1,1,1-τριφθοραιθάνιο

Το 1,1,1-τριφθοραιθάνιοΓια εναλλακτικές ονομασίες και συμβολισμούς δείτε τον πίνακα πληροφοριών. είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C2H3F3, αλλά συχνά αποδίδεται με τον ημισυντακτικό τύπο CH3CF3.  Ανήκει στα τριαλαλκάνια. Το καθαρό 1,1,1-τριφθοραιθάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο. Με βάση το χημικό τύπο του έχει ένα (1) ισομερές θέσης, το 1,1,2-τριφθοραιθάνιο. Χρησιμοποιήθηκε ως ψυκτικό, με τους κωδικούς R-143a ή HFC-143a, όταν είναι μόνο του, αλλά πιο συχνά χρησιμοποιήθηκε ως συστατικό σε μίγματα. Αντίθετα με τους φθοροχλωράνθρακες, το 1,1,1-τριφθοραιθάνιο δεν περιέχει άτομα χλωρίου και γι' αυτό δεν καταστρέφει το στρατοσφαιρικό όζον. Έχει, όμως, υψηλή χημική σταθερότητα και η ικανότητά του να απορροφά υπέρυθρη ακτινοβολία το καθιστά ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου. Το 1,1,1-τριφθοραιθάνιο χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ένα προωθητικό, σε προϊόντα εμφυαλωμένων αερίων, για τον καθαρισμό ηλεκτρονικού εξοπλισμού.

 Πηγές 

 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999
 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982
 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991
 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ ΈκδοσηΘεσσαλονίκη 1991 
 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985
 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983
 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986
 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985

 Σημειώσεις και παραπομπές 

Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου
Κατηγορία:C2
Κατηγορία:Τριαλαλκάνια
Κατηγορία:Ψυκτικά