Χριστόφορος Μαρίνος

Ο Χριστόφορος Μαρίνος (1967 - 23 Ιουλίου 1996) ήταν Έλληνας αναρχικός, γνωστός για την εμπλοκή του με την αστυνομία και με τη δικαιοσύνη, αλλά και για τις αδιευκρίνιστες συνθήκες θανάτου του. Κατηγορήθηκε από την αστυνομία για συμμετοχή σε τρομοκρατικές οργανώσεις, αθωώθηκε ωστόσο από τη δικαιοσύνη. Για τους ομοϊδεάτες του αποτελεί ένα ασυμβίβαστο σύμβολο.ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/07/2006 Για τον Χριστόφορο Μαρίνο

Δράση και διώξεις
Η δραστηριότητά του ξεκίνησε από την αρχή της δεκαετίας του 1980, όταν εντάχτηκε στην Ένωση Αναρχικών. 

Το 1987 έχει το πρώτο σοβαρό επεισόδιο με τις Αρχές, όταν συλλαμβάνεται σε διαμέρισμα, ύστερα από απόπειρα κλοπής ασυρμάτου από κρατικό αυτοκίνητο. Στο ίδιο περιστατικό πέφτει νεκρός από σφαίρες της Ειδικής Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας ο σύντροφός του, Μιχάλης Πρέκας, που είχε βγει ένοπλος στο μπαλκόνι για να διαπραγματευτεί με τους αστυνομικούς. Πυροβολώντας στον αέρα δέχτηκε σωρεία πυροβολισμών από αστυνομικούς.

Σε τηλεοπτική εμφάνιση ερωτήθηκε από τη δημοσιογράφο Έλλη Στάη γιατί συνεχίζει, ενώ άλλα μέλη του ίδιου ιδεολογικού χώρου έχουν αποσυρθε και απάντησε ότι δεν αντέχουν όλοι να σηκώσουν το βάρος της κρατικής καταδίωξης . 

Φοίτησε στην Πολυτεχνική σχολή του Πανεπιστημίου Πατρών. Τους τελευταίους μήνες πριν το θάνατό του υπέφερε από ψυχολογικά προβλήματα. 

Σκοτώθηκε στις 23 Ιουλίου του 1996, στο πλοίο Πήγασος, όπου σύμφωνα με τις Αρχές αυτοκτόνησε με πυροβόλο όπλο, κατά τη διάρκεια επιχείρησης των ειδικών δυνάμεων (ΕΚΑΜ) στην καμπίνα του. Ήταν υπόδικος, αφού κατηγορούνταν για την υπόθεση δολοφονίας ταμία του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νίκαιας και βρίσκονταν σε κατ' οίκον περιορισμό, ύστερα από δικαστική απόφαση. Είχε προβεί σε απεργία πείνας 69 ημερών, διαμαρτυρόμενος για τις άδικες όπως υποστήριζε κατηγορίες σε βάρος του. Στις 23 Ιουλίου επέστρεφε από τη Σέριφο έχοντας παραβιάσει τον κατ' οίκον περιορισμό. 

Για τις ακριβείς συνθήκες θανάτου διενεργήθηκε προανάκριση από το Λιμεναρχείο Πειραιώς. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο αναρχικός Παναγιώτης Δριμύλης κατέθεσε πως ήταν παρών στον πυροβολισμό του αστυνομικού Νίκου Βαϊόπουλου, φρουρού των γραφείων του ΠΑΣΟΚ, από τον Μαρίνο την 5η Ιουλίου 1996.

Στη μνήμη του είναι αφιερωμένοι οι στίχοι του Άλκη Αλκαίου "Πάντα γελαστοί (Ισαάκ, Σολωμού και Μαρίνου μαρτύρων)", που μελοποίησε ο Θ. Μικρούτσικος και τραγούδησε ο Δ. Μητροπάνος.

Παραπομπές

 Πηγές 
 Εφημερίδα "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ", 24 Ιουλίου 1996.



Κατηγορία:Έλληνες αναρχικοί