Δημοκρατία του Βανάτου

Η Δημοκρατία του Βανάτου (σερβικά: Банатска република) ήταν βραχύβια κατάσταση που δημιουργήθηκε στα εδάφη της Αυστροουγγαρίας το 1918. Η ανεξαρτησία της περιοχής διακηρύχθηκε στις 31 Οκτώβριος 1918 στην πόλη Τέμεσβαρ μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας.

 Ιστορία 
Κατά την ανακήρυξη της Δημοκρατίας σχηματίστηκε το εθνικό συμβούλιο του Βανάτου, που αποτελούνταν από πέντε εκπροσώπους από τις εθνότητες της περιοχής που ήταν Γερμανοί, Ούγγροι, Σέρβοι και Ρουμάνοι. Πολιτικός επίτροπος της Δημοκρατίας έγινε ο Ότο Ροτ ενώ ο στρατιωτικός διοικητής έγινε ο Άλμπερτ Μπάρτα. Η ουγγρική κυβέρνηση αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας του Βανάτου, από μία άποψη θεωρείται ότι αυτό έγινε από την Ουγγαρία προκειμένου η περιοχή να μην προσαρτηθεί στο γιουγκοσλαβικό κράτος.

Το εθνικό συμβούλιο σύστησε στρατιωτική αστυνομία και πολιτοφυλακή στις 4 Νοέμβριου του ίδιου έτους, στόχος ήταν να ανακτήσει τον έλεγχο σε ολόκληρη την επικράτεια του Βανάτου. Ωστόσο η Δημοκρατία του Βανάτου ήταν βραχύβια, μετά από λίγες ημέρες ο στρατός του Βασιλείου της Σερβίας αναπτύχθηκε στο Βανάτο κάτι το οποίο ήταν το τέλος της Δημοκρατίας του Βανάτου. Λίγους μήνες αργότερα, το Βανάτο διαιρέθηκε μεταξύ του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και τη Ρουμανία, λαμβάνοντας υπόψη τη διακήρυξη της Εθνοσυνέλευσης του Νόβι Σαντ.

Τον Απρίλιο του 1920 οι Γερμανοί του Βανάτου προσπάθησαν διπλωματικά να δημιουργήσουν εκ νέου το κρατίδιο με την ονομασία "Δημοκρατία της Μπανατίας". Σύμφωνα με τον ισχυρισμό αυτό η αποκατασταθήσα δημοκρατία δεν θα περιλαμβάνει μόνο το Βανάτο αλλά και τη γειτονική Μπάτσκα, θα διαιρείται σε καντόνια και θα διοικείται από εκπροσώπους της πλειοψηφίας εθνότητας σε κάθε καντόνι. Η πρόταση αυτή απορρίφθηκε στο συνέδριο ειρήνης του Παρισιού.

 Δημογραφικά 
Η Δημοκρατία αριθμούσε 1.582.133 κατοίκους, εκ των οποίων:
 592.049 (37.42%) Ρουμάνοι
 387.545 (24,50%) Γερμανοί
 284.329 (17.97%) Σέρβοι
 242.152 (15,31%) Ούγγροι
Υπήρχαν κι άλλες μικρότερες εθνοτικές ομάδες όπως Σλοβάκοι, Κροάτες, Ρώσοι, κλπ..

Σύμφωνα με τη θρησκεία, ο πληθυσμός της Δημοκρατίας ήταν:
 855.852 (54.10%) Ορθόδοξοι Χριστιανοί
 591.47 (37,38%) Καθολικοί
Επίσης υπήρχαν μέλη μικρότερων θρησκευτικών κοινοτήτων όπως Καλβινιστές, Λουθηρανοί και οι Εβραίοι

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Драго Његован, Присаједињење Војводине Србији, Нови Сад, 2004.
 Милојко Брусин, Наша разграничења са суседима 1919—1920, Нови Сад, 1998.

Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας
Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας
Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνας
Κατηγορία:20ός αιώνας στη Σερβία
Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη