρουσιαστές, συμπεριλαμβανομένων των Τομ Φλέμινγκ, Ντέιβιντ Βάιν, Ντέιβιντ Τζέικομπς, Ντέιβ Λι Τράβις, Πιτ Μάρρεϊ, Τζον Νταν και Μάικλ Άσπελ. Ωστόσο, ο Τέρι Γιόγκαν παρείχε το σχολιασμό για το BBC κάθε χρόνο από το 1980 ως το 2008.Trivia  Επιβεβαιώθηκε στις 12 Αυγούστου 2008 ότι ο Τέρι Γιόγκαν δε θα παρουσίαζε άλλο τον διαγωνισμό. Ο DJ του BBC Radio 2 ανέφερε πως "είναι καιρός να αναλάβει και κάποιος άλλος". Αντικαταστάθηκε το 2009 από τον Γκράχαμ Νόρτον για τον τελικό. Ο Νόρτον είναι αυτός που ανέλαβε το ρόλο του Γιόγκαν από τότε.

Ο τελικός του διαγωνισμού μεταδόθηκε από το BBC One (προηγουμένως BBC Television Service και BBC TV) από τον πρώτο διαγωνισμό το 1956, η πρώτη ζωντανή έγχρωμη μετάδοση του διαγωνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision 1970, ο πρώτος υψηλής ευκρίνειας η μετάδοση του διαγωνισμού ξεκίνησε το 2007 όταν ο διαγωνισμός έγινε ταυτόχρονα στο BBC HD. Ο τελικός μεταδίδεται επίσης στο ραδιόφωνο, αρχικά στο BBC Light Program μέχρι το διαγωνισμό του 1967. Από το 1968 μεταδόθηκε στο BBC Radio 1 (ταυτόχρονη εκπομπή στο Radio 2), μετακόμισε στο BBC Radio 2 από το διαγωνισμό του 1971 όπου έκτοτε παρέμεινε (εκτός από το 1983-1985). Μεταξύ 1963 και 1976 και από το 1980 έως το 1985 ο διαγωνισμός μεταδόθηκε επίσης στο BFBS Radio. Από το 2004 έως το 2015 και οι δύο ημιτελικοί μεταδόθηκαν στο BBC Three. Από τότε που το BBC Three έγινε διαδικτυακό μόνο κανάλι τον Φεβρουάριο του 2016, η ημιτελική κάλυψη μεταδίδεται τώρα στο BBC Four.

Στο διαγωνισμό του , που έλαβε χώρα στο Μπέρμινγχαμ, ο Τέρι Γιόγκαν ήταν και σχολιαστής για το BBC αλλά και παρουσιαστής του διαγωνισμού (μαζί με την Ουλρίκα Γιόνσον). Στο διαγωνισμό του , κάθε τραγούδι παρουσιαζόταν από έναν παρουσιαστή της εκάστοτε χώρας. Του Ηνωμένου Βασιλείου το τραγούδι παρουσίασε ο Νόελ Έντμοντς.

Κανένας βρετανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός δεν παρουσίασε ούτε σχολίασε τον ζωντανό τηλεοπτικό τελικό για πάνω από τριάντα χρόνια, με την τελευταία να είναι η Γιαν Λίμινγκ, παρουσιάστρια του διαγωνισμού του 1982.

ΧρονιάΤηλεοπτ. σχολιαστήςΡαδιοφ. σχολιαστήςΔιαδικτ. σχολιαστήςΕκπρόσωπος βαθμώνΤελικόςΗμιτελικόςΓουίλφριντ Τόμαςrowspan="48"  Άγωνστο rowspan="8"  Μπέρκλεϊ Σμιθ Τομ Σλόαν Ντέιβιντ Γιάκομπς  Πίτερ Χάι  Τομ Σλόαν Πιτ Μάρρεϊ  Πιτ Μάρρεϊ Ντέιβιντ Γιάκομπς  Τομ Σλόαν Μάικλ ΆσπελΝτέιβιντ Γιάκομπς Πίτερ Χάι Άλεξ ΜάσιντοςΜάικλ Άσπελ Πιτ Μάρρεϊ Τομ Σλόαν Ίαν ΦένερΚένεθ ΚένταλΝτέιβιντ Γκελ Αλαστέρ Μπέρνετ Τζον Νταν Μάικλ Άσπελ Ρολφ Χάρις Ρίτσαρντ Μπέικερ   Πιτ Μάρρεϊ Ντέιβιντ Γκελ, Μάικλ Άσπελ Τζον ΡάσελΚόλιν-Γουόρντ Λιούις Ντέιβιντ Γκελ Τόνυ Μπράντον Ντέιβ Λι Τράβις Τέρι Ουόγκανrowspan="3"  Τομ ΦλέμινγκΠιτ Μάρρεϊ Τέρι Τζέιμς Τέρι Ουόγκαν  Ντέιβιντ ΒάινΤέρι Ουόγκαν Κόλιν-Γουόρντ Λιούις Πιτ Μάρρεϊ Ρέι Μουρ Μάικλ Άσπελ Πιτ Μάρρεϊ rowspan="3" Κόλιν Μπέρι Τέρι Ουόγκαν Ρέι Μουρ Τζον Νταν Τέρι Ουόγκαν Στιβ ΤζόουνςΆντριου ΠαστόναΡέι Μουρ Ρέι Μουρ rowspan="2" Κόλιν Μπέρι rowspan="3"   Ρέι Μουρ rowspan="28"  Κεν ΜπρουςΚεν Μπρους Κόλιν Μπέρι Λορέιν ΚέλιΠάντι Ο'ΚόνελΣέριλ ΜπέικερΦερν ΚότονΠάντι Ο'Κόνελ, Σάρα ΚαγούντΠάντι Ο'Κόνελ, Καρολίν ΦλακΚάρι ΓκράντΓκράχαμ ΝόρτονΠάντι Ο'Κόνελ, Σάρα ΚαγούντΝτάνκαν ΤζέιμςΣκοτ ΜιλςΣκοτ Μιλς, Σάρα ΚοξΆλεξ Τζόουνς Σκοτ Μιλς Σκοτ Μιλς, Άνα Ματρόνικ Σκοτ Μιλς, Λάουρα ΓουίτμορAna Matronic Σκοτ Μιλς, Μελ ΓκίντροικΝαιτζέλα Λόσον rowspan="7" Ρίτσαρντ Όσμαν Σκοτ Μιλς, Ράιλαν Κλάρκ-ΝιλΜελ Γκίντροικ Ράιλαν Κλάρκ-Νιλ
   Σκοτ Μιλς, Σάρα Κοξ, Τσέλσι Γκριμς Αμάντα Χόλντεν Σκοτ Μιλς, Ράιλαν Κλάρκ  Έι Τζέι Οντούντου

Τα τελευταία χρόνια, η μορφή διπλού σχολιαστή κατά τη διάρκεια των ημιτελικών επέτρεψε στον ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό να ενσωματώσει πρόσθετα τμήματα, συνεντεύξεις και αλληλεπίδραση ζωντανών θεατών κατά τη ζωντανή μετάδοση του προγράμματος.

Το 2019 το BBC κυκλοφόρησε το Eurovision Calling, ένα εβδομαδιαίο podcast στο BBC Sounds που φιλοξενείται από τον Mills και τον κωμικό Jayde Adams.

Διευθυντές ορχηστρών
ΧρονιάΜαέστροςΜουσική διεύθυνσηΈρικ Ρόμπινσονrowspan="2" Έρικ ΡόμπινσονΧάρι Ρόμπινσονrowspan="2" Άντζελα ΜόρλεϊΈρικ ΡόμπινσονΈρικ ΡόμπινσονΧάρι Ραμπίνοβιτςrowspan="4" Έρικ ΡόμπινσονΧάρι ΡαμπίνοβιτςΚένι ΓούντμανΝόρι ΠάραμορΝόρι ΠάραμορΤζόνι Χάριςrowspan="3" Τζόνι Άρθεϊ Ντέιβιντ ΜακέιΜάλκολμ ΛόοκιερΝικ ΊνγκμανΡόνι ΧάζλχερστΈλιν Έινσγουορθrowspan="2" Ρόνι ΧάζλχερστΡόνι ΧάζλχερστΈλιν Έινσγουορθrowspan="4" Κεν ΤζόουνςΤζον ΚόλμανΡόνι ΧάζλχερστΡόνι ΧάζλχερστΤζον Κόλμανrowspan="3" colspan="2" Ρόνι Χάζλχερστrowspan="11" Έλιν ΈινσγουορθΡόνι ΧάζλχερστΝάιτζελ ΡάιτΜάικλ ΡιντΜάικ ΝτίξονΈρνι ΝτάνσταλΝτον ΈιρεϊΤζέιμς ΜακμίλανΜάρτιν Κοχ

Άλμπουμ

Σημειώσεις και παραπομπές
Σημειώσεις

Παραπομπές

Κατηγορία:Συμμετοχές χωρών στην Eurovision
Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο