Ford Tempo

Το Ford Tempo ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford, μεταξύ του 1983 και του 1994. Αντικατέστησε το Ford Fairmont και αντικαταστάθηκε το 1994 από το κάπως μεγαλύτερο Ford Contour της μεσαίας κατηγορίας D. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.816.721 αντίτυπα σειράς Tempo στα 11 έτη παραγωγής του, αριθμός εξαιρετικά μεγάλος για αμερικανικό οικονομικό μοντέλο.

 Σημασία για τη Ford 

Μαζί με το σχεδόν πανομοιότυπο και λίγο ακριβότερο δίδυμο μοντέλο Mercury Topaz, το Tempo έπαιξε καθοριστικό ρόλο την τότε εποχή στην προσπάθεια της Ford για αλλαγή πορείας και εισαγωγή οικονομικότερων μοντέλων, με πιο σύγχρονο και, για πρώτη φορά στην ιστορία της, πιο αεροδυναμικό ντιζάιν, ώστε να μπορέσει να αντεπεξέλθει απέναντι στον εισαγόμενο ανταγωνισμό.

Με τις υψηλές πωλήσεις του και τις καινοτομίες του, ιδίως στην αισθητική, στην αεροδυναμική (με συντελεστή Cd 0,36 για την 2-πορτη έκδοση και 0,37 για την 4-πορτη έκδοση, καθώς είχε δοκιμαστεί κατά την εξέλιξή του για πάνω από 450 ώρες σε αεροδυναμική σήραγγα) και στην ασφάλεια, το Tempo άνοιξε το δρόμο για το ακόμα πιο ρηξικέλευθο και αντισυμβατικό Ford Taurus πρώτης γενιάς, που εισήχθη τη σεζόν (model year / έτος μοντέλου) του 1986.

 Ασφάλεια 

Τον Φεβρουάριο του 1985, εμφανίστηκε στο Ford Tempo έξτρα αερόσακος οδηγού, αρχικά μόνο σε πωλήσεις προς μέλη της κυβέρνησης των ΗΠΑ, με τα δύο πρώτα αντίτυπα με αερόσακο να παραδίδονται στις 7 Φεβρουαρίου 1985. Ωστόσο, από τα μέσα του 1986, για τη σεζόν του 1987, ξεκίνησε να διατίθεται προαιρετικά και στο ευρύ κοινό, παραμένοντας έξτρα έως και τη λήξη της παραγωγής. Έγινε έτσι το πρώτο στην ιστορία προσιτό τιμολογιακά αυτοκίνητο που μπορούσε να παραγγελθεί με αυτή την πατέντα και έως το 1989 ήταν και το μοναδικό μοντέλο της Ford με αυτόν. Ενδεικτικώς, στα περισσότερα από τα άλλα μοντέλα της αμερικανικής Ford, ο αερόσακος οδηγού πρωτοεμφανίστηκε το καλοκαίρι του 1989, για την σεζόν του 1990, ενώ σε αυτά της γερμανικής Ford καθιερώθηκε μέσα στο 1993. Επίσης, από τη σεζόν του 1986 το Tempo απέκτησε υποχρεωτικά και στάνταρ τρίτο πίσω φως φρένων, καθώς καθιερώθηκε τότε από την αμερικανική νομοθεσία σε όλα τα μοντέλα που κυκλοφορούσαν στη Βόρεια Αμερική.

Από την άλλη πάντως, Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) δεν προσφέρθηκε σε καμία έκδοση του Ford Tempo και σε κανένα έτος παραγωγής του.

 Κινητήρες 

 2.0 λίτρα RF diesel 4-κύλινδρος σε σειρά (I4), 52 hp (1983 - 1986: προαιρετικά στην έκδοση GL) από την Mazda.
 2.3 λίτρα HSC I4, 86 hp - 98 hp (73 kW) και 125 ft·lbf (168 N·m), στις εκδόσεις L και GL και LX.
 2.3 λίτρα HSO I4, 100 hp (75 kW) και 135 ft·lbf (183 N·m) (1985 - 1991: στις εκδόσεις GLX και GLS και 4WD).
 3.0 λίτρα (2.982 cm³) Vulcan V6, 140 hp (97 kW) και 160 ft·lbf (203 N·m) (1992 - 1994: προαιρετικά στις εκδόσεις GL και LX, στάνταρ στην έκδοση GLS). Τη σεζόν του 1994, ο κινητήρας αυτός ενισχύθηκε και έφτασε σε ισχύ τους 155 hp.

 Παραγωγή 
 Έτος Παραγωγή 1983 84.179 1984 402.214 1985 339.087 1986 277.671 1987 282.632 1988 313.262 1989 240.904 1990 218.426 1991 185.845 1992 207.340 1993 154.762 1994 110.399 Σύνολο 2.816.721

 Αναφορές 

 Βιβλιογραφία 
 Flammang, James M. & Kowalke, Ron: Standard Catalog of American Cars 1976–1999. Krause Publication, Iola 1999. ISBN 0-87341-755-0, p. 514–552 & 659–685.
 David L. Lewis (2005). 100 Years of Ford. Publications International. ISBN 0-7853-7988-6.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Ford Tempo and 1st generation Ford Taurus
 «1984 - Tempo-Topaz Introduction». Tempo / Topaz Car Club of North America. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2009.
 «Tempo-Topaz History: Year-by-Year». Tempo / Topaz Car Club of North America. Ανακτήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2009.

Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα
Tempo