Ελάτη Νίκκο

Η Ελάτη Νίκκο (στα Ιαπωνικά ウラジロモミ, Ουρατζίρο-μόμι, επιστημονική ονομασία Abies homolepis - Ελάτη η ωμολεπιςMy etymology: Homolepis.html) είναι ένα δέντρο της οικογένειας των Πευκοειδών του γένους των Ελάτων. Η προέλευση του είναι από την Ιαπωνία και έχει διαδοθεί σε πολλές χώρες για καλλωπιστικούς λόγους.

Περιγραφή
Είναι ένα κωνοφόρο, αειθαλές δέντρο με μέτριας ταχύτητας ανάπτυξη που έχει την μορφή κώνου. Πρόκειται για ένα μεγαλοπρεπές δέντρο που φτάνει τα 40 μέτρα ύψος. Όταν είναι νεαρά ο φλοιός του κορμού είναι λεπτός και λείος γκρι χρώματος ενώ όταν ωριμάζει το χρώμα του γίνεται γκρι-ροζ και σχηματίζονται σχισμές χωρίζοντας τον σε μικρά λέπια. Ο κορμός αναπτύσσεται ευθύς με διακλαδώσεις σε τακτά διαστήματα που έχουν κλήση προς τα πάνω. Τα νεαρά κλαδιά έχουν βαθιές αυλακώσεις σε αντίθεση με τα άλλα είδη ελάτου που έχουν τα νεαρά κλαδιά λεία. Τα φίλα του είναι βελονοειδή με μήκος 1 – 3 εκατοστά και βαθύ πράσινο χρώμα, στο επάνω μέρος τους, ενώ έχουν δύο λευκές γραμμές στο κάτω. Το ίδιο δέντρο παράγει και αρσενικά και θηλυκά άνθη (κώνους). Τα αρσενικά έχουν μήκος 2,5 εκατοστά και έχουν ανοιχτό πράσινο χρώμα. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα, από 3 ως 7 εκατοστά, με κοκκινωπό χρώμα. Μετά την γονιμοποίηση, που πραγματοποιείται το καλοκαίρι, δημιουργείται το κουκουνάρι, που είναι το φρούτο του δέντρου, το οποίο έχει κυλινδρικό σχήμα και μοβ-πορφυρό χρώμα. Κατά τον Οκτώβριο γίνονται ξυλώδη και παράγουν τους σπόρους.

Οικολογία και χρήσεις
Η Ελάτη Νίκκο έχει προέλευση από την νότια Ιαπωνία, συγκεκριμένα από την νήσο Σικόκου (四国) και από το νότιο μέρος της νήσου Χονσού (本州). Φύεται σε υψόμετρο 650 με 2000 μέτρα σε μικτά, με άλλα είδη δέντρων, δάση στο εσωτερικό των οποίων σχηματίζει συστάδες. Στην περιοχή προέλευσης του το ξύλο του χρησιμοποιείται στις κατασκευές. Το 1854 εισήχθηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη όπου και εγκλιματίστηκε καλά στην δυτική και βόρεια Ευρώπη καθώς και στην βόρεια Αμερική. Λόγω της μεγάλης αισθητικής του αξίας, τα θηλυκά άνθη θεωρούνται τα ομορφότερα από όλα τα είδη των ελάτων, η αντοχή του στο κρύο και η ανοχή στην μόλυνση βοήθησαν την διάδοση του σε κήπους και πάρκα των αστικών περιοχών.

Βιβλιογραφία
 Farjon, A. 1990. Pinaceae.  Regnum Vegetabile 121, Koeltz Scientific Books. 330 pp.
 Lange, J. 1994. Kulturplanternes Indførselshistorie i Danmark. (Introduction History of Cultivated Plants in Denmark). Jordbrugsforlaget, Frederiksberg. 458 pp. 
 Liu, T.-S. 1971. A monograph of the genus Abies.  National Taiwan University, Dept. of Forestry, Taipei.  608 pp.

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης 
 Πληροφορίες για την φύση
 ITIS

Κατηγορία:Πευκοειδή
Κατηγορία:Καλλωπιστικά δέντρα