Μίνως Δούνιας

Ο Μίνως Δούνιας (1900-1962) υπήρξε Έλληνας μουσικός, μουσικολόγος, μουσικοκριτικός και παιδαγωγός.

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1900 στο Cetate της Ρουμανίας από Έλληνες γονείς. Απεφοίτησε από τη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και έκανε μουσικές σπουδές στη Γερμανία και έπειτα στη σχολή Αρχαιολογίας, Φιλοσοφίας και Μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, με ειδίκευση στον κλάδο των θεωρητικών της μουσικής. Σπούδασε βιολί από το 1921-1925 στην ανώτερη σχολή μουσικής του Βερολίνου, και από το 1925-1932 συνέχισε με σπουδές μουσικής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου και αναγορεύθηκε διδάκτορας Μουσικολογίας το 1935, με τη διατριβή Τα κονσέρτα για βιολί του Guiseppe Tartini. Διορίστηκε καθηγητής μουσικής στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Θηλέων (Pierce College) και στο Κολλέγιο Αθηνών. Εργάστηκε επίσης ως κριτικός μουσικής στην Καθημερινή. Διετέλεσε πρόεδρος του Αθηναϊκού μουσικού κύκλου παρουσιάζοντας χορωδιακά έργα της Δυτικοευρωπαϊκής Μουσικής Ιστορίας και δημοσίευσε κριτικές στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα. Στη διάρκεια των χρόνων της Κατοχής (1941-1945) κρατούσε ημερολόγιο το οποίο και εκδόθηκε με τίτλο: «Έπειτα από 120 χρόνια ελεύθερης ζωής είμεθα πάλι σκλάβοι». Επιπροσθέτως το 1947 εξέδωσε σειρά «Παιδικών Τραγουδιών». Ακόμα ήταν για 11 χρόνια πρόεδρος της Επιτροπής Σκαλκώτα. Τέλος μετά τον θάνατό του εκδόθηκαν τα Μουσικοκριτικά, που ήταν βιβλίο με συγκεντρωμένες τις κριτικές του για διάφορα έργα.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 20 Οκτωβρίου 1962 λόγω μιας σύντομης ασθένειας.

Παραπομπές

Πηγές
 λεξικό της ελληνικής μουσικής,  Αθήνα: Εκδόσεις Γιαλλέλης, c1998, συγγραφέας Τάκης Καλογερόπουλος, σελίδα 122-123

 Δούνιας, Μίνως, βιογραφικό από τη Biblionet.gr.

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της μουσικής
Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι