Βύρων Κολάσης

Ο Βύρων Κολάσης (20 Μαρτίου 1921 - 17 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας μουσικός, βιολιστής, διευθυντής ορχήστρας και συνθέτης.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1921 στην Κωνσταντινούπολη, στην Αντιγόνη των Πριγκιποννήσων, από γονείς καταγόμενους από την Τραπεζούντα. 

Σε ηλικία τριών ετών ήρθε οικογενειακώς στην Αθήνα και σε ηλικία έξι ετών άρχισε βιολί. «Παιδί-θαύμα», εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε συναυλία σε ηλικία 9 ετών (Θέατρο Κεντρικό) και σε ηλικία 10 ετών ήταν στα πρώτα βιολιά της Συμφωνικής Ορχήστρας του Ωδείου Αθηνών.

Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών με τον Ι. Μπουστίντουι και αποφοίτησε σε ηλικία 16 χρονών το 1938 με Α' βραβείο παμψηφεί. Αμέσως άρχισε να δίνει συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ αργότερα σπούδασε σποραδικά στη Scuola Cantorum των Παρισίων (1946-51) παίρνοντας δίπλωμα φούγκας και διεύθυνσης ορχήστρας. 

Διετέλεσε διευθυντής της ραδιοφωνικής συμφωνικής ορχήστρας Αθηνών από το 1941, καθηγητής βιολιού και μουσικής δωματίου στο Εθνικό Ωδείο από το 1941, διευθυντής της Συμφωνικής Ορχήστρας της Ραδιοφωνίας από το 1943 και διευθυντής της κρατικής ορχήστρας από το 1946. Από το 1949, ήταν εξάρχων βιολιστής τόσο της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών (παραιτήθηκε στις 8 Απριλίου 1968) όσο και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Το 1954 ιδρύει και κατά καιρούς διευθύνει την «Ορχήστρα Δωματίου Αθηνών» ή «Καμεράτα Αθηνών», με πολλές εμφανίσεις στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Από το 1960, διετέλεσε αρχιμουσικός της Αυλής (ως την κατάργησή της θέσης) και από το 1982 καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Ωδείου. Στους μαθητές του και οι (αλφαβητικά): Φώτης Ευστ. Βλάχος, Βάγιας Δεληγιάννης, Γερτρούδη Δούνια, Δάφνη Ζαφειρακοπούλου, Μανώλης Καζαμπάκας, Στέλιος Καφαντάρης, Κυριάκος Πάτρας, Ξένη Σακελλαρίου, Σάμος Θώμας, Γιώτα Σαραβάλου, Tιτίκα Χαλκουτσάκη, κ.ά.

Από το 1978 ως το 1987 κατείχε τη θέση του 1ου αρχιμουσικού της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών. Ως 1ος αρχιμουσικός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής (1965-1981) διηύθυνε δεκάδες παραστάσεων. Μεταξύ αυτών, των ελληνικών έργων: «Ηρώ και Λέανδρος» (1970), «Κων/νος Παλαιολόγος» και «Το Δαχτυλίδι της μάνας». 

Ασχολήθηκε και με τη σύνθεση έργων μουσικής δωματίου, όπως: «Σονάτα αρ. 1 για βιολί και πιάνο» (1951), «Σονάτα αρ. 2» (1958), «Κουαρτέτο για έγχορδα» (1959), κ.λπ. 

Ερμήνευε συχνά τόσο ως σολίστ, όσο και ως μαέστρος, έργα του Μανώλη Καλομοίρη και ο συνθέτης του είχε αφιερώσει το «Κοντσερτάκι για βιολί και ορχήστρα».

Έχει εμφανιστεί σε πολλές ξένες χώρες (Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία, Αγγλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Αυστρία, Σουηδία, Βέλγιο, Ρουμανία, Βουλγαρία, τέως Σοβιετική Ένωση, τέως Γιουγκοσλαβία, Αίγυπτο, Τουρκία, κ.λπ.). Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνισμού Τραγουδιστών Όπερας στη Σόφια (1963). Έχει τιμηθεί με πλήθος διακρίσεων, όπως τον Ταξιάρχη Γεωργίου Α' και τον Ταξιάρχη του Φοίνικα, τον Χρυσό Σταυρό Αγίου Μάρκου του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, τα διάσημα του αξιωματικού της γαλλικής Λεγεώνας της Τιμής, κ.λπ. 

Πέθανε στις 17 Απριλίου 1999 μετά από σύντομη ασθένεια και τάφηκε στο Α' Νεκροταφείο.

Έργα
Έγραψε έργα κλασικής μουσικής για βιολί. 

Παραπομπές

Πηγές

 Το λεξικό της ελληνικής μουσικής : από τον Ορφέα έως σήμερα - Αθήνα: Εκδόσεις Γιαλλελής, 1998 , σελ.210-211 [τ.3]

Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών