Σεραφείμ Φυντανίδης

Ο Σεραφείμ Φυντανίδης (Περιστέρι Αττικής 2 Μαρτίου 1937 - Αθήνα 25 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και διευθυντής εφημερίδων.

Βιογραφία
Ο Σεραφείμ Φυντανίδης γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1937 στο Περιστέρι Αττικής, χώρο στον οποίο είχαν εγκατασταθεί οι γονείς του ως πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη. Στα μαθητικά του χρόνια εξέδιδε μαζί με τους συμμαθητές του το έντυπο Μαθητική Ηχώ (περίπου το 1955), ενώ στη συνέχεια δούλεψε εθελοντικά ως αρχισυντάκτης στην εβδομαδιαία εφημερίδα Το περιστέρι (1955 με 1959).

Ο πατέρας του ήταν ηλεκτροτεχνίτης που έβγαζε το μεροκάματο του επιδιορθώνοντας ηλεκτρολογικά και υδραυλικά προβλήματα σε σπίτια. Αργότερα απέκτησε και δικό του μαγαζί. Πιστός στην παράδοση και τα χρηστά ήθη της εποχής και γνωρίζοντας φυσικά τη δυσκολία του εγχειρήματος καθώς και τα προβλήματα που θα προέκυπταν, ήταν αντίθετος στην επιθυμία του γιου του να σπουδάσει. Αυτό ανάγκασε τον νεαρό τότε Φυντανίδη, να δώσει κρυφά εξετάσεις το 1956 στην Ανώτατη Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (Α.Σ.Ο.Ε.Ε.), στην οποία πέρασε και από την οποία αποφοίτησε χωρίς καθυστέρηση, παρότι ήδη από το δεύτερο έτος των σπουδών του εργαζόταν άμισθος στην εφημερίδα Έθνος.

Έμμισθος πρώτη φορά εργάστηκε στην ίδια εφημερίδα, αφού αποφοίτησε από τη σχολή του και αφού ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του τον Ιανουάριο του 1963 με πρώτο μισθό 1.350 δραχμές. Από τον Δεκέμβριο του 1967 εργάστηκε στην εφημερίδα Απογευματινή ως βοηθός του διευθυντή της Αλέκου Φιλιππόπουλου.

Στην αρχή της μεταπολίτευσης προσλήφθηκε στην εφημερίδα Ακρόπολις, της οποίας ανέλαβε για 8 μήνες τη διεύθυνση σύνταξης, θέση που υπηρέτησε μέχρι τον Μάρτιο του 1976. Στις 9 Απριλίου της χρονιάς εκείνης έγινε η καθοριστική για το υπόλοιπο της ζωής και της καριέρας του, συνάντηση με τον Κίτσο Τεγόπουλο εκδότη της Ελευθεροτυπίας, εφημερίδας που είχε ιδρυθεί στην αρχή της μεταπολίτευσης (Ιούλιος του 1975) και άλλαξε την μέχρι τότε καθιερωμένη σχέση δημοσιογράφων και εφημερίδας, έτσι όπως είχε διαμορφωθεί από την αρχή της έντυπης δημοσιογραφίας στην Ελλάδα.

Στις 10 Απριλίου 1976, στις 02:00 τα ξημερώματα ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή στην «Ε». Ωστόσο το όνομα του τυπώθηκε πρώτη φορά ως διευθυντή της μετά από 6 μήνες, διότι στο μεταξύ επεδίωξε την επιστροφή του προηγούμενου διευθυντή Αλέκου Φιλιππόπουλου. Στα 31 χρόνια της διεύθυνσης επί Σεραφείμ Φυντανίδη, η «Ε» καθιερώθηκε στη συνείδηση των αναγνωστών ως ένα ελεύθερο και πρωτοποριακό μέσο, ανοικτό προς τους νέους (απόδειξη το ένθετο περιοδικό schooligans που έγραψε τη δική του ιστορία), με οικολογική ευαισθησία, με πρωτότυπα εξώφυλλα και με πωλήσεις που πολλές φορές υπερέβαιναν σε καθημερινή βάση τα 150.000 φύλλα.

Το 2005 ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος κατήγγειλε τον Φυντανίδη πως είχε χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να αναλάβει η εταιρεία της συζύγου του εργολαβίες σχετιζόμενες με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι κατηγορίες αυτές, που δεν αποδείχτηκαν, πλήγωσαν τη φήμη του Φυντανίδη. Με το θάνατο του Κίτσου Τεγόπουλου στις 29 Νοεμβρίου 2006 σε ηλικία 86 ετών άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση για την -ήδη 30 χρόνων- παρουσία του Σεραφείμ Φυντανίδη στην Ελευθεροτυπία. Οι διάδοχοι του Τεγόπουλου, θέλοντας να εδραιώσουν τον έλεγχο τους στην εφημερίδα, ώθησαν τον Φυντανίδη προς την έξοδο ανακοινώνοντας του τη μείωση των αποδοχών του κατά 50% και τελικά αποπέμποντάς τον στις 21 Απριλίου 2007. Τα γεγονότα έδειξαν πως μαζί με την εκδίωξη του άρχισε και η αντίστροφη μέτρηση για την εφημερίδα που μετά από 36,5 χρόνια συνεχούς λειτουργίας, σταμάτησε την έκδοση της το πρωί της 23ης Δεκεμβρίου 2011.

Ο Σεραφείμ Φυντανίδης είχε ένα σύντομο πέρασμα από την τηλεόραση, παρουσιάζοντας την εκπομπή Κυριακή στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ την σεζόν 2007-2008, και με εξωτερικές παραγωγές στην κρατική τηλεόραση, Χθες, σήμερα, αύριο την περίοδο 2008-2010, και Οι παρέες γράφουν ιστορία το 2010-2011. Τον Απρίλιο του 2013 ανέλαβε διευθυντής της βραχύβιας εφημερίδας 6 Ημέρες και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ανέλαβε καθήκοντα προέδρου Δ.Σ. στο νεοσύστατο κανάλι Epsilon TV με λογότυπο το "Ε".

Παράλληλα με τη δημοσιογραφική του καριέρα έγραψε 2 βιβλία:
Απόδραση σε τέσσερις ηπείρους (2002, Εκδόσεις Καστανιώτη)
31 αξέχαστα χρόνια στο ξύλινο τιμόνι της «Ελευθεροτυπίας» και της «Κυριακάτικης Ε» (2014, Εκδόσεις Πατάκη)

Με την έκδοση του πρώτου του βιβλίου το 2002, ανακοίνωνε και την επιθυμία του να γράψει ένα βιβλίο με τίτλο Πώς να (μη) γίνεις δημοσιογράφος. δεν επρόκειτο όμως για μια εξαγγελία εντυπώσεων, 50 χειρόγραφα που αφορούν τη συγγραφή αυτού του βιβλίου υπάρχουν στο γραφείο του. Υπήρξε επίσης Μέλος του Δ.Σ. της Ορχήστρας των Χρωμάτων από το 1993 μέχρι το θάνατό του.

Πέθανε στις 21.00 το βράδυ της Πέμπτης 25 Δεκεμβρίου 2014 σε ηλικία 77 ετών, προδoμένος από την καρδιά του. Στις 13.00 του Σαββάτου 27 Δεκεμβρίου κηδεύτηκε στο 1ο Νεκροταφείο Αθηνών.

Παραπομπές

Πηγές
"Απόδραση σε τέσσερις ηπείρους" (Εκδόσεις Καστανιώτη)
"31 αξέχαστα χρόνια στο ξύλινο τιμόνι της «Ελευθεροτυπίας» και της «Κυριακάτικης Ε»" (Εκδόσεις Πατάκη)

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα