Σβιστόφ

Το Σβιστόφ (βουλγαρικά: Свищов) είναι πόλη της βόρειας Βουλγαρίας στην Επαρχία του Βέλικο Τάρνοβο, στη δεξιά όχθη του ποταμού Δούναβη, απέναντι από τη Ρουμανική πόλη Ζιμνιτσέα. Είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου Δήμου. Με πληθυσμό 35.923 το Δεκέμβριο του 2009, η πόλη είναι η δεύτερη μεγαλύτερη της επαρχίας μετά το Βέλικο Τάρνοβο και πριν τη Γκόρνα Οριαχόβιτσα.

Γεωγραφία
Το Σβιστόφ βρίσκεται στη βόρεια κεντρική Βουλγαρία στη δεξιά όχθη του ποταμού Δούναβη, στο νοτιότερο σημείο του, απέναντι από τη Ζιμνιτσέα της Ρουμανίας. Η πόλη βρίσκεται 237 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σόφιας και 251 χλμ. δυτικά του μεγάλιου λιμανιού της Βάρνας στη Μαύρη Θάλασσα.  Αλλες σημαντικές πόλεις στην περιοχή είναι το Πλέβεν (80 χλμ.) και το Ρούσε (90 χλμ.). Το λιμάνι του Σβιστόφ είναι το νοτιότερο λιμάνι του Δούναβη. Εξυπηρετείται επί 24ώρου βάσεως από το πορθμείο Σβίστοβ-Ζίμνιτς (Ζιμνιτσέα). Το πορθμείο συντομεύει την οδική διαδρομή από Τουρκία προς Κεντρική και Δυτική Ευρώπη κατά 140 χλμ., σε σύγκριση με την παραδοσιακή διαδρομή από τη Γέφυρα του Δούναβη στο Ρούσε-Τζιουρτζίου και επιτρέπει ένα χρονικό όφελος σχεδόν 4 ωρών, αποφεύγοντας την κυκλοφορία μέσα και γύρω από το Βουκουρέστι.

 Ιστορία 
Το Σβίστοβ ταυτίζεται με τη Ρωμαϊκή αποικία Νόβαι, που αναφέρεται από τον Πτολεμαίο. Χρησίμευσε ως βάση επιχειρήσεων για Ρωμαϊκές εκστρατείες κατά των Ρωμαϊκών φυλών, για τελευταία φορά κατά τις Εκστρατείες του αυτοκράτορα Μαυρικίου στα Βαλκάνια. Το Σβίστοβ, τότε ως αποικία Νόβαι, ήταν κατοικία του Αγίου Λούπου των Νοβών (Δάκα ή Ρωμαίου αγίου που ήταν για ένα διάστημα υπηρέτης του Αγίου Δημητρίου). Για λίγο υπήρξε η κύρια πόλη των Οστρογότθων του Θεοδώριχου του Μέγα. Ο Θεοδώριχος κατέλαβε το Σιγγίδουνο το 471 και, αφού λεηλάτησε τη Μακεδονία και την Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στο Νόβαι (σημερινό Σβίστοβ) στον κάτω Δούναβη το 443, όπου παρέμεινε, μέχρι να μεταφέρει τη σφαίρα των δραστηριοτήτων του στην Ιταλία δέκα χρόνια αργότερα.

Καταστράφηκε μετά το 613, όπως προκύπτει από νομίσματα που βρέθηκαν κομμένα μέχρι τη χρονολογία αυτή. Το Σβιστόφ είναι γνωστό ως η πρώτη πόλη που απελευθερώθηκε κατά το Ρωσοτουρκικό Πόλεμο (1877-1878), καθώς το μεγαλύτερο μέρος του Αυτοκρατορικού Ρωσικού στρατού παραβίασε το Δούναβη στο σημείο αυτό. Τον Ιανουάριο του 1878 ένας ανταποκριτής των Times του Λονδίνου παρατηρούσε ότι, λόγω του πολέμου, η πόλη "δεν παρουσιάζει την πρώην ζωογόνο όψη της, αν και υπάρχει εδώ πολύ περισσότερη κίνηση από όση περίμενα, ... με ψητές γαλοπούλες, κοτόπουλα και όλες τις άλλες νοστιμιές της εποχής στα μενού" των "πόλλών εστιατορίων".

Στις 4 Μαίου 1977 το Σβιστόφ υπέστη σημαντικές ζημιές σε κτίρια κατά το σεισμό της Βραντσέα, μεταξύ αυτών την κατάρρευση τριών πολυκατοικιών, όπου σκοτώθηκαν πάνω από 100 άνθρωποι (οι νεκροί στη Ρουμανία ήταν 1578).

Κλίμα
Το Σβιστόφ έχει υγρό υποτροπικό κλίμα με σημαντική ηπειρωτική επίδραση. Το καλοκαίρι διαρκεί πέντε μήνες, από το Μάιο ως το Σεπτέμβριο. Οι χειμώνες αρχίζουν στις αρχές Δεκεμβρίου και διαρκούν μέχρι το Μάρτιο.

Ονομα
Η προέλευση του ονόματος Σβιστόφ μπορεί να αναζητηθεί στην παλιά Βουλγαρική εκδοχή του Σβέστνιι (Свѣщний), που προέρχεται από τη λέξη σβεστ/σβιάστ (свѣщ), που σημαίνει λαμπάδα. Αυτό οφείλεται στην ύπαρξη ενός φάρου στην πόλη. Το προηγούμενο όνομα Σίστοβα αναφέρθηκε για πρώτη φορά στη συνθήκη μετά τον Αυστροτουρκικό Πόλεμο (1787–91), όταν η Βουλγαρία ήταν ακόμη υπό την Οθωμανική κυριαρχία. Το όνομα αυτό επελέγη αντί της Τουρκικής λέξης Ζίγκιντ. Κατά την Οθωμανική κυριαρχία η πόλη ήταν γνωστή ως Ζίστοβι και στα Ρουμανικά ως Σίστοβα.

Οικονομία
Τα κύρια προϊόντα της πόλης και της περιοχής του Σβιστόφ είναι ηλεκτρονικά, χημικά και σιτηρά, που εξάγονται μέσω του λιμανιού. Μεγάλη οικονομική σημασία έχει επίσης το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της πόλης. Υπάρχει ακόμη μεγάλος αριθμός Ευρωπαίων τουριστών, ιδιαίτερα από τη Ρουμανία, που συχνάζουν στο Σβιστόφ λόγω των σχετικά χαμηλότερων τιμών τους. 

Αξιοθέατα και ενδιαφέροντα μέρη
Ενα από τα ωραιότερα μέρη γύρω από την πόλη του Σβιστόφ είναι η μοναδική ποτάμια κοιλάδα (1 ως 2 χλμ. από την πόλη) με το μοναστήρι του Σβιστόφ, η περιοχή ονομάζεται Παμετνίτσιτε / Паметниците (Τα Μνημεία) στις όχθες του Δούναβη και το πάρκο γύρω από το παλιό φρούριο στο κέντρο της πόλης. Η Οικία-μουσείο του Βούλγαρου μυθιστοριογράφου Αλέκο Κονσταντίνοφ είναι ένα από τα 100 Τουριστικά Αξιοθέατα της Βουλγαρίας. Αλλο ενδιαφέρον σημείο της πόλης είναι η περιοχή Μαναστίρα  / Манастира (Το μοναστήρι) 5 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης.

Αδελφοποιήσεις
 Ντέμπιτσα στην Πολωνία
 Βελεσά στη Βόρεια Μακεδονία

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Πόλεις της Βουλγαρίας