Ασπροπροβατάδες

Οι Ασπροπροβατάδες ή Ακ Κογιουνλού, (αζερικάآغ‌قویونلولار, Περσικά آق‌ قویونلو,  Τουρκικά Ak Koyunlu) από τις άσπρες προβιές που φορούσαν οι αρχηγοί τους στο κεφάλι τους, ήταν σουνιτικήHistorical dictionary of the Kurds, Michael M. Gunter, page 29, 2010 ομοσπονδία τουρκομανικών φυλών που ηγεμόνευε της περιοχής που περιλαμβάνει τη σημερινή ανατολική Τουρκία, Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Βόρειο Ιράκ και Ιράν, από το 1378 ώς το 1508.Το κράτος Akkoyunlu, το οποίο έχει σπουδαία θέση στην ιστορία της συγκρότησης του λαού του Αζερμπαϊτζάν.  Ταυτόχρονα, το Αζερμπαϊτζάν έχει σημαντική θέση στην ιστορία του κρατισμού.Gerhard doerfer, Turks in Iran, p.  248

Σύμφωνα με χρονικά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, οι Ασπροπροβατάδες ήταν παρόντες στην ανατολική Ανατολία τουλάχιστον από το 1340 μ.Χ. και οι περισσότεροι εκ των ηγετών τους, μεταξύ των οποίων και ο ιδρυτής της δυναστείας, Ουζούν Χασσάν, παντρεύτηκαν βυζαντινές πριγκίπισσες.Robert MacHenry. The New Encyclopædia Britannica, Encyclopædia Britannica, 1993, ISBN 0-85229-571-5, p. 184.

Οι Ασπροπροβατάδες απέκτησαν εξουσία το 1402, όταν ο Ταμερλάνος τούς παραχώρησε όλη την περιοχή του Ντιγιαρμπακίρ στη σημερινή Τουρκία. Για πολύ καιρό οι Ασπροπροβατάδες ήταν ανήμποροι να επεκτείνουν την επικράτειά τους καθώς οι εχθρικοί Μαυροπροβατάδες τούς κρατούσαν στα αρχικά τους εδάφη. Παρόλα αυτά αυτό άλλαξε με την ηγεσία του Ουζούν Χασσάν, ο οποίος νίκησε τους Μαυροπροβατάδες και τον ηγέτη τους Τζαχάν σαχ, το 1467.

Μετά την ήττα του ιλχανίδη ηγεμόνα, Αμπού Σαΐντ, ο Ουζούν Χασσάν κατάφερε να κατακτήσει τη Βαγδάτη μαζί με περιοχές κατά μήκος του Περσικού Κόλπου. Επεκτάθηκε επίσης στο Ιράν μέχρι το Χορασάν. Περίπου εκείνο τον καιρό η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναζητούσε να επεκταθεί ανατολικά, μια σοβαρή απειλή που ανάγκασε τους Ασπροπροβατάδες να συμμαχήσουν με τους Καραμανίδες (Εμιράτο του Καραμάν) της κεντρικής Ανατολίας.

Μέχρι το 1464, ο Ουζούν Χασσάν είχε ζητήσει στρατιωτική βοήθεια από τον ισχυρότερο αντίπαλο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τη Βενετία, αλλά παρά τις υποσχέσεις των Ενετών η βοήθεια αυτή ουδέποτε δόθηκε. Ως αποτέλεσμα, ο Ουζούν Χασσάν ηττήθηκε από τους Οθωμανούς στη μάχη του Οτλουκμπελί το 1473, όπου όμως γλίτωσε από την ολοκληρωτική καταστροφή.

Όταν ο Ουζούν Χασσάν πέθανε στις αρχές του 1478, τον διαδέχθηκε ο γιος του Χαλίλ Μιρζά, ο οποίος όμως ηττήθηκε από μια συνομοσπονδία αποστατημένων φυλών των Ασπροπροβατάδων υπό την ηγεσία του νεότερου αδελφού του Γιακούμπ στη μάχη της Χόυ τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.Woods, John E. (1999) The Aqquyunlu: Clan, Confederation, Empire, University of Utah Press, Salt Lake City,  p. 128, ISBN 0-87480-565-1 Ο Γιακούμπ, που βασίλεψε από το 1478 έως το 1490, διατήρησε τη δυναστεία για λίγο ακόμα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων τεσσάρων χρόνων της βασιλείας του εμφανίστηκαν επτά διεκδικητές του θρόνου που χρειάστηκε να υποταχθούν.Woods, John E. (1999) The Aqquyunlu: Clan, Confederation, Empire, University of Utah Press, Salt Lake City,  p. 125, ISBN 0-87480-565-1 Μετά το θάνατο του Γιακούμπ ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος και οι Ασπροπροβατάδες καταστράφηκαν εκ των έσω, παύοντας να αποτελούν απειλή για τους γείτονές τους.

Οι Σαφαβίδες, που ήταν σιίτες μουσουλμάνοι, ξεκίνησαν την υπονόμευση της συνοχής των Ασπροπροβατάδων. Οι Σαφαβίδες και οι Ασπροπροβατάδες ήρθαν αντιμέτωποι στη μάχη της Ναχτσιβάν το 1501, όπου ο σαφαβίδης ηγέτης Ισμαήλ Α΄ ανάγκασε τους Ασπροπροβατάδες να αποσυρθούν. Κατά την υποχώρησή τους ο ηγέτης των Ασπροπροβατάδων, Αλουάντ, κατέστρεψε το αυτόνομο κρατίδιο αποστατών Ασπροπροβατάδων του Μαρντίν. Ο τελευταίος αρχηγός των Ασπροπροβατάδων, Μουράτ, αδελφός του Αλουάντ, ηττήθηκε με τη σειρά του κι αυτός από τον Ισμαήλ Α΄ των Σαφαβιδών. Αν και ο Μουράτ κατείχε για λίγο τη Βαγδάτη το 1508, σύντομα αποσύρθηκε πίσω στο Ντιγιαρμπακίρ, κίνηση που σηματοδότησε το τέλος της εξουσίας των Ασπροπροβατάδων.

Οι αρχηγοί των Ασπροπροβατάδων ήταν από την τουρκομανική φατρία ΜπαγιαντούρC.E. Bosworth and R. Bulliet, The New Islamic Dynasties: A Chronological and Genealogical Manual , Columbia University Press, 1996, ISBN 0-231-10714-5, p. 275. και θεωρούντο απόγονοι του ημιμυθικού πατέρα-ιδρυτή της φυλής των Τουρκομάνων (Ογούζων Τούρκων), Ογούζ χαν.Charles van der Leeuw. Azerbaijan: A Quest of Identity, a Short History, Palgrave Macmillan, ISBN 0-312-21903-2, p. 81

«Ως αποτέλεσμα της κυριαρχίας των Τουρκμενών Garagoyunlu και Aghgoyunlu στην περιοχή, πολλές Τουρκμενικές φυλές μετακόμισαν εκεί και οι υπόλοιπες ίδρυσαν το κράτος των Σαφαβιδών στο Ιράν.  Σήμερα, μέρος της σημαντικής κληρονομιάς που μας έχουν δώσει είναι το Gunchikhan Oghuz ή Turkmen, που χρησιμοποιείται σε ορισμένες περιοχές της Gunchikhan Anatolia -κυρίως στο Igdir και το Kars- καθώς και στο Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν, που σήμερα ονομάζονται Αζερμπαϊτζάν.M. Behramnejâd, "Karakoyunlus, Akkoyunlus: Turkmen Dynasties in Iran and Anatolia", p.  14

Η δυναστεία των Ασπροπροβατάδων (Aq Qoyunlu)

Παραπομπές

Α
Κατηγορία:Μεσαιωνική Αρμενία
Κατηγορία:Ιστορία του Αζερμπαϊτζάν
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράκ
Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν
Α
Ακ Κογιουνλου