Οίκος των Βισκόντι

Ο Οίκος των Βισκόντι ήταν ιταλική οικογένεια της λομβαρδικής αριστοκρατίας, μέλος της παράταξης των Γιβελλίνων, η οποία εξουσίασε στο Δουκάτο του Μιλάνου στη διάρκεια του Μεσαίωνα έως την Αναγέννηση, πιο συγκεκριμένα την χρονική περίοδο μεταξύ 1277 και 1447.

 Ιστορία 
Οι Βισκόντι έφεραν τον τίτλο του «άρχοντα» και έπειτα, από το 1395, επί της εξουσίας του Τζιαν Γκαλεάτσο, άρχισαν να φέρουν αυτόν του «δούκα του Μιλάνου».

Με το τέλος τού τελευταίου δούκα, Φιλίππο Μαρία το 1447, ιδρύθηκε η Αμβροσιανή Δημοκρατία στην πόλη, που η διάρκειά της ήταν λιγότερη των τριών ετών.

Η επόμενη δυνστεία των Σφόρτσα είναι απόγονος εκ θηλυγονίας των Βισκόντι: η Μπιάνκα Μαρία, κόρη του Φιλίππο Μαρία, παντρεύτηκε τον Φραντσέσκο Σφόρτσα, τον κοντοτιέρο που θα ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Δουκάτου το 1450.

Οι τελευταίοι, γνωστοί απόγονοι της οικογένειας είναι οι σκηνοθέτες Λουκίνο Βισκόντι και Εριπράντο Βισκόντι.

 Οικόσημο 
Στο οικόσημο των Βισκόντι εμφανίζεται ένα guivre, μυθικό πλάσμα που στην εραλδική αναπαριστάται με ένα φίδι σε όρθια στάση, ενώ καταβροχθίζει ένα παιδί. Ενδέχεται να προέρχεται από ένα λογοπαίγνιο μεταξύ της ονομασίας του παλαιού φέουδου των Βισκόντι, Anghiera, και την λατινική λέξη anguis (φίδι). Δίνονται και άλλες εκδοχές: επειδή τα ομιλούντα εμβλήματα θεωρούνταν στην Ιταλία ως έλλειψη ευγενούς καταγωγής της οικογένειας που τα έφερε, αρκετοί μύθοι έκαναν την εμφάνησή τους αναφορικά με το οικόσημο του Οίκου. Υπάρχουν αναφορές για κάποιον Ουμπέρτο Βισκόντι ο οποίος σκότωσε έναν δράκο• για έναν θυρεό σε μορφή φιδιού από περικεφαλαία Σαρακηνού που επεδείκνυε ως λάφυρο ο Οτόνε Βισκόντι• για ένα φίδι που είχε πέσει στην περικεφαλαία του Άτζο Βισκόντι, κτλ. Μία άλλη πιθανότητα είναι η χρησιμοποίηση από τους πρώτους Βισκόντι ενός αρχαίου σφραγιδόλιθου, επάνω στον οποίο ήταν χαραγμένη η αναπαράσταση του θανάτου του Οφέλτη, ως υποκατάστατο θυρεού.

 Γενεαλογία 
Τα πρόσωπα των οποίων τα ονόματα είναι γραμμένα με έντονη γραμματοσειρά διετέλεσαν άρχοντες του Μιλάνου, υπό διάφορους τίτλους.

Ουμπέρτο Βικόντι
 Οτόνε, (1207-1295), αρχιεπίσκοπος του Μιλάνου του 1262. Κατέλαβε την εξουσία το 1277.
Ομπίτζο
Αντρεότο
Τεομπάλντο († 1276)
 Ματτέο Α΄, (1250-1322), άρχοντας του Μιλάνου από το 1291 ως το 1302 και από το 1317 ως το 1322, αυτοκρατορικός βικάριος της Λομβαρδίας το 1294
 Γκαλεάτσο Α΄, γεννημένος το 1277, πεθαμένος στην Πέσκια το 1328, άρχοντας του Μιλάνου, με τον Ματτέο Α΄ να του παραχωρεί την εξουσία το 1320. Ο Αυτοκράτορας Λουδοβίκος Δ΄ της Βαυαρίας τον έκανε αιχμάλωτο το 1327. 
 Ατσόνε, γεννημένος στην Φεράρα το 1302, πεθαμένος το 1339, γενικός άρχοντας του Μιλάνου από το 1330 ως το 1339, περίοδο κατά την οποία επέκτεινε σημαντικά τα σύνορα του κράτους (Μπεργκάμο, Πιασέντζα, Μπρέσια). Έλαβε, το 1329, από τον Αυτοκράτορα τον τίτλο του αυτοκρατορικού βικάριου για το Μιλάνο.
 Λουκίνο, γεννημένος το 1292, πεθαμένος το 1349, άρχοντας του Μιλάνου από το 1339 ως το 1349. Κατέκτησε την Πάρμα, το Λοκάρνο και την Αλεσάντρια.
 Τζοβάννι, γεννημένος το 1290, πεθαμένος το 1354, άρχοντας του Μιλάνου, προσάρτησε στο κράτος του την Μπολόνια, ενώ πήρε υπό την προστασία του τον Πετράρχη. Τα τρία ανίψια του μοιράστηκαν, μετά τον θάνατό του, το κράτος.
Στέφανο
 Ματτέο Β΄, γεννημένος κατά το 1319, πεθαμένος το 1355, δολοφονήθηκε από τα αδέλφια του.
 Γκαλεάτσο Β΄, γεννημένος κατά το 1320, πεθαμένος στην Παβία το 1378.
 Τζαν Γκαλεάτσο, γεννημένος το 1351, πεθαμένος στο Μελενιάνο το 1402, διαδέχτηκε τον Μπερναμπό και επέκτεινε τα σύνορα του Δουκάτου του Μιλάνου ως την Βιτσέντζα, την Βερόνα, την Πάδοβα και την Μπολόνια, λαμβάνοντας τον τίτλο του Δούκα του Μιλάνου το 1395 και της Λομβαρδίας το 1397.
 Βαλεντίνα, γεννημένη το 1368, πεθαμένη το 1408, Κόμισα του Βερτύ, σύζυγος του Λουδοβίκου της Ορλεάνης.
 Τζαν Μαρία, γεννημένος το 1389, πεθαμένος το 1412, μοιράστηκε το Δουκάτο με τον αδελφό του Φιλίππο Μαρία.
 Φιλίππο Μαρία, γεννημένος το 1392, πεθαμένος το 1447, διάδοχος του Τζιαν Γκαλεάτσο με τον αδελφό του Τζαν Μαρία. Άφησε το Δουκάτο στην βιολογική του κόρη Μπιάνκα Μαρία 
 Μπιάνκα Μαρία, γεννημένη το 1424, πεθαμένη το 1468, νυμφεύθηκε τον Φραντσέσκο Σφόρτσα.
 Μπερναμπό, γεννημένος το 1323, πεθαμένος το 1385, ανιψιός του Τζιοβάνι, πέθανε δηλητηριασμένος από τον ανιψιό του, Τζιαν Γκαλεάτσο
 Βαλεντίνα, γεννημένη το 1361, πεθαμένη το 1393, νυμφεύθηκε τον Πέτρο Β΄, βασιλιά της Κύπρου
 Ταντέα (ca 1351-1381) η οποία νυμφεύθηκε, το 1364, τον Στέφανο Γ΄ δούκα της Βαυαρίας-Ίνγκολστατ, και η οποία υπήρξε η μητέρα της Ισαβέλλας της Βαυαρίας, βασίλισσας της Γαλλίας
Ουμπέρτο il Pico († 1315), πρόγονος του κλάδου των Βισκόντι ντι Μοντρόνε, στον οποίο ανήκε ο Λουκίνο Βισκόντι.

Γενεαλογία των Βισκόντι του Μιλάνου

 Έκθεση πορτρέτων 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Storia di Milano : I Visconti
/ Euweb.cz : Visconti family


Κατηγορία:Μιλάνο