Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Σουλτάνα

Η Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Βαλιντέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:سینه پرور سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Seniyeperver Valide Sultan, 1761 - 11 Δεκεμβρίου 1828) ήταν η δεύτερη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βαλιντέ Σουλτάν στον θετό γιο της, Μουσταφά Δ΄.The Rise of the Turks and the Ottoman Empire  Retrieved on 2007-09-16

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Ayşe Seniyeperver Valide Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

Ζωή
Η Αϊσέ γεννήθηκε το 1761 στη Ροδόπη της Βουλγαρίας που τότε ανήκε στην οθωμανική αυτοκρατορία. Το όνομα της ήταν Σόνια. Η Αϊσέ ήταν μία από τις 2 συζύγους του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ που έγιναν Βαλιντέ Σουλτάν. Η άλλη ήταν η Νακσιντίλ Σουλτάν. Ήταν μητέρα του Ηγεμόνα Αχμέτ, της Εσμά Σουλτάν και της Φατμά Σουλτάν, επίσης ήταν θετή μητέρα του Μουσταφά Δ΄. Η πραγματική μητέρα του Μουσταφά Δ΄ ήταν η Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι. 

Μετά τον θάνατο του άντρα της το 1789 ο ανιψιός του άντρα της Σελίμ Γ΄ τον διαδέχθηκε. Το 1807 ο ανιψιός της καθαιρέθηκε και εκτελέστηκε από τους γενίτσαρους και τον Μπαϊρακτάρ Μουσταφά και έτσι ο θετός γιος της Μουσταφά Δ΄ έγινε σουλτάνος. Ήταν υπεύθυνη για την εκπαίδευση του, αλλά ο Μουσταφά προτίμησε να ζήσει μια ζωή με απολαύσεις αντί να ασχοληθεί με τις σπουδές του. 

Εκτός από Βαλιντέ Σουλτάν έγινε και αντιβασιλέας του κράτους για 14 μήνες γιατί τότε ξέσπασε εξέγερση με επικεφαλής τον Αλεμαντάρ Μουσταφά και ο σουλτάνος Μουσταφά δολοφονήθηκε και έτσι σουλτάνος έγινε ο ετεροθαλής αδερφός του, Μαχμούτ Β΄ ο οποίος ήταν γιος της Νακσιντίλ Σουλτάν.

Μετά το θάνατό του, αφοσιώθηκε στην κόρη της, Εσμά Σουλτάν. Προφανώς έπεσε σε δύσκολους καιρούς, Η Αϊσέ έγραψε στον Μαχμούτ Β' μια επιστολή με την οποία του ζήτησε ένα σπίτι για να ζήσει.

Η Αϊσέ Σενιγιεπερβέρ Σουλτάν πέθανε σε ηλικία 67 ετών, 20 χρόνια μετά τον θάνατο του Μουσταφά Δ΄ στις 11 Δεκεμβρίου 1828. Τάφηκε στο Τέμενος Εγιούπ Σουλτάν.

Παιδιά
Ηγεμόνας Αχμέτ (1776-1778)
Εσμά Σουλτάν (1778-1848)
Φατμά Σουλτάν (1782-1786)
Μουσταφά Δ΄ (1785-1839), θετός γιος

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, page 395, ISBN 978-975-269-299-2
 Fanny Davis (1986). The Ottoman Lady: A Social History from 1718 to 1918. Greenwood Publishing Group. p. 6. ISBN 978-0-313-24811-5.
 John Freely (2001). Inside the Seraglio: private lives of the sultans in Istanbul. Penguin.
 Leslie P. Peirce (1993). The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire. 198 Madison Avenue, New York, New York 10016-4314: Oxford University Press. p. 312. ISBN 978-0-19-508677-5. 
 Gábor Ágoston, Bruce Alan Masters (1 Jan 2009). Encyclopedia of the Ottoman Empire. Infobase Publishing. p. 414. ISBN 978-1-438-11025-7.
 M. Çağatay Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ötüken. pp. 248–49. ISBN 978-9-754-37840-5.

Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες