Νάκρασα Λυδίας

Η Νάκρασσα ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Λυδίας της Μικράς Ασίας. 

Η πόλη βρισκόταν στις πηγές του ποταμού Καΐκου. Συχνά συγχέεται με τη γείτονα πόλη Ακρασσό, εκτός και αν πρόκειται για την ίδια πόλη. Μάλλον η Νάκρασα είχε τον δικό της ξεχωριστό επίσκοπο σε σχέση με την Ακρασσό, όπως επίσης έκοψε τα δικά της νομίσματα. Ακρασσός σημαίνει η πόλη της άκρας (=κορυφή, ακρόπολις), ίσως από αυτήν να προήλθε η Νέα Ακρασσός που με την πάροδο του χρόνου μετεξελίχθηκε σε Νάκρασσα. 

Η πόλη ήταν σημαντικό φρούριο στην επικράτεια της Περγάμου. Η ίδρυση της πόλεως οφείλεται στους Σελευκίδες, μάλιστα στον Αντίοχο Α΄. Πάντως Μακεδόνες στρατιωτικοί άποικοι εγκαταστάθηκαν εκεί, για τη φύλαξή της. Αυτό αποδεικνύεται επίσης και από μια επιγραφή που βρέθηκε στην πόλη, των χρόνων του Αδριανού που τελειώνει με την φράση: η Μακεδόνων Νακρασειτών βουλή και ο δήμος. Δίπλα στην πόλη βρισκόταν η Απολλωνία. 

Στην αρχαιότητα, ένας εμπορικός δρόμος ένωνε τις πόλεις των Σάρδεων, με τα Θυάτειρα και την Πέργαμο και περνούσε από τη Νάκρασα. Λογικά και ο στρατός του Ξέρξη κατά το 480 π.Χ. ακολούθησε τον δρόμο αυτό και θα πέρασε από την πόλη (που δεν είχε ιδρυθεί τότε). Σε αντίθεση με το παρόν, ο δρόμος πρέπει να περνούσε από τις πλαγιές του όρους που ήταν κτισμένη η Νάκρασσα.

Η αρχαία πόλη βρίσκεται στο σημερινό Κιρκαγκάτς (Kırkağaç) της επαρχίας Μανίσα του τουρκικού κράτους. Στην αρχαία πόλη βρέθηκε το πρώτο γνωστό κληρονομικό δίκαιο που σήμερα φυλάσεται στο μουσείο της Μανίσα. 
Πηγές
 Johann Gustav Droysen: Ιστορία των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκδ. «Ελεύθερη σκέψις»

Νακρασα