Audi 100

Το Audi 100 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi, από τον Οκτώβριο του 1968 έως τον Ιούλιο του 1994, σε 4 γενιές συνολικά. Αποτέλεσε τη βάση για τα ακόμα πολυτελέστερα Audi 200 και Audi V8. Τον Ιούνιο του 1994, το Audi 100 μετονομάστηκε σε Audi A6, το οποίο συνεχίζει να παράγεται σε διαδοχικές γενιές μέχρι και σήμερα.

 Βασικά στοιχεία 
Η πρώτη γενιά του 100 παρουσιάστηκε επίσημα στις 26 Νοεμβρίου 1968 και η μαζική παραγωγή της στην Ευρώπη έφτασε έως το καλοκαίρι του 1976, αν και ειδικότερα η εκδοχή για τη Βόρεια Αμερική κατασκευαζόταν έως τον Μάρτιο του 1977. Η παραγωγή της δεύτερης γενιάς άρχισε το 1976 και έληξε οριστικά το 1982, ενώ διατέθηκε ως Audi 5E στην Αυστραλία.Audi 5E advertisement, Volkswagen Australia Pty Limited, Australian Playboy, April 1979, page 179.

Η τρίτη γενιά του 100 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1982 και υπέστη μια ελαφρά ανανέωση τον Ιανουάριο του 1988. Μάλιστα από την εισαγωγή της έως το 1984 έφερε τον τίτλο του μοντέλου με την κορυφαία αεροδυναμική παγκοσμίως, με αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,30, στη βασική του έκδοση. Διατηρήθηκε στην παραγωγή ως τον Δεκέμβριο του 1990, αν και ειδικά η έκδοση 2.4 ντίζελ χωρίς τούρμπο έφτασε ως τον Ιούλιο του 1991. Η τέταρτη γενιά του 100 κατασκευάστηκε από τον Δεκέμβριο του 1990 ως τον Ιούλιο του 1994 και μέσα στον ίδιο μήνα αντικαταστάθηκε από το Audi A6 πρώτης γενιάς (1994 - 1997), αν και η πρώτη γενιά του A6 ήταν ουσιαστικά μια μετονομασία του Audi 100 σε συνδυασμό και με ένα έντονο λίφτινγκ.

Η σπορ έκδοση της τέταρτης γενιάς του Audi 100 ονομαζόταν Audi S4. Η παραγωγή της τέταρτης γενιάς διήρκεσε από το 1992 ως το 1994. Μετά την μετονομασία του Audi 100 σε Audi A6, το 1994, το αρχικό S4 μετονομάστηκε επίσης σε Audi S6.

 Audi 100 (C1, 1968–1976) 

Το πρώτο Audi 100, που αναπτύχθηκε από την Auto Union (θυγατρική της Volkswagen) στο Ίνγκολσταντ, παρουσιάστηκε ως τετράθυρο σεντάν στις 26 Νοεμβρίου 1968. Το όνομά του αρχικά υποδήλωνε ισχύ 100 PS (74 kW), το Audi 100 ήταν το το μεγαλύτερο αυτοκίνητο της εταιρείας από την αναβίωση της μάρκας Audi από τη Volkswagen το 1965. Η πλατφόρμα C1 δημιούργησε διάφορες παραλλαγές: τα Audi 100 δίθυρα και τετράθυρα σεντάν και το Audi 100 Coupé S, ένα fastback κουπέ, που έμοιαζε με την Aston Martin DBS που κυκλοφόρησε ένα χρόνο νωρίτερα με παρόμοιες λεπτομέρειες όπως οι περσίδες πίσω από τα πίσω πλαϊνά παράθυρα και το σχήμα των πίσω φώτων.

Η Audi ακολούθησε την εισαγωγή του τετράθυρου σεντάν τον Νοέμβριο του 1968 με ένα δίθυρο σεντάν τον Οκτώβριο του 1969 και το 100 Coupé S το φθινόπωρο του 1970. Οι τετρακύλινδροι κινητήρες 1,8 λίτρων των αυτοκινήτων αρχικά είχαν ισχύ βάσης 100 (80 PS ή 59 kW ή 79 ίπποι), 100 S (90 PS ή 66 kW ή 89 ίπποι) και 100 LS (100 PS ή 74 kW ή 99 ίπποι), ενώ το κουπέ τροφοδοτείτο από έναν βαρετό 1,9 λίτρων που αποδίδει 115 PS (85 kW, 113 ίπποι). Από τον Απρίλιο του 1970 το 100 LS μπορούσε να παραγγελθεί με αυτόματο κιβώτιο τριών ταχυτήτων που προέρχεται από τη Volkswagen.

Παρόλο που οι κινητήρες του Audi 100 θεωρούνταν «σκληροί», οι επικριτές δήλωσαν ότι οι αγοραστές των οποίων το πρώτο αυτοκίνητο ήταν Beetle και φιλοδοξούσαν να αναβαθμίσουν σε μια σύγχρονη Mercedes-Benz με κινητήρα ντίζελ δεν ήταν πιθανό να αποθαρρυνθούν. Η γραμμή παραγωγής του Ίνγκολστατ ήταν σε πλήρη δυναμικότητα, ωστόσο υπολείπεται της ζήτησης το καλοκαίρι του 1970 και μια πρόσθετη γραμμή δημιουργήθηκε στο εργοστάσιο της Volkswagen στο Βόλφσμπουργκ, το οποίο το έκανε το πρώτο υδρόψυκτο αυτοκίνητο που παρήχθη εκεί. Για την ελβετική αγορά, το 100 LS εξοπλίστηκε με μια έκδοση του κινητήρα των 1,8 λίτρων με διάτρηση 0,5 χιλιοστόμετρων (0,020 ιντσών), απόδοσης 107 PS (79 kW). Αυτό τοποθέτησε τον κινητήρα πάνω από το φορολογικό όριο των 9 ίππων στα 19 καντόνια όπου χρησιμοποιήθηκε αυτό το σύστημα. γιατί αυτό ήταν επιθυμητό είναι άγνωστο.Turner, Philip (July 24, 1971). "Turner's Travel [to Wolfsburg]". Motor: 28–30.Braunschweig, Robert; et al., eds. (11 March 1971), Automobil Revue '71 (in German and French), vol. 66, Berne, Switzerland: Hallwag SA, p. 196

Ξεκινώντας από το έτος μοντέλου 1972, οι εκδόσεις 80 και 90 PS αντικαταστάθηκαν από μια νέα κανονική παραλλαγή βενζίνης του κινητήρα 1,8 λίτρων που αποδίδει 85 PS (63 kW). Ταυτόχρονα, παρουσιάστηκε το 100 GL με τον κινητήρα των 1,9 λίτρων που χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν μόνο στο Coupé S.

Τον Μάρτιο του 1971 κατασκευάστηκε το 500.000ο Audi. Μέχρι τώρα το Audi 100 είχε γίνει το πιο επιτυχημένο εμπορικά μοντέλο στην ιστορία της εταιρείας. Το 1976 κατασκευάστηκε το δύο εκατομμυριοστό Audi, εκ των οποίων τα 100 αντιπροσώπευαν 800.000 αυτοκίνητα.Howard, Tony (December 1976). "New VWs reflect determinedly cheerful mood". SA Motor. Cape Town, South Africa: Scott Publications: 33.

Τον Σεπτέμβριο του 1973 (για το μοντέλο του 1974) το 100 έλαβε ένα λίφτινγκ με κάπως μικρότερη τετραγωνισμένη μάσκα, αντίστοιχα πιο γωνιακά μπροστινά φτερά και άλλαξε τα σχέδια των φακών του πίσω φωτός. Η πίσω ανάρτηση δοκού στρέψης αντικαταστάθηκε από σπειροειδή ελατήρια. Για το μοντέλο έτους 1975, το βασικό 100 μετονομάστηκε σε 100 L και έλαβε έναν τετρακύλινδρο κινητήρα 1,6 λίτρων (που βγαίνει από το Audi 80). Ένα τετρακίνητο πρωτότυπο του Audi 100 C1 κατασκευάστηκε το 1976, πολύ πριν την εμφάνιση του quattro.

Στη Νότια Αφρική, όπου συναρμολογήθηκε επίσης το 100, το 100 ήταν διαθέσιμο ως L, LS, GL και S Coupé. Η τοπική παραγωγή ξεκίνησε προς τα τέλη του 1972. Μέχρι τον Οκτώβριο του 1976 είχαν κατασκευαστεί 33.000 μονάδες στη Νότια Αφρική. Το GL έλαβε οροφή βινυλίου και γράμματα "GL" στην κολόνα C. Το LS έπεσε για το 1976, αλλά επέστρεψε το 1977 μαζί με το νέο σαλόνι GLS. Το Coupé διακόπηκε. Τα LS και GLS ήταν ειδικές εκδόσεις των L και GL, με ασημί βαφή, αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων και ιδιαίτερο κόκκινο εσωτερικό. Τα L και LS διαθέτουν κινητήρα 1760 κυβικών εκατοστών με 75 kW (102 PS, 101 ίπποι) DIN, ενώ τα GL και GLS έχουν τον μεγαλύτερο κινητήρα 1871 κυβικών εκατοστών που παράγει 84 kW (114 PS, 113 ίπποι).

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Audi 100 εμφανίστηκε το 1970 με τη μορφή LS, με κινητήρα SAE 1,8 λίτρων 115 ίππων (86 kW) και με δύο ή τέσσερις πόρτες. Για το 1972 ο κινητήρας διευρύνθηκε στα 1,9 λίτρα, αλλά το καθαρό SAE ισχυρίστηκε ότι η ισχύς μειώθηκε στους 91 ίππους (68 kW). Προστέθηκαν μια βάση και ένα μοντέλο GL, όπως και ένα αυτόματο κιβώτιο. Για το 1974 η γκάμα περιορίστηκε και πάλι στο 100 LS, ενώ τώρα τοποθετήθηκαν οι μεγαλύτεροι προφυλακτήρες ασφαλείας. Η ισχύς αυξήθηκε στους 95 ίππους (71 kW) για το 1975, με την αλλαγή σε ψεκασμό καυσίμου. Ο βασικός εξοπλισμός βελτιώθηκε συνοδευόμενος από αύξηση των τιμών. Τον Αύγουστο του 1977 το νέο Audi 5000 αντικατέστησε το 100, αν και πουλήθηκαν 537 αυτοκίνητα που είχαν απομείνει το 1978. Το κουπέ δεν ήταν διαθέσιμο στις Ηνωμένες Πολιτείες.Flammang, James M. (1994). Standard Catalog of Imported Cars, 1946-1990. Krause Publications. p. 62. ISBN 0-87341-158-7.

 Audi 100, 200 και 5000 (C2, 1976–1982) 

Το ανανεωμένο C2 Audi 100 κυκλοφόρησε το 1976, με εν σειρά πεντακύλινδρο κινητήρα. Αρχικά ήταν ένας κινητήρας 136 PS (100 kW) που προσέφερε «εξκύλινδρη ισχύ και τετρακύλινδρη οικονομία», ενώ αργότερα συμπληρώθηκε από λιγότερο ισχυρές εκδόσεις.

Το Coupé διακόπηκε, αλλά ένα πεντάθυρο μοντέλο χάτσμπακ, το 100 Avant, κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1977 ως μέρος αυτής της γενιάς. Αυτά τα νέα μοντέλα της Avant είχαν σχεδίαση liftback παρόμοια με τα Volkswagen Passat της εποχής. Ο βασικός άξονας της γκάμας παρέμεινε το τετράθυρο σεντάν μοντέλο. Μια δίθυρη έκδοση sedan προσφέρθηκε, κυρίως στην εγχώρια αγορά, από τον Φεβρουάριο του 1977, αλλά μέχρι τώρα υπήρχε μικρή ζήτηση για μεγάλα δίθυρα σεντάν και έτσι μόνο μερικά από αυτά τα δίθυρα Audi 100 C2 πουλήθηκαν. Στην κορυφή της σειράς, το Audi 200 έκανε την εμφάνισή του στην Έκθεση της Φρανκφούρτης το 1979, με πεντακύλινδρους κινητήρες με ψεκασμό καυσίμου είτε σε ατμοσφαιρική είτε με υπερσυμπιεστή.Rombauts, Walter, ed. (1979-09-15). "Mercedes en Audi overbluffen iedereen op Salon van Frankfurt" [Mercedes and Audi outdo everyone at the Frankfurt Salon]. Keesings Auto Magazine (in Dutch). 2 (18). Antwerp, Belgium: 14.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1977, το Audi 100 έγινε το πρώτο μοντέλο του κατασκευαστή που έφτασε σε επίπεδο παραγωγής 1.000.000 μονάδων. Το εκατομμυριοστό Audi 100 ήταν ένα χάτσμπακ Audi 100 Avant που συναρμολογήθηκε όχι στο κύριο εργοστάσιο της εταιρείας στο Ίνγκολστατ αλλά στα δυτικά, στο εργοστάσιο Νέκαρζουλμ, το οποίο, από την κατάργηση των βασικών μοντέλων όγκου από τη σειρά NSU, είχε επικεντρωθεί στην παροχή πρόσθετης παραγωγικής ικανότητας για τη γκάμα Audi που πωλείται γρήγορα. Το 100 C2 έγινε ουσιαστικά ένας έμμεσος διάδοχος του παρόμοιου μεγέθους NSU Ro80 που σταμάτησε να παράγει το 1977 και το όνομα NSU σταδιακά εξαφανίστηκε από τη συνείδηση του κοινού - τελικά διαγράφηκε εντελώς από το όνομα της εταιρείας το 1985 όταν η Audi NSU Auto Union AG μετονομάστηκε Audi AG.

Οι κινητήρες που διατίθενται εκτός της Βόρειας Αμερικής περιλαμβάνουν:

 1,6 L I4, 85 PS (63 kW, 84 ίπποι), καρμπυρατέρ (1976−1982)
 2,0 L I4, 115 PS (85 kW, 113 ίπποι), καρμπυρατέρ (1976−1978)
 1,9 L I5, 100 PS (74 kW, 99 ίπποι), καρμπυρατέρ (1980−1982)
 2,1 L I5, 115 PS (85 kW, 113 ίπποι), καρμπυρατέρ (1978−1982)
 2,1 L I5, 136 PS (100 kW, 134 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου (1976−1982) (100 και 200)
 2,1 L I5, 170 PS (125 kW, 168 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, τούρμπο (1979−1982) (μόνο 200)
 2,0 L I5 ντίζελ, 70 PS (51 kW, 69 ίπποι), (1978−1982)
Κατασκευάστηκαν περίπου 850.000 Audi 100/200 C2, εκ των οποίων 133.512 πωλήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.Mike Covello, Standard Catalog of Imported Cars 1946–2002. Krause Publications, Iola 2002, ISBN 0-87341-605-8, p. 82–85.

Τα δεξιοτίμονα Audi 200 5E και 5T εισήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1979, μόνο 500 εισήχθησαν. Το 5T (170 PS) ήταν μια έκδοση Turbo υψηλότερων προδιαγραφών του 5E (έγχυση 136 PS) και είχε πολλά προαιρετικά εξαρτήματα στάνταρ. Η βρετανική έκδοση του 5T είχε ανοιγόμενα φώτα, ηλεκτρικούς καθρέφτες, ηλιοροφή, cruise control και θερμαινόμενα καθίσματα. Όλα τα Type 43 200 ήρθαν με αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, με χειροκίνητο πεντατάχυτο διαθέσιμο κατόπιν ειδικής παραγγελίας.

Το C2 πουλήθηκε ως Audi 5E στην Αυστραλία. Αποτελούσε μέρος μιας πολύ περιορισμένης σειράς Audi, αποτελώντας το μοναδικό μοντέλο που προσφερόταν για αρκετά χρόνια. Ο μόνος προσφερόμενος κινητήρας ήταν ο καρμπυρατέρ 2144 κυβικών εκατοστών πεντακύλινδρος με 85 kW (114 ίπποι), σε συνδυασμό με ένα τετρατάχυτο μηχανικό στο GL και ένα αυτόματο τριών ταχυτήτων στο CD.Boyce, David, ed. (1981), What car is that? in Australia & New Zealand, Adelaide, Australia: Rigby, pp. 190–191, ISBN 0727014803

 Audi 100, 200 και 5000 (C3, 1982–1991) 

Το Audi 100 τρίτης γενιάς κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1982 με αεροδυναμικό στυλ, που έρχεται σε αντίθεση με το κουτί στυλ του προκατόχου του και προσφέρει πολύ βελτιωμένο συντελεστή οπισθέλκουσας, 0,30 στο βασικό μοντέλο. Το αεροδυναμικό αμάξωμα C3 διέθετε χωνευτά παράθυρα με καρφίτσα, προσφέροντας σημαντική μείωση της αεροδυναμικής αντίστασης. Συνολικά, το αεροδυναμικό αμάξωμα αύξησε την απόδοση καυσίμου και την τελική ταχύτητα σε σύγκριση με άλλα αυτοκίνητα παρόμοιου μεγέθους κινητήρα. Το C3 εισήγαγε το ιδιόκτητο σύστημα συγκράτησης της Audi, που διατίθεται στο εμπόριο ως procon-ten.

Τα δίθυρα μοντέλα δεν προσφέρονταν πλέον και το Audi 100 Avant τοποθετήθηκε πλέον ως στέισον βάγκον παρά ως χάτσμπακ - η ονομασία Avant θα χρησιμοποιηθεί για όλα τα στέισον βάγκον της Audi από εκείνο το σημείο και μετά. Το Avant διέθετε ένα διαθέσιμο επιπλέον αναδιπλούμενο κάθισμα τρίτης σειράς — δεν διατίθεται σε συνδυασμό με φρένα ABS καθώς η μονάδα ελέγχου φρένων καθόταν στον ίδιο χώρο. Το 200, που κυκλοφόρησε το 1983, συνέχισε ως η κορυφαία έκδοση με αρκετές εκδόσεις του 5-κύλινδρου τούρμπο 2,2 λίτρων που διατίθενται σε διαφορετικές αγορές κατά τη διάρκεια της ζωής του, που κυμαίνονται σε απόδοση ισχύος από κινητήρα MC 165 PS (121 kW), έως 200 PS (147 kW) εκδόσεις για τον τελικό κινητήρα 20 βαλβίδων 3Β των 220 PS (162 kW) που διατίθεται από το 1991. Το Audi 200 Turbo του 1983 είχε τελική ταχύτητα 139 μίλια την ώρα (224 χιλιόμετρα την ώρα). Ο κινητήρας MC τούρμπο ήταν διαθέσιμος και στο 100 για ορισμένες αγορές.Söderlind, Alrik (1987-03-04). "Maratonlöparen" [The marathon runner]. Teknikens Värld (in Swedish). 39 (6). Stockholm, Sweden: Specialtidningsförlaget AB: 66.

Τον Ιανουάριο του 1988, το Audi 100 έλαβε ένα μικρό λίφτινγκ, συμπεριλαμβανομένης της χωνευτής τοποθέτησης λαβών θυρών. Το 1991 200 20V διέθετε φουσκωτούς (έναντι επίπεδους) μπροστινούς και στρογγυλεμένους πίσω θόλους τροχών για να χωρέσουν φαρδύτερους συνδυασμούς τροχών και ελαστικών για τοποθέτηση σε μοντέλα 20 V. Τα άρθρα περιοδικών των ΗΠΑ της περιόδου ανέφεραν 0-60 φορές από το Audi 200 20 βαλβίδων σε διάστημα 7 δευτερολέπτων, με 1/4 μίλι φορές στη μέση έως πάνω από 15 δευτερόλεπτα.

Το Audi 100 διέθετε επίσης ένα 2,5 λίτρων άμεσου ψεκασμού τουρμποντίζελ (TDI) μοντέλου πέντε λίτρων με 120 PS (88 kW) που παρουσιάστηκε τον Ιανουάριο του 1990 (κωδικός κινητήρα 1T). Αυτό ήταν το πρώτο μοντέλο που φόρεσε την ετικέτα TDI. Είχε μια σύντομη καριέρα στο C3, αντικαταστάθηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους όταν έφτασε το C4.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το Audi 100 C3 χρησίμευσε ως βάση για το μεγαλύτερο και πιο πολυτελές Audi V8, το οποίο χρησιμοποίησε έναν ισχυρότερο κινητήρα V8. Αυτό έγινε με την επιμήκυνση της πλατφόρμας Audi 100 και του αμαξώματος.

Στη Ρωσία, το Audi 100 C3 χρησίμευσε ως έμπνευση και μερική μηχανική βάση για το GAZ-3103/3104/3105 "Volga", που κατασκευάστηκε σε μικρούς αριθμούς από το 1992 έως το 1996.

 Κινητήρες 
Η γκάμα κινητήρων περιελάμβανε τους ακόλουθους κινητήρες:

Audi 100:

 1,8 λίτρων I-4, 75 PS (55 kW, 74 ίπποι), καρμπυρατέρ (1982−1987)
 1,8 λίτρων I-4, 90 PS (66 kW, 89 ίπποι), με καρμπυρατέρ, αργότερα με έγχυση καυσίμου/με καταλύτη (1983−1990)
 1,9 λίτρων I-5, 100 PS (74 kW, 99 ίπποι), καρμπυρατέρ (1982−1984)
 2,0 λίτρων  I-5, 115 PS (85 kW, 113 ίπποι), έγχυση καυσίμου, μετέπειτα καταλύτης (1984−1990)
 2,1 λίτρων I-5, 136 PS (100 kW, 134 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου (1982−1984)
 2,2 λίτρων I-5, 138 PS (101 kW, 136 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου (1984−1990)
 2,2 λίτρων I-5, 115 PS (85 kW, 113 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, καταλύτης (1984−1987)
 2,3 λίτρων I-5, 136 PS (100 kW, 134 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, καταλύτης (1986−1990)
 2,2 λίτρων I-5, 165 PS (121 kW, 163 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, τούρμπο, καταλύτης (1986−1990)
 2,0 λίτρων I-5 ντίζελ, 70 PS (51 kW, 69 ίπποι) (1982−1989)
 2,0 λίτρων I-5 τουρμποντίζελ, 87 PS (64 kW, 86 ίπποι) (1983−1988)
 2,0 λίτρων I-5 τουρμποντίζελ, 100 PS (74 kW, 99 ίπποι) (1988−1989)
 2,4 λίτρων I-5 ντίζελ, 82 PS (60 kW, 81 ίπποι) (1989−1990)
 2,5 λίτρων I-5 TDI, 120 PS (88 kW, 118 ίπποι) (1990)
Audi 200:

 2,1 λίτρων I-5, 136 PS (100 kW, 134 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου (1983−1984)
 2,2 λίτρων I-5, 138 PS (101 kW, 136 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου (1984−1985)
 2,2 λίτρων I-5, 165 PS (121 kW, 163 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, τούρμπο, καταλύτης (1985−1991)
 2,1 λίτρων I-5, 182 PS (134 kW, 180 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, τούρμπο (1983−1987)
 2,2 λίτρων I-5, 200 PS (147 kW, 197 ίπποι), ψεκασμός καυσίμου, τούρμπο (1988−1990); 190 PS (140 kW, 190 ίπποι) με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων
 2,2 λίτρων I-5, 220 PS (162 kW, 217 ίπποι), τούρμπο 20 βαλβίδων για 200 Quattro 20V (1989−1991)
Audi 5000/100/200 Βόρεια Αμερική (όλο το καύσιμο με έγχυση και κατάλυση):

 2,1 λίτρων I-5, 100 ίπποι(75 kW, 101 PS) (έτος μοντέλου 1984)
 2,2 λίτρων I-5, 115 ίπποι (86 kW, 117 PS) (έτος μοντέλου 1985)
 2,2 λίτρων I-5, 110 ίπποι (82 kW, 112 PS) (έτος μοντέλου 1986−19871⁄2)
 2,3 λίτρων I-5, 130 ίπποι (97 kW, 132 PS) (έτος μοντέλου 19871⁄2−1991)
 2,1 λίτρων I-5 Turbo, 140 ίπποι (104 kW, 142 PS) (έτος μοντέλου 1984−1985)
 2,2 λίτρων I-5 Turbo, 158 ίπποι (118 kW, 160 PS) (έτος μοντέλου 1986−19871⁄2)
 2,2 λίτρων I-5 Turbo, 162 ίπποι (121 kW, 164 PS) (έτος μοντέλου 19871⁄2−1991)
 2,2 λίτρων I-5 20 βαλβίδων τούρμπο, 217 ίπποι (162 kW, 220 PS) (έτος μοντέλου 1991)

 Audi 100 (C4, 1990–1994) 

Η Audi κυκλοφόρησε το C4 στα τέλη του 1990 στην Ηπειρωτική Ευρώπη και κατά τη διάρκεια του 1991 σε άλλες αγορές, συμπεριλαμβανομένης της βρετανικής αγοράς με το δεξιοτίμονο. Ήταν ένα ανανεωμένο και ενημερωμένο C3, διατηρώντας το πλαίσιο, την ανάρτηση και τα περισσότερα κινητήρια σύνολα. Οι πιο σημαντικές μηχανικές αλλαγές ήταν οι νέοι κινητήρες V6 και ένα ευρύτερο μετατρόχιο, αυξημένο κατά 4–5 εκατοστά (1,6–2,0 ίντσες) μπροστά και πίσω. Το Audi V8 με πλατφόρμα C3 συνέχισε να πωλείται ως ξεχωριστή σειρά. Η σημαντική αλλαγή για το C4 ήταν η εισαγωγή ενός κινητήρα 2,8 λίτρων, 90 μοιρών, SOHC 12 βαλβίδων, V6. Αργότερα ενώθηκε με μια παραλλαγή 2,6 λίτρων, της ίδιας διαμόρφωσης με τη μονάδα 2,8 λίτρων. Είναι ουσιαστικά οι ίδιοι κινητήρες που προσφέρονται στο B4 Audi 80 του 1992. Η επιλογή της μόνιμης τετρακίνησης quattro ήταν μια επιλογή σε όλη τη γκάμα, εκτός από τους μικρότερους κινητήρες. Το Audi 100 quattro ήταν διαθέσιμο με αυτόματο τετρατάχυτο ZF και χειροκίνητο κιβώτιο 5 σχέσεων.

Αυτή η γενιά ήταν επίσης διαθέσιμη με τον 5κύλινδρο κινητήρα TDI 2,5 λίτρων, που παρουσιάστηκε αργά στην παραγωγή του C3, ο οποίος παρείχε εξαιρετικές επιδόσεις, οικονομία και φινέτσα.

Κατά τη διάρκεια του 1994, σε συνδυασμό με ορισμένες αναθεωρήσεις στυλ, η Audi απέρριψε την ονομασία Audi 100, την μετονόμασε σε A6. Επιπλέον, το υπάρχον Audi S4 που προερχόταν από 100 έγινε το S6. Το όνομα S4 επαναχρησιμοποιήθηκε αργότερα για το παράγωγο υψηλής απόδοσης του Audi A4 (αντικατάσταση του Audi 80). Το Audi V8 είχε αντικατασταθεί από το A8 το 1994.

Το A6 με βάση το C4 συνέχισε μέχρι τις αρχές του 1998, όταν αντικαταστάθηκε από ένα ολοκαίνουργιο A6.

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
 Covello, Mike, updated by, Standard Catalog of Imported Cars: 1946–2002, Krause Publications, Iola, Wisconsin, U.S.A., 2002.
 Christian Steiger, Thomas Wirth: Audi 1965-1975, Die entscheidenden Jahre, Heel Verlag GmbH, Königswinter 2004, ISBN 3-89365-445-3.
 Dieter Korp: Jetzt helfe ich mir selbst, Band 35: Audi 100, LS/GL, Coupé (bis Ende '75), Motorbuch Verlag, Stuttgart.
 Dieter Korp: Jetzt helfe ich mir selbst, Band 51: Audi 100 – alle Modelle (von August 1974 bis Juli 1976), Motorbuch Verlag, Stuttgart, ISBN 3-87943-419-0.
 Querschnitt durch die Motortechnik, Band 238: Reparaturanleitung Audi 100, 100 S, 100 LS, 100 GL, 100 Coupé S, (November 1968 bis Juli 1976), Verlag Bucheli, Zug (Schweiz).
 Motor Rundschau Heft 15/1969, S. 686–692.
 Werner Oswald: Deutsche Autos 1945-1975, 2. Aufl. Stuttgart 1976, S. 317, ISBN 3879433917.
 Werner Oswald: Deutsche Autos 1945–1975. Motorbuch Verlag Stuttgart. 12. Auflage 1987, ISBN 3-87943-391-7, S. 317.
 Werner Oswald: Deutsche Autos 1945–1975. Motorbuch Verlag Stuttgart. 12. Auflage 1987, ISBN 3-87943-391-7, S. 317 und 319.
 Hochspringen nach: a b c d Werner Oswald: Deutsche Autos 1945–1975. Motorbuch Verlag Stuttgart. 12. Auflage 1987, ISBN 3-87943-391-7, S. 317 und 319 bis 321.
 Werner Oswald: Deutsche Autos seit 1945. 1. Auflage. Motorbuch-Verlag, Stuttgart 1992, ISBN 3-613-01492-0, S. 754.
 Werner Oswald: Deutsche Autos 1945–1990, vol. 4. Motorbuch Verlag, Stuttgart 2001, ISBN 3-613-02131-5.
 Andreas Bauditz und Michael Modrow: AUDI 100 – Alle Modelle von 1968 bis 1994, HEEL Verlag GmbH, ISBN 978-3-89880-899-6.
 Audi-NSU-Anzeige in: DM - Deutsche Mark, Heft 11 vom November 1973, DM-Verlag für Verbraucher-Publizistik GmbH, Frankfurt/M.
 Kaufberatung Youngtimer der Sechziger und Siebziger, MARKT - Klassische Automobile und Motorräder, Sonderheft Nr. 12 (1992), VF Verlagsgesellschaft mbH Mainz.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Κατάλογος πηγών για τα Audi 80, 90, 100 και 200 (στα γερμανικά).
 Audi 100 πρώτης γενιάς, 1968 - 1976 (στα γερμανικά).
 Audi 100 Coupé S Club Deutschland e.V.(A.C.C.D.) (στα γερμανικά).

100
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας