Λιοντάρι του Ακρωτηρίου

Το Λιοντάρι του Ακρωτηρίου (Panthera leo melanochaita - Πάνθηρ ο λέων ο μελανόχαιτος) είναι υποείδος  λιονταριού που σήμερα έχει εξαφανιστεί. Τα λιοντάρια του Ακρωτηρίου με τη μαύρη χαίτη εκτείνονταν από το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας μέχρι τη νότια κορυφή της Αφρικής. Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου δεν ήταν το μόνο υποείδος που ζούσε στην Ν. Αφρική και η ακριβής κατανομή του είναι ακαθόριστη. Το τελευταίο του προπύργιο ήταν η περιοχή γύρω από την Πόλη του Ακρωτηρίου. Ένα από τα τελευταία λιοντάρια του Ακρωτηρίου σκοτώθηκε το 1858. Το 1876 ο Τσέχος εξερευνητής Εμίλ Χόλουμπ έφερε ένα νεαρό λιοντάρι που πέθανε δύο χρόνια αργότερα. Παρόλα αυτά, αρκετός κόσμος και ινστιτούτα ισχυρίζονται ότι έχουν λιοντάρια του Ακρωτηρίου. Το 2000, πιθανά λιοντάρια του Ακρωτηρίου βρέθηκαν αιχμάλωτα στη Ρωσία και μεταφέρθηκαν στη Ν. Αφρική για αναπαραγωγή. Υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα μεταξύ των λιονταριών του Ακρωτηρίου και άλλων αιχμαλώτων λιονταριών με μαύρη χαίτη. Τα σημερινά λιοντάρια με τις συνεχείς διασταυρώσεις έχουν γίνει ένα μείγμα από όλα τα υποείδη. Οι παλιοί συγγραφείς δικαιολογούν την έντονη ιδιότητα του λιονταριού αυτού ως υποείδος, επειδή στην εξωτερική του εμφάνιση είναι διαφορετικό από τα άλλα λιοντάρια. Τα αρσενικά είχαν μια τεράστια χαίτη απλωμένη πίσω από τους ώμους τους η οποία κάλυπτε τον σβέρκο, και τα αυτιά τους είχαν έντονα μαύρα σημάδια στο πίσω μέρος. Παρ'όλα αυτά, σήμερα γνωρίζουμε κι άλλες διαφορές, όπως το χρώμα και το μέγεθος της χαίτης του αρσενικού. Αποτελέσματα ανάλυσης του μιτοχονδριακού DNA το 2006 δεν υποστηρίζουν τη διαφορετικότητα του λιονταριού του Ακρωτηρίου. Ίσως τα λιοντάρια του Ακρωτηρίου να ήτανε απλώς  ένας νότιος πληθυσμός του λιονταριού του Τράνσβααλ.

 Μέγεθος και διακριτικά χαρακτηριστικά 
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου ήταν το 2ο μεγαλύτερο σε μέγεθος υποείδος λιονταριού. Ένα πλήρως ανεπτυγμένο αρσενικό ζύγιζε 500 λίβρες κι έφτανε τα 10 πόδια σε μάκρος. Αυτό το λιοντάρι διακρίνεται από το μεγάλο του μέγεθος και τη μεγάλη μαύρη του χαίτη. Οι κορυφές των αυτιών ήταν επίσης μαύρες.
 Κυνήγι και δίαιτα 
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου προτιμούσε να τρώει μεγάλα χορτοφάγα όπως ζέβρες, βουβάλια και καμηλοπαρδάλεις. Επίσης σκότωναν και οπληφόρα ζώα που άνηκαν στους Ευρωπαίους αποίκους. Ανθρωποφάγα λιοντάρια του Ακρωτηρίου ήταν κυρίως γέρικα λιοντάρια με χαλασμένα δόντια σύμφωνα με τον Ahuin Haanger και το έργο του «Τα θηλαστικά της Ν. Αφρικής».

 Εξαφάνιση 
Το λιοντάρι του Ακρωτηρίου εξαφανίστηκε πολύ γρήγορα ακολουθώντας επαφή με τους Ευρωπαίους, ενώ είναι αβάσιμο να πούμε ότι εξαφανίστηκε εξαιτίας της περιβαλλοντικής καταστροφής. Εγγλέζοι και Γερμανοί εξερευνητές, κυνηγοί και αθλητές απλά το κυνήγησαν ως την εξαφάνιση. Επίσης, ο πολιτισμός μετέτρεψε σε χωράφια τα λειβάδια όπου ζούσαν τα φυτοφάγα που αποτελούσαν την τροφή του, στερώντας του έτσι έναν σημαντικό πόρο τροφής αναγκάζοντάς το να στραφεί προς τα κατοικίδια.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Κατηγορία:Λιοντάρια