Κωνσταντίνος Αρτέμης

Ο Κωνσταντίνος Αρτέμης (Αμοργός 1878 – Αθήνα 1972) ήταν Έλληνας αγιογράφος και ζωγράφος. Υπήρξε μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

Το 1900 κέρδισε, μαζί με τον Νικόλαο Οθωναίο, το Θωμαΐδειο και το Χρυσοβέργειο Βραβείο. Φοίτησε στην Αγιογραφική Σχολή της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης, από το 1901 έως το 1904, με δάσκαλο τον Ιλιά Γ. Ρίπιν. Όταν επέστρεψε στην Αθήνα διορίστηκε καθηγητής καλλιγραφίας και ιχνογραφίας στη Βαρβάκειο. Θεωρείται εκπρόσωπος του καλλιτεχνικού κινήματος των Ναζαρηνών στην Ελλάδα.

Έργα του (τοιχογραφίες και εικόνες) υπάρχουν στους ιερούς ναούς «Μεταμορφώσεως του Σωτήρος» στο Κεφαλάρι, «Αγίου Βασιλείου» στα Εξάρχεια (οδού Μετσόβου-Μπουμπουλίνας), «Παμμεγίστων Ταξιαρχών Πεδίου Άρεως» στο Πεδίο του Άρεως, «Αγίας Παρασκευής» στα Μέγαρα, «Κοιμήσεως της Θεοτόκου» στη Μύρινα Λήμνου, «Αγίου Σπυρίδωνος» στην Αμοργό, «Αγίου Νικολάου» στην Κάρυστο και αλλού.

Βιβλιογραφία
Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών, λήμμα Κωνσταντίνος Αρτέμης (της Ευθυμίας Γεωργιάδου-Κούντουρα).
Άνθιμου Ρούσσα, Ο Άγιος Βασίλειος (της οδού Μετσόβου Αθηνών). Ιστορία και τέχνη. Αφιέρωμα εις τον Κωνσταντίνον Αρτέμην, Αθήνα 1973. 
Β. Φριλίγκου, Ο Αγιογράφος Κωνσταντίνος Φανέλλης και το έργο του (κεφάλαιο Α΄, «Η Σχολή των Ναζαρηνών στη δυτική Ευρώπη και στην Ελλάδα»), Αθήνα 2002.
Γιάννη Ρηγόπουλου, Μελέτες μεταβυζαντινής και νεοελληνικής τέχνης, Αθήνα 2013.
 Δημήτρη Παπαστάμου, «Η επίδραση της ναζαρινής σκέψης στη νεοελληνική εκκλησιαστική ζωγραφική», Εθνική Πινακοθήκη. Μουσείον Αλεξάνδρου Σούτζου, Αθήνα 1977.

Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι του 20ού αιώνα