Αλμπέρτο Σόρντι

Ο Αλμπέρτο Σόρντι (ιταλ.:Alberto Sordi), (Ρώμη, 15 Ιουνίου 1920 - Ρώμη, 24 Φεβρουαρίου 2003)  ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, συνθέτης, τραγουδιστής και ηθοποιός φωνής. Από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ιταλικού κινηματογράφου, πρωταγωνίστησε σε 160 ταινίες και θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ερμηνευτές της ιταλικής κωμωδίας μαζί με τους Νίνο Μανφρέντι, Βιτόριο Γκάσμαν και Ούγκο Τονιάτσι 
, Laterza, Bari 2007 - ed. dig. 11-2015, ένα κουαρτέτο με το οποίο γενικά συγκρίνεται επίσης με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι  Consultato il 18 agosto 2016 Επιπλέον, μαζί με τον Άλντο Φαμπρίτσι και την Άννα Μανιάνι, ήταν από τους μεγαλύτερους εκφραστές του ρωμαϊκού κινηματογράφου.

 Πρώτα χρόνια 
Ο Αλμπέρτο Σόρντι γεννήθηκε στη ΡώμηL'edificio in cui visse fu demolito nel 1930 per fare spazio alla costruzione del Palazzo delle Sacre Congregazioni Romane. Nel sito originario fu apposta una targa commemorativa., στην περιοχή Τραβεστέρε, στις 15 Ιουνίου 1920 , τελευταίος γιος του Πιέτρο Σόρντι ντι Βαλμοντόνε (1879-1941) , ενός καθηγητή μουσικής και οργανοπαίχτη και της Μαρία Ρίτζεττι ντι Σγκουρτζόλα (1889-1952), δασκάλας δημοτικού σχολείου. Ο Σόρντι είχε επίσης τις αδερφές του Σαβίνα (1911-1972) και Ωρέλια (1917-2014), τον αδελφό του Τζουζέπε (1915-1990), ενώ ο άλλος αδελφός του, που ονομαζόταν επίσης Αλμπέρτο,Sordi si riferì a lui come "Albertino" in alcune interviste  πέθανε στις 24 Μαΐου 1916 λίγες μέρες μετά την γέννηση του. Ο παππούς και η γιαγιά του από την πλευρά του πατέρα του, Φρανσέσκο Σόρντι και Αδελάιδ Πιασεντίνι ήταν επίσης και οι δύο από το Βαλμοντόνε και ο Αλμπέρτο πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας μαζί τους.   Στη Ρώμη, φοίτησε στο δημοτικό σχολείο "Αρμάντο Ντίας".Claudio G. Fava, op. cit., p. 17

 Οι πρώτες εμπειρίες 
Κατά τη διάρκεια του δημοτικού σχολείου άρχισε να αυτοσχεδιάζει μικρά έργα σε κουκλοθέατρο. Τραγούδησε επίσης ως σοπράνο στην παιδική χορωδία της Καπέλα Σιξτίνα. σε σκηνοθεσία του Ντον Λορέντζο Περόζι, μέχρι την πρώιμη μεταμόρφωση της φωνής της σε μπάσα,  που αργότερα έγινε ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του. Σπούδασε ερμηνευτής όπερας και εμφανίστηκε στη σκηνή της όπερας για μια ορισμένη περίοδο της νιότης του.

Το 1936 ηχογράφησε έναν δίσκο με παιδικά παραμύθια για τη δισκογραφική εταιρεία Fonit και με τα έσοδα έφυγε για το Μιλάνο, όπου γράφτηκε στην σχολή υποκριτικής Accademia dei filodrammatici. Για να μετακομίσει στο βορρά, εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Εμπορικό Ινστιτούτο "Τζούλιο Ρομάνο" στο Τραστέβερε  (παρόλα αυτά απέκτησε το δίπλωμα λογιστικής του λίγα χρόνια αργότερα για να ευχαριστήσει τη μητέρα του).Intervista al quotidiano l'Unità del 24/12/1985, p. 11 Η εμπειρία αυτή ήταν ανεπιτυχήςCome Alberto Sordi stesso ebbe a raccontare in una puntata del Maurizio Costanzo Show, durante la frequenza dell'Accademia, l'insegnante di dizione lo chiamò in disparte e gli disse: «Lei dice guèra, ma si dice guèrra». Lui rispose: «Me se strigne 'a gola a dì guèrra». Venne espulso dopo poche settimane. Cfr. Fava, op.cit. και έληξε με την εκδίωξη του νεαρού Σόρντι λόγω της αισθητής κλίσης της ρωμαϊκής διαλέκτου.

 Κομπάρσος και ηθοποιός φωνής 
Έχοντας επιστρέψει στην πρωτεύουσα, το 1937 βρήκε δουλειά ως κομπάρσος στην Τσινετσιτά, εμφανιζόμενος στην ταινία υπερπαραγωγή Scipio Africanus στον ρόλο ενός Ρωμαίου στρατιώτη.  Την ίδια χρονιά κέρδισε έναν διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε από την Metro-Goldwyn-Mayer για να ντουμπλάρει τη φωνή του Όλιβερ Χάρντι, μαζί με τον Μάουρο Ζαμπούτο, ο οποίος ντούμπλαρε τη φωνή του Σταν Λόρελ. Όπως είπε ο ίδιος ο Σόρντι στο τηλεοπτικό πρόγραμμα Laurel & Hardy - Two Heads Without Brains , εμφανίστηκε στις οντισιόν χωρίς συγκεκριμένη εμπειρία μεταγλώττισης και με ελάχιστες προσδοκίες επιτυχίας, λαμβάνοντας υπόψη τον ανταγωνισμό από καταξιωμένους επαγγελματίες του κλάδου. Ωστόσο ήταν ο διευθυντής μεταγλώττισης της MGM, Φράνκο Σκιράτο που θεώρησε τη χαμηλή καταγραφή και τον «ζεστό και ήπιο» τόνο της φωνής του έναν ιδανικό συνδυασμό για το αξιοσημείωτο μέγεθος του χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, επιλέχτηκε χωρίς δισταγμό, κάνοντας το ντεμπούτο του στην επαναμεταγραφή της κωμωδίας Sotto zero   το 1939, ακολουθούμενη από την ταινία μεγάλου μήκους The Flying Devils την ίδια χρονιά.

 Επιλεγμένη Φιλμογραφία 
+ Κινηματογραφικές ταινίεςΈτοςΤίτλοςΡόλοςΠρωτότυποςΕλληνικόςΔεκαετία 19501952Lo sceicco biancoΟ λευκός σεΐχης Φερνάρντο (Ο λευκός σεΐχης) 1954Un giorno in pretura Μια μέρα στο φρέσκοΝάντο Un americano a Roma Ένας Αμερικανός στη Ρώμη Νάντο 1955Il segno di Venere Το σημείο της Αφροδίτης Ρομόλο 1957Il conte MaxΟι δύο γλεντζέδες ΑλμπέρτοIl medico e lo stregoneΟ τυχοδιώκτης της πεντάραςΚορράντο 1958Ladro lui, ladra leiΚλέφτης εγώ, κλέφτρα κι εκείνηΣένσιο 1959Brevi amori a Palma di Majorca Μαγιόρκα, το νησί του έρωταΑνσέλμοIl moralistaΟ κύριος ηθικολόγοςΑγκοστίνοIl vedovoΟ εύθυμος χήροςΑλμπέρτοI Magliari Η Συμμορία των Δέκα ΝαπολιτάνωνΤοτόνο Δεκαετία 19601960 Crimen  Οι έξι ύποπτοι  ΑλμπέρτοIl Vigile Ο τροχονόμος  ΟτέλοTutti a casaΟι τέσσερις φυγάδεςΑλμπέρτο 1961Una vita difficile Παλιοζωή παλιόκοσμεΣίλβιο1962Mafioso Ο μαφιόζοςΑντόνιο1963 Il BoomΗ έκρηξηΤζιοβάννι   Il diavoloΟ σατανάς και οι γυναίκεςΑμεντέο  1965Made in ItalyΈρωτας και τα λοιπά...αλά ιταλικά!   Those Magnificent Men in their Flying Machines Υπέροχοι άνθρωποι και οι ιπτάμενες σακαράκες τους  Εμίλιο 1966Scusi, lei è favorevole o contrario? Στοπ! Είστε υπέρ ή κατά του διαζυγίου; Τούλιο Δεκαετία 19701971Detenuto in attesa di giudizio Κρατούμενος εν αναμονή δίκηςΤζουζέπε 1972 Lo Scopone Scientifico Χαρτοπαίχτης με ταλέντο Πεπίνο1977Un Borghese piccolo piccolo Ο Ανθρωπάκος ΤζοβάνιΔεκαετία 19801980Io e CaterinaΕγώ και η ΚατερίναΕνρίκο  

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Ο  
Sito ufficiale della Fondazione Alberto Sordi
Sito ufficiale 
Alberto Sordi doppiatore 

Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ηθοποιοί φωνής
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Α΄ Ανδρικού Ρόλου (Κωμωδία ή Μιούζικαλ)
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι