Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955

Η (1η) Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή 1955 (Οκτώβριος 1955 - Φεβρουάριος 1956) - σχηματίστηκε αμέσως μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου Παπάγου και την επακόλουθη διάλυση της κυβέρνησής του, με πρωτοβουλία του βασιλιά Παύλου, ο οποίος ανάθεσε την ευθύνη σχηματισμού κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Αν και ο Αλέξανδρος Παπάγος το πρωί της ημέρας του θανάτου του, είχε ορίσει ως αναπληρωτή Πρωθυπουργό, τον Στέφανο Στεφανόπουλο, ο βασιλιάς Παύλος αποφάσισε - για πολλούς λόγους, ο σημαντικότερος των οποίων ίσως, ήταν οι καλές σχέσεις του Καραμανλή με το Παλάτι, και ιδιαίτερα με την βασίλισσα Φρειδερίκη ...«Επίσης ο Καραμανλής είχε αναπτύξει σχέσεις με τα Ανάκτορα και κατά την περίοδο που δεν βρισκόταν σε υπουργική θέση και γίνονταν οι ζυμώσεις για την δημιουργία ενός καινούριου πόλου στον χώρο της Δεξιάς γύρω από τον στρατάρχη Παπάγο. Ήταν ένας από εκείνους που προσπαθούσε να αμβλύνει τις διαφορές που είχαν δημιουργηθεί μεταξύ του Θρόνου και του Παπάγου, διχάζοντας έτσι τον συντηρητικό χώρο.Έτσι όταν ξέσπασε σταδιακά η πολιτική κρίση κατά την διάρκεια του 1955, το Παλάτι και πιο συγκεκριμένα η Φρειδερίκη είχαν ήδη θετική γνώμη για τον Καραμανλή, τον οποίο τελικά αποφάσισαν να ορίσουν και ως νέο πρωθυπουργό...» Κωνσταντίνος Σκουμπόπουλος : «Θεσμικοί και μη θεσμικοί παράγοντες. Η περίπτωση της βασίλισσας Φρειδερίκης». Μεταπτυχιακή διατριβή, Α.Π.Θ., τμήμα «Πολιτικών Επιστημών», Θεσσαλονίκη, 2018 σελ. 24 http://ikee.lib.auth.gr/record/299249/?ln=el- να διορίσει ως Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Εκτός όμως από αυτό, ο Κ. Καραμανλής ήταν ο πιο επιτυχημένος υπουργός της κυβέρνησης, (πραγματοποιώντας μεγάλα και αναγκαία δημόσια έργα), και δεν είχε αναμιχθεί στις δημιουργημένες εντός του κόμματος του Ελληνικού Συναγερμού, "φατρίες", που προσπαθούσαν να προετοιμάσουν την διαδοχή του Παπάγου....«Ο Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Εργων και κατά κοινή ομολογία ο πλέον επιτυχημένος υπουργός της κυβέρνησης του στρατάρχη Παπάγου, έδειχνε να αποτελεί την ιδανική λύση προκειμένου να ξεπεραστούν τα ισχυρά εμπόδια που θα είχε να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση. Αφενός, η αποστασιοποίησή του από τις εσωκομματικές διαμάχες του Συναγερμού κατά τη διάρκεια της μακράς ασθένειας του Παπάγου και αφετέρου η απήχηση που είχε στην κοινή γνώμη, ως νέος πολιτικός που στόχευε στην ανάπτυξη και την ευημερία της χώρας και του λαού, συντελούσαν στην ενίσχυση του προφίλ του έναντι όλων των άλλων επιλογών».https://www.kathimerini.gr/758369/article/epikairothta/ellada/h-anodos-toy-k-karamanlh-sthn-e3oysia
Η επιλογή του Καραμανλή ξεσήκωσε φυσικά θύελλα διαμαρτυριών και από τους βουλευτές κυρίως του Ελληνικού Συναγερμού αλλά και από τον Τύπο της εποχής. Ωστόσο, μετά την Πρωθυπουργοποίηση και πολύ περισσότερο μετά την ψήφο εμπιστοσύνης (200 υπέρ - 77 κατά - 19 αποχές) που έλαβε η νέα κυβέρνηση από την Βουλή, στις 12 Οκτωβρίου 1955, τα πνεύματα άρχισαν να ηρεμούν. 
Ο Κ. Καραμανλής έκανε σαφές ότι η κυβέρνησή του θα ήταν ολιγόμηνης διάρκειας, και πράγματι στις 19 Φεβρουαρίου 1956 και μετά την αλλαγή του εκλογικού νόμου έτσι ώστε να πριμοδοτεί το νέο του κόμμα, ...«Η πιο γνώριμη διάσταση των εκλογών του 1956 είναι το περίπλοκο και αμφισβητούμενο εκλογικό σύστημα διεξαγωγής τους. Στιγματίστηκε ως «τριφασικό» από τα κόμματα της τότε αντιπολίτευσης, η οποία, παρότι πλειοψήφησε στην κάλπη με 1.620.007 ψήφους και ποσοστό 48,15%, συγκέντρωσε πολύ λιγότερες έδρες (132) από την ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος σχημάτισε τελικά κυβέρνηση με άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία 165 εδρών – διαθέτοντας 1.594.112 ψήφους και ποσοστό 47,38%.», ό.π., την ΕΡΕ, η οποία δημιουργήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1956, διενεργήθηκαν  οι εκλογές που στερέωσαν τον Καραμανλή στην εξουσία της χώρας.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίου
«Γενική Γραμματεία της Κυβέρνσης», http://www.ggk.gov.gr/?p=1206 
 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): Κωνσταντίνος Καραμανλής

 «Υπουργός Προεδρείας της Κυβερνήσεως» : Γεώργιος Ράλλης
 «Υπουργός Συντονισμού» : προσωρινά, Ανδρέας Αποστολίδης
 «Υπουργός Εθνικής Αμύνης» : Κωνσταντίνος Καραμανλής
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Σωτήριο Στεργιόπουλο
 «Υφυπουργός Εθνικής Αμύνης» : Δημήτριος Βουρδουμπάς (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 παραιτήθηκε στις 11 Ιανουαρίου και η θέση έμεινε κενή
 «Υπουργός Εξωτερικών» : Σπυρίδων Θεοτόκης
 «Υπουργός Δικαιοσύνης» : Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Άγγελο Μπουρόπουλο
 «Υπουργός Εσωτερικών» : Ιωάννης Τριανταφύλλης
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου από τον Νικόλαο Λιανόπουλο
 «Υφυπουργός Εσωτερικών επί της Δημόσιας Τάξεως και Ασφαλείας» : Ευάγγελος Καλαντζής
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Στυλιανό Μανιδάκη
 «Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων» : Αχιλλέας Γεροκωστόπουλος
 «Υπουργός Οικονομικών» : Ανδρέας Αποστολίδης
 «Υφυπουργός Οικονομικών» : Λεωνίδας Δερτιλής
 «Υπουργός Εμπορίου» : Βασίλειος Παπαρρηγόπουλος
 «Υφυπουργός Εμπορίου» : Δημήτριος Αλιμπράντης
 «Υπουργός Βιομηχανίας» : Βασίλειος Βασιλικός (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 «Υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων» : Λάμπρος Ευταξίας
 «Υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων» : Δημήτριος Δαβάκης
 «Υφυπουργός Οικισμού και Σεισμοπλήκτων νήσων» του Υπουργείου «Συγκοινωνιών και Δημοσίων έργων»: Νικόλαος Σπέντζας
 «Υπουργός Γεωργίας» : Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου
 «Υφυπουργός Γεωργίας» : Ανδρέας Δερδεμέζης
 «Υπουργός Κοινωνικής Προνοίας»: Πέτρος Λεβαντής (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 «Υφυπουργός Κοινωνικής Προνοίας» : Γεώργιος Κατσαφάδος
 «Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας : Γεώργιος Βογιατζής
 «Υπουργός Εργασίας» : Σταύρος Πολυζωγόπουλος
 «Υπουργός Βορείου Ελλάδος» : Δημήτριος Μπαμπάκος (από 15 Οκτωβρίου 1955)
 - αντικαταστάθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1956 από τον Χαράλαμπο Φραγκίστα
 «Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου»'' : Γεώργιος Εξηντάρης

Αναφορές

1955
Κατηγορία:1955
Κατηγορία:1956
1955