Σιμόν Σινιορέ

Η Σιμόν Σινιορέ (γαλλικά: Simone Signoret, 25 Μαρτίου 1921 - 30 Σεπτεμβρίου 1985) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες σταρ του γαλλικού σινεμά όλων των εποχών. Ήταν η πρώτη Γαλλίδα ηθοποιός που τιμήθηκε με Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου, (με δεύτερη την Μαριόν Κοτιγιάρ το 2008) και είναι γνωστή για τη συμμετοχή της στις ταινίες: Χρυσούν κράνος (Casque d'or 1952), Οι διαβολογυναίκες (Les Diaboliques 1955), Οι μάγισσες του Σάλεμ (Les Sorcières de Salem 1957), Ο ανεμοστρόβιλος του πάθους (Room At The Top 1959), Η μεγάλη στρατιά των αφανών ηρώων (L'Armée des ombres 1969) και Η ομολογία (L' aveu 1970).

 Πρώτα χρόνια 
Η Σιμόν Ενριέτ Σαρλότ Καμινκέρ, γνωστότερη ως Σιμόν Σινιορέ, γεννήθηκε το 1921 στη Γερμανία, από Γάλλους γονείς. Σε μεγαλύτερη ηλικία υιοθέτησε το επίθετο της μητέρας της, Ζωρζέτ ΣινιορέSImone Signoret - Women's Studies. Ο πατέρας της, Αντρέ Καμινκέρ, ήταν μεταφραστής για το διεθνή οργανισμό Κοινωνία των Εθνών και μετά τη γέννησή της, απέκτησε με τη μητέρα της άλλα δυο παιδιά. Όταν εκείνη ήταν μικρή, η οικογένεια της εγκαταστάθηκε στο προάστιο του Παρισιού Νεϊγί (επί του Σικουάνα). Η Σινιορέ μεγάλωσε ανάμεσα σε διανοούμενους και λογίους, διδάχτηκε την αγγλική και κατά την ενηλικίωσή της, έλαβε και δίπλωμα διδασκαλίας. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα δίδασκε λατινικά και αγγλικά, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως δακτυλογράφος για τη φιλοναζιστική εφημερίδα του Ζαν Λουκέρ. 

 Χρόνια πολέμου 
Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής στη Γαλλία, η Σινιορέ έγινε μέλος μιας ομάδας καλλιτεχνών και αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Οι φίλοι της, μεταξύ των οποίων και ο εραστής της Ντανιέλ Ζελέν, την ενθάρρυναν να ακολουθήσει τις φιλοδοξίες της. Η ομάδα αυτή των καλλιτεχνών συναντιόταν σε μια καφετέρια του προαστίου Σεν Ζεμέν Ντε Πρε, στο Παρίσι. Το 1942 άρχισε να αναλαμβάνει μικρούς ρόλους και να κερδίζει κάμποσα χρήματα, ώστε να μπορεί να συντηρεί τη μητέρα και τα αδέρφια της, που είχαν εγκαταλείψει τη Γαλλία από το 1940, ακολουθώντας τον πατέρα της στην Αγγλία, ο οποίος πολεμούσε στο πλευρό του στρατηγού Ντε Γκολ. Προκειμένου να κρύψει τις εβραϊκές της ρίζες από τους Γερμανούς, η Σινιορέ υιοθέτησε το επώνυμο της μητέρας της. 

 Πρώτες επιτυχίες 
Οι καμπύλες και τα γήινα χαρακτηριστικά της Σινιορέ έκαναν τους παραγωγούς τον ταινιών να της αναθέτουν συχνά ρόλους πόρνης, στα πρώτα της βήματα. Πρώτη της επιτυχία ήταν η ταινία του Μαξ Οφίλς, Το γαϊτανάκι του έρωτα (La Ronde 1950), της οποίας η προβολή απαγορεύτηκε στην Αμερική, λόγω υποτιθέμενης ανηθικότητας. Το 1952 έλαβε περαιτέρω αναγνώριση με την ταινία Χρυσούν κράνος (Casque d'or 1952), που της χάρισε το Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου (BAFTA). Η επιτυχία συνεχίστηκε το 1953 με το Ερασταί της σάρκας (Thérèse Raquin) και το 1955 έφτασε ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα της. Εκείνος στην ταινία του Ανρί Κλουζό Οι διαβολογυναίκες (Les Diaboliques 1955), όπου υποδυόταν μια φόνισσα. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία του Λουίς Μπουνιουέλ Οι πέντε φυγάδες (La mort en ce jardin 1956) και έπειτα βραβεύτηκε ακόμα με ένα BAFTA για την ταινία Οι μάγισσες του Σάλεμ (Les Sorcières de Salem 1957), κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού του Άρθουρ Μίλερ (Crucible). 

 Όσκαρ και Χόλιγουντ 
Το 1959 η Σινιορέ πρωταγωνίστησε σε μια ταινία αγγλικής παραγωγής, σκηνοθεσίας Τζακ Κλέιτον, με τίτλο Ο ανεμοστρόβιλος του πάθους (Room At The Top 1959). Η ταινία αυτή, της χάρισε το βραβείο γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών, καθώς και το Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Μέχρι τη νίκη της Ζυλιέτ Μπινός το 1996 για Όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου, η Σινιορέ αποτελούσε τη μοναδική Γαλλίδα ηθοποιό βραβευμένη με Όσκαρ. Το 2008, η Μαριόν Κοτιγιάρ τιμήθηκε με Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για την ταινία Ζωή σαν τριαντάφυλλο και αποτέλεσε τη δεύτερη Γαλλίδα ηθοποιό, μετά τη Σινιορέ, που έλαβε ποτέ αυτή την τιμή. Μετά τη νίκη της, η Σινιορέ έλαβε πολλές προσφορές ρόλων σε χολιγουντιανές ταινίες, αλλά τις απέρριψε προτιμώντας να συνεχίσει να εργάζεται στην Ευρώπη. Παρ' όλα αυτά κατά τη δεκαετία του '60 συμμετείχε σε κάποιες ταινίες του Χόλυγουντ με σημαντικότερες το Ο άνθρωπος με το στίγμα (Term of Trial 1962) πλάι στον Λόρενς Ολίβιε και την ταινία του Στάνλεϊ Κρέιμερ, Το πλοίο των τρελών (Ship Of Fools 1965), που της χάρισε μια ακόμη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου, το οποίο έχασε από τη Τζούλι Κρίστι για την ταινία Ντάρλινγκ (Darling 1965).

 Δεκαετία του '60 
Η απόπειρά της το 1966 να πρωταγωνιστήσει στο πλευρό του Άλεκ Γκίνες στη θεατρική παράσταση του Ουίλιαμ Σαίξπηρ Μάκβεθ (Macbeth), έλαβε αρνητικές κριτικές από τους Άγγλους κριτικούς που σχολίασαν τη γαλλική προφορά τηςSutcliffe, Tom. Sir Alec Guiness. Film Guardian.co.uk. 7 August 2000.. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε με βραβείο Έμμυ για τη συμμετοχή της σε ένα επεισόδιο της σειράς τηλεταινιών Bob Hope Presents the Chrysler Theatre (1966).  Ενώ το 1969, πρωταγωνίστησε στην ταινία του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ Η μεγάλη στρατιά των αφανών ηρώων (L'Armée des ombres).

 Τελευταίες επιτυχίες και θάνατος 
μικρογραφία|200x200εσ|Με τον Μαρτσέλλο Μαστρογιάννι στην ταινία Κοκότες πολυτελείας (1960)
Κατά τη δεκαετία του '70, η Σινιορέ συνέχισε να εργάζεται και να συμμετέχει σε επιτυχημένες ταινίες όπως: Η ομολογία (L' aveu 1970) σε σκηνοθεσία Κώστα Γαβρά, Ο γάτος (Le chat 1971) για το οποίο βραβεύτηκε με την Αργυρή Άρκτο στο φεστιβάλ του Βερολίνου, Ο ανακριτής (Les granges brulees 1973) πλάι στον Αλέν Ντελόν και Μαντάμ Ρόζα (La Vie devant soi 1977) για την οποία βραβεύτηκε με βραβείο Σεζάρ. Οι κριτικοί είχαν αρχίσει πλέον να σχολιάζουν την εμφάνισή της, για την οποία η Σινιορέ δεν ενδιαφερόταν ιδιαίτερα και είχε αφήσει τον εαυτό της να παχύνει. 

Τα απομνημονεύματά της με τίτλο La nostalgie n'est plus ce qu'elle était κυκλοφόρησαν το 1978. Συνέγραψε επίσης ένα μυθιστόρημα με τίτλο Adieu Volodya που κυκλοφόρησε μετά το θάνατό της από καρκίνο του παγκρέατος το 1985. 

Η τραγουδίστρια Νίνα Σιμόν υιοθέτησε το όνομά της, προς τιμήν της Σινιορέ. 

 Προσωπική ζωή 
Η Σινιορέ παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος της γάμος ήταν με το σκηνοθέτη Ιβ Αλεγκρέ, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη την Κατρίν Αλεγκρέ. Οι δυο τους χώρισαν το 1949 και την επόμενη χρονιά παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ιβ Μοντάν με τον οποίο παρέμεινε παντρεμένη μέχρι και τον θάνατό της. Κατά τα γυρίσματα της ταινίας Έλα να αγαπηθούμε (Let's Make Love, 1961), ο Μοντάν σύναψε ερωτικές σχέσεις με τη Μέριλιν Μονρόε, η οποία ήταν παντρεμένη με τον Άρθουρ Μίλερ εκείνη την εποχή. Η σχέση αυτή στιγμάτισε για πάντα τη σχέση του με τη Σινιορέ.

 Φιλμογραφία 
+ Κινηματογραφικές ταινίεςΈτοςΤίτλοςΡόλοςΣημειώσεις & βραβείαΠρωτότυποςΕλληνικός1942BoléroΜπολερόυπάλληλος οίκου μόδαςLes visiteurs du soirΟι επισκέπτες της νύχταςκομπάρσοςδεν της έχει πιστωθείLe prince charmant1943Adieu Léonardτσιγγάναδεν της έχει πιστωθείLe voyageur de la toussaintκομπάρσοςδεν της έχει πιστωθεί1944L'ange de la nuitΟ άγγελος της νύχταςφοιτήτριαδεν της έχει πιστωθείLe mort ne reçoit plusερωμένη του ΦερμάνService de nuitχορεύτριαBéatrice devant le désirΛιλιάν Μορακίνι1945La boîte aux rêvesΚορίτσι για όλαγυναίκαδεν της έχει πιστωθεί1946MacadamΓυναίκες στο πεζοδρόμιοΖιζέλLe couple idéalΑνέτLes démons de l'aubeΟι δαίμονες της αυγήςΛιλή1947FantômasΟ φαντομάςΕλέν1948Impasse des deux angesΜετά την αμαρτίαΑν Μαρί / ΜαριάνDédée d'AnversΤο κορίτσι του δρόμου / Η γυναίκα της αμαρτίαςΝτεντέAgainst the WindΕνάντια στον άνεμοΜισέλ1950ManègesΕμπόριο σαρκόςΝτόραLa RondeΣχολείον έρωτος / Ερωτικό γαϊτανάκιΛεοκαντίSwiss TourΓια πάντα δική σουΙβόνLe TraquéΗ Αφροδίτη του υποκόσμουΝτενίζ ΒερνόνGunman in the streetsΑμερικάνικη διασκευή του Le Traqué1951Ombre et lumièreΟ εραστής μου κι εγώΙζαμπέλ ΛερίτςSans laisser d'adresseδημοσιογράφοςδεν της έχει πιστωθεί1952Casque d'orΤο χρυσούν προσωπείονΜαρίΝικήτρια - Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου1953Thérèse RaquinΕρασταί της σάρκαςΤερέζ Ρακέν1955Mutter Courage und ihre KinderΙβέτ(Μικρού μήκους)Les DiaboliquesΟι διαβολογυναίκεςΝικόλ ΟρνέρDiabolique1956Un matin comme les autresΖανίν Αλίς(Μικρού μήκους)La mort en ce jardinΟι πέντε φυγάδεςΤζιν1957Les Sorcières de SalemΟι μάγισσες του ΣέιλεμΕλίζαμπεθ ΠρόκτορΝικήτρια - Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου ΡόλουDie Windrose1959Room at the TopΟ ανεμοστρόβιλος του πάθουςΆλις ΆισγκιλΝικήτρια - Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου Νικήτρια- Φεστιβάλ των Καννών - Βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας Νικήτρια - Βραβεία Εθνικού Συμβουλίου Επιθεώρησης - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία Νικήτρια - Βραβείο βρετανικής ακαδημίας κινηματογράφου (BAFTA) - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία Υποψήφια - Χρυσή Σφαίρα - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία σε δράμα 1960Adua e le compagneΚοκέτες πολυτελείαςΆντουα Τζοβανέτι1960Les Mauvais coupsΤο κορμί σου είναι δικό μουΡομπέρτAmours célèbresΔιάσημοι ερασταίΤζένη1962Il Giorno più cortoΗ πιο αστεία μέρα του πολέμουTerm of TrialΟ άνθρωπος με το στίγμαΆννα ΒάιρΜαζί με τον Λόρενς Ολίβιε1963Dragées au poivreΤο αλατοπίπερο της ζωήςμαντάμ ΖενεβιέβLe Jour et l'heureΑύριο ξημερώνει μια άλλη μέραΤερέζ Ντιτέιλ1965Compartiment tueursΒαγόνι δολοφόνωνΕλιάν ΝταρέςShip of FoolsΤο πλοίο των τρελώνκοντέσσαΥποψήφια - Όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου Υποψήφια - Βραβείο BAFTA Α΄ Γυναικείου Ρόλου Υποψήφια - Χρυσή Σφαίρα - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία σε δράμα1966Paris brûle-t-il?Το Παρίσι φλέγεταιιδιοκτήτρια καφέThe Deadly AffairΗ κατάσκοπος του ΛονδίνουΈλσα ΦένανΥποψήφια - Βραβείο βρετανικής ακαδημίας κινηματογράφου (BAFTA) - Καλύτερη ηθοποιός σε Β' γυναικείο ρόλο 1967GamesΤο μυστικό της γυναίκας με τα μαύραΛίζα ΣίντλερΥποψήφια - Βραβείο βρετανικής ακαδημίας κινηματογράφου (BAFTA) - Καλύτερη γυναικεία ερμηνεία ξένης ηθοποιού1968The Sea GullΟ γλάροςΑρκαντίνα1969L'AméricainΟ ΑμερικανόςΛεόνL'Armée des ombresΗ μεγάλη στρατιά των αφανών ηρώωνΜατίλντMr. FreedomΜίστερ ΦρίντομΣιμόν Σινιορέαυτοπρόσωπη εμφάνιση, η οποία δεν της έχει πιστωθεί1970L'AveuΗ ομολογίαΛιζ1971La Veuve CoudercΗ κίτρινη ταυτότητα / Η επιστροφή του βετεράνουΒεβ Κουντέρ ΤατίΜαζί με τον Αλέν ΝτελόνLe ChatΟ γάτοςΜαζί με τον Ζαν Γκαμπέν
Νικήτρια - Αργυρή Άρκτος καλύτερης ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου ΒερολίνουComptes à reboursΤώρα θα πληρώσεις, δολοφόνε!Λέα Τζουλιάνι1973Rude journée pour la reineΖανLes Granges bruléesΑίμα στο χιόνι / Ο ανακριτήςΡόουζ ΚατόΜαζί με τον Αλέν Ντελόν1975La Chair de l'orchidéeΗ γυναίκα με το κόκκινο λουλούδιλαίδη Βάμος1976Police Python 357Ο σκληρός νόμος του επιθεωρητή ΦερόΤερέζ Γκανά1977La Vie devant soiΜαντάμ Ρόζαμαντάμ ΡόζαΝικήτρια - Σεζάρ καλύτερης ηθοποιούΝικήτρια - Βραβείο Ντάβιντ Ντι Ντονατέλο καλύτερης ξένης ηθοποιού1978Judith TherpauveΖιντίτ ΤερπόβΖιντίτ Τερπόβ1979L'adolescenteΚατρίν1980Chère inconnueΛουίζ Μαρτάν1982Guy de Maupassantμητέρα του Γκι ντε ΜοπασάνL'étoile du nordΤο αστέρι του ΒορράΛουίζ ΜπαρόνΥποψήφια - Σεζάρ καλύτερης ηθοποιού

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Μόνους, Μπάρι (ed), The Encyclopedia of Hollywood Film Actors From the Silent Era to 1965. New York: Applause Books, 2003. ISBN 1-55783-551-9
 Σινιορέ, Σιμόν, La nostalgie n'est plus ce qu'elle était. Weidenfeld and Nicolson, 1978. ISBN 0-297-77417-4

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Η Σιμόν Σινιορέ στο cine.gr
 Η Σιμόν Σινιορέ στο imdb
 ΤΑ ΝΕΑ: Πέρα από τη Μέριλιν

Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου
Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Βραβευμένες με Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου