Υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου

Η υποθαλάσσια σήραγγα Πρέβεζας - Ακτίου συνδέει το θαλάσσιο στενό που χωρίζει τη Δυτική Ελλάδα από την Ήπειρο στο άνοιγμα του Αμβρακικού κόλπου. Αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 55. Το έργο άρχισε να κατασκευάζεται το 1995 και ολοκληρώθηκε το 2002. Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 58.904.232,13 ευρώ και θεωρείται από τα πλέον ακριβά δημόσια έργα στην Ελλάδα, μετά την Εγνατία Οδό, την Αττική Οδό και τη Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Η απόσταση του λιμένα του Ακτίου από τον παλαιό λιμένα φέρι μποτ Πρέβεζας είναι 725 μέτρα, ενώ στο πιο στενό σημείο, από το ακρωτήριο Ακρί (όπου βρίσκεται φάρος και πυροβολείο του 1897) ως το νέο λιμενοβραχίονα Πρέβεζας, είναι μόλις 600 μέτρα. Αυτό το θαλάσσιο στενό από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι το 2002 συνδέονταν μόνο ακτοπλοϊκά με πορθμείο φέρι μποτ, με συχνά προβλήματα λόγω θαλασσοταραχής τον χειμώνα, ανυπαρξίας νυχτερινών δρομολογίων και πολύωρης αναμονής το καλοκαίρι.

 Σύντομο ιστορικό 

Η ζεύξη Πρέβεζας - Ακτίου ήταν ένα σημαντικό όνειρο αναπτυξιακού έργου, με το οποίο θα συνδέονταν η Ήπειρος με την Στερεά Ελλάδα (Ακαρνανία). Ως έργο, εξαγγέλλονταν προεκλογικά επί δεκαετίες. Αρχικά, η επιθυμία της τοπικής κοινωνίας ήταν να κατασκευασθεί μια εναέρια καλωδιωτή - κρεμαστή γέφυρα.

Αιφνιδίως, όμως, το έτος 1991 όταν ανακοινώθηκαν οι πρώτες μελέτες του ΥΠΕΧΩΔΕ, περιέγραφαν τη ζεύξη ως υποθαλάσσια σήραγγα μήκους 600 μέτρων, από τη θέση Κυανή Ακτή Πρέβεζας έως το Άκτιο Αιτωλοακαρνανίας. Υπενθυμίζεται ότι την εποχή εκείνη επικρατούσε πολεμικό κλίμα στα Βαλκάνια, λόγω της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και ο πόλεμος ΗΠΑ – Ιράκ («Desert Storm», «Καταιγίδα της Ερήμου» ή γνωστός και ως «Πόλεμος του Κόλπου», που ξεκίνησε στις 17 Ιανουαρίου 1991 και ολοκληρώθηκε με την απελευθέρωση του Κουβέιτ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου 1991), και το αεροδρόμιο του ΝΑΤΟ στο Άκτιο φιλοξενούσε τα κατασκοπευτικά αεροσκάφη AWACS, που έκαναν συνεχείς πτήσεις. Αν και δεν εξηγήθηκε ποτέ επίσημα από τις κυβερνήσεις ο λόγος αυτής της επιλογής, είχε τότε γραφτεί ευρέως στον Τύπο, ότι ήταν στρατιωτικοί οι λόγοι επιλογής της υποθαλάσσιας σήραγγας έναντι της καλωδιακής γέφυρας, προς αποφυγήν ενδεχόμενου βομβαρδισμού της,Εφημερίδα Τοπική Φωνή: «Στρατιωτικοί οι λόγοι επιλογής της υποθαλάσσιας Σήραγγας, έναντι της καλωδιακής γέφυρας», 10-10-1993. ενώ επιπλέον είχαν υπάρξει και κάποιες αντιδράσεις οικολόγων για λόγους προστασίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος, όπως αναφέρθηκε αργότερα σε ομιλία εκπροσώπου της εταιρείας στην Θεοφάνειο αίθουσα (να μην ενοχλούνται τα ψάρια από τα φώτα και τον θόρυβο της καλωδιωτής γέφυρας).Χαράλαμπος Γκούβας: «Ιστορία του Νομού Πρέβεζας», A έκδοση, ISBN 978-960-87328-2-7

Τον Οκτώβριο του 1992, κατέπλευσε στο Άκτιο το πλωτό γεωτρύπανο Delfino Roso της «Γεωμηχανικής», με σκοπό τη διενέργεια γεωτρήσεων του πυθμένα.«Γεωτρύπανο στην Πρέβεζα. Αρχίζουν εργασίες της σήραγγας», Τοπική Φωνή Πρέβεζας (15 Οκτωβρίου 1992). Στις 6 Απριλίου 1994 ανακοινώθηκε ξανά στον Τύπο η έναρξη κατασκευής εντός του 1994 της υποθαλάσσιας σήραγγας του Ακτίου, με κόστος κατασκευής 7 δισ. δραχμές. Το σχετικό σχέδιο δημοσιεύτηκε και στον τύπο.«Ιδού πώς θα γίνει η σύνδεση Πρέβεζας - Ακτίου» Eλευθεροτυπία (?? Απριλίου 1994). 
μικρογραφία|αριστερά|Η έξοδος της σήραγγας.

Στις 16 Σεπτεμβρίου 1994, υπογράφτηκε στην Αθήνα η σύμβαση ανάθεσης έργου για την κατασκευή της σήραγγας Πρέβεζας - Ακτίου. Στις 16 Ιουλίου 1995, και ενώ τα πρώτα έργα άρχισαν στο Άκτιο, έγιναν και επίσημα τα εγκαίνια της έναρξης κατασκευής της υποθαλάσσιας σήραγγας. Στα τέλη του 1999, η σήραγγα Ακτίου Πρέβεζας ήταν πρακτικά έτοιμη και τα εγκαίνια υπολογίζονταν για τις αρχές του 2001, αλλά τότε από ασφαλιστικά μέτρα προς το Συμβούλιο της Επικρατείας, από κατοίκους του Παντοκράτωρα, μπλοκαρίστηκαν οι εργασίες της εξόδου προς Πρέβεζα. Στις 28 Ιουνίου 2000, η εφημερίδα της Πρέβεζας «Νικόπολη» έγραψε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την προσφυγή των κατοίκων του Παντοκράτωρα σχετικά με τις απαλλοτριώσεις ακινήτων της περιοχής πρόσβασης της υποθαλάσσιας σήραγγας Πρέβεζας-Ακτίου.«Απορρίφθηκαν οι προσφυγές κατοίκων κατά της σήραγγας Ακτίου - Πρέβεζας», εφημ. Νικόπολη (28 Ιουνίου 2000). Η διαδικασία εκδίκασης ολοκληρώθηκε σχετικά σύντομα και τα έργα συνεχίστηκαν.

Τελικά στις 28 Ιουνίου 2002 εγκαινιάστηκε επίσημα η λειτουργία της υποθαλάσσιας ζεύξης Ακτίου - Πρέβεζας, από τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Στην ομιλία του δήλωσε: «Έργα πνοής όπως η ζεύξη Ακτίου - Πρέβεζας, δείχνουν το δρόμο. Αποτελούν παραδείγματα για όλους μας. Δείχνουν πώς ένας άνθρωπος, μια κοινωνία, ένα κράτος μπορεί να προχωρήσει, μπορεί να θέσει και να πετύχει σημαντικούς στόχους: Με σοβαρότητα και σχέδιο, με εργασία και οργάνωση. Με πίστη στο στόχο. Έργα όπως αυτή η ζεύξη, δείχνουν ότι η Ελλάδα μπορεί, η Ελλάδα προχωρά, γίνεται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα».«Δόθηκε στην κυκλοφορία η υποθαλάσσια σήραγγα Ακτίου - Πρέβεζας. Ο Πρωθυπουργός στην Πρέβεζα», Eλευθεροτυπία (29 Ιουνίου 2002).

 Στοιχεία του έργου 
+ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΥΠΕΧΩΔΕ/ΓΓΔΕΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ75% Δημόσιες επενδύσεις, 25% Χρηματοδότηση Ε.Ε.ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ40.208.238 ΕU +6.370.660.000 δρχ (χωρίς αναθεώρηση +ΦΠΑ. Το τελικό κόστος, μαζί με τις δαπάνες για τις απαλλοτριώσεις, τεχνικούς συμβούλους κλπ, είχε εκτιμηθεί σε 28 δισ. δραχμέςΜΕΛΕΤΗ-ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΚοινοπραξία των εταιρειών Christiani & Nielsen- Τεχνική εταιρεία Γενικών Κατασκευών (ΤΕΓΚ ΑΕ)ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΑΡΧΗ Ε.Υ.Δ.Ε./ Μ.Ε.Δ.Ε.ΟΙΚΟΣ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣSANBERG

 Παραπομπές 

Πρεβεζας Ακτιου
Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Κατηγορία:Μεταφορές στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ήπειρο
Κατηγορία:Πρέβεζα