Μάρκος Τερέντιος Βάρρων

Ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων ή Ουάρρων (γενική: -ωνος) (Marcus Terentius Varro, 116 π.Χ. - 27 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και συγγραφέας. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους συγγραφείς και ιστορικούς στην Αρχαία Ρώμη, ο Πετράρχης αναφέρει ότι "ήταν ο τρίτος μέγιστος ιστορικός μετά τον Βιργίλιο και τον Κικέρων.https://oxfordre.com/classics/display/10.1093/acrefore/9780199381135.001.0001/acrefore-9780199381135-e-6699 Μερικές φορές καταγράφεται ως "Βάρρων Ριέτινους" με στόχο τον διαχωρισμό από τον σύγχρονο του "Βάρρων Ατακίνους" ή "Βάρρων του ποταμού Ωντ.".Courtney, Edward (2003). The Fragmentary Latin Poets. Oxford University Press, σ. 235Ferriss-Hill, Jennifer L. (26 February 2015). Roman Satire and the Old Comic Tradition. Cambridge University Press, σ. 10Smith, William (1876). A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Oarses-Zygia. J. Murray, σ. 1227Theophrastus (2007). On Weather Signs. BRILL, σ. 21

Βιογραφία

Ο Βάρρων γεννήθηκε στο Ριέτι από οικογένεια Ιππέων, παρέμεινε συνδεδεμένος με την γενέτειρα του μέχρι τα βαθιά του γεράματα όπου η οικογένεια του διατηρούσε ένα μεγάλο αγρόκτημα στην "πεδιάδα της Ριέτι".https://www.britannica.com/biography/Marcus-Terentius-Varrohttps://penelope.uchicago.edu/Thayer/E/Roman/Texts/Varro/de_Re_Rustica/1*.html#note36 Ο Πομπήιος τον οποίο υποστήριζε τον διόρισε Πραίτορα, κατόπιν έγινε Τριβούνος των πληβείων, Quaestor και Αιδίλης.Baynes, Thomas Spencer (1891). The Encyclopaedia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, and General Literature. C. Scribner's sons Η ανοδική του σταδιοδρομία διεκόπη απότομα όταν ο προστάτης του Πομπήιος εισήλθε στην Πρώτη Τριανδρία, με τον τρόπο αυτό έχασε την μεγάλη του ευκαιρία να ανέβει στην Υπατεία.Reid, James Smith (1911). "Varro, Marcus Terentius" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τομ. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. σσ. 923–924 Τον Συνασπισμό αυτό χλεύασε αργότερα στο έργο του "το Τρικέφαλο τέρας" ή "Τρικάρανος".Reid, James Smith (1911). "Varro, Marcus Terentius" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τομ. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. σσ. 923–924 Συμμετείχε στην επιτροπή η οποία εξέτασε το έργο που εκπόνησε ο Ιούλιος Καίσαρας για τον εποικισμό της Κάπουα και της Καμπανίας.Baynes, Thomas Spencer (1891). The Encyclopaedia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, and General Literature. C. Scribner's sonsReid, James Smith (1911). "Varro, Marcus Terentius" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. Τομ. 27 (11th ed.). Cambridge University Press. σσ. 923–924 Την εποχή που ξέσπασε ο Εμφύλιος Πόλεμος του Καίσαρα (49/45 π.Χ.) συμμετείχε στο πλευρό του Πομπήιου και διηύθυνε έναν από τους στρατούς του στην "μάχη της Ιλέρντα" (49 π.Χ.)https://books.google.gr/books?id=hWSyDAAAQBAJ&q=VARRO+CIVIL+WAR+ILERDA+CAMPAIGN&pg=PA59&redir_esc=y#v=snippet&q=VARRO%20CIVIL%20WAR%20ILERDA%20CAMPAIGN&f=false Ο Ιούλιος Καίσαρας τον συγχώρησε που πολέμησε εναντίον του τόσο πριν όσο και μετά την Μάχη των Φαρσάλων (48 π.Χ.), με δύο Χάρες απέφυγε την τιμωρία.https://books.google.gr/books?id=H3ZaIYAaOSQC&q=varro+pardon+caesar+pharsalus&pg=PA214&redir_esc=y Ο Ιούλιος Καίσαρας τον διόρισε διευθυντή της βιβλιοθήκης (47 π.Χ.) αλλά μετά την δολοφονία του ο Μάρκος Αντώνιος τον πρόγραψε με αποτέλεσμα να χάσει μεγάλο μέρος της περιουσίας του, και την βιβλιοθήκη. 

Την εποχή που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαδέχθηκε την Ρωμαϊκή Δημοκρατία (27 π.Χ.) ο Βάρρων κέρδισε την εύννοια του Αυγούστου, υπό την προστασία του συνέχισε το έργο του ανενόχλητος, ασχολήθηκε με την μελέτη και την συγγραφή. Ο διδάσκαλος του Βάρρων ήταν ο Ρωμαίος Φιλόλογος Λεύκιος Αίλιος Στίλος (πέθανε το 74 π.Χ.), αργότερα σπούδασε στην Ακαδημία Πλάτωνος υπό τον Έλληνα φιλόσοφο Αντίοχο τον Ασκαλωνίτη (πέθανε το 68 π.Χ.). Ο Βάρρων αποδείχτηκε εξαιρετικά παραγωγικός συγγραφέας, έγραψε πάνω από 74 Λατινικά βιβλία με μεγάλη ποικιλία θεμάτων (78 έργα σε 620 τόμους). Οι ιστορικοί διακρίνουν "τα εννέα βιβλία επιστημών" και την συλλογή του από την Χρονολογία του Βαρρώνιου. Τα "Εννέα Βιβλία Επιστημών" έγιναν το πρότυπο για μεταγενέστερους συγγραφείς όπως ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος. Γνωρίζουμε τους τίτλους πενήντα πέντε έργων του και σώζεται πλήρες το  Rerum rusticarum libri III (Περί αγροτικών πραγμάτων βιβλία τρία). Σώζονται επίσης πέντε βιβλία του έργου του De lingua latina libri XXV (Περί της λατινικής γλώσσης βιβλία 25). Το πιο διαδεδομένο από τα εννέα βιβλία του Βάρρων αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι Ελευθέριες τέχνες έγιναν οργανωτικές αρχές.Lindberg, David (2007). The Beginnings of Western Science. Chicago: University of Chicago Press, σ. 137 Ο Βάρρων καταγράφει τις εννέα από αυτές τις τέχνες οι οποίες ήταν η Γραμματική, η Ρητορική, η Λογική, η Αριθμητική, η Γεωμετρία, η Αστρονομία, η Μουσική Θεωρία, η Ιατρική και η Αρχιτεκτονική. Ο "Κατάλογος του Βάρρων" χρησιμοποιήθηκε από τους συγγραφείς μετά τον 5ο αιώνα μ.Χ. για να ορίσουν τις επτά κλασσικές "φιλελεύθερες τέχνες" των σχολών του Μεσαίωνα.Lindberg, David (2007). The Beginnings of Western Science. Chicago: University of Chicago Press, σ. 137 Σε μεγάλη ηλικία (37 μ.Χ.) ο Βάρρων αφιέρωσε στην σύζυγο του Φουνδανία ένα "ογκώδες"'' έργο το οποίο αφορούσε την γεωργία, ήταν παρόμοιο με εκείνο του Κάτωνα του Πρεσβύτερου, αφορούσαν τα μεγάλα αγροκτήματα που διοικούσαν σκλάβοι.Flower, Harriet I., ed. (23 June 2014) [2004]. The Cambridge companion to the Roman Republic (2 ed.). New York: Cambridge University Press, σ. 193"Miscellaneous Publication". Miscellaneous Publication (900). Maryland Agricultural Experiment Station: 10. 1977

Παραπομπές

Πηγές

Cardauns, B. Marcus Terentius Varro: Einführung in sein Werk. Heidelberger Studienhefte zur Altertumswissenschaft. Heidelberg, Germany: C. Winter, 2001.
d’Alessandro, P. "Varrone e la tradizione metrica antica". Spudasmata, Τομ. 143. Hildesheim; Zürich; New York: Georg Olms Verlag, 2012.
Dahlmann, H.M. "Terentius Varro. Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft". Supplement 6, Abretten bis Thunudromon. Edited by Wilhelm Kroll, 1172–1277. Stuttgart: Metzler, 1935.
Ferriss-Hill, J. "Varro’s Intuition of Cognate Relationships". Illinois Classical Studies, Τομ. 39, 2014, σσ. 81–108.
Freudenburg, K. "The Afterlife of Varro in Horace's Sermones: Generic Issues in Roman Satire." Generic Interfaces in Latin Literature: Encounters, Interactions and Transformations, edited by Stavros Frangoulidis, De Gruyter, 2013, σσ. 297–336.
Kronenberg, L. Allegories of Farming from Greece and Rome: Philosophical Satire in Xenophon, Varro and Virgil. Cambridge/New York: Cambridge University Press, 2009.
Nelsestuen, G. Varro the Agronomist: Political Philosophy, Satire, and Agriculture in the Late Republic. Columbus: Ohio State University Press, 2015.
Richardson, J.S. "The Triumph of Metellus Scipio and the Dramatic Date of Varro, RR 3". The Classical Quarterly, volume 33, no. 2, 1983, σσ. 456–463.
Taylor, D.J.. Declinatio : A Study of the Linguistic Theory of Marcus Terentius Varro. Amsterdam: John Benjamins Publishing Company, 1974.
Van Nuffelen, P. "Varro’s Divine Antiquities: Roman Religion as an Image of Truth". Classical Philology, Τομ. 105, no. 2, 2010, σσ. 162–188.

Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Κατηγορία:Ρωμαίοι πραίτορες