Εκλογές στη Νότια Κορέα

Με την αναθεώρηση του Συντάγματος που έγινε στις 25 Φεβρουαρίου 1948 πολίτευμα της Νότιας Κορέας καθορίστηκε η προεδρική δημοκρατία. Αρχηγός του κράτους, επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και διοικητής των ενόπλων δυνάμεων είναι ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται κάθε 5 χρόνια απευθείας από το λαό. Την εκτελεστική εξουσία ασκεί η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Εθνική Συνέλευση, η οποία αποτελείται από 299 μέλη. Τα 237 από τα μέλη της εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με καθολική ψηφοφορία, ενώ τα υπόλοιπα 62 επιλέγονται από τις λίστες των πολιτικών κομμάτων, με βάση την ποσοστιαία δύναμη κάθε κόμματος. Η δικαστική εξουσία ασκείται από το Ανώτατο Δικαστήριο, τα 3 εφετεία και τα 12 περιφερειακά δικαστήρια της χώρας. Το Ανώτατο Δικαστήριο εκδίδει τους νόμους και ελέγχει τη νομιμότητα των κυβερνητικών αποφάσεων. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της χώρας οι οποίοι έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.

 Πρόσφατες εκλογές 
 Προεδρικές εκλογές 
 2025 

 Ιστορικό προεδρικών εκλογών 
 1948 
Εκλογές για πρόεδρο και αντιπρόεδρο διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 20 Ιουλίου 1948, έπειτα από τις εκλογές για τη Συντακτική Συνέλευση τον Μάιο. Ο πρόεδρος επρόκειτο να εκλεγεί από τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης, σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1948. Από τα 198 μέλη της Εθνοσυνέλευσης, παρόντα ήταν τα 196 κατά την ψηφοφορία. Ένας υποψήφιος χρειαζόταν τα δύο τρίτα των ψήφων για να εκλεγεί. Ο Σίνγκμανν Ρι εξελέγη με 180 ψήφους και ανέλαβε την κυβέρνηση, επιβλέποντας τη μεταβίβαση της εξουσίας από την Στρατιωτική Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κορέα.

Σημαντικό ρόλο στην προεκλογική περίοδο έπαιξε η διαμάχη μεταξύ του Ρι και του Κιμ Γκου σχετικά με το ζήτημα της ίδρυσης ξεχωριστής κυβέρνησης στο νότιο τμήμα της Κορέας, αντί της συμπερίληψης του βόρειου, κομμουνιστικού τμήματος. Ο Κιμ απέρριψε την ιδέα ξεχωριστών εκλογών και είχε μποϊκοτάρει τις εκλογές της Συντακτικής Συνέλευσης τον Μάιο, εκστρατεύοντας αντ' αυτού για μια ενιαία Κορέα. Επίσης αποχώρησε από την Εθνική Συμμαχία για την Άμεση Πραγματοποίηση της Κορεάτικης Ανεξαρτησίας για να ιδρύσει το Κόμμα Ανεξαρτησίας της Κορέας. Παρά την άρνηση του Κιμ να συμμετάσχει σε μια μόνο νότια κυβέρνηση και επομένως στις εκλογές αυτές, 13 μέλη της Συνέλευσης ψήφισαν υπέρ του.

Τελικά, η διάσπαση του Κιμ επέτρεψε στον Ρι να εδραιώσει την εξουσία του επί της NARRKI και, το 1951, να ιδρύσει το Φιλελεύθερο Κόμμα, γεγονός που του επέτρεψε να κυβερνήσει τη Νότια Κορέα μέχρι την Απριλιανή Επανάσταση του 1960.

Οι επόμενες εκλογές για πρόεδρο και αντιπρόεδρο διεξήχθησαν στις 5 Αυγούστου 1952.Ντίτερ Νόλεν, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p420  Ο Σίνγκμαν Ρι επεναξελέγη με ποσοστό 74,6% των ψήφων και συμμετοχή 88,1%.Nohlen et al., p464 
Η εκλογή διεξήχθη κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Κορέας, γεγονός που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εδραίωση της υποστήριξης προς τον Ρι.

 1956 
Στις προεδρικές και αντιπροεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαΐου 1956 ο Σίνγκμαν Ρι επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 70,0% των ψήφων, επικρατώντας συντριπτικά. Η συμμετοχή έφτασε το 94,4%.Nohlen et al., σελ. 464 Ο Ρι, ο οποίος εκείνη την περίοδο είχε σχεδόν μονοπωλήσει την πολιτική εξουσία, αντιμετώπισε ως βασικούς αντιπάλους τον Σιν Ίκ-χι και τον Τσο Μπονγκ-αμ. Ο Σιν απεβίωσε από ασθένεια πριν από τη διεξαγωγή των εκλογών, ενώ ο Τσο διεξήγαγε εκστρατεία με βασικό σύνθημα την ειρηνική επανένωση της Κορέας, σε αντίθεση με την επιθετική πολιτική του Ρι για «Πορεία προς τον Βορρά και Επανένωση».Kim, H-A (2004). Korea's development under Park Chung Hee. RoutledgeCurzon, σελ. 42–43.

Ο Τσο ξεπέρασε τις προσδοκίες συγκεντρώνοντας πάνω από 30% των ψήφων. Τρία χρόνια αργότερα, κατηγορήθηκε για παραβίαση του Νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας και εκτελέστηκε.Kim, σελ. 42.

 Μάρτιος 1960 
Οι επόμενες εκλογές για πρόεδρο και αντιπρόεδρο διεξήχθησαν στις 15 Μαρτίου 1960. Λίγο μετά την επανεκλογή του για δεύτερη θητεία στις προεδρικές εκλογές του 1952, ο Ρι είχε περάσει από τη νομοθεσία μια συνταγματική τροποποίηση που τον εξαιρούσε από το όριο των δύο θητειών, επιτρέποντάς του να θέσει υποψηφιότητα και να κερδίσει μια τρίτη θητεία το 1956 και τον Μάρτιο του 1960.

Μετά το θάνατο του αντιπάλου του Δημοκρατικού Κόμματος Τσο Πιονγκ-όκ, ο Ρι έμεινε ως ο μοναδικός υποψήφιος και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 97%.Nohlen et al., p. 464 Με την έλλειψη ουσιαστικού ανταγωνισμού στην προεδρική κούρσα, η λαϊκή εστίαση μετατοπίστηκε στην αντιπροεδρική αναμέτρηση όπου ο υποψήφιος του Φιλελεύθερου Κόμματος του Ρι, Λι Κι-πούνγκ, αντιμετώπιζε τον Τσανγκ Μιόν. Οι εκλογές ήταν έντονα νοθευμένες υπέρ του Λι, και εκτεταμένες καταγγελίες για διαφθορά και χειραγώγηση των αποτελεσμάτων πυροδότησαν διαδηλώσεις που κλιμακώθηκαν στην Απριλιανή Επανάσταση, προκαλώντας την ακύρωση των εκλογών, την παραίτηση και την εξορία του Ρι, και την κατάρρευση της Πρώτης Δημοκρατίας. Οι εκλογές περιγράφονται από την Εγκυκλοπαίδεια της Κορεατικής Κουλτούρας ως η «Εκλογική Απάτη της 15ης Μαρτίου».

 Αύγουστος 1960 
Έμμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 12 Αυγούστου 1960, οι οποίες οδήγησαν στην εκλογή του Γιουν Ποσούν ως προέδρου, μιας εθιμοτυπικής πολιτικής θέσης στη Δεύτερη Δημοκρατία. Διεξήχθησαν μετά την Απριλιανή Επανάσταση που είχε αναγκάσει τον Σίνγκμαν Ρι σε παραίτηση, ήταν οι μόνες προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν κατά τη σύντομη εποχή της Δεύτερης Δημοκρατίας, καθώς η Δημοκρατία κατέρρευσε μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου του Παρκ Τζονγκ-χούι τον επόμενο χρόνο. Η εκλογή ήταν έμμεση, με κοινή συνεδρίαση της Βουλής των Κοινοτήτων και της Γερουσίας, οι οποίες είχαν εκλεγεί τον Ιούλιο, να ενεργούν ως εκλέκτορες. Ο νικητής υποψήφιος απαιτούσε τη συγκατάθεση των δύο τρίτων των μελών και των δύο σωμάτων.Korea Affairs Institute. The Voice of Korea, Vols. 16–19. p. 14.

 1963 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 15 Οκτωβρίου 1963. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του Μαΐου του 1961, και οι πρώτες κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα ήταν μια οριακή νίκη για τον εν ενεργεία πρόεδρο και ηγέτη του κυβερνώντος στρατιωτικού Ανωτάτου Συμβουλίου Εθνικής Ανασυγκρότησης, Παρκ Τζονγκ-χούι, ο οποίος έλαβε το 47% των ψήφων, εξασφαλίζοντας μια μετάβαση σε πολιτική διακυβέρνηση υπό το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του. Η συνολική προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 85%."Park Declared Winner In Korea" The Miami News, 19 October 1963, p8A  Οι εκλογές επισκιάστηκαν από πολλές παρατυπίες.

 1967 
Προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 3 Μαΐου 1967. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον Παρκ Τζονγκ-χούι, ο οποίος έλαβε το 51% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84%.

 1971
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Απριλίου 1971. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον εν ενεργεία πρόεδρο Παρκ Τζονγκ-χούι, ο οποίος έλαβε το 53% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 80%.Nohlen et al., p465 Μέσα σε ένα χρόνο από την επανεκλογή του, ο Παρκ κήρυξε στρατιωτικό νόμο και εισήγαγε το Σύνταγμα Γιουσίν, το οποίο του παραχώρησε σαρωτικές και σχεδόν δικτατορικές εξουσίες.

Αυτές θα ήταν οι τελευταίες αμφισβητούμενες προεδρικές εκλογές στη Νότια Κορέα μέχρι το 1981, οι τελευταίες άμεσες προεδρικές εκλογές μέχρι το 1987, και οι τελευταίες προεδρικές εκλογές στις οποίες ο νικητής έλαβε απόλυτη πλειοψηφία της λαϊκής ψήφου μέχρι που η κόρη του Παρκ, Παρκ Γκέουν-χε, το έκανε το 2012.

 1972 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 1972 μετά την ανακοίνωση του Συντάγματος Γιουσίν, το οποίο δημιούργησε την Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση, ένα σώμα του οποίου οι λειτουργίες περιλάμβαναν το να είναι εκλεκτορικό κολλέγιο για τις προεδρικές εκλογές. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Παρκ Τζονγκ-χούι υποστήριξε ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία δυτικού τύπου θα έφερνε περισσότερο χάος στο οικονομικά προβληματικό έθνος από όσο μπορούσε να αντέξει. Αντιθέτως, υποστήριξε ότι το σύστημα Yushin δημιούργησε μια "κορεατικού τύπου δημοκρατία" με μια ισχυρή, αδιαμφισβήτητη προεδρία. Υποστήριξε ότι αυτό το σύστημα ήταν απαραίτητο για να διατηρηθεί η χώρα σταθερή.

Τα 2.359 μέλη της πρώτης Εθνικής Διάσκεψης για την Ενοποίηση εξελέγησαν για εξαετή θητεία στις 5 Δεκεμβρίου 1972, με προσέλευση ψηφοφόρων 70%. Όλοι οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι ανεξάρτητοι. Το Σύνταγμα έδινε στο σώμα πολλές εξουσίες, όπως τη διαμόρφωση πολιτικών σχετικών με τις διακορεατικές σχέσεις και τον καθορισμό του προέδρου καθώς και του ενός τρίτου της Εθνοσυνέλευσης. Ωστόσο, όλες οι ενέργειες του σώματος ελέγχονταν από τον πρόεδρο.

Τα ορκισμένα μέλη της Εθνικής Διάσκεψης για την Ενοποίηση συνήλθαν στις 23 Δεκεμβρίου για να εκλέξουν τον Παρκ για τέταρτη θητεία ως πρόεδρο. Χωρίς υποψήφιους της αντιπολίτευσης, ο Παρκ εξελέγη με την υποστήριξη 2.357 από τους 2.359 αντιπροσώπους. Οι εκλογές θεωρήθηκαν τυπικότητα.

Καθώς υπήρχε μόνο ένας υποψήφιος εγγεγραμμένος, ο μόνος τρόπος με τον οποίο οι βουλευτές μπορούσαν να ψηφίσουν κατά του Παρκ ήταν ρίχνοντας άκυρα ψηφοδέλτια. Ένας από τους δύο βουλευτές που το έκανε αυτό, ο Σονγκ Ντονγκ-χέον από την περιφέρεια Daejeon-1, αποκάλυψε αργότερα στη ζωή του ότι σκόπιμα έγραψε «박정의» (Παρκ Τζονγκ-ι) αντί για «박정희» (Παρκ Τζονγκ-χούι) στο ψηφοδέλτιό του για να διαμαρτυρηθεί για το δικτατορικό καθεστώς.Song, Seong-bin. "Stories Behind 1972 Presidential Election: Indirect Election, Told By Then-Deputy Song Dong-heon." Study of Home Province, South Chungcheong Home Province Research Association.

 1978 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Ιουλίου 1978, οι δεύτερες εκλογές που διεξήχθησαν βάσει του Συντάγματος της Αποκατάστασης, το οποίο έδωσε στα μέλη της Εθνικής Διάσκεψης για την Ενοποίηση την εξουσία να εκλέγουν τον πρόεδρο.

Η Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση εξελέγη στις 18 Μαΐου και οι ορκισμένοι αντιπρόσωποι προχώρησαν στην εκλογή του προέδρου στις 6 Ιουλίου. Όπως και το 1972, ο εν ενεργεία Πρόεδρος Παρκ Τζονγκ-χούι ήταν ο μοναδικός υποψήφιος. Επανεξελέγη δεόντως με την υποστήριξη 2.577 από τα 2.581 μέλη.Kleiner, Jurgen. (2001) Korea: A Century of Change. World Scientific. p. 164.

 1979 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 6 Δεκεμβρίου 1979, μετά τη δολοφονία του Παρκ Τζονγκ-χούι στις 26 Οκτωβρίου. Τα μέλη της Εθνικής Διάσκεψης για την Ενοποίηση, οι οποίοι μεταξύ άλλων ήταν υπεύθυνοι για την εκλογή του προέδρου, επέλεξαν τον πρωθυπουργό Τσόι Κιου-χά ως πρόεδρο χωρίς αντίπαλο. Ο Τσόι ήταν υπηρεσιακός πρόεδρος από τον θάνατο του Παρκ.Asia Watch Committee (1986). Human Rights in Korea. p. 31.

Ο πρόεδρος Τσόι επρόκειτο να υπηρετήσει το υπόλοιπο της θητείας του προέδρου Παρκ, η οποία θα έληγε το 1984. Ωστόσο, ένα πραξικόπημα έλαβε χώρα έξι ημέρες μετά τις εκλογές, με τον Τσουν Ντου-χουάν να καταλαμβάνει την εξουσία. Επέτρεψε στον Τσόι να παραμείνει στην εξουσία για οκτώ μήνες, πριν εκλεγεί ο ίδιος πρόεδρος τον Αύγουστο του 1980.

 1980 
Έμμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 27 Αυγούστου 1980 για να καλυφθεί η κενή θέση που προέκυψε από την παραίτηση του προέδρου Τσόι Κιου-χά.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα Yushin του 1972, ο πρόεδρος εκλεγόταν από την Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση, της οποίας τα 2.540 μέλη είχαν εκλεγεί για εξαετή θητεία τον Δεκέμβριο του 1978. Ο στρατηγός Τσουν Ντου-χουάν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος και εξελέγη χωρίς αντίπαλο.  Για να εκλεγεί, ένας υποψήφιος έπρεπε να λάβει την ψήφο άνω του 50% των εν ενεργεία μελών της Εθνικής Διάσκεψης για την Ενοποίηση. Με 2.540 αντιπροσώπους παρόντες, ο Τσουν έπρεπε να λάβει τουλάχιστον 1.271 ψήφους για να εκλεγεί. Έλαβε 2.524 ψήφους, το 99,37% του συνολικού δυνατού.

Ο Τσουν επρόκειτο να υπηρετήσει το υπόλοιπο της θητείας 1978-1984 του μακροχρόνιου προέδρου Παρκ Τζονγκ-χούι, ο οποίος είχε πεθάνει το 1979 και είχε αντικατασταθεί από τον Τσόι. Ωστόσο, ο Τσουν αποφάσισε στη συνέχεια να κάνει ένα πραξικόπημα και να τερματίσει την Τέταρτη Δημοκρατία και να συντάξει ένα νέο σύνταγμα, το οποίο δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 1980 αφού εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές βάσει του νέου συντάγματος διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο του 1981, και ο Τσουν εξελέγη με συντριπτική πλειοψηφία υπό αμφιλεγόμενες συνθήκες.

 1981 
Προεδρικές εκλογές σε 2 στάδια διεξήχθησαν στην Νότια Κορέα τον Φεβρουάριο του 1981. Ένα εκλογικό σώμα εξελέγη στις 11 Φεβρουαρίου, το οποίο με τη σειρά του εξέλεξε τον πρόεδρο στις 25 Φεβρουαρίου. Ήταν οι τελευταίες έμμεσες προεδρικές εκλογές που ελέγχονταν από την κυβέρνηση του Τσουν Ντου-χουάν βάσει του νέου συντάγματος του 1980. Ο Τσουν επανεξελέγη με το 90% των ψήφων του εκλογικού σώματος.책갈피 속의 오늘 1981년 민정당, 전두환 총재 추대] Donga, 15 January 2009 Η θητεία του νεοεκλεγέντος προέδρου ξεκίνησε επίσημα την ημέρα που κατατέθηκαν και καταμετρήθηκαν οι εκλογικές ψήφοι, στις 25 Φεβρουαρίου. Η τελετή ορκωμοσίας πραγματοποιήθηκε στις 3 Μαρτίου. Αυτό σηματοδότησε την επίσημη έναρξη της Πέμπτης Δημοκρατίας, ενός δικτατορικού καθεστώτος που διήρκεσε μέχρι τον εκδημοκρατισμό το 1988.

 1987 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Νότια Κορέα στις 16 Δεκεμβρίου 1987. Σηματοδότησαν την ίδρυση της Έκτης Δημοκρατίας, καθώς και το τέλος της αυταρχικής διακυβέρνησης που επικρατούσε στη χώρα για όλα εκτός από ένα έτος από την ίδρυσή της το 1948. Ήταν οι πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές από το 1971, καθώς οι πρόεδροι είχαν εκλεγεί έμμεσα από ένα εκλεκτορικό κολέγιο που κυριαρχούνταν από το κυβερνών κόμμα στην ενδιάμεση περίοδο.

Οι εκλογές διεξήχθησαν έπειτα από σειρά διαδηλώσεων και πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988, οι οποίοι θα διεξάγονταν στη Σεούλ. Ο Ρο Τε-Γού του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος Δικαιοσύνης κέρδισε τις εκλογές με 37% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 89%.

 1992 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 18 Δεκεμβρίου 1992, οι δεύτερες δημοκρατικές προεδρικές εκλογές μετά το τέλος της στρατιωτικής διακυβέρνησης το 1987. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 81,9%. Στις πρώτες τακτικές προεδρικές εκλογές χωρίς στρατιωτικούς υποψηφίους από το 1960, ο Κιμ Γιονγκ-Σάμ του κυβερνώντος Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος κέρδισε με 41,96% των ψήφων.

 1997 
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1997. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης Κιμ Ντε-τζουνγκ, ο οποίος κέρδισε το 40% των ψήφων. Όταν ο Κιμ Ντε-τζουνγκ ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της Νότιας Κορέας το 1998, ήταν η πρώτη φορά στην κορεατική ιστορία που το κυβερνών κόμμα μετέφερε την εξουσία με ειρηνικό τρόπο στο κόμμα της αντιπολίτευσης. Είχε κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 1997, νικώντας τον υποψήφιο από το Μεγάλο Εθνικό Κόμμα (το οποίο ήταν ουσιαστικά το μετονομασμένο κυβερνών κόμμα). Αυτό αποτέλεσε ένα σημαντικό ορόσημο για τη νοτιοκορεατική δημοκρατία.

 2002 
Στις 19 Δεκεμβρίου 2002 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για τον Ρο Μου-Χιούν του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος της Χιλιετίας, ο οποίος νίκησε τον Λι Χόι-τσανγκ από το Μεγάλο Εθνικό Κόμμα με διαφορά λίγο πάνω από μισό εκατομμύριο ψήφους.

 2007 
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 19 Δεκεμβρίου 2007.Schedule of 17th presidential election (Hangul 2002 format) 
Οι εκλογές κερδήθηκαν από τον Λι Μιουνγκ-μπάκ από το Μεγάλο Εθνικό Κόμμα, επαναφέροντας τους συντηρητικούς στον [Μπλε Οίκο για πρώτη φορά έπειτα από δέκα χρόνια. Ο Λι νίκησε τον υποψήφιο από το Μεγάλο Ενωμένο Δημοκρατικό Νέο Κόμμα Τσουνγκ Ντονγκ-γιόνγκ και τον ανεξάρτητο Λι Χόι-τσανγκ με σχεδόν 2 προς 1 διαφορά, τη μεγαλύτερη από τότε που επανεισήχθησαν οι άμεσες εκλογές το 1987. 
Lee Myung-bak Elected President by a Landslide , The Chosun Ilbo, December 19, 2007. Retrieved on December 20, 2007. Σηματοδότησε επίσης την πρώτη φορά που ένας εκλεγμένος πρόεδρος στην Κορέα βρισκόταν υπό έρευνα από εισαγγελέα.
President-Elect Faces Probe, The Korea Times, December 19, 2007. Retrieved December 20, 2007.  Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 63%, το χαμηλότερο όλων των εποχών σύμφωνα με την Εθνική Εκλογική Επιτροπή.

 2012 
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Δεκεμβρίου 2012 εξελέγη η Παρκ Γκέουν-χε του κόμματος Σαενουρί κκαι έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη πρόεδρος, συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,6% των ψήφων έναντι 48,0% για τον αντίπαλό της Μουν Τζε-ιν.

 2017 

Οι 19ες προεδρικές εκλογές στη Νότια Κορέα διεξήχθησαν στις 9 Μαΐου 2017, μετά την πρόταση μομφής και την καθαίρεση της προέδρου Παρκ Γκουν-χιέ. Οι εκλογές διεξάγονται σε έναν μόνο γύρο με το πλειοψηφικό σύστημα.

Οι εκλογές ήταν αρχικά προγραμματισμένο να πραγματοποιηθούν στις 20 Δεκεμβρίου 2017, αλλά μεταφέρθηκαν νωρίτερα, μετά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου στις 10 Μαρτίου 2017, να επικυρώσει την καθαίρεση από το κοινοβούλιο της Παρκ Γκουν-χιέ. Προκειμένου να αποφευχθεί ένα κενό εξουσίας, ο τότε πρωθυπουργός Χουάνγκ Γκιό-αν διαδέχθηκε τον Παρκ, ως πρόεδρος. Μετά την απομάκρυνση της Παρκ από την εξουσία, με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, ο πρόεδρος Χουάνγκ άφησε να εννοηθεί ότι δεν θα ανανέωνε την θητεία του.

Ο φιναλίστ των προεδρικών εκλογών του 2012 και υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μουν Τζε-ιν, εξελέγη πρόεδρος.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, ο νέος πρόεδρος ανέλαβε καθήκοντα αμέσως μετά την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων από την Εθνική Εκλογική Επιτροπή, με την ορκωμοσία του να γίνεται ενώπιον της εθνοσυνέλευσης την ίδια ημέρα.

 2022 

Στις 9 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές. Ο Γιουν Σουκ-γέολ (ΕτΥ) κέρδισε με το 48,56% των ψήφων, ενώ ο Λι Τζε-μιούνγκ (ΔΚ) ήρθε δεύτερος με το 47,83%, δηλαδή με πολύ μικρή διαφορά, λιγότερο από 1%.

 Βουλευτικές εκλογές 
 Πρόσφατες (2024)

 Προηγούμενες βουλευτικές εκλογές 
 1946 
Εκλογές για την Προσωρινή Νομοθετική Συνέλευση διεξήχθησαν στη τον Οκτώβριο του 1946. Η ίδρυση της Προσωρινής Νομοθετικής Συνέλευσης ανακοινώθηκε από τον Άρτσερ Λ. Λερτς της Στρατιωτικής Κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών την 1η Ιουλίου 1946.Jinwung Kim (2012) A History of Korea: From "Land of the Morning Calm" to States in Conflict, Indiana University Press, p375 Η Συνέλευση θα αντικαθιστούσε το Δημοκρατικό Συμβούλιο που είχε συσταθεί τον Φεβρουάριο, και ο σκοπός της ήταν να συντάξει σχέδια νόμων.Andrew C. Nahm & James Hoare (2004)Historical Dictionary of the Republic of Korea, Scarecrow Press, plxxixSouth Korea Under United States Occupation, 1945-48 Library of Congress Country Studies Θα είχε 90 μέλη· 45 εκλεγμένα και 45 διορισμένα από τον Στρατιωτικό Κυβερνήτη Τζον Ρ. Χοτζ.

Η Προσωρινή Νομοθετική Συνέλευση ήταν αντιδημοφιλής στην πλειοψηφία των Κορεατών που αντιτίθεντο στην προγραμματισμένη τετραμερή επιτροπεία για τη διακυβέρνηση της χώρας για πέντε χρόνια.

Τον Σεπτέμβριο του 1946, χιλιάδες εργάτες και αγρότες εξεγέρθηκαν κατά της στρατιωτικής κυβέρνησης. Αυτή η εξέγερση γρήγορα ηττήθηκε και απέτυχε να αποτρέψει τις εκλογές.

Η πλειοψηφία των εκλεγμένων ήταν υποστηρικτές του Ρι. Από τα διορισμένα μέλη, ένας ήταν από το KDP, ένας από την Εθνική Εταιρεία για την Ταχεία Υλοποίηση της Κορεατικής Ανεξαρτησίας και οι υπόλοιποι 43 ήταν «μετριοπαθείς», συμπεριλαμβανομένων αρκετών πρώην μελών της Προσωρινή Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας.Choong Soon Kim & Sŏng-su Kim (1998) A Korean Nationalist Entrepreneur: A Life History of Kim Songsu, 1891–1955, SUNY Press, p138.

Αρκετοί ηγέτες του KDP εξελέγησαν στη Σεούλ, αλλά ο Kim Kyu-sik ισχυρίστηκε ότι υπήρξε εκλογική απάτη στη Σεούλ και στην Επαρχία Γκάνγκγουον. Ως αποτέλεσμα, ο Χοτζ ακύρωσε τα αποτελέσματα και οι εκλογές επαναλήφθηκαν στις δύο περιοχές.

Η έναρξη της Συνέλευσης καθυστέρησε έως τις 12 Δεκεμβρίου για να διερευνηθούν πολλές καταγγελίες για εκλογική απάτη.Kim, p620

 1948 (Συντακτική Συνέλευση) 
Εκλογές για Συντακτική Συνέλευση διεξήχθησαν στις 10 Μαΐου 1948. Διεξήχθησαν υπό την κατοχή του αμερικανικού στρατού, με επίβλεψη από τα Ηνωμένα Έθνη, και οδήγησαν σε νίκη της Εθνικής Ένωσης για την Ταχεία Υλοποίηση της Κορεατικής Ανεξαρτησίας, η οποία κέρδισε 55 από τις 200 έδρες, αν και 85 τις κατέλαβαν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 95%.Ντίτερ Νόλεν, Florian Grotz & Christof Hartmann (2001) Elections in Asia: A data handbook, Volume II, p428 
Οι εκλογές ήταν η πρώτη φορά στην κορεατική ιστορία που οι πολίτες επιτράπηκε να ψηφίσουν για ένα εθνικό νομοθετικό σώμα. Η κορεατική χερσόνησος βρισκόταν υπό ιαπωνική αποικιακή κυριαρχία για τριάντα πέντε χρόνια (1910–1945), και για εκατοντάδες χρόνια πριν από αυτό, είχε κυβερνηθεί από την κορεατική βασιλική οικογένεια (Δυναστεία Γι) και τους λόγιους αξιωματούχους.

 1950 
Νομοθετικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Μαΐου 1950. Οι εκλογές κατέληξαν σε ισοπαλία μεταξύ του Δημοκρατικού Εθνικιστικού Κόμματος και του Κορεατικού Εθνικιστικού Κόμματος, τα οποία κέρδισαν αμφότερα 24 έδρες, αν και η πλειοψηφία των 210 εδρών κερδήθηκε από ανεξάρτητους.

 1954 
Οι επόμενες βουλευτικές έγιναν στις 20 Μαΐου 1954. Το Φιλελεύθερο Κόμμα του Σίνγκμαν Ρι κέρδισε τις 114 από τις συνολικά 203 έδρες. Το ποσοστό συμμετοχής διαμορφώθηκε στο 91,1%.

 1958 
Με πλειοψηφικό σύστημα διεξήχθησαν οι εκλογές του 1958, στις 2 Μαΐου. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Φιλελεύθερο Κόμμα, το οποίο κέρδισε 126 από τις 233 έδρες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 87,8%.

 1960 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Ιουνίου 1960. Ήταν οι πρώτες και μοναδικές άμεσες εκλογές της Δεύτερης Δημοκρατίας και σηματοδότησαν την πρώτη εκλογή μελών της νέας Βουλής των Συμβούλων, μαζί με την πέμπτη εκλογή μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ήταν επίσης οι πρώτες σχετικά ελεύθερες και δίκαιες εθνικές εκλογές που διεξήχθησαν στη χώρα, αλλά θα ήταν οι τελευταίες ελεύθερες εκλογές μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 1987. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84,3%.

Οι εκλογές έλαβαν χώρα αφότου ο πρόεδρος Σίνγκμαν Ρι τροποποίησε το σύνταγμα και κέρδισε μια τρίτη θητεία στις ανεκδιήγητες προεδρικές εκλογές του Μαρτίου 1960, γεγονός που προκάλεσε την υπέρ της δημοκρατίας Επανάσταση του Απριλίου και απομάκρυνε τον Ρι από την εξουσία.

Το Δημοκρατικό Κόμμα, το οποίο ήταν το κόμμα της αντιπολίτευσης υπό τον πρώην πρόεδρο Ρι, έλαβε τις περισσότερες ψήφους (41,71%) στις εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων, κερδίζοντας 175 από τις 233 έδρες, ενώ το ποσοστό 51,41% των ψήφων του στις εκλογές της Βουλής των Συμβούλων του εξασφάλισε 31 από τις 58 έδρες. Ήταν η πρώτη φορά που ένα φιλελεύθερο κόμμα κέρδισε εκλογές στη Νότια Κορέα, αλλά το Δημοκρατικό Κόμμα και οι φιλελεύθεροι διάδοχοί του δεν θα κέρδιζαν ξανά εκλογές μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 1997 και δεν θα κέρδιζαν νομοθετικές εκλογές μέχρι το 2004. Ανεξάρτητοι πολιτικοί έλαβαν ένα σημαντικό μέρος των ψήφων, με 46,81% των ψήφων στις εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων και 38,07% των ψήφων στις εκλογές της Βουλής των Συμβούλων.

Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές ανατράπηκε εντός λιγότερο από ένα χρόνο από τον Παρκ Τζονγκ-χούε με πραξικόπημα στις 16 Μαΐου 1961. Ο Παρκ στη συνέχεια επανίδρυσε το προεδρικό σύστημα υπό μια στρατιωτική κυβέρνηση και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Νότιας Κορέας από το 1962 έως το 1979.

 1963 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Νοεμβρίου 1963. Ήταν οι πρώτες που διεξήχθησαν μετά το πραξικόπημα του 1961 και την επακόλουθη έγκριση ενός νέου συντάγματος τον προηγούμενο Δεκέμβριο, το οποίο εγκαινίασε την Τρίτη Δημοκρατία. Όλοι οι υποψήφιοι έπρεπε να κατέβουν υπό το λάβαρο ενός πολιτικού κόμματος.

Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του ηγέτη του πραξικοπήματος Παρκ Τζονγκ-χούε, το οποίο κέρδισε 110 από τις 175 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 72,1%.

Η μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση εκλεγόταν με παράλληλη ψηφοφορία, με 131 βουλευτές να εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες και 44 να κατανέμονται μέσω μιας τροποποιημένης φόρμουλας σε εθνικό επίπεδο, εξαιρουμένων των κομμάτων που δεν κέρδισαν περισσότερες από τρεις έδρες ή περισσότερο από το 5% των έγκυρων ψήφων. Εάν το ποσοστό των ψήφων για το πρώτο κόμμα ήταν πάνω από 50%, οι εθνικές έδρες κατανέμονταν αναλογικά με το ποσοστό των ψήφων, με το πρώτο κόμμα να περιορίζεται στα δύο τρίτα των διαθέσιμων εθνικών εδρών (στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες). Όταν ο αριθμός των ψήφων του πρώτου κόμματος ήταν μικρότερος από 50%, οι μισές από τις έδρες στην εθνική περιφέρεια κατανέμονταν αυτόματα στο πρώτο κόμμα (το οποίο στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες), και η διαδικασία επαναλαμβανόταν για τα υπόλοιπα κόμματα (που σημαίνει ότι το δεύτερο κόμμα θα θεωρούνταν πλέον το "πρώτο κόμμα" για τους σκοπούς της επόμενης κατανομής) μέχρι να κατανεμηθούν όλες οι υπόλοιπες έδρες.

 1967 
Με παράλληλη ψηφοφορία διεξήχθησαν και οι βουλευτικές εκλογές στις 8 Ιουνίου 1967. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 129 από τις 175 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 76,1%.

 1971 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαΐου 1971. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 113 από τις 204 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 73,2%.

Η μονοθάλαμη Εθνοσυνέλευση εκλεγόταν με παράλληλη ψηφοφορία, με 153 βουλευτές να εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες και 51 να κατανέμονται μέσω μιας τροποποιημένης φόρμουλας σε εθνικό επίπεδο, εξαιρουμένων των κομμάτων που δεν κέρδισαν περισσότερες από τρεις έδρες ή περισσότερο από το 5% των έγκυρων ψήφων. Εάν το ποσοστό των ψήφων για το πρώτο κόμμα ήταν πάνω από 50%, οι εθνικές έδρες κατανέμονταν αναλογικά με το ποσοστό των ψήφων, με το πρώτο κόμμα να περιορίζεται στα δύο τρίτα των διαθέσιμων εθνικών εδρών (στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες). Όταν ο αριθμός των ψήφων του πρώτου κόμματος ήταν μικρότερος από 50%, οι μισές από τις έδρες στην εθνική περιφέρεια κατανέμονταν αυτόματα στο πρώτο κόμμα (το οποίο στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες), και η διαδικασία επαναλαμβανόταν για τα υπόλοιπα κόμματα (που σημαίνει ότι το δεύτερο κόμμα θα θεωρούνταν πλέον το "πρώτο κόμμα" για τους σκοπούς της επόμενης κατανομής) μέχρι να κατανεμηθούν όλες οι υπόλοιπες έδρες.

 1973 
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 27 Φεβρουαρίου 1973 για την εκλογή 146 μελών της Εθνοσυνέλευσης. Άλλα 73 μέλη που διορίστηκαν από τον πρόεδρο Παρκ Τζονγκ-Χούε  εξελέγησαν έμμεσα από την Εθνική  Διάσκεψη για την Ενοποίηση στις 7 Μαρτίου 1973.
Το αποτέλεσμα ήταν μια υπερπλειοψηφία για το κυβερνών Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο κέρδισε 73 από τις 146 εκλεγμένες έδρες στην Εθνοσυνέλευση, μαζί με τις 73 έδρες που καλύφθηκαν από τους διορισμένους του Παρκ. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 73%.

Οι εκλογές ανασυνέστησαν την Εθνοσυνέλευση αφού ο Παρκ την είχε διαλύσει με το πραξικόπημα τέσσερις μήνες νωρίτερα και είχε περάσει ένα συνταγματικό δημοψήφισμα που κατήργησε τα όρια θητείας του προέδρου και του έδωσε την εξουσία να διορίζει το ένα τρίτο της Εθνοσυνέλευσης. 
Τα δύο τρίτα των εδρών εκλέχθηκαν από διεδρικές εκλογικές περιφέρειες μέσω ενιαίας μη μεταβιβάσιμης ψήφου. Το υπόλοιπο ένα τρίτο των εδρών ήταν προεδρικοί διορισμοί, υποψήφιοι από τον πρόεδρο Παρκ και επιβεβαιωμένοι από την Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση που εξελέγη το 1972.

 1978 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Δεκεμβρίου 1978 για την εκλογή 154 μελών της Εθνοσυνέλευσης. Άλλα 77 μέλη, διορισμένα από τον Πρόεδρο Παρκ, εξελέγησαν έμμεσα από την Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση στις 21 Δεκεμβρίου 1978.

Παρά το γεγονός ότι συγκέντρωσε 169.000 λιγότερες ψήφους από το αντιπολιτευόμενο Νέο Δημοκρατικό Κόμμα, το κυβερνών Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε υπερπλειοψηφία με 68 από τις 154 εκλεγμένες έδρες στην Εθνοσυνέλευση και επιπλέον 77 μέλη που διορίστηκαν από τον πρόεδρο Παρκ. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 77,1%.

Τα δύο τρίτα των εδρών εκλέχθηκαν από διεδρικές εκλογικές περιφέρειες μέσω ενιαίας μη μεταβιβάσιμης ψήφου. Το υπόλοιπο ένα τρίτο των εδρών ήταν προεδρικοί διορισμοί, υποψήφιοι από τον πρόεδρο Παρκ και επιβεβαιωμένοι από την Εθνική Διάσκεψη για την Ενοποίηση που εξελέγη τον Μάιο του 1978.

 1981 
Οργανώθηκαν κοινοβουλευτικές εκλογές στις 25 Μαρτίου 1981. Οι εκλογές διεξήχθησαν έπειτα από πραξικοπήματα το 1979 και το 1980, με σημαντικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένων των Κιμ Γιονγκ-σάμ και Κιμ Γιονγκ-πίλ, να έχουν αποκλειστεί από το να θέσουν υποψηφιότητα και το Δημοκρατικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του προέδρου Παρκ Τζονγκ-χούι να έχει αναγκαστικά διαλυθεί. Ο Κιμ Ντε-Τζουνγκ συνελήφθη στις 17 Μαΐου 1980 και καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία «υποκίνησης εξέγερσης». Αν και φαινομενικά πολυκομματικές, οι εκλογές θεωρούνται ευρέως ότι ήταν νοθευμένες, με τους πολιτικούς της αντιπολίτευσης να υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο από την Υπηρεσία Εθνικού Σχεδιασμού Ασφαλείας και την Διοίκηση Ασφαλείας Στρατού της Νότιας Κορέας.

Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης, το οποίο κέρδισε 151 από τις 276 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 78%.

Το νέο εκλογικό σύστημα για την Εθνοσυνέλευση κατήργησε την εξουσία του προέδρου να διορίζει το ένα τρίτο των μελών του σώματος. Από τις 276 έδρες, οι 184 εκλέχθηκαν σε διεδρικές εκλογικές περιφέρειες μέσω ενιαίας μη μεταβιβάσιμης ψήφου, ενώ οι υπόλοιπες κατανεμήθηκαν μέσω αναλογικής εκπροσώπησης σε εθνικό επίπεδο μεταξύ των κομμάτων που κέρδισαν πέντε ή περισσότερες έδρες σε εκλογικές περιφέρειες. Τα δύο τρίτα αυτών των εδρών θα απονέμονταν στο πρώτο κόμμα (το οποίο στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες), με τις υπόλοιπες να κατανέμονται βάσει του ποσοστού ψήφων.

 1985 
Οι βουλευτικές εκλογές του 1985 διεξήχθησαν στις 12 Φεβρουαρίου. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης, το οποίο κέρδισε 148 από τις 276 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 84,6%.

Από τις 276 έδρες, οι 184 εκλέχθηκαν σε διεδρικές εκλογικές περιφέρειες μέσω ενιαίας μη μεταβιβάσιμης ψήφου, ενώ οι υπόλοιπες κατανεμήθηκαν με αναλογική εκπροσώπηση σε εθνικό επίπεδο μεταξύ των κομμάτων που κέρδισαν πέντε ή περισσότερες έδρες σε εκλογικές περιφέρειες. Τα δύο τρίτα αυτών των εδρών θα απονέμονταν στο πρώτο κόμμα (το οποίο στη συνέχεια αποκλειόταν από περαιτέρω εξέταση για εθνικές έδρες με τις υπόλοιπες να κατανέμονται βάσει του ποσοστού ψήφων.

 1988 
Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου 19881988 elections in South Korea Inter-Parliamentary Union], το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα Δικαιοσύνης (DJP), το οποίο κέρδισε 125 από τις 299 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 75,8%. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το κυβερνών κόμμα δεν κέρδισε την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση από το 1960, τις πρώτες ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στην κορεατική ιστορία. Τον Ιανουάριο του 1990, το DJP συγχωνεύτηκε με δύο άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, αφήνοντας το Ειρηνικό Δημοκρατικό Κόμμα υπό την ηγεσία του Κιμ Ντε-τζουνγκ ως το μοναδικό κόμμα της αντιπολίτευσης.

 1992 
Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Μαρτίου 1992. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Δημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα (το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Νέο Κόμμα Κορέας), το οποίο κέρδισε 149 από τις 299 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, οι έδρες του Δημοκρατικού Φιλελεύθερου Κόμματος μειώθηκαν από 218 σε 149, λιγότερες από τις 150 που απαιτούνταν για την πλειοψηφία, οπότε αυτό θεωρήθηκε υποχώρηση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 72%.1992 election in South Korea Inter-Parliamentary Union]

 1996 
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 12 Απριλίου 1996. Το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το Νέο Κόμμα Κορέας, το οποίο κέρδισε 139 από τις 299 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 63,9%. Αν και το Νέο Κόμμα Κορέας παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση, απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία.1996 elections in South Korea Inter-Parliamentary Union.

 2000 
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Απριλίου 2000 οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα θα κέρδιζε τις περισσότερες έδρες, αλλά το αποτέλεσμα ήταν νίκη για το συντηρητικό Μεγάλο Εθνικό Κόμμα (GNP), το οποίο κέρδισε 133 από τις 299 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Οι Ενωμένοι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες (ULD) έχασαν τα δύο τρίτα των εδρών τους λόγω της νίκης του GNP στην επαρχία Βόρειου Γκιόνγκσανγκ, στην επαρχία Γκάνγκγουον, καθώς και λιγότερων τοπικών ψήφων στην περιοχή Τσουνγκτσόνγκ.

Καθώς καμία εκλογική συμμαχία δεν κέρδισε 137 έδρες (η απαιτούμενη πλειοψηφία ήταν 137 έδρες), η 16η Εθνοσυνέλευση ήταν η πρώτη χωρίς λειτουργική πλειοψηφία στην ιστορία της Νότιας Κορέας. Οι Δημοκρατικοί, οι ULD και το Δημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα (DPP) σχημάτισαν συνασπισμό για να αποκτήσουν πλειοψηφία. Ωστόσο, οι ULD απέσυραν την υποστήριξή τους το 2001 και προσχώρησαν στη συντηρητική αντιπολίτευση. Επτά μέλη των ULD αποστάτησαν αργότερα από το κόμμα και προσχώρησαν στο GNP, δίνοντάς του πλειοψηφία.

 2004 
[Κοινοβουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 15 Απριλίου 2004. Στις 17ες εκλογές για την Εθνοσυνέλευση, οι ψηφοφόροι εξέλεξαν 299 μέλη του νομοθετικού σώματος. Το νεοσύστατο Κόμμα Ούρι και άλλα κόμματα που υποστήριζαν τον πρόεδρο Ρο Μου-χιούν, ο οποίος είχε καθαιρεθεί από την απερχόμενη Εθνοσυνέλευση, κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένα κεντροαριστερό φιλελεύθερο κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση από το 1960.

Το Κόμμα Ούρι ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 2003, ως μια διάσπαση από το Δημοκρατικό Κόμμα (πρώην Δημοκρατικό Κόμμα της Χιλιετίας) από υποστηρικτές του προέδρου Ρο. Η πλατφόρμα του κόμματος έδινε έμφαση στην αύξηση των δαπανών για κοινωνικές υπηρεσίες προς τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, ενώ υποβάθμιζε την οικονομική ανάπτυξη. Ήταν συμφιλιωτικό προς τη Βόρεια Κορέα και απομακρυνόταν από την παραδοσιακή στρατιωτική συμμαχία με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Υποστήριζε επίσης την επέκταση των δικαιωμάτων των γυναικών και την κατάργηση του Νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας, καθώς και τον καθαρισμό της κληρονομιάς της ακροδεξιάς στρατιωτικής δικτατορίας και της ιαπωνικής αποικιοκρατίας.

 2008 
Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου 2008, το συντηρητικό Μέγα Εθνικό Κόμμα κέρδισε 153 επί συνόλου 299 εδρών στην Εθνοσυνέλευση, με το κυριότερο  κόμμα της Αντιπολίτευσης να κερδίζει 81 έδρες.

 2012 

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 11 Απριλίου 2012. Το κυβερνών κόμμα Σαενούρι διατήρησε τον έλεγχο της Εθνοσυνέλευσης.

 2016 

Στις εκλογές του 2016 το φιλελεύθερο Κόμμα Μιντζού της Κορέας έκανε την έκπληξη και ανατρέποντας τις δημοσκοπήσεις κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών, επικρατώντας του κυβερνώντος συντηρητικού Κόμματος Σαενουρί με διαφορά μόλις μίας έδρας.

 2020 

 Δημοψηφίσματα 

Δημοψηφίσματα διεξήχθησαν στη χώρα τις χρονιές 1962, 1969, 1972, 1975, 1980 και 1987.

 1962 
Στο πρώτο δημοψήφισμα για το σύνταγμα που διεξήχθη στις 17 Δεκεμβρίου 1962, οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν το νέο σύνταγμα. Το σύνταγμα εγκρίθηκε από το 80,6% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 85,3%.Nohlen et al., σ. 427

 1969 
Το επόμενο συνταγματικό δημοψήφισμα έλαβε χώρα στις 17 Οκτωβρίου 1969. Οι αλλαγές στο σύνταγμα εγκρίθηκαν από το 67,5% με συμμετοχή 77%.

 1972 
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στη Νότια Κορέα στις 21 Νοεμβρίου 1972.Ο Πρόεδρος Παρκ Τζονγκ-χούι είχε αναστείλει το σύνταγμα και είχε διαλύσει την Εθνοσυνέλευση τον Οκτώβριο. Η εργασία για τη σύνταξη νέου συντάγματος ξεκίνησε σχεδόν αμέσως. Το τελικό προϊόν, το Σύνταγμα Γιουσίν, ήταν ένα αυστηρά αυταρχικό κείμενο, το οποίο διεύρυνε δραματικά τις εξουσίες του προέδρου και του επέτρεπε να θέτει υποψηφιότητα για απεριόριστο αριθμό εξαετών θητειών. Ουσιαστικά, το νέο σύνταγμα συγκέντρωνε όλη τη διακυβέρνηση στα χέρια του Παρκ.Kim, B.-K. & Vogel, E. F. (eds.) (2011) The Park Chung Hee Era: The Transformation of South Korea. Harvard University Press, p. 27.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το νέο σύνταγμα εγκρίθηκε από το 92,3% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 91,9%.Nohlen et al, σ. 427 Η υιοθέτηση του συντάγματος με την ανακοίνωση των επίσημων αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος σηματοδότησε την έναρξη της Τέταρτης Δημοκρατίας της Νότιας Κορέας.

 1975 
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στις 12 Φεβρουαρίου 1975. και αποσκοπούσε στην επιβεβαίωση της αυθεντικότητας του συντάγματος και εγκρίθηκε από το 74,4% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 79,8%.

 1980 
Δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στις 22 Οκτωβρίου 1980.Οι αλλαγές στο σύνταγμα εγκρίθηκαν από το 91,6% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 95,5%.

 1987 
Ένα ακόμα δημοψήφισμα για το σύνταγμα διεξήχθη στις 28 Οκτωβρίου 1987. Οι αλλαγές στο σύνταγμα εγκρίθηκαν από το 94% των ψηφοφόρων, με συμμετοχή 78%.

 Παραπομπές 

 *