Peugeot 404

Το Peugeot 404 ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τις 10 Μαΐου 1960 έως τον Μάιο του 1975 στη Γαλλία, αν και η παραγωγή της έκδοσης pick-up (που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στην αγορά μόλις τον Ιούλιο του 1967) συνεχίστηκε στο ίδιο εργοστάσιο έως τον Οκτώβριο του 1978. Συνολικά παρήχθησαν 1.847.568 αντίτυπα όλων των εκδοχών του 404 στη Γαλλία, ενώ υπήρξε συναρμολόγηση και σε εργοστάσια άλλων ηπείρων, ιδίως σε κάποια κράτη της Αφρικής. Σε παγκόσμια κλίμακα, η λήξη της παραγωγής έλαβε χώρα μόλις το 1989 στην Κένυα, αν και κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν ως χρονολογία οριστικής λήξης το 1991 στο ίδιο εργοστάσιο, με συνολικά 2.885.374 αντίτυπα σειράς 404 να έχουν κατασκευαστεί παγκοσμίως. 

Αντικατέστησε το Peugeot 403 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1968 από το Peugeot 504. Για ολόκληρη τη δεκαετία του 1960, το 404 έγινε το πιο επιτυχημένο μοντέλο της γαλλικής φίρμας, έως τότε, και απέκτησε άκρως θετική φήμη ενός αυτοκινήτου ευρύχωρου, αξιόπιστου, ανθεκτικού στα δύσκολα και με άριστο value for money. Ως αποτέλεσμα, γνώρισε μεγάλη δημοτικότητα ως ταξί, τόσο στη Γαλλία, όσο και σε άλλες χώρες, εντός και εκτός Ευρώπης, και ιδίως στη Δυτική Αφρική, στην οποία διατήρησε υψηλή δημοτικότητα για αρκετές δεκαετίες ακόμα, και υπάρχουν ακόμα και σήμερα αρκετά αντίτυπα σε χρήση.

Με διάφορα ειδικά αμαξώματα και εξοπλισμό, το Peugeot 404 χρησιμοποιήθηκε επίσης, εκτός από ταξί, και ως αστυνομικό όχημα, πυροσβεστικό όχημα, ασθενοφόρο ή ρυμουλκό, μεταξύ άλλων.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου παραγωγής του, το 404 ήταν η μόνη αξιοσημείωτη εναλλακτική λύση στα πετρελαιοκίνητα οχήματα της Mercedes-Benz στον τομέα των πετρελαιοκίνητων επιβατικών αυτοκινήτων.

 Εξέλιξη 
Τον Απρίλιο του 1955, η εταιρεία με έδρα το Σοσώ, Γαλλία, παρουσίασε το Peugeot 403 στο Palais de Chaillot στο Παρίσι. Μόλις 6 μήνες αργότερα, η Citroën της κατάφερε ένα τεράστιο πλήγμα, εισάγοντας το εξαιρετικά καινοτόμο και αντισυμβατικό Citroën DS στο 45-ο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Grand Palais. Αντιμέτωπη με αυτή την τεχνολογική πρόοδο, η διοίκηση της Peugeot αντέδρασε ταχύτατα, σε αντίθεση με τις συνήθειες της Peugeot έως τότε..

Στα πρώτα στάδια εξέλιξης του μοντέλου, που ξεκίνησε στα τέλη του 1955, είχε εξεταστεί και το σενάριο της τοποθέτησης υδροπνευματικής ανάρτησης και ενός προαιρετικού κινητήρα V8, αλλά πολύ γρήγορα εγκαταλείφθηκαν, ιδίως για λόγους διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της υδροπνευματικής ανάρτησης που είχαν ήδη κατατεθεί και ανήκαν στη Citroën (για το Citroën DS), και λόγω τεχνικών δυσκολιών για τον κινητήρα V8, καθώς θεωρήθηκε ότι η κατασκευή του θα ήταν υπερβολικά σύνθετη για τις τότε τεχνολογικές δυνατότητες της εταιρείας.«Peugeot 404: Latine to the end of the wings», Gazoline, Οκτώβριος 2021, σ. 18-35.

 Αισθητική 

Το 404 παρουσιάστηκε επίσημα στον Τύπο αυτοκινήτου στις 9 Μαΐου 1960 και μπήκε στη μαζική παραγωγή μόλις 1 ημέρα μετά,Chronique du XXème siècle, Éditions Chronique, 2013, p. 607. ενώ κυκλοφόρησε στην αγορά σχεδόν αμέσως. Όπως είχε συμβεί και με τον προκάτοχό του, το Peugeot 403, το 404 είχε σχεδιαστεί επίσης από τον οίκο Μπαττίστα Πινινφαρίνα και ιστορικά ήταν η δεύτερη συνεργασία της Peugeot με τον σχεδιαστικό αυτό οίκο.

Από την πρώτη στιγμή, ο Τύπος αυτοκινήτου επαίνεσε την άνεση της ανάρτησης και το κράτημα στο δρόμο. Ο κινητήρας, με κλίση 45° προς τα δεξιά, είχε ως αποτέλεσμα ένα χαμηλό κέντρο βάρους του αυτοκινήτου, το οποίο συνέβαλε στο εξαιρετικό κράτημα στο δρόμο. Συνολικά, το Peugeot 404 θεωρήθηκε ένα ιδιαίτερα καλά μελετημένο, σύγχρονο και λειτουργικό όχημα στην κατηγορία 1.5 έως 2.0 λίτρων.Moderner französischer Mittelklassewagen. In: Kraftfahrzeugtechnik 10/1960, S. 410–411.

Η εξωτερική αισθητική του Peugeot 404 είχε ακολουθήσει τις νεότερες σχεδιαστικές τάσεις των αμερικανικών αυτοκινήτων της τότε εποχής, καθώς έφερε καμπυλωτό παρμπρίζ, μεγάλα εμπρός και πίσω πτερύγια, έντονες γωνίες και μυτερά πίσω φώτα, σε αντίθεση με το πιο καμπυλωτό (και με σχεδόν ανεπαίσθητα πτερύγια) εμπρός και πίσω άκρο του 403. Μάλιστα η γενικότερη εμφάνιση του 404 είχε εμφανείς ομοιότητες με αυτήν των Austin A55 Cambridge / Morris Oxford και του Fiat 1800/2100Σύμφωνα με τον Paul Perrin, Γενικό Διευθυντή της Peugeot S.A. / Jean-Louis Loubet, automobiles Peugeot, une réussite industrielle 1945-1974, Économica, 1990, p.119. του 1959, επίσης σε ντιζάιν του οίκου Pininfarina.

Στο σαλόνι, η ορατότητα ήταν άριστη χάρη στο πανοραμικό παρμπρίζ που τυλίγεται καμπυλωτά γύρω από τις γωνίες, ενώ και οι ορθοστάτες ήταν λεπτοί, έτσι ώστε να αποτρέπουν τα τυφλά σημεία. Οι υαλοκαθαριστήρες ήταν δύο ταχυτήτων και υπήρχε αυτόματο άναμμα φωτισμού στην οροφή του αυτοκινήτου σε άνοιγμα πόρτας. Ένα ακόμα πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό για τα στάνταρ της τότε εποχής, ήταν ότι ο φωτισμός στον πίνακα οργάνων είχε και δυνατότητα ρύθμισης της έντασης του φωτισμού.

 Εκδοχές αμαξώματος 

Αρχικά, το 404 προσφερόταν αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν, ενώ τον Οκτώβριο του 1961, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, προστέθηκαν δύο 5-πορτες εκδόσεις station wagon, με τις ονομασίες Peugeot 404 Familiale και Peugeot 404 Commerciale, και γνώρισαν επίσης μεγάλη απήχηση. Το Familiale έφερε στάνταρ τρίτη σειρά καθισμάτων και διαφημιζόταν ως 7-θέσιο / 8-θέσιο. Αντιθέτως, το Commerciale είχε ένα κοινό 5-θέσιο σαλόνι. 

Το πολυτελέστερο 2-πορτο καμπριολέ παρουσιάστηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 1961, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού, και το 2-πορτο κουπέ τον Οκτώβριο του 1962. Οι εκδοχές coupé και cabriolet είχαν επίσης και σημαντικές αισθητικές αναβαθμίσεις, πλην όμως κατασκευάστηκαν σε περιορισμένα αντίτυπα και μόνο για λίγα χρόνια, καθώς η παραγωγή τους έληξε ταυτόχρονα τον Σεπτέμβριο του 1968. Ως αποτέλεσμα, και οι δύο σήμερα είναι οι πλέον δυσεύρετες και συλλεκτικές, με εξαιρετικά υψηλές τιμές πώλησης.

Η παλέτα συμπληρώθηκε τον Ιούλιο του 1967, με το 2-πορτο 404 pick-up, έκδοση που γνώρισε υψηλή δημοτικότητα κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες.

 Κινητήρες 

Ο συνηθέστερος κινητήρας των Peugeot 404 ήταν ένας 4-κύλινδρος σε σειρά βενζίνης με καρμπυρατέρ, ο οποίος είχε προέλθει από τον προκάτοχο Peugeot 403, αλλά με αύξηση του κυβισμού από 1.468 cm³ σε 1.618 cm³. Ωστόσο, και ο παλαιότερος βενζινοκινητήρας 1.468 cm³ διατέθηκε και στο 404 Commerciale (5-θέσιο station wagon). Επίσης, λόγω της διακοπής της παραγωγής του 403, τον Νοέμβριο του 1966, η Peugeot κυκλοφόρησε αμέσως μετά την φθηνότερη έκδοση 404-8, που έφερε τον κινητήρα 1.468 cm³ του 403 και παρήχθη από το 1967 έως το 1969. Η ονομασία της υποδήλωνε ότι ανήκε στη φορολογική τάξη 8CV υποδηλώνοντας τους 8 φορολογήσιμους ίππους (καθώς CV = Cheval Vapeur, φορολογήσιμοι ίπποι), σε αντιδιαστολή με την τάξη 9CV του στάνταρ 1.618 cm³, καθώς η φορολογία των αυτοκινήτων στη Γαλλία βασιζόταν τότε στον κυβισμό του κινητήρα.

Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1961 παρουσιάστηκε μία εκδοχή injection του βενζινοκινητήρα 1.618 cm³ και τελικώς μπήκε στην παραγωγή το 1962. Έγινε έτσι το πρώτο στην ιστορία γαλλικό σεντάν με ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου. Τον Οκτώβριο του 1962, προστέθηκε στην παλέτα των επιλογών ο πετρελαιοκινητήρας 1.816 cm³ του 403 και ένα έτος μετά ο κυβισμός του στο 404 αυξήθηκε στα 1.948 cm³.

Όπως και στο 403, όλοι οι κινητήρες του 404 ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4). Αρχικά συνδυάζονταν μόνο με 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με πλήρη συγχρονισμό σε όλες τις σχέσεις (ασυνήθιστο χαρακτηριστικό εν έτει 1960, το οποίο μάλιστα ίσχυε και στον προκάτοχό του, το Peugeot 403, ήδη από την εισαγωγή του, το 1955), ενώ από το 1966 εμφανίστηκε και προαιρετικό 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο της εταιρείας ZF, που ήταν παρόμοιο με αυτό που ήδη προσέφεραν τότε ως έξτρα κάποια μοντέλα της BMW.«Behind the glitter of Paris: Show Report». Car Magazine. December 1965. pp. 27–30. Για την ίδια ισχύ στον ίδιο κινητήρα, η μέγιστη ταχύτητα των σεντάν με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων μειώνεται κατά 5 km/h.

 Αντικατάσταση του 404 

Ο διάδοχος του Peugeot 404 έφτασε τον Σεπτέμβριο του 1968 και ήταν το πολύ πιο σύγχρονο αισθητικά Peugeot 504 (αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 1968, αλλά η κυκλοφορία του αναβλήθηκε για τον Σεπτέμβριο λόγω των κοινωνικών γεγονότων του Μαΐου), στο οποίο και καταργήθηκαν τα αναχρονιστικά πλέον μπροστινά και πίσω πτερύγια. Ωστόσο, λόγω της άριστης αξιοπιστίας του 404 για την τότε εποχή και της τεράστιας απήχησης που συνέχιζε να διατηρεί στο ευρύ κοινό, το 404 παρέμεινε στη γαλλική παραγωγή ως μία φθηνότερη εναλλακτική λύση έως τον Μάιο του 1975. Δεδομένης της καλής σχέσης τιμής / αξιοπιστίας και της ευρυχωρίας του, συνέχισε έως τις αρχές της δεκαετίας του 1970 να αποτελεί μία ελκυστική ευκαιρία στις ευρωπαϊκές αγορές για όσους δεν ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα για την μόδα αισθητικής της εξωτερικής εμφάνισης. Στη συνέχεια όμως, η ζήτηση του 404 στην Ευρώπη μειώθηκε ραγδαία, καθώς άρχισε πλέον να δείχνει υπερβολικά έντονα την ηλικία του.

Το 1973, ο δείκτης θερμοκρασίας νερού στον πίνακα οργάνων αντικαταστάθηκε από ένα σκέτο προειδοποιητικό λαμπάκι υπερθέρμανσης, ίσως από υπερβολική σιγουριά για την αξιοπιστία του μοντέλου, ενώ ταυτόχρονα το 404 υπέστη και ένα λίφτινγκ στη μπροστινή γρίλια. Στα τέλη του 1974, το προαιρετικό αυτόματο κιβώτιο διακόπηκε, λόγω της διαρκούς μείωσης της ζήτησης για το 404 και τελικώς η παραγωγή του στη Γαλλία έληξε οριστικά τον Μάιο του 1975, καθώς οι Ευρωπαίοι αγοραστές έως τότε είχε στραφεί συντριπτικά προς το Peugeot 504. Ενδεικτικώς, τους 5 πρώτους μήνες του 1975 κατασκευάστηκαν μόλις 15.780 αντίτυπα όλων των εκδοχών αμαξώματος του 404, όλα σεντάν.

 Χώρες κατασκευής 

Εκτός από τις κεντρικές εγκαταστάσεις της εταιρείας στη Γαλλία, το Peugeot 404 κατασκευάστηκε και σε πολλές άλλες χώρες διεθνώς, ιδίως αναπτυσσόμενες, όπου και γνώρισε επίσης μεγάλη δημοτικότητα. Κατά την παραγωγή του στην Αργεντινή (αρχικά από ανταλλακτικά  - παραγωγή τύπου CKD - μεταξύ 1962 και 1964, και μετά κανονική παραγωγή από το 1965 στο εργοστάσιο στο Berazategui, κοντά στο Μπουένος Άιρες, Αργεντινή), που διήρκησε μεταξύ του 1962 και του 1980, συναρμολογήθηκαν 162.583 αντίτυπα όλων των εκδόσεων του 404, συμπεριλαμβανομένων 128.774 σεντάν βενζίνης και 22.958 σεντάν ντίζελ. Επίσης, το μοντέλο κατασκευαζόταν και σε τρεις αφρικανικές χώρες: στη Μομπάσα, Κένυα, στην Καντούνα της Νιγηρίας και στο Natalspruit, Τράνσβααλ της Νότιας Αφρικής.

Το εργοστάσιο στην Κένυα ήταν και το τελευταίο που κατασκεύασε το 404 και μάλιστα υπάρχουν αντιφατικές αναφορές ως προς το έτος λήξης της παραγωγής του. Σύμφωνα με τον Γαλλικό τύπο αυτοκινήτου, η έκδοση pick-up αποσύρθηκε από την παραγωγή το 1988, ενώ η έκδοση σεντάν το 1989.L'argus de l'automobile, 1er juin 1989. Ωστόσο, κάποιες άλλες πηγές αναφέρουν ως χρονολογία οριστικής λήξης το 1991, επίσης στο ίδιο εργοστάσιο. Συνολικά, το Peugeot 404 συμπλήρωσε 29 ή 31 έτη παραγωγής σε παγκόσμια κλίμακα, ανάλογα με το ακριβές έτος που το τελευταίο αντίτυπο κύλησε από τη γραμμή παραγωγής.

Σημειωτέον ότι για αρκετές δεκαετίες σχεδόν όλα τα ταξί της Βόρειας και της Δυτικής Αφρικής ήταν Peugeot 404 και υπάρχουν ακόμα και σήμερα αρκετά αντίτυπα σε χρήση.

 Αγωνιστικές επιτυχίες 

Το Peugeot 404 γνώρισε μεγάλη απήχηση και ως αυτοκίνητο ράλλυ, πετυχαίνοντας πολλές νίκες σε αρκετούς αγώνες διεθνώς. Μάλιστα κέρδισε το «Rally Safari» της Αφρικής το 1963, το 1966, το 1967 και το 1968.

 Παραγωγή 

Ακολουθούν τα νούμερα παραγωγής της κάθε εκδοχής αμαξώματος του 404.Xavier Chauvin, La Peugeot 404, la Lionne de Sochaux, E.T.A.I, 2010, 192 p. (ISBN 978-2-7268-8960-2).

ΕκδοχήαμαξώματοςΑντίτυπαBerline1.672.395Familiale160.246Break233.486Coupé6.837Cabriolet10.387Pick-up802.023Σύνολο2.885.374

 Φωτογραφίες 

Ακολουθεί ένας κατάλογος φωτογραφιών όλων των εκδοχών αμαξώματος του 404.


 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
 Guide Peugeot 1970-1990, François Allain, éditions E.P.A., 1996. ISBN 2-85120-493-9.
 Dominique Pagneux, «La 404 de mon père», éditions E.T.A.I., 2000. ISBN 2-7268-8499-7.
 Renaud Siry, «Peugeot 404 de mon enfance», éditions E.T.A.I., 2016. ISBN 979-10-283-0129-3.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναλυτικό αφιέρωμα στο Peugeot 404 (στα αγγλικά)
 Le site des fanas de 404 (στα γαλλικά)
 Τεχνικά στοιχεία του Peugeot 404 (στα γαλλικά)
 Phil Seed's Virtual Car Museum – Peugeot 404 
 Coche Argentino –  Peugeot 404

Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot
Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ