Ορφεύς (βρίκιο)

Το βρίκιο Ορφεύς ήταν Ρωσικό ιστιοφόρο με ένα ιστίο που προσχώρησε στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, διατηρώντας το όνομά του. Υπήρξε το μοναδικό πλοίο του Ελληνικού στόλου που φέρει το όνομα αυτό.

 Ιστορία 

Η ναυπήγησή του άρχισε στις 20 Δεκεμβρίου 1842 στο ναυπηγείο Νικολάγιεφ κατά παραγγελία του ναυαρχείου Σεβαστούπολης για το Ρωσικό αυτοκρατορικό ναυτικό και η καθέλκυσή του έγινε στις 23 Σεπτεμβρίου 1845 οπότε και εντάχθηκε στην υπηρεσία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Το 1847 και 1848 το Ορφεύς ήταν στο Αιγαίο πέλαγος στη διάθεση του Ρώσου πρεσβευτή στην Ελλάδα. Από το 1849 μέχρι το 1851 το πλοίο εντάχθηκε σε αποστολές με ταξίδια στη Μαύρη Θάλασσα. Το 1852 το Ορφεύς επανεντάχθηκε στη διάθεση του Ρώσου πρεσβευτή στην Ελλάδα και επέστρεψε στο Αιγαίο πέλαγος.

Το 1853 λόγω της έναρξης του Κριμαϊκού πολέμου το Ορφεύς δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στη Ρωσία και έτσι με διαταγή του τσάρου το πλοίο πωλήθηκε στην Τεργέστη προς την Ελληνική κυβέρνηση μαζί με τα πλοία Αριάδνη και Περσεύς. 

Το 1854 κατέπλευσε στον Πόρο μετά από παραμονή έξι μηνών στο Αυστριακό λιμάνι λόγω κατασχέσεώς του κατά τον πόλεμο από την Αυστροουγγαρία. 

Το βρίκιο Ορφεύς, όπως και το αδελφό του Περσεύς, παρόλο που επισκευάστηκαν μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα, δεν ετέθησαν σε ενεργό υπηρεσία λόγω της σαθρότητάς τους η οποία αποκαλύφθηκε μεγαλύτερη όταν επιχειρήθηκε η επισκευή τους.

Κατά την επιδημία χολέρας στην Αθήνα του 1854–1855 χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας μαζί με τις κορβέτες Αριάδνη και Περσεύς όπου η ήδη κακή του κατάσταση επιδεινώθηκε. Το 1862 τα πυροβόλα του τοποθετήθηκαν στο πλοίο Λουδοβίκος. Μαζί με το Περσεύς παρέμεινε σάπιο και αχρησιμοποίητο στο ναύσταθμο του Πόρου μέχρι το 1872 όπου τελικώς εκποιήθηκε.

 Παραπομπές 

Πηγές




Κατηγορία:Ελληνικά βρίκια