Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς-Φαλήρου (υδατοσφαίριση ανδρών)

Το τμήμα υδατοσφαίρισης ανδρών του Εθνικού Ο.Φ.Π.Φ., σωματείου ιδρυθέν το 1923, είναι από τα πρώτα του συλλόγου και το πιο πετυχημένο με 62 τίτλους.

Έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 38 φορές (υπήρξε πολυνίκης διοργάνωσης για 24.716 ημέρες από 22/9/1957 έως και 23/5/2025), το Κύπελλο Ελλάδος ανδρών 12 φορές, έχοντας επιτύχει 9 φορές αήττητα νταμπλ τίτλων και 11 φορές το Πρωτάθλημα Κέντρου (Αθηνών-Πειραιώς). Όσον αφορά το Πρωτάθλημα Ελλάδος, ο Εθνικός κατέχει το ρεκόρ συνεχόμενων πρωταθλημάτων με 18 (1953-1970) και το δεύτερο μεγαλύτερο με 14 (1972-1985), το ρεκόρ αήττητων πρωταθλημάτων με 29 (τα 11 συνεχόμενα αποτελούν ρεκόρ) Αήττητα πρωταθλήματα: 1926, 1931, 1948, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1969, 1970, 1974, 1975, 1976, 1979, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1988 το ρεκόρ πρωταθλημάτων μόνο με νίκες (19), το ρεκόρ συνεχόμενων πρωταθλημάτων μόνο με νίκες (10). Ο Εθνικός κατέχει και το ρεκόρ συνεχόμενων ημερολογιακών ετών χωρίς ήττα σε αγώνα εντός συνόρων. Συγκεκριμένα από την ήττα του με 2–1 από τον Ολυμπιακό στις 21/9/1951, η επόμενη ήττα του ήρθε ξανά από τον συμπολίτη ΟΣΦΠ (ήττα 5–4), 13 χρόνια παρά έναν μήνα μετά, στις 7/8/1964, μετά από 115 αήττητους εγχώριους αγώνες και 4.703 ημέρες.21/9/1951 ΟΣΦΠ 2–1 ΕΟΦΠΦ 7/8/1964 ΟΣΦΠ 5–4 ΕΟΦΠΦ Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι το Κύπελλο Ελλάδος διεκόπη το 1958 και επανεκκίνησε το 1984. Τα ρεκόρ αυτά του έχουν προσδώσει τον τίτλο του «Αυτοκράτορα». 

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Εθνικός ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που μετείχε στους «8» και τους «4» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Το 1966–67 έφτασε στην ημιτελική φάση (οκτώ ομάδες σε δύο ομίλους των τεσσάρων) ενώ το 1980–81, αγωνίστηκε στην τελική φάση (όμιλος τεσσάρων ομάδων) του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Ντουμπρόβνικ της Γιουγκοσλαβίας. Επίσης, πέραν του 1966–67, μετρά άλλες οκτώ συμμετοχές στους «8» της διοργάνωσης. 

Μεγαλύτερη προσωπικότητα στην ιστορία του τμήματος, αποτελεί ο κολυμβητής, υδατοσφαιριστής, προπονητής και μετέπειτα πρόεδρος του Ομίλου, ο “Πατριάρχης της Ελληνικής Υδατοσφαίρισης”, Ανδρέας Γαρύφαλλος.

 Ιστορία 
αριστερά|μικρογραφία|148x148εσ|Επετειακό σήμα Εθνικού για τα 100 χρόνια ζωής του σωματείου
 Προπολεμική περίοδος και πρώτα μεταπολεμικά χρόνια (1925–1947) 
200px|thumb|left|Πρωταθλητής στο πόλο το 1926
Το πρώτο πρωτάθλημα του συλλόγου κατακτήθηκε το 1926 υπό τον ΣΕΓΑΣ με τον Εθνικό να το κατακτά αήττητος με τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς κόντρα στον Ν.Ο. Καστέλλας, Ηρακλή Θεσσαλονίκης, Άρη Θεσσαλονίκης και Πανιώνιο Σμύρνης.

Το 1927 στις 31/07, ο Εθνικός ηττάται στον τελικό από τον Ολυμπιακό με 3–2 σε έναν αγώνα που έκανε ένσταση για εκπρόθεσμο γκολ του αντιπάλου του που οδήγησε στην παράταση του αγώνα. Ο διαιτητής ακύρωσε την αναμέτρηση καθώς οι χρονομέτρες είχαν προσπαθήσει να τον ενημερώσουν για το τέλος του αγώνα (μάλιστα τότε το σκορ ήταν 2–1 υπέρ του Εθνικού). Ορίζεται επαναληπτικός αγώνας για τις 03/08 αλλά δεν διεξάγεται ποτέ. Μετά από μέρες και συνεδριάσεις του αθλητικού τμήματος του ΣΕΓΑΣ με τις δύο ομάδες, ορίζεται να γίνει επαναληπτικός αγώνας στις 16/08.11/8/1927, Εφημερίδα Βραδυνή  Τελικά ούτε ο αγώνας αυτός θα πραγματοποιηθεί αφού ο Ολυμπιακός εμμένει στην άποψη του πως κέρδισε τον αγώνα άρα πρέπει να ανακηρυχθεί πρωταθλητής ενώ η πλευρά του Εθνικού εφόσον δεν της δίνεται ο τίτλος μιας και θεωρεί ότι ο αγώνας είχε λήξει πριν ισοφαρίσει ο Ολυμπιακός, δέχτηκε να παίξει αγώνα μπαράζ. Στις 16/08 πραγματοποιείται συμβούλιο, όπου το Δ.Σ. του ΣΕΓΑΣ ακυρώνοντας την απόφαση του διαιτητή για ακύρωση του αγώνα στις 31/07, 3–2, ανακηρύσσει χωρίς αγώνα μπαράζ πρωταθλητή τον Ολυμπιακό στηριζόμενη στον αρχικό αγώνα.14/8/1927, Εφημερίδα Βραδυνή18/8/1927, Εφημερίδες Εμπρός και Έθνος 

Το πρώτο πρωτάθλημα μετά την ίδρυση της Κ.Ο.Ε. ήρθε το 1931 με τον Εθνικό να το κατακτά και πάλι αήττητος νικώντας στον τελικό τον τότε τρεις συνεχόμενες φορές πρωταθλητή Άρη με 1–0. Η ομάδα του 1931 αποτελούνταν από τους Πετρούτσο, Δέδε, Περδίκη, Μαυρογεώργο, Μακρή, Στεφόπουλο, Χατζηγεωργίου. Κορυφαίος παίκτης της ομάδας υπήρξε ο Πετρούτσος, από τους κορυφαίους προπολεμικούς κολυμβητές μαζί με τον Ζωγράφο του Άρη και τον Προβατόπουλο του Ολυμπιακού. Ο Εθνικός στην πορεία του προς τον τελικό κέρδισε τον Π.Α.Ο.Κ. (6–0), τον Ηρακλή Θεσ. (3–1) και την Πάτρα στον ημιτελικό (3–0).

Το 1932, ο Εθνικός δεν θα μπορέσει να υπερασπιστεί τον τίτλο του αφού η ομοσπονδία θα αποβάλλει τον Εθνικό και τον Ολυμπιακό από το πρωτάθλημα λόγω μεγάλων επεισοδίων στο μεταξύ τους αγώνα.

Το 1933 και το 1934 θα χάσει τον τίτλο στον τελικό από τον Ολυμπιακό (4–2 και τις δύο χρονιές) ενώ το 1935 δεν θα μετάσχει στους αγώνες στη Μυτιλήνη λόγω τιμωρίας του από την ΕΚΟΦ για την μη διεξαγωγή του μπαράζ με τον Ολυμπιακό για το τελικό εισιτήριο.

Το 1936 και το 1938 θα χάσει από τον Ολυμπιακό και θα αποκλειστεί από τη συνέχεια (τότε το πρωτάθλημα ήταν νοκ άουτ).

Το 1937 θα βγει ξανά δεύτερος χάνοντας 3–2 με ανατροπή στον τελικό από τον Ν.Ο. Πατρών Ο Εθνικός προηγούνταν στο ημίχρονο με 1–0. 

Το 1940 θα ηττηθεί από τον Κ.Ο. Πειραιά (1–0) στον πρώτο αγώνα και θα αποκλειστεί.  

Τα έτη 1945 και 1946 θα καταταγεί τρίτος. Το μεν 1945 θα αποκλειστεί έπειτα από την ήττα του (4–1) από τον Ολυμπιακό ενώ το 1946 θα χάσει με 4–2 από τον Ολυμπιακό και 3–2 από τη πρωταθλήτρια Πάτρα.

 Τρίτο πρωτάθλημα, εποχή Ανδρέα Γαρύφαλλου και δυναστεία (1948–1990) 

 Εποχή Ανδρέα Γαρύφαλλου, 13 χρόνια χωρίς ήττα στην Ελλάδα, 18 συνεχόμενα πρωταθλήματα και συμμετοχή στις «8 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης» (1948–1970) 
Το τρίτο πρωτάθλημα ήρθε 17 χρόνια μετά το δεύτερο, το 1948, με τον Εθνικό να το κατακτά αήττητος (νίκες επί Πάτρας (5–0), Άρη (1–0), Ολυμπιακού (5–1), Ν.Α.Ο. Κέρκυρας (5–0), Ν.Ο. Χαλκίδας (7–2) και ισοπαλία κόντρα στον Ν.Ο. Μυτιλήνης, 2–2). Προπονητής της ομάδας ήταν ο Τάκης Σακελλαρίου ο οποίος έπαιξε ένα μοντέρνο και γρήγορο πόλο σε αντίθεση με τους Ολυμπιακό και Ν.Ο. Πατρών που έπαιζαν ένα πιο σκληρό και στατικό πόλο. 

Το 1949, ο Εθνικός θα χάσει το πρωτάθλημα εξαιτίας μιας ισοπαλίας με το Παλαιό Φάληρο και της ήττας του από τον Ολυμπιακό με 3–1 σε έναν αγώνα όπου έπαιξε χωρίς το μεγάλο όπλο του, τον Ανδρέα Γαρύφαλλο λόγω τραυματισμού.

Το 1950 θα χάσει από Πάτρα και Ολυμπιακό τερματίζοντας τρίτος. 
μικρογραφία|269x269εσ|Λάβαρο τμήματος υδατοσφαίρισης Εθνικού Πειραιώς όπως υπάρχει στα γραφεία του σωματείου, στην Καστέλλα
Το 1951 θα χάσει τον τίτλο εξαιτίας της ήττας του από τον Ολυμπιακό με 2–1 ενώ το 1952 βρέθηκε πολύ κοντά στον τίτλο αλλά η νίκη του Ολυμπιακού με 3–2 επί της Πάτρας σε συνδυασμό με την ισοπαλία του Εθνικού με τους Πατρινούς (2–2) και την «αυτοκτονία» του Εθνικού στον αγώνα με τον συντοπίτη του (3–3) ενώ προηγούνταν στο ημίχρονο με 2–0, θα οδηγήσει τον τίτλο στους «ερυθρόλευκους».

Την επόμενη περίοδο ο Εθνικός θα κατακτήσει αήττητος το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια, πετυχαίνοντας 4 νίκες και 1 ισοπαλία σε 5 παιχνίδια (3–3 με το Π. Φάληρο, νίκη επί της Μυτιλήνης, νίκη 10–1 επί του Αχιλλέα Πατρών, 10–3 επί του Άρη και 5–1 επί του Ολυμπιακού στις 18/9/1953 μπροστά σε κοινό 5.000 θεατών στο ολυμπιακό κολυμβητήριο του Ζαππείου). 

Το 1953 ξεκίνησε η κυριαρχία του Εθνικού, μία από τις μεγαλύτερες αν όχι η μεγαλύτερη στα ομαδικά αθλήματα. Έχει το απόλυτο σερί πρωταθλημάτων από το 1953 ως το 1970 (18 συνεχόμενα και εκ των οποίων 16 αήττητα) και το δεύτερο μεγαλύτερο από το 1972 ως το 1985 (14 συνεχόμενα εκ των οποίων 9 αήττητα), ρεκόρ εντυπωσιακά και ακατάρριπτα μέχρι σήμερα. Από το 1953 μέχρι και το 1963, ο Εθνικός κατέκτησε 11 συνεχόμενα αήττητα πρωταθλήματα, ένα ρεκόρ που δεν έχει συμβεί σε άλλο ομαδικό άθλημα. Την περίοδο 1953 έως 1958 κατέκτησε έξι συνεχόμενα κύπελλα προτού διακοπεί ο θεσμός.

Την ίδια περίοδο πέτυχε έξι από τα οκτώ σερί αήττητα νταμπλ, γεγονός που αποτελεί ρεκόρ μέχρι σήμερα. Στους τρεις από τους έξι τελικούς κέρδισε τον Ολυμπιακό ενώ στους άλλους κέρδισε τον Άρη, τον Ν.Ο. Πατρών ενώ στον έναν υπήρξε τελική φάση με όμιλο τεσσάρων ομάδων. Οι τελικοί του 1953 και του 1957 κόντρα στον Ολυμπιακό κρίθηκαν στην παράταση ενώ το 1954 ο Εθνικός τον κέρδισε με το αναπάντεχο 12–0 παρόλο που ήταν κουρασμένος παίζοντας ημιτελικό σε αντίθεση με τον αντίπαλό του. Επίσης η δυναμικότητα των δύο ομάδων δεν δικαιολογούσε τόσο μεγάλη νίκη για το πόλο της εποχής (τότε η χρονική διάρκεια των αγώνων ήταν δύο δεκάλεπτα ημίχρονα). Ο τελικός του 1953 έχει μείνει στην ιστορία καθώς στη νίκη του Εθνικού με 5–4 επί του αιώνιου αντιπάλου του, ο Γαρύφαλλος είχε πετύχει και τα πέντε γκολ σε έναν τελικό που τελείωσε μετά από τρεις παρατάσεις και συνολικά 38 αγωνιστικά λεπτά. Το 1955 σε έναν τελικό όπου υπήρξαν επεισόδια μεταξύ παικτών, ο Άρης, που τότε ήταν ομάδα β' κατηγορίας, αποχώρησε έπειτα από 2 λεπτά με τον Εθνικό να κατακτά το κύπελλο με σκορ 1–0, το 1956 επικράτησε ισάριθμες νίκες σε όμιλο τελικής φάσης που μετείχαν οι Πάτρα (4–3), Π. Φάληρο (6–3) και Άρης (6–1) ενώ στο τελευταίο κύπελλο πριν τη διακοπή του θεσμού, νικά στον τελικό τον Ν.Ο. Πατρών με 5–2. 

Κατά τη δεκαετία του '50 ξεκίνησε ένα μεγάλο αήττητο σερί σε αγώνες εντός Ελλάδος, που κράτησε για 13 ολόκληρα χρόνια, κάτι που αποτελεί ρεκόρ μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, μετά την ήττα του με 2–1 στο πρωτάθλημα Ελλάδος από τον Ολυμπιακό στις 21 Σεπτεμβρίου του 1951, ηττήθηκε ξανά από τον ίδιο αντίπαλο στις 7 Αυγούστου του 1964 με 5–4 για την ίδια διοργάνωση. Ενδιάμεσα παρέμεινε αήττητος σε 115 αγώνες, όπου κέρδισε τους 110 ενώ 5 έληξαν ισόπαλοι. Η τελευταία ισοπαλία σημειώθηκε σε αγώνα με τον Ολυμπιακό στις 19 Σεπτεμβρίου του 1960.

Οι 115 συνεχόμενοι αήττητοι αγώνες στην Ελλάδα ήταν:
Α/ΑΗμερομηνίαΑποτέλεσμαΑντίπαλοςΘεσμός122/9/19516–4ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος223/9/19512–2ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος36/8/19525–1Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου418/9/19522–2ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος519/9/19524–3ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος620/9/19524–2ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος721/9/19525–2Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος822/9/19523–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος92/8/19538–0ΝΟ ΧαλκίδαςΚύπελλο Ελλάδος1015/8/19536–1Άρης ΘεσσαλονίκηςΚύπελλο Ελλάδος1120/8/19534–1Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου1226/8/19539–0ΕΓΟ ΗρακλείουΗμιτελικός Κυπέλλου Ελλάδος1327/8/19535–4 παρ.(3–3)Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Κυπέλλου Ελλάδος1417/9/195310–3Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος1518/9/19535–1Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος1619/9/19532–0(α.α, δεν προσήλθε)ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος1719/9/19533–3ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος1820/9/195310–1Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος1918/8/19545–3 παρ.(2–2)ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Κέντρου2019/8/19544–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου215/9/19548–2Αχιλλέας ΠατρώνΚύπελλο Ελλάδος228/9/19546–2ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΚύπελλο Ελλάδος239/9/195412–0Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Κυπέλλου Ελλάδος2415/9/19545–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος2516/9/19545–4ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος2617/9/195410–0Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος2718/9/19549–2ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος2819/9/19542–0(α.α, δεν προσήλθε)Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος2914/8/195512–3ΝΟ ΜυτιλήνηςΚύπελλο Ελλάδος3023/8/195510–1Εθνικός ΑθηνώνΠρωτάθλημα Κέντρου3124/8/19557–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου3231/8/19556–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΚύπελλο Ελλάδος331/9/19551–0(διεκόπη εις βάρος Άρη)Άρης ΘεσσαλονίκηςΤελικός Κυπέλλου Ελλάδος3414/9/19554–1ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος3516/9/19556–1Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος3617/9/19556–3ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος3717/9/19557–1Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος3818/9/19554–2ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος3925/7/19562–0(α.α, δεν προσήλθε)Ν.Ο. ΧαλκίδοςΚύπελλο Ελλάδος407/8/19568–2ΕΓΟ ΗρακλείουΚύπελλο Ελλάδος4115/8/19567–1Εθνικός ΑθηνώνΗμιτελικός Πρωτάθλημα Κέντρου 4217/8/19565–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου4322/8/19566–1Άρης ΘεσσαλονίκηςΚύπελλο Ελλάδος4423/8/19566–3ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΚύπελλο Ελλάδος4524/8/19564–3ΝΟ ΠατρώνΚύπελλο Ελλάδος4610/9/19569–1Εθνικός ΑθηνώνΠρωτάθλημα Ελλάδος4712/9/19566–0ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος4813/9/19567–0ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος4914/9/19565–1Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος5015/9/19564–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος5116/9/19563–2ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος5228/7/19574–2Αχιλλέας ΠατρώνΚύπελλο Ελλάδος5316/8/19574–1ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Κέντρου5417/8/19574–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου556/9/19579–4ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΗμιτελικός Κυπέλλου Ελλάδος568/9/19576–4 παρ.(4–4)Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Κυπέλλου Ελλάδος5719/9/195710–1ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος5820/9/19576–1Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος5921/9/19576–2ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος6022/9/19579–1ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος6110/9/195810–5Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος6211/9/19589–1ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος6312/9/19588–2Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος6414/9/19586–5Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος6514/9/19586–2ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος6617/9/19582–0(α.α, δεν προσήλθε)Άρης ή Αχιλλέας ΠατρώνΗμιτελικός Κυπέλλου Ελλάδος6718/9/19585–2ΝΟ ΠατρώνΤελικός Κυπέλλου Ελλάδος6819/8/195911–0Εθνικός ΑθηνώνΠρωτάθλημα Κέντρου6920/8/19596–4Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου709/9/195911–4ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος7110/9/195911–4Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος7211/9/19596–1ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος7311/9/19597–2Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος7412/9/19595–1Ν.Ο. ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος7513/9/19594–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος7619/8/19604–4Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου7726/8/19603–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΕπαναληπτικός Τελικός Πρωτάθλημα Κέντρου7814/9/196011–1Αχιλλέας ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος7915/9/19606–4ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος8016/9/196011–1Άρης ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος8117/9/19603–2ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος8218/9/19604–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος8317/8/19611–1διεκόπη εις βάρος  ΟΣΦΠΟλυμπιακός ΠειραιώςΗμιτελικός Πρωτάθλημα Κέντρου8418/8/196110–1ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου8513/9/196113–2ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος8614/9/19618–1ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος8715/9/19615–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος8816/9/196110–5ΠατραϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος8917/9/19616–5Ν.Ο. ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος908/8/196210–0ΠαναθηναϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος919/8/196211–0ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος9210/8/19624–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος9311/8/19626–5ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος9412/8/196211–3ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος9521/8/19627–0ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Κέντρου9622/8/19624–3 παρ.(3–3)Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου975/9/196210–2ΠαναθηναϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος986/9/196210–0ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος997/9/19624–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος1008/9/19625–3ΝΟ ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος1019/9/19627–5ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΠρωτάθλημα Ελλάδος10219/7/19634–2Ολυμπιακός ΠειραιώςΤελικός Πρωτάθλημα Κέντρου1037/8/19639–3ΠαναθηναϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος1048/8/19638–2ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος1059/8/196310–3Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος10610/8/19636–2Π.Α.Ο.Κ. ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος10711/8/19636–4Ν.Ο. ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος10810/9/19638–1Π.Α.Ο.Κ. ΘεσσαλονίκηςΠρωτάθλημα Ελλάδος10911/9/19637–4Ολυμπιακός ΠειραιώςΠρωτάθλημα Ελλάδος11013/9/19635–1Ν.Ο. ΠατρώνΠρωτάθλημα Ελλάδος11114/9/19638–2ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος11215/9/19636–3ΠαναθηναϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος11315/7/196410–0ΑΟ Παλαιού ΦαλήρουΗμιτελικός Πρωτάθλημα Κέντρου1145/8/19649–0ΠαναθηναϊκόςΠρωτάθλημα Ελλάδος1156/8/19646–0ΝΟ ΜυτιλήνηςΠρωτάθλημα Ελλάδος
Η ομάδα αυτή αποτελούνταν από τους Ανδρέα Γαρύφαλλο, Πέτρο Καλφαμανώλη, Μίμη Γεωργιάδη, Γιάννη Θυμαρά, Μανώλη Πατλάκα, Δημήτρη Κουράντη, Νίκο Λεκάκη, Καλομοίρη, Λεωνίδα Ανδρεάδη, Πέτρο Χατζηκυριακάκη, Παναγιώτη Χατζηκυριακάκη, Παναγιώτη Τακούση.

Το 1965, 1966 και 1967 θα κατακτήσει το πρωτάθλημα δίχως ήττα. Το 1966 θα κάνει το απόλυτο με 10 νίκες σε 10 αγώνες, το 1965 9 νίκες και μια ισοπαλία με τον ΟΣΦΠ (0–0) ενώ το 1967 θα κάνει 4 νίκες και 2 ισοπαλίες (3–3 με ΟΣΦΠ και ΠΑΟ) σε 6 αγώνες.

Στις 7/8/1968, ακριβώς τέσσερα χρόνια και 34 συνεχόμενους αήττητους αγώνες μετά την τελευταία του ήττα στην Ελλάδα, χάνει ξανά από τον Ολυμπιακό στον πρώτο γύρο (7–6) αλλά τον κερδίζει στον δεύτερο (7–5, με πέντε τέρματα του Γαρύφαλλου) ώστε να κατακτήσει το πρωτάθλημα στην καλύτερη διαφορά τερμάτων. Το πρωτάθλημα θα κρινόταν στους αγώνες των δύο πειραϊκών ομάδων με τον ΝΟΠ στον δεύτερο γύρο. Ο ΟΣΦΠ θα νικήσει δύσκολα 9–7 ενώ ο Εθνικός θα επικρατήσει με 11–3. Στον πρώτο γύρο ο ΟΣΦΠ είχε επικρατήσει της Πάτρας με 3–2 ενώ ο Εθνικός με 5–4. Μάλιστα εκείνη τη σεζόν ο ΠΑΟ θα αποχωρήσει από το πρωτάθλημα στον δεύτερο γύρο και θα χάσει από ΟΣΦΠ και Εθνικό με 5–0 στα χαρτιά. Οι αγώνες του πρώτου γύρου είχαν πραγματοποιηθεί με τον ΟΣΦΠ να επικρατεί του ΠΑΟ με 10–3 και ο Εθνικός με 6–0. Στον δεύτερο γύρο ο Εθνικός θα συντρίψει τον ΠΑΟ με 16–0 αλλά θα κατοχυρωθεί η νίκη του ως 5–0 στα χαρτιά (το ίδιο θα συμβεί και με τη νίκη του ΟΣΦΠ επί του ΠΑΟ). Στο τέλος του πρωταθλήματος, ο Ανδρέας Γαρύφαλλος αποσύρεται από υδατοσφαιριστής και συνεχίζει το έργο του στην ελληνική υδατοσφαίριση από το πόστο του προπονητή.

Στο πρωτάθλημα του 1969, σύμφωνα με τον τύπο της εποχής, ο τελικός μεταξύ Ολυμπιακού και Εθνικού δεν έγινε ποτέ διότι ο Ολυμπιακός δεν αγωνίστηκε εξαιτίας του θανάτου του προέδρου του Κώστα Μπουζάκη. Οι δύο ομάδες συμφώνησαν και αναδείχθηκαν «συμπρωταθληταί» (είχαν τέσσερις νίκες σε πέντε αγώνες ενώ το μεταξύ τους ντέρμπι έληξε 2–2), ενώ στη συνέχεια έγινε κλήρωση μεταξύ των δύο για τον καθορισμό της ομάδας που θα αγωνιζόταν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών, ο οποίος τελικά ήταν ο Ολυμπιακός.

Το 1970 θα κατακτήσει το πρωτάθλημα αήττητος μόνο μια ισοπαλία με τον ΟΣΦΠ στον πρώτο γύρο. Αυτό ήταν το 18ο σερί πρωτάθλημα και τελευταίο προτού διακόψει το σερί ο Ολυμπιακός. Από το 1953 έως το 1970 το ρεκόρ σε αγώνες πρωταθλήματος ήταν 115 νίκες, 6 ισοπαλίες και 2 ήττες.

 Κορύφωση της αντιπαλότητας με τον ΟΣΦΠ (1971–1979) 
Το 1971, η ομάδα θα χάσει τον τίτλο για πρώτη φορά από το 1952 εξαιτίας της ήττας από τον Ολυμπιακό στο δεύτερο αγώνα μπαράζ (2–1). Παρόλα αυτά θα συνεχίσει ένα νέο σερί πρωταθλημάτων από το 1972 μέχρι και το 1985. Στο διάστημα αυτό θα κερδίσει αήττητος τα πρωταθλήματα του 1974, 1975, 1976 και 1979. Μάλιστα έχτισε ένα νέο σερί σχεδόν τεσσάρων ετών χωρίς ήττα αφού από την 15/7/1973 έως και την ήττα του στις 5/6/1977, έμεινε αήττητος σε 47 συνεχόμενους αγώνες πρωταθλήματος. 

Μάλιστα από τις 28 Ιουλίου 1978 και την ήττα 5–4 από τον ΟΣΦΠ μέχρι την ήττα του στις 5 Ιουνίου του 1990 με 10–9 ξανά από τον ΟΣΦΠ, ο Εθνικός ήταν αήττητος απέναντι στον συμπολίτη Ολυμπιακό σε 29 συνεχόμενους αγώνες (πρωταθλήματος και κυπέλλου, τελευταία ισοπαλία να έρχεται στις 26 Μαΐου του 1979, 4–4) ενώ την 1 Σεπτεμβρίου του 1982 κέρδισε στο πλαίσιο του δεύτερου γύρου του πρωταθλήματος τον Ολυμπιακό με 13–0 (σε 28 αγωνιστικά λεπτά) στο κολυμβητήριο της Νίκαιας ενώ στον πρώτο γύρο του 1985 και στον δεύτερο του 1986, θα επικρατήσει με το ευρύ 17–6.  Από το 1950 μέχρι και το 1990 σε διάστημα 41 χρόνων, ο Εθνικός έχασε από τον Ολυμπιακό 11 φορές (1950, 1951, 1964, 1968, 1971 δύο φορές, 1972, 1973, 1977, 1978, 1990) ενώ γενικά στο ίδιο διάστημα γνώρισε άλλες 14 ήττες πρωταθλήματος από τους υπόλοιπους αντιπάλους (6 από τη Βουλιαγμένη, 5 από τη Γλυφάδα, 1 από την Πάτρα, 1 από τη Χίο και 1 από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης).   

 Κυρίαρχη δεκαετία, πρώτη ελληνική ομάδα σε τελική φάση Κυπέλλου Πρωταθλητριών (1980–1989) 
Τη δεκαετία του '80, ο Εθνικός είχε ως αντίπαλο δέος τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας αφού ο Ολυμπιακός είχε χάσει τη δυναμική των προηγούμενων δεκαετιών. 

Στο πρωτάθλημα του 1980, το τελευταίο με χρονική διάρκεια 20 λεπτών, ο Εθνικός θα σπάσει κάθε ρεκόρ παραγωγικότητας από άλλη αντίστοιχη περίοδο. Θα σκοράρει 203 τέρματα και θα δεχθεί 34 τέρματα πετυχαίνοντας 17 νίκες σε 18 αγώνες και γνωρίζοντας την ήττα μόνο από τη Γλυφάδα που ήταν η πρώτη ήττα του από ομάδα πλην του Ολυμπιακού από το 1950 όταν και η Πάτρα τον κέρδισε. Επίσης είχε από το 1967 να μην κερδίσει αγώνα με ομάδα άλλη του Ολυμπιακού (3–3 με Παναθηναϊκό). Επίσης είχε 4 αγώνες στους οποίους δε δέχθηκε τέρμα (Εθνικός 11–0 Βόλος, Εθνικός 7–0 Παναθηναϊκός, Εθνικός 13–0 Χίος, Εθνικός 12–0 Μυτιλήνη) και άλλους 8 που δέχθηκε μόνο 1 γκολ (Εθνικός 5–1 Γλυφάδα, Εθνικός 10–1 Καλαμάκι, Εθνικός 15–1 Πάτρα, Εθνικός 12–1 Παλαιό Φάληρο, Εθνικός 14–1 Μυτιλήνη, Εθνικός 13–1 Καλαμάκι, Εθνικός 18–1 Παλαιό Φάληρο, Εθνικός 15–1 Πάτρα), δείγμα της φοβερής αμυντικής λειτουργίας και του τερματοφύλακα, Δημήτρη Κώνστα. Το φθινόπωρο του 1980 θα καταφέρει να προκριθεί έπειτα από δύο προκριματικούς ομίλους στην τελική φάση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στην πρώτη προκριματική φάση που διεξήχθη στο Ζάππειο (διοργανωτής ο Εθνικός), η πειραϊκή ομάδα προκρίθηκε μαζί με την εν ενεργεία πρωταθλήτρια Ευρώπης, Βάσας (4–4, 26/10/1980) του Τάμας Φάραγκο (κορυφαίου πολίστα όλων των εποχών) αποκλείοντας την πρωταθλήτρια Σοβ. Ένωσης, MGU Μόσχας (5–4, 25/10/1980). Στη συνέχεια στη φάση των «8», μετέβη στο Βερολίνο όπου μαζί με τη διοργανώτρια του ομίλου, Σπάνταου, προκρίθηκε στη τελική φάση του Ντουμπρόβνικ. Στο Βερολίνο ο Εθνικός επικράτησε της ολλανδικής Ντε Ρόμπεν (6–4) και ΣΚΚ Στοκχόλμης (12–4) γνωρίζοντας την ήττα από τη Σπάνταου με 5–4. 

 Κύπελλο Πρωταθλητριών 1980–81 
ΗμερομηνίαΑγώναςΣκορΦάση, ΤόποςΣκόρερ Εθνικού25/10/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – MGU Μόσχας 5–4Α' Φάση, ΖάππειοΣιταρένιος 3, Αρώνης, Ιωσηφίδης26/10/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ –  Βάσας 4–4Α' Φάση, ΖάππειοΣιταρένιος, Θ. Καραλόγος, Σταθάκης14/11/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – ΣΚΚ Στοκχόλμης 12–4Β' Φάση, Βερολίνο;15/11/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – Ντε Ρόμπεν 6–4Β' Φάση, ΒερολίνοΑρώνης 3, Ιωσηφίδης, Σιταρένιος, Γ. Γαρύφαλλος16/11/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – Σπάνταου 4–5Β' Φάση, ΒερολίνοΑρώνης 2, Γ. Γαρύφαλλος 25/12/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – Βάσας 4–4Τελική Φάση, ΝτουμπρόβνικΘ. Καραλόγος, Σταθάκης, Γ. Γαρύφαλλος, Αρώνης6/12/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – Γιουγκ Ντουμπρόβνικ 6–9Τελική Φάση, ΝτουμπρόβνικΣταθάκης 3, Αρώνης 2, Σιταρένιος7/12/1980 Εθνικός ΟΦΠΦ – Σπάνταου 5–7Τελική Φάση, ΝτουμπρόβνικΣιταρένιος 2, Αρώνης, Σταθάκης, Ιωσηφίδης
Το 1981 την πρώτη χρονιά που αυξήθηκε η χρονική διάρκεια των αγώνων από 20 σε 28 λεπτά (τέσσερις επτάλεπτες περίοδοι, αντί για τέσσερα πεντάλεπτα που ίσχυαν), ο Εθνικός θα διασύρει τους περισσότερους αντιπάλους του με εξαίρεση τη Γλυφάδα. Ενδεικτικές είναι οι νίκες με 11–3 και 11–5 επί του Ολυμπιακού, 13–3 και 12–4 του Παναθηναϊκού, 20–4 και 19–5 επί της Πάτρας, 21–0 και 13–1 του Παλαιού Φαλήρου, 22–1 και 15–4 της Χίου, 19–2 και 23–0 της Βουλιαγμένης, το Βόλο με 17–5 και 20–3, τον Ε.Ν.Ο. Αιγυπτιωτών με 14–1 και 17–4 έχοντας 16,06 τέρματα μέσο όρο ανά αγώνα (υψηλότερη επίδοση του όλων των εποχών). Το 1982 επικρατεί τη Γλυφάδας με 9–5 και 10–7, του Ολυμπιακού με 9–2 και 13–0, της Πάτρας με 20–2 και 16–6, της Βουλιαγμένης με 15–3 και 15–7, του Παναθηναϊκού με 14–7 και 9–4, του ΠΑΟΚ με 17–5 και 16–4, του Βόλου με 22–4 και 19–7, της Κέρκυρας με 19–4 και της Χίου με 14–6 και 15–7. 

Μέσα στη δεκαετία του '80, ο Εθνικός κατάφερε να παραμείνει αήττητος στα πλαίσια του πρωταθλήματος Ελλάδας για σχεδόν έξι χρόνια και 101 συνεχόμενους αγώνες πρωταθλήματος ενώ συμπεριλαμβανομένων και αγώνων κυπέλλου των περιόδων 1984, 1985, σε σύνολο 110 αγώνων. Συγκεκριμένα μετά την ήττα του την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος του 1980 από τη Γλυφάδα με 3–5 στις 27 Σεπτεμβρίου του 1980, ηττήθηκε ξανά στις 10 Μαΐου του 1986 από τη Βουλιαγμένη με 7–8 σε ένα παιχνίδι που ο Εθνικός κατέθεσε ένσταση για εκπρόθεσμο γκολ της Βουλιαγμένης. Ενδιάμεσα κατέκτησε 5 συνεχόμενα αήττητα πρωταθλήματα (1981, 1982, 1983, 1984 και 1985) και δύο κύπελλα (1984, 1985) στην επανεκκίνηση του θεσμού, ενώ από τους 110 συνεχόμενους αγώνες χωρίς ήττα κέρδισε στους 109 και έφερε μία ισοπαλία. Από τις 109 νίκες σε πρωτάθλημα και κύπελλο, οι 91 ήταν συνεχόμενες, καθώς μετά την ήττα του από τη Γλυφάδα το 1980 ο επόμενος αγώνας στον οποίο δεν αναδείχθηκε νικητής ήταν η ισοπαλία 6–6 εναντίον της ίδιας ομάδας στις 24 Αυγούστου του 1985.  

Η ήττα αυτή του 1986 από τη Βουλιαγμένη του στέρησε και τον τίτλο για πρώτη φορά μετά από 14 χρόνια, και σήμανε το τέλος της χρυσής εποχής του «αυτοκράτορα», καθώς έκτοτε έχει κατακτήσει μόλις τρία πρωταθλήματα (1988, 1994, 2006) και τέσσερα κύπελλα (1988, 1991, 2000, 2005). Το 1986–87 έχουν φύγει όλοι οι έμπειροι παίκτες  της προηγούμενης δεκαετίας και αγωνίζεται με τους νεοαποκτηθείς Σαμαρτζίδη, Καϊάφα, Πάτρα ενώ ο Αρώνης όπως και το 1986 θα αγωνιστεί σε επιλεγμένα παιχνίδια λόγω υποχρεώσεων με τις σπουδές του στις ΗΠΑ. Το 1987–88 ήρθε το τελευταίο αήττητο πρωτάθλημα με τον Εθνικό να κυριαρχεί επί της Γλυφάδας παίρνοντας την πρώτη θέση στην κανονική διάρκεια και άρα το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς. Τελικά θα χρειαστεί μονάχα ένας αγώνας για να φτάσει ο Εθνικός στο όριο των πέντε πόντων ,με τον Εθνικό να κερδίζει τον τελικό και με συνδυασμό την νίκη και την ισοπαλία του από την κανονική διάρκεια κόντρα στη Γλυφάδα να παίρνει σχετικά άνετα τον τίτλο. Την επομένη από την κατάκτηση του πρωταθλήματος, κερδίζει και το κύπελλο στο Ιλίσιο κολυμβητήριο κόντρα στη Βουλιαγμένη χάρη σε μια μεγάλη εμφάνιση του αειθαλή Αρώνη που όμως στο τέλος της χρονιάς αποχωρεί αλλάζοντας ομάδα αλλά όχι πόλη.  

Το 1988–89 παρά το γεγονός ότι τερμάτισε πρώτος στην καν. διάρκεια (σε ισοβαθμία με τη Γλυφάδα), θα χάσει στον πρώτο τελικό από τη Γλυφάδα στην έδρα του και έτσι θα «αυτοκτονήσει» όπως το 1986.

Χαρακτηριστικό της δυναστείας του Εθνικού αποτελεί το γεγονός ότι μέχρι το 2008, ο Εθνικός ήταν η ομάδα με τα περισσότερα πρωταθλήματα Ελλάδος σε ένα ομαδικό άθλημα στην Ελλάδα (ποδόσφαιρο, μπάσκετ, πόλο, βόλεϊ. χάντμπολ).

Οι 101 αήττητοι αγώνες (100–1–0) πρωταθλήματος Ελλάδος (τέρματα 1.423–533) ήταν με αλφαβητική σειρά αντίπαλης ομάδας:
Α/ΑΑντίπαλοςΣεζόνΓύροςΣκορ1ΑΝΟ Γλυφάδας1981Α'12–32Β'10–631982Α'9–54Β'10–751983Α'4–36Β'7–371984Α'8–68Β'7–491985Α'12–210Β'6–611ΑΟ Παλαιού Φαλήρου1980Β'12–1121981Α'21–013Β'13–114Άρης Θεσσαλονίκης1983Α'17–815Β'17–13161985Α'8–217Β'8–7181986Α'9–319Άρης Νίκαιας1985Α'29–620Β'22–621ΕΝΟ Αιγυπτιωτών1981Α'14–122Β'17–4231983Α'15–524Β'10–5251984Α'13–626Β'14–9271985Α'13–628Β'16–7291986Α'17–530Ηρακλής Θεσσαλονίκης1986Α'17–431ΝΑΟ Κέρκυρας1982Α'19–432Β'12–6331984Α'16–1034Β'9–5351985Α'14–1036Β'14–1037ΝΟ Βόλου – Αργοναύτες1981Α'17–538Β'20–3391982Α'22–440Β'19–7411984Α'16–542Β'22–10431985Α'18–744Β'5–0*45ΝΟ Βουλιαγμένης1981Α'19–246Β'23–0471982Α'15–348Β'15–7491983Α'15–650Β'10–5511984Α'13–552Β'7–2531985Α'17–1054Β'11–955ΝΟ Πατρών1981Α'19–556Β'20–4571982Α'20–258Β'16–6591983Α'11–560Β'10–5611984Α'19–762Β'14–7631985Α'17–764Β'15–11651986Α'17–766ΝΟ Χίου1981Α'22–167Β'15–4681982Α'15–769Β'14–6701983Α'16–471Β'16–6721984Α'16–873Β'12–8741985Α'11–475Β'16–10761986Α'14–577Ολυμπιακός Πειραιώς1981Α'11–578Β'11–3791982Α'9–280Β'13–0811983Α'11–682Β'14–8831984Α'14–684Β'8–4851985Α'17–686Β'13–1087Παναθηναϊκός1981Α'12–488Β'13–3891982Α'14–790Β'9–4911983Α'11–392Β'12–4931984Α'11–494Β'10–6951985Α'10–696Β'19–997ΠΑΟΚ1982Α'17–598Β'16–4991983Α'16–4100Β'17–61011986Α'16–6
Ο αγώνας με το Βόλο το 1985 έληξε 5–0 υπέρ του Εθνικού άνευ αγώνα. Μεγαλύτερη νίκη ήταν οι νίκες επί του Άρη Νίκαιας με 29–6, κολυμβητήριο Νίκαιας στις 30 Μαρτίου 1985 (τότε ρεκόρ παραγωγικότητας τα 29 γκολ) και επί της Βουλιαγμένης στις 24 Ιουνίου 1981 με 23–0 στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Ζαππείου. Τα 29 γκολ απέναντι στον Άρη Νίκαιας ήταν μέχρι τη σεζόν 2012–13 (ΝΟΠ 4–31 ΠΑΟ) η μεγαλύτερη παραγωγικότητα σε αγώνα πόλο.
 Μεταβατική περίοδος, 11ο κύπελλο, 37ο πρωτάθλημα, χαμός Σαμαρτζίδη, διετία κρίσης ('97–'98) και κυπελλούχος στη Νίκαια (1990–2002) 
Το 1989–90 ο Εθνικός θα προβληματίσει στην κανονική διάρκεια και παρά το γεγονός ότι τερματίζει δεύτερος όπως και το 1987, θα χάσει ήδη τρεις φορές (από Γλυφάδα, Χίο και Ολυμπιακό). Στην πρώτη φάση των πλέι-οφ θα χάσει από τον Ηρακλή (που έπαιξε πλέι-άουτ) μέσα στον Πειραιά αλλά θα πάρει την πρόκριση για τα ημιτελικά όπου παρά το γεγονός ότι είχε κερδίσει δύο φορές τη Βουλιαγμένη στην καν. διάρκεια, δεν θα μπορέσει να πάρει την ισοπαλία για να προκριθεί στους τελικούς και έτσι θα χάσει τρία συνεχόμενα παιχνίδια (τα δύο ως γηπεδούχος) από την ομάδα του Λαιμού και για πρώτη φορά από το 1951 θα τερματίσει τρίτος.  

Το 1990–91, ο Εθνικός θα επιστρέψει σε τίτλο κατακτώντας ως αουτσάιντερ το κύπελλο επικρατώντας του ΑΝΟΓ με 10–7 που διεξήχθη στο ΟΑΚΑ ενώ στο πρωτάθλημα κατετάγη τέταρτος (καν. διάρκεια και φάιναλ φορ) πίσω από ΝΟΒ, ΑΝΟΓ και ΟΣΦΠ. 

Το 1991–92 θα τερματίσει δεύτερος πίσω από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό σε μια σεζόν που ο Εθνικός δεν ξεκίνησε καλά αλλά βρήκε τα πατήματά του προς το τέλος της περιόδου και ειδικά στη φάση του φάιναλ φορ που μετείχαν οι τέσσερις καλύτερες ομάδες. Κέρδισε στην τελική φάση δις τη Βουλιαγμένη και μια φορά τον Ολυμπιακό.

Το 1992–93 θα τερματίσει τρίτος σε κανονική διάρκεια και τελική φάση μη μπορώντας όμως να διεκδικήσει το πρωτάθλημα από τους Ολυμπιακό και Βουλιαγμένη που ήταν ανώτερες.

Το 1993–94, ο Εθνικός με προπονητή τον Λίνο Ρεπέτο για λίγο στην αρχή και τον Κυριάκο Ιωσηφίδη σχεδόν σε όλη τη σεζόν, κατέκτησε την πρώτη θέση στη κανονική περίοδο με απολογισμό 17 νίκες. 4 ισοπαλίες και 1 ήττα κάνοντας την καλύτερη κανονική περίοδο από το 1988–89. Στα πλέυ-οφς αντιμετωπίζει στην προημιτελική φάση τον Ηρακλή και τον κερδίζει με 2–0 νίκες, στην ημιτελική φάση τον Ν.Ο. Πατρών που τον αποκλείει με 2–0 νίκες (15–6 στην Πάτρα, 9–6 στον Πειραιά) και έπειτα αντιμετωπίζει με πλεονέκτημα έδρας τον Ολυμπιακό. Στους αγώνες κανονικής περιόδου, ο Εθνικός είχε επικρατήσει στον πρώτο γύρο ενώ στον δεύτερο το ντέρμπι είχε λήξει ισόπαλο. Στον πρώτο επεισοδιακό αγώνα που αποβλήθηκαν οκτώ παίκτες, ο Εθνικός κερδίζει με 11–10 χάρη σε ένα γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα από τον Μανούσο Βιζυράκη. Στον δεύτερο αγώνα ο Ολυμπιακός ισοφαρίζει τη σειρά (10–9) και στέλνει τη σειρά και τον τίτλο σε τρίτο και τελευταίο παιχνίδι. Εκεί ο Εθνικός προηγείται με 6–4 αλλά ο Ολυμπιακός αντέδρασε και έστειλε τον τελικό στην παράταση ενώ είχε δοκάρι τρία δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του αγώνα (8–8 καν. διάρκεια). Στην παράταση ο Ολυμπιακός θα σκοράρει με το Βλάχο και θα βρεθεί πολύ κοντά στον τίτλο αλλά 13 δευτερόλεπτα πριν λήξει η παράταση, ο Σαμαρτζίδης ευστοχεί σε πέναλτι και έτσι ο τελικός πηγαίνει στα πέναλτι. Ο Βολτυράκης των «ερυθρόλευκων» θα αποκρούσει δύο πέναλτι αλλά ο Πάτρας των «κυανόλευκων» τρία με ένα του Ολυμπιακού να βρίσκει στο δοκάρι. Ο Σαμαρτζίδης σκοράρει το τελευταίο πέναλτι της ομάδας του και δίνει το πρωτάθλημα δύο χρόνια πριν γίνει το μοιραίο δυστύχημα και χάσει τη ζωή του.

Το 1994–95 ο Εθνικός τερματίζει δεύτερος στην κανονική διάρκεια και φτάνει μέχρι τους τελικούς αποκλείοντας Χανιά και Γλυφάδα με 2–0 νίκες αλλά θα χάσει σε μια κλειστή σειρά τελικών το πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό. 

Το 1995–96 κερδίζει την τέταρτη θέση στην κανονική περίοδο και αποκλείεται από τη Βουλιαγμένη στους ημιτελικούς του πρωταθλήματος αλλά μένει αήττητος κόντρα στον «αιώνιο» αντίπαλό του και μετέπειτα πρωταθλητή νικώντας με 9–8 (10/4/1996) και φέρνοντας ισοπαλία 10–10 (2/12/1995). Αυτή είναι η μοναδική φορά που πρωταθλήτρια ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει συγκεκριμένο αντίπαλο της κατά τη διάρκεια μιας περιόδου. Τον Μάιο ακολουθεί το μοιραίο γεγονός με τον πνιγμό του Σαμαρτζίδη το οποίο επηρέασε πολύ το σωματείο του Πειραιά.  

Τις περιόδους 1996–97 και 1997–98 ο Εθνικός θα αντιμετωπίσει εσωτερικά διοικητικά και οικονομικά προβλήματα με την ομάδα να κάνει τις χειρότερες χρονιές της μέχρι τότε. Έχουν αποχωρήσει οι Πάτρας, Καϊάφας, Μουστακαρίας και η ομάδα στηρίζεται πλέον στους Καλακώνα, Κουρτίδη ενώ εξελίσσει αναγκαστικά και τους νέους Κοκκινάκη, Σχίζα, Στελλάτο, Μπλάνη. Το 1998 τερματίζει τρεις βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού. Παρόλα αυτά το 1997 κατάφερε να δυσκολέψει πολύ την μετέπειτα πρωταθλήτρια Βουλιαγμένη χάνοντας στην πρώτη φάση των πλέιοφς με 2–1 νίκες ενώ η μία του ήττα ήρθε στην παράταση.  

Το 1998–99 και το 1999–00 εμφανίζεται ελαφρώς βελτιωμένος κερδίζοντας την έκτη και την πέμπτη θέση αντίστοιχα. Το 2000 η ομάδα του Εθνικού κατέκτησε το Κύπελλο στο φάιναλ φορ που διεξήχθη στη Νίκαια παρά το γεγονός ότι ήταν αουτσάιντερ. Με προπονητή τον 30χρονο τότε Γιώργο Μορφέση, ο Εθνικός απέκλεισε τη Βουλιαγμένη στον ημιτελικό (13–12 στην παράταση), ενώ στον τελικό επικράτησε του αιώνιου ΟΣΦΠ, που είχε για προπονητή το Γιουγκοσλάβο Στάμενιτς, με 12–11 στην παράταση. Είχε προηγηθεί νίκη του Εθνικού επί της Βουλιαγμένης στο πρωτάθλημα στις 16/2 όπου μπροστά σε 1.000 οπαδούς του ο Εθνικός επικράτησε με πρώτο σκόρερ τον Καλακώνα (4 γκολ) 14–11 του ΝΟΒ. Πρώτοι σκόρερ για τον Εθνικό ήταν οι Αμερικανός Χάμπερτ και Σχίζας με τρία τέρματα ο καθένας. Ο Εθνικός είχε παρουσιαστεί βελτιωμένος στις αρχές του 2000 αλλά ήταν έκπληξη η επικράτηση επί των φαβορί ΝΟΒ και ΟΣΦΠ. 

Το 2000–01 και το 2001–02 κατακτά την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα. Το 2001 αποκλείεται από τον Ολυμπιακό στους ημιτελικούς και το 2002 από τη Βουλιαγμένη. Το 2002 κερδίζει τον ΠΑΟ για την τρίτη θέση και την έξοδο στο ΛΕΝ Τρόφι. 

 3η θέση στο ΛΕΝ Τρόφι, 12ο κύπελλο και 38ο πρωτάθλημα (2002–2008) 
Το 2002–03 με προπονητή τον Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς, η ανδρική ομάδα του Εθνικού αγωνίστηκε στον ημιτελικό του ΛΕΝ Τρόφι, όμως αποκλείστηκε από την μετέπειτα κυπελλούχο Μπρέσια και κατέλαβε την τρίτη θέση μαζί με την ιταλική Σαβόνα. Κατέλαβε την τρίτη θέση και στο πρωτάθλημα. Ορόσημο της χρονιάς ήταν η ηχηρή μεταγραφή του Βλοντάκη, έναν από τους τότε καλύτερους φουνταριστούς στον κόσμο από τον πρωταθλητή Ευρώπης, Ολυμπιακό, όπως επίσης και του Μάκη Βολτυράκη που μόλις είχε αποσυρθεί. 

Το 2003–04 με προπονητή πλέον τον Βολτυράκη, ο Εθνικός θα τερματίσει πέμπτος, απογοητεύοντας τις φιλοδοξίες που είχαν δημιουργηθεί για διεκδίκηση του πρωταθλήματος από Ολυμπιακό και Βουλιαγμένη.

Το 2004–05, ο Εθνικός κάνοντας πολύ καλή κανονική περίοδο θα τερματίσει πρώτος στην κανονική διάρκεια για πρώτη φορά από το '94 (με το Βλοντάκη να ανακηρύσσεται πρώτος σκόρερ) αλλά θα χάσει τον τίτλο στον πέμπτο επεισοδιακό τελικό από τον ΟΣΦΠ. Νωρίτερα είχε κατακτήσει το 12ο κύπελλο νικώντας στον τελικό της Θεσσαλονίκης τον Ν.Ο. Πατρών με 12–8 (Χατζηκυριακάκης 4, Μάζης 3). Στον ημιτελικό είχε κάμψει την αντίσταση του ΟΣΦΠ με 11–9 με τέσσερα γκολ του Στελλάτου και από δύο των Μπλάνη και Βλοντάκη.

Το 2005–06, αν και ο Εθνικός στην κανονική διάρκεια έφερε ισοπαλία και ήττα από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό τερματίζοντας δεύτερος, κατάφερε να κατακτήσει το 38ο πρωτάθλημα στο πέμπτο παιχνίδι με μειονέκτημα έδρας που κρίθηκε στην παράταση με σκορ 7–6. Ο Χατζηκυριακάκης σκόραρε το νικητήριο τέρμα πέντε δεύτερα πριν το τέλος ο Ολυμπιακός με πέναλτι θα έστελνε τον τελικό στα πέναλτι που όμως ο Καραμπέτσος αποσόβησε σε εκτέλεση του Θεοδωρόπουλου. Το πρωτάθλημα αφιερώθηκε στη μνήμη του αδικοχαμένου μεγάλου αρχηγού Νώντα Σαμαρτζίδη. Αυτή ήταν η 20η φορά που ο Εθνικός κατακτά το πρωτάθλημα και αφήνει δεύτερο τον Ολυμπιακό.

Το 2006–07, η τότε διοίκηση του Εθνικού θέλοντας να κρατήσει τον Εθνικό σε ρόλο πρωταγωνιστή πραγματοποιεί μεγάλες μεταγραφές. Επαναπατρίζει με τεράστιο αντίτιμο τον περιφερειακό Χρήστο Αφρουδάκη που αγωνιζόταν στην Ποζίλιπο Νάπολι, φέρνει στο Παπαστράτειο τον τότε τερματοφύλακα της εθνικής Σερβίας, Ντένις Σέφικ ενώ επιστρέφει από τον ΠΓΣΣ, ο Θοδωρής Καλακώνας, παιδί που μεγάλωσε στο σύλλογο. Ο Εθνικός όμως δεν μπόρεσε να φανεί ισχυρός και θα χάσει αρκετά εύκολα τον τελικό του κυπέλλου στην Καλαμάτα από τον συμπολίτη ενώ στην κανονική διάρκεια δυσκολεύτηκε αρκετά από τον Ολυμπιακό. Στην Ευρώπη θα αποκλειστεί στους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ από τις Παρτιζάν και Μπρέσια και παρά το γεγονός ότι βελτιώθηκε στα πλέιοφ του πρωταθλήματος, εντούτοις θα φανεί αρκετά ανταγωνιστικός μόνο στους πρώτους δύο αγώνες, όπου έχασε τον πρώτο από ανατροπή ενώ κέρδισε τον δεύτερο στην παράταση. Έτσι έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή με 3–1. 

Το 2007–08, αποδυναμωμένος αφού φεύγει ο Σέφικ ενώ ο Αφρουδάκης δεν δικαιολόγησε τον ντόρο της μεταγραφής του, πηγαίνοντας στον Ολυμπιακό, δεν θα μπορέσει να προβάλλει την αντίσταση που προέβαλλε τα προηγούμενα χρόνια, χάνοντας στον ημιτελικό κυπέλλου από τον Ολυμπιακό όπως και το πρωτάθλημα, σπάζοντας όμως το αήττητο του Ολυμπιακού κερδίζοντας τον τρίτο τελικό.

 Υποβιβασμοί στην Α2 ('09, '12), οικονομική αδυναμία, 4η θέση στο πρωτάθλημα και 13ος τελικός κυπέλλου (2009–2024) 
Το 2008–09 η ομάδα μετά από διοικητική αναταραχή και τη φυγή του χρηματοδότη Γιώργου Βασιλόπουλου αλλά και αρκετών παικτών κάποιοι εκ των οποίων είχαν ανδρωθεί στο σύλλογο, (Βλοντάκης, Κοκκινάκης, Καραμπέτσος, Μπλάνης, Στελλάτος), πραγματοποιεί άσχημη χρονιά και υποβιβάζεται στην Α2 για πρώτη φορά από το 1928. Επανακάμπτει άμεσα αλλά το 2011–12 θα υποβιβαστεί για δεύτερη φορά χωρίς μάλιστα να πραγματοποιήσει νίκη με μεγάλη κρίση όχι μόνο στο τμήμα πόλο αλλά σε όλο το σωματείο. Την επόμενη σεζόν 2012–13, παρά το γεγονός ότι η ομάδα ήταν στα πρόθυρα διάλυσης με κύριο στόχο την παραμονή στην Α2, θα ανεβεί κατηγορία χάρη στη διοίκηση του προέδρου Αντώνη Πρίντεζη και τη χρηματοδότηση του Αλέξανδρου Καρυδόπουλου και θα ξαναπαίξει στην Α1 το 2013–14 που καταλαμβάνει την έκτη θέση. Ενώ αρχικά προπονητής στη σεζόν ήταν ο Κώστας Πετράκης, ανέλαβε από τον Νοέμβριο του 2013 ο Φάνης Κουντουδιός, προπονητής που παραμένει μέχρι σήμερα, έχοντας συμπληρώσει δεκαετία στο σύλλογο. 

Το 2014–15 κάνει φοβερή κανονική περίοδο και καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση για πρώτη φορά από το 2008, όμως στα ημιτελικά των πλέι οφ του πρωταθλήματος θα αποκλειστεί από τον ΠΑΟ και θα χάσει τη δυνατότητα να παίξει με τον Ολυμπιακό στους τελικούς. 

Την αμέσως επόμενη περίοδο θα φτάσει ξανά στα ημιτελικά του πρωταθλήματος όπως και το 2018–19 όπου αποκλείεται από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό.  

Το 2019–20 η ομάδα θα φτάσει στον τελικό του φάιναλ-φορ του Κυπέλλου για πρώτη φορά από το 2007 αλλά θα χάσει τον τελικό από τον ανώτερο ΟΣΦΠ. 

Το 2020–21 σε μια χρονιά που επηρεάστηκε σοβαρά από την πανδημία του κορωνοϊού, ο Εθνικός κατέλαβε την τελευταία θέση στις δεκατέσσερις ομάδες σε ένα πρωτάθλημα το οποίο πραγματοποιήθηκε σε ένα γύρο και δεν υπήρξε υποβιβασμός ομάδας.

Το 2021–22 και 2022–23 κατέλαβε την έβδομη θέση ανάμεσα σε δεκαέξι ομάδες έχοντας από τα χαμηλότερα μπάτζετ στην κατηγορία ενώ έφτασε και στο φάιναλ φορ του κυπέλλου το 2023.

Συνολικά από το 2014 και μετά έχει κερδίσει Ευρωπαϊκό εισιτήριο τέσσερις φορές αλλά δεν το αξιοποίησε λόγω οικονομικής αδυναμίας ενώ έχει αναδείξει πολίστες από μικρή ηλικία στο πρωτάθλημα δίνοντας τους χρόνο συμμετοχής (Αργυρόπουλος, Χονδροκούκης, Μαθιόπουλος).

 Θέσεις στο πρωτάθλημα Α' κατηγορίας 

 Πανελλήνιο πρωτάθλημα (1923–1948), Α' κατηγορία ανδρών (1949–1986) 
ΠερίοδοςΘέσηΑγ.ΝΙΗΓκολΔιαφ.1926144001927219283192921930519311440013–1 +121932419332193421935–1936519372193831939–1940519453210119463530212–8 +41947521016–6 019481651025–5 +20ΠερίοδοςΘέσηΑγ.ΝΙΗΓκολΔιαφ.19492531111–7 +419503530217–15 +219513522118–13 +519522532018–12 +619531541030–8 +2219541550031–8 +23195515500 27–8  +1919561660034–7 +2719571440031–5 +2619581550039–15 +2419591660044–15 +2919601550035–11 +2419611550042–15 +271962110100078–24 +541963110100073–25 +481964111100167–21 +46196511091075–20 +551966110100063–19 +4419671642034–17 +17ΠερίοδοςΘέσηΑγ.ΝΙΗΓκολΔιαφ.19681650140–19 +2119691541029–14 +1519701981063–17+4619712141112118–41 +7719721151401134–38 +9619731151401146–38 +10819741 141400120–29 +9119751141310135–40 +9519761121200125–33 +921977115140119781151401 132–35 +9719791141310129–31 +9819801181701203–34+16919811181800 289–54 +23519821181800 264–86 +17819831181800229–99 +13019841181800231–112 +11919851222110311–151 +16019862221921278–135 +143
To 1935 αποβλήθηκε από το τουρνουά ενώ και το 1939 δε συμμετείχε.

 Α1 Εθνική κατηγορία (1987–) 
ΠερίοδοςΘΑγ.ΝΙΗΓκολΔιαφ.ΠροπονητήςΠρώτος σκόρερΓκολ1986–872201343146–107+39 Πέτερ Ρούσοραν Νώντας Σαμαρτζίδης331987–881181710205–91+114 Πέτερ Ρούσοραν Νώντας Σαμαρτζίδης (2)561988–892201613214–126+88 Πέτερ Ρούσοραν Νώντας Σαμαρτζίδης (3)591989–90 3191117158–144+14 Μάρκελλος Σιταρένιος Νώντας Σαμαρτζίδης (4),  Τάσος Τσικάρης321990–9142413110307–241+66 Γιάννης Καραλόγος Νώντας Σαμαρτζίδης (5)981991–922241725287–227+60 Κούλης Ιωσηφίδης Νώντας Σαμαρτζίδης (6)901992–93 3281747323–264+59 Κούλης Ιωσηφίδης Ηλίας Μαχαίρας481993–941292342334–207+127 Κούλης Ιωσηφίδης Νώντας Σαμαρτζίδης (7)661994–952292027305–213+92 Ανέστης Πεσματζόγλου,  Γιάννης Γιαννουρής Νώντας Σαμαρτζίδης (8)541995–964271728270–226+44 Μίρο Τρούμπιτς Θοδωρής Καλακώνας;1996–9782510114226–230–4 Μίρο Τρούμπιτς Θοδωρής Καλακώνας (2)451997–989226214231–247–16 Ανδρέας Γαρύφαλλος Θοδωρής Καλακώνας (3)521998–9962512211253–233+20 Γιάννης Καραλόγος Θοδωρής Καλακώνας (4)571999–005241608252–212+40 Πέτερ Ρούσοραν,  Γιώργος Μορφέσης Κώστας Κοκκινάκης ;2000–01 3301848329–263+66 Μιχάλης Ξανθόπουλος,  Ηλίας Μαχαίρας Κώστας Κοκκινάκης (2)662001–02 3291937266–239+27 Ηλίας Μαχαίρας Γουλφ Γουάιγκο432002–03 3292036341–221+120 Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς Αντώνης Βλοντάκης732003–045271827291–221+70 Μάκης Βολτυράκης Αντώνης Βλοντάκης (2)662004–052292414335–220+115 Μάκης Βολτυράκης Αντώνης Βλοντάκης (3)852005–061292423375–201+174 Μάκης Βολτυράκης Αντώνης Βλοντάκης (4)622006–072282116382–181+201 Μάκης Βολτυράκης Χρ. Αφρουδάκης542007–082282305304–198+106 Μάκης Βολτυράκης Θοδωρής Καλακώνας (5)482008–0911224117179–226–47 Δημήτρης Κρητικός,  Γιώργος Κατσούλης Μάριος Χατζηκυριακάκης,  Τόμισλαβ Πρίμορατς412010–118227213176–225–49 Δημήτρης Μαυρωτάς Αλέξανδρος Καψοκόλης,  Γιάννης Κατρουζανάκης352011–1212220121121–273–152 Δημήτρης Μαυρωτάς Γιάννης Γαβαλάς,  Γιώργος Αλεβίζος192013–146229211189–224–35 Κώστας Πετράκης,  Φάνης Κουντουδιός Χρήστος Κουτσιαλής442014–154261808246–207+39 Φάνης Κουντουδιός Διονύσης Καρούντζος612015–1642814311244–230+14 Φάνης Κουντουδιός Στέλιος Αργυρόπουλος–Κανακάκης542016–178229211152–174–22 Φάνης Κουντουδιός Παναγιώτης Παπαδόγκωνας382017–1852513111195–211–16 Φάνης Κουντουδιός Διονύσης Καρούντζος (2)512018–1942913412232–247–15 Φάνης Κουντουδιός Άγγελος Φώσκολος482019–2062210210173–205–32 Φάνης Κουντουδιός Κωνσταντίνος Χονδροκούκης282020–211413101288–148–60 Φάνης Κουντουδιός Κωνσταντίνος Χονδροκούκης (2)302021–2272615112275–287–12 Φάνης Κουντουδιός Δημοσθένης Δερμιτζάκης432022–237299020256–343–87 Φάνης Κουντουδιός Κωνσταντίνος Μαθιόπουλος362023–2410259412222–243–21 Φάνης Κουντουδιός Γκιόργκι Μέσκι372024–2511228410227–236–9 Φάνης Κουντουδιός Εμμανουήλ Λιαπάκης35
 Μεγαλύτερη νίκη σε επίπεδο πρωταθλήματος: +23
ΣεζόνΑγώνας1981Εθνικός 23–0 Βουλιαγμένη1985Άρης Νικαίας 6–29 Εθνικός2006–07Νηρέας Χαλανδρίου 2–25 Εθνικός
 Μεγαλύτερη ήττα σε επίπεδο πρωταθλήματος: –19
ΣεζόνΑγώνας2016–17 Ολυμπιακός 21–2 Εθνικός
 Μεγαλύτερη παραγωγικότητα σε αγώνα πρωταθλήματος: 29 γκολ
ΣεζόνΑγώνας1985Άρης Νικαίας 6–29 Εθνικός
 Μικρότερη παραγωγικότητα σε αγώνα πρωταθλήματος μεταπολεμικά (1945–): 0 γκολ
ΣεζόνΑγώνας1965Ολυμπιακός 0–0 Εθνικός
 Μεγαλύτερη παραγωγικότητα αντιπάλου σε αγώνα πρωταθλήματος: 24 γκολ
ΣεζόνΑγώνας2019–20 Ολυμπιακός 24–6 Εθνικός
 Μικρότερη παραγωγικότητα αντιπάλου σε αγώνα πρωταθλήματος μεταπολεμικά (1945–): 0 γκολ
ΣεζόνΑγώνας1946Εθνικός 4–0 Άρης Θεσσαλονίκης1948 Εθνικός 5–0 ΝΑΟ Κέρκυρας1948 Εθνικός 1–0 Άρης Θεσσαλονίκης1949 Εθνικός 4–0 Άρης Θεσσαλονίκης1950 Εθνικός 3–0 Παλαιό Φάληρο1954Εθνικός 10–0 Άρης Θεσσαλονίκης1956Εθνικός 6–0 Παλαιό Φάληρο1956Εθνικός 7–0 ΝΟ Μυτιλήνης1962Εθνικός 10–0 Παναθηναϊκός1962Εθνικός 11–0 Παλαιό Φάληρο1962Εθνικός 10–0 ΝΟ Μυτιλήνης1964Εθνικός 9–0 Παναθηναϊκός1964Εθνικός 6–0 ΝΟ Πατρών1965Εθνικός 0–0 Ολυμπιακός 1968Εθνικός 6–0 Παναθηναϊκός1970Εθνικός 10–0 ΝΟ Μυτιλήνης1972Εθνικός 9–0 Καλαμάκι1972Εθνικός 12–0 Βόλος1973Εθνικός 9–0 ΝΟ Πατρών1976Εθνικός 9–0 Καλαμάκι1977Εθνικός 8–0 Χίος1979Εθνικός 7–0 Καλαμάκι1979Εθνικός 10–0 Γλυφάδα1979Εθνικός 13–0 Χίος1980Εθνικός 11–0 Βόλος1980Εθνικός 7–0 Παναθηναϊκός1980Εθνικός 13–0 Χίος1980Εθνικός 12–0 ΝΟ Μυτιλήνης1981Εθνικός 21–0 Παλαιό Φάληρο1981Εθνικός 23–0 Βουλιαγμένη1982Εθνικός 13–0 Ολυμπιακός 

 Όλες οι νίκες στο πρωτάθλημα μεταπολεμικά (1945–2025) 
Σύνολο: 898
ΑντίπαλοςΝίκεςΣυνεχόμενα αήττητα ματς (Περίοδος)1σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ν.Ο. ΠΑΤΡΩΝ9063 (1954–1993)224x24εσ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ7960 (1962–1999)322x22εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ7625 (1978–1990)4σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΧΙΟΣ7231 (1975–1990)5σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ6747 (1946–2003)6σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΓΛΥΦΑΔΑ6119 (2001–2017)7σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΧΑΝΙΑ4214 (2004–2009)8σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗ4110 (1981–1986)9σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Π.Α.Ο.Κ. ΘΕΣ.3928 (1963–2009)10σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΗΡΑΚΛΗΣ ΘΕΣ.3324 (1990–2009)11σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΑΡΗΣ ΘΕΣ.3126 (1945–2001)12σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΝΑΟ ΚΕΡΚΥΡΑΣ3030 (1972–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ν.Ο. ΒΟΛΟΥ ΑΡΓΟΝΑΥΤΕΣ3030 (1965–)14σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ2810 (2014–2021)15σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΜΥΤΙΛΗΝΗ2627 (1949–)16σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΚΑΛΑΜΑΚΙ2418 (1972–2012)17σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ο.Φ. ΘΑΛΑΣΣΗΣ158 (1992–1998)18σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΥΔΡΑΙΚΟΣ 133 (2016–2017, 2019–2020)19σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ116 (1991–1998)20σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Κ.Ο. ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΙΛΙΣΙΩΝ1010 (1993–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ε.Ν.Ο.Α.1010 (1981–)22σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΧΑΛΚΙΔΑ85 (2000–)22x22εσ Α.Ε.Κ.84 (2024–2025)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΝΗΡΕΑΣ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ88 (2002–)2522x22εσ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΠΑΤΡΑΣ77 (1953–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ν.Ε. ΠΑΤΡΩΝ74 (2011–)27σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΑΡΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ66 (1985–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ62 (2019–2021), 2 (2025)29σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ν.Ο. ΛΑΡΙΣΑΣ42 (2011–)30σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΑΠΟΛΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ2–σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ22 (2014–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΝΗΡΕΑΣ ΛΑΜΙΑΣ22 (2015–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ22 (2016–)σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ Ο.Φ.Η.22 (2018–)3522x22εσ ΕΘΝΙΚΟΣ Γ.Σ. ΑΘΗΝΩΝ1–22x22εσ ΠΑΤΡΑΙΚΟΣ1–σύνδεσμος=|εναλλ.=|22x22εσ ΦΟΙΝΙΚΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ1–

 Θέσεις στο πρωτάθλημα Β' κατηγορίας 

 Α2 Εθνική κατηγορία (1987–) 
ΠερίοδοςΘΑγΝΙΗΓκολΔιαφ.Προπονητής2009–101222110250–103+147 Δημήτρης Μαυρωτάς2012–132161222161–118+43 Κώστας Πετράκης,  Δημήτρης Κρητικός

 Στατιστικά στοιχεία 
Αγώνες: 38
 Νίκες: 33 
 Ισοπαλίες: 3
 Ήττες: 2
 Μεγαλύτερη νίκη σε επίπεδο Α2: +13
ΣεζόνΑγώνας2009–10 Εθνικός 16–3 ΟΦΗ
 Μεγαλύτερη ήττα σε επίπεδο Α2: –6
ΣεζόνΑγώνας2012–13Νηρέας Λαμίας 14–8 Εθνικός
 Μεγαλύτερη παραγωγικότητα σε αγώνα Α2: 17 γκολ
ΣεζόνΑγώνας2009–10Εθνικός 17–6 ΓΣ Περιστερίου
 Μικρότερη παραγωγικότητα σε αγώνα Α2: 6 γκολ
ΣεζόνΑγώνας2009–10Εθνικός 6–2 Τρίτων Αμαρουσίου
 Μεγαλύτερη παραγωγικότητα αντιπάλου σε αγώνα Α2: 14 γκολ
ΣεζόνΑγώνας2012–13Νηρέας Λαμίας 14–8 Εθνικός
 Μικρότερη παραγωγικότητα αντιπάλου σε αγώνα Α2: 2 γκολ
ΣεζόνΑγώνας2009–10Εθνικός 13–2 Αργοναύτες Βόλου2009–10 Εθνικός 11–2 Σύρος2009–10 Κέρκυρα 2–12 Εθνικός2009–10 Εθνικός 6–2 Τρίτων Αμαρουσίου2009–10 Ηλυσιακός 2–8 Εθνικός2012–13Εθνικός 12–2 Νηρέας Γέρακα

 Αντιπαλότητες 

Ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Εθνικού είναι ο Ολυμπιακός ενώ δεύτερη παραδοσιακή αντιπαλότητα είναι με τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας. Τις δεκαετίες του '50 και του '90 υπήρξε έντονη αντιπαλότητα και με τον Ν.Ο. Πατρών. Η πατρινή ομάδα προσπάθησε την δεκαετία του '50 να κατακτήσει τον τίτλο από τον Εθνικό, χωρίς όμως επιτυχία ενώ μετέπειτα περιορίστηκε σε κατώτερο ρόλο. Επανήλθε δυναμικά στα μέσα της δεκαετίας του '90 όπου κατάφερε να τον αποκλείσει στο κύπελλο τέσσερις συνεχείς φορές (1995–1998) ενώ πετύχαινε και σημαντικές νίκες στον Πειραιά και στην Πάτρα για την Α1. Η Γλυφάδα από την άλλη πρόβαλλε αντίσταση όλη την δεκαετία του '80 καταφέρνοντας να σπάσει το αήττητο του Εθνικού στο πρωτάθλημα του 1980 ενώ το 1986 έσπασε την κυριαρχία του Εθνικού που τότε μετρούσε 14 συνεχόμενα πρωταθλήματα. Παρά το γεγονός ότι στο πρωτάθλημα του '86 ο Εθνικός δεν ηττήθηκε από τη Γλυφάδα, ο χαμένος τίτλος οδήγησε τον Εθνικό σε μικρή κρίση χάνοντας επίσης το πρωτάθλημα του '87 (μεγάλα επεισόδια στους δύο τελικούς με τη Γλυφάδα) και τα κύπελλα του '86 και '87, όλα από τη Γλυφάδα. Το 1988 ο Εθνικός κερδίζει το νταμπλ χωρίς ήττα ενώ το 1989 η Γλυφάδα, αν και με μειονέκτημα έδρας, κερδίζει τον Εθνικό στους τελικούς και του στερεί τον τίτλο. 

Η αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό υπήρξε πολύ έντονη και προπολεμικά αλλά ειδικά στις δεκαετίες '60, '70 και '90. Ο Εθνικός έχασε το πρωτάθλημα του 1971 από τον Ολυμπιακό ενώ από το 1968 μέχρι και το 1973 τα πρωταθλήματα κρίνονταν στο νήμα και στις λεπτομέρειες. Την δεκαετία του '90 ο Ολυμπιακός άρχισε να δυναμώνει μετά από μια κρίση δέκα και πλέον χρόνων. Στα πρωταθλήματα του 1994, και 1995 οι δύο ομάδες διεκδίκησαν τον τίτλο στους τελικούς του πρωταθλήματος, οι οποίοι είχαν και ορισμένες φορές θλιβερά επεισόδια μεταξύ παικτών και οπαδών. Μετά από μια κρίση σχεδόν δέκα ετών του Εθνικού, το πειραϊκό ντέρμπι έζησε φοβερές στιγμές στα μέσα της δεκαετίας του 2000 με τα πρωταθλήματα του '05 και '06 να κρίνονται στο νήμα. Έκτοτε οικονομικά οι κυανόλευκοι έχασαν την επαφή με τον συμπολίτη και έτσι η αντιπαλότητα στους αγώνες έχει φθίνει. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο Εθνικός ακόμα και τις χρονιές που ήταν υποδεέστερος του ΟΣΦΠ, έβρισκε τον τρόπο και τον δυσκόλευε στους αγώνες. Το 1995–96 ο Εθνικός κατάφερε και έμεινε αήττητος κόντρα στον πρωταθλητή τότε Ολυμπιακό, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί, ομάδα που καταλήγει να παίρνει το πρωτάθλημα να μην έχει κερδίσει αντίπαλο της στη διάρκεια του πρωταθλήματος. Το 1996–97 στον πρώτο γύρο χάνει από τον ΟΣΦΠ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα ενώ το 1998–99 ο Ολυμπιακός γλίτωσε στην τελευταία άμυνα την ισοφάριση (ο ΟΣΦΠ πέτυχε το νικητήριο γκολ 35'' πριν το τέλος). Το 2000 ο Εθνικός αν και έχανε 7–10 κερδίζει με φοβερή ανατροπή 12–11 τον Ολυμπιακό στον τελικό του κυπέλλου, το 2002–03 στην έναρξη του πρωταθλήματος κερδίζει 7–6 τον κάτοχο του Ευρωπαϊκού τρεμπλ, Ολυμπιακό με μπροστάρη τον Αντώνη Βλοντάκη ενώ το 2008–09 χρονιά υποβιβασμού του Εθνικού, ο Εθνικός έχασε στο ντέρμπι με ένα γκολ στο τελευταίο λεπτό του αγώνα, στον αγώνα πρώτου γύρου. Υπήρχαν και άλλες καλές εμφανίσεις με ανταγωνιστικό πρόσωπο αλλά για ένα ημίχρονο του Εθνικού, το 2014–15 και το 2016–17 αλλά και το 2021–22 που ο Εθνικός ήταν 4–3 μπροστά στο ημίχρονο.

 Τελικοί του Εθνικού 
Οι παρακάτω αγώνες είναι καθοριστικοί αγώνες στους οποίους μετείχε ο Εθνικός και έδιναν τίτλο. Ο Εθνικός σε 49 αγώνες έχει αναδειχθεί τροπαιούχος 39 φορές.
ΈτοςΑγώναςΑντίπαλοςΑποτέλεσμα1926Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Ν.Ο. Καστέλλαςδιεκόπη μετά το 2ο τέρμα Εθνικού, η Καστέλλα αποχώρησε1931Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Άρης Θεσσαλονίκηςνίκη Εθνικού (1–0)1932Πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (1–2)1933Πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (1–2)1933Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (2–4)1934Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (2–4)1937Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Ν.Ο. Πατρώνήττα Εθνικού (2–3)1952Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (5–1)1953Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–1)1953Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (5–4)1954Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–2)1954Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (12–0)1955Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (7–2)1955Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Άρης Θεσσαλονίκηςδιεκόπη μετά το 1–0 του Εθνικού1955Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (4–2)1956Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (5–3)1956Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (4–3)1956Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (3–2)1957Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–2)1957Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (6–4)1957Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Α.Ο. Παλαιού Φαλήρουνίκη Εθνικού (9–1)1958Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, σύστημα νοκ άουτ εκείνη τη σεζόν)Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (6–2)1958Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (5–2)1959Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (6–4)1959Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–3)1960Επαναληπτικός τελικός Πρωταθλήματος Κέντρου (Ο πρώτος αγώνας έληξε ισόπαλος) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (3–2)1960Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–3)1961Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (6–5)1962Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–3)1963Πρωταθλήματος Κέντρου (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (4–2)1964Μπαράζ Πρωταθλήματος Ελλάδος (Εθνικός-Ολυμπιακός ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (2–1)1971Επαναληπτικός αγώνας μπαράζ (Ο πρώτος αγώνας μπαράζ έληξε ισόπαλος)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (1–2)1972Μπαράζ Πρωταθλήματος Ελλάδος (Εθνικός-Ολυμπιακός ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (6–5)1973Μπαράζ Πρωταθλήματος Ελλάδος (Εθνικός-Ολυμπιακός ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (2–1)1977Μπαράζ Πρωταθλήματος Ελλάδος (Εθνικός-Ολυμπιακός ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.διεκόπη, αποχώρηση Ολυμπιακού (5–0)1978Μπαράζ Πρωταθλήματος Ελλάδος (Εθνικός-Ολυμπιακός ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (5–2)1979Πρωταθλήματος Ελλάδος (τελικός αγώνας, αμφότεροι ισόβαθμοι στη βαθμολογία)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (7–2)1984Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Α.Ν.Ο. Γλυφάδαςνίκη Εθνικού (8–5)1985Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Άρης Θεσσαλονίκηςνίκη Εθνικού (8–7)1988Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ν.Ο. Βουλιαγμένηςνίκη Εθνικού (8–6)1991Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Α.Ν.Ο. Γλυφάδαςνίκη Εθνικού (10–7)19943ος τελικός Πρωταθλήματος (τελευταίος αγώνας, η σειρά ήταν 1–1)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (12–11)2000Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (12–11)2005Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ν.Ο. Πατρώννίκη Εθνικού (12–8)20055ος τελικός Πρωταθλήματος (τελευταίος αγώνας, η σειρά ήταν 2–2)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (6–11)20065ος τελικός Πρωταθλήματος (τελευταίος αγώνας, η σειρά ήταν 2–2)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.νίκη Εθνικού (7–6)2007Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (5–11)2020Κυπέλλου Ελλάδος (τελικός) Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (6–18)2020Σούπερκαπ Ελλάδος (τελικός, μονός αγώνας)Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.ήττα Εθνικού (6–21)

 Έδρα 
Ο Εθνικός άρχισε να αγωνίζεται ως γηπεδούχος από το 1986 όταν και χρησιμοποίησε ως έδρα το Εθνικό Κολυμβητήριο Πειραιά στη βιομηχανική συνοικία Παπαστράτος–ευρέως γνωστό ως «Παπαστράτειο»–. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 χρησιμοποιούσε (τυπικά γηπεδούχος) τα κολυμβητήρια της Νίκαιας και του Ιλισίου (εγχώριο πρωτάθλημα, 1982–1985) και λιγότερο του Αιγάλεω (προκριματικός όμιλος Κυπ. Πρωταθλητριών το 1981) και του Ζαππείου (1980, 1981). Τις προηγούμενες δεκαετίες λόγω της μορφής του πρωταθλήματος, όλες οι ομάδες του κέντρου (από το 1940) αγωνίζονταν στο Ολυμπιακό κολυμβητήριο του Ζαππείου –ενώ οι επαρχιακές και αυτές στο Ζάππειο μέχρι το 1977–. Μάλιστα στο κολυμβητήριο του Ζαππείου έχει πανηγυρίσει 27 πρωταθλήματα, 11 Πρωταθλήματα Αθηνών / Πειραιώς και 6 κύπελλα Ελλάδος ενώ σε διεθνές επίπεδο έχει πανηγυρίσει νίκες και προκρίσεις στις επόμενες φάσεις του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. 

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο ο Εθνικός φιλοξένησε το 1966–67 (Ζάππειο), 1970–71 (Ζάππειο), 1972–73 (Ζάππειο), 1979–80 (Ζάππειο), 1980–81(Ζάππειο), 1981–82 (Αιγάλεω), 1985–86 (Νίκαια), 1994–95 (Πειραιάς), 2005–06 (Πειραιάς) προκριματικούς ομίλους Τσάμπιονς Λιγκ. Με εξαίρεση το 1985–86, όλες τις άλλες φορές προκρίθηκε στην επόμενη φάση. Εκτός Κυπέλλου Πρωταθλητριών φιλοξένησε όμιλο Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1991–92 (Πειραιάς) και το 2000–01 (Πειραιάς) όπου αμφότερες φορές προκρίθηκε και δύο φορές προκριματικό όμιλο ΛΕΝ Τρόφι (1992–93 Πειραιάς και 2002–03 στο κολ. Βοτσαλάκια). Το 1992–93 αποκλείστηκε ενώ το 2002–03 προκρίθηκε.  

 Τρέχουσα σύνθεση 

 Αγωνιστική περίοδος: 2025–26 

 Ρόστερ 
Προπονητής: Φάνης Κουντουδιός (13η σεζόν)
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟΘΕΣΗΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ  ΓΕΝΝΗΣΗΣΥΨΟΣΙΑΣΟΝΑΣ  ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ9/2/19961,93ΧΡΗΣΤΟΣ  ΜΑΥΡΙΟΠΟΥΛΟΣΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΑΣ20/6/20061,87ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ  ΚΑΡΑΒΙΩΤΗΣΑΜΥΝΤΙΚΟΣ13/1/20001,88ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΜΑΡΙΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥΑΜΥΝΤΙΚΟΣ27/8/20051,85ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΞΥΛΑΣΦΟΥΝΤΑΡΙΣΤΟΣ22/6/19981,83DORDE  TESANOVICΦΟΥΝΤΑΡΙΣΤΟΣ4/4/19901,92ΜΙΧΑΗΛ  ΘΑΛΑΣΣΙΝΟΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ8/9/19941,81ΣΥΜΕΩΝ ΛΑΔΑΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ24/6/20021,85ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ  ΛΑΔΑΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ22/5/20011,85ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΠΑΠΑΚΟΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ11/7/20021,77ΜΑΝΩΛΗΣ  ΤΣΙΣΤΡΑΚΗΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ27/10/20001,98ΑΓΓΕΛΟΣ ΧΑΤΖΗΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ30/11/20061,88ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΣΤΕΛΛΑΤΟΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ17/6/19791,84ΘΕΟΦΑΝΗΣ  ΤΣΟΚΑΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ13/4/20081,85ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΚΟΧΕΙΛΑΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ24/3/20081,79ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ  ΜΑΘΙΟΠΟΥΛΟΣΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ15/3/20041,87SEYIA ADACHIΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ24/6/19951,73

 Αρχηγοί 
ΔιάστημαΠαίκτης1950–1968 Ανδρέας Γαρύφαλλος1969–1970 Γιάννης Θυμαράς1971–1979 Κούλης Ιωσηφίδης1980–1986 Θωμάς Καραλόγος1987–1989 Αντώνης Αρώνης1990 Νίκος Αρμενάκης1991–1994 Θοδωρής Μουστακαρίας1995–1996 Νώντας Σαμαρτζίδης1997–2001 Θοδωρής Καλακώνας2002–2004 Χάρης Κεχαγιάς2005–2008 Κώστας Κοκκινάκης2009 Μάριος Χατζηκυριακάκης2010–2012 Χάρης Κεχαγιάς2013–2014 Γιάννης Χατζηαλέξης2015–2016 Μάριος Χατζηκυριακάκης2017–2020 Παναγιώτης Παπαδόγκωνας2021–2022 Νικήτας Κόχειλας2023 Παναγιώτης Παπαδόγκωνας2024–2026 Ντζόρτζε Τεσάνοβιτς

 Ευρωπαϊκή παρουσία 
Ο Εθνικός για πολλά χρόνια ήταν ο εκπρόσωπος της Ελλάδας στις ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις. Μετρά συνολικά 38 συμμετοχές σε ευρωπαϊκά κύπελλα της ΛΕΝ (Κύπελλο Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκα, ΛΕΝ Τρόφι, Κύπελλο Κυπελλούχων) μέχρι και το 2009 από τις οποίες οι 28 είναι για το Κύπελλο Πρωταθλητριών/Ευρωλίγκα/Τσάμπιονς Λιγκ.

Το 1963–64 θα ηττηθεί 6–0 από την Κανοτιέρι Νάπολι, 5–1 από την ΚΝ Μπαρτσελόνα και 8–2 από την αυστριακή Σβιμ Βίννερ.

Το 1965–66 θα κερδίσει 5–4 τη Μαρσέιγ αλλά θα ηττηθεί 6–4 από την ΚΝ Μπαρτσελόνα και 11–1 από την Παρτίζαν. 

Στην τέταρτη διοργάνωση το 1966–67 για πρώτη φορά περνά προκριματικό όμιλο. Φιλοξένησε στο Ζάππειο τις Βιέννα, Μπαρτσελόνα και την πρωταθλήτρια Ευρώπης Παρτιζάν. Στους αγώνες παρευρέθησαν 3.000 οπαδοί που βοήθησαν τον Εθνικό να νικήσει τις Μπαρτσελόνα με 2–0 και Βιέννα με 7–5, παίρνοντας το εισιτήριο για τις οκτώ καλύτερες ομάδες.

Το 1967–68 στο προκριματικό όμιλο θα έχει απολογισμό δύο νίκες, δύο ήττες αλλά θα αποκλειστεί από τους «8». Θα επιβληθεί της πρωταθλήτριας Γαλλίας Μαρσέιγ (6–3) και της πρωταθλήτριας Αυστρίας Βιέννα (3–2) αλλά θα ηττηθεί από την Μπαρτσελόνα (4–1) και τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης, Μλάντοστ με 5–2.

Το 1968–69 θα μετάσχει στον όμιλο της Βαρκελώνης αλλά με τρεις ήττες σε τέσσερα παιχνίδια θα αποκλειστεί. Μάλιστα θα ηττηθεί με 17–3 από τη γηπεδούχο ΚΝ Μπαρτσελόνα, ένα πολύ μεγάλο σκορ δεδομένου ότι οι αγώνες διαρκούσαν είκοσι λεπτά μέχρι το 1980. Υπήρξε μια νίκη επί της Βιέννα με 7–3, μια ήττα από τη Μαρσέιγ 7–6 και 9–3 από τη Παρτιζάν.

Το 1970–71 θα προκριθεί ξανά στις οκτώ καλύτερες ομάδες πετυχαίνοντας δύο νίκες (επί της αυστριακής Γκρατς με 8–6 και της τσεχοσλοβάκικης Κόζιτσε με 7–1), μία ισοπαλία (4–4 με την Μπαρτσελονέτα) και μία ήττα από την πολωνική Αρκόνια με 5–6 στον όμιλο που φιλοξένησε στο Ζάππειο. Στη συνέχεια θα αναμετρηθεί ισόπαλος με τη ΣΚΚ Στοκχόλμης (3–3) ενώ θα ηττηθεί από τις Παρτιζάν (11–4) και Ακαντέμικ Σόφιας (5–3).

Το 1972–73 θα βρεθεί ξανά στις «8» καλύτερες ομάδες αφού προκρίθηκε από τον προκριματικό όμιλο με απολογισμό τέσσερις νίκες και δύο ήττες. Συγκεκριμένα κέρδισε τις Χέλσινγκφορς (10–3), τη Βαλενσιέν (10–3) την ΣΚΚ Στοκχόλμης (9–4) και την Ιστανμπούλ (8–4) ενώ οι ήττες θα προέλθουν από τις Παρτιζάν (Γιουγκοσλαβία, 5–11) και την μετέπειτα πρωταθλήτρια Όρβοσι (Ουγγαρία, 5–9). Στη δεύτερη φάση θα γνωρίσει ισάριθμες ήττες από Μπαρτσελόνα (3–5), ΤΣΣΚΑ Μόσχας (2–4) και Όρβοσι (3–9).

Το 1973–74 με απολογισμό 4 νίκες (6–4 τη Γκρατς, 9–0 τη Γαλατασαράι, 3–2 την Κόζιτσε και 12–3 τη Χέρμεν) – 2 ήττες (4–5 από τη Ντε Μέεουβεν και 3–6 από τη ΣΚΚ Στοκχόλμης) στην πρώτη φάση, προκρίνεται αλλά με τέσσερις ήττες σε ισάριθμους αγώνες, αποκλείεται στη δεύτερη φάση των ομίλων.  

Το 1974–75 με απολογισμό 1 νίκη (2–1 τη ΤΣΣΚΑ Σόφιας), 2 ισοπαλίες (2–2 με Βίρτσμπουργκ, 6–6 με Μπαρτσελόνα) και 1 ήττα (2–9 από την MGU Μόσχας) αποκλείεται από τη συνέχεια. 

Το 1975–76 επικρατεί 6–5 της αυστριακής Γκρατς αλλά ηττάται από τις Ρότε Έρντε Χαμ (Δυτ. Γερμανία, 3–5), Μπαρτσελόνα (2–6) και Παρτιζάν (5–7) γνωρίζοντας τον αποκλεισμό. 

Το 1976–77 θα ηττηθεί από τις Ραπίντ Βουκουρεστίου (7–9), Ντεν Χάαγκ (7–8) και ΤΣΣΚΑ Μόσχας (7–9) ενώ θα επικρατήσει της ΣΚΚ Στοκχόλμης (4–2) αλλά θα αποκλειστεί.  

Το 1977–78 θα φτάσει ξανά στις «8» καλύτερες ομάδες νικώντας στην προκριματική φάση τις Βάστερας (Σουηδία) με 9–4, Μαρσέιγ με 11–0, Χόργκεν (Ελβετία) με 7–1 και χάνοντας από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 5–7. Στη συνέχεια θα βρεθεί πολύ κοντά στην πρόκριση στις «4» καλύτερες ομάδες αλλά θα αποκλειστεί στην τριπλή ισοβαθμία (δύο νίκες και μία ήττα) με την Παρτιζάν (ήττα 4–6), την πρωταθλήτρια Δυτ. Γερμανίας, Βίρτσμπουργκ (3–2) και την ελβετική Χόργκεν (7–4). 

Το 1978–79 άλλη μια σπουδαία ομάδα του Εθνικού θα κάνει πολύ καλό τουρνουά και θα σταθεί ξανά άτυχη όσον αφορά την πρόκριση στην τελική φάση. Αρχικά θα μεταβεί στη Μασσαλία όπου με τρεις νίκες (7–6 την Οντένσε, 4–2 τη Μαρσέιγ, 10–1 τη Στούρμ Γκρατς) και μία ήττα (3–5 από τη Βίρτσμπουργκ) θα προκριθεί στην επόμενη φάση. Έπειτα θα μεταβεί στη Βαρκελώνη όπου σε ένα φοβερό όμιλο και οι τέσσερις ομάδες (Εθνικός, Μοντζουκ, Προ Ρέκο και Κόζιτσε) θα ισοβαθμήσουν με τρεις βαθμούς αλλά ο Εθνικός θα χάσει την πρόκριση στο γκολ (νίκη 7–5 επί της τσεχοσλοβάκικης Κόζιτσε και ήττα 3–5 από τη Προ Ρέκο). Στον καθοριστικό αγώνα με τη γηπεδούχο Μοντζούκ θα έρθει ισόπαλος 7–7 σε αγώνα όπου αδικήθηκε από τη διαιτησία με αποτέλεσμα η καταλανική Μοντζούκ χάρη στην καλύτερη επίθεση να κερδίζει το ένα εισιτήριο ενώ το άλλο να πηγαίνει στην ιταλική Ρέκο που είχε +1 διαφορά τερμάτων σε σύγκριση με την ελληνική ομάδα που είχε ουδέτερη διαφορά.

To 1979–80, ο Εθνικός με προπονητή τον Άλφιο Φλόρες επικρατεί της πρωταθλήτριας και ισχυρής Κανοτιέρι Νάπολι για το κύπελλο πρωταθλητριών με 6–4 και την αποκλείει από τους «8» της διοργάνωσης. 

Ο Εθνικός χρειάστηκε να κερδίσει με τουλάχιστον δύο τέρματα διαφορά μετά την ήττα του από τη τσεχοσλοβάκικη Κόζιτσε (3–4). Ο Εθνικός πέρα από την τέταρτη θέση το 1980–81, έχει φτάσει στην οκτάδα του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1966, 1970, 1972, 1977, 1978, 1979, 1981, 1983 και 1995.

Το 1980–81 η ανδρική ομάδα πόλο του Εθνικού έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος υδατοσφαίρισης παίρνοντας την τέταρτη θέση στο Κύπελλο πρωταθλητριών Ευρώπης υδατοσφαίρισης ανδρών που βρήκε πρωταθλήτρια την κροατική Γιούγκ Προπονητής των πειραιωτών ήταν ο Ιταλός Λίνο Ρεπέτο. Ο Εθνικός είχε αναλάβει να διοργανώσει έναν προκριματικό όμιλο (25–26/10/1980) και σε αυτόν πήρε το εισιτήριο για τους «8» μαζί με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Βάσας, αποκλείοντας την πρωταθλήτρια Σοβ. Ένωσης, MGU Μόσχας. Στους «8» μετείχε στον όμιλο του Βερολίνου (14–16/11/1980) όπου μαζί με τη γηπεδούχο Σπάνταου (ήττα 4–5 στις 16/11/1980) απέκλεισαν τις Ντε Ρόμπεν (Ολλανδία, 6–4 στις 15/11/1980) και ΣΚΚ Στοκχόλμης (Σουηδία, 12–4 στις 14/11/1980). Η ομάδα αποτελούνταν από τους Δημήτρη Κώνστα, Σωτήρη Σταθάκη, Δημήτρη Κουγεβετόπουλο, Αντώνη Αρώνη, Μάρκελλο Σιταρένιο, Θωμά Καραλόγο, Κούλη Ιωσηφίδη, Γιάννη Γαρύφαλλο, Γιάννη Πατλάκα. Ο Εθνικός έτσι καταφέρνει και προκρίνεται στην τελική φάση (5–7/12/1980) διεκδικώντας το τρόπαιο. Στον τελικό όμιλο που διεξήχθη στην Κροατία, ο Εθνικός στον πρώτο του αγώνα θα αναδειχθεί ισόπαλος με 4–4 με την τότε πρωταθλήτρια Ευρώπης, Βάσας ενώ στο κομβικό δεύτερο παιχνίδι θα ηττηθεί με 9–6 από τη γηπεδούχο Γιουγκ. Ο Εθνικός δεν ξεκίνησε καλά το παιχνίδι αλλά μείωσε και έφτασε στο γκολ (6–5) προτού σταθεί άτυχος με δοκάρι του Σιταρένιου και αναπόφευκτα λυγίσει εξαιτίας της κούρασης αλλά και της εχθρικής διαιτησίας. Στον τελευταίο αγώνα, ουδέτερο για τις πρώτες δύο θέσεις, θα ηττηθεί από τη Σπάνταου με 7–5.

Το 1981–82 φτάνει στους «8» έπειτα από νικηφόρα αποτελέσματα κόντρα στη Δανική Οντένσε (20–5) και την Ελβετική Χόργκεν (16–5) στο κολυμβητήριο του Αιγάλεω και της ήττας από την Μπαρτσελόνα του Μανουέλ Εστιάρτε με 10–11. Στους «8» θα ηττηθεί από τις Άλφεν (10–8), Βάσας (8–11) και Γιούγκ (6–11). 

Το 1982–83 θα αποκλειστεί στους «16» από τις Ντε Ρομπέν (8–9) και Γιουγκ (9–11), παρά τις νίκες του επί των Χόργκεν (8–4) και ΣΚΚ Στοκχόλμης (9–5). 

Το 1984–85 αποκλείεται σε ισοβαθμία με την καταλανική Μόντζουκ που είχε φιλοξενήσει τον προκριματικό όμιλο. Ο Εθνικός έφερε ισοπαλία με τους γηπεδούχους (12–12), είχε επικρατήσει της Μαρσέιγ (10–7) και είχε ηττηθεί από την πρωταθλήτρια Ευρώπης Σπάνταου με 12–6. Η νίκη των Γερμανών με ένα γκολ επί της Μόντζουκ δεν άφησε περιθώρια στον Εθνικό αφού έπρεπε να κερδίσει με 7 γκολ διαφορά τη Μαρσέιγ. Έτσι χάνει την ευκαιρία να φτάσει στους «8», ενώ το 1985–86 στον προκριματικό όμιλο που διοργάνωσε στη Νίκαια, θα μετρήσει τρεις ήττες σε ισάριθμους αγώνες από Μόντζουκ (Ισπανία, 8–10), Οράντεα (Ρουμανία, 6–8) και Ποζίλιπο (Ιταλία, 9–11).  

Το 1988–89 θα κερδίσει στον όμιλο της Ολλανδίας τη Γάνδη (16–9) αλλά θα ηττηθεί από τη γηπεδούχο Άλφεν (8–12) και την Ποζίλιπο (8–16). 

Το 1991–92 έφτασε στους «8» του Κυπέλλου Κυπελλούχων (νίκη 17–4 επί της τουρκικής Γιουσμέ, νίκη 10–9 επί της Σλάβια Πράγας και ήττα 7–14 από την ιταλική Βολτούρνο) γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από την γιουγκοσλάβικη Παρτιζάν (9–9, 7–9) ενώ το 1992–93 αν και φιλοξένησε προκριματικό όμιλο απέτυχε να προκριθεί στους «8» της τότε νεοσυσταθείσας διοργάνωσης, του ΛΕΝ Τρόφι. Στον όμιλο που φιλοξένησε επικράτησε της τουρκικής Τόρκεϊ (21–1), της ρουμάνικης Κριζούλ (9–6) αλλά θα γνωρίσει την ήττα από τη σλοβάκικη Κόζιτσε (7–8) και την μετέπειτα φιναλίστ, Προ Ρέκο (6–9). 

Το 1993–94 θα αγωνιστεί στο ΛΕΝ Τρόφι αλλά θα αποκλειστεί με δύο ήττες από Βαζούτας και Σαμπαντέλ. 

Το Δεκέμβριο του 1994 φιλοξενεί όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ και προκρίνεται στους «8» με δύο νίκες και μια ήττα. Συγκεκριμένα επικρατεί της Μακάμπι Τελ Αβίβ και της σλοβένικης Κόπαρ ενώ χάνει την πρωτιά από την μετέπειτα Πρωταθλήτρια Ευρώπης Καταλούνια. Στους «8» αντιμετωπίζει την εν ενεργεία πρωταθλήτρια Ούιπεστ και αποκλείεται με δύο ήττες 8–12 στον Πειραιά και 13–5 στη Βουδαπέστη. 

Την επόμενη περίοδο (1995–96) αγωνίζεται στο Κύπελλο ΛΕΝ όπου αποκλείεται με δύο ήττες από Μαρσέιγ (5–7) και ΤΣΣΚΑ Μόσχας (5–6). 

Την επόμενη περίοδο (1996–97) αγωνίζεται στο ΛΕΝ Τρόφι όπου αποκλείεται στους «32» με δύο ήττες από Καταλούνια (6–9), Γιαντράν Σπλιτ (7–8) και δύο νίκες επί της δανέζικης Κάστρουπ (16–7) και των Πιγκουίνων Λονδίνου (16–3 ). 

Το 2001, 2002 και 2003 η ανδρική ομάδα πόλο του Εθνικού αγωνίστηκε στο ΛΕΝ Τρόφι ενώ το 2003 έφτασε μέχρι και τον ημιτελικό του ΛΕΝ Τρόφι αλλά αποκλείστηκε στον ημιτελικό από την μετέπειτα κυπελλούχο Μπρέσια. 

Το 2001–02 θα κερδίσει την Φερεντσβάρος 7–6 αλλά θα ηττηθεί από την γερμανική Ρότε Έρντε Χαμ (5–4) και την κροατική Ριέκα (7–5). 

Το 2002–03 ξανά για τον ΛΕΝ Τρόφι θα επικρατήσει στην πρώτη φάση της πορτογαλικής Πορτουένσε με 25–1 και της γαλλικής Στρασμπούρ με 6–5 στο κολυμβητήριο της Καστέλλας. Στην δεύτερη φάση στο Παπαστράτειο κολυμβητήριο, ο Εθνικός επικρατεί της Σπαρτάκ Βόλγκογκραντ με 11–3, της Καταλούνια με 6–2, της ουγγρικής Βαζούτας 8–3 με πέντε γκολ του Φώτη Μπλάνη και στο ματς για την πρωτιά του ομίλου θα ηττηθεί από την Μπρέσια 5–8. Στους «8» παρά το γεγονός ότι θα ηττηθεί στο πρώτο ματς στον Πειραιά από την Πρίμορατς Κότορ (7–8), στον επαναληπτικό ο Εθνικός θα πάρει την πρόκριση με 3–5 στην παράταση χάρη στο γκολ του αμερικανού Γουλφ Γουάιγκο (3–4) καν. διάρκεια. Στα ημιτελικά με δύο ήττες από τη Μπρέσια (8–5 εκτός και 4–9 εντός), ο Εθνικός αποκλείεται από τη συνέχεια. 

Την περίοδο 2003–04 ο Εθνικός αγωνίστηκε στα προκριματικά της Ευρωλίγκας όπου πέρασε στην δεύτερη φάση των προκριματικών έπειτα από 3 νίκες (10–3 επί της σλοβένικης Μάριμπορ, 9–6 επί της πολωνικής Λοντζ και 8–3 επί της τουρκικής Σεμπελιάντε) και 2 ήττες (10–6 από τη γηπεδούχο του ομίλου Σαμπαντέλ και 11–10 από τη Ραπίντ Βουκουρεστίου). Στη δεύτερη φάση των προκριματικών θα καταλάβει την τρίτη θέση (πίσω από την γιουγκοσλάβικη Πρίμορατς Κότορ και την κροατική Πριμόριε Ριέκα που κατέλαβε την τρίτη θέση στην Ευρωλίγκα) ανάμεσα σε έξι ομάδες και έτσι θα συνεχίσει στους «16» του ΛΕΝ Τρόφι. Σε αυτή τη φάση των προκριματικών, ο Εθνικός κέρδισε 10–4 τη γερμανική Ντούισμπουρκ, 12–7 την ουκρανική Μαριούπολη, 7–6 την ολλανδική Άλφεν ενώ έχασε 15–10 από την Πρίμορατς και 11–5 από τη Πριμόριε. Στο ΛΕΝ Τρόφι όμως θα αποκλειστεί από τη γιουγκοσλάβικη Νις (ήττα 9–6 εκτός, 7–7 στον Πειραιά). 

Την περίοδο 2004–05, ο Εθνικός μετείχε στο ΛΕΝ Τρόφι όπου στα προκριματικά επιβλήθηκε με 14–3 της αγγλικής Τσέλντεναμ, 9–6 της γαλλικής Μονπελιέ, 18–4 της βελγικής Εέκλο ενώ ηττήθηκε με 10–9 από τη ρωσική Σίντεζ Καζάν και τη κροατική Μέντβεσακ (διοργανώτρια του ομίλου). Στην επόμενη φάση θα ηττηθεί 8–7 από την ουγγρική Ούιπεστ και 7–6 από τη γιουγκοσλάβικη Πρίμορατς Κότορ ενώ επικράτησε της σλοβένικης Κόπερ με 7–6. 

Την περίοδο 2005–06, θα μετάσχει στα προκριματικά της Ευρωλίγκας όπου θα προκριθεί τέσσερις νίκες σε ισάριθμα παιχνίδια (12–11 τη Ντούισμπουργκ, 13–5 τη Σαφχάουζεν, 12–5 τη Μαριούπολη και 9–8 την Πρίμορατς). Στη δεύτερη φάση των προκριματικών κατά την οποία διοργάνωσε όμιλο, επικράτησε 19–3 της τούρκικης Χεϊμπελιάδα, έχασε 15–13 από τη γερμανική Κάνστατ αλλά επικράτησε 11–8 της πρωταθλήτριας Ευρώπης, Ποζίλιπο Νάπολι. Στους ομίλους της διοργάνωσης απέτυχε να προκριθεί στις «8» καλύτερες ομάδες της Ευρώπης αφού είχε 2 νίκες και 4 ήττες συγκεντρώνοντας 4 βαθμούς. Οι νίκες του Εθνικού ήταν 14–12 στη Βαρκελώνη επί της Μπαρτσελόνα και 11–7 στον Πειραιά επί της Σαβόνα.  

Την περίοδο 2006–07 ως πρωταθλητής Ελλάδος μετείχε κατευθείαν στους ομίλους της κορυφαίας διοργάνωσης αλλά δεν μπόρεσε να συνεχίσει στη διοργάνωση συγκεντρώνοντας και πάλι 4 βαθμούς (1 νίκη, 2 ισοπαλίες, 3 ήττες). Συγκεκριμένα έφερε ισοπαλία 7–7 με τη Μπρέσια και 11–11 με τη Παρτιζάν στον Πειραιά ενώ κέρδισε εντός με 12–11 τη Μλάντοστ. 

Την περίοδο 2007–08 μετείχε στη δεύτερη φάση των προκριματικών της Ευρωλίγκας όπου προκρίθηκε (4 νίκες επί των Σπάνταου, Τεράσα, Ολίμπα Λιουμπλιάνας και Βοϊβοντίνα και 1 ήττα από τη Πρίμορατς) στη φάση των ομίλων αλλά όπως και τις προηγούμενες δύο σεζόν τερμάτισε το ταξίδι τους στους «16». Στη φάση των ομίλων γνώρισε έξι ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια από Γιούγκ (8–9 εντός, 12–8 εκτός), Χόνβεντ (9–4 εκτός, 8–12 εντός) και Βάσας (13–8 εκτός, 8–10 εντός). 

Την περίοδο 2008–09, ο Εθνικός μετείχε στη δεύτερη φάση των προκριματικών της Ευρωλίγκας αλλά αποκλείστηκε με απολογισμό 1 νίκη, 1 ισοπαλία και 3 ήττες.

 Αγώνες Κυπέλλου Πρωταθλητριών / Ευρωλίγκας 
ΗμερομηνίαΣεζόνΑντίπαλοςΣκορΦάση διοργάνωσηςΣκόρερ Εθνικού21/02/19641963–64 Μπαρτσελόνα1–5Α' Φάση (Νάπολη); Σβιμ Βίνερ2–822/02/1964 Κανοτιέρι Νάπολι0–619/02/19651964–65 Μπαρτσελόνα3–4Α' Φάση (Βαρκελώνη)20/02/1965 Ρότε Έρντε Χαμ0–7; Αταλάντη Βρυξελλών6–518–19/12/19651965–66 Μαρσέιγ5–4Α' Φάση (Τουρκουάν) Μπαρτσελόνα4–6 Παρτίζαν Βελιγραδίου1–119/10/19661966–67 Βιέννα7–5Α' Φάση (Ζάππειο)Ανδ. Γαρύφαλλος 3, Ιωσηφίδης 2, Μ. Πατλάκας, Κουγεβετόπουλος10/10/1966 Μπαρτσελόνα2–0Ανδ. Γαρύφαλλος, Μ. Πατλάκας11/10/1966 Παρτίζαν Βελιγραδίου2–7Ανδ. Γαρύφαλλος, Μ. Πατλάκας18/11/1966 Ντιναμό Βουκουρεστίου1–10Β' Φάση («8») (Ζάγκρεμπ)19/11/1966 Παρτίζαν Βελιγραδίου3–1520/11/1966 Ρότε Έρντε Χαμ1–203/11/19671967–68 Μαρσέιγ6–3Α' Φάση (Βαρκελώνη)Πετ. Χατζηκυριακάκης 604/11/1967 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ2–5Πετ. Χατζηκυριακάκης, Ιωσηφίδης04/11/1967 Μπαρτσελόνα1–4Πετ. Χατζηκυριακάκης05/11/1967 Βιέννα3–2Ανδ. Γαρύφαλλος, Πετ. Χατζηκυριακάκης, Κουγεβετόπουλος29/11/19681968–69 Βιέννα7–3Α' Φάση (Βαρκελώνη)Πετ. Χατζηκυριακάκης 3, Ιωσηφίδης 2, Ανδ. Γαρύφαλλος, Κουγεβετόπουλος30/11/1968 Μπαρτσελόνα3–17Ιωσηφίδης 2, Πετ. Χατζηκυριακάκης Παρτίζαν Βελιγραδίου3–9 Μαρσέιγ6–706/11/19701970–71 Γκρατς8–6Α' Φάση (Ζάππειο)Πετ. Χατζηκυριακάκης 3, Κουγεβετόπουλος 2, Γ. Καραλόγος, Θ. Καραλόγος, Τζαφόλιας07/11/1970 Αρκόνια5–6Πετ. Χατζηκυριακάκης 3, Ιωσηφίδης, Κοντός07/11/1970 Κόζιτσε7–1Πετ. Χατζηκυριακάκης 3, Ιωσηφίδης 2, Κοντός, Καραλόγος08/11/1970 Μπαρτσελονέτα4–4Πετ. Χατζηκυριακάκης 2, Ιωσηφίδης, Θ. Καραλόγος28/11/1970 Ακαντέμικ Σόφιας3–5Β' Φάση («8») (Βελιγράδι)Ιωσηφίδης 2, Θ. Καραλόγος29/11/1970 Παρτίζαν Βελιγραδίου4–11Ιωσηφίδης 3, Θ. Καραλόγος30/11/1970 ΣΚΚ Στοκχόλμης3–3Πετ. Χατζηκυριακάκης, Κουγεβετόπουλος, Καραλόγος20/10/19721972–73 Ελσίνκι10–3Α' Φάση (Ζάππειο)21/10/1972 Βαλενσιέν10–3Θ. Καραλόγος 2, Ιωσηφίδης 2, Γ. Γαρύφαλλος 2, Σταθάκης, Κουγεβετόπουλος, Τζαφόλιας, Γ. Καραλόγος22/10/1972 ΣΚΚ Στοκχόλμης9–4Σταθάκης 2, Θ. Καραλόγος 2, Ιωσηφίδης 2, Κουγεβετόπουλος, Γ. Καραλόγος, Κοντός23/10/1972 Παρτίζαν Βελιγραδίου5–11Κουγεβετόπουλος 2, Σταθάκης 2, Θ. Καραλόγος23/10/1972 Ιστανμπούλ8–4Ιωσηφίδης 2, Κοντός 2, Κουγεβετόπουλος, Θ. Καραλόγος, Γ. Καραλόγος,24/10/1972 Όρβοσι5–910–11/1972 Μπαρτσελόνα3–5Β' Φάση («8») (Ζάππειο)  ΤΣΣΚΑ Μόσχας2–4Ιωσηφίδης, Κοντός Όρβοσι3–9Σταθάκης 327/10/19731973–74 Κόζιτσε3–2Α' Φάση (Σμύρνη)Κουγεβετόπουλος 2, Τζαφόλιας27/10/1973 Χέρμεν12–3Ιωσηφίδης 4, Κουγεβετόπουλος 4, Θ. Καραλόγος 2, Γ. Γαρύφαλλος, Κοντός28/10/1973 Γκρατς6–4Σταθάκης 2, Κουγεβετόπουλος, Θ. Καραλόγος, Ιωσηφίδης, Τζαφόλιας28/10/1973 Ντε Μέεουβεν4–529/10/1973 ΣΚΚ Στοκχόλμης3–630/10/1973 Γαλατασαράι9–0Σταθάκης 3, Ιωσηφίδης 2, Κουγεβετόπουλος, Τζαφόλιας, Γ. Γαρύφαλλος, Θ. Καραλόγος16/11/1973 Ντε Μέεουβεν6–10Β' Φάση («10») (Βελιγράδι)16/11/1973 MGU Μόσχας0–1117/11/1973 ΤΣΣΚΑ Σόφιας7–817/11/1973 Παρτίζαν Βελιγραδίου4–1225–27/10/19741974–75 ΤΣΣΚΑ Σόφιας2–1Α' Φάση (Βίρτσμπουργκ) Βίρτσμπουργκ2–2 Μπαρτσελόνα6–6 MGU Μόσχας2–918–19/10/19751975–76 Γκρατς6–5Α' Φάση Ρότε Έρντε Χαμ3–5 Μπαρτσελόνα2–6 Παρτίζαν Βελιγραδίου5–723/10/19761976–77 Χάγη7–8Α' Φάση (Χάγη)23/10/1976 Ραπίντ Βουκουρεστίου7–924/10/1976 ΤΣΣΚΑ Μόσχας7–924/10/1976 ΣΚΚ Στοκχόλμης4–228/10/19771977–78 Οντένσε7–1Α' ΦάσηΣιταρένιος 3, Σταθάκης, Κουγεβετόπουλος, Αρώνης, Γ. Γαρύφαλλος, 29/10/1977 Βέστερος9–4Σταθάκης 3, Σιταρένιος 3, Αρώνης 2, Γ. Καραλόγος29/10/1977 Μαρσέιγ11–0Γ. Καραλόγος 3, Σιταρένιος 2, Αρώνης 2, Κουγεβετόπουλος, Γ. Γαρύφαλλος, Κοντός, Αρμενάκης30/10/1977 ΤΣΣΚΑ Μόσχας5–7Αρώνης 2, Σιταρένιος, Σταθάκης, Κουγεβετόπουλος 18/11/1977 Βίρτσμπουργκ3–2Β' Φάση («8») (Βελιγράδι)Σιταρένιος 2, Σταθάκης19/11/1977 Χόργκεν7–419/11/1977 Παρτίζαν Βελιγραδίου4–627/10/19781978–79 Βίρτσμπουργκ3–5Α' Φάση (Μασσαλία)28/10/1978 Γκρατς10–129/10/1978 Οντένσε7–629/10/1978 Μαρσέιγ4–217/11/1978 Μόντζουκ Βαρκελώνης7–7Β' Φάση («8») (Βαρκελώνη)18/11/1978 Προ Ρέκο3–5Σταθάκης, Σιταρένιος, Κουγεβετόπουλος19/11/1978 Κόζιτσε7–5Κουγεβετόπουλος 3, Ιωσηφίδης 2, Σταθάκης, Αρώνης, 26/10/19791979–80 Μαρσέιγ4–3Α' Φάση (Ζάππειο)Σιταρένιος 3, Ιωσηφίδης27/10/1979 Κόζιτσε3–4Σταθάκης 2, Αρώνης28/10/1979 Κανοτιέρι Νάπολι6–4Σταθάκης 2, Σιταρένιος 2, Γ. Γαρύφαλλος, Αρώνης16/11/1979 Βάσας4–7Β' Φάση («8») (Μπρατισλάβα)Σιταρένιος 2, Αρώνης, Ιωσηφίδης17/11/1979 Κόζιτσε4–8Σταθάκης 3, Αρώνης18/11/1979 Μόντζουκ Βαρκελώνης5–7Σταθάκης 2, Ιωσηφίδης, Σιταρένιος, Κοντός25/10/19801980–81 MGU Μόσχας5–4Α' Φάση (Ζάππειο)Σιταρένιος 3, Αρώνης, Ιωσηφίδης26/10/1980 Βάσας4–4Σιταρένιος, Θ. Καραλόγος, Σταθάκης14/11/1980 ΣΚΚ Στοκχόλμης12–4Β' Φάση («8») (Βερολίνο)15/11/1980 Ντε Ρόμπεν6–4Αρώνης 3, Ιωσηφίδης, Σιταρένιος, Γ. Γαρύφαλλος16/11/1980 Σπάνταου 044–5Αρώνης 2, Γ. Γαρύφαλλος 25/12/1980 Βάσας4–4Τελική Φάση («4») (Ντουμπρόβνικ)Θ. Καραλόγος, Σταθάκης, Γ. Γαρύφαλλος, Αρώνης6/12/1980 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ6–9Σταθάκης 3, Αρώνης 2, Σιταρένιος7/12/1980 Σπάνταου 045–7Σιταρένιος 2, Αρώνης, Σταθάκης, Ιωσηφίδης23/10/19811981–82 Οντένσε20–5Α' Φάση (Αιγάλεω)Σιταρένιος 9, Αρώνης 6, Γ. Γαρύφαλλος 3, Κοντός, Κουγεβετόπουλος24/10/1981 Χόργκεν16–5Γ. Γαρύφαλλος 4, Αρώνης 4, Σιταρένιος 3, Θ. Καραλόγος 2, Σταθάκης, Ιωσηφίδης25/10/1981 Μπαρτσελόνα10–11Σιταρένιος 4, Γ. Γαρύφαλλος 3, Αρώνης, Αρμενάκης13/11/1981 Άλφεν8–10Β' Φάση («8») (Ολλανδία)14/11/1981 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ6–11Σταθάκης 2, Σιταρένιος 2, Αρώνης, Ιωσηφίδης15/11/1981 Βάσας8–11Σταθάκης 2, Σιταρένιος 2, Θ. Καραλόγος, Ιωσηφίδης, Αρώνης, Αρμενάκης15/10/19821982–83 Χόργκεν8–4Α' Φάση (Χόργκεν)Σταθάκης 3, Σιταρένιος 2, Αρώνης, Ιωσηφίδης15/10/1982 ΣΚΚ Στοκχόλμης9–5Αρώνης 3, Καραλόγος 2, Ιωσηφίδης 2, Αρμενάκης, Πατλάκας16/10/1982 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ9–11Αρώνης 3, Σιταρένιος 3, Σταθάκης 2, Θ. Καραλόγος17/10/1982 Ντε Ρόμπεν8–9Αρώνης 4, Σταθάκης 2, Ιωσηφίδης, Αρμενάκης 07/10/19831983–84 Σπάνταου 045–10Α' Φάση (Κάρντιφ)Σταθάκης, Ιωσηφίδης, Σιταρένιος, Αρμενάκης, Γ. Γαρύφαλλος08/10/1983 Κάρντιφ13–9Σταθάκης 6, Αρώνης 3, Σιταρένιος 3, Ιωσηφίδης09/10/1983 Βιέννα22–6Σιταρένιος 6, Αρώνης 4, Γ. Γαρύφαλλος 3, Σαριδάκης 3, Σταθάκης 2, Θ. Καραλόγος, Ιωσηφίδης, Αρμενάκης, Γ. Πατλάκας21/10/1983 Μπαρτσελόνα9–9Β' Φάση («8») (Ντουμπρόβνικ)Αρώνης 6, Σταθάκης 2, Σιταρένιος22/10/1983 Γιουγκ Ντουμπρόβνικ6–10Σταθάκης 2, Γ. Γαρύφαλλος 2, Ιωσηφίδης, Σιταρένιος23/10/1983 Άλφεν7–13Γ. Γαρύφαλλος 3, Ιωσηφίδης 2, Θ. Καραλόγος 205/10/19841984–85 Μόντζουκ Βαρκελώνης12–12Α' Φάση (Βαρκελώνη)06/10/1984 Σπάνταου 046–1207/10/1984 Μαρσέιγ10–7Αρώνης 4, Γ. Γαρύφαλλος 2, Αρμενάκης 2, Σταθάκης, Σιταρένιος04/10/19851985–86 Κριζούλ Οράντεα6–8Α' Φάση (Νίκαια)Σιταρένιος 3, Αρώνης 2, Σταθάκης05/10/1985 Μόντζουκ Βαρκελώνης8–10Σταθάκης 2, Μουστακαρίας 2, Γ. Γαρύφαλλος 2, Ηλιόπουλος, Σαριδάκης06/10/1985 Ποζίλιπο Νάπολι9–11Σταθάκης 4, Ηλιόπουλος 2, Μουστακαρίας, Σαριδάκης, Σιταρένιος14/10/19881988–89 Ποζίλιπο Νάπολι8–16Α' Φάση (Ολλανδία)Μουστακαρίας 5, Μαχαίρας 2, Σαριδάκης15/10/1988 Άλφεν8–12Σαμαρτζίδης 2, Σαριδάκης 2, Μαρκόπουλος 2, Αρμενάκης, Μαχαίρας16/10/1988 Γάνδη16–9Σαριδάκης 5, Μαχαίρας 4, Ηλιόπουλος 3, Μουστακαρίας 3, Αρμενάκης 09/12/19941994–95 Μακάμπι Τελ Αβίβ8–4Α' Φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)10/12/1994 Κόπερ12–5Σαμαρτζίδης 4, Καϊάφας 3, Μουστακαρίας 2, Κλεωνάκος 2, Βιζυράκης11/12/1994 Καταλούνια3–11Σαμαρτζίδης, Καϊάφας, Βούλγαρης21/01/1995 Ούιπεστ8–12 (εντός)ΠροημιτελικάΣαμαρτζίδης 2, Καλακώνας 2, Χ. Κεχαγιάς 2, Βιζυράκης, Ανδρεάκος11/02/1995 Ούιπεστ5–13 (εκτός)Σαμαρτζίδης, Καλακώνας, Χ. Κεχαγιάς, Καϊάφας, Κλεωνάκος17/09/20032003–04 Σαμπαντέλ6–10Α' Φάση (Μάριμπορ)Στεργιόπουλος 2, Μπλάνης 2, Στελάτος, Χ. Κεχαγιάς18/09/2003 Μάριμπορ10–3Βλοντάκης 3, Μπλάνης 2, Στεργιόπουλος, Καψοκόλης, Αντωνάκος, Χατζηκυριακάκης, Στελλάτος19/09/2003 Χεϊμπελιάδα8–3Βλοντάκης 2, Στελλάτος 2, Καψοκόλης, Κοκκινάκης, Χατζηκυριακάκης, Στεργιόπουλος20/09/2003 Ραπίντ Βουκουρεστίου10–1121/09/2003 Λοτζ9–6Κοκκινάκης 3, Μπλάνης 3, Χ. Κεχαγιάς, Στεργιόπουλος, Χατζηκυριακάκης08/10/2003 Ντούισμπουργκ8–4Β' Φάση (Κότορ) Μπλάνης 3, Βλοντάκης 2, Κοκκινάκης, Χατζηκυριακάκης, Στελλάτος09/10/2003 Πριμόριε Ριέκα5–11Στελλάτος 2, Βλοντάκης, Στεργιόπουλος, Χ. Κεχαγιάς10/10/2003 Πρίμορατς Κότορ10–15Κοκκινάκης 3, Στεργιόπουλος 3, Καψοκόλης 2, Χατζηκυριακάκης, Στελλάτος11/10/2003 Μαριούπολη12–7Κοκκινάκης 3, Χατζηκυριακάκης 2, Χ. Κεχαγιάς 2, Μπλάνης, Στελλάτος, Βλοντάκης, Στεργιόπουλος, Καψοκόλης12/10/2003 Άλφεν7–6Κοκκινάκης, Χατζηκυριακάκης, Κόττης, Μπενόπουλος, Χ. Κεχαγιάς, Στεργιόπουλος, Μπλάνης16/09/20052005–06 Σαφχάουζεν13–5Α' Φάση (Ντούισμπουργκ)Μπλάνης 3, Μυλωνάκης 2, Μάζης 2, Κοκκινάκης 2, Χατζηκυριακάκης, Καρούντζος, Βλοντάκης, Δήμου17/09/2005 Πρίμορατς Κότορ9–8Βλοντάκης 6, Χατζηκυριακάκης, Μάζης, Μυλωνάκης17/09/2005 Ντούισμπουργκ12–11Μυλωνάκης 4, Μάζης 3, Χατζηκυριακάκης 2, Μπλάνης, Βλοντάκης, Δήμου18/09/2005 Μαριούπολη12–5Βλοντάκης 3, Μυλωνάκης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Μάζης, Κοκκινάκης, Εμμανουηλίδης, Μπλάνης, Δήμου30/09/2005 Χεϊμπελιάδα19–3Β' Φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)Μπλάνης 6, Κοκκινάκης 4, Βλοντάκης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Δήμου 2, Μυλωνάκης 2, Μάζης01/10/2005 Κάνστατ13–15Μυλωνάκης 3, Μάζης 2, Βλοντάκης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Μπλάνης 2, Κοκκινάκης, Δήμου02/10/2005 Ποζίλιπο Νάπολι11–8Μυλωνάκης 3, Μάζης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Κοκκινάκης 2, Μπλάνης 216/11/2005 Σαβόνα6–9 (εκτός)Φάση των «16», ΌμιλοςΜάζης 2, Μυλωνάκης, Καρούτζος, Στελλάτος, Κοκκινάκης10/12/2005 Μπαρτσελόνα14–12 (εκτός)Κοκκινάκης 5, Μυλωνάκης 3, Χατζηκυριακάκης 3, Βλοντάκης 2, Σμιθ14/01/2006 Παρτίζαν Βελιγραδίου6–7 (εντός)Mυλωνάκης 3, Xατζηκυριακάκης, Mάζης, Σμιθ28/01/2006 Παρτίζαν Βελιγραδίου3–7 (εκτός)Μάζης 2, Κοκκινάκης18/02/2006 Μπαρτσελόνα13–14 (εντός)Στελλάτος 3, Κοκκινάκης 2, Μυλωνάκης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Μπλάνης, Σμιθ, Μάζης, Βλοντάκης04/03/2006 Σαβόνα11–7 (εντός)Μάζης 2, Κοκκινάκης 2, Χατζηκυριακάκης 2, Μυλωνάκης, Σμιθ, Μπλάνης, Δήμου03/12/20062006–07 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ7–9 (εκτός)Φάση των «16», ΌμιλοςΧ. Αφρουδάκης 2, Μάζης, Μπλάνης, Καλακώνας, Βλοντάκης17/12/2006 Μπρέσια7–7 (εντός)Καλακώνας 3, Μυλωνάκης 2, Χ. Αφρουδάκης, Κοκκινάκης14/01/2007 Παρτίζαν Βελιγραδίου11–11 (εντός)Μυλωνάκης 3, Μάζης 3, Καλακώνας 2, Βλοντάκης, Χ. Αφρουδάκης, Νόσεκ27/01/2007 Παρτίζαν Βελιγραδίου7–9 (εκτός)Κοκκινάκης 2, Μυλωνάκης, Νόσεκ, Καλακώνας, Αφρουδάκης, Βλοντάκης11/04/2007 Μπρέσια9–10 (εκτός)Νόσεκ 2, Βλοντάκης 2, Μυλωνάκης, Μάζης, Κοκκινάκης, Μπλάνης, Αφρουδάκης28/04/2007 Μλάντοστ Ζάγκρεμπ12–11 (εντός)Αφρουδάκης 3, Καλακώνας 3, Μπλάνης, Χατζηκυριακάκης, Μυλωνάκης, Κοκκινάκης, Μάζης, Δήμου11/10/20072007–08 Τεράσα7–6Α' Φάση (Λιουμπλιάνα)Βλοντάκης 3, Μπλάνης 3, Μυλωνάκης 12/10/2007 Ολίμπια Λιουμπλιάνας12–4Βλοντάκης 4, Κοκκινάκης 3, Χατζηκυριακάκης 3, Μπλάνης, Τσίκλος13/10/2007 Βοϊβοντίνα13–413/10/2007 Σπάνταου 049–7Μυλωνάκης 2, Κοκκινάκης 2, Καλακώνας 2, Βλοντάκης 2, Μπλάνης14/10/2007 Πρίμορατς Κότορ8–10Χατζηκυριακάκης 2, Τσίκλος 2, Μπλάνης, Μυλωνάκης, Βλοντάκης, Βουλγαράκης24/11/2007 Γιούγκ Ντουμπρόβνικ8–9 (εντός)Φάση των «16», ΌμιλοςΚαλακώνας 5, Χατζηκυριακάκης 2, Μπλάνης 08/12/2007 Χόνβεντ4–9 (εκτός)Καλακώνας 2, Μάζης, Κοκκινάκης22/12/2007 Βάσας8–10 (εντός)19/01/2008 Βάσας8–13 (εκτός)Μάζης 2, Τσίκλος 2, Μπλάνης 2, Στελλάτος, Βλοντάκης10/02/2008 Χόνβεντ8–12 (εντός)Μάζης 3, Στελλάτος 2, Βλοντάκης 2, Χατζηκυριακάκης15/03/2008 Γιούγκ Ντουμπρόβνικ8–12 (εκτός)Μάζης 3, Κοκκινάκης 2, Μπλάνης, Βουλγαράκης, Μυλωνάκης 16/10/20082008–09 Χόνβεντ7–24Α' Φάση (Χέρτσεγκ Νόβι)Χατζηκυριακάκης 2, Βαφειάδης 2, Καραθανάσης17/10/2008 Μαριούπολη9–7Χατζηκυριακάκης 3, Καρακατσάνης 2, Μίτσελ 2, Καψοκόλης, Μπουρνάζος17/10/2008 Σπαρτάκ Βόλγκογκραντ2–15Χατζηκυριακάκης, Μπουρνάζος18/10/2008 Αϊντχόφεν7–7Μίτσελ 2, Μπουρνάζος 2, Καψοκόλης, Χατζηκυριακάκης, Βαφειάδης 19/10/2008 Γιαντράν Χέρτσεγκ Νόβι4–14

 Αγώνες ΛΕΝ Τρόφι 
ΣεζόνΗμερομηνίαΑντίπαλοςΣκορΦάση διοργάνωσηςΣκόρερ Εθνικού1992–9311/11/1992 Τουρκέιτ21–1Α' φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)Τσικάρης 5, Μουστακαρίας 4, Καλακώνας 3, Μαχαίρας 2, Βούλγαρης 2, Καϊάφας 2, Χ. Κεχαγιάς, Κρητικός, Χατζηγεωργίου12/11/1992 Κριζούλ Οράντεα9–6Μαχαίρας 4, Καϊάφας 2, Καλακώνας 2, Τσικάρης13/11/1992 Κόζιτσε7–8Καλακώνας 2, Μαχαίρας 2, Μουστακαρίας 2, Καϊάφας15/11/1992 Προ Ρέκο6–9Μουστακαρίας 2, Μαχαίρας 2, Καϊάφας, Καψοκόλης1993–9403/12/1993 Πιεστάνυ17–7Α' φάση (Σαμπαντέλ, Ισπανία)Μαχαίρας 5, Καλακώνας 5, Κεχαγιάς 3, Μουστακαρίας 2, Βιζυράκης 204/12/1993 Βαζούτας11–16Καλακώνας 4, Μουστακαρίας 2, Σαμαρτζίδης 2, Κεχαγιάς 2, Καϊάφας 05/12/1993 Σαμπαντέλ13–17Καϊάφας 4, Μαχαίρας 3, Σαμαρτζίδης 2, Μουστακαρίας 2, Καλακώνας, Βούλγαρης1995–9603/11/1995 Νταλμάσια Σπλιτ5–6Α' φάση (Μασσαλία, Γαλλία)04/11/1995 Μαρσέιγ4–505/11/1995 ΤΣΣΚΑ Μόσχας5–71996–9708–10/11/1996 Καταλούνια6–9Α' φάση (Χέρτσεγκ Νόβι, Γιουγκοσλαβία) Γιαντράν Σπλιτ7–8 Πιγκουίνοι Δυτικού Λονδίνου16–3 Κάστρουπ16–72001–0223/11/2001 Ρότε Έρντε Χαμ4–5Α' φάση (Χαμ, Γερμανία)Κοκκινάκης 2, Ν. Κόχειλας 224/11/2001 Φερεντσβάρος7–6Κοκκινάκης 6, Γ. Κόχειλας25/11/2001 Πριμόριε Ριέκα5–7Σχίζας 2, Κοκκινάκης, Στελλάτος, Στεργιόπουλος 2002–0318/10/2002 Πορτουένσε25–1Α' φάση (Βοτσαλάκια, Πειραιάς)Βλοντάκης 4, Ν. Κόχειλας 4, Γουάιγκο 3, Χατζηκυριακάκης 3, Χατζηαλέξης 3, Κοκκινάκης 2, Λοράντος 2, Γ. Κόχειλας 2, Μπλάνης, Αντωνάκος19/10/2002 Στρασμπούρ6–5Λοράντος 2, Βλοντάκης, Γουάιγκο, Γ. Κόχειλας, Χ. Κεχαγιάς06/11/2002 Σπαρτάκ Βόλγκογκραντ11–3Β' φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)Λοράντος 3, Κοκκινάκης 2, Γουάιγκο 2, Γ. Κόχειλας 2, Χατζηαλέξης, Βλοντάκης08/11/2002 Καταλούνια6–2Βλοντάκης 2, Μπλάνης 2, Λοράντος, Γ. Κόχειλας09/11/2002 Βαζούτας8–3Μπλάνης 5, Κοκκινάκης 2, Βλοντάκης10/11/2002 Μπρέσια5–8Γουάιγκο 2, Λοράντος, Βλοντάκης, Μπλάνης19/01/2003 Πρίμορατς Κότορ7–8 (εντός έδρας)ΠροημιτελικάΓουάιγκο 3, Ν. Κόχειλας 2, Λοράντος 201/02/2003 Πρίμορατς Κότορ5–3 (παρ.) (εκτός έδρας)Χ. Κεχαγιάς 2, Κοκκινάκης, Μπλάνης, Γουάιγκο15/02/2003 Μπρέσια5–8 (εκτός)ΗμιτελικάΛοράντος 3, Βλοντάκης, Γουάιγκο01/03/2003 Μπρέσια4–9 (εντός)Στελλάτος 2, Ν. Κόχειλας, Χ. Κεχαγιάς2003–0424/10/2003 Μαρτιάνες7–5Β' Φάση (αποκλεισμός από προκριματικά Ευρωλίγκας)Μπλάνης 3, Στεργιόπουλος 2, Χατζηκυριακάκης, Κοκκινάκης25/10/2003 Δυναμό Μόσχας11–15Μπλάνης 3, Χ. Κεχαγιάς 2, Χατζηκυριακάκης 2, Στελλάτος, Στεργιόπουλος, Καψοκόλης, Αντωνάκος23/11/2003 Νις6–9 (εκτός)Φάση των «16»Στεργιόπουλος 4, Κοκκινάκης, Βλοντάκης06/12/2003 Νις7–7 (εντός)Μπλάνης 2, Κοκκινάκης 2, Βλοντάκης, Χ. Κεχαγιάς, Α. Καψοκόλης2004–0513/10/2004 Τσέλντεναμ14–3Α' φάση (Ζάγκρεμπ, Κροατία)Μπλάνης 4, Μάζης 3, Μπουλουγουράς 2, Στελλάτος 2, Μυλωνάκης, Χατζηαλέξης, Δήμου14/10/2004 Μέντβεσακ7–8Δήμου 3, Μπλάνης 2, Μάζης, Μυλωνάκης, Μπουλουγουράς, Στελλάτος15/10/2004 Σίντεζ Καζάν5–7Χατζηκυριακάκης 2, Κοκκινάκης, Μπουλουγουράς, Στελλάτος 16/10/2004 Εέκλο18–4Μάζης 3, Δήμου 3, Κοκκινάκης 2, Στελλάτος 2, Χατζηκυριακάκης 2, Αντωνάκος 2, Μυλωνάκης, Μπλάνης, Μπουλουγουράς, Μπενόπουλος17/10/2004 Μονπελιέ9–6Μάζης 2, Κοκκινάκης 2, Στελλάτος 2, Μυλωνάκης, Μπλάνης, Δήμου29/10/2004 Ούιπεστ7–8Β' φάση (Κότορ, Μαυροβούνιο)Μπουλουγουράς 2, Χατζηκυριακάκης 2, Στελλάτος, Δήμου, Μπλάνης30/10/2004 Κόπερ7–631/10/2004 Πρίμορατς Κότορ6–7

 Κύπελλο Κυπελλούχων 
ΣεζόνΗμερομηνίαΑντίπαλοςΣκορΦάση διοργάνωσηςΣκόρερ Εθνικού1991–9208/11/1991 Γιουσμέ Ιστανμπούλ17–4Α' Φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)Καϊάφας 4, Σαμαρτζίδης 4, Μουστακαρίας 2, Βούλγαρης 2, Καλακώνας 2, Τσικάρης, Μαχαίρας, Χατζής 09/11/1991 Σλάβια Μπρατισλάβας10–9Καϊάφας 3, Σαμαρτζίδης 2, Μουστακαρίας 2, Μαχαίρας, Τσικάρης, Καλακώνας10/11/1991 Βολτούρνο Νάπολι7–14Σαμαρτζίδης 3, Χατζής 2, Μαχαίρας, Καλακώνας06/12/1991 Παρτίζαν Βελιγραδίου9–9 (εντός)ΠροημιτελικάΚαϊάφας 3, Μουστακαρίας 2, Χατζής 2, Σαμαρτζίδης, Τσικάρης08/12/1991 Παρτίζαν Βελιγραδίου7–9 (εκτός)Σαμαρτζίδης 2, Χατζής 2, Τσικάρης 2, Μαχαίρας2000–0123/11/2000 Σάλτσμπουργκ18–1Α' Φάση (Παπαστράτειο, Πειραιάς)Χάμπερτ 5, Στελλάτος 5, Σουμάχερ 3, Κοκκινάκης 2, Καλακώνας, Στεργιόπουλος, Ν. Κόχειλας24/11/2000 Μλάντοστ Σκοπίων12–4Κοκκινάκης 3, Καλακώνας 2, Στελλάτος, Χάμπερτ, Μπλάνης, Γ. Κόχειλας, Μπενόπουλος, Σουμάχερ, Στεργιόπουλος25/11/2000 Γιαντράν Χέρτσεγκ Νόβι8–9Καλακώνας 4, Κοκκινάκης 2, Μπλάνης. Σουμάχερ27/01/2001 Μπαρτσελονέτα 6–9 (εκτός)ΠροημιτελικάΣουμάχερ 2, Χάμπερτ, Κοκκινάκης, Στελλάτος, Καλακώνας10/02/2001 Μπαρτσελονέτα 9–9 (εντός)Σχίζας 2, Κοκκινάκης 2, Χάμπερτ 2, Καλακώνας 2, Σουμάχερ

 Διακρίσεις 
ΔιοργάνωσηΦορέςΧρονιέςΤίτλοιΠρωτάθλημα Ελλάδος Ανδρών<span style="color:#FFFFFF"> 381926, 1931, 1948, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969, 1970, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1987–88, 1993–94, 2005–06Κύπελλο Ελλάδος Ανδρών<span style="color:#FFFFFF">121953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1984, 1985, 1988, 1991, 2000, 2005Πρωταθλήματα Κέντρου ΕΚΟΦ<span style="color:#FFFFFF">111952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957,Το 1958 ο Εθνικός δεν αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα, Αθλητική Ηχώ 14/8/1958 1959, 1960,Εφημερίδα "Ελευθερία" Φύλλο: 27/8/1960, Σελίδα: 2 1961, 1962, 1963Πρωτάθλημα Ελλάδος A2 Ανδρών<span style="color:#FFFFFF">12009–10 Πρωτάθλημα Ελλάδος Νέων <span style="color:#FFFFFF">21968, 1999Πρωτάθλημα Ελλάδος Εφήβων<span style="color:#FFFFFF">51969, 1974, 1975, 1976, 1977Πρωτάθλημα Ελλάδος Παίδων<span style="color:#FFFFFF">12018Πρωτάθλημα Ελλάδος Προ-Μίνι <span style="color:#FFFFFF">12025Διακρίσεις - ΡεκόρΦάιναλ Φορ Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης / Τσάμπιονς Λιγκ<span style="color:#FFFFFF">11980–81«8» καλύτερες ομάδες στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης / Τσάμπιονς Λιγκ<span style="color:#FFFFFF">91966–67, 1970–71, 1972–73, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1983–84, 1994–95Ημιτελικά Κυπέλλου Ευρώπης / ΛΕΝ Τρόφι<span style="color:#FFFFFF">12002–03«8» καλύτερες ομάδες στο Κύπελλο Κυπελλούχων<span style="color:#FFFFFF">21991–92, 2000–01Αήττητα Πρωταθλήματα Ελλάδος Ανδρών<span style="color:#FFFFFF">291926, 1931, 1948, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1969, 1970, 1974, 1975, 1976, 1979, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1987–88Συνεχόμενα Πρωταθλήματα Ελλάδος<span style="color:#FFFFFF">181953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1965, 1966, 1967, 1969, 1970Συνεχόμενα Αήττητα Πρωταθλήματα Ελλάδος<span style="color:#FFFFFF">111953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963Nτάμπλ Ανδρών (αήττητα)<span style="color:#FFFFFF">91953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1984, 1985, 1988Τουρνουά Τσέχοφ (Ρωσία)<span style="color:#FFFFFF">12005

 Αξιόλογοι υδατοσφαιριστές 
 Γιώργος Αλεβίζος
 Στυλιανός Αργυρόπουλος–Κανακάκης
 Νίκος Αρμενάκης
 Αντώνης Αρώνης
 Χρήστος Αφρουδάκης
 Μανούσος Βιζυράκης
 Αντώνης Βλοντάκης
 Μάκης Βολτυράκης
 Μάνθος Βουλγαράκης
 Ευγένιος Βούλγαρης
 Γιάννης Βώσσος
 Ανδρέας Γαρύφαλλος
 Γιάννης Γαρύφαλλος
 Ιάσονας Γρηγοριάδης
 Νίκος Ηλιόπουλος
 Γιάννης Θυμαράς
 Κούλης Ιωσηφίδης
 Φίλιππος Καϊάφας
 Θοδωρής Καλακώνας
 Πέτρος Καλφαμανώλης
 Γιάννης Καραλόγος
 Θωμάς Καραλόγος
 Φίλιππος Καραμπέτσος
 Διονύσης Καρούντζος Αλέξανδρος Καψοκόλης
 Ανάργυρος Κεχαγιάς
 Σάκης Κεχαγιάς
 Χάρης Κεχαγιάς
 Κώστας Κοκκινάκης
 Γιάννης Κόχειλας
 Νικήτας Κόχειλας
 Δημήτρης Κουγεβετόπουλος
 Χρήστος Κουρτίδης
 Δημήτρης Κώνστας
 Τεό Λοράντος
 Δημήτρης Μάζης
 Κωνσταντίνος Μαθιόπουλος
 Ηλίας Μαχαίρας
 Θοδωρής Μουστακαρίας
 Νικόλαος Μπαλτατζής - Μαυροκορδάτος
 Γιάννης Μπεριστιάνος
 Φώτης Μπλάνης
 Μανώλης Μυλωνάκης
 Μανώλης Πατλάκας
 Παναγιώτης Παπαδόγκωνας
 Βαγγέλης Πάτρας
 Πέτρος Πρωτοψάλτης
 Νώντας Σαμαρτζίδης (πρώτος σκόρερ όλων των εποχών) Μάρκελλος Σιταρένιος
 Σωτήρης Σταθάκης
 Νίκος Στελλάτος
 Ιωάννης Στεργιόπουλος
 Τάσος Σχίζας
 Νίκος Τσάγκας
 Τάσος Τσικάρης
 Άγγελος Φώσκολος
 Μάριος Χατζηκυριακάκης
 Παναγιώτης Χατζηκυριακάκης
 Πέτρος Χατζηκυριακάκης
 Χάρης Χαραλαμπόπουλος
 Γούλφ Γουάιγκο (2001–02 πρώτος σκόρερ της ομάδας, 2002–03)
  Γκιόργκι Μέσκι (2023–24)
  Χάικο Νόσεκ (2006–07)
  Τόμισλαβ Πρίμορατς (2008–09)
  Σεργκέι Ροντιόνοφ (1997–98, 1998–99)
  Νίκολα Σάβελιτς (2021–22)
  Τζέσε Σμιθ (2005–06)
  Ντζόρτζε Τεσάνοβιτς (2018–19 –σήμερα)
  Κρις Χάμπερτ (1999–00, 2000–01)

 Αξιόλογοι προπονητές 
 Μάκης Βολτυράκης (2003–2008)
 Ανδρέας Γαρύφαλλος (1971–1972, 1986, 1998)
 Γιάννης Γιαννουρής (1995)
 Γιάννης Θυμαράς (1973–1977)
 Κούλης Ιωσηφίδης (1992–1994)
 Γιάννης Καραλόγος (1984–1985, 1991–1992, 1999) Ανάργυρος Κεχαγιάς (1983)
 Φάνης Κουντουδιός (2014–)
 Δημήτρης Μαυρωτάς (2010–2012)
 Γιώργος Μορφέσης (2000)
 Κλεάνθης ΠαλαιολόγοςΔια τους φιλάθλους, εφημερ. «ΕΜΠΡΟΣ», 21 Μαΐου 1946 (1946)
 Τάκης Σακελλαρίου (1948) Μάρκελλος Σιταρένιος (1990)
 Λίνο Ρεπέτο (1980)
 Άλφιο Φλόρες (1979)
 Πέτερ Ρούσοραν (1981–1982, 1987–1989, 2000)
 Λάζλο Σάροσι (1965)
 Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς (2002)

 Αλλοδαποί υδατοσφαιριστές 
20 αλλοδαποί έχουν αγωνιστεί για τους «κυανόλευκους» με τους πολίστες από τις ΗΠΑ να έχουν την πρωτοκαθεδρία από πλευράς εθνικότητας (7 παίκτες). Ακολουθούν με τέσσερις παίκτες οι πολίστες από την Κροατία. Μακροβιότερος είναι ο Μαυροβούνιος Ντζόρτζε Τεσάνοβιτς με 6 χρόνια.

Πηγή: Κ.Ο.Ε.
  Άντε Τρόγλιτς (1996–97)
  Σεργκέι Ροντιόνοφ (1997–98, 1998–99)
  Ζολτ Πετοβάρι (1999–00)
  Κρις Χάμπερτ (1999–00, 2000–01)
  Μπραντ Σουμάχερ (2001, μόνο στην Ευρώπη)
  Γούλφ Γουάιγκο (2001–02, 2002–03)
  Ματ Φλέσερ (2003–04)
  Τζέσε Σμιθ (2005–06)
  Χάικο Νόσεκ (2006–07)
  Ντένις Σέφικ (2006–07)  Τόμισλαβ Πρίμορατς (2008–09, A1)
  Ζντράβκο Ντέλας (2008–09, A1)
  Λούκα Πετρίσεβιτς (2008–09)
  Κέβιν Μίτσελ (2009, μόνο στην Ευρώπη)
  Τιμ Χάτεν (2008–09)
  Μάρκο Μίτσιτς (2010–11, 2015–16)
  Τόμας Ένλο (2011–12)
  Ντζόρτζε Τεσάνοβιτς (2019–σήμερα)
  Νίκολα Σάβελιτς (2021–22)
  Ρομπέρτο Αγκούλια Ντε Φρέιτας (2022–23)  Γκιόργκι Μέσκι (2023–24)

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Εθνικός Πειραιώς, επίσημος ιστότοπος.

Ανδρες