Μπομπ Κούζι

Ο Ρόμπερτ Τζόζεφ «Μπομπ» Κούζι (αγγλικά: Robert Joseph "Bob" Cousy, γεννήθηκε 9 Αυγούστου 1928) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Θεωρείται ως ένας από τους πρώτους σπουδαίους παίκτες του πρωταθλήματος του NBA, ο πρώτος μεγάλος πλέι μέικερ και ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών. Έκανε ιδιαίτερα επιτυχημένη καριέρα στους Μπόστον Σέλτικς συμβάλλοντας στην δημιουργία της πιο επιτυχημένης επί σειρά ετών ομάδας στην ιστορία του αμερικάνικου επαγγελματικού πρωταθλήματος.

Αποτελεί τον πρώτο παίκτη που εισήγαγε στο ΝΒΑ γρήγορο ρυθμό παιχνιδιού συνδυάζοντας και ποικιλία θεαματικών και αποτελεσματικών κινήσεων, πρωτόγνωρων για την εποχή εκείνη που το μπάσκετ παίζονταν σε αργό ρυθμό και με απλές κινήσεις. Με τις περίτεχνες κινήσεις του κέρδισε και το παρατσούκλι «Ο Χουντίνι των παρκέ», ενώ πανηγύρισε πολλές ομαδικές και προσωπικές διακρίσεις μεγαλουργώντας στην ομάδα της Βοστώνης στις δεκαετίες του 1950 και 1960.

 Πρώτα χρόνια 

Ο Κούζι ήταν γιος Γάλλων μεταναστών και μεγάλωσε στο Γιόρκβιλ, γειτονιά του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Στην ηλικία των 12 η οικογένειά του μετακόμισε στην γειτονία Σεντ Άλμπανς που στην πλειοψηφία της κατοικούνταν από Αφροαμερικανούς.

Ξεκίνησε το μπάσκετ στα 13 του χρόνια, ως μαθητής του Δημοτικού Σχολείου Σεντ Πάσκαλ και άρχισε να παίζει τακτικά. Τον επόμενο χρόνο ξεκίνησε να φοιτεί στο Γυμνάσιο Άντριου Τζάκσον.
Πήγε στα δοκιμαστικά για να μπει στην ομάδα όμως κόπηκε. Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος στο τουρνουά St. Albans Lindens of the Press League το οποίο διοργάνωνε η εφημερίδα The Long Island Press συλλέγοντας σημαντικές εμπειρίες παρ' όλα αυτά το επόμενο έτος, σε ηλικία 15 ετών, ξανακόπηκε από την ομάδα του γυμνασίου. Λίγο καιρό αργότερα, την ίδια σχολική χρονιά, ο Κούζι έσπασε το δεξί του χέρι που ήταν και το δυνατό του, συνέχισε όμως να παίζει μπάσκετ εξασκώντας το αρκετά πιο αδύναμο αριστερό του χέρι. Όταν ανάρρωσε εξελίχθηκε σε έναν εξαιρετικά αμφιδέξιο παίκτη με πολύ καλή τεχνική. Αυτό το συμβάν τον βοήθησε να βελτιωθεί πολύ ως μπασκετμπολίστας και ο ίδιος χαρακτήρισε το συμβάν αυτό πολύ τυχερό γεγονός.

Ο Κούζι ξαναέλαβε μέρος εκείνη την χρονιά στο  St. Albans Lindens of the Press League και σε ένα παιχνίδι έτυχε να τον δει ο προπονητής του που εντυπωσιάστηκε από την τεχνική του καλώντας τον να δοκιμαστεί μόνος του για να μπει στην ομάδα, όπως και έγινε. Συνέχισε να εντυπωσιάζει στο παιχνίδια του γυμνασίου του και απέκτησε φήμη στην περιοχή για τις ικανότητές του. Συνέχισε να εξασκεί τις μπασκετικές του ικανότητες προκειμένου να κερδίσει υποτροφία σε κάποιο Κολέγιο. Στο τελευταίο του έτος με την ομάδα του γυμνασίου ήταν εντυπωσιακός, οδηγώντας την ομάδα του στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της περιφέρειας Κουίνς στη Νέα Υόρκη, ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ του εν λόγω πρωταθλήματος. 

Οι γονείς του ήθελαν να φοιτήσει σε καθολικό πανεπιστήμιο και ο ίδιος ήθελε να παρακολουθήσει μαθήματα σε κολέγιο εκτός της Νέας Υόρκης, έτσι όταν δέχθηκε πρόταση από το Μπόστον Κόλετζ, που ήταν καθολικό κολέγιο,  σχεδίαζε να την αποδεχτεί, όμως λόγω έλλειψης δωματίων ο Κούζι θα αναγκάζονταν να μεταφέρεται στο κολέγιο σε καθημερινή βάση και έτσι αρνήθηκε. Στη συνέχεια το κολέγιο του Χόλι Κρος, από το Γουόρτσεστερ της Μασαχουσέτης του προσέφερε υποτροφία την οποία και αποδέχθηκε.

 Κολέγιο 

Ο Κούζι ήταν ένας από τους έξι πρωτοετείς φοιτητές, το 1947, που μπήκαν στην ομάδα μπάσκετ του κολεγίου, τους Κρουσέιντερς.
Ο προπονητής  χρησιμοποιούσε τους πρωτοετείς ως αναπληρωματικούς δίνοντας τους κάποιο χρόνο συμμετοχής για να ξεκουράζονται οι βασικοί παίκτες και για να παίρνουν κάποιες εμπειρίες για το μέλλον.
Ο Κούζι αγωνίζονταν περίπου 10 λεπτά ανά παιχνίδι σκοράροντας 7,6 πόντους. Αν και ο χρόνος συμμετοχής του τον άφηνε ανικανοποίητο οι Κρουσέιντερς κατέκτησαν το κολεγιακό πρωτάθλημα εκείνη την χρονιά. Τα επόμενα τρία χρόνια ο Κούζι αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος στη σύνθεση των Κρουσέιντερς σκοράροντας 17,7 πόντους στα χρόνια που έπαιζε ως βασικός, ενώ κατέκτησε ένα ακόμα πρωτάθλημα.

 NBA 

 Ντραφτ 

Το 1950 ο Κούζι ολοκλήρωσε τις διάρκειας τεσσάρων χρόνων σπουδές του και αποφοίτησε.
Ήταν από τους πιο περιζήτητους νεαρούς παίκτες της χρονιάς εκείνης, γεγονός που του έδινε πιθανότητες  αξιοπρεπούς καριέρας στο NBA που του υπόσχονταν χρήμα και φήμη. Έτσι λοιπόν δήλωσε συμμετοχή στα ντραφτ του 1950 και ήταν το φαβορί για να επιλεγεί πρώτος. Η ομάδα των Μπόστον Σέλτικς ήταν αυτή που είχε το δικαίωμα της πρώτης επιλογής στα ντραφτ. Τη προηγούμενη σεζόν νίκησαν μόλις τα 22 από τα 68 παιχνίδια τους αποτελώντας, βάσει αποτελεσμάτων, τη χειρότερη ομάδα της περασμένης χρονιάς με αποτέλεσμα να έχουν και την πρώτη επιλογή στα ντραφτ εκείνης της χρονιάς. Όμως ο προπονητής των Σέλτικς, Ρεντ Άουερμπαχ έχοντας χαμηλή εκτίμηση για τις ικανότητες του Κούζι επιλέγει ως πρώτη επιλογή παίκτη, ο οποίος όμως ουδέποτε έπαιξε στους Σέλτικς. Οι Μπάλτιμορ Μπούλετς θα χάσουν την ευκαιρία να επιλέξουν τον Κούζι με τον πάουερ φόργουορντ Ντον Ρέφελντ να γίνεται ντραφτ από την ομάδα της Βαλτιμόρης. Οι Τρι Σίτις Μπλάκχοκς (σημερινοί Ατλάντα Χοκς) θα τον επιλέξουν τελικά τρίτο στα ντραφτ. Ο Κούζι δεν ήταν θετικός στην ιδέα να αγωνιστεί για τους Μπλάκχοκς.
Η ομάδα είχε την έδρα της σε τρεις γειτονικές κωμοπόλεις στις Κεντρικές Η.Π.Α. (Μολίν, Ροκ Άιλαντ και Ντάβενπορτ), που βρίσκονταν κατά μήκος του ποταμού Μισισιπή στα σύνορα μεταξύ Ιλινόι και Αϊόβα. Ο ίδιος είχε μόλις ανοίξει σχολή οδηγών στο Γουόρτσεστερ, όπου είχε σπουδάσει και ήθελε να μείνει μόνιμα. Για να αγωνιστεί για τους Μπλάκχοκς ο Κούζι ζήτησε ως αποζημίωση, για να αφήσει την κατοικία του και τη δουλειά του, 10.000 δολάρια από τον ιδιοκτήτη της ομάδας, ο οποίος του προσέφερε μόλις 6.000 δολάρια και ο Κούζι αρνήθηκε. Οι Σικάγο Σταγκς εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και πήραν τα δικαιώματα του παίκτη από τους Μπλάκχοκς και τον έπεισαν να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας.

Παρ' όλα αυτά, προτού αρχίσει το πρωτάθλημα οι Σταγκς διαλύθηκαν και ο επίτροπος του πρωταθλήματος έθεσε τρεις παίκτες των Σταγκς διαθέσιμους για ένα μικρό ντραφτ, όπου θα επιλεγόντουσαν από τρεις ομάδες του πρωταθλήματος που θα αποφασίζονταν να κληθούν στα ντραφτ. Οι τρεις αυτοί παίκτες ήταν ο Μαξ Ζαβλόφσκι, που αποτέλεσε πρώτο σκόρερ των Σταγκς και τις τέσσερις σεζόν ιστορίας της ομάδας καθώς και πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της σεζόν 1947–48, ο Άντι Φίλιπ σημαντικό μέλος των Σταγκς και ο Κούζι.
Οι Σέλτικς κληρώθηκαν τον Κούζι και ο σύλλογος χωρίς να το θέλει ιδιαίτερα του προσέφερε συμβόλαιο 8.500 δολαρίων το οποίο ο παίκτης δέχθηκε.

 Μπόστον Σέλτικς 

Ο Κούζι έκανε το ντεμπούτο του την 1 Νοεμβρίου 1950 στην ήττα της ομάδας του από τους Πίστονς με 107-94. θα ολοκληρώσει την κανονική περίοδο με μέσο όρο 15,6 πόντους, 6,9  ριμπάουντ και 4,9  ασίστ αποτελώντας τον ηγέτη της ομάδας και αλλάζοντας την γνώμη που είχαν γι' αυτόν οι Άουερμπαχ και Μπράουν. Οι Σέλτικς έκαναν επίδοση νίκες-ήττες 39–30 τερμάτισαν στη δεύτερη θέση της Ανατολικής Περιφέρειας. Στα πλέι οφ όμως αποκλείστηκαν από τους Νιου Γιορκ Νικς.
Το 1951 ο Μπιλ Σάρμαν θα ενταχθεί στην ομάδα και με τον Κούζι να σημειώνει 21,7 πόντους, 6,4 ριμπάουντ και 6,7 ασίστ, θα πετύχουν και πάλι 39 νίκες σε 66 όμως  παιχνίδια, τρία λιγότερα από όσα έδωσαν την προηγούμενη χρονιά, κατακτώντας και πάλι τη δεύτερη θέση της περιφέρειας πίσω από τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς, όμως στα πλέι οφ θα αποκλειστούν και πάλι από τους Νικς τους οποίους είχαν ξεπεράσει κατά δύο νίκες στην κανονική περίοδο.

Τη σεζόν 1952–53 ο Κούζι θα παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος και με 19,8 πόντους, 6,3 ριμπάουντ και με τον εντυπωσιακό, για την εποχή, αριθμό των 7,7 ασίστ θα κερδίσει τον πρώτο του από τους οκτώ τίτλους του πρώτου πασέρ του πρωταθλήματος και φυσικά θα συμπεριληφθεί για τρίτη φορά στην καλύτερη πεντάδα του NBA. Οι Σέλτικς εκείνη τη χρονιά θα δώσουν σκληρή μάχη με τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς και τους Νιου Γιορκ Νικς για την πρώτη θέση της περιφέρειας. Τελικά οι Νικς με 47 νίκες σε 70 αγώνες θα κατακτήσουν την πρώτη θέση και θα αφήσουν στη δεύτερη θέση τους Νάσιοναλς που μετρούσαν 47 νίκες σε 71 παιχνίδια, δίνοντας ένα παιχνίδι περισσότερο από τους Νικς. Οι Σέλτικς με 46 νίκες σε 71 αναμετρήσεις θα αναδειχθούν τρίτοι έχοντας  διαφορά 30 νικών από των ομάδα των Μπάλτιμορ Μπούλετς που τερμάτισαν στη τέταρτη και προτελευταία θέση της περιφέρειας κερδίζοντας όμως και αυτοί τη συμμετοχή τους στα πλέι οφ, όπου οι Σέλτικς θα αποκλείσουν με 2–0 νίκες τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς. Μάλιστα οι Σέλτικς νίκησαν τους Νάσιοναλς με 111–105 στο δεύτερο παιχνίδι (21 Μαρτίου 1953) ύστερα από τέσσερις παρατάσεις με τον Κούζι στον εν λόγω αγώνα να σκοράρει 50 πόντους έχοντας 30 στις 32 ελεύθερες βολές, επίδοση ρεκόρ για πλέι οφ που παραμένει. Στον επόμενο γύρο στα τελικά δηλαδή της περιφέρειας θα αποκλειστούν για άλλη μια χρονιά από τους Νίκος. Στα έξι παιχνίδια πλέι οφ που έδωσε εκείνη τη χρονιά ο Κούζι σημείωσε κατά μέσο όρο 25,5 πόντους.

Την επόμενη σεζόν ο Κούζι ήταν για άλλη μία χρονιά πρωταγωνιστής με 19,2 πόντους και 7,2 ασίστ. Στο πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς οι Σέλτικς θα τερματίσουν στη δεύτερη θέση, από τις πέντε συνολικά της Ανατολικής Περιφέρειας, με ρεκόρ 42–30  και κέρδισαν την συμμετοχή τους στα πλέι οφ. Εκεί θα αντιμετώπιζαν σε ένα όμιλο των τριών ομάδων, τους Νικς και τους Νάσιοναλς τους οποίους θα αντιμετώπιζαν δύο φορές την κάθε ομάδα. Οι Σέλτικς τερμάτισαν στη δεύτερη θέση και πέρασαν στα τελικά της περιφέρειας όπου και πάλι δεν μπόρεσαν να νικήσουν τους Νάσιοναλς χάνοντας 2–0 τη σειρά.

Την επόμενη χρονιά οι ομάδες στο NBA είχαν μειωθεί στις οκτώ. Οι Σέλτικς ήταν μέτριοι και με ρεκόρ 36–36 τερμάτισαν στην τρίτη και προτελευταία θέση της περιφέρειας και θα μπουν στα πλέι οφ με τον Κούζι να είναι εντυπωσιακός και να έχει 21,2 πόντους 6 ριμπάουντ καθώς και 7,8 ασίστ. Τα πλέι οφ αυτή τη χρονιά θα διεξάγονταν και πάλι με νοκ-άουτ αγώνες. Οι Σέλτικς θα αντιμετωπίσουν στα τελικά τους Νάσιοναλς, που είχαν κατακτήσει την πρώτη θέση της περιφέρειας στην κανονική περίοδο. Αν και ο Κούζι με 21,2 πόντους και 9,3 ασίστ έκανε την καλύτερή εμφάνιση της καριέρας του σε πλέι οφ, οι Νάσιοναλς θα αποκλείσουν εύκολα την ομάδα του με 3–1 νίκες και θα προκριθούν στους  τελικούς του πρωταθλήματος το οποίο και κατέκτησαν.

Τη σεζόν 1955–56 ο Κούζι με 18,8 πόντους και 8,9 ασίστ θα οδηγήσει τους Σέλτικς, με ρεκόρ 39–33, πάνω από τους Νάσιοναλς και τους Νικς, όμως και πάλι στη δεύτερη θέση της περιφέρειας πίσω από τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς που τα τελευταία χρόνια τερμάτιζαν μόνιμα στην τελευταία θέση της περιφέρειας. Στα πλέι οφ οι Σέλτικς θα αποκλειστούν με 2–1 νίκες από τους Νάσιοναλς με τον Κούζι να έχει 26,3 πόντους 8 ριμπάουντ και 8,7 ασίστ στη σειρά αυτή.

Στα ντραφτ του 1956 οι Σέλτικς είχαν έντονη δραστηριότητα και αποκτούν τον Τομ Χάινσον και τον πολύ καλό αμυντικό Μπιλ Ράσελ που με ύψος 2,08 μέτρα, αγωνίζονταν στη θέση του σέντερ. Στο δεύτερο γύρο επιλέγουν τον γκαρντ Κ.Σ. Τζόουνς. Και οι τρεις αυτοί παίκτες θα γίνουν στο μέλλον μέλη του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Οι Σέλτικς θα είναι πλέον σημαντικά ενισχυμένοι και θα κάνουν επίδοση 44–28 και θα κατακτήσουν την πρώτη θέση της περιφέρειας, με τον Κούζι να έχει 20,6 πόντους και 7,5 καθώς και άξιους υποστηρικτές. Θα μπουν για έβδομη συνεχόμενη χρονιά στα πλέι οφ όπου θα περάσουν απευθείας στα τελικά της περιφέρειας. Εκεί θα αντιμετωπίσουν τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς τους οποίους αποκλείουν εύκολα με 3–0 νίκες περνώντας στα τελικά του πρωταθλήματος.
Εκεί, αντιμετώπισαν τους Χοκς με τους Σέλτικς να κερδίσουν το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους με νικώντας με 4–3 νίκες τους Χοκς.
Το έβδομο παιχνίδι ήταν συγκλονιστικό με τους Σέλτικς να κερδίζουν με 125–123 ύστερα από δύο παρατάσεις και θα κατακτήσουν το πρωτάθλημα, το πρώτο στην ιστορία τους. Ο Κούζι έγινε ο πρώτος παίκτης που κατέκτησε τον  τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη της κανονικής περιόδου και το πρωτάθλημα.

Ακολούθησε άλλη μια πολύ καλή σεζόν με τους Σέλτικς να κατακτούν και πάλι την πρώτη θέση της περιφέρειας με ρεκόρ 49–23. Ο Κούζι ήταν για άλλη μια χρονιά ηγέτης της ομάδας με 18 πόντους και 7,1 ασίστ.   Στους τελικούς του  πρωταθλήματος αντιμετώπισαν και πάλι τους Χοκς. Η ομάδα του Σεντ Λούις θα πάρει τη ρεβάνς για το περσινό πρωτάθλημα κάμπτοντας την αντίσταση των Σέλτικς με 4–2 νίκες.

Την επόμενη αγωνιστική περίοδο 1958–59 ο Κούζι θα είναι ακόμα καλύτερος και με 20 πόντους και 8,6 ασίστ θα οδηγήσει τους Σέλτικς σε ρεκόρ 52–20 και έγιναν η δεύτερη ομάδα στην ιστορία του NBA που ξεπερνούν τις 50 νίκες μετά τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς τη σεζόν 1949–50. Θα περάσουν για άλλη μια φορά στα πλέι οφ και αφού νικήσουν αρκετά δύσκολα με 4–3 νίκες τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς στα τελικά της περιφέρειας θα περάσουν στα τελικά του πρωταθλήματος όπου θα βρουν απέναντί τους αυτή τη φορά τους Μινεάπολις Λέικερς τους οποίους νίκησαν με χαρακτηριστική ευκολία με 4–0 νίκες. Ο Κούζι έδωσε 51 συνολικά ασίστ στους τέσσερις αγώνες, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ σε τέτοια σειρά.

Τη σεζόν 1959–60 οι Σέλτικς θα πετύχουν ρεκόρ 59–16 με τον Κούζι να έχει 19,4 πόντους και 9,5 ασίστ, που αποτελεί και την υψηλότερη επίδοση σε ασίστ στην καριέρα του. Στα πλέι οφ θα νικήσουν στα τελικά της περιφέρειας τους Φιλαδέλφεια Ουόριορς θα συναντήσουν στους τελικούς τους Σεντ Λούις Χοκς για άλλη μια φορά. Οι Σέλτικς τελικά λυγίζουν τους Χοκς με 4–3 νίκες και κατακτούν το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα τους και τρίτο της ιστορίας τους. Το επόμενο έτος ο Κούζι που μπαίνει πλέον στα 33 του χρόνια κάνει άλλη μια καλή σεζόν με 18,1 πόντους και φτάνει τις 7,7 ασίστ ανά παιχνίδι, χάνοντας όμως τον τίτλο του πρώτου πασέρ του πρωταθλήματος ύστερα από οκτώ χρόνια, αφού ο ρούκι Όσκαρ Ρόμπερτσον θα πάρει τον τίτλο με 9,7 ασίστ, επίδοση που κατέρριψε το ρεκόρ των 9,5 ασίστ που είχε πετύχει την προηγούμενη χρονιά ο Κούζι. Παρ' όλα αυτά οι Σέλτικς είναι για μια ακόμη σεζόν εντυπωσιακοί και με ρεκόρ 57–22 μπαίνουν για 10η συνεχόμενη χρονιά στα πλέι οφ και έφτασαν στους τελικούς με αντίπαλο τους Χοκς και με 4–1 νίκες έφτασαν στο τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Τη σεζόν 1961–62 ο Κούζι λόγω της αυξημένης ηλικίας του θα παρουσιάσει πτώση στα στατιστικά του με 15,7 πόντους και 7,8 ασίστ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ύστερα από 10 χρονιές ως μέλος της Καλύτερης Πεντάδας του NBA (επίδοση ρεκόρ που ξεπεράστηκε σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα) να συμπεριληφθεί στη Δεύτερη Καλύτερη Πεντάδα.
Παρά την αγωνιστική πτώση του Κούζι οι Σέλτικς θα κάνουν ρεκόρ 60–20 και θα γίνουν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του πρωταθλήματος που φτάνει το όριο των 60 νικών.
Προχώρησαν στα πλέι οφ μέχρι τους τελικούς όπου συνάντησαν τους Λος Άντζελες Λέικερς  καταφέρνοντας τελικά να κάμψουν την αντίστασή τους με 4–3 νίκες με τον Κούζι να πανηγυρίζει το τέταρτο διαδοχικό πρωτάθλημα και το πέμπτο συνολικά της καριέρας του.

Η σεζόν 1962–63 ήταν ουσιαστικά η τελευταία της καριέρας του Κούζι με τον ίδιο παρά την προχωρημένη ηλικία του να συνεχίζει να αποτελεί βασικό στέλεχος των Σέλτικς που έκαναν ρεκόρ 58–22 και τον ίδιο να έχει 13,2 πόντους και 6,8 ασίστ. Στα πλέι οφ οι Σέλτικς θα κατακτήσουν το έβδομο συνεχόμενο πρωτάθλημα περιφέρειας και στους τελικούς του πρωταθλήματος βρίσκουν και πάλι απέναντί τους τους Λέικερς που τους υποτάσσουν ξανά, αυτή τη φορά με 4–2 νίκες.

Μετά από την κατάκτηση ενός ακόμη πρωταθλήματος (του έκτου) ο Κούζι ανακοινώνει την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Ήταν παρών σε 13 All Star Game, 10 φορές στην πρώτη ομάδα της χρονιάς και 8 φορές καλύτερος ασίστερ. Οργανώθηκε μία γιορτή προς τιμήν του στο Μπόστον Γκάρντεν με τον ίδιο να εκπλήσεται από την ανταπόκριση του κόσμου. Όταν αποχώρησε, κατείχε δύο ρεκόρ του NBA, για τα περισσότερα λεπτά που έπαιξε (30.230) και τις περισσότερες ασίστ (6.955, διατηρώντας το ρεκόρ μέχρι το 1968). Ήταν επίσης τέταρτος σκόρερ της (16.995 πόντοι) και δεύτερος στο σύνολο των αγώνων (917). Ήταν ο πρώτος παίκτης που έπαιξε σε 13 παιχνίδια All-Star έχοντας το ρεκόρ των ασίστ για περισσότερα από 20 χρόνια.  Στα 109 παιχνίδια των πλέι οφ είχε κατά μέσο όρο 18,5 πόντους ανά παιχνίδι και 8,6 ασίστ.

 Προπονητική καριέρα 

 Μπόστον Κόλετζ 

Μετά την αποχώρησή του του ο Κούζι θέλησε να συνεχίσει να βρίσκεται εντός του μπασκετικού χώρου ως προπονητής. Ανέλαβε προπονητής στο Μπόστον Κόλετζ, ομάδα κολεγιακού πρωταθλήματος όπου παρέμεινε για 6 χρονιές έχοντας συνολικό απολογισμό 117 νικών και μόλις 38 ηττών.

 Σινσινάτι Ρόγιαλς 

Μετά από έξι πολύ καλές σεζόν στο κολεγιακό πρωτάθλημα με το Μπόστον Κόλετζ, ο Κούζι  αναλαμβάνει προπονητής στην ομάδα του NBA, Σινσινάτι Ρόγιαλς όπου αγωνίζονταν και ένας εκ των μεγάλων αστέρων του πρωταθλήματος εκείνη την εποχή, ο Όσκαρ Ρόμπερτσον. Υπέγραψε τριετές συμβόλαιο και ήδη από την πρώτη του σεζόν άλλαξε 9 από τους 16 παίκτες της ομάδας. Επιπλέον, τη σεζόν 1969–70 ο Κούζι στα 42 του συμμετείχε σε 7 παιχνίδια ως παίκτης για τους Ρόγιαλς (ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης του πρωταθλήματος μέχρι τότε) προσπαθώντας να προσελκύσει το φίλαλθο κοινό στο γήπεδο.
Συνολικά με τους Ρόγιαλς αγωνίστηκε 34 λεπτά μετρώντας 5 πόντους, 5 ριμπάουντ και 10 ασίστ, ενώ τα έσοδα από τα εισιτήρια στα παιχνίδια όπου αγωνίστηκε σημείωσαν αύξηση κατά 70 %. Ο Κούζι έμεινε στους Ρόγιαλς για 4 χρονιές έχοντας έναν μέτριο απολογισμό 141 νικών και 209 ηττών. Τελικά στο τέλος της σεζόν 1973–74 ο Κούζι παραιτήθηκε από τους Ρόγιαλς και ολοκλήρωσε την προπονητική του καριέρα.

 Η ζωή μετά το μπάσκετ 

Ύστερα και από το τέλος και της προπονητικής του καριέρας ο Κούζι διετέλεσε επίτροπος του Πρωταθλήματος Αμερικανικού ποδοσφαίρου έως το διάστημα 1974–79, ενώ τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε σχολιαστής παιχνιδιών των Σέλτικς.
Μάλιστα κατά τη διάρκεια της προπονητικής του καριέρας στο Μπόστον Κόλετζ εξέδωσε το 1963 το βιβλίο «Το Μπάσκετ είναι Η Ζωή Μου», που αποτελεί την αυτοβιογραφία του. Έχει συμπεριληφθεί και στις τέσσερις επετειακές ομάδες του NBA (25, 35, 50 και 75 χρόνων), ένας από τους τέσσερις μόνο που τους έγινε αυτή η τιμή.  Σε συνέντευξή του, ο Ουίλτ Τσάμπερλεϊν, αντίπαλος του Κούζι στις αρχές της δεκαετίας του 1960, δήλωσε ότι ο Κούζι είναι ο πολυτιμότερος παίκτης γιατί μπορούσε να βοηθήσει την ομάδα του περισσότερο από ότι ο ίδιος τη δική του.

Η κληρονομιά του

Ο Κούζι αποχώρησε από το άθλημα με σεβασμό από τους παίκτες και λατρεμένος από τους οπαδούς όπως κανένας άλλος παίκτης πριν από αυτόν, και όσο σε λίγους έχει συμβεί από τότε. Δεξιόχειρας εκ φύσεως, έγινε επιδέξιος στη χρήση της μπάλας και με τα δύο χέρια. Η ικανότητά του να ντριμπλάρει κυριολεκτικά κυκλικά γύρω από τους αντίπαλους παίκτες -στο πλαίσιο του τρεξίματος της επίθεσης των Σέλτικς ενθουσίασε τους οπαδούς ακόμα και αντιπάλων ομάδων. Θεωρήθηκε ως ο πρώτος σημαντικός πόιντ γκαρντ του NBA, κερδίζοντας 8 από τους πρώτους 11 τίτλους ασίστερ στο πρωτάθλημα, και είχε μια άκρως επιτυχημένη καριέρα, κερδίζοντας έξι τίτλους πρωταθλήματος. Με την εντυπωσιακή ντρίμπλα του και τις ανορθόδοξες πάσες του, έκανε δημοφιλές το σύγχρονο παιχνίδι των γκαρντ και ανέβασε το προφίλ των Μπόστον Σέλτικς και ολόκληρου του ΝΒΑ. Η ικανότητά του να χειρίζεται την μπάλα σαν να ήταν και κρεμασμένη «σε σπάγκο» του επέτρεπε να εκτελεί κινήσεις που προηγουμένως δεν είχαν εμφανιστεί ξανά στο γήπεδο μπάσκετ. Φαινόταν σα να έχει μάτια στο πίσω μέρος του κεφαλιού του και ήταν ο πρώτος παίκτης που χρησιμοποιούσε τακτικά τις γρήγορες πάσες στον αιφνιδιασμό έφερε επανάσταση στο επαγγελματικό μπάσκετ τη δεκαετία του 1950. Ήταν ο πρώτος παίκτης του NBA που εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Sports Illustrated.
Τον τρόπο παιχνιδιού του με το γρήγορο ρυθμό και την επιθετική δραστηριότητα μιμήθηκαν σπουδαίοι παίκτες αργότερα όπως ο Πιτ Μάραβιτς και ο Μάτζικ Τζόνσον. Είναι ενδεικτικό ότι οι ομάδες είχαν μέσο όρο 115 πόντους ανά παιχνίδι σε 101 προσπάθειες εντός πεδιάς το 1963, σε σύγκριση με 84 πόντους σε 83 σουτ όταν μπήκε ο Κούζι στο πρωτάθλημα.

Το 1954 το NBA δεν είχε παροχές υγείας, συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, ελάχιστο μισθό και ο μέσος μισθός του παίκτη ήταν μόλις 8.000 δολάρια τη χρονιά. Για να το αντιμετωπίσει αυτό, ο Κούζι οργάνωσε την «Εθνική Ένωση Παικτών Μπάσκετ» (National Basketball Players Association), την πρώτη συνδικαλιστική οργάνωση μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων επαγγελματικών αθλητικών πρωταθλημάτων της Βόρειας Αμερικής. Υπηρέτησε ως ο πρώτος της πρόεδρος μέχρι το 1958 συμβάλλοντας στη θεμελίωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των παικτών.
Το 1971 εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame και το 2006 στο αντίστοιχο κολεγιακό.
Στις 19 Αυγούστου 2019 τιμήθηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ με το Προεδρικό Μετάλλιο  Ελευθερίας.

 Τίτλοι και διακρίσεις 

 Τίτλοι και ατομικές  διακρίσεις 

 6 φορές πρωταθλητής του NBA : 1957 , 1959 , 1960 , 1961 , 1962 , 1963
 Μία φορά Πολυτιμότερος Παίκτης του πρωταθλήματος (MVP) : 1957
 2 φορές Πολυτιμότερος Παίκτης του All-Star Game : 1954 , 1957
 13 φορές NBA All Star : 1951 - 1963
 10 φορές στην Καλύτερη Πεντάδα του NBA : 1952 - 1961
 2 φορές στην Δεύτερη Καλύτερη Πεντάδα του NBA : 1962 , 1963
 Μία φορά Πρωταθλητής NCAA : 1947
 Μία φορά στην NCAA All American Team 
 Στους 75 καλύτερους καλαθοσφαιριστές των 75 χρόνων του NBA : 2021
 Στους 50 καλύτερους καλαθοσφαιριστές των 50 χρόνων του NBA : 1996
 Μέλος της επετειακής  ομάδας των 35 χρόνων του NBA : 1980
 Μέλος της επετειακής  ομάδας των 25 χρόνων του NBA : 1971

 Τιμές 

 Το 1971 συμπεριλήφθηκε στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.
 Οι Σέλτικς απέσυραν τον αριθμό 14 που φορούσε ο Κούζι.
 Το 2019 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας

 Στατιστικά 

 924 παιχνίδια
 16.960 πόντοι (18,4 μ.ο.)
 4.786 ριμπάουντ (5,2 μ.ο.)
 6.955 ασίστ (7,5 μ.ο.)

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αναλυτικά στατιστικά καριέρας
 Robert J. "Bob" Cousy  

Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA)
Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ