Συνάρθρωση

Η συνάρθρωση είναι τρόπος σύνδεσης των σκελετικών οστών, που δεν επιτρέπει καμία κίνηση (π.χ. λεκάνη) ή επιτρέπει πολύ περιορισμένες κινήσεις (π.χ. σπονδυλική στήλη). Οι συναρθρώσεις στην πλειονότητά τους είναι ινώδεις, δηλ. συνίστανται από πυκνό συνδετικό ιστό αποτελούμενο κυρίως από κολλαγόνο. Οι ραφές των κρανιακών οστών και οι γομφώσεις είναι τύποι συνάρθρωσης.

Μορφές
Οι συναρθρώσεις μπορούν να διακριθούν στις εξής μορφές:
 Γόμφωση: Είναι ο τρόπος σύνδεσης των οδόντων με τα οστά των γνάθων. Σε αυτό τον τρόπο σύνδεσης το ποσοστό των σχετικών κινήσεων είναι, κανονικά, εξαιρετικά περιορισμένο.
 Συνοστέωση: Τα δύο οστά είναι αρχικά χωρισμένα, με την πάροδο του χρόνου, όμως, συγχωνεύονται μέχρι του σημείου να γίνουν, τελικά, ένα ενιαίο οστό.
 Συγχόνδρωση: Πρόκειται για οστά τα οποία συνδέονται με ιδιαίτερα πυκνό υαλώδη χόνδρο, όπως συμβαίνει στην πλάκα επίφυσης.
 Ραφή: είναι ινώδης άρθρωση, η οποία δημιουργείται από λεπτό στρώμα πυκνού ινώδους συνδετικού ιστού, που ενώνει τα οστά του κρανίου.Principles of Anatomy & Physiology, 12th Edition, Tortora & Derrickson, Pub: Wiley & Sons
 Συνδέσμωση: Πρόκειται για μεσόστεο σύνδεσμο, όπως συμβαίνει στην κατώτερη κνημοπερονιαία άρθρωση.

Δείτε επίσης

 Διάρθρωση

Παραπομπές

Κατηγορία:Αρθρώσεις