Δαμάσκιος

Ο Δαμάσκιος (458-πρώτο ήμισυ του 6ου αι.) ήταν ο τελευταίος Διευθυντής της Ακαδημίας του Πλάτωνα και σημαντικός νεοπλατωνικός φιλόσοφος, που ασχολήθηκε με τα βασικά ζητήματα της οντολογικής ιεραρχίας, της σχέσης του όντος με το εν και της θέσης της ψυχής μέσα στην οντολογική αλυσίδα.
 Βιογραφία 
Γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, από όπου έλαβε και το όνομά του. Το συριακό του όνομα είναι άγνωστο. Φοίτησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ρητορική με τον Θέωνα και φιλοσοφία με τον  Ερμεία, τον Αμμώνιο και τον Ηλιόδωρο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ήταν μαθητής του Μαρίνου, του Ζηνόδωτου και του Ισίδωρου, τον οποίο και διαδέχθηκε στην διεύθυνση της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών το 515 περίπου. Έκλεισε τη Σχολή γιατί εκδιώχθηκε από τον Ιουστινιανό τον Μέγα το 529. Μαζί με τους μαθητές του Σιμπλίκιο,  Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία και Διογένη από τη Φοινίκη και Ισίδωρο τον Γαζαίο, εγκαταστάθηκαν στην Αυλή του Πέρση βασιλιά ΧοσρόηΒιβλιοθήκη - Ελευθεροτυπία, 14 Μαϊου 1999. Στη συνέχεια λέγεται ότι μετέβη μαζί με τους έξι προαναφερθέντες μαθητές του στην Αιγυπτιακή όαση Σίβα, όπου λειτουργούσε το ιερό του Άμμωνα Δία, συνεχίζοντας τη φιλοσοφική τους δράση.Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Damascius". Encyclopædia Britannica 7 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 783–784.

 Έργο 
Το κυρίως σύγγραμμά του ονομάζεται Απορίαι καὶ λύσεις περὶ τῶν πρώτων ἀρχῶνSara Ahbel-Rappe, Damascius' Problems and Solutions Regarding First Principles, (New York, 2010) (OUP USA American Academy of Religion - Texts & Translation). στο οποίο επικεντρώνεται σε οντολογικά μεταφυσικά ερωτήματα και υποστηρίζει ότι το "Εν" (ο Θεός) (έτσι όπως το εννοεί ο Πλωτίνος και ο Πρόκλος) συνδέεται με το "Ον" και τον "Νου", και ότι δεν είναι κάτι απόλυτο σε έναν ανώτερο κόσμο. Σώζεται ακόμα το σύγγραμμα Εις τον Πλάτωνος Παρμενίδην απορίαι  και λύσειςΕγκυκλοπαίδεια Δομή, τόμος 4, σελ. 356, Αθήνα 1999. Άλλα έργα του Δαμάσκιου είναι κυρίως σχόλια σε έργα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα:
 Σχόλιο στον Φαίδωνα του Πλάτωνα
 Σχόλιο στον Φίληβο του Πλάτωνα
Ανάμεσα στα χαμένα του έργα είναι:
 Σχόλια στον Τιμαιο, τον Αλκιβιάδη Α´ και άλλους πλατωνικούς διαλόγους.
 Σχόλια σε αριστοτελικά έργα.
 Η Ζωή του Ισίδωρου. 
 Λόγοι Παράδοξοι.

Ένα επίγραμμά του σώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (VI 553) και την Ανθολογία του Πλανούδη. Από τον Πάτον, θεωρείται ότι το επίγραμμά του ανήκε στη συλλογή Κύκλος των νέων επιγραμμάτων του Αγαθία.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Χρ. Τερέζης, Ύπαρξη και ουσία κατά τον Δαμάσκιο. Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση, τευχ. 10, σελ. 168 - 179, 1993
Βιβλιοθήκη - Ελευθεροτυπία, 14 Μαΐου 1999
Ο θάνατος των φιλοσόφων και η συνέχεια της φιλοσοφίας, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας

Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία
Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη
Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι
Κατηγορία:Φιλόσοφοι της γλώσσας
Κατηγορία:Σύροι φιλόσοφοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα