Πάπας Κελεστίνος Γ΄

Ο Πάπας Κελεστίνος Γ΄  (Papa Celestino III, 1106 – 8 Ιανουαρίου 1198), κατά κόσμον Τζιακίντο ΜπομπόνεThe New Cambridge Medieval History, τ. 1, σελ. 417, Ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, Cambridge University Press (2004), ήταν Πάπας από τις 30 Μαρτίου του 1191 έως το θάνατό του το 1198. Ήταν μέλος της οικογένειας Ορσίνι στη Ρώμη, αν και ήταν μόνο καρδινάλιος διάκονος προτού γίνει Πάπας.The New Cambridge Medieval History, Vol.1, 417 Χειροτονήθηκε ιερέας στις 13 Απριλίου 1191, κυβέρνησε την εκκλησία έξι έτη, εννέα μήνες, και εννέα ημέρες μέχρι τον θάνατό του στις 8 Ιανουαρίου 1198. Τάφηκε στο Λατερανό.

Καρδινάλιος
Θεωρούμενος από την Κούρια ως ειδήμονας για την Ισπανία, ο Τζιακίντο διεξήγαγε δύο λεγατικές αποστολές στην Ισπανία το 1154–55 και το 1172–75 ως Καρδινάλιος Διάκονος της Σάντα Μαρία στο Κοσμεντίν.The New Cambridge Medieval History, Vol.1, 417–418.

Πάπας
Έστεψε τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ' την ημέρα μετά την εκλογή του το 1191 με μια τελετή που συμβόλιζε την απόλυτη επικυριαρχία του, όπως περιγράφει ο Ρότζερ του Χόβντεν. Ακολούθως αφόρισε τον ίδιο τον Ερρίκο ΣΤ' επειδή φυλάκισε λανθασμένα τον Βασιλιά Ριχάρδο Α' της Αγγλίας.Sikes, Thomas Burr, History of the Christian Church, from the first to the fifteenth century, (Eliott Stock, 1885), 187. Τοποθέτησε την Πίζα σε interdict, ο οποίος άρθηκε από τον διάδοχό του Ιννοκέντιο Γ΄ το 1198.Clarke, Peter D., The interdict in the thirteenth century: a question of collective guilt, (Oxford University Press, 2007), 118. Καταδίκασε τον Βασιλιά Αλφόνσο Θ΄ της Λεόν για τον γάμο του με τη Θηρεσία της Πορτογαλίας λόγω τη συγγένειας αίματός τους. Μετά, το 1196, αφόρισε τον Αλφόνσο Θ΄ επειδή έκανε ειρήνη με τους Μουσουλμάνους ενώ πολεμούσε με την Καστίλη. Μετά τον γάμο μεταξύ του Αλφόνσο και της Μπερανγκουέλα της Καστίλης, ο Κελεστίνος επίσης αφόρισε τον Αλφόνσο και έθεσε σε interdict την Λεόν.Moore, John Clare, Pope Innocent III (1160/61–1216): to root up and to plant, (Brill Publishers, 2003), 70–71.

Το 1198 επιβεβαίωσε τους νόμους των Τευτόνων Ιπποτών ως στρατιωτικού τάγματος.Urban, William, The Teutonic Knights, (Greenhill Books, 2003), 12–13.

Επρόκειτο να παραιτηθεί από το αξίωμά του και να προτείνει ένα διάδοχο (τον Καρδινάλιο Τζιοβάννι ντι Σαν Πάολο, ΤΑΒ) λίγο πριν τον θάνατό του, αλλά δεν του επιτράπηκε από τους καρδιναλίους.

 Σημειώσεις 

 Αναφορές 

 Clarke, Peter D., The interdict in the thirteenth century: a question of collective guilt, Oxford University Press, 2007.
 Moore, John Clare, Pope Innocent III (1160/61–1216): to root up and to plant, BRILL, 2003.
 Sikes, Thomas Burr, History of the Christian Church, from the first to the fifteenth century, Eliott Stock, 1885.
 The New Cambridge Medieval History, Vol.1, Ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, Cambridge University Press, 2004.
 Urban, William, The Teutonic Knights, Greenhill Books, 2003.
 Pope Celestine III (1191-1198): Diplomat and Pastor, ed. Damian J. Smith, John Doran, Ashgate Publishing, 2008.

Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα