Σαντζάκι του Αλατζά Χισάρ

Το Σαντζάκι του Αλατζά Χισάρ ή Σαντζάκι του Κρούσεβατς (Τουρκικά: Alacahisar Sancağı, Σερβικά: Крушевачки санџак) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στα εδάφη της σημερινής Σερβίας από το 1455 έως το 1830.

Διοικητικό κέντρο ήταν η πόλη Αλατζά Χισάρ, το σημερινό Κρούσεβατς, η Τουρκική ονομασία Αλατζά Χισάρ σημαίνει "πολύχρωμη πόλη".

 Ιστορία 
Μετά τον θάνατο του Δεσπότη Στέφαν Λαζάρεβιτς ο Μουράτ Β΄ εισέβαλε το 1428 στο Σερβικό δεσποτάτο κατέλαβε την πρωτεύουσα του το Κρούσεβατς, το κράτησε για δικό τουShaw 1976, p. 48 και άφησε το υπόλοιπο δεσποτάτο στον νέο δεσπότη Μπράνκοβιτς φόρου υποτελή του. Το 1451 όταν ο Μουράτ Β΄ έγινε σουλτάνος, οι Σέρβοι ανακατέλαβαν το Κρούσεβατς και τα περίχωρα τουCelâl Güzel 2002, "When Mehmed II succeeded to the throne in 1451, the Serbian Despot captured Alaca Hisar and its environs, but ...". Ο Μωάμεθ Β΄ τότε εξεστράτευσε στη Σερβία από το 1454 μέχρι το 1459 οπότε κατέλαβε και προσάρτησε το Δεσποτάτο της Σερβίας στην Οθωμανική αυτοκρατορία. 

Στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1455 και 1541 το Σαντζάκι ανήκε στο Βιλαέτι της Ρωμυλίας. Μετά την ίδρυση του Βιλαετίου της Βούδας το 1541 έγινε τμήμα του με πολλά άλλα σαντζάκια. Στις αρχές του 17ου αιώνα το Σαντζάκι ήταν και πάλι μέρος του Βιλαετίου της Ρωμυλίας.

Η πόλη Αλέκσινατς αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1516 τμήμα του Σαντζακίου του Αλατζά Χισάρ. Το ίδιο έτος υπήρχαν 1.000 βοϊνούκοι στην Κρούσεβατς.

Το 16ο αιώνα το Σαντζάκι είχε τους εξής ναχιγιέδες : Αλατζά Χισάρ (Κρούσεβατς), Μεντβέντια, Προκούπλιε, Ζαγκράτα, Ντουμπόκιτσα, Κοζνίκ, Κουρσουμλία, Πέτρους, Μπόβαν, Πολιανίτσα, Κισλίνα και Ιζμορνικ. Τον 17ο αιώνα το σαντζάκι είχε τους ακόλουθους καζάδες : Αλατζά Χισάρ, Προκούπλιε, Μεντβέντια, Μποβάν, Παρασίν και Κοζνίκ.

Το 1493 σαντζάκ-μπέης ήταν ο Ισμαήλ Μπέης ο οποίος συμμετείχε στη Μάχη του πεδίου Κρμπάβα. Ο Ντελής Χασάν πασάς ήταν σαντζάκ-μπέης από το 1720 μέχρι το 1739. Κατάφερε να συγχωνεύσει πολλά μικρά τσιφλίκια σε ένα μεγάλο με τη δολοφονία πολλών τοπικών σπαχήδων και ζαΐμηδων, χωρίς να υποστεί κυρώσεις, παρά τις πολλές επίσημες έρευνες. Το 1793 μετατέθηκε στην Πρίζρεν και στη συνέχεια στην Οχρίδα. Το 1789 κατά τη διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1787-1792) ο Σεχσουβάρ Αμπντί Πασάς της Σκόδρας διορίστηκε σαντζάκ-μπέης . Την περίοδο μεταξύ 1794 και 1830 ο σαντζάκ-μπέης ήταν ο Σασίτ Πασάς.

Το 1455, το σαντζάκι είχε 170 τιμάρια εκ των οποίων 27 ήταν στα χέρια χριστιανώνHamzaoǧlu 2004, p. 62: "1455 yılında Alacahisar Sancağı'nda varolan 170 tımardan 27'si Hıristiyanların elinde bulunuyordu". Οθωμανικές πηγές αναφέρουν ότι ένα κύμα προσφύγων Βλάχων εγκαταστάθηκαν στο Σαντζάκι του Σμεντέρεβο και ένα μεγάλο μέρος της στο Σαντζάκι του Κρούσεβατς και στο Σαντζάκι της Βούδα.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία
Κατηγορία:Οθωμανική διοικητική διαίρεση της Σερβίας
Αλατζά Χισάρ
Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας