Αλέξανδρος Σεβήρος

Ο Αλέξανδρος Σεβήρος (Marcus Aurelius Severus AlexanderΣτην κλασική λατινική, το όνομα του Αλέξανδρου Σεβήρου θα αναγραφόταν ως MARCVS AVRELIVS SEVERVS ALEXANDER AVGVSTVS., 1 Οκτωβρίου 208 – 19 Μαρτίου 235) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 222 έως το 235. Ήταν γιος του Μάρκου Ιουλίου Γεσίου Μαρκιανού. Ο Αλέξανδρος ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της δυναστείας των Σεβήρων. Ανέλαβε τη βασιλεία σε μικρή ηλικία (14 ετών), με αποτέλεσμα την πραγματική εξουσία να την ασκούν στην αρχή η γιαγιά του Ιουλία Μαίσα (γυναικαδελφή του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου) μέχρι το θάνατό της (226) και μετέπειτα η μητέρα του Ιουλία Αβίτα Μαμαία και ένα συμβούλιο αντιβασιλείας αποτελούμενο από 16 συγκλητικούς. Η καθοδηγούμενη και άτολμη εξουσία του κατέρρευσε το 235, όταν δολοφονήθηκε από τον στρατό στη Γερμανία, σηματοδοτώντας την αρχή ενός εμφύλιου σπαραγμού, που ταλαιπώρησε την αυτοκρατορία για 50 χρόνιαCanduci, pg. 61. 

 Η ανάρρησή του στον θρόνο 
Ο προηγούμενος αυτοκράτορας Ηλιογάβαλος, εξάδελφος του Αλέξανδρου, υποχρεώθηκε να τον ορίσει ως διάδοχό του κατά τη διάρκεια της βασιλείας του. Το 222 η πραιτωριανή Φρουρά, πιθανότατα παρακινούμενη από την Ιουλία Μαίσα και την Ιουλία Αβίτα Μαμαία, δολοφόνησε τον ΗλιογάβαλοHerodian, 5:8:5, εγκαθιστώντας απρόσκοπτα ως αυτοκράτορα τον Αλέξανδρο Σεβήρο. Η τυπικά ορθή, αλλά ηθικά ανυπόληπτη διαδοχή, δημιούργησε ένα κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης στον λαό και τον στρατό· ως εκ τούτου στη Ρώμη επικράτησε αναρχία και ταραχές. Αποκορύφωμα της τεταμένης κατάστασης ήταν η δολοφονία τού Δομίτιου Ουλπιανού ανώτατου αξιωματούχου της πολιτείας Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα από την πραιτωριανή φρουρά, παρουσία τού ιδίου τού αυτοκράτορα και της μητέρας του.

 Η αποτυχία στις μάχες 
Το 231 και 232 ο Πέρσης βασιλιάς Αρδασίρ Α΄ εξαπέλυσε επίθεση κατά της ρωμαϊκής επαρχίας της Μεσοποταμίας. Ο Αλέξανδρος επιχείρησε αντεπίθεση (232), αλλά καταρχάς απέτυχε στην επανάκτηση των εδαφών. Ωστόσο οι Πέρσες, λόγω των μεγάλων απωλειών που υπέστησαν, εξαναγκάστηκαν εκ των πραγμάτων σε οπισθοχώρηση. Ο Αλέξανδρος δεν έχασε την ευκαιρία, αν και η νίκη του ήταν αποτέλεσμα συγκυριών, να επιστρέψει στη Ρώμη ως θριαμβευτήςSouthern, pg. 62. Στη συνέχεια ο αυτοκράτορας κλήθηκε στον Ρήνο να αντιμετωπίσει το γερμανικό φύλο των Αλαμανών, που είχε εισβάλλει σε ρωμαϊκές περιοχές. Η επιχείρηση ανακατάληψης από τα ρωμαϊκά στρατεύματα διεκόπη σχεδόν αμέσως, όταν ο Αλέξανδρος, κατόπιν συμβουλής της μητέρας του, συνήψε ειρήνη με τους Αλλαμανούς, εξαγοράζοντάς τους. Ο στρατός αγανάκτησε με την ατολμία και δειλία που επέδειξε ο Αλέξανδρος.

Το τέλος
Το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης, η καθοδηγούμενη βασιλεία του Αλέξανδρου και η πλήρης αποτυχία του στις μάχες, οδήγησαν τον στρατό να τον δολοφονήσει στη ΓερμανίαSouthern, pg. 63 και να ανακηρύξει ως νέο αυτοκράτορα τον Μαξίμινο τον ΘράκαBenario, Alexander Severus.

 Πρωτογενείς Πηγές 
Δίων Κάσσιος, ιστορία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας
 Herodian, Roman History, Book 6 
Δευτερογενείς πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 53, σελίδα 258 και 259.
Southern, Pat. The Roman Empire from Severus to Constantine, Routledge, 2001
 Benario, Herbert W., Alexander Severus (A.D. 222–235), De Imperatoribus Romanis (2001)
 Canduci. Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, publisher : Pier 9, year : 2010, ISBN 978-1-74196-598-8.
 Gibbon. Edward Decline & Fall of the Roman Empire (1888).

 Παραπομπές και σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι και αναφορές 

Στα αγγλικά:
 Alexander  a site devoted to this emperor
 Severus Alexander on NumisWiki
 Coins of Severus Alexander

Κατηγορία:Ρωμαίοι αυτοκράτορες
Κατηγορία:Δυναστεία των Σεβήρων