Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου

Ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου του Ευσταθίου (Απρίλιος 1907—12 Ιουλίου 1989), ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Αργολιδοκορινθίας και Κορινθίας, πολλές φορές υπουργός, Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στην Καστανιά Κορινθίας τον Απρίλιο του 1907. Ο πατέρας του, Ευστάθιος Παπακωνσταντίνου, ήταν για πολλά χρόνια βουλευτής Αργολιδοκορινθίας. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοίτησε το 1928. Άσκησε τη δικηγορία ασχολούμενος παράλληλα με την πολιτική. Εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής Αργολιδοκορινθίας στις εκλογές του 1946 με το Λαϊκόν Κόμμα καθώς και στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις του 1951 και 1952 με τον  Ελληνικό Συναγερμό, και του 1956, 1958, 1961, 1963, 1964 με την ΕΡΕ. Μετά τη μεταπολίτευση συντάχθηκε με τη Νέα Δημοκρατία και επανεκλέχθηκε βουλευτής Κορινθίας το 1974 και το 1977 και βουλευτής Επικρατείας το 1981.

Προδικτατορικά, επί κυβερνήσεων Παπάγου και Καραμανλή, διετέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών (1954—1955), υπουργός Γεωργίας (1955—1956), υπουργός Δικαιοσύνης (1956—1958), υπουργός Οικονομικών (1958—1961), και ξανά υπουργός Δικαιοσύνης (1961—1963)

Μεταπολιτευτικά, επί κυβερνήσεων Καραμανλή και Ράλλη, διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης για τρίτη φορά (1974), Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (1974—1977) και από το 1977 ως το 1981 υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης.

Προ των βουλευτικών εκλογών του 1985 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (ο οποίος είχε αναλάβει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας από το Σεπτέμβριο του 1984) αποφάσισε να κόψει τον Παπακωνσταντίνου από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ και αυτή η ενέργεια υπήρξε αιτία σύγκρουσης μεταξύ Μητσοτάκη και Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο Μητσοτάκης ανέφερε ότι «με κάλεσε ο Καραμανλής και μου είπε: “Να βάλεις τον Παπακωνσταντίνου, σου λέω εγώ να τον βάλεις”», αλλά αρνήθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα του Καραμανλή, με αποτέλεσμα να ψυχρανθούν περαιτέρω οι σχέσεις τους.Αλέξης Παπαχελάς, Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια Τόμος Β΄ 1974-2016, 2019, Εκδόσεις Παπαδόπουλος, σελίδες 58-59

Συνέγραψε πολλές νομικές μελέτες, κυρίως σε θέματα Αστικού Δικαίου, Δικονομικού Δικαίου και Συνταγματικού Δικαίου, που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα νομικά περιοδικά. Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Διοικητικών Μελετών. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ βραβεύθηκε και από τους βασιλείς Παύλο και Κωνσταντίνο, καθώς επίσης και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό.

Ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου ήταν μόνιμος κάτοικος Αθήνας. Πέθανε το 1989.

 Σύγκρουση με Βουλπιώτη 

Ως υφυπουργός Συγκοινωνιών  είχε αναλάβει την ευθύνη  των διαπραγματεύσεων με τον Ιωάννη Βουλπιώτη, εκπρόσωπο της Siemens, για την προμήθεια τηλεφωνικού και ραδιοφωνικού εξοπλισμού. Κατά τη διάρκεια όμως των διαπραγματεύσεων, ο Βουλπιώτης φέρεται να προχώρησε σε υπερβολικές απαιτήσεις με αποτέλεσμα οι Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής, υπουργός Δημοσίων Έργων, και ο Παπακωνσταντίνου, υφυπουργός Συγκοινωνιών, να αποχωρήσουν από αυτές. Μετά από αυτή την εξέλιξη, τον Αύγουστο του 1955, ο Βουλπιώτης απέστειλε επιστολή στον Παπάγο με την οποία τον ενημέρωνε ότι ο Παπακωνσταντίνου του ζήτησε 100.000 δολάρια προκειμένου να υπογράψει τη σύμβαση. Ο Παπακωνσταντίνου αρνήθηκε την κατηγορία, υπέβαλε την παραίτησή του - η οποία δεν έγινε δεκτή- κατέθεσε μήνυση εναντίον του Βουλπιώτη ενώ αποκάλυψε πως ο τελευταίος απαιτούσε να προσληφθεί ως τεχνικός σύμβουλος με αμοιβή ένα εκατομμύριο δολάρια. Λίγες μέρες αργότερα η Siemens έπαυσε τον Βουλπιώτη από την θέση του εκπροσώπου της δηλώνοντας άγνοια για τις ενέργειές του αποστέλλοντας παράλληλα γερμανικά στελέχη στην Αθήνα για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων.

Στην δική που ακολούθησε της κατάθεσης της μήνυσης του Παπακωνσταντίνου ο Βουλπιώτης καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση σε ενάμιση χρόνο φυλάκιση ενώ το Εφετείο, στο οποίο προσέφυγε, επικύρωσε την καταδίκη με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην φυλακή.Καραγεώργος Δημήτρης, Η διαδρομή του Ελληνικού Συναγερμού από την ίδρυσή του ως την αδρανοποίησή του, 1951-1956, διδακτορική διατριβή ΕΚΠΑ, Αθήνα 2015, σελ. 424 - 426

Παραπομπές

 Πηγές 
 Who's Who 1979, σελ.526.
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα τομ.48ος, σελ.107

Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας
Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι του 20ού αιώνα