Αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς είναι η οφθαλμολογική κατάσταση στην οποία αποκολλάται ο ιδίος αμφιβληστροειδής από το επιθήλιο που τον συγκρατεί, το οποίο λέγεται μελάγχρουν επιθήλιο. Είναι μία άκρως επείγουσα κατάσταση που απαιτεί άμεση χειρουργική θεραπεία για την αποκατάσταση της βλάβης, καθώς οδηγεί νομοτελειακά στην τύφλωση.

 Επιδημιολογία 

 1 ανά 10.000 άτομα προσβάλλονται κάθε χρόνο.
 Εμφανίζεται στο 3% των ατόμων που έχουν υποβληθεί σε επέμβαση για καταρράκτη.
 5% των ατόμων που εμφανίζουν αποκόλληση στο ένα μάτι, εμφανίζουν και στο άλλο χωρίς προδιαθεσικούς παράγοντες.
 Άτομα με προδιαθεσικούς παράγοντες (αφακία, κιγκλιδωτή εκφύλιση) και αποκόλληση στο ένα μάτι έχουν πιθανότητα 10% να εμφανίσουν και στο άλλο μάτι.

 Είδη αποκόλλησης 

 Ρηγματογενής αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Είναι η κατάσταση στην οποία δημιουργείται ρωγμή στον αμφιβληστροειδής με αποτέλεσμα να εισέρχεται υγρό, το υδατοειδές υγρό στον υπαμφιβληστροειδή χώρο και να αποκολλάται ο χιτώνας αυτός από το επιθήλιο.

Καταστάσεις που οδηγούν σε αυτή την κατάσταση είναι ορισμένες ανωμαλίες που έχουν να κάνουν με την εκφύλιση του αμφιβληστροειδή  καθώς και η υγροποίηση του υαλοειδούς. Έτσι, δημιουργούνται οι κατάλληλες συνθήκες που προετοιμάζουν την αποκόλληση. 

 Μη ρηγματογενής αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Αυτή οφείλεται κυρίως σε δύο μηχανισμούς

 Εξίδρωση υγρού στον υπαμφιβληστροειδικό χώρο, από όγκο, φλεγμονή ή εκφυλιστική βλάβη.
 Αποκόλληση από έλξη, σε καταστάσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, οι ισχαιμίες και τα τραύματα.

 Κλινική εικόνα 

 Στην υποκειμενική συμπτωματολογία περιλαμβάνονται φωτοψίες, εμφάνιση ιπτάμενων αντικειμένων και ελάττωση της όρασης.

 Στην αντικειμενική συμπτωματολογία, έχουμε κλινική εικόνα ανάλογα με το είδος που προκαλεί την αποκόλληση.

 Στην ρηγματογενή αποκόλληση, ο αμφιβληστροειδής διακρίνεται λευκός με στοιχεία φλεγμονής, ενώ στην οφθαλμοσκόπηση είναι δυνατόν να δούμε τις ρωγμές.
 Στην εξιδρωματική αποκόλληση, η αποκόλληση αλλάζει θέση ανάλογα με την τοποθέτησης της κεφαλής, ενώ η επιφάνεια της αποκόλλησης είναι θολή.
 Στην ελκτική αποκόλληση διακρίνονται ινοαγγειακές έλξεις.

 Διάγνωση 

Για την διάγνωση πρωτεύοντα ρόλο παίζει το ιστορικό. Ωστόσο, για να την επιβεβαιώσουμε χρειαζόμαστε βυθοσκόπηση, εξέταση λειτουργικότητας και υπερηχογραφία.

 Θεραπεία 

Εφόσον, έχουμε μόνο συμπτώματα, χωρίς να έχει προκληθεί ακόμη αποκόλληση, εφαρμόζουμε θεραπεία ων ρηγμάτων με laser φωτοπηξία για προληψη της δυσάρεστης εξέλιξης.
Εάν έχουμε ρηγματογενή αποκόλληση, κυρίως εφαρμόζουμε την χρήση μοσχευμάτων σιλικόνης και υαλοειδεκτομή, εάν κινδυνεύει με αποόλληση η ωχρά κηλίδα τότε θα πρέπει να επέμβουμε άμεσα. Βασικός στόχος είναι να κλείσουμε τα ρήγματα για να μην επιτρέψουμε την δίοδο υγρού που θα οδηγήσει στην αποκόλληση. Στην εξιδρωματική αποκόλληση, προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα αίτια και σπάνια επεμβαίνουμε χειρουργικά.

 Βιβλιογραφία 

 Κλινική οφθαλμολογία ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΡ. ΣΤΑΓΚΟΣ Κεφάλαιο 18.15, σελ. 568-576
Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά