Κάσπαρ Σβένκφελντ

Ο Κάσπαρ (ή Κασπάρ) Σβένκφελντ φον Όσιγκ (Kaspar Schwen(c)kfeld von Ossig, 1490 – 10 Δεκεμβρίου 1561) ήταν Γερμανός θεολόγος, συγγραφέας και ιεροκήρυκας που έγινε προτεστάντης μεταρρυθμιστής και πνευματιστής, ένας από τους πρώτους υποστηρικτές της προτεσταντικής μεταρρύθμισης της Σιλεσίας.

Μεταρρυθμιστικές ιδιαιτερότητες
Ο Σβένκφελντ  φέρεται ότι ήρθε σε επαφή με τις αρχές της μεταρρύθμισης  μέσω του Τόμας Μούντζερ και του Αντρέας Κάρλσταντ. Ωστόσο, φαίνεται πως ανέπτυξε τις δικές του αρχές, γεγονός που τον οδήγησε σε ρήξη με τον Λούθηρο, πέρα από τη διαμάχη για την ευχαριστία (1524). Είχε τις δικές του απόψεις σχετικά με τα μυστήρια -το δόγμα της ουράνιας σάρκας είναι τέτοιο παράδειγμα– που ανέπτυξε σε στενή συνεργασία με τον ανθρωπιστή συνάδελφό του Βάλεντιν Κράουτβαλντ (1465–1545). Οι οπαδοί του έγιναν νέα αίρεση, η οποία κηρύχθηκε παράνομη στη Γερμανία, αλλά οι ιδέες του επηρέασαν τον αναβαπτισμό, τον πουριτανισμό στην Αγγλία και τον πιετισμό στην ηπειρωτική Ευρώπη.

Φιλοσοφία
Ο Σβένκφελντ φέρεται πως είχε την εμπειρία μια πνευματικής αφύπνισης που αποκάλεσε "επίσκεψη του Θεού". Φαίνεται επίσης ότι επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τον Λούθηρο σε σημείο ώστε να ασπαστεί τον Λουθηρανισμό και να γίνει σπουδαστής των Γραφών. Το 1521, ο Σβένκφελντ έγινε ιεροκήρυκας και το 1522 έλκυσε τον Δούκα Φρειδερίκο Β΄ στον Προτεσταντισμό απέρριψε την ιδέα του Λούθηρου για την πραγματική παρουσία του Χριστού και επιχείρησε φιλοσοφική ερμηνεία της θείας ευχαριστίας, η οποία απορίφθηκε από τον Λούθηρο. Ο Σβένκφελντ άρχισε να κηρύσσει ότι στην πραγματικότητα ο πιστός συμμετέχει σε κοινωνία του πνευματικού σώματος του Χριστού. 

Αν και στιβαρός υποστηρικτής της μεταρρύθμισης ασκούσε κριτική στους μεταρρυθμιστές, όταν θεωρούσε ότι κατέληγαν σε ακρότητες. Έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι για να είναι κανείς αληθινός χριστιανός δεν αρκεί να αλλάξει μόνον εξωτερικά, αλλά και εσωτερικά. Εξαιτίας των διαφορών του με τον Λούθηρο, ο Σβένκφελντ ακολούθησε έναν δικό του «μέσο δρόμο» στις φιλοσοφικές και θεολογικές του ενατενίσεις.

Εξορία και θάνατος
Ο Σβένκφελντ  αυτοεξορίστηκε από τη Σιλεσία το 1529, ώστε να μην ασκείται πίεση στον Δούκα Φρειδερίκο Β΄. Έζησε στο Στρασβούργο από το 1529–1534 και κατόπιν στη Σουαβία. Το 1561, ασθένησε από δυσεντερία και σταδιακά εξασθένισε έως τον θάνατό του στις 10 Δεκεμβρίου, 1561, στην Ουλμ. Είναι ενδεικτικό των θρησκευτικών συγκρούσεων στον χριστιανικό κόσμο της εποχής του το γεγονός ότι ο θάνατος και ο τόπος ταφής του παρέμεινα μυστικά.

Έργα
Ο Σβένκφελντ εξόριστος δημοσίευσε το έργο του Η μεγάλη ομολογία της δόξας του Χριστού, που θεωρήθηκε από πολλούς αιρετικό. Συνέγραψε επίσης πολλά ερμηνευτικά έργα επί των Γραφών στη δεκαετία 1550, συχνά ως απαντήσεις στις επιθέσεις του Λουθηρανού μεταρρυθμιστή Ματίας Φλάκιου Ιλλυρικού. Το συνολικό corpus εκδόθηκε σε 15 τόμους μεταξύ του 1907 και του 1939

Παραπομπές-σημειώσεις

Βιβλιογραφία

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Caspar's Corner, from Palm Schwenkfelder Church in Palm, PA
 The Life & Thought of Caspar Schwenckfeld von Ossig
 Caspar von Schwenckfeld in Global Anabaptist Mennonite Encyclopedia Online


Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι