Ναχαγιέ Σαμπάτσκα

Το Ναχαγιέ Σαμπάτσκα ή Σάμπατς (σερβικά : Шабачка нахија) ήταν Ναχαγιέ - επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Πριγκιπάτου της Σερβίας που δημιουργήθηκε με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του 1819 και διατηρήθηκε έως το 1833 όπου καταργήθηκε. Έδρα του ήταν η πόλη Σάμπατς που κτίστηκε ως φρούριο από τους Οθωμανούς με το όνομα "Ζάσλον"Mirko Grčić1, Ljiljana Grčić, GENESIS OF THE CITY ŠABAC AND ORIGIN OF ITS NAME.

Η περιοχή μέχρι το 1459 ανήκε στο Δεσποτάτο της Σερβίας όταν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς και οργανώθηκε διοικητικά, διοικητικά ανήκε στο Σαντζάκι του Ζβόρνικ και εκκλησιαστικά στην επισκοπή ΣάμπατςΙστορία εκκλησιαστικής επαρχίας Σάμπατς, στα σερβικά. Παρέμεινε διοικητική διαίρεση όταν το Πριγκιπάτο της Σερβίας αυτονομήθηκε το 1818 έως το 1834, αναφέρεται ότι είχε 3 Κνεζίνες και 189 χωριά ή οικισμούς. Διοικητής του ναχαγιέ το 1809 αναφέρεται ο Μίλισαβ Ίλιτς, επίσης από το 1816 έως το 1831 ήταν ο Γεβρέμ ΟμπρένοβιτςЈЕВРЕМ ОБРЕНОВИЋ, скица једне поли тичке каријере.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Πριγκιπάτου της Σερβίας
Σαμπατσκα
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας