Μούνδος

Ο Μούνδος (... - 536) ήταν γερμανικής καταγωγής στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού Α'. 

Καταγωγή και τα πρώτα χρόνια
Ο Μούνδος ήταν γιος του Γιέσμου, βασιλιά των Γήπαιδων και ανιψιός του επίσης Γήπαιδου βασιλειά ΤραπστίλαTheophanes, 6032. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη. Ο πατέρας του σκοτώθηκε σε μάχη κατά των Οστρογότθων του Θεοδώριχου το 488, οπότε δέχτηκε πρόταση από τον τελευταίο να συμμαχήσουν, κάτι που έκανε. Παρέμεινε στην Ιταλία ως το θάνατο του Θεοδώριχου το 526 και κατόπιν επέστρεψε στην πατρίδα του.

 Στον Βυζαντινό στρατό 
Το 529 ο Μούνδος έστειλε πρεσβευτές στον Ιουστινιανό διαβεβαιώνοντάς τον για την πίστη του σε αυτόν. Ο αυτοκράτορας τον δέχθηκε και τον διόρισε στρατηγό της Ιλλυρίας και της στρατιάς του ΔούναβηJohn Malalas, 450-451. Στα επόμενα δύο χρόνια ο Μούνδος απέτρεψε πολλαπλές επιχειρήσεις των Σλάβων και των Βουλγάρων, στέλνοντας στην Κωνσταντινούπολη πολλά λάφυραMarcellinus Comes, AD 530. 
Το 531 ο Μούνδος αντικατέστησε προσωρινά το Βελισάριο στην ανατολή μετά την αποτυχία του τελευταίου στη Μάχη της Καλλίνικου, αλλά μάλλον δεν ταξίδεψε ποτέ προς τα κει. Τον Ιανουάριο του 532 επέστρεψε στη θέση του στην Ιλλυρία, αλλά τον ίδιο μήνα βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη με σώμα Έρουλων μισθοφόρων, όταν ξέσπασε η Στάση του Νίκα. Ο Μούνδος που ήταν πάντα πιστός στον Ιουστινιανό και ο Βελισάριος ήταν υπεύθυνοι για τη σφαγή των υποστηρικτών του Υπάτιου στον Ιππόδρομο της ΠόληςProcopius, De Bello Persico, I.XXIV.42-52 . 

Ο Μούνδος παρέμεινε στην Ιλλυρία και, όταν ο Ιουστινιανός προσπάθησε να ανακαταλάβει την Ιταλία από τους Γότθους το 535, έστειλε το στρατό του στη Δαλματία, ενώσω ο Βελισάριος επιτίθεντο στη Σικελία από θάλασσαςProcopius, De Bello Gothico, I.V.12-4. Ο Μούνδος νίκησε τους Γότθους και πήρε τη ΣαλώναProcopius, De Bello Gothico, I.V.11, αλλά οι Γότθοι επανήλθαν στις αρχές του επόμενου έτους. Σε μια μάχη κοντά στη Σαλώνα, ο γιος του Μούνδου ο Μαυρίκιος περικυκλώθηκε από μεγαλύτερη δύναμη των Γότθων και σκοτώθηκε. Εξαγριωμένος για το θάνατο του γιου του, ο Μούνδος οδήγησε το στρατό του σε νέα νίκη έναντι των εχθρών, αν και τραυματίστηκε θανάσιμα κυνηγώντας τουςProcopius, De Bello Gothico, I.VII. 

Παραπομπές

Πηγές
 Προκόπιος, De Bello Persico, Volume I., De Bello Gothico, Volume I. (Project Gutenberg) (αγγλικά)
 Ιωάννης Μαλάλας, Chronographia (αγγλικά)
 Θεοφάνης Ομολογητής, Chronicle (αγγλικά)
 Κόμης Μαρκελλίνος, Chronicon (λατινικά)

Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα