Χριστιανοδημοκρατία

Η Χριστιανοδημοκρατία είναι μια ιδεολογία που εμπνέεται από τη χριστιανική κοινωνική διδασκαλία για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και πολιτικής. 

Η χριστιανική δημοκρατία αντλήθηκε κυρίως από την καθολική κοινωνική διδασκαλία και τον νεοσχολαστικισμό, καθώς και από τη νεοκαλβινιστική παράδοση εντός του Χριστιανισμού, αργότερα κέρδισε έδαφος με τους Λουθηρανούς και τους Πεντηκοστιανούς, μεταξύ άλλων δογματικών παραδόσεων του Χριστιανισμού σε διάφορα μέρη του κόσμου. Κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα, οι κύριες ανησυχίες της ήταν να συμφιλιώσει τον Καθολικισμό με τη δημοκρατία, να απαντήσει στο «κοινωνικό ζήτημα» που περιβάλλει τον καπιταλισμό και την εργατική τάξη, και να επιλύσει τις εντάσεις μεταξύ εκκλησίας και κράτους. Στον εικοστό αιώνα, οι χριστιανοδημοκράτες ηγήθηκαν της μεταπολεμικής Δυτικής και Νότιας Ευρώπης στην οικοδόμηση των σύγχρονων κρατών πρόνοιας και στην οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επιπλέον, στα τέλη του εικοστού και στις αρχές του εικοστού πρώτου αιώνα, η χριστιανοδημοκρατία κέρδισε την υποστήριξη στην Ανατολική Ευρώπη μεταξύ των πρώην κομμουνιστικών κρατών που υπέφεραν από τη διαφθορά και τη στασιμότητα. 

Στο ευρωπαϊκό πολιτικό φάσμα της Αριστεράς-Δεξιάς, η Χριστιανοδημοκρατία ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί, καθώς οι Χριστιανοδημοκράτες συχνά απέρριψαν τη φιλελεύθερη οικονομία και τον ατομικισμό και υποστήριξαν την κρατική παρέμβαση, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίστηκαν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία ενάντια στην υπερβολική κρατική παρέμβαση. Αυτό σήμαινε ότι η Χριστιανοδημοκρατία ιστορικά θεωρήθηκε κεντροαριστερά στην οικονομία και κεντροδεξιά σε πολλά κοινωνικά και ηθικά ζητήματα. Πιο πρόσφατα, οι Χριστιανοδημοκράτες αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροδεξιοί, όπως συμβαίνει τόσο με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα όσο και με το Ευρωπαϊκο Χριστιανικό Πολιτικό Κίνημα, με την οποία συνδέονται πολλά Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη. Οι Χριστιανοδημοκράτες, υποστηρίζουν μια «ελαφρώς ρυθμιζόμενη οικονομία της αγοράς», με ένα αποτελεσματικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, έτσι μια κοινωνική οικονομία της αγοράς. 

 Πολιτικές απόψεις 
Οι Χριστιανοδημοκράτες είναι συνήθως κοινωνικά συντηρητικοί και γενικά έχουν μια σχετικά σκεπτικιστική στάση απέναντι στην άμβλωση και το γάμο ομοφυλοφίλων, αν και ορισμένα Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα έχουν αποδεχτεί την περιορισμένη νομιμοποίηση και των δύο. Υποστηρίζουν μια συνεπή ηθική ζωής σχετικά με την αντίθεσή τους στην θανατική ποινή και την υποβοηθούμενη αυτοκτονία. Οι Χριστιανοδημοκράτες έχουν επίσης υποστηρίξει την απαγόρευση των ναρκωτικών. Τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα είναι συχνά πιθανό να ισχυριστούν τη χριστιανική κληρονομιά της χώρας τους και να επιβεβαιώσουν ρητά τη χριστιανική ηθική αντί να υιοθετήσουν μια πιο φιλελεύθερη ή κοσμική στάση. Ταυτόχρονα, τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα διακηρύσσουν την θρησκευτική ελευθερία. Η χριστιανοδημοκρατία προωθεί μια «οικουμενική ενότητα που επιτυγχάνεται σε θρησκευτικό επίπεδο ενάντια στην αθεΐα της κυβέρνησης στις κομμουνιστικές χώρες».

Οι απόψεις των Χριστιανοδημοκρατών περιλαμβάνουν τις παραδοσιακές ηθικές αξίες (σχετικά με το γάμο, την άμβλωση, την απαγόρευση των ναρκωτικών κ.λπ.), την αντίθεση στην εκκοσμίκευση, την αντίθεση στον κρατικό αθεϊσμό, την άποψη για την εξελικτική (σε αντίθεση με την επαναστατική) εξέλιξη της κοινωνίας, την έμφαση στο νόμο και την τάξη, και την απόρριψη του κομμουνισμού. Οι Χριστιανοδημοκράτες είναι ανοιχτοί στην αλλαγή (για παράδειγμα, στη δομή της κοινωνίας) και δεν υποστηρίζουν απαραίτητα το κοινωνικό status quo, και δίνουν έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ατομική πρωτοβουλία. Μια απόρριψη της εκκοσμίκευσης και μια έμφαση στο γεγονός ότι το άτομο είναι μέρος μιας κοινότητας και έχει υποχρεώσεις προς αυτήν. Οι χριστιανοδημοκράτες υποστηρίζουν ότι οι διάφοροι τομείς της κοινωνίας (όπως η εκπαίδευση, η οικογένεια, η οικονομία και το κράτος) έχουν αυτονομία και ευθύνη πάνω στη σφαίρα τους, μια έννοια γνωστή ως κυριαρχία της σφαίρας. Μια σφαίρα δεν πρέπει να υπαγορεύει τις υποχρεώσεις μιας άλλης κοινωνικής οντότητας, για παράδειγμα, η σφαίρα του κράτους δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνει στην ανατροφή των παιδιών, ένας ρόλος που ανήκει στη σφαίρα της οικογένειας. Εντός της σφαίρας της διακυβέρνησης, οι Χριστιανοδημοκράτες υποστηρίζουν ότι τα πολιτικά ζητήματα πρέπει πρώτα να αντιμετωπίζονται στο χαμηλότερο επίπεδο διακυβέρνησης πριν εξεταστούν σε ένα υψηλότερο επίπεδο, ένα δόγμα γνωστό ως επικουρικότητα. Αυτές οι έννοιες της σφαίρας της κυριαρχίας και της επικουρικότητας θεωρούνται ακρογωνιαίοι λίθοι της πολιτικής ιδεολογίας της Χριστιανοδημοκρατίας.

Το χριστιανοδημοκρατικό κράτος πρόνοιας στοχεύει στην υποστήριξη των οικογενειών και συχνά βασίζεται σε ενδιάμεσους θεσμούς για την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και κοινωνικής ασφάλισης, συχνά με την υποστήριξη του κράτους.

Οι Χριστιανοδημοκράτες υποστηρίζουν την αρχή της κηδεμονίας, η οποία υποστηρίζει την ιδέα ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να προστατεύουν τον πλανήτη για τις μελλοντικές γενιές ζωής. Οι Χριστιανοδημοκράτες τείνουν επίσης να έχουν μια συμβιβαστική άποψη σχετικά με τη μετανάστευση.

 21ος αιώνας 
Τα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα δεν έχουν πλέον τόση δύναμη στην ευρωπαϊκή πολιτική. Πράγματι, στην Ιταλία, το χριστιανοδημοκρατικό κόμμα κατέρρευσε. Οι λόγοι για την παρακμή της χριστιανοδημοκρατίας είναι πολύπλευροι, εν μέρει λόγω της ευρωπαϊκής εκκοσμίκευσης και της απώλειας μιας εκλογικής βάσης. Ο θάνατος του κομμουνισμού και η άνοδος του νεοφιλελευθερισμού έχουν επίσης διαβρώσει το κίνημα, και η οικονομική κρίση έχει επίσης δείξει κενά στη χριστιανική δημοκρατική ευημερία. Επιπλέον, η μετανάστευση και η άνοδος του λαϊκισμού έχουν ασκήσει περαιτέρω πίεση στη χριστιανoδημοκρατία, καθώς είναι διχασμένη ανάμεσα στο αίτημα της δεξιάς για περιορισμούς, το αίτημα των επιχειρήσεων για μια ανοικτή αγορά εργασίας και το θρησκευτικό αίτημα για περισσότερη φιλανθρωπία προς τους μετανάστες.

Ορισμένα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, δεν δίνουν πλέον έμφαση στη θρησκεία και έχουν γίνει πολύ πιο κοσμικά τα τελευταία χρόνια.Πρόσφατα, πολλά μικρότερα χριστιανοδημοκρατικά κόμματα, όπως η Χριστιανική Ένωση, και άλλα σε ολόκληρη την Ευρώπη, δεν αισθάνθηκαν ότι εκπροσωπούνται στο υπάρχον πολιτικό κατεστημένο, έτσι σχημάτισαν μια πολιτική οργάνωση στο Ευρωπαϊκό Χριστιανικό Πολιτικό Κίνημα. Αυτά τα κόμματα τόνισαν τη χριστιανική ιστορία της Ευρώπης, παράλληλα με την υπεράσπιση των παραδοσιακών χριστιανικών αξιών και της οικονομικής και περιβαλλοντικής δικαιοσύνης.

Παραπομπές

 Πηγές 
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
Κατηγορία:Κοινωνικός συντηρητισμός

 Σημειώσεις