Θεοφάνης Κακριδής

Ο Θεοφάνης Κακριδής (Τρίκαλα Κορινθίας 1869 - 1 Αυγούστου 1929) ήταν Έλληνας φιλόλογος, καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα έργα του είναι και η σχολική γραμματική της λατινικής, που ο ίδιος έγραψε για τα σχολεία.

Ειδικεύτηκε στη λατινική φιλολογία. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών υπό τον Κωνσταντίνο Σ. Κόντο, και εν συνεχεία απέκτησε ειδίκευση στη λατινική φιλολογία στη Γερμανία, στα Πανεπιστήμια Γκέτινγκεν και Βερολίνο.Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου (1949-1951), λ. Κακριδής, Θεοφάνης. Από το 1905 δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1913 αργότερα έγινε τακτικός καθηγητής λατινικής φιλολογίας. 

Δημοσίευσε αρκετές επιστημονικές εργασίες αλλά και μελέτες, που δημοσιεύτηκαν σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Πέθανε από πνιγμό.Χρονικό του 20ού αιώνα, εκδόσεις Τέσσερα Έψιλον, Αθήνα 1990, σελ. 449. Γιος του ήταν ο Ιωάννης Κακριδής και εγγονός του ήταν ο Φάνης Κακριδής.

Έργα
«Γραμματική της λατινικής γλώσσης :προς χρήσιν των μαθητών των Γυμνασίων» Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου «Νομικής» Λ. Χ. Βεργιανίτου,1903.
«Βarbara Ρlautina» (1904)
«Κικέρωνος ο υπέρ Μίλωνος λόγος» (1912)
«Πλαύτου Μέναιχμοι» (1916)

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα