Motorola 68060

Ο 68060 ήταν ο τελευταίος μικροεπεξεργαστής της σειράς 680X0 που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1994.http://www.cpu-world.com/CPUs/68010/index.html Ο 68060 ήταν μία αναβάθμιση του 68040 με ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και κρυφή μνήμη στα 8 + 8 kB http://www.cpu-world.com/CPUs/68020/index.html.  Ο 68060  διέθετε μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU) και ήταν συμβατός με τον 68040 με την προσθήκη λογισμικού. Ο 68060 ήταν πολύ πιο γρήγορος από ό, τι ο προκάτοχός του, λόγω της υψηλότερης  ταχύτητας ρολογιού, του σχεδιασμού superscalar και της μεγαλύτερης μνήμης cache εντολών και δεδομένων. Δεν υπήρξε διάδοχος (κυκλοφόρησε παράλληλα ο PowerPC 603 τεχνολογίας RISC), ενώ η εμπορική του επιτυχία ήταν ελάχιστη λόγω της επικράτησης των αντίστοιχων μικροεπεξεργαστών της Intel όπως ο Pentium. Επίσης κυκλοφόρησαν εκδόσεις με περιορισμένες δυνατότητες με τους κωδικούς 68LC060 και 68EC060.

Εκδόσεις
Όλες οι εκδόσεις κυκλοφόρησαν σε κεραμική βάση PGA 206 ακίδων:
 Motorola MC68060RC50 / XC68060RC50 / XC68060RC50A στα 50 MHz.
 Motorola MC68060RC60 / XC68060RC60 / XC68060RC60A στα 60 MHz.
 Motorola MC68060RC66 / XC68060RC66 στα 66 MHz.

Στην περιορισμένη έκδοση 68EC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής: 
Motorola MC68EC060RC50 / XC68EC060RC50 / XC68EC060RC50E και MC68EC060RC60 / XC68EC060RC60 / XC68EC060RC60E και MC68EC060RC66 / XC68EC060RC66 / XC68EC060RC66E και MC68EC060RC75 / XC68EC060RC75 στα 50, 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα.

Στην περιορισμένη έκδοση 68LC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και μονάδα διαχείρισης μνήμης:
 Motorola MC68LC060RC50 / XC68LC060RC50 και Motorola MC68LC060RC66 / XC68LC060RC66 / XC68LC060RC66E και Motorola MC68LC060RC75 / XC68LC060RC75
στα 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα.

Τεχνικά χαρακτηριστικά
 Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 50 ΜHz και έφτανε στα 75 MHz.http://www.cpu-collection.de/?tn=0&l0=co&l1=Motorola&l2=68020 (με ενδιάμεσες συχνότητες τα 60 και 66 MHz).
 Εμπεριείχε 2.500.000 τρανζίστορ δηλαδή τουλάχιστον 200 φορές λιγότερα από όσα περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής.
 Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων), δηλαδή διαχειριζόταν 232 byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb.
 Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 32 bit.
 Είχε εξωτερική τροφοδοσία στα 3.3 και 5V. 
 Έχει κεραμική βάση τύπου PGA 179 ακίδων ή πλαστική βάση QFP 184 ακίδων.
 Οι τεχνολογίες ολοκλήρωσης ήταν 0,65 και  0,5 micron.
 Είχε 8 καταχωρητές 32-bit για λειτουργίες διευθυνσιοδότησης και 8 καταχωρητές 32-bit για δεδομένα.
 Η υπολογιστική του ισχύς ήταν στα  88 Mips στα 66 MHz και 110 Mips στα 75 MHz.

Χρήση σε υπολογιστές
Χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, με δεδομένο ότι η Apple εταιρεία που κατά κόρον χρησιμοποιούσε μικροεπεξεργαστές της Motorola, προτίμησε τη σειρά επεξεργαστών PowerPC:
 Σε ορισμένες παραλλαγές της Amiga 4000, όπως ο 4000T.
 Στον κλώνο της Amiga DraCo.
 Στην πλατφόρμα αναβάθμισης του Sinclair QL, Q60, αυξάνοντας την ταχύτητα του 1000%.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών 
 Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες μικροεπεξεργαστών 

Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Motorola