Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ

Ο Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ (γαλλικά : Gui de la Trémoille, πέθανε το 1286) ήταν Γαλλικής καταγωγής ευγενής του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, Βαρόνος της Χαλανδρίτσας (1280 - 1285) και Βάϊλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1285). Καταγόταν από το Τρεμουάιγ (La Trémoille) της Γαλλίας και από οικογένεια με επιφανή πρόσωπα στη Γαλλική ιστορία.
Σύμφωνα με το Ελληνικό και Γαλλικό χρονικό κατάκτησης του Μορέως, ήταν γιος του Βουργουνδού ιππότη και σταυροφόρου Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ από τον οποίο και κληρονόμησε την Βαρονία της Χαλανδρίτσας.

Από το Χρονικό του Μορέως:
Ἐνταῦτα ἔδραμε ὁ καιρὸς κι ἀπόθανε ὁ Μέγας Κύρης,
ὅπου ἦτον μπάϊλος στὸν Μορέαν καὶ μετ᾿ ἐκείνου ἐτέθη
μπάϊλος βικάριος ντζενερὰλς ὁ μισὶρ Γγὶς ἐκεῖνος,
τὸν ἔλεγαν γὰρ Τρεμουλᾶν, ἀφέντην τῆς Χαλαντρίτσας.
Κι ἀφότου γὰρ ἀπόθανεν ὁ Τρεμουλᾶς ἐκεῖνος
ἀπόστειλεν προστάγματα ἀπὸ τὴν Πούλια ὁ ρῆγας
τοῦ μισὶρ Νικολάου ντὲ Σαὶντ Ὀμέρ, νὰ ἔνι ἐκεῖνος μπάϊλος.

Βαρόνος της Χαλανδρίτσας

Ο Γκυ ήταν γόνος της Οικογένειας Λα Τρεμουάιγ από το ομώνυμο χωριό στην Βουργουνδία, κυβέρνησε την Βαρονία της Χαλανδρίτσας από την εποχή που ο Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ διορίστηκε βαρόνος σύμφωνα με την Συνθήκη της Σαπιέντζας (1209). Άλλοι ιστορικοί όπως ο Αλεξάντερ Μπακάν και ο Καρλ Χοπφ καταγράφουν σαν πρώτο βαρόνο τον Αούντεμπεργκ ντε Λα Τρεμουάιγ.Bon (1969), pp. 107, 459 Ο διάδοχος του Ρομπέρ ντε Λα Τρεμουάιγ επιβεβαιώνεται γύρω στο 1230, σύμφωνα με την Ελληνική και Ιταλική έκδοση στο Χρονικόν του Μορέως, οικοδόμησε το Κάστρο της Χαλανδρίτσας, τον διαδέχθηκε ο γιος του Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ο Β΄.

Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού από την άλλη λέει μια διαφορετική ιστορία, το κάστρο τη Χαλανδρίτσας οικοδόμησε ο Βαρόνος της Πάτρας Κορράδος Αλλαμάνος, το αγόρασε με 8 ιπποτικά δώρα ο Γουλιέλμος Β΄ Βιλλεαρδουίνος (1259) και το παραχώρησε σε έναν ιππότη με το όνομα Γκυ ντε Λα Τρεμουάιγ ("Τρεμουλάς" στην ελληνική βιβλιογραφία), επίτροπος του Βασιλιά της Σικελίας. Η Αραγωνέζικη έκδοση του Χρονικού αν και θεωρείται η περισσότερο αξιόπιστη σε αυτό το σημείο πρέπει να έκανε σφάλμα.Bon (1969), pp. 107–108 Ο Γκυ αποδέχτηκε την προσφορά και μεταξύ άλλων πήρε μέρος στην ατυχή για τους Φράγκους Μάχη της Πελαγονίας, ενώ, κατά άλλη εκδοχή, ήταν ο ίδιος αυτός που αγόρασε τα φέουδα. Ο Γκυ Β΄ (ο Γκυ που περιγράφει η Αραγωνέζικη έκδοση) μεγάλωσε σημαντικά την βαρονία με την προσάρτηση νέων ιπποτικών δώρων όπως την Μιτόπολη Αχαΐας (1280).Bon (1969), pp. 106 note 2, 161, 459

Βάϊλος του Πριγκιπάτου

Ο Κάρολος ο Ανδεγαυός διόρισε τον Νοέμβριο του 1282 τον Γκυ Ανδεγαυό βάϊλο της Αχαΐας αντί για τον Ναρζότ του Τουσί που η θέση του σαν διοικητή του βασιλείου δεν του επέτρεπε να διατηρήσει την θέση. Ο Γκυ διατηρήθηκε στην θέση του βάϊλου μέχρι το 1285, ο αντιβασιλιάς του πριγκιπάτου κατόπιν και δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η΄ της Γαλλίας Ροβέρτος Α΄ του Αρτουά διόρισε στην θέση του Γκυ τον Δούκα των Αθηνών Γουλιέλμο ντε Λα Ρος.Bon (1969), pp. 153, 159, 459Longnon (1969), p. 261
Ο Γκυ πέθανε αμέσως μετά στα τέλη του 1285 ή στις αρχές του 1286 αφήνοντας μόνο μια ανώνυμη κόρη που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄ Γκίζι διάδοχο της Τήνου και της Μυκόνου.Bon (1969), pp. 160, 459

Παραπομπές


Πηγές

Chroniques greco-romanes : inedites ou peu connues avec notes et tables genealogiques / par Charles Hopf. -- Berlin : Weidmann, 1873.
Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 21 Μαρτίου 2013
Juan Fernández de Heredia, Alfred Morel -Fatio, Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea compilado por comandamiento de Don, Imprimerie Jules -Guillaume Fick 1885, (Αραγωνικό Χρονικό)
Το Χρονικόν του Μωρέως
Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard.
Longnon, Jean (1969). "The Frankish States in Greece, 1204–1311". In Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311

|-

Κατηγορία:Βάιλοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας
Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας