Αβέν-λεζ-Ωμπέρ

Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ (, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Νορ, στη διοικητική περιοχή των Ω-ντε-Φρανς.

Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβενουά (Avesnois-(es)).habitants.fr

 Ονομασία 
Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1180 με την ονομασία Avesnæ Oberti. Eugène Mannier Κατά τον 13ο αιώνα αναφέρεται ως Avesnæ Wauberti και Avesnes Woubiert, ενώ τον επόμενο αιώνα ως Avesnes Gobert. http://www.geoportail.gouv.fr/accueil?c=3.38417,50.19&z=0.00020281984&l=GEOGRAPHICALGRIDSYSTEMS.CASSINI$GEOPORTAIL:OGC:WMTS(1)&permalink=yes

Διάφορες ερμηνείες έχουν δοθεί για την προέλευση της ονομασίας της πόλης, όπως το λατινικό avena «βρώμη», με αναφορά στις καλλιέργειες της περιοχής, ή το επίσης λατινικό advenae «ξένοι, αυτοί που έχουν έρθει για εγκατάσταση». Σύμφωνα με τον Βονιφάτιο, η ονομασία προέρχεται από την κελτική λέξη ave ή aven «ρέμα, ποτάμι», από τη θέση της πόλης σχετικά με τον ποταμό Ερκλέν (Εrclin). Louis Boniface Ωστόσο, η πιθανότερη ρίζα του ονόματος της πόλης είναι η, γερμανικής προέλευσης, λέξη afisna ή avisna «βοσκότοπος».

 Γεωγραφία/Γεωλογία 
240px|thumb|left|Χαρακτηριστικό οίκημα στο Αβέν-λεζ-Ωμπέρ
Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ είναι κτισμένο σε πεδινή τοποθεσία κοντά στον ποταμό Ερκλέν (Erklin), παραπόταμο του Εσκώ, geoportail.gouv.fr σε εύφορη περιοχή με εκτεταμένες καλλιέργειες, σιτηρών και τεύτλων. Το υπέδαφος χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αργιλώδεις κόκους (silt), που έχουν δημιουργηθεί από την επίδραση του ανέμου (αιολικός σχηματισμός), ενώ εδράζεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα κρητιδικής προέλευσης. Βρίσκεται περίπου 10 χλμ. Α. του Καμπραί, με κύριες οδικές αρτηρίες τις D74, D97, D114 και D942. Michelin, Atlas Routier et Touristique, 1999
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή ανήκε στην ισχυρή γαλατοβελγική φυλή των Νερβίων (Nervii), των οποίων η αρχική πρωτεύουσα Μπαβέ (Bavay), αντικαταστάθηκε από το Καμπραί, τον 4ο μ.Χ. αιώνα. 

Κατά τον 15ο αιώνα, το χωριό χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης.

 Πληθυσμιακά στοιχεία 
Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβέν-λεζ-Ωμπέρ έχει ως εξής: κάτοικοι 4.098 (1954), 4.426 (1962), 4.256 (1975), 4.031 (1982), 3.592 (1999), 3.706 (2006), 3.635 (2011). Ldh/EHESS/Cassini

 Οικονομία 
240px|thumb|left|Ιστορικός αργαλιός στο Αβέν-λεζ-Ωμπέρ
Η κύρια δραστηριότητα, όπως και σε πολλά άλλα χωριά του Καμπραί, υπήρξε ανέκαθεν η υφαντουργία, ειδικά εκείνη των βατιστών, Πάπυρος Λαρούς από πολύ ντελικάτα, λινά ή βαμβακερά υφάσματα, που έκανε την περιοχή ξακουστή σε όλη την Ευρώπη. Ενδεικτικά, το 1789 η πόλη διέθετε 433 αργαλειούς ύφανσης, ενώ μέχρι το 1910 απασχολούνταν στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, περίπου 1.600 άτομα. 

Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ ήταν γνωστό στους ντόπιους ως "Μεγάλο Χωριό", πιθανώς λόγω του μεγέθους του (Grand Village), αλλά και του πληθυσμού του, που έφθασε μέχρι και τους 5.052 κατοίκους το 1910. Αργότερα, η ύφανση γινόταν με μηχανές και, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δραστηριότητα περιορίστηκε σε ειδικά εργαστήρια (ateliers). Το 1954, απασχολούνταν 612 εργαζόμενοι σε 13 εργαστήρια ύφανσης. Historique [archive], sur le site officiel de la mairie d'Avesnes-les-Aubert (consulté le 26 janvier 2012)

 Αξιοθέατα 
 Το Δημαρχείο της πόλης ολοκληρώθηκε το 1902, αντικαθιστώντας μια παλαιότερη μικρή κατασκευή. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1991 και τα έργα αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1993, με την πρόσοψη να διατηρείται και το εσωτερικό να ανακαινίζεται εξ ολοκλήρου. 

 Η Εκκλησία του Σαιν-Ρεμύ (Saint- Rémy) διευρύνθηκε το 1732, και ξανά μεταξύ 1890-1892. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι καμπάνες είχαν λιώσει σε χυτήρια και το μέταλλο χρησιμοποιήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής. Στις 10 Οκτωβρίου 1918, κατά τη διάρκεια βρετανικής επίθεσης (δεύτερη μάχη του Καμπραί), ο πύργος καταστράφηκε, πιθανότατα από το γερμανικό πυροβολικό.

 Η φερώνυμη Οικία Αβέν-λεζ-Ωμπέρ εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2000. Συγκεντρώνει και παρουσιάζει στοιχεία για τη ζωή της πόλης κατά το 19ο αιώνα, αφιερωμένη κυρίως στη γεωργία, την υφαντική και την καθημερινή ζωή, αλλά εκτίθενται και αντικείμενα που σχετίζονται με τους δύο παγκοσμίους πολέμους και την αντίσταση.

 Το Παρεκκλήσι της Αγίας Φιλομένας (Sainte Philomène), χρονολογείται από το 1841 και κτίστηκε μετά από μια επιδημία χολέρας που κτύπησε την πόλη το 1832. 

 Το παλιό ζυθοποιείο χρονολογείται από το 1920 και λειτουργούσε με βάση μια πηγή με νερό κατάλληλο για παραγωγή μπύρας και, αργότερα, για καλλιέργεια βύνης.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
habitants.fr
geoportail.gouv.fr
Eugène Mannier: Études étymologiques, historiques et comparatives sur les noms des villes, bourgs et villages du département du Nord, Paris, Auguste Aubry, Libraire-Éditeur, 1861
Louis Boniface, Etude sur la signification des noms topographiques de l'arrondissement de Cambrai, Valenciennes, Impr. Louis Henry, 1866 (lire en ligne [archive]), p. 33-34
Histoire des bâtiments [archive], sur le site officiel de la mairie d'Avesnes-les-Aubert (consulté le 23 janvier 2012
Πάπυρος Λαρούς, 1963
Michelin, Atlas Routier et Touristique, 1999

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Κοινότητες του Νορ