Audioslave

Οι Audioslave ήταν ένα αμερικανικό ροκ supergroup το οποίο δημιουργήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια το 2001. Το αποτελούσαν, ο πρώην τραγουδιστής και κιθαρίστας των Soundgarden, Κρις Κορνέλ και οι πρώην μουσικοί των Rage Against the Machine: Τομ Μορέλο (κιθάρα), Τιμ Κόμερφορντ (μπάσο και φωνητικά) and Μπραντ Γουίλκ (ντραμς). Αρχικά, οι κριτικοί περιέγραψαν τους Audioslave ως μια μείξη των Rage Against the Machine και Soundgarden όμως από το δεύτερο άλμπουμ τους απέδειξαν ότι έχουν ξεχωριστή ταυτότητα.

Το συγκρότημα επηρεάστηκε τόσο από την χαρντ ροκ μουσική των 70s όσο και από την εναλλακτική ροκ των 90s. Επιπλέον, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος εισήγαγε τα, γνωστά από τους Rage Against the Machine, σόλο του, ενώ το συγκρότημα στις ηχογραφήσεις χρησιμοποίησε μόνο κιθάρα, μπάσο, ντραμς και φωνητικά.

Οι Audioslave διαλύθηκαν ύστερα από 3 πολύ επιτυχημένα άλμπουμ, αποσπώντας 3 βραβεία Grammy. Πούλησαν περισσότερα από οκτώ εκατομμύρια άλμπουμς παγκοσμίως. και ήταν το πρώτο αμερικανικό ροκ συγκρότημα που έπαιξε σε ανοιχτή συναυλία στην Κούβα. Οι Κορνέλ και Μορέλο ακολούθησαν σόλο καριέρα ενώ οι υπόλοιποι μουσικοί ασχολήθηκαν με την επανένωση των Rage Against The Machine.

Ιστορία
Σχηματισμός (2000–2002)
Η ιστορία της μπάντας ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου του 2000, όταν ο τραγουδιστής των Rage Against the Machine, Ζακ ντε λα Ρότσα ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει το συγκρότημα, το οποίο μετά από αυτή την αποχώρηση, διαλύθηκε. Τα αλλά τρία μέλη του συγκροτήματος όμως αποφάσισαν να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία με καινούριο τραγουδιστή. Ύστερα από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες, επειδή έψαχναν κάποιον που να μην μοιάζει με τον de le Rocha κατέληξαν στον πρώην τραγουδιστή των Soundgarden, τον Chris Cornell. Το νέο συγκρότημα που σχηματιζόταν δημιουργούσε ελπίδες για μια πορεία λαμπρότερη από αυτή που είχαν οι Rage Against the Machine. Η χημεία ανάμεσα στα μέλη του συγκροτήματος ήταν φανερή από την πρώτη στιγμή και έτσι η ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ ολοκληρώθηκε πολύ γρήγορα.

Όνομα
Το αρχικό όνομα του συγκροτήματος ήταν "Civilian" αλλά γρήγορα αντικαταστάθηκε από το τελικό Audioslave. Αφού ανακοινώθηκε το όνομα, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε κι άλλο συγκρότημα από το Λίβερπουλ με το ίδιο όνομα. Για να λυθεί το νομικό αυτό ζήτημα, οι Audioslave κατέβαλλαν το ποσό των 30.000 δολαρίων και το άλλο συγκρότημα μετονομάστηκε σε "The Most Terrifying Thing". Η κριτική για το όνομα του συγκροτήματος δεν ήταν καλή αφού χαρακτηρίστηκε ως ανέμπνευστο και εν γένει κακό.

Audioslave (2002–2003)
Στις 19 Μαρτίου 2002 ανακοινώθηκε ότι οι Audioslave θα συμμετείχαν στο 7ο ετήσιο φεστιβάλ Ozzfest, παρότι ακόμη δεν είχαν ούτε επίσημο τίτλο ή ημερομηνία για το πρώτο τους άλμπουμ. Μετά από διάφορα προβλήματα που προκλήθηκαν ανάμεσα στα μέλη της μπάντας και τους μάνατζέρ τους, οι Audioslave προσέλαβαν τους The Firm για την εκπροσώπηση τους.

Το πρώτο single του συγκροτήματος (Cochise) παίχτηκε για πρώτη φορά στα αμερικανικά ραδιόφωνα στα τέλη Σεπτεμβρίου και σε γενικές γραμμές δέχτηκε καλές κριτικές. Το πρώτο άλμπουμ Audioslave (Νοέμβριος 2002) έφτασε στην 7η θέση του αμερικάνικου Billboard 200 αφού πούλησε 162.000 αντίτυπα την πρώτη μόλις εβδομάδα. Οι κριτικές που έλαβαν οι Audioslave για την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά ήταν ανάμεικτες. Η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση έγινε στις 25 Νοεμβρίου του 2002 στο Ed Sullivan Theatre του Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης.

Το δεύτερο και πιο πετυχημένο single των Audioslave, το Like a Stone, ήταν έτοιμο στις αρχές του 2003. Το βιντεοκλίπ του ομώνυμου τραγουδιού γυρίστηκε στο σπίτι όπου ο Χέντριξ είχε γράψει το Purple Haze. Το βίντεο κλιπ του τρίτου single, Show me how to live, απαγορεύτηκε από το MTV, με τη δικαιολογία ότι δείχνει το συγκρότημα να καταδιώκεται, οδηγώντας ένα γρήγορο αυτοκίνητο, από την αστυνομία. Το συγκρότημα έκανε μια πολύ μεγάλη περιοδεία το 2003, για την οποία και δέχτηκε πολύ καλές κριτικές.

Out of Exile (2004–2005)
Το 2004, οι Audioslave κέρδισαν δύο  βραβεία Grammy: ένα για το τραγούδι Like a Stone που βραβεύτηκε ως η καλύτερη hard rock εκτέλεση καθώς και για το cd τους Audioslave που βραβεύτηκε ως το καλύτερο rock άλμπουμ της χρονιάς. Μέχρι το τέλος του 2004 το συγκρότημα δεν έκανε άλλες ζωντανές εμφανίσεις διότι τα μέλη του δούλευαν πάνω στο δεύτερο τους άλμπουμ.

Τον Απρίλιο του 2005 οι Audioslave έκαναν μια περιοδεία που κράτησε περίπου δύο μήνες και στην οποία απέφυγαν να παίξουν τραγούδια από τα προηγούμενα τους συγκροτήματα, καθώς ήθελαν κάνουν τη μπάντα μία "ανεξάρτητη οντότητα". Στην πορεία της καριέρας τους, κι αφού πέτυχαν αυτόν τον στόχο, ξεκίνησαν να τραγουδούν επιλεγμένα τραγούδια από τις δύο προηγούμενες μπάντες.

Η έκδοση του δεύτερου τους single, Your Time Has Come, περιελάμβανε ένα σχέδιο προώθησης πολύ πρωτοποριακό. Συγκεκριμένα, ζήτησαν από όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς να ανεβάσουν στα sites τους ένα link του δικτυακού τόπου των Audioslave. Μόλις ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα έμπαιναν σε αυτό το link, το τραγούδι θα γινόταν διαθέσιμο δωρεάν για αυτούς τους ανθρώπους.

Στις 6 Μαΐου του 2005, οι Audioslave, έπαιξαν σε ένα σόου στην Αβάνα της Κούβας, μπροστά από περίπου 50.000 ανθρώπους. Οι μουσικοί του συγκροτήματος υποστήριξαν ότι το ταξίδι δεν έγινε σαν μια μορφή πολιτικής τοποθέτησης αλλά για να συμμετάσχουν σε μια ανταλλαγή μουσικής κουλτούρας. Ο Κορνέλ μάλιστα εξέφρασε την ελπίδα του αυτό το γεγονός να αποτελέσει την αρχή για να ανοίξουν τα μουσικά σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες.

Το Out of Exile βγήκε στην διεθνή αγορά στις 23 Μαΐου του 2005 και στην Αμερική μια μέρα αργότερα. Είναι το μοναδικό cd των Audioslave που ανέβηκε στην 1η θέση του Billboard ενώ μια εβδομάδα αργότερα είχε πέσει στην 3η θέση με μείωση των πωλήσεων κατά 62%. Ο Κορνέλ παραδέχτηκε ότι σε αυτό το άλμπουμ έγραψε τα πιο προσωπικά του τραγούδια επηρεασμένος από την θετική έκβαση της ζωής του από το 2002.

Οι κριτικές γι’ αυτό το άλμπουμ ήταν καλύτερες απ’ ότι για τα προηγούμενα δύο αφού θεωρήθηκε σαν η πρώτη «καθαρή» δουλειά από την επίδραση των προηγούμενων συγκροτημάτων. Επίσης, σχολιάστηκαν θετικά οι φωνητικές επιδώσεις του Κορνέλ μετά την απεξάρτησή του από το αλκοόλ και το ποτό. Στη συνέχεια, οι Audioslave, πραγματοποίησαν μια ευρωπαϊκή περιοδεία το καλοκαίρι του 2005 και την πρώτη του περιοδεία στην Βόρεια Αμερική ως το βασικό συγκρότημα το φθινόπωρο που 2005. Το δεύτερο τους DVD, Live in Cuba, με την συναυλία στην Αβάνα, εκδόθηκε στις 11 Οκτωβρίου του 2005 και έγινε πλατινένιο σε λιγότερο από δύο μήνες.

Revelations (2006–2007) και διάλυση του συγκροτήματος
Τον Δεκέμβρη του 2005 οι Audioslave παρέλαβαν το τρίτο τους Grammy για την «Καλύτερη Hard Rock ερμηνεία» στο τραγούδι Doesn’t Remind Me. Οι Audioslave ξεκίνησαν να ηχογραφούν το νέο τους cd με τίτλο Revelations τον Ιανουάριο του 2006 με σκοπό να έχει τελειοποιηθεί μέχρι την Ιούνιο. Παρόλο που 16 από τα 20 κομμάτια ήταν έτοιμα σε μόλις τρεις εβδομάδες, το άλμπουμ βγήκε στην αγορά στις αρχές του Σεπτεμβρίου.

Οι φήμες ότι ο Κορνέλ είχε αποφασίσει να αποχωρίσει από το συγκρότημα άρχισαν και πάλι να οργιάζουν όμως ο ίδιος για μια ακόμη φορά τις διέψευσε. Η καμπάνια για το νέο τους άλμπουμ ήταν τεράστια. Μεταξύ άλλων η καλλιτεχνική ιδέα ήταν η δημιουργία ενός ουτοπικού νησιού στο Google Earth κοντά στην Ωκεανία. Πολλά από τα τραγούδια του cd αποτέλεσαν τα soundtrack σε διάφορες ταινίες και βιντεοπαιχνίδια. Το Revelations έφτασε στο νούμερο 2 του Billboard και πούλησε 142.000 αντίτυπα την πρώτη βδομάδα. Όμως, έγινε το λιγότερο πετυχημένο άλμπουμ τους, αφού οι πωλήσεις του έπεσαν κατά 65% την επόμενη εβδομάδα. Ο δίσκος έγινε χρυσός ένα μήνα μετά. Το άλμπουμ ωστόσο δέχτηκε μια παρόμοια θετική κριτική με το προηγούμενο. Ο Κορνέλ αποφάσισε να καθυστερήσει λίγο τις συναυλίες που ακολούθησαν το Revelations αφενός γιατί ήθελε να ακουστούν τα τραγούδια του δίσκου και αφετέρου για να επικεντρωθεί στο δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ.

Το δεύτερο και τελευταίο single, Revelations, κυκλοφόρησε τον Οκτωβρίου του 2006, ενώ ακολούθησε το βίντεο κλιπ τον επόμενο μήνα. Στις 22 Ιανουαρίου του 2007 ανακοινώθηκε ότι οι Rage Against the Machine θα ενωθούν ξανά για μια και μόνο συναυλία, στο Coachella Valley Music and Arts Festival, στις 29 Απριλίου του 2007. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου του 2007, ο Κορνέλ ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρηση τους από τους Audioslave, δηλώνοντας: «Εξαιτίας άλυτων προσωπικών ζητημάτων καθώς και μουσικών διαφορών, εγκαταλείπω μόνιμα το συγκρότημα Audioslave. Εύχομαι στα άλλα τρία μέλη τα καλύτερα στις μελλοντικές τους δραστηριότητες».

Ο Μορέλο έχει πει ότι μέχρι και σήμερα δεν άκουσε ποτέ από τον Μορέλο ότι θα εγκατέλειπε το συγκρότημα, ενώ ο Κορνέλ υποστήριζε ότι ο Μορέλο ήξερε ότι είχε σκοπό να κάνει ένα προσωπικό άλμπουμ και ότι ο ίδιος είχε κουραστεί από την τροπή που είχε πάρει η πορεία του συγκροτήματος.

Ο Κορνέλ παραδέχεται ότι δεν έχει μιλήσει στα άλλα μέλη του συγκροτήματος από τότε που διαλύθηκαν οι Audioslave. Υποστηρίζει ότι ο λόγος διάλυσης δεν ήταν οικονομικός όπως είχε ακουστεί επανειλημμένα αλλά είχε να κάνει με την έλλειψη καλής συνεννόησης και κοινών στόχων με τα άλλα μέλη της μπάντας. Τόσο οι Soundgarden όσο και οι Rage against the Machine ξαναενώθηκαν μετά τη διάλυση των Audioslave.

Μουσικό είδος και επιρροές
Συνδυάζοντας το hard rock των 1970s με την εναλλακτική ροκ μουσική, οι Audioslave δημιούργησαν έναν ξεχωριστό ήχο, χάρη στο μεγάλο εύρος φωνής του Κορνέλ, τα καινοτόμα σόλο του Μορέλο και την ρυθμικότητα των Γουίλκ και Κόμερφορντ. Ο Μορέλο παραδέχτηκε ότι παρότι δεν είχε νιώσει ποτέ μουσικά περιορισμένος στους Rage Against the Machine, στους Audioslave μπόρεσε να εξερευνήσει ένα μεγαλύτερο μουσικό έδαφος,Sidwell, Jason. "Tom Morello." Total Guitar. August 2003, Iss. 113. εννοώντας ότι είχε τη δυνατότητα να γράψει αργά και μελωδικά τραγούδια κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ στο παρελθόν.

Αντίθετα με του ντε λα Ρότσα, οι στίχοι του Κορνέλ ήταν κατά βάση απολιτικοί. Ο Μορέλο τους χαρακτήριζε ως «στοιχειωμένη, υπαρξιακή ποίηση». Χαρακτηρίζονται από την αινιγματική του προσέγγιση, σε θέματα όπως υπαρξισμός, αγάπη, ηδονισμός, πνευματικότητα και Χριστιανισμός. Τα δύο πρώτα τους άλμπουμ είναι επηρεασμένα από χαρντ ροκ συγκροτήματα των 1970s όπως οι Led Zeppelin και οι Black Sabbath αλλά και από τα προηγούμενα συγκροτήματα των μελών, δηλαδή τους Soundgarden (alternative metal) και Rage Against the Machine (funk metal). Στον τελευταίο τους δίσκο εμπνεύστηκαν από την funk σκηνή του 1960 και 1970, την soul και την R&B ενώ ο Μορέλο χρησιμοποίησε vintage κιθάρες και ενισχυτές. Όπως οι Rage Against the Machine, έτσι και οι Audioslave σημείωναν ότι στα άλμπουμ τους ακούγονται μόνο κιθάρα, μπάσο, ντραμς και φωνητικά κι αυτό γιατί η τεχνική που ακολουθούσε ο Μορέλο καθώς έπαιζε κιθάρα έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι χρησιμοποιεί synthesizer για την παραγωγή των ήχων αυτών.

Τραγούδια και ηχογραφήσεις
Τους στίχους των τραγουδιών των Audioslave έγραψε ο Κορνέλ ενώ τη μουσική την συνέθεταν μαζί και τα τέσσερα μέλη του γκρουπ μια διαδικασία που φαίνεται να τους ικανοποιούσε ιδιαίτερα. Η εξάρτηση του Κορνέλ από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ ήταν ανασταλτικός παράγοντας στην όλη διαδικασία καθώς, όπως και ο ίδιος είχε παραδεχτεί, δεν μπορούσε ποτέ να είναι αποδοτικός στη δουλειά του υπό την επήρεια αλκοόλ.

Πολιτικά θέματα
Αντίθετα με τους Rage Against the Machine, οι Audioslave, ύστερα από απαίτηση κυρίως του Κορνέλ, δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με την πολιτική. Η μπάντα ήταν ανοιχτά αντίθεση στην πολιτική του Τζορτζ Μπους όπως και στον πόλεμο του Ιράκ. Οι Audioslave είχαν ενεργό συμμετοχή στην μη κερδοσκοπική οργάνωση Axis of Justice που δημιουργήθηκε από τους Τομ Μορέλο και Σερτζ Τανκιάν με σκοπό να ενώσουν μουσικούς, φανς της μουσικής και πολιτικές οργανώσεις βάσης για να παλέψουν για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Δισκογραφία
 Audioslave (2002)
 Out of Exile (2005)
 Revelations (2006)

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

 Επίσημη ιστοσελίδα

Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες