Ολιβέρα Λαζάρεβιτς

Η Ολιβέρα Λαζάρεβιτς (σερβικά: Оливера Лазаревић, 1373 - 1444) από τον Οίκο των Λαζάρεβιτς ήταν η τέταρτη σύζυγος του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄, επίσης ήταν Σέρβα πριγκίπισσα, η νεότερη κόρη του πρίγκιπα Λάζαρ και της Μιλίτσας των Νεμάνιτς. Γεννήθηκε περίπου το 1372 και πέθανε μετά το 1444А. Веселиновић, Р. Љушић, Српске династије, Платонеум, Нови Сад - Београд 2001, стр. 77, 81, Είχε τέσσερις μεγαλύτερες αδελφές και δύο αδέρφιαА. Веселиновић, Р. Љушић, Српске династије, Платонеум, Нови Сад - Београд 2001, стр. 76-77.. 

Όταν ήταν δώδεκα χρονών βρέθηκε στο χαρέμι του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ ως υπόσχεση ειρήνης μεταξύ της οικογένειας Λαζάρεβιτς και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και για ένα διάστημα σε αιχμαλωσία από τον Ταμερλάνο μετά τη Μάχη της Άγκυρας το 1402.

Μετά τον γάμο της με τον Βαγιαζήτ Α΄ πήρε το όνομα Δέσποινα Χατούν.

Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Despina Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Βιογραφία 
Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου η πριγκίπισσα και μητέρα της Μιλίτσα πήρε την απόφαση υποτέλειας στους Οθωμανούς κι έδωσε την Ολιβέρα στο χαρέμι του Σουλτάνου όπως προέβλεπε η συμφωνία. Επίσης είχε την υποχρέωση στην καταβολή ετήσιου φόρου και στρατιωτικής βοήθειας προς τους ΟθωμανούςА. Веселиновић, Р. Љушић, Српске династије, Платонеум, Нови Сад - Београд 2001, стр. 77.

Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές η Ολιβέρα ήταν εξαιρετικά όμορφη και είχε μεγάλη επιρροή στην αυλή του ΒαγιαζήτВладимир Ћоровић, Историја Југославије, Београд 1933. Κατάφερε να κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στις γυναίκες του χαρεμιού και την καρδιά του Βαγιαζήτ που την αγαπούσε πολύСтојан Новаковић, Срби и Турци 14. и 15. века, Београд 1893. Κατά την παραμονή της στο χαρέμι κράτησε την Ορθόδοξη πίστη.

Μετά τη μάχη της Άγκυρας το 1402 πιάστηκε αιχμάλωτη από τον Ταμερλάνο και απελευθερώθηκε κατά τη διάρκεια του 1403 χάρη στη διπλωματική αποστολή που έστειλε ο αδελφός της Στέφαν Λαζάρεβιτς στον ΤαμερλάνοИсторија српског народа II, Српска књижевна задруга, Београд 1982, стр. 65.

Επέστρεψε το 1403, ελεύθερη πια, στη Σερβία και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην αυλή του αδελφού της στο Βελιγράδι. Μέχρι το θάνατό του ήταν σταθερός σύντροφος, φίλος και σύμβουλος τουВоја Ивановић, „Деспот Стефан–Повест о перу и мачу“, Дуга, 1990, ταξίδευε συχνά με την αδελφή της Έλενα στο Ντουμπρόβνικ, τη Ζέτα και την Ερζεγοβίνη.

Τελευταία φορά που αναφέρεται το όνομα της ήταν σε έγγραφα το 1443. Έτσι πιστεύεται ότι έχασε τη ζωή της μετά το 1444 και είναι άγνωστο πού τάφηκε.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback)
 Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)

Ολιβερα
Κατηγορία:Δεσποτάτο της Σερβίας
Κατηγορία:Σερβία του Μοράβα
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας