Μάρκους ντε Βος

Ο Μάρκους ντε Βος (Marcus de Vos, Βρυξέλλες 1650 – Βρυξέλλες 1717) ήταν Φλαμανδός γλύπτης, ο οποίος γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στις 11 Αυγούστου 1650. Υπήρξε εκπρόσωπος της μεταβατικής περιόδου από το ύστερο φλαμανδικό μπαρόκ προς τον πρώιμο ροκοκό, διατηρώντας ωστόσο τη λιτότητα και την αφηγηματική καθαρότητα που χαρακτήριζαν την τέχνη των γλυπτών της περιοχής των Κάτω Χωρών τον 17ο αιώνα. Θεωρείται ότι μαθήτευσε πιθανότατα κοντά στον γλύπτη-ξυλουργό και επιπλοποιό Artus Quellinus τον Νεότερο, του οποίου η επιρροή διακρίνεται στις γραμμές και την κίνηση των μορφών του.

Το έργο του ντε Βος συνδυάζει στοιχεία θρησκευτικής ευλάβειας με μια πιο λαϊκή, καθημερινή θεματολογία. Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τη ζωή και το έργο του. Κατοικούσε στην ενορία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας και είναι ευρύτατα γνωστός για το γλυπτό του «Η μικρή γαλακτοπώλις του Αγίου Νικολάου» (La Petite Laitiere de Saint-Nicolas) στις Βρυξέλλες.

Το γλυπτό είναι τοποθετημένο ψηλά σε μια λίθινη βάση στην είσοδο της Εκκλησίας του Αγίου Νικολάου, πολύ κοντά στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Γκραντ Πλας) των Βρυξελλών. Απεικονίζει μια νεαρή κοπέλα να χύνει σ’ ένα κύπελλο το γάλα από τη στάμνα της και αποδίδει με τρυφερότητα τη μορφή μιας νεαρής εργαζόμενης γυναίκας — κάτι ασυνήθιστο για την εποχή. Αυτό το ανθρωποκεντρικό ενδιαφέρον αντανακλά πιθανώς την επίδραση των κοινωνικών μετασχηματισμών στην ύστερη Φλάνδρα, όπου η αστική τάξη των εμπόρων και βιοτεχνών διεκδικούσε μεγαλύτερη παρουσία και εκπροσώπηση στη δημόσια τέχνη. Το γλυπτό τοποθετήθηκε στη θέση αυτή το 1687 και διασώθηκε ως εκ θαύματος από τη μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από την κατάρρευση του καμπαναριού της εκκλησίας στις 15 Ιουλίου 1714. Το πρωτότυπο γλυπτό του ντε Βος υπέστη σοβαρές ζημιές από βλήμα τηλεβόλου το Σεπτέμβριο του 1830 και αντικαταστάθηκε με άλλο ακριβές αντίγραφό του, που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Godefroid Devreese το 1894.

Στην ιστορική «Μεγάλη Πλατεία» (Grand Place) των Βρυξελλών, που περιβάλλεται από έξοχα μέγαρα φλαμανδικής αρχιτεκτονικής του 17ου αιώνα με εκπληκτικό διακοσμητικό πλούτο, υπάρχουν και γλυπτά ανάγλυφα του Μάρκους ντε Βος, όπως η περίφημη «Αλεπού» (Le Renard), «Η Λύκαινα» (La Louve), όπου εικονίζεται ο Ρωμύλος και ο Ρέμος να θηλάζουν τη λύκαινα, «Το Χρυσό Δέντρο» (L’ Arbre d’ Or).

 Παραπομπές 

Πηγές   
 Gwennaelle Gribaumont: "Bruxelles, 200 Sculptures se racontent" ("Βρυξέλλες, 200 Γλυπτά διηγούνται"), p. 106, Editions Aparte, Bruxelles, 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Φλαμανδοί γλύπτες