Γαστούρι Κέρκυρας

Το Γαστούρι είναι παραδοσιακόςΜιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σ. 158. οικισμός της Κέρκυρας. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, νότια της πόλης της Κέρκυρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Γαστουρίου ανέρχεται στους 679 κατοίκους.

 Γενικά στοιχεία 
Το Γαστούρι είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Άγιοι Δέκα, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα του 1474 και η ονομασία του αποδίδεται στην ύπαρξη εργαστηρίων κατασκευής πήλινων σκευών μαγειρικής (γάστρες). Λόγω της θέσης και του κλίματός του αποτέλεσε τόπο παραθερισμού για τις ευκατάστατες οικογένειες της Κέρκυρας, πολλές από τις οποίες έκτισαν στο Γαστούρι και στη συνοικία του οικισμού Παχάτικα τις εξοχικές τους κατοικίες. Μάλιστα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έκτισε στο Γαστούρι την εξοχική της έπαυλη - το ονομαστό Αχίλλειο - η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, ΕλισάβετΣύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, τόμος έκτος, σ. 768.. Παράλληλα ο οικισμός υπήρξε γενέτειρα του σημαντικού ζωγράφου του 19ου αιώνα, Χαράλαμπου Παχή. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Γαστούρι λειτούργησαν διάφορες υπηρεσίες των γαλλικών και σέρβικων στρατευμάτων.

Διοικητικά το Γαστούρι αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Κερκύρας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αχιλλείων ενώ από το 2011 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχιλλείων του καλλικρατικού δήμου Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Γαστουρίου στην οποία ανήκει και το παραθαλάσσιο χωριό Πέραμα.

Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία την Οδηγήτρια. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη  Αρχιερατική Περιφέρεια Συναράδων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας.

 Αξιοθέατα 

Εκτός από το Αχίλλειο, στο Γαστούρι βρίσκονται αρκετά παλιά αρχοντικά σπίτια αλλά και εξοχικές κατοικίες του 18ου και 19ου αιώνα (π.χ. η έπαυλη της οικογένειας Βούλγαρη, κτίσμα του 1715). Στα Παχάτικα έχει διασωθεί θολωτή δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του 
Αχιλλείου.

Απογραφές πληθυσμού

Απογραφή192819401951196119711981199120012011Πληθυσμός1120112010211115650537533953679

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britrannica" τομ. 16ος, σελ.209.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Κέρκυρας
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων