Κομήτης του Χάλεϋ

Κομήτης του Χάλεϋ250px ΑνακάλυψηΑνακαλύφθηκε από:Ανακαλύφθηκε στις:Παρατηρείται από την προϊστορίαΗ περιοδικότητα ανακαλύφθηκε από τον Έντμουντ Χάλλεϋ Χαρακτηριστικά τροχιάςΑφήλιο:35,08 AUJPL Small-Body Database Browser, ανακτήθηκε 22 Ιουλίου 2013Περιήλιο:0,586 AU Ημιάξονας τροχιάς:17,84 AU Εκκεντρότητα:0,9671 Περίοδος περιφοράς:75,32 χρόνια Μήκος του ανερχόμενου σημείου:'58,42° Όρισμα του περιηλίου:111,33°  Φυσικά ΧαρακτηριστικάΜάζα:2.2×1014 KgΠυκνότητα πυρήνα: 0,1 g/cm3Διαστάσεις πυρήνα:14,9×8,2 KmΤαχύτητα διαφυγής:0,002 Κm/sΑστρονομική περίοδος περιστροφής:52,8 hΛευκαύγεια:0,04Φαινόμενο μέγεθος:28,2 (το 2003)Έτος επόμενου περιηλίου:28 Ιουλίου 2061

Ο κομήτης του Χάλεϋ είναι περιοδικός κομήτης που κάνει την εμφάνισή του στην περιοχή της Γης κάθε 75 με 76 χρόνια. Είναι ο μόνος κομήτης που μπορεί να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι και δύο φορές σε μια ανθρώπινη ζωή. Άλλοι κομήτες είναι πολύ πιο φωτεινοί και θεαματικοί αλλά περνάνε κοντά στην Γη ή είναι ορατοί από αυτήν μια φορά κάθε μερικές χιλιάδες ή και εκατομμύρια χρόνια.

Έχουν βρεθεί στην Κίνα καταγεγραμμένες παρατηρήσεις του κομήτη του Χάλεϋ από το 240 π.Χ., ενώ πιθανότατα καταγράφηκε από τους Αρχαίους Έλληνες το 467 π.Χ. Μελετήθηκε εκτενώς για πρώτη φορά και πήρε το όνομά του, το 1682, από τον Έντμουντ Χάλλεϋ, Άγγλο μαθηματικό και αστρονόμο, ο οποίος προσδιόρισε την τροχιά του. Έχει αμφισβητηθεί η θεωρία ότι ο κομήτης Χάλεϋ ήταν το Άστρο που οδήγησε τους τρεις Μάγους στην Βηθλεέμ όταν γεννήθηκε ο Ιησούς.

 Η προσέγγιση του 1910 
Είναι διάσημος για την εμφάνισή του στις 28 Μαΐου 1910, όταν ο πυρήνας του πέρασε σε κοντινή απόσταση από τη Γη σε ελάχιστη απόσταση 22,4 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την επιφάνειά της. Αν και η απόσταση ήταν τέτοια που δεν υπήρχε κίνδυνος πρόσκρουσης με τον πυρήνα του κομήτη, οι άνθρωποι σε παγκόσμια κλίμακα είχαν πανικοβληθεί επειδή είχε μαθευτεί από τις εφημερίδες ότι η Γη επρόκειτο να βρεθεί μέσα στα αέρια της ουράς του κομήτη, όπως και έγινε στις 19 Μαΐου 1910, και είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι το υδροκυάνιο που είχε ανακαλυφθεί στην ουρά του κομήτη μπορεί να αφανίσει κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη, αν και φυσικά το αέριο ήταν τόσο αραιό που δεν υπήρχε κανένας κίνδυνος. Ο πανικός όμως, ήταν τέτοιος που κάποιοι τότε σε αρκετές χώρες άρχισαν να αγοράζουν από διάφορους απατεώνες μάσκες αερίων και «χάπια προστασίας από τον κομήτη» και «ομπρέλες προστασίας από τον κομήτη», ενώ άλλοι κλείστηκαν στα σπίτια τους και έφραξαν ερμητικά τις πόρτες και τα παράθυρα.

 Η προσέγγιση του 1986 

Ο κομήτης εμφανίστηκε 75 χρόνια μετά, το 1985 - 1986, και στις αρχές του 1986 έλαβε χώρα το προηγούμενο περιήλιό του. Ωστόσο, στην προσέγγιση του 1986 δεν ήταν τόσο έντονα ορατός από τη Γη όσο ήταν όλες τις άλλες φορές στο παρελθόν, καθώς η κοντινότερη προσέγγιση ήταν στα 90 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη, και μάλιστα ειδικά στο βόρειο ημισφαίριο ήταν ελάχιστα ορατός. Από την άλλη όμως, για πρώτη φορά οργανώθηκαν αποστολές ερευνητικών διαστημικών συσκευών από διάφορες χώρες για να παρατηρήσουν το κομήτη καθώς αυτός πλησίαζε προς τον Ήλιο, και μάλιστα μία από αυτές, το Giotto του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA), κατάφερε να φωτογραφήσει τον πυρήνα του σε απόσταση μόλις 596 χιλιομέτρων στις 14 Μαρτίου 1986. Αντιθέτως, το σχέδιο της NASA να εκτοξεύσει έναν τεχνητό δορυφόρο παρακολούθησης του κομήτη, ο οποίος επρόκειτο να τεθεί σε χαμηλή τροχιά γύρω από τη Γη από το Διαστημικό Λεωφορείο Τσάλεντζερ με την πτήση STS-51-L, κατέληξε σε τραγωδία, όταν στις 28 Ιανουαρίου 1986 Τσάλεντζερ διαλύθηκε 73 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του, με συνέπεια τον θάνατο και των επτά μελών του πληρώματος, συμπεριλαμβανομένης μιας δασκάλας.

 Οι επόμενες προσεγγίσεις 
Το επόμενο περιήλιο του κομήτη αναμένεται στις 28 Ιουλίου του 2061 και θα φαίνεται πολύ πιο φωτεινός από τη Γη τότε, ενώ το μεθεπόμενο περιήλιο θα λάβει χώρα στις 27 Μαρτίου 2134 και θα φαίνεται ακόμα φωτεινότερος από τη Γη.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 














 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Φωτογραφίες του Κομήτη του Χάλεϋ ανά την ιστορία στο space.com
 Synopsis of the Astronomy of Comets (1706 reprint of Halley's 1705 paper)
 Halley's nucleus by Giotto spacecraft (ESA link)
 Image of Halley in 1986 by Giotto spacecraft (NASA link)
 cometography.com
 1P/Halley at CometBase database
 seds.org
 Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris
 Donald Keith Yeomans, "Great Comets in History"
 A brief history of Halley's Comet (Ian Ridpath)
 Photographs of 1910 approach taken from the Lick Observatory from the Lick Observatory Records Digital Archive, UC Santa Cruz Library's Digital Collections 

Χαλευ