Σελλά Πατρών

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Σελλά Αχαΐας

Τα Σελλά είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου με 302 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 452 μέτρων.

Ιστορία
Η ονομασία πιστεύεται ότι είναι σλαβική και σημαίνει χωριό (Selo). Κατά τον Μεσαίωνα αναφερόταν και Σέλιτσα ή ΣέλιτζαΠαναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου, λήμμα Σελλά.. Αναφέρεται σε βενετικά έγραφα και απογραφές το 1692 και το 1699, το 1828 είχε 51 οικογένειες 16 το 1851 και 150 κατοίκους το 1899. Στην επανάσταση του 1821 στα Σελλά υπήρχε μεγάλο στρατόπεδο των Ελλήνων από το 1821 έως το 1828 περίπου που απελευθερώθηκε η Πάτρα. Το στρατόπεδο το διέλυσαν δύο φορές οι Οθωμανοί μετά από φονικές μάχες το 1825 και το 1827.

Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ιανουάριο του 1944 ο Γερμανικός στρατός, μετά από πληροφορία ότι στα Σελλά βρίσκονταν αντάρτες, περικύκλωσε το χωριό. Συνελήφθησαν όλοι οι άντρες του χωριού, 43, που οδηγήθηκαν στην Πάτρα και φυλακίστηκαν ενώ 7 εκτελέστηκαν στην προσπάθεια τους να διαφύγουν. Κατά την αποχώρησή τους οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά στο χωριό και αναφέρεται ότι τα σπίτια καίγονταν για δέκα ημέρεςΠαναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου, λήμμα Γερμανική επιδρομή στα Σελλά..

Διοικητική εξέλιξη
Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων. Με το Βασιλικό διάταγμα 27-11-1840 «περί συγχωνεύσεων δήμων» καταργείται ο δήμος Αργυραίων και αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) με την κατάργηση των δήμων, τα Σελλά αποτέλεσαν την έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Σελλών μαζί με τα χωριά Πιτίτσα και «Κακόβατο»Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Κοινότητα Σελλών διοικητικές μεταβολές. Το 1920 καταργείται ο οικισμός «Κακόβατος» και αργότερα εγκαταλείφθηκε. Το 1924 αποσπάται η Πιτίτσα. Έτσι τα Σελλά έμειναν το μοναδικό χωριό που αποτελούσε την κοινότητα Σελλών. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας καταργείται η κοινότητα και γίνεται Δημοτικό διαμέρισμα του πρώην δήμου Ρίου.

Παραπομπές

Βιβλιογραφία

 Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Αχαΐας
Κατηγορία:Δήμος Ρίου
Κατηγορία:Δήμος Πατρέων