Σπυρίδων Βλαντής

Ο Σπυρίδων Βλαντής (Βενετία 1765 – Βενετία 1830) ήταν λόγιος, μεταφραστής και επιμελητής βιβλίων, δημόσιος και ιδιωτικός δάσκαλος.

Βίος
Ο Σπυρίδων Βλαντής γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1765 στη Βενετία από  Κυθήριους γονείς: τον Φραγκίσκο Βλαντή και την Ελένη Στάθη. Σπούδασε στην Φλαγγίνειο Σχολή από τις 30 Αυγούστου 1776 έως τις 5 Αυγούστου 1782 με δάσκαλο τον Αγάπιο Λοβέρδο , ενώ παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στην Ακαδημία των Ιησουιτών ενώ παράλληλα σπούδασε και Αστικό Δίκαιο. Λόγω οικονομικών δυσχερειών παρέμεινε στη Βενετία, εργαζόμενος ως λογιστής στον εμπορικό οίκο ΧομοτζόγλουΤριαντάφυλλος Σκλαβενίτης, “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τομ. 34, (2004), σελ.423-424.Στις 7 Φεβρουαρίου 1794 εξελέγη προσωρινός δάσκαλος και διευθυντής της Φλαγγινείου Σχολής και στις 16 Σεπτεμβρίου 1796 διορίστηκε μόνιμος σχολάρχηςΤριαντάφυλλος Σκλαβενίτης, “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τομ. 34, (2004), σελ.441 Στα 1800 κλήθηκε να γίνει αντεπιστέλλον μέλος της Ιονίου Ακαδημίας. Επίσης το 1811 έγινε μέλος της Γραικοδακικής Φιλολογικής Εταιρείας και ο ορθόδοξος επίσκοπος Δαλματίας και Αλβανίας Βενέδικτος Κράλιεβιτς του πρότεινε να γίνει σχολάρχης στο Σεμπενίκο της ΔαλματίαςΤριαντάφυλλος Σκλαβενίτης, “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τομ. 34, (2004), σελ.445, υποσ. 62

 Οικογενειακή κατάσταση 
Είχε παντρευτεί την Αικατερίνη Δαλφόρνου και είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: την Ελένη (1789), τη Ρεγγίνα (1790), τη Μαρία (1794), τον Παύλο (1796) και τον Ανδρέα (1811). Πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1830. Άφησε τη σύζυγό του τυφλή και μια κόρη για τις οποίες μερίμνησε η Ελληνική Αδελφότητα της Βενετίας και δύο γιους.Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης, “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τομ. 34, (2004), σελ.445, υποσ.60.

 Συγγραφικό έργο 
 Νέον λεξικόν ιταλικό - γραικικόν, Ενετιήσι : Νικολάω Γλυκεί τω εξ Ιωαννίνων, 1792 
 Πρώτος τόμος του Τριγλώσσου λεξικού, Ενετίησι 1816
 Ελληνικόν επίτομον λεξικό, Εν Βενετία 1821
 Λόγοι εν τω Φλαγγινιανώ ελληνομουσείω εκφωνηθέντες (ανέκδοτοι)
Επίσης μετέφρασε τα:
 Μεταμορφωσεις Οβιδίου Ενετίησι 1801
 Αποθήκη των παίδων, Ενετίησι 1793, τομ. 4
 22 εκλεκτά διηγήματα Βοκκακίου Το καφενείον κωμωδία Γολδόνη Βενετία,1791
 Βραχεία είδησις περί των Ενετία συμβάντων 1797-1799Παραπομπές

Πηγές
 Κωνσταντίνος Σάθας: Βιογραφίαι των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής Εθνεγερσίας 1453-1821'', εκδ. Κουλτούρα,1990, σσ. 688-690
 Τριαντάφυλλος Σκλαβενίτης: “Ο Σπυρίδων Βλαντής και η ιδιωτική διδασκαλία Piano di Studi: Έκθεσις μαθημάτων: Βενετία 1794,” Θησαυρίσματα, τόμ. 34, (2004), σελ. 421-446

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Βλαντής (ο Κυθήριος) Σπυρίδων στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές