Νέστορ Μαχνό

Ο Νέστορ Ιβάνοβιτς Μαχνό (Не́стор Іва́нович Махно́, 7 Νοεμβρίου 1888 - 6 Ιουλίου 1934), γνωστός και ως «Μπάτκο Μαχνό», δηλ. πατερούλης Μαχνό (από το батько, υποκοριστικό του πατέρας), ήταν Ουκρανός επαναστάτης, αναρχοκομμουνιστής, Αταμάνος και διοικητής ενός ανεξάρτητου στρατού χωρικών στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου του 1917-1922.

Ως διοικητής στρατού στην Ουκρανία, που πιο συχνά αναφέρεται ως Μαχνοβτσίνα (το κίνημα του Μαχνό) ή μερικές φορές Ελεύθερη Περιοχή, ο Μαχνό οδήγησε ένα στρατό ανταρτών κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου. Ο Μαχνό ήταν σύμμαχος του Κόκκινου στρατού και πολέμησε εναντίον Ουκρανών εθνικιστών, δυνάμεων Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας, τη Δημοκρατία του Χέτμαν, τον Λευκό Στρατό, μικρότερες δυνάμεις υπό την ηγεσία των Ουκρανών Αταμάνων ενώ κατέστειλε τη φιλογερμανική μειονότητα των Μεννονιτών.

Τον Νοέμβριο του 1920 οι Μπολσεβίκοι τελικά επιτέθηκαν εναντίον του Μαχνό. Αφού διέφυγε εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου συμμετείχε σε αναρχική ομάδα και απεβίωσε το 1934.

Νεανικά χρόνια
Γεννήθηκε σε φτωχή οικογένεια αγροτών στο Χουλιαϊπόλε, στο Κυβερνείο του Εκατερίνοσλαβ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή περιφέρεια Ζαπορίζιας, Ουκρανία). Ήταν ο νεότερος από πέντε παιδιά. Τα αρχεία της εκκλησίας δείχνουν ημερομηνία βάφτισης την 27 Οκτώβρη 1888, όμως οι γονείς του Νέστορ Μαχνό καταχώρησαν ως χρονολογία γέννησής του το 1889 ώστε να αναβάλουν τη στρατολόγηση του.

Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν δέκα μηνών και λόγω της ακραίας φτώχειας δούλεψε ως βοσκός σε ηλικία επτά ετών. Στα οκτώ του χρόνια, τον χειμώνα πήγαινε στο δημοτικό σχολείο του Χουλιαϊπόλε και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού εργαζόταν για τοπικούς γαιοκτήμονες. Εγκατέλειψε το σχολείο στην ηλικία των δώδεκα ετών και εργαζόταν ως εργάτης γης σε κτήματα ευγενών και σε γεωργικές επιχειρήσεις Μεννονιτών αγροτών.

Στα δεκαεπτά του χρόνια εργάστηκε στο Χιουλάι-Πόλιε ως μαθητευόμενος ζωγράφος, ενώ στη συνέχεια ως εργάτης σε τοπικό χυτήριο σιδήρου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ασχολήθηκε με την πολιτική επαναστατικών ομάδων. Η συμμετοχή του προέκυψε βάση των εμπειριών του από την αδικία στην εργασία καθώς και την τρομοκρατία του τσαρικού καθεστώτος στη διάρκεια της επανάστασης του 1905. Το 1906 ο Μαχνό προσχώρησε στην αναρχική οργάνωση του Χιουλάι-Πόλιε. Συνελήφθη το 1906 και αθωώθηκε ενώ συνελήφθη ξανά το 1907, αλλά δεν μπόρεσαν να τον κατηγορήσουν και οι κατηγορίες αποσύρθηκαν.Peter Arshinov HISTORY OF THE MAKHNOV1ST MOVEMENT (1918-1921) Translated by Lorraine and Fredy Perlman Black & Red Detroit Solidarity Chicago 1974

To 1908 συνελήφθη πάλι για τη δολοφονία ενός αστυνομικού και αυτή τη φορά καταδικάστηκε σε θάνατο δι' απαγχονισμού. Η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη στη φυλακή Butyrskaya στη Μόσχα όπου γνώρισε τον αναρχικό Πιοτρ Αρσίνοφ και έγιναν φίλοι. Αφέθηκε ελεύθερος -όπως όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι-Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 458 μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917 και επέστρεψε στο Χουλιαϊπόλε.

 Μαχνοβτσινα 

1917
Επέστρεψε στη γενέτειρα του το 1917 και εκεί οργάνωσε με αναρχικό τρόπο, το κίνημα των αγροτών που ζητούσαν άμεση διαχείριση της γης που καλλιεργούσαν. Εκλέχθηκε πρόεδρος ένωσης εργατών γης και τον Αύγουστο του 1917 ως πρόεδρος του Σοβιέτ της περιοχής του δημιούργησε ένοπλη ομάδα χωρικών με στόχο την απαλλοτρίωση της γης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβρη του 1917. Οι κοινότητες που δημιουργήθηκαν λειτούργησαν ικανοποιητικά. Ο Μάχνο διέδωσε τις αναρχικές ιδέες και επεδίωξε τη συνεργασία με σοσιαλεπαναστάτες. Οι Μπολσεβίκοι στη περιοχή του παρακολουθούσαν την αύξηση της δύναμης του αλλά τον ανέχτηκαν καθώς είχαν κοινούς εχθρούς.

1918
Το 1918 οι μπολσεβίκοι, με την υπογραφή της Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ, παρέδωσαν την Ουκρανία στους Γερμανοαυστριακούς προκαλώντας την έντονη απογοήτευση του ΜάχνοThe Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 210 Ακολούθησε η εισβολή του στρατού των Κεντρικών δυνάμεων στην περιοχή της δράσης του και ο Μαχνό απέφυγε τη σύλληψη από τις δυνάμεις κατοχής καταφεύγοντας στη Μόσχα τον Ιούνιο του 1918, όπου συναντήθηκε με τον Λένιν -ο οποίος προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να γυρίσει στη περιοχή του-, τον Γιάκοβ Σβερντλόφ, τον Κροπότκιν καθώς και άλλους αναρχικούς. Εφοδιασμένος με πλαστό διαβατήριο από τους Μπολσεβίκους γύρισε και βρήκε καμένο το σπίτι της μητέρας του καθώς τον ανάπηρο από τον πόλεμο αδερφό του εκτελεσμένο.The Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 211-2 Ξεκίνησε να οργανώνει το αγροτικό στρατιωτικό κίνημα γνωστό ως Μαχνοβτσίνα ως αντάρτικη ομάδα κατά των Γερμανοαυστριακών. Οι αναρχικοί είχανε βρει από τα αρχεία της αστυνομίας που είχαν κατασχεθεί διπλούς πράκτορες ανάμεσα τους και η θέση του Μάχνο ήταν να τους εκτελέσουν.Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 459

Ο Μαχνό από τον Νοέμβριο του 1918 λειτουργούσε ως ντε φάκτο σύμμαχος των ΜπολσεβίκωνAkulov, Mikhail. 2013. War Without Fronts: Atamans and Commissars in Ukraine, 1917-1919. Doctoral dissertation, Harvard University σελ 330  Makhno, ever sinceNovember 1918 de facto partner of the Bolsheviks αν και από τότε θεωρούσε τους Μπολσεβίκους ως ανίκανους να καθοδηγήσουν την επανάστασηReform in Revolutionary Times: The Civil-Military Relationship in Early Soviet Russia, σελίδα 123 Vasilis Vourkoutiotis. Ο στρατός του Μαχνό και του Νικηφόρ Γκριγκόριεφ ήταν το κύριο τμήμα του στρατού των Μπολσεβίκων που επιτέθηκε στο Κιέβο στα τέλη του 1918, υπό τον Βλαντίμιρ Αντόνοφ-ΟβσέγενκοA History of Ukraine: The Land and Its Peoples, Second Edition 2nd Edition Paul Robert Magocsi σελ 529.

 1919 
Υπό την ονομαστική αρχηγία του Πάβελ Ντιμπένκο, ενώθηκαν οι δυνάμεις των Νικηφόρ Γκριγκόριεφ, Μαχνό και Ντιμπένκο σε χαλαρή οργάνωση στις αρχές του 1919.Akulov, Mikhail. 2013. War Without Fronts: Atamans and Commissars in Ukraine, 1917-1919. Doctoral dissertation, Harvard University σελ 256-7
Από τις μεγαλύτερες συνεισφορές του Μαχνό στις δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού, ήταν η συμβολή του στην προσχώρηση του αταμάνου Νικηφόρ Γκριγκόριεφ στη πλευρά των Σοβιετικών στις αρχές του 1919, ο οποίος τελικά εκτελέστηκε από τις δυνάμεις του Μαχνό τον Ιούλη του 1919.Akulov, Mikhail. 2013. War Without Fronts: Atamans and Commissars in Ukraine, 1917-1919. Doctoral dissertation, Harvard University σελ 256 και 330 
Μετά την εκτέλεση του Γκριγκόριεφ, ο Μαχνό έφτασε να διοικεί 100.000 βετεράνους αξιόμαχους στρατιώτες ενώ πολλοί λιποτάκτες του Κόκκινου στρατού εντάχθηκαν στις τάξεις του. Παρόλο όμως που η μονάδα του Μαχνό λόγω των νικών της είχε τιμηθεί με το Κόκκινο Λάβαρο και είχε γίνει ανεξάρτητη μεραρχία του Κόκκινου στρατούThe Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 216 το καλοκαίρι του 1919, κατηγορήθηκε για υπονόμευση των Σοβιετικών αρχών και διακόπηκε η συνεργασία κατόπιν εντολής του Λένιν και του Τρότσκι, παρά την υποστήριξη του Αντόνοφ-Οβσέγενκο που καθαιρέθηκε. Ο Τρότσκι αποφάσισε να σταματήσει η συνεργασία γιατί οι αναρχικές ιδέες γίνονταν δημοφιλείς στο σοβιετικό στρατό και επειδή οι αναρχικοί δεν κατάφεραν να κρατήσουν τη γραμμή του δυτικού μετώπου.

Ο Μαχνό συνέχισε τις επιθέσεις εναντίον του στρατού του Αντόν Ντενίκιν, που εντυπωσίασαν τους αξιωματικούς του Λευκού Στρατού.Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 465 Έδωσε σημαντική και αυτόκλητη βοήθεια στους μπολσεβίκους όταν πολεμούσαν εναντίον του Αντόν Ντενίκιν στο Κιέβο στα τέλη του 1919.Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 466

1920
Το καλοκαίρι του 1920 η συνεργασία του στρατού του Μαχνό και των μπολσεβίκων συνεχίστηκε εναντίον του στρατηγού Πιότρ Βράνγκελ στην Κριμαία, αλλά μετά την επιτυχή απώθηση του, η Μαχνοβτσίνα κηρύχθηκε πάλι παράνομη.

Οι μπολσεβίκοι εδραιώθηκαν το φθινόπωρο του 1920 στην κεντρική Ρωσία και μπόρεσαν να ελέγξουν και την Ουκρανία, έτσι με αφορμή τη μη προσβολή των δυνάμεων του Πιότρ Βράνγκελ από τις δυνάμεις του ΜαχνόAkulov, Mikhail. 2013. War Without Fronts: Atamans and Commissars in Ukraine, 1917-1919. Doctoral dissertation, Harvard University σελ 410 ζήτησαν να ενταχθεί η Μαχνοβτσίνα στον Κόκκινο Στρατό, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό με αποτέλεσμα η συμμαχία να λήξει οριστικά το φθινόπωρο του 1920 και οι δυο στρατοί να συγκρουστούν καθώς ξεκίνησαν εκκαθαρίσεις εναντίον των Μαχνοβιτών από την Τσεκά.

1921-1924
Τους επόμενους μήνες και έπειτα από διαδοχικές μάχες που έδωσε με τις Σοβιετικές δυνάμεις, ο Μαχνό τραυματίστηκε και κατέφυγε στη Ρουμανία και από εκεί στη Πολωνία όπου συνελήφθη κατηγορούμενος για συμμετοχή σε φιλοσοβιετικές ενέργειες γεγονός που αρνήθηκε ενώ στο Γκντανσκ τον συνέλαβαν οι Γερμανικές αρχές κατηγορώντας του για τις διώξεις στους Γερμανικής καταγωγής πολίτες, φυλακίστηκε αλλά κατάφερε να αποδράσει.Makhno–Anarchy's Cossack: The Struggle for Free Soviets in the Ukraine 1917–1921. Translated by Sharkey, Paul. Oakland: AK Press. σελ 408

Ιδεολογία, πρακτική στα χρόνια του πολέμου
Το πρόγραμμα του Μαχνό, επηρεασμένο από τους αναρχικούς και τους σοσιαλεπαναστάτες ήταν να υπάρχουν "ελεύθερα Σοβιέτ", όπου οι συμμετέχοντες θα μπορούσαν να εκλέγουν οι ίδιοι τους αντιπροσώπους τους, σε συνδιάσκεψη του Σοβιέτ της περιοχής του αποφασίστηκε η απόρριψη της δικτατορίας του ενός κόμματος όπως στόχευαν οι μπολσεβίκοι, η κολλεκτοβιοποιήση εδαφών και επιχειρήσεων καθώς και η δημιουργία συνεταιρισμών. Τα πολιτικά κόμματα απαγορεύτηκαν και σε αντίθεση με τους μπολσεβίκους, η Μαχνοβτσίνα ισχυρίστηκε ότι άφησε τους εργάτες να είναι αυτόνομοι δηλαδή να λειτουργούν χωρίς την καθοδήγηση κάποιου κόμματος. Όπως έγραφαν σε προκήρυξη τους: «Οι Μαχνοβίτες δεν μπορούν παρά να δώσουν συμβουλή και βοήθεια...Σε καμία περίπτωση δεν θα κυβερνήσουν, ούτε επιθυμούν κάτι τέτοιο.»Στις περιοχές που έλεγχε ο στρατός του Μαχνό, γίνανε προσπάθειες για τερματιστεί ο καπιταλισμός, δημιουργήθηκαν συνελεύσεις, η γη από τους γαιοκτήμονες να περάσει στα χέρια των πολλών, ενώ έγιναν προσπάθειες να δημιουργηθεί εκπαιδευτικό σύστημα σύμφωνα με τις αρχές του ελευθεριακού παιδαγωγού Φρανσίσκο Φερέρ. Επέτρεψε την ελευθερία του Τύπου, αλλά όχι των πολιτικών οργανώσεων.

Ο Μαχνό αποθάρρυνε την ομάδα του από το να κατάσχει αγαθά από τους χωρικούς και για αυτό το λόγο είχε τη φήμη του λιγότερου αγρίου από τις άλλες αντάρτικες ομάδες αν και τελικά οι πράξεις ήταν παρόμοιες.Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 459-460 Στις τάξεις της Μαχνοβτσίνα είχαν συρρεύσει αναρχικοί από τη Ρωσία. Παρόλο που μαζεύτηκαν και λίγα εγκληματικά στοιχεία, όπως έγινε σε όλες τις παρατάξεις, το κίνημα του Μαχνό στεκόταν στο ύψος των αξιών του αναρχισμού. Ο Μαχνό απέφυγε να χρησιμοποιήσει στις τάξεις του κινήματος, τους αναρχικούς των πόλεων καθώς πίστευε ότι δεν θα μπορούσαν να καθοδηγήσουν τους αγρότες, ενώ απέφυγε να δρα κοντά σε κατοικημένες περιοχές λόγω του φόβου των αντιποίνων σε αμάχους.Reform in Revolutionary Times: The Civil-Military Relationship in Early Soviet Russia, σελίδα 124 Vasilis Vourkoutiotis
Οι Σοβιετικοί όταν ήταν σύμμαχοι μαζί του τον παρουσίαζαν ως λαϊκό ήρωα ενώ μετά τη διάρρηξη των σχέσεων τους τον δυσφημούσαν.Russia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 461 Η μπολσεβίκικη προπαγάνδα κατηγόρησε τον Μαχνό για αντισημιτισμό όμως κάτι τέτοιο είναι ανυπόστατο καθώς αρκετές φορές κατέκρινε τον αντισημιτισμό, αν και άντρες του συμμετείχαν σε αντισημιτική βίαRussia in Flames: War, Revolution, Civil War, 1914 - 1921 1st Edition, Laura Engelstein, Oxford University Press, 2018 σελ 518.

Υπήρχε επίσης μυστική αστυνομία επιφορτισμένη να βρίσκει τους αντιπάλους στο αναρχικό στρατόπεδο αφού ο Μάχνο ήταν αναγκασμένος να προστατέψει το στρατόπεδο των αναρχικών από μυστικούς πράκτορες των αντιπάλων του. Παρά την προσπάθεια του Μάχνο να αποφύγει τη στρατιωτικοποίηση, σημαντικοί αξιωματικοί διορίζονταν από τον ίδιο ενώ οι υπόλοιποι εκλέγονταν από τις συνελεύσεις στρατιωτών ενώ παράλληλα ο στρατός του λειτουργούσε με την παραδοσιακή στρατιωτική πειθαρχεία των Κοζάκων.The Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 215 Ο Μαχνό έκανε υποχρεωτική στρατολόγηση αν και ήθελε να παραμείνει ο στρατός του εθελοντικός, όμως αυτό το έκανε σε ένα βαθμό γιατί οι επιστρατευμένοι αγρότες θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν για να μην γίνονταν αντεκδικήσεις.ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ
Συγγραφέας: ΤΖΟΛ ΤΖΕΗΜΣ Εκδότης: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ σελίδα 206-7 Διατηρούσε ειδικό σώμα 200 περίπου σωματοφυλάκων που πιθανόν έπαιρνε μέρος σε ειδικές αποστολές.Nestor Makhno in the Russian Civil War, Malet, Michael έκδοση 1982 σελίδα 102 Ο Μαχνό εξέδωσε νόμισμα και αργότερα το αποκήρυξεTHE HISTORY OF UKRAINE, Paul Kubicek, Greenwood Press, 2008 σελ 88.

Πιστώνεται την εφεύρεση της τατσάνκα (tachanka), ενός κάρου που έφερε τοποθετημένο ένα βαρύ πολυβόλο.Michael Malet, Nestor Makhno in the Russian Civil War, Macmillan, 1982, σελίδα 85

Η ανάμειξη των Ελλήνων στο συγκεκριμένο κίνημα εντάσσεται στις ευρύτερες πολιτικές ζυμώσεις που έλαβαν χώρα στις ελληνικές περιοχές της νότιας Ουκρανίας και ιδιαίτερα της Μαριούπολης με τα 25 ελληνικά χωριά την περίοδο 1918-19. Ήδη από το 1918 αντάρτικα αποσπάσματα μαχνοβιτών δρούσαν στα ελληνικά χωριά Μαγκούς, Γιάλτα, Μ. Γιανισόλ, Σ. Κερεμεντσίκ κ.ά.Participation of Priazov'ye Greek Colonists in the Makhnovist Movement (1918-1921)
V. M. Chop, ανακτήθηκε στις 7/4/2019

 Βιαιοπραγίες σε βάρος της γερμανόφωνης μειονότητας 
Οι Μεννονίτες ήταν μια εύπορη θρησκευτική ομάδα Αναβαπτιστών Χριστιανών Γερμανικής καταγωγής, η οποία συνεργάστηκε με τις Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις καθώς και τον Λευκό στρατόThe Holocaust and the Germanization of Ukraine, Eric Steinhart, Cambridge University Press, 2015, σελίδα 27. Με τη Συνθήκη του Μπρεστ - Λιτόφσκ, ξαναπήραν τα εδάφη που ήταν παλιότερα δικά τους και οργάνωσαν παραστρατιωτικές μονάδες ("Selbstschutz")Cornelius J. Dyck, An Introduction to Mennonite History : Popular History of the Anabaptists and the Mennonites, Herald Press, 1993 σελ 186 με τη βοήθεια των κεντρικών δυνάμεων και επιτέθηκαν στις δυνάμεις που υποστήριζαν την επανάσταση. Από την περίοδο της κατοχής είχαν γίνει στόχοι επιδρομών των δυνάμεων του Μαχνό και η παραδοσιακή φιλειρηνική μειονότητα διχάστηκε ως προς τις επιλογές αντίδρασής της. Μεταξύ άλλων έγιναν στόχος λόγω του πλούτου τους, της κοινωνικής θέσης τους αλλά και την υποστήριξη τους στις δυνάμεις που ήταν εχθρικές απέναντι στην επανάσταση.Marlene Epp, Women Without Men: Mennonite Refugees of the Second World War, UNIVERSITY OF TORONTO PRESS, 2000 σελίδα 19 Ειδικότερα κατά το 1919 γίνανε στόχοι καταστροφικών επιδρομών.A History of Ukraine: The Land and Its Peoples, Second Edition 2nd Edition Paul Robert Magocsi σελ 541 Then, during 1919 and the height of the peasant leader Makhno’s military ravages, many German villages, especially in Katerynoslav province, were attacked in destructive pogroms.
Για τη μειονότητα το πρόσωπο του Μαχνό αποτελεί μια καθολικά αρνητική προσωπικότητα, ενώ στην αναρχική ιστοριογραφία απουσιάζουν τα γεγονότα που περιλαμβάνουν τους Μεννονίτες The Makhnos of Memory: Mennonite and Makhnovist Narratives of the
Civil War in Ukraine, 1917-1921 by Sean David Patterson σελ 4-5 επιπλέον οι Μεννονίτες δεν αναφέρονται με το ονομα τους, αλλά ως "γερμανοί αποικιοκράτες" ή "καπιταλιστές εκμεταλλευτές".

Σε μια μόνο περιοχή 100 γυναίκες είχαν σύφιλη από τους βιασμούς του στρατού του Μαχνό. Ενώ κατά την οπτική Μεννονιτών, "κληρονομιά" των Μαχνοβιτών ήταν η επιδημία τύφου του 1920Playground of Violence: Mennonites and Makhnovites in the Time of War and Revolution Mikhail Akulov The Kazakh-British Technical University, Almaty, Kazakhstan, International Relations and Diplomacy, July 2015, Vol. 3, No. 7, 446 doi:Rempel, David G.; Carlson, Cornelia Rempel (2003). A Mennonite Family in Tsarist Russia and the Soviet Union. σελίδα 241 καθώς με τους βιασμούς διαδόθηκε ο τύφος και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.University of Alberta THE FATE OF MENNONIT ES IN UKRAINE AND THE CRIMEA DURING SOVIET COLLECTIVIZATION AND THE FAMINE (1930-1933) COLIN PETER NEUFELDT σελ 13-4

Τον Νοέμβρη του 1919 δυνάμεις του Μαχνό απέκλεισαν το χωριό ΆιχενφελντHistorian Mennonite] A PUBLICATION OF THE MENNONITE HERITAGE CENTRE and THE CENTRE FOR MB STUDIES IN CANADA, Eichenfeld Massacre Revisited
by Sean Patterson σελ 2 από όλες τις εξόδους και εκτέλεσαν 70 άντρες και 5 γυναίκες ενώ υπήρξαν πολλοί βιασμοί γυναικών. Ενώ τις επόμενες ημέρες τα θύματα φτάσανε τους 136. Το γεγονός αναφέρεται ως σφαγή του ΆιχενφελντThe Makhnos of Memory: Mennonite and Makhnovist Narratives of the Civil War in Ukraine, 1917-1921 by Sean David Patterson σελ 124. Μια εκτίμηση υπολογίζει ότι υπήρξαν μεταξύ 2.000 με 3.000 συνολικά τα θύματα της μειονότηταςNestor Ivanovich Maikhno 1889-1934 : Died as Exile in Paris William Schroeder Winnipeg, Canada Journal of Mennonite Studies Vol. 6,1988 σελ 215.

Παρίσι
Τελικά, διέφυγε στο Παρίσι το 1925. Εκεί συμμετείχε σε ομάδα Ρώσων αναρχικών εξόριστων, οι οποίοι εξέδιδαν το περιοδικό Dielo Truda από το οποίο πήρε το όνομα και η ομάδα. Εξέδωσαν το φυλλάδιο για την "Οργανωτική Πλατφόρμα της Γενικής Ένωσης Αναρχικών" το 1926, με το οποίο καλούσαν για καλύτερη οργάνωση των αναρχικών2019
The Palgrave Handbook of Anarchism Editors: Levy, Carl, Adams, Matthew (Eds.) Turcato, Davide σελίδα 243 και τον συντονισμό μέσω κεντρικής επιτροπήςThe Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 241. Το κείμενο προκάλεσε αρκετές συζητήσεις και αντιδράσεις (από τους Ερρίκο Μαλατέστα, Βολίν, Έμμα Γκόλντμαν), με κύριο επιχείρημα ότι εισήγαγε εξουσιαστικές ιδέες. Βασική εναντίωση του Μαλατέστα ήταν η αρχή της συλλογικής ευθύνης όπου η κάθε ένωση θα ήταν συλλογικά υπεύθυνη για τις πράξεις του κάθε μέλους.Making Sense of Anarchism Errico Malatesta’s Experiments with Revolution, 1889-1900, Turcato, Davide σελ 196-7 Ο Μαλατέστα συμφώνησε πάντως πως υπήρχε ανάγκη για οργανωτική ενότητα των αναρχικών, ενώ κρίνοντας από τον 21ο αιώνα, οι Μίχαελ Σμιτ και Λούσιεν φαν ντερ Βαλτ θεωρούν πως οι ιδέες του κειμένου δεν ξέφυγαν από τις κλασσικές αναρχικές παραδόσεις.*

Πέθανε στο Παρίσι, όπου ζούσε σε πολύ δύσκολες συνθήκες με τη γυναίκα του και την κόρη του, από φυματίωσηThe Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 249 ή κατά άλλους από το ποτό και τη φτώχειαMarshall, Peter H. (1993). Demanding the Impossible: A History of Anarchism. Fontana. ISBN 978-0-00-686245-1. σελ 475.

Κριτική στο πρόσωπο του
Επέδειξε ιδιαίτερη ικανότητα στη στρατιωτική ηγεσία ενώ η προσωπικότητα του μαγνήτιζε ανθρώπους, από την άλλη πλευρά είχε ευμετάβλητο και οξύθυμο χαρακτήρα και ήταν καχύποπτος. Ημερολόγιο της εποχής στελέχους της Μαχνοβίτικης αντικασκοπείας ανέφερε ότι ο Μαχνό απείλησε με εκτέλεση αξιωματικό που φλέρταρε τη γυναίκα του.The Makhnos of Memory: Mennonite and Makhnovist Narratives of the Civil War in Ukraine, 1917-1921 by Sean David Patterson σελ 67

Ο Βολίν όντας στην εξορία και έχοντας πλέον εχθρικές σχέσεις με τον Μαχνό, τον κατηγόρησε για τα πεπραγμένα του στον Μαύρο στρατό, για εξουσιαστική νοοτροπία, υπερβολική βία, βιασμούςFootman, David 1961, Civil War in Russia, Faber & Faber. σελ 289 Voline goes on : The second failing of Makhno and of many of his close associates was their attitude towards women. These men, especially when intoxicated, could not refrain from behaviour that was improper disgusting would often be the correct adjective amounting almost to orgies in which certain women were obliged to participate.</ref> και συνεχή μέθη. Κατηγορίες τις οποίες υιοθέτησαν και άλλα στελέχη του Μαύρου Στρατού και άλλοι αναρχικοί.<ref>Peters, Victor 1970, Nestor Makhno: The Life of an Anarchist, Echo Books. σελ 58-9 but Makhno's regime he labels an "anti-authority" authoritarianism a "bastardization" of anarchy, which should be rejected.The Makhnos of Memory: Mennonite and Makhnovist Narratives of the Civil War in Ukraine, 1917-1921 by Sean David Patterson σελ 65-6 Αντίθετα η Ίντα Μετ ανέφερε ότι η γυναίκα του Μαχνό ήταν συνέχεια δίπλα του, και είχε ενεργή δράση εναντίον των βιαστών και κάτι τέτοιο ήταν ανυπόστατο. Ο Αλεξάντερ Μπέρκμαν σε γράμμα του ανέφερε ότι ο Μαχνό είχε στρατιωτική ιδιοσυγκρασία και βρισκόταν στην απόλυτη επιρροή του Αρσίνοφ.The Russian Anarchists, Paul Avrich σελ 242

Ο Ιστορικός του αναρχικού κινήματος Τζωρτζ Γούντκοκ σε βιβλίο του 1962 του πιστώνει εξαιρετικές στρατιωτικές ικανότητες αλλά του χρεώνει ότι ο στρατός του ήταν ελευθεριακός μόνο κατ' όνομα.Anarchism: A History of Libertarian Ideas and Movements is a 1962 book about the history of anarchism by George Woodcock. 1962 σελίδα 421 Ο Πήτερ Μάρσαλ αναφέρει ότι την περίοδο 1918-9 ο Μαχνό συνέβαλε στο αναρχικό όραμα μιας ελεύθερης κοινωνίας βασισμένης σε κοινότητες αλλά ύστερα από τα μέσα του 1919 ουσιαστικά ξεκίνησε μια χαλαρή διακυβέρνηση από τον ίδιο και τους συντρόφους του.Marshall, Peter H. (1993). Demanding the Impossible: A History of Anarchism. Fontana σελίδα 474 Ο Τζέημς Τζολ τον χαρακτηρίζει "άγριο μπεκρή" και γυναικά αλλά του αναγνωρίζει ότι πέτυχε μοναδικό επίτευγμα στην ιστορία του αναρχισμού.ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ Συγγραφέας: ΤΖΟΛ ΤΖΕΗΜΣ Εκδότης: ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ σελίδα 209 Αντίθετα κατά τον Αλεξάντρ Σκιρντά δεν υπάρχουν ασφαλή στοιχεία που να τεκμηριώνουν ότι είχε τη συνήθεια να πίνει.Makhno–Anarchy's Cossack: The Struggle for Free Soviets in the Ukraine 1917–1921. Translated by Sharkey, Paul. Oakland: AK Press. σελ 302 Ο Michael Malet αναφέρεται στο ευρύτερο πρόβλημα του αλκοολισμού που υπήρχε στο στρατό του Μαχνό.Nestor Makhno in the Russian Civil War, Malet, Michael έκδοση 1982 σελίδα 101

Αν και πολλές μαρτυρίες δεν διασώθηκαν λόγω του ψυχολογικού τραύματος θυμάτων"Sadly there are no diaries of the Grandmothers\" Healing Ancestral Wounds - An Exploration of Two Grandfather's Personal Mennonite Texts, 1852 - 1945, Eleanore Margaret Koop σελίδες 34-5, 2011 ST. STEPHEN’S COLLEGE, συγγραφείς με οπτική φιλική στους Μεννονίτες έχουν αμφισβητήσει την αναρχική ιδεολογία του Μαχνό ενώ παράλληλα αναρχικοί συγγραφείς έχουν επικριθεί ως απολογητές του.The Makhnos of Memory: Mennonite and Makhnovist Narratives of the Civil War in Ukraine, 1917-1921 by Sean David Patterson σελ 71-2 Η οπτική ορισμένων από τη μειονότητα των Μεννονιτών είναι ότι δέχτηκαν πρώτοι επίθεση από τις δυνάμεις του Μαχνό και ύστερα φτιάξανε τάγματα ασφαλείας για τη προστασία τους.The Abuse of Power Among Mennonites in South Russia, Jacob A. Loewen, Abbotsford, British Colunzbia Wesley J. Prieb, Tabor College, Hillsboro, Kansas σελ 29 Journal of Mennonite Studies Vol. 14,1996

 Βιβλιογραφία 
 Νέστορ Μάχνο, "Η πάλη κατά του κράτους και άλλες θέσεις"
 Πιοτρ Αρσίνοφ,"Η ιστορία του Μαχνοβίτικου Κινήματος(1918-1921) έκδοση του 1923 (Στα αγγλικά)"
 "Οι Δρόμοι του Νέστορ Μαχνό" | 2 Τόμοι, Α. Μπιελάς & Β. Μπιελάς, εκδ. Βαβυλωνία, 2007-2008.
 "Οι Δρόμοι του Νέστορ Μαχνό | 1ος Τόμος" (pdf-ελεύθερο κατέβασμα), Α. Μπιελάς & Β. Μπιελάς, εκδ. Βαβυλωνία, Οκτώβριος 2007 (α’ έκδοση: Ουκρανία 1992), σελ. 367.
 Β. Μ. ΤΣΟΠ, «Η Συμμετοχή των Ελλήνων Εποίκων της Αζοφικής στο Μαχνοβιτικό Κίνημα (1918-1921)», Λαϊκή Βιβλιοθήκη, 2017

Πολιτιστικές επιρροές
Στα τέλη του 2013 η Ουκρανική κεντρική τράπεζα ανακοίνωσε την κυκλοφορία νομίσματος με την εικόνα του Νέστορ Μαχνό.
On 25 October 2013, two new commemorative coins of Ukraine – “Olha Kobylianska” and “Nestor Makhno” – entered into circulation . National Bank of Ukraine. ανακτήθηκε στις 7/4/2019

 Στην οθόνη 
Οι «9 ζωές του Νέστορ Μαχνό» (Девять жизней Нестора Махно) είναι μια σειρά 12 επεισοδίων για τον ουκρανό επαναστάτη Μαχνό και το αγροτικό μαχνοβίτικο κίνημα. Γυρίστηκε στην Ουκρανία το 2005 και προβλήθηκε από τη ρώσικη κρατική τηλεόραση 2 χρόνια αργότερα. Βλέπε: «Οι 9 Ζωές του Νέστορ Μαχνό» (τηλεοπτική σειρά – ελληνικοί υπότιτλοι)


 Παραπομπές 

 Πηγές 




Κατηγορία:Ουκρανοί
Κατηγορία:Αναρχικοί
Κατηγορία:Αγρότες
Κατηγορία:Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές