Εκλογές στην Αίγυπτο

Εκλογές στην Αίγυπτο διεξάγονται για Πρόεδρο και διθάλαμο Κοινοβούλιο. Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου εκλέγεται από το λαό με καθολική ψηφοφορία για 4 χρόνια.

Το Κοινοβούλιο της Αιγύπτο είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου.

Το Κοινοβούλιο είναι διθάλαμο και αποτελείται από δύο τμήματα:

Άνω Βουλή: Η Γερουσία και
Κάτω Βουλή: Η Βουλή των Αντιπροσώπων.

Το διθάλαμο σύστημα αποκαταστάθηκε με τις συνταγματικές τροποποιήσεις που εγκρίθηκαν στο δημοψήφισμα του 2019.

Το δικαίωμα ψήφου είναι καθολικό και η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική για όλους τους Αιγύπτιους πολίτες, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικία 18 ετών και άνω. Η μη συμμετοχή σε εκλογές επισείει την επιβολή προστίμου ή και φυλάκισης.Nation Master

 Προεδρικές εκλογές 
 Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2023) 

Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Αίγυπτο τον Δεκέμβριο του 2023 από τις 10 έως τις 12 Δεκεμβρίου, ενώ οι απόδημοι ψήφισαν από την 1η έως τις 3 Δεκεμβρίου.

Ο εν ενεργεία πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ-Σίσι, ο οποίος ανέλαβε για πρώτη φορά την εξουσία μετά το πραξικόπημα του 2013, ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή καθώς τα όρια θητείας προσαρμόστηκαν από τέσσερα σε έξι έτη με την συνταγματική αναθεώρηση του 2019, και τυπικά δεν θα είχε υπηρετήσει ως πρόεδρος για περισσότερα από τα μέγιστα 12 έτη κατά τον χρόνο των εκλογών. Ο αλ-Σίσι έλαβε επίσημα το 89,6% στις εκλογές στον 1ο γύρο και ορκίστηκε για νέα θητεία στις 2 Απριλίου 2024, με τη νίκη του να αποδίδεται στο γεγονός ότι δεν αντιμετώπισε σοβαρούς αντιπάλους.

 Προηγούμενες προεδρικές εκλογές 
 1956 και 1958
To 1956 και 1958 o πρόεδρος εξελέγη σε διπλό δημοψήφισμα. Για λεπτομέρειες, δείτε στην ενότητα Δημοψηφίσματα.

 1965 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (σημερινή Αίγυπτος) στις 15 Μαρτίου 1965.Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p336  Οι εκλογές έλαβαν τη μορφή δημοψηφίσματος επί της υποψηφιότητας του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ, ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα χωρίς αντίπαλο. Φέρεται να κέρδισε με σχεδόν επτά εκατομμύρια ψήφους υπέρ και μόλις 65 κατά (ποσοστό 100%).Nohlen et al., p344 Η συμμετοχή των ψηφοφόρων αναφέρθηκε ότι ανήλθε στο 99%.

 1970 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία στις 15 Οκτωβρίου 1970 μετά τον θάνατο του εν ενεργεία προέδρου Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ στις 28 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Οι εκλογές έλαβαν τη μορφή δημοψηφίσματος επί της υποψηφιότητας του αντιπροέδρου και υπηρεσιακού προέδρου Ανουάρ Σαντάτ. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, το 90% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ του Σαντάτ, με συμμετοχή 85%.Nohlen et al., p345

 1976 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σητην Αίγυπτο στις 16 Σεπτεμβρίου 1976. Ägypten, 16. September 1976: Anwar as-Sadat als Präsident Direct Democracy Οι εκλογές έλαβαν τη μορφή δημοψηφίσματος επί της υποψηφιότητας του Άνουαρ ελ-Σαντάτ, ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα χωρίς αντίπαλο. Φέρεται να έλαβε το 99,9% των ψήφων, με συμμετοχή 96%.

 1981 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 13 Οκτωβρίου 1981, μετά τη δολοφονία του προέδρου Άνουαρ Σαντάτ στις 6 Οκτωβρίου. Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Σουφί Αμπού Ταλέμπ ανέλαβε καθήκοντα υπηρεσιακού προέδρου έως την εκλογή του νέου προέδρου. Η ψηφοφορία έλαβε τη μορφή δημοψηφίσματος επί της υποψηφιότητας του αντιπροέδρου και μεταβατικού πρωθυπουργού Χόσνι Μουμπάρακ. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, το 98% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ του Μουμπάρακ, με τη συμμετοχή να αναφέρεται στο 81%.

 1987 
Οι προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 5 Οκτωβρίου 1987. Η ψηφοφορία έλαβε τη μορφή δημοψηφίσματος για την υποψηφιότητα του Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος είχε προταθεί με την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων στην Λαϊκή Συνέλευση της Αιγύπτου στις 5 Ιουλίου. Λίγο περισσότερο από το 97% των ψηφοφόρων φέρεται να ψήφισε υπέρ, με προσέλευση 88,5%.

 1993 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 4 Οκτωβρίου 1993. Η ψηφοφορία έλαβε τη μορφή δημοψηφίσματος επί της υποψηφιότητας του Χόσνι Μουμπάρακ, αφού είχε προταθεί για το αξίωμα με ψήφους 439–9 από τη Λαϊκή Συνέλευση στις 21 Ιουλίου.Mubarak haunted by a fateful past: A referendum to be held today is certain to propel Egypt's President to a third term The Independent, 4 October 1993 Η υποψηφιότητά του για τρίτη συνεχόμενη εξαετή θητεία φέρεται να εγκρίθηκε από το 96,3% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 84,2%.

 1999 
Οι προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 26 Σεπτεμβρίου 1999. Η ψηφοφορία έλαβε τη μορφή δημοψηφίσματος για την υποψηφιότητα του Χόσνι Μουμπάρακ, αφού προτάθηκε για τη θέση από τη Λαϊκή Συνέλευση της Αιγύπτου. Ο Μουμπάρακ υποστηρίχθηκε από όλα τα τέσσερα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, με εξαίρεση το Κόμμα Νασεριστών.

Η υποψηφιότητά του εγκρίθηκε από το 94% των ψηφοφόρων, με τη συμμετοχή των ψηφοφόρων να αναφέρεται ότι ήταν 79%.
Ο Μουμπάρακ κέρδισε το δημοψήφισμα του 1999 με σχεδόν 94% των ψήφων, αν και η προσέλευση ήταν πιθανότατα περίπου 10%.

 2005 
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Αίγυπτο στις 7 Σεπτεμβρίου 2005, οι πρώτες που περιλάμβαναν περισσότερους από έναν υποψήφιους. Υπό την πίεση των Ηνωμένων Πολιτειών, η Αίγυπτος συμφώνησε να επιτρέψει πολυκομματικές εκλογές για πρώτη φορά.
Μια συνταγματική τροπολογία που εγκρίθηκε με δημοψήφισμα τον Μάιο του 2005 άνοιξε τον δρόμο για προεδρικές εκλογές με πολλούς υποψηφίους. 
Ο εν ενεργεία πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ επανεκλέχθηκε για πέμπτη συνεχόμενη εξαετή θητεία, με τα επίσημα αποτελέσματα να δείχνουν ότι κέρδισε το 88,6% των ψήφων. Ο κύριος αντίπαλος του Μουμπάρακ, Αϊμάν Νουρ, του Κόμματος Ελ-Γκαντ, εκτιμάται ότι έλαβε το 7,3% των ψήφων και ο Νουμάν Γκούμαα έλαβε το 2,8%. Ο Μουμπάρακ ορκίστηκε για τη νέα του θητεία στις 27 Σεπτεμβρίου.
Οι εκλογές ήταν οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές στην ιστορία της διακυβέρνησης του Χόσνι Μουμπάρακ. Δέκα κόμματα είχαν προγραμματιστεί να λάβουν μέρος. 
Πριν από τις εκλογές του 2005, οι Αιγύπτιοι μπορούσαν μόνο να εγκρίνουν ή να απορρίψουν έναν υποψήφιο που είχε διοριστεί από το κοινοβούλιο, το οποίο κυριαρχούνταν από το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα (NDP) του Μουμπάρακ. Ο Μουμπάρακ είχε επανεκλεγεί τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της 24ετούς διακυβέρνησής του με ένα τέτοιο δημοψήφισμα.

Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από Αιγύπτιους δικαστές. Δεν επετράπη σε διεθνείς παρατηρητές να εποπτεύσουν τις εκλογές.

Σύμφωνα με μια έκθεση του Αυγούστου από το Ινστιτούτο Καΐρου για Μελέτες Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η κάλυψη των μέσων ενημέρωσης ήταν μεροληπτική υπέρ του Χόσνι Μουμπάρακ.
Ορισμένα από τα κύρια νόμιμα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του αριστερού Κόμματος Ταγκάμμου και του Νασεριστικού Κόμματος, μποϊκόταραν τις εκλογές, λέγοντας ότι ήταν απίθανο να είναι ελεύθερες ή δίκαιες. 
Επίσης, η Μουσουλμανική Αδελφότητα, που θεωρείται η πιο δημοφιλής ομάδα της αντιπολίτευσης στην Αίγυπτο, αποκλείστηκε από τη συμμετοχή στις εκλογές επειδή η κυβέρνηση του Μουμπάρακ την είχε καταστήσει επισήμως παράνομη και την είχε αποκλείσει από σημαντικές πολιτικές διαδικασίες. Οι υποστηρικτές της Αδελφότητας και άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης δήλωσαν ότι αυτό υπονόμευε την αξιοπιστία των εκλογών.
Επιπλέον, φάνηκε να υπάρχει επίσημη παρενόχληση του κορυφαίου υποψηφίου της αντιπολίτευσης Νουρ, ο οποίος στερήθηκε της κοινοβουλευτικής του ασυλίας και συνελήφθη τον Ιανουάριο του 2005, με κατηγορίες που πολλοί παρατηρητές θεώρησαν κατασκευασμένες. Φυλακίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα εκείνο το έτος πριν η δημόσια και διεθνής κατακραυγή οδηγήσει στην απελευθέρωσή του πριν από τη δίκη.
Καταγγελίες για παραβιάσεις του εκλογικού νόμου αναφέρθηκαν κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας. Τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Μουμπάρακ μετέφερε ψηφοφόρους στις κάλπες με λεωφορείο, και φέρεται να μην επέτρεψε στους ψηφοφόρους να σημειώσουν τις επιλογές τους πίσω από μια κουρτίνα, μια ουσιαστική απαίτηση για μυστική ψηφοφορία. 
Ο Αϊμάν Νουρ του Κόμματος Ελ-Γκαντ, ένας από τους πιο εξέχοντες υποψηφίους της αντιπολίτευσης, μαζί με άλλους, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν χρησιμοποίησε πραγματικά ανεξίτηλο μελάνι στα χέρια των ψηφοφόρων, επιτρέποντας στους ψηφοφόρους που ευνοούσαν τον Μουμπάρακ να αφαιρέσουν τις σφραγίδες που υποδείκνυαν ότι είχαν ψηφίσει και να επιστρέψουν για να ψηφίσουν ξανά. Τόσο την ημέρα των εκλογών όσο και μετά, οι ομάδες παρακολούθησης των εκλογών δήλωσαν ότι η προσέλευση ήταν χαμηλή, φέρεται επειδή οι απλοί Αιγύπτιοι θεώρησαν το αποτέλεσμα προδιαγεγραμμένο.

 2012 

Τον Ιούνιο η εκλογική επιτροπή της Αιγύπτου ανακοίνωσε ότι ο υποψήφιος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Μοχάμεντ Μόρσι είχε κερδίσει τις προεδρικές εκλογές της Αιγύπτου. Ο Μόρσι επικράτησε με μικρή διαφορά έναντι του Άχμεντ Σαφίκ, του τελευταίου πρωθυπουργού υπό τον καθαιρεθέντα πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ. Η επιτροπή ανέφερε ότι ο Μόρσι έλαβε το 51,7% των ψήφων έναντι 48,3% για τον Σαφίκ. Ο Μόρσι ορκίστηκε στις 30 Ιουνίου 2012. Μέχρι σήμερα, αυτές είναι οι τελευταίες (και μοναδικές) προεδρικές εκλογές στην ιστορία της Αιγύπτου που θεωρούνται ευρέως ότι διεξήχθησαν με δημοκρατικά ελεύθερο και δίκαιο τρόπο. Η νίκη του Μόρσι σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά που πολίτες κυβέρνησαν την Αίγυπτο από το πραξικόπημα του 1952.

 2014 

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν από τις 26 ως τις 28 Μαΐου 2014. Μόνο δύο ήταν οι υποψήφιοι, με τον υπουργό Άμυνας Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι να κερδίζει τον αντίπαλό του, Χαμντίν Σαμπαχί. Η νίκη του αλ Σίσι ήταν σαρωτική, καθώς συγκέντρωσε ποσοστό της τάξης του 96,9%.

 2018 

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αίγυπτο μεταξύ 26 και 28 Μαρτίου 2018, αν και οι Αιγύπτιοι στο εξωτερικό ψήφισαν από τις 16 έως τις 18 Μαρτίου 2018. Συνολικά 14 ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέρριψαν τις εκλογές ως "γελοίες". Ανέφεραν ότι οι αρχές είχαν "καταπατήσει ακόμα και τις ελάχιστες προϋποθέσεις για ελεύθερες και δίκαιες εκλογές", πνίγοντας τις βασικές ελευθερίες και εξαλείφοντας τους βασικούς διεκδικητές. Πρόεδρος εξελέγη ο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι με ποσοστό 97%.

 Βουλευτικές εκλογές 
 Πρόσφατες βουλευτικές εκλογές (2025) 

 Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές 
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1883, 1889, 1895, 1901, 1907, 1913, 1923–24, 1925, 1926, 1929, 1931, 1936, 1938, 1942, 1945, 1950, 1957, 1964, 1969, 1971, 1976, 1979, 1984, 1987, 1990, 1995, 2000, 2005, 2010, 2011–12, 2015, 2020 και 2025.

 1883 
Οι τριφασικές κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αίγυπτο το 1883, με το 13,3% του πληθυσμού να έχει δικαίωμα ψήφου.Dolf Sternberger, Bernhard Vogel, Dieter Nohlen & Klaus Landfried (1978) Die Wahl der Parlamente: Band II: Afrika, Erster Halbband, p293 

Το εκλογικό σύστημα της χώρας σχεδιάστηκε από τον Λόρδο Ντάφεριν, ο οποίος λέγεται από τους Times ότι «υιοθέτησε το σχέδιο μιας πυραμίδας». Η πρώτη φάση των εκλογών περιλάμβανε την εκλογή ενός «εκλογικού αντιπροσώπου» (για τον οποίο δεν υπήρχαν κριτήρια επιλεξιμότητας) σε περίπου 4.300 εκλογικές περιφέρειες χωριών."The New Egyptian Institutions", The Times, 10 October 1883, p8, Issue 30947 Συνολικά 797.571 πολίτες είχαν δικαίωμα ψήφου στην πρώτη φάση. Στη συνέχεια, οι αντιπρόσωποι συναντήθηκαν στις πρωτεύουσες των επαρχιών για να εκλέξουν ένα Επαρχιακό Συμβούλιο. Τα δεκατέσσερα Επαρχιακά Συμβούλια εξέλεξαν στη συνέχεια από ένα μέλος το καθένα για το Νομοθετικό Συμβούλιο.

Το Κάιρο χωρίστηκε σε δώδεκα συνοικίες, με κάθε συνοικία να εκλέγει έναν αντιπρόσωπο, με 65.016 άτομα να έχουν δικαίωμα ψήφου. Οι δώδεκα αντιπρόσωποι εξέλεξαν στη συνέχεια ένα μόνο μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου. Η Αλεξάνδρεια χωρίστηκε σε τέσσερις συνοικίες, κάθε μία από τις οποίες εξέλεξε έναν αντιπρόσωπο. Μαζί με τους μεμονωμένους αντιπροσώπους που εκλέχθηκαν από την Νταμιέτα, το Πορτ Σαΐντ, τη Ροζέτα, το Σουέζ, το Ελ Αρίς και την Ισμαηλία, εξέλεξαν ένα μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου.

Η χώρα είχε δεκατέσσερα Επαρχιακά Συμβούλια με τρία έως οκτώ μέλη. Μόνο οι αντιπρόσωποι είχαν δικαίωμα να εκλεγούν στα συμβούλια, με τα πρόσθετα κριτήρια ότι οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι άνω των 30 ετών, εγγράμματοι, να πληρώνουν τουλάχιστον £50 φόρο γης ετησίως και να μην είναι στρατιώτες ή λειτουργοί.

2011-12 

Στις εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης του Λαού, που διεξήχθησαν στο διάστημα 28 Νοεμβρίου 2011 ως 11 Ιανουαρίου 2012, για πρώτη φορά τηρήθηκε έντιμη διαδικασία. 
Οι εκλογές διεξήχθησαν σε 3 φάσεις  - η πρώτη φάση στις 28-29 Νοεμβρίου (1ος γύρος) και στις 5-6 Δεκεμβρίου (2ος γύρος), με τη δεύτερη φάση να διεξάγεται στις 14-15 Δεκεμβρίου (1ος γύρος) και 21-22 (2ος γύρος) και την τρίτη φάση στις 3-4 Ιανουαρίου 2012 (1ος γύρος) και 10-11 Ιανουαρίου (2ος γύρος). Η Δημοκρατική Συμμαχία της Αιγύπτου κέρδισε το  37,5% των ψήφων (225 επί συνόλου 498 εδρών που εκλέγονται, συμπεριλαμβανομένων και 216 για το Κόμμα Ελευθερίας και Δικαιοσύνης), η Συμμαχία για την Αίγυπτο ("Μπλοκ Ισλαμιστών") 27,8% (125, συμπεριλαμβανομένων 109 για το κόμμα Al-Nour), το Νέο Κόμμα Γουάφντ 9,2% (41), το Αιγυπτιακό Μπλοκ 8,9% (34), το Al-Wasat 3,7% (9), ο συνασπισμός η Επανάσταση Συνεχίζεται 2,8% (8) και το Μεταρρυθμιστικό και Αναπτυξιακό Κόμμα 2,2% (10). Με τις 10 έδρες να αποφασίζονται από τον Πρόεδρο μέσω διορισμών, ο συνολικός αριθμός των εδρών είναι 508World Rulers, Ιανουάριος 2012..

 2020 

 Εκλογές για τη Γερουσία  

 Πρόσφατες (2025) 

 Προηγούμενες εκλογές Γερουσίας 
Εκλογές Γερουσίας διεξήχθησαν τα έτη 1980, 1983, 1986, 1989, 1992, 1995, 1998, 2001, 2004, 2007, 2010, 2012, 2020 και 2025.

 2012 
Βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Γερουσίας (Shura), της άνω βουλής της Αιγύπτου, διενεργήθηκαν σε δύο γύρους, στις 29 Ιανουαρίου και τις 22 Φεβρουαρίου του 2012.

Με βάση το σύστημα που ίσχυε την περίοδο των εκλογών, από τα 270 μέλη του συμβουλίου, εκλέγονται τα 180, ενώ 90 διορίζονται από τον πρόεδρο.

Στη σύνθεση του νέου Συμβουλίου, την πλειοψηφία των εδρών κατέλαβε το κόμμα της Ελευθερίας και Δικαιοσύνης, με 105 έδρες. Ακολούθησε η συμμαχία του Ισλαμικού Μπλοκ (με κύριο μέλος της το Αλ Νουρ) με 45 έδρες, το Al-Wafd με 14 έδρες, η συμμαχία του Αιγυπτιακού Μπλοκ με 8 έδρες, το κόμμα της Ελευθερίας με 3, το κόμμα της Δημοκρατικής Ειρήνης με 1 έδρα, ενώ υπήρχαν και 4 ανεξάρτητα μέλη.

Μετά την ανατροπή του Μοχάμεντ Μόρσι στις αρχές Ιουλίου του 2013, ο υπηρεσιακός Πρόεδρος της Αιγύπτου Αντλί Μανσούρ ανακοίνωσε τη διάλυση της Σούρα.

 2015 

Βουλευτικές εκλογές έγιναν σε 2 φάσεις το δεύτερο μισό του 2015.

 2020 

 Δημοψηφίσματα 
 1956  
Το πρώτο δημοψήφισμα στην Αίγυπτο διεξήχθη στις 23 Ιουνίου 1956. Οι ψηφοφόροι ενέκριναν το σύνταγμα εκείνης της χρονιάς και συμφώνησαν (ποσοστό 99,9%) στην εκλογή του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ στο αξίωμα του προέδρου.

 1958 
Δημοψήφισμα για τη δημιουργία της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας διεξήχθη στην Αίγυπτο στις 21 Φεβρουαρίου 1958, παράλληλα με ένα ταυτόχρονο δημοψήφισμα στη Συρία. Το δημοψήφισμα περιελάμβανε δύο ερωτήματα· το ένα αφορούσε τη συγκρότηση της ΗΑΔ και το άλλο την υποψηφιότητα του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ για το αξίωμα του Προέδρου της ΗΑΔ. Και τα δύο εγκρίθηκαν, με τα αναφερόμενα αποτελέσματα να δείχνουν λιγότερες από 300 ψήφους (ποσοστό 100%) κατά και συμμετοχή ψηφοφόρων 98%.Ντίτερ Νόλεν, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p344 

 1965-1999 
Το 1965, 1970, 1976, 1981, 1987, 1993 και 1999 διενεργήθηκαν προεδρικά δημοψηφίσματα. Για περισσότερα, δείτε στην ενότητα Προηγούμενες προεδρικές εκλογές.

 1968 
Δημοψήφισμα για το Πρόγραμμα της 30ής Μαρτίου διεξήχθη στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία (σημερινή Αίγυπτος) στις 2 Μαΐου 1968. Εγκρίθηκε από το 100% των ψηφοφόρων, με μόλις 798 ψήφους κατά.Nohlen et al., p340 Η συμμετοχή των ψηφοφόρων ανήλθε στο 98%.

 1971 
Δύο δημοψηφίσματα έγιναν σε ξεχωριστές ημερομηνίες τον Σεπτέμβριο του 1971. 
Έτσι, ένα δημοψήφισμα για τη Ομοσπονδία Αραβικών Δημοκρατιών διεξήχθη στην Αίγυπτο στις 1 Σεπτεμβρίου 1971, παράλληλα με ταυτόχρονα δημοψηφίσματα στη Λιβύη και τη Συρία. Εγκρίθηκε από το 99,96% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 98,1%.Egypt, 1 September 1971: Formation of the United Arab Republic Direct Democracy 

Το δεύτερο δημοψήφισμα ήταν συντάγματος και διενεργήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1971. Οι συνταγματικές αλλαγές εγκρίθηκαν από το 99,98% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 98%.Nohlen et al., p340

 1974
Ένα δημοψήφισμα για την Έκθεση του Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε στις 15 Μαΐου 1974.Dieter Nohlen, Michael Krennerich & Bernhard Thibaut (1999) Elections in Africa: A data handbook, p336  Εγκρίθηκε από το 99,9% των ψηφοφόρων, με προσέλευση 97,8%.
Η Έκθεση του Οκτωβρίου (The October Paper) ήταν ένα καθοδηγητικό σχέδιο (blueprint) για την πολιτική και οικονομική αλλαγή στη χώρα, το οποίο εκδόθηκε από τον πρόεδρο Ανουάρ Σαντάτ μετά τον Πόλεμο του Γιομ Κιπούρ (Πόλεμος του Οκτωβρίου) του 1973.

Το κείμενο, το οποίο είχε αρχικά σχεδιαστεί ως προεδρική ομιλία από τον δημοσιογράφο Αχμέτ Μπαχάα Ελντίν, εντυπωσίασε τόσο τον Σαντάτ που αποφάσισε να το υιοθετήσει ως επίσημη κατευθυντήρια γραμμή.

 1977 
Ένα δημοψήφισμα για «την προστασία της εθνικής ενότητας» πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1977. Εγκρίθηκε από το 99,4% των ψηφοφόρων, με προσέλευση 96,7%.Nohlen et al., p341

 1978 
Ένα δημοψήφισμα για «την προστασία της εθνικής ενότητας και της κοινωνικής ειρήνης» πραγματοποιήθηκε στην Αίγυπτο στις 21 Μαΐου 1978. Εγκρίθηκε από το 98,3% των ψηφοφόρων.

 1979 
Ένα διπλό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 19 Απριλίου 1979. Τα δύο θέματα ήταν η Συνθήκη Ειρήνης Αιγύπτου-Ισραήλ και οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της επαναφοράς της πολυκομματικής πολιτικής και της αλλαγής σε διθάλαμο Κοινοβούλιο μέσω της δημιουργίας του Συμβουλίου της Σούρα.Egypt: The constitutional amendments and Article 88... And the Shura Council elections  Arab Election Watch Η Συνθήκη Ειρήνης εγκρίθηκε από το 99,9% των ψηφοφόρων, ενώ οι πολιτικές μεταρρυθμίσεις εγκρίθηκαν από το 99,7%.

 1980 
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στην Αίγυπτο στις 22 Μαΐου 1980.Establishment Egyptian State Information Service Οι τροποποιήσεις θα δημιουργούσαν το Συμβούλιο της Σούρα, μια άνω βουλή για το Κοινοβούλιο της χώρας, και εγκρίθηκαν από το 99% των ψηφοφόρων.

 1981 
Ένα δημοψήφισμα για «την προστασία της εθνικής ενότητας» πραγματοποιήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1981. Εγκρίθηκε από το 99,5% των ψηφοφόρων.

 1987 
Ένα δημοψήφισμα για την εκλογική μεταρρύθμιση πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1987. Η μεταρρύθμιση θα προέβλεπε 48 έδρες για ανεξάρτητους υποψηφίους στις εκλογές. Η αλλαγή του νόμου είχε υιοθετηθεί εσπευσμένα τον Δεκέμβριο του 1986 προκειμένου να προλάβει την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε ότι οι εκλογές του 1984 ήταν αντισυνταγματικές, καθώς δεν είχαν επιτρέψει σε ανεξάρτητους υποψηφίους να θέσουν υποψηφιότητα. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από το 89% των ψηφοφόρων, οδηγώντας στην πρόωρη διάλυση της Λαϊκής Συνέλευσης και σε πρόωρες εκλογές τον Απρίλιο.The Middle East and North Africa 2003 p292

 1990
Ένα δημοψήφισμα για την πρόωρη διάλυση του Κοινοβουλίου πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 1990. Το δημοψήφισμα ακολούθησε την απόφαση του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε ότι οι εκλογές του 1987 ήταν αντισυνταγματικές, καθώς ο εκλογικός νόμος του 1986 έκανε διακρίσεις κατά των ανεξάρτητων υποψηφίων.The Middle East and North Africa 2003 p293 Το δικαστήριο έκρινε ότι οποιαδήποτε νομοθεσία ψηφίστηκε μετά τις 2 Ιουνίου 1990 δεν θα ήταν έγκυρη. Τον Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ ανακοίνωσε ότι θα διεξαγόταν δημοψήφισμα για να αποφασιστεί εάν το Κοινοβούλιο έπρεπε να διαλυθεί πρόωρα.

Η αντιπολίτευση μποϊκόταρε το δημοψήφισμα, καθώς τα αιτήματά της για κατάργηση των νόμων έκτακτης ανάγκης και δικαστική εποπτεία των εκλογών δεν ικανοποιήθηκαν από την αυταρχική κυβέρνηση Μουμπάρακ.

Η πρόταση εγκρίθηκε από το 94% των ψηφοφόρων, με προσέλευση 59%. Μετά την έγκρισή της, διεξήχθησαν πρόωρες εκλογές στις 29 Νοεμβρίου.Egypt: Elections held in 1990 Inter-Parliamentary Union

 2005 
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 25 Μαΐου 2005. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν ή να απορρίψουν μια τροποποίηση στο σύνταγμα που θα εισήγαγε τις άμεσες εκλογές για την προεδρία. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ζήτησαν μποϊκοτάζ της ψηφοφορίας, η οποία εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία (82,86% υπέρ έναντι 17,14 κατά).
Σύμφωνα με το υφιστάμενο σύνταγμα, η Λαϊκή Συνέλευση, η κάτω βουλή του τότε διθάλαμου Κοινοβουλίου της Αιγύπτου, αποφάσιζε για τον υποψήφιο πρόεδρο. Αυτός ο υποψήφιος επικυρωνόταν στη συνέχεια από τον λαό μέσω δημοψηφίσματος. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ επικυρώθηκε σε τέσσερα δημοψηφίσματα το 1981, 1987, 1993 και 1999, λαμβάνοντας τουλάχιστον 95% των ψήφων υπέρ σε κάθε δημοψήφισμα. Μέχρι το 2005, η διεθνής και εγχώρια πίεση αυξήθηκε για μεταρρυθμίσεις σε αυτή τη διαδικασία ώστε να επιτραπούν άμεσες εκλογές για την προεδρία.

Στις 10 Μαΐου 2005 το Κοινοβούλιο της Αιγύπτου ενέκρινε συντριπτικά την αλλαγή του συντάγματος με 405 ψήφους υπέρ έναντι 34 κατά και το δημοψήφισμα ορίστηκε για τις 25 Μαΐου.

Η κυβέρνηση χαρακτήρισε την τροποποίηση ως την ιστορική αρχή μιας νέας δημοκρατικής εποχής. Δήλωσαν ότι οι περιορισμοί για το ποιος μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα ήταν απαραίτητοι για να αποτραπούν υποψήφιοι που θα χρησιμοποιούσαν τον πλούτο τους για να αγοράσουν ψήφους και για να διασφαλιστεί ότι μόνο υποψήφιοι που είχαν σοβαρή πιθανότητα μπορούσαν να θέσουν υποψηφιότητα.

Στις 24 Μαΐου, πέντε αιτήματα της αντιπολίτευσης για τη διακοπή της ψηφοφορίας απορρίφθηκαν από την αιγυπτιακή δικαιοσύνη.
Μετά το δημοψήφισμα, μια έκθεση που εκπονήθηκε από Αιγύπτιους δικαστές για τη Συνδικαλιστική Ένωση Δικαστών του Καΐρου ανέφερε ότι στο δημοψήφισμα είχε σημειωθεί εκτεταμένη νοθεία και ότι τα αποτελέσματα είχαν παραποιηθεί. Ανέφεραν ότι στα εκλογικά κέντρα όπου είχαν εποπτεύσει την ψηφοφορία, η προσέλευση ήταν πολύ χαμηλή, ενώ σε περιοχές που εποπτεύονταν από δημόσιους υπαλλήλους η προσέλευση ήταν συχνά πάνω από 90%. Το Υπουργείο Εσωτερικών, ωστόσο, απέρριψε αυτούς τους ισχυρισμούς, λέγοντας ότι οι πολίτες στη Νότια Αίγυπτο είχαν προσέλθει σε υψηλά επίπεδα λόγω του ενδιαφέροντός τους για την ψηφοφορία.

Οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σύμφωνα με το τροποποιημένο σύνταγμα τον Σεπτέμβριο του 2005 και ο πρόεδρος Μουμπάρακ επανεκλέχθηκε με πάνω από 88% των ψήφων με χαμηλή προσέλευση.

 2007 
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στις 26 Μαρτίου 2007. Οι τροποποιήσεις στο σύνταγμα αφορούσαν κυρίως τον εκλογικό νόμο και είχαν εγκριθεί από το Κοινοβούλιο στις 20 Μαρτίου 2007. Οι επικριτές της κυβέρνησης κατηγόρησαν τον πρόεδρο Χόσνι Μουμπάρακ ότι επίτηδες επίσπευσε το χρονοδιάγραμμα (το δημοψήφισμα αναμενόταν αρχικά στις 4 Απριλίου 2007) προκειμένου να τους καταστήσει αδύνατο να οργανώσουν μια ισχυρή εκστρατεία «όχι».Egypt's New Rules Hit Islamic Group, Vote Monitors Bloomberg

Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, το 76% των ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ των μεταρρυθμίσεων, με επίσημη προσέλευση 27%.Egyptian president says constitutional amendments support domestic reforms Xinhua Οι επικριτές της κυβέρνησης ισχυρίστηκαν ότι η προσέλευση ήταν στην πραγματικότητα γύρω στο 5%.Three quarters of votes cast back Egyptian constitutional reforms  Monsters and Critics

 2011

Έπειτα από την πτώση του Μουμπάρακ και την παράδοση της εξουσίας στον στρατό, ακολούθησε η διεξαγωγή συνταγματικού δημοψηφίσματος, στις 19 Μαρτίου 2011, κατά το οποίο οι πολίτες ενέκριναν σε ποσοστό 77% τις αλλαγές στο Σύνταγμα. Το 23% των ψηφισάντων ήταν αντίθετο στις αλλαγές, με την συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 41%. Οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εγκρίθηκαν συμπεριλαμβάνουν τον περιορισμό στο όριο θητείας στην προεδρία σε 2 θητείες (τετραετείς), στην επίβλεψη των εκλογών από δικαστές, στο προαπαιτούμενο για έναν πρόεδρο να διορίζει αντιπρόεδρο, στη σύσταση επιτροπής με σκοπό να θεσπιστεί νέο Σύνταγμα έπειτα από την διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών και την ευκολότερη πρόσβαση των υποψηφίων στις προεδρικές εκλογές με την μέθοδο των 30.000 υπογραφών από τουλάχιστον 15 επαρχίες.

 2012 
Ακολούθησε η διεξαγωγή νέου συνταγματικού δημοψηφίσματος σε 2 γύρους στις 15 και στις 22 Δεκεμβρίου 2012. Η Αντιπολίτευση κατηγόρησε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους για νοθεία, ενώ σημειώθηκαν και επεισόδια.

Το σχέδιο Συντάγματος εγκρίθηκε με ποσοστό 63,8% υπέρ έναντι 36,2% κατά και τέθηκε σε ισχύ στις 25 Δεκεμβρίου 2012.

 2014 

Έπειτα από την ανατροπή του προέδρου Μόρσι με πραξικόπημα το 2013, τέθηκε σε δημοψήφισμα ένα νέο σχέδιο Συντάγματος. Στις 14 και 15 Ιανουαρίου 2014 οι πολίτες υπερψήφισαν το νέο Σύνταγμα με ποσοστό 98,1%.

 2019 

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στην Αίγυπτο από τις 20 έως τις 22 Απριλίου 2019, με την ψηφοφορία στο εξωτερικό να διεξάγεται μεταξύ 19 και 21 Απριλίου. Οι προτεινόμενες αλλαγές επιτρέπουν στον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2030. Με βάση την προηγούμενη έκδοση του συντάγματος, θα είχε αποκλειστεί από το να είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, οι οποίες επρόκειτο να διεξαχθούν το 2022. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από το 88,83% των ατόμων που ψήφισαν, με ποσοστό συμμετοχής 44%.

 Παραπομπές