Η Ελευθερία οδηγεί τον Λαό

Η Ελευθερία οδηγεί τον Λαό (γαλλικά: La liberté guidant le peuple) είναι πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά εμπνευσμένο από την Ιουλιανή επανάσταση του 1830Ιστορία της Τέχνης, Σχολικό Βιβλίο Γ' Γενικού Λυκείου  «Το έργο "Η Ελευθερία οδηγεί τον λαό", είναι σημαντικό, διότι σ'αυτό παρουσιάζεται για πρώτη φορά η θριαμβική σκηνή μιας επανάστασης του λαού (η επανάσταση του 1830, που έφερε στην εξουσία τον βασιλιά Λουδοβίκο - Φίλιππο).»Ντελακρουά: Η Ελευθερία Οδηγεί τον Λαό, Kozani.TV http://museduc.gr/docs/Istoria/C/065-084_C_GYM_KEF_04.pdf Κεφάλαιο 4], Σχολικό Βιβλίο Ιστορίας, Γ΄ ΤΑΞΗ Νεότερη και σύγχρονη Ιστορία. Από τα μέσα του 18ου αιώνα ως τις αρχές του 21ου αιώνα. σελ. 74 ««Η ελευθερία οδηγεί τον λαό», πίνακας του Γάλλου ζωγράφου Ευγένιου Ντελακρουά που υμνεί την επανάσταση στη Γαλλία το 1830. Η ελευθερία είναι στο κέντρο και κρατάει τη γαλλική σημαία με τα τρία χρώματα (άσπρο, κόκκινο και μπλε), τη σημαία της
Γαλλικής Επανάστασης. Δίπλα της τρεις άντρες, που συμβολίζουν τους Γάλλους επαναστάτες. 1831.».

 Περιγραφή 
Βρισκόμαστε στο Παρίσι τον Ιούλιο του 1830. Το καζάνι εξερράγη. Ο λαός μην αντέχοντας στην αφόρητη καταπίεση επαναστάτησε. Με τα όπλα στα χέρια ορμάει απαιτώντας το δίκιο του. Οι πρώτοι δέχτηκαν τα πυρά και σωριάστηκαν. Νεκροί έπεσαν και οι στρατιώτες. Καπνός από τις εκρήξεις αναθυμιάζει. Ο λαός δεν έχει αρχηγό. Έχει ένα όραμα. Την Ελευθερία. Αυτή τον οδηγεί. Η Ελευθερία εφορμά οδηγώντας τον λαό. Ξυπόλητη και με γυμνό το στήθος μοιάζει με αρχαία ελληνική θεά, ή τη ρωμαϊκή προσωποποίηση της Ελευθερίας, τη Λιμπερτάς. Φοράει τη φρυγική σκούφια των Ιακωβίνων στο κεφάλι. Κρατάει ντουφέκι με ξιφολόγχη στο αριστερό και υψώνει την απαγορευμένη σημαία της Γαλλικής Επανάστασης, την Τρικολόρ στο δεξί. Στρέφει το κεφάλι της στον λαό που την ακολουθεί και του δίνει θάρρος να πολεμήσει.

Η ιστορία του
Αρχικά εκτέθηκε στο Σαλόν του 1831, αγοράσθηκε από το κράτος 3000 φράγκα, έμεινε για λίγους μήνες εκτεθειμένος στο Μουσείο του Λουξεμβούργου, έπειτα αποδόθηκε στον ζωγράφο που δεν μπορούσε να τον εκθέσει σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου-Φιλίππου λόγω της σχέσεως του θέματος με τη μοναρχία. Το 1848 με τη νέα επανάσταση ο πίνακας επιστρέφει στο Λουξεμβούργο. Μόνο επί Ναπολέοντα Γ', πιο φιλελεύθερο από τη Δεύτερη Δημοκρατία, και εκτέθηκε στο κοινό στην Παγκόσμια Έκθεση του 1855Ανώνυμου, «Οι μεγάλοι ιστορικοί πίνακες: Οι ημέρες του Ιουλίου», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.56 (Φεβρουάριος 1973), σελ.99

Παραπομπές

 Πηγές 
 Rose-Marie Hagen, Rainer Hagen: Meisterwerke im Detail. Band 2, Taschen Verlag, Köln 2003, ISBN 3-8228-1371-0.
 Winfried Nerdinger: Vom Klassizismus zum Impressionismus. Martin Lurz Verlag, München 1980, ISBN 3-87501-065-5.
Ανώνυμου, «Οι μεγάλοι ιστορικοί πίνακες: Οι ημέρες του Ιουλίου», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.56 (Φεβρουάριος 1973), σελ.99

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Παρουσίαση του πίνακα από το μουσείο του Λούβρου
 Παρουσίαση του πίνακα από γερμανικό σχολείο

Κατηγορία:Πίνακες του 1830
Κατηγορία:Πίνακες του Μουσείου του Λούβρου
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ευγένιου Ντελακρουά
Κατηγορία:Βανδαλισμένα έργα τέχνης