Ιωάννης Ηπίτης

Ο Ιωάννης Ηπίτης  (Αθήνα, 1867 - 20 Σεπτεμβρίου 1956) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού από το 1920 ως το 1921. Ήταν γιος του στρατιωτικού Θεοδώρου Ηπίτου και εγγονός του ιατρού Πέτρου Ηπίτου.

 Βιογραφία 
Εισήχθη στη νεοσύστατη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων σε ηλικία 19 χρονών. Αποφοίτησε από τη σχολή του με το βαθμό του σημαιοφόρου το 1888.
Σταδιοδρόμησε στο Πολεμικό Ναυτικό και ήταν κυβερνήτης αντιτορπιλικών και θωρηκτού στη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.Λήμμα για τον Ηπίτη στην εγκυκλοπαίδεια Δομή Δίδαξε το μάθημα της Ηλεκτρολογίας στη Σχολή Δοκίμων (επί 4 χρόνια) και στη Σχολή Υποπλοιάρχων (επί 2 χρόνια).Εγκυκλοπαιδικό λήμμα για τον Ηπίτη

Ο Υποναύαρχος Ηπίτης ανέλαβε αρχηγός ΓΕΝ στις 9 Νοεμβρίου 1920. Αποχώρησε από αρχηγός ΓΕΝ στις 26 Απριλίου 1921. Αποχώρησε από το Πολεμικό Ναυτικό με το βαθμό του Αντιναυάρχου, το 1923.

Κατά την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Θεοτόκη υπηρέτησε ως υφυπουργός Ναυτικών.

Έπειτα από την αποστράτευσή του έγινε διευθυντής της Ελληνικής Θαλασσίας Ενώσεως.

Εκτός από τα έργα του για την ηλεκτρολογία και τις τορπίλες, μαζί με τον αδελφό του Αντώνιο, ήταν συνεργάτης στο Γαλλοελληνικό και Ελληνογαλλικό Λεξικό.

 Έργα 
Μαθήματα ηλεκτρολογίας (τρίτομο έργο)
Περί αυτοκινήτων τορπιλών

Πηγές

Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Ναυτικού (Ελλάδα)
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Ναυτικών