Αγελάδας

Ο Αγελάδας (αναφέρεται και ως Γελάδας) υπήρξε σημαντικός αρχαίος Έλληνας γλύπτης καταγόμενος από το Άργος.Pausanias Perieg., Graeciae descriptio Book 6, chapter 14, section 11, line 11 Ἀναυχίδας δὲ ὁ Φίλυος Ἠλεῖος πάλης ἔσχεν ἐν παισὶ στέφανον καὶ ἐν ἀνδράσιν ὕστερον·τούτῳ μὲν δὴ τὴν εἰκόνα ὅστις ὁ εἰργασμένος ἐστὶνοὐκ ἴσμεν, Ἄνοχος δὲ ὁ Ἀδαμάτα Ταραντῖνος, σταδίου λαβὼν καὶ διαύλου νίκην, ἐστὶν <Ἀγελάδα> τέχνη τοῦ Ἀργείου. Σχολ. Αριστφ. Βατρ. 504Σουίδ. φ. Γελάδας  

Βιογραφία
Ο Αγελάδας άνθισε στα 520-480 π.Χ. Υπήρξε δάσκαλος του Φειδία, Μύρωνα και του Πολύκλειτου, των τριών μεγάλων γλυπτών του 5ου αιώνα π.Χ..

Έργα του
Ο Αγελάδας διακρίθηκε στην χαλκοπλαστική. Δυστυχώς κανένα από τα έργα του δε σώθηκε και τα γνωρίζουμε μόνο από μαρτυρίες. Ανάμεσα στα άλλα, αναφέρονται αγάλματα αθλητών, μια σύνθεση με το άρμα, τα άλογα, τον ηνίοχο και τον ολυμπιονίκη αρματοδρόμο. Οι τρεις ανδριάντες του ολυμπιονικών χρονολογούνται στα 520-508 π.Χ. Στον Αγελάδα αποδίδεται επίσης ένα αναθηματικό δώρο στους Δελφούς που χρονολογείται στο πρώτο τέταρτο του 5ου αιώνα π.Χ. Ήταν μια άλλη πολυπρόσωπη σύνθεση που παρίστανε γυναίκες και άλογα, το αφιέρωσαν οι πολίτες του Τάραντα στους Δελφούς.

Έργα του είναι ο Δίας στην Μεσσήνη, και ο Ηρακλής Αλεξίκακος στην Αθήνα. Το πιο γνωστό έργο του ήταν το χάλκινο άγαλμα του Δία Ιθωμάτα (η ονομασία από το μεσσηνιακό φρούριο Ιθώμη, στην ακρόπολη του οποίου υπήρχε ιερό του θεού). Το άγαλμα αυτό φαίνεται ότι απεικονίζεται σε μεσσηνιακά νομίσματα και παριστάνει τον Δία να βαδίζει και να έχει πάνω στο απλωμένο αριστερό του χέρι έναν αετό, ενώ στο υψωμένο δεξί του χέρι κρατάει τον κεραυνό, έτοιμος να τον εκσφενδονίσει.

Αναφορές

Πηγές

Εγκυκλοπαίδεια Μαλλιάρης Παιδεία 2005
Thesaurus Linguae Graecae

Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες