Αντόνιο Ροσσελλίνο

Ο Αντόνιο Γκαμπερέλλι (ιταλικά: Antonio Gamberelli, 1427 - μεταξύ 1478 και 1481) ήταν Ιταλός γλύπτης της Πρώιμης Αναγέννησης. Εξαιτίας του κοκκινωπού χρώματος των μαλλιών του έμεινε γνωστός ως Αντόνιο Ροσσελλίνο (ιταλικά: Antonio Rossellino), επώνυμο που τελικά υιοθέτησαν και τα τέσσερα μεγαλύτερα αδέρφια του, όλοι γλύπτες και τεχνίτες της πέτρας στο επάγγελμα.«Rossellino, Antonio», βιογραφία του καλλιτέχνη στον ιστότοπο Web Gallery of Arts. Ο Αντόνιο διακρίθηκε για τη δεξιοτεχνία του στις προσωπογραφίες, έχοντας δημιουργήσει πολυάριθμες μαρμάρινες προτομές, δουλεύοντας κυρίως από προπλάσματα. Τα σημαντικότερα έργα του φιλοτεχνήθηκαν για το Ταφικό Παρεκκλήσιο του Τζάκοπο, Πρίγκιπα Καρδιναλίου της Πορτογαλίας, στο Ναό του Σαν Μινιάτο αλ Μόντε, στην πόλη της Φλωρεντίας (1460-73).

 Βιογραφικά στοιχεία 

 Δεκαετία 1450 
Το 1456 δημιουργεί το πορτραίτο - προτομή του Τζοβάννι Κελίνι (Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου, Λονδίνο) του οποίου το πρόσωπο, σκαμμένο με φλέβες και ρυτίδες, έχει αποδοθεί με αξιοσημείωτο ρεαλισμό. Σε αυτό, καθώς και στα επόμενα, κυρίαρχο στοιχείο είναι η αληθοφάνεια, που οφείλεται στην αλλαγή νοοτροπίας των εντολοδοτών, που δίνουν αξία στο άτομο και τα προσωπικά του χαρακτηριστικά, θέλοντας να αφήσουν ένα σημάδι της παρουσίας του εκάστοτε προσώπου στον κόσμο μετά το θάνατό του, προκειμένου να διαιωνίσουν τη μνήμη του.Istituto dell'Enciclopedia italiana (1999).

Στο Φορλί, το έτος 1458, κατασκευάζει το ταφικό μνημείο του Μπεάτο Μαρκολίνο, ενός Δομινικανού μοναχού που είχε τη φήμη άγιου ανθρώπου. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο χρησιμοποίησε σχέδια του αδερφού του, Μπερνάρντο, μα σίγουρα αναζήτησε τη συνεργασία ενός άλλου από τα αδέρφια του, του Τζοβάννι Ροσσελλίνο. Στο Φορλί βρίσκεται επίσης ένα ακόμη έργο του Αντόνιο, «Η Παναγία και το Θείο Βρέφος». 

 Τάφος του Καρδιναλίου της Πορτογαλίας (1461-1466) 

 Άλλα έργα 
Ακολούθησαν ο Βωμός στην Εκκλησία του Σαν Σεμπαστιάνο νέλλα Κολλετζάτα στο Έμπολι και το πορτραίτο-προτομή του ουμανιστή Ματτέο Παλμιέρι (1406–1475) το 1468. Μετά το θάνατο του αδερφού του, ο Αντόνιο ανέλαβε τη διεύθυνση του οικογενειακού εργαστηρίου. Το 1473 τον συναντούμε στο Πράτο όπου και λάξευσε τον άμβωνα του Καθεδρικού Ναού της πόλεως. Στη Φερράρα κατασκευάζει το Μνημείο Μοναρέλλα στη Βασιλική του Σαν Τζόρτζιο φουόρι λε μούρα (Άγιος Γεώργιος εκτός των τειχών). Στη Νάπολη φιλοτεχνεί τον τάφο της Μαρίας της Αραγωνίας και τη Θεία Γέννηση, αμφότερα στο Παρεκκλήσιο Πικκολομίνι στην Εκκλησία της Σάντ' Άννα ντέι Λομπάρντι, μεταξύ των ετών 1475 και 1490. Στο τάφο συναντούνται εκ νέου θέματα από το μνημείο του Καρδιναλίου της Πορτογαλίας, με τονισμένα τα διακοσμητικά στοιχεία, ώστε να ταιριάζουν στο γούστο της αυλής της Αραγώνας.

Γνωστός επίσης για τα έργα του από τερρακόττα, ο καλλιτέχνης αύξησε και μέσω αυτών τις παραγγελίες και τη φήμη του.

 Απεικονίσεις της Παναγίας 
Καθώς ο Ροσσελλίνο ανέπτυσσε τις καλλιτεχνικές του δεξιότητες, οι μορφές του απέκτησαν έντονο χαρακτήρα και ισχυρή μορφή. Φιλοτέχνησε διαφορετικές εκδοχές της Παναγίας, δημοφιλές και επαναλαμβανόμενο θέμα της αναγεννησιακής περιόδου. Παράδειγμα αποτελεί ένα ανάγλυφο της Παρθένου με το Θέου Βρέφος (μέσα δεκαετίας 1400) που σήμερα στεγάζεται στο Μουσείο Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης. Άλλα ανάγλυφα με το ίδιο θέμα βρίσκονται στη Βία ντέλλα Σπάντα στη Φλωρεντία, στο Bode-Museum του Βερολίνου, στο Μουσείο της Βικτώριας και του Αλβέρτου στο Λονδίνο και στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης στην Βιέννη. Ωστόσο το γνωστότερο τέτοιο έργο του είναι ίσως η Μαντόννα Άλτμαν στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Τα ανάγλυφά του με θέμα την Παναγία έχουν γενικά πλούσιο διάκοσμο και σκούρα χρώματα. Τυπικό γνώρισμα των καλλιτεχνών της εποχής του, δείχνει μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια, στις πτυχώσεις των ρούχων, στα φωτοστέφανα και στις μπούκλες των μαλλιών, ενώ οι μορφές τονίζονται απαλά με πινελιές επιχρύσωσης. Γενικά θεωρείται πως συνέχισε την παράδοση του Λούκα ντέλλα Ρόμπια αποδίδοντας έμφαση στη φυσικότητα και στον ανθρώπινο χαρακτήρα της Παρθένου με το Θείο Βρέφος.

 Θάνατος 
Ο Ροσσελλίνο απεβίωσε το 1479, έχοντας κερδίσει μεγάλη αναγνώριση για το έργο του. Ο συγγραφέας και ιστορικός τέχνης Τζόρτζιο Βαζάρι (1511-1574) συμπεριέλαβε τον καλλιτέχνη στο διάσημο έργο του «Βίοι των εξοχότερων ζωγράφων, γλυπτών και αρχιτεκτόνων».

 Δείτε επίσης 
 Αναγεννησιακή τέχνη στην Ιταλία
 Αναγεννησιακή τέχνη

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Bietoletti, Silvestra &  Cresti, Carlo & Paolucci, Antonio (2008). «Florence: Art and Architecture», h. f. ullmann, ISBN 9780841600676. 
 Istituto dell'Enciclopedia italiana (1999). «Dizionario biografico degli italiani», LII, Ρώμη.
 Gentilini, Giancarlo (2008). «Dal Rilievo alla Pittura: La Madonna delle Candelabre di Antonio Rossellino», Edizioni Polistampa, ISBN 9788859603559.  
 Heydenreich, Ludwig H. (1996). «Architecture in Italy, 1400-1500», The Yale University Press Pelican History of Art, Yale University Press, ISBN 9780300064674. 
 Planiscig, Leo (1942). «Bernardo und Antonio Rossellino», Verlag Anton Schroll & Co.   

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Antonio Rossellino, κατάλογος έργων σε διάφορα μουσεία ανά τον κόσμο.
 Antonio Rossellino, κατάλογος έργων γλυπτικής στην Web Gallery of Art. 

Κατηγορία:Ιταλοί γλύπτες
Κατηγορία:Γλύπτες της Αναγέννησης