Σαλ (Πράσινο Ακρωτήριο)

Το Νησί Σαλ (πορτογαλικά: Sal {σ.σ. σημαίνει "αλάτι"} είναι ένα νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται βόρεια του Νησιού Μπόα Βίστα και ανατολικά του Νησιού Σάο Νικολάου. Αποτελεί σπουδαίο τουριστικό προορισμό με παραλίες με λευκή άμμο και πάνω από 350 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο. Αυτό ακριβώς το ένα ζεστό κλίμα καθ'όλη τη διάρκεια του έτους και η πολύ χαλαρή, «χωρίς άγχος», ατμόσφαιρα του νησιού το καθιστούν δημοφιλή προορισμό για τους τουρίστες, που προέρχονται κυρίως από την Ευρώπη.
Είναι ένα από τα τρία αμμώδη ανατολικά νησιά του αρχιπελάγους του Πράσινου Ακρωτηρίου στον κεντρικό Ατλαντικό Ωκεανό, 350 μίλια (560 χλμ.) από τη δυτική ακτή της Αφρικής. Το νησιωτικό σύμπλεγμα του Πράσινου Ακρωτηριού είναι επίσης γνωστό θέρετρο για kiteboarding όλο το χρόνο, για το μεγάλο απόθεμα των χελωνών Καρέττα που εκκολάπτονται από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο και τη μουσική της Σεζάρια Έβορα.
Το νότιο τμήμα του νησιού είναι γεμάτο από τεράστιες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, ενώ το βόρειο τμήμα είναι ερημικό και ξηρό. 

 Γεωγραφία 

Το νησί έχει μήκος 29,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πλάτος 11,8 τετραγωνικά χιλιόμετρα.Cabo Verde, Statistical Yearbook 2015, Instituto Nacional de Estatística

Η συνολική έκτασή του είναι 219,84 τ.μ. (84,88 τετραγωνικά μίλια).[3] Είναι ένα από τα τρία αμμώδη ανατολικά νησιά (Σαλ. Μπόα Βίστα και Μάγιο) του αρχιπελάγους, διαθέτει παραλίες με ολόλευκη άμμο και είναι κατά βάση επίπεδο. Το υψηλότερο σημείο του είναι το Μόντε Γκράντε (Μεγάλο Όρος), με υψόμετρο 406 μέτρα. 

Το ακατοίκητο νησάκι Ilhéu Rabo de Junco βρίσκεται κοντά στη δυτική ακτή τηε νήσου Σαλ. Τα αλμυρά έλη (αλυκές) βρίσκονται κυρίως κοντά στον κρατήρα Πέδρα ντε Λιούμε (Pedra de Lume) στο βορειανατολικό τμήμα του νησιού αλλά και βορείως της Σάντα Μαρία.

 Διοικητική διαίρεση 
Το Νησί Σαλ αποτελεί μαζί τον Δήμο Σαλ, ο οποίος συμπεριλαμβάνει μόνο μία ενορία, την Νόσσα Σενόρα ντας Ντόρες.

 Κωμοπόλεις και χωριά 
 Σάντα Μαρία (Αγία Μαρία)
 Εσπάργκος
 Μουρδέιρα
 Παλμέιρα
 Πέδρα ντε Λούμε
 Ρεγκίνο Φιούρα
 Τέρρα Μπόα
 Φεϊζοάλ
 Φοντόνα

 Κλίμα 
Το νησί Σαλ έχει κατά μέσο όρο 350 ημέρες ηλιοφάνειας το χρόνο. Οι άνεμοι πνέουν κυρίως βορειοανατολικοί. Ωστόσο, μερικές μέρες έχουν σύννεφα, αλλά τείνουν να είναι διάσπαρτες εντός του έτους και σπάνια φέρνουν βροχή. Η «εποχή των βροχών» είναι από τον Ιούλιο έως τα μέσα Οκτωβρίου, αν και οι βροχοπτώσεις είναι χαμηλές.

+Μέση θερμοκρασία της θάλασσας στο ΣαλΙανΦεβΜαρΑπρΜαιΙουνΙουλΑυγΣεπΟκτΝοεΔεκΈτους

 Ιστορία 
Για τους Ευρωπαίους, το νησί ανακαλύφθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1460 και ονομάστηκε Llana ("επίπεδο"). Αυτό το όνομα άλλαξε στο σημερινό "Σαλ" όταν ανακαλύφθηκαν οι δύο αλυκές (λίμνες αλατιού) [Πέδρα ντε Λούμε και Σάντα Μαρία].
Τους πρώτους τρεις αιώνες μετά την ανακάλυψή του, το νησί ήταν εξαιρετικά αραιοκατοικημένο. Το 1720 υπήρχε μόνο ένα μικρό ψαροχώρι κοντά στη σημερινή Παλμέιρα. 

Αυτό άλλαξε όταν η βιομηχανία αλατιού αναπτύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, ξεκινώντας από το Πέδρα ντε Λούμε. Η Σάντα Μαρία ιδρύθηκε στα νότια του νησιού το 1830 από τον Manuel António Martins. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η βιομηχανία αλατιού άνθισε, με 30.000 τόνους αλατιού να εξάγονταν τα πρώτα χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος του αλατιού εξάγονταν στη Βραζιλία μέχρι την εθνικοποίηση της εταιρίας το 1887. Οι Πορτογάλοι και Γάλλοι επενδυτές αλατιού ξανάρχισαν την παραγωγή αλατιού μέχρι το 1984.

Σήμερα οι αλυκές του Πέντρα ντε Λούμε συνεχίζουν να παράγουν αλάτι καλύπτοντας τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας αλλά το κυριότερο έσοδό τους αποτελούν οι εισπράξεις από τα εισιτήρια που πληρώνουν οι τουρίστες για να κολυμπήσουν σε αυτές.

Το 1939 η Ιταλία άρχισε να κατασκευάζει ένα αεροδρόμιο για να δέχεται πτήσεις από την Ευρώπη και τη Νότια Αμερική. Η κατασκευή σταμάτησε προσωρινά και έπαυσε οριστικά γύρω στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Πορτογάλοι αγόρασαν το αεροδρόμιο από τους Ιταλούς και ολοκλήρωσαν την κατασκευή του το 1949.

Βορειοανατολικά του αεροδρομίου, εργάτες από το νησί Σάο Νικολάου εγκαταστάθηκαν σε ένα χωριό που ονομαζόταν Preguiça, τώρα τμήμα του Εσπάργκος. Ο τυφώνας Φρεντ έπληξε  άσχημα το νησί Σαλ στα τέλη του καλοκαιριού του 2015, προκαλώντας ζημιές σε σπίτια, τουριστικές εγκαταστάσεις και πλοία.
Ο Δήμος Σαλ δημιουργήθηκε το 1935 όταν, εξαιτίας του πληθυσμού, χωρίστηκε από τον πρώην Δήμο Μπόα Βίστα.

Γκάλερι

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος νησιών του Πράσινου Ακρωτηρίου

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


σ