Μεθανοτελλουρόλη

Η μεθανοτελλουρόλη είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και τελλούριο, με μοριακό τύπο CH4Te, αν και παριστάνεται συχνά και με τους τύπους CH3TeH και MeTeH. 

Είναι η απλούστερη από τις οργανικές τελλουρόλες, που είναι οι τελλουριούχες ανάλογες των αλκοολών, από τις οποίες μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχονται αν το τελλούριο αντικαταστήσει το οξυγόνοIgor D Sadekov and A V Zakharov 1999 "Stable tellurols and their metal derivatives" Russ. Chem. Rev. 1999, vol. 68, 909.. Οι τελλουρόλες (RTeH), οι σεληνόλες και οι θειόλες έχουν παρόμοιες ιδιότητες, αλλά οι τελλουρόλες είναι οι λιγότερο σταθερές από όλες τις υπόλοιπες Brahim Khater, Jean-Claude Guillemin, Gábor Bajor, Tamás Veszprémi "Functionalized Tellurols: Synthesis, Spectroscopic Characterization by Photoelectron Spectroscopy, and Quantum Chemical Study" Inorganic Chemistry 2008 volume 47, p. 1502-1511. doi:10.1021/ic701791h. Παρόλο που είναι θεμελιωδώς αντιπροσωπευτικές ως οργανοτελλουριούχες ενώσεις, οι τελλουρόλες είναι ελάχιστα μελετημένες, εξαιτίας της αστάθειάς τους. Τα παράγωγα των τελλουρολών περιλαμβάνουν τους τελλουρεστέρες (RCOTeR΄) και τις οργανοτελλουριοκυανιούχες ενώσεις (RTeCN). Στην όψη είναι άχρωμο αέριο, που διασπάται σε μεθάνιο και (στοιχειακό) τελλούριο:Σύμφωνα με τη φασματοσκοπία υπερύθρου, νTe-H = 1995 cm−1, ενώ νSe-H = 2342 cm−1, νS-H = 2606 cm−1 και  νO-H = 3710 cm−1.

 Παραγωγή 

Η πρώτη τελλουρόλη που συνθέθηκε ήταν η αιθανοτελλουρόλη, που παράχθηκε το 1926 μέσω αντιδραστηρίου Grignard. Η αντίστοιχη μέθοδος για τη μεθανοτελλουρόλη είναι:

Πιο συχνά όμως, η μεθανοτελλουρόλη παράγεται με αναγωγή διμεθυλοδιτελλουρίδιου με (μεταλλικό) νάτριο και αμμωνία, που ακολουθείται με οξύνιση του παραγώμενου μεθυλονατριοτελλουρίου με θειικό οξύ:

 Aναφορές και σημειώσεις 

Κατηγορία:C1
Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις