Το νησί των κουρσάρων

Το νησί των κουρσάρων () είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 1995. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ρένι Χάρλιν και το σενάριο έγραψαν οι Ρόμπερτ Κινγκ και Μαρκ Νόρμαν. Πρωταγωνιστούν οι Τζίνα Ντέιβις, Μάθιου Μοντίν, Φρανκ Λαντζέλα, Μάουρι Τσέικιν και Πάτρικ Μάλαχαϊντ. Η ταινία ακολουθεί τη γυναίκα πειρατή Μόργκαν Άνταμς και τον απατεώνα Γουίλιαμ Σο, στην προσπάθειά τους να πάρουν στην κατοχή τους τα τρία κομμάτια ενός χάρτη θησαυρού, ο οποίος βρίσκεται στο μυστηριώδες Νησί του Μαχαιροβγάλτη. Ωστόσο, το θησαυρό αναζητά και ο σατανικός θείος της Μόργκαν, Ντάγκλας "Ντογκ Μπράουν".

Η παραγωγή της ταινίας αντιμετώπισε πολλές δυσκολίες από την αρχή. Η εταιρία παραγωγής Carolco Pictures, ήταν ήδη στο χείλος της χρεοκοπίας και κατάφερε να βρει τα 60 εκατομμύρια του αρχικού προϋπολογισμού, πουλώντας τα δικαιώματα διανομής της ταινίας σε επενδυτές ανά τον κόσμο. Έτσι η ταινία αποτελεί μια διεθνή συμπαραγωγή κινηματογραφικών εταιριών των Ηνωμένων Πολιτείων, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας. Πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ο αρχικός πρωταγωνιστής της ταινίας αποχώρησε και το σενάριο υπέστη πολλές αλλαγές ενώ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μέλη του συνεργείου και του καστ των ηθοποιών παραιτήθηκαν ή απολύθηκαν. Όλα αυτά οδήγησαν τον προϋπολογισμό στα ύψη. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 1994 στη Μάλτα και ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 1995.

Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 22 Δεκεμβρίου 1995. Έλαβε κυρίως αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς, με τους περισσότερους να επικρίνουν το σενάριο και τις ερμηνείες των ηθοποιών. Ωστόσο, θετική κριτική συγκέντρωσε η υψηλών προδιαγραφών παραγωγή, οι σκηνές δράσης και το μουσικό σκορ. Με τον προϋπολογισμό να υπερβαίνει τα 115 εκατομμύρια δολάρια και τις εισπράξεις να αγγίζουν μόλις τα 18,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, Το Νησί των Κουρσάρων έγινε μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές αποτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου, με τις συνολικές απώλειες να αγγίζουν τα 147 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία καταλαμβάνει την πρώτη θέση στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη εισπρακτική αποτυχία όλων των εποχών. Η εισπρακτική αποτυχία της ταινίας οδήγησε στη χρεοκοπία της Carolco Pictures και το Το Νησί των Κουρσάρων ήταν η τελευταία ταινία που χρηματοδότησε η εταιρία παραγωγής πριν κλείσει.

 Πλοκή  
Το 1668 στην Τζαμάικα, η Μόργκαν Άνταμς κυνηγά τον πειρατή θείο της Ντογκ Μπράουν, ο οποίος έχει αιχμαλωτίσει τον πατέρα της, τον Μαύρο Χάρι. Ο Μαύρος Χάρι έχει στην κατοχή του ένα από τα τρία κομμάτια ενός κρυμμένου θησαυρού που βρίσκεται στο απομονωμένο και αχαρτογράφητο Νησί του Μαχαιροβγάλτη. Ο Ντογκ κατέχει το ένα κομμάτι ενώ το τελευταίο κομμάτι βρίσκεται στην κατοχή του άλλου του αδερφού, του Μόρντεκαϊ. Ο Μαύρος Χάρι αρνείται να δώσει το κομμάτι του στον Ντογκ και δραπετεύει με τη βοήθεια της Μόργκαν, αλλά στην προσπάθεια αυτή, τραυματίζεται θανάσιμα. Ο ετοιμοθάνατος Χάρι αποκαλύπτει στη Μόργκαν ότι το κομμάτι του θησαυρού βρίσκεται χαραγμένο στο κρανίο του.

Η Μόργκαν αφού έχει πάρει το κομμάτι από το κρανίο του νεκρού πατέρα της, επιβιβάζεται ως Καπετάνισσα πλέον στο πειρατικό καράβι του Χάρι, το "Πρωινό Αστέρι" και μαζί με το πλήρωμα ξεκινούν προς την αναζήτηση του θησαυρού. Δυστυχώς ο χάρτης του πατέρας της είναι στα λατινικά και έτσι ταξιδεύουν μέχρι το Πορτ Ροαγιάλ για να βρουν διερμηνέα. Εκεί, ανακαλύπτουν ότι ένας απατεώνας και κλέφτης ονόματι Γουίλιαμ Σο, γνωρίζει λατινικά. Στη συνέχεια μαζί με τον Σο, πηγαίνουν στο Λιμάνι Σπίτλφιλντ να βρουν τον Μόρντεκαϊ. Πριν τους πει που έχει το δικό του κομμάτι, εμφανίζεται ο Ντογκ. Ξεκινάει μια μάχη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Μόρντεκαϊ σκοτώνεται, η Μόργκαν τραυματίζεται και ο Σο βρίσκει το τρίτο κομμάτι του χάρτη. Αφού καταφέρουν να δραπετεύσουν με το καράβι, η Μόργκαν λιποθυμά εξαιτίας του τραυματισμού της και ο Σο περιποιείται το τραύμα της. Τότε, η Μόργκαν ανακαλύπτει ότι οι λεξεις στο χάρτη, όταν διαβαστούν ανάποδα, δίνουν τις μισές συντεταγμένες για την τοποθεσία του νησιού.

Το πλοίο του Ντογκ, ο "Θεριστής", τους πλησιάζει. Η Μόργκαν δίνει οδηγία στο πλήρωμα να στρίψουν το καράβι τους προς έναν ύφαλο με μια καταιγίδα να πλησιάζει, για να ξεφύγουν. Εν τω μεταξύ, η πλειοψηφία του πληρώματος με αρχηγό τον Σκάλι κάνουν ανταρσία και διώχνουν τη Μόργκαν και όλους όσους είναι ακόμα πιστοί σε αυτήν από το καράβι με μια βάρκα. Η παλίρροια τους οδηγεί κατά τύχη στο Νησί του Μαχαιροβγάλτη, σε μια αχαρτογράφητη περιοχή, βορειοανατολικά της Κούβας. Καθώς η Μόργκαν οδεύει προς το θησαυρό, ο Σο που είχε δραπετεύσει κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, κλέβει το κομμάτι του χάρτη από τον Ντογκ που βρίσκεται κι αυτός στο νησί. Ο Σο πεφτει σε μια κινούμενη άμμο και η Μόργκαν αφού συνειδητοποιεί ότι ο Σο έχει το τρίτο κομμάτι, τον σώζει. Μαζί βρίσκουν το θησαυρό αλλά γρήγορα εμφανίζεται ο Ντογκ και τους τον κλέβει. Στο κυνηγητό που ακολουθεί, η Μόργαν και ο Σο αναγκάζονται να πηδήξουν από ένα γκρεμό μέσα στη θάλασσα.

Αφού ανακτούν τις αισθήσεις τους, ο Σο πιάνεται αιχμάλωτος από τον Ντογκ. Καθώς πλέουν μακριά με το θησαυρό, η Μόργκαν επιβιβάζεται κρυφά στο "Πρωινό Αστέρι" και παίρνει πίσω το πλοίο από τον Σκάλι και τους αντάρτες. Τότε επιχειρεί να επιτεθεί στο "Θεριστή", αλλά ο Ντογκ αντεπιτίθεται. Μια μεγάλη κανονομαχία ξεκινά, κατά την οποία ο Σο δραπετεύει. Η Μόργκαν επιβιβάζεται στο "Θεριστή" και ανατινάζει το κάτω μέρος του καραβιού.. Στη συνέχεια παλεύει με τον Ντογκ, ενώ ο Σο εγκλωβίζεται στο καράβι με το νερό να αρχίζει να ανεβαίνει με γρήγορο ρυθμό. Η Μόργκαν σκοτώνει τον Ντογκ, σώζει τον Σο και αναγκάζονται να εγκαταλείψουν το καράβι, ενώ αυτό βουλιάζει. Η Μόργκαν είχε σημαδέψει όμως το θησαυρό νωρίτερα και έτσι καταφέρνουν να πάρουν το θησαυρό. Πλούσιοι πλέον ξεκινάνε για την καινούρια τους περιπέτεια στη Μαδαγασκάρη.

 Ηθοποιοί και Χαρακτήρες 

 Τζίνα Ντέιβις στο ρόλο της Μόργκαν Άνταμς
 Μάθιου Μοντίν στο ρόλο του Γουίλιαμ Σο
 Φρανκ Λαντζέλα στο ρόλο του Ντάγκλας "Ντογκ Μπράουν" Άνταμς
 Μάουρι Τσέικιν στο ρόλο του Τζον Ριντ
 Πάτρικ Μάλαχαϊντ στο ρόλο του Έινσλι
 Σταν Σο στο ρόλο του Κυρίου Γκλάσπουλ
 Ρεξ Λιν στο ρόλο του Κυρίου Μπλερ
 Χάρις Γιούλιν στο ρόλο του Χένρι "Μαύρος Χάρι" Άνταμς
 Κρις Μάστερσον στο ρόλο του Μπόουεν
 Πολ Ντίλον στο ρόλο του Σνελγκρέιβ
 Τζίμι Φ. Σκαγκς στο ρόλο του Σκάλι
 Τζορτζ Μούρσελ στο ρόλο του Μόρντεκαϊ

 Παραγωγή 

 Ανάπτυξη 
Η ανάπτυξη της ταινίας ξεκίνησε το 1993 όταν ένα άλλο πρότζεκτ πειρατικής ταινίας με γυναίκα στον πρωταγωνιστικό ρόλο μπήκε στο στάδιο της παραγωγής. Η ταινία Mistress of the Seas της Columbia που θα σκηνοθετούσε ο Πολ Βερχόφεν με πρωταγωνίστρια την Τζίνα Ντέιβις τελικά δεν πραγματοποιήθηκε καθώς ο Βερχόφεν αποχώρησε από το πρότζεκτ. Έτσι το στούντιο προσέγγισε τον Ρένι Χάρλιν αλλά τελικά τον απέρριψε και αφού ο Βερχόφεν επέστρεψε, η Ντέιβις είχε ήδη αποχωρήσει. Τότε, ο Μάριο Κάσαρ, ιδρυτής του αντίπαλου στούντιο Carolco, άρπαξε την ευκαιρία να δελεάσει τους Χάρλιν και Ντέιβις που τότε ήταν παντρεμένοι, να συμμετάσχουν στο δικό του πρότζεκτ. Ο Κάσαρ είχε ήδη κλείσει για τον ανδρικό πρωταγωνιστικό ρόλο τον Μάικλ Ντάγκλας. Η Carolco αντιμετώπιζε ήδη από τότε οικονομικές δυσκολίες και η χαμηλή ροή χρημάτων που εισέπραττε σήμαινε ότι θα μπορούσε να προχωρήσει σε μία μόνο παραγωγή μεγάλου προϋπολογισμού. Γι' αυτό το λόγο το στούντιο εγκατέλειψε μια άλλη παραγωγή, το ιστορικό έπος Crusade στο οποίο θα πρωταγωνιστούσε ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, χάνοντας έτσι τα 20 εκατομμύρια δολάρια που ήδη είχε ξοδέψει για την ανάπτυξη του πρότζεκτ και έστρεψε την προσοχή του αποκλειστικά στο επερχόμενο Το Νησί των Κουρσάρων. Η Carolco χρηματοδότησε την ταινία με 60 εκατομμύρια που ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός, πουλώντας τα δικαιώματα διανομής της ταινίας σε επενδυτές ανά τον κόσμο.

Όλα κυλούσαν ομαλά στην αρχή, σύντομα όμως οι δυσκολίες θα διαδέχονταν η μία μετά την άλλη. Την αρχή έκανε ο Ντάγκλας, ο οποίος ζήτησε να γραφτεί ξανά το σενάριο ώστε ο χαρακτήρας του να έχει τον ίδιο χρόνο στην οθόνη με αυτόν της Ντέιβις. Και ενώ ο σκηνοθέτης και το στούντιο συμφώνησαν με την απαίτηση του ηθοποιού, όταν ο Ντάγκλας έλαβε το καινούριο σενάριο ανακάλυψε ότι ο ρόλος της Ντέιβις είχε αυξηθεί σημαντικά εις βάρος του δικού του χαρακτήρα. Ο Ντάγκλας είπε σε συνέντευξή του "Δεν αισθανόμουν άνετα με το ρόλο. Ο συνδυασμός του να μην το βλέπεις στο σενάριο και να μην ξέρεις που θα καταλήξει. Δεν αισθανόμουν άνετα και ήθελα να φύγω." Άλλος ένας προβληματισμός του Ντάγκλας ήταν και η σχέση του σκηνοθέτη με τη Ντέιβις, κάτι που εξομολογήθηκε στο Χάρλιν ζητώντας του να κάνει κάτι το οποίο θα τον κάνει να νιώσει πιο άνετα, καθώς ο Ντάγκλας γνώριζε ότι το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης και η πρωταγωνίστρια της ταινίας ήταν παντρεμένοι θα έκανε τον οποιοδήποτε συμβιβασμό δύσκολο. Ο Χάρλιν αν και κατάλαβε τους προβληματισμούς του Ντάγκλας, ήταν ευχαριστημένος με την κατεύθυνση του σεναρίου και αποφάσισε να μην το αλλάξει. Και έτσι τον Ιούλιο του 1994, λίγο καιρό πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ο Ντάγκλας αποχώρησε. Κι ενώ όλοι νόμιζαν ότι η παραγωγή της ταινίας θα σταματούσε μέχρι να βρεθεί αντικαταστάτης για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Carolco δεν είχε άλλη επιλογή από το να τη συνεχίσει, καθώς το στούντιο ήταν στην ατυχή θέση ότι θα επιβίωνε ως εταιρία μόνο από την προπώληση της ταινίας σε ξένους επενδυτές, κάτι που είχε ήδη κάνει. Μετά την αποχώρηση του Ντάγκλας, ο Χάρλιν σχεδόν ικέτευσε το στούντιο να αφήσουν αυτόν και τη Ντέιβις να αποχωρήσουν από το πρότζεκτ, καθώς και οι δύο δεν επιθυμούσαν να κάνουν την ταινία πλέον. Ειδικά η Ντέιβις είχε φοβηθεί πολύ στην ιδέα να είναι η μοναδική πρωταγωνίστρια της ταινίας και ο Χάρλιν θεώρησε ότι μια πειρατική ταινία με γυναίκα στο προσκήνιο ήταν μια κίνηση αυτοκτονίας. Ωστόσο το στούντιο αρνήθηκε και υποχρέωσε και τους δύο βάση των συμβολαίων τους να ολοκληρώσουν την ταινία. Η Ντέιβις σε μια συνέντευξή της αρκετά χρόνια μετά την κυκλοφορία της ταινίας είπε "Εγώ υπέθεσα ότι όλο το πρότζεκτ θα ακυρωνόταν. Το όλο εγχείρημα βασιζόταν στη συμμετοχή του Μάικλ Ντάγκλας. Τρομαγμένη, έμαθα όχι μόνο δεν θα ακυρωνόταν αλλά είχα νομική υποχρέωση να προχωρήσω σε αντίθεση με τον Μάικλ. Προσπάθησα απεγνωσμένα να αποχωρήσω από αυτή την ταινία."

Έτσι το σενάριο γράφτηκε ξανά, αυτή τη φορά με το χαρακτήρα της Ντέιβις να είναι πρωταγωνιστικός. Και ενώ η παραγωγή έχει ήδη μεταφερθεί στη Μάλτα για να ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ο Χάρλιν έμεινε πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην προσπάθειά του να βρει τον αντικαταστάτη του Ντάγκλας. Οι Τομ Κρουζ, Κιάνου Ριβς, Ντάνιελ Ντέι Λιούις, Τζεφ Μπρίτζες, Μάικλ Κίτον, Τσάρλι Σιν, Λίαμ Νίσον και Τιμ Ρόμπινς όλοι τον απέρριψαν και ο έτσι ο ρόλος κατέληξε στον σχετικά άγνωστο τότε Μάθιου Μοντίν.

 Γυρίσματα 
Τον Ιούλιο του 1994 ξεκίνησαν τα γυρίσματα στη Μάλτα και μετά στην Ταϊλάνδη. Εσωτερικά γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στα κινηματογραφικά στούντιο της Μεσογείου στην πόλη Καλκάρα της Μάλτας και στα Pinewood Studios στην Αγγλία. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον Απρίλιο του 1995.

Τα γυρίσματα καθυστέρησαν πολλές φορές για διάφορους λόγους, κάτι που έκανε τον προϋπολογισμό να ανέβει στα ύψη. Μερικοί βασικοί λόγοι καθυστέρησης ήταν όταν ο επικεφαλής χειριστής κάμερας απολύθηκε μετά από διαφωνία του με τον Χάρλιν και πολλά μέλη του συνεργείου παραιτήθηκαν ως κίνηση συμπαράστασης. Άλλος ένας λόγος ήταν όταν ο διευθυντής φωτογραφίας έπεσε από έναν γερανό και έσπασε το πόδι του ενώ η κατάσταση χειροτέρευσε όταν απολύθηκε ο Όλιβερ Ριντ, ο οποίος θα υποδυόταν τον Μόρτνεκαϊ. Ο Ριντ κατέφτασε στη Μάλτα μία μέρα πριν το γύρισμα και γιόρτασε την άφιξή του, μεθώντας σε ένα μπαρ παρουσία του συνεργείου, του Χάρλιν και της Ντέιβις, στην οποία ο Ριντ έδειξε τα γεννητικά του όργανα. Έτσι την επόμενη μέρα ο Ριντ έλαβε μια επιστολή από την εταιρία παραγωγής που τον πληροφορούσε ότι απολύθηκε λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς. Η παραγωγή και στις τρεις αυτές περιπτώσεις έπρεπε να σταματήσει μέχρι να βρεθούν αντικαταστάτες. Μια άλλη μεγάλη δυσκολία που αντιμετώπισε η παραγωγή κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ήταν όταν έσπασαν οι σωλήνες αποχέτευσης και λύματα χύθηκαν μέσα στην τεράστια δεξαμενή που θα κολυμπούσαν οι ηθοποιοί. Έτσι η παραγωγή σταμάτησε μια ακόμη φορά μέχρι η δεξαμενή να αδειάσει, να καθαριστεί και να ξαναγεμίσει.

Όταν η παραγωγή έφυγε για τη Μάλτα και ο Χάρλιν έμεινε πίσω για να βρει τον αντικαταστάτη του Ντάγκλας, είχε δώσει σαφείς οδηγίες στο συνεργείο. Επιθυμούσε όταν θα ερχόταν στη Μάλτα να αντικρίσει τα πιο θεαματικά σκηνικά, τα όπλα και τα οπτικά εφέ να καταπλήξουν το κοινό, τα σταντς να είναι τόσο καλά που κανείς να μην πιστεύει ότι μπορούν να γίνουν και καμιά τοποθεσία γυρίσματος να μην είναι ίδια με αυτές άλλων ταινιών. Όταν τελικά ο Χάρλιν έφτασε στη Μάλτα, το αποτέλεσμα δεν του άρεσε καθόλου και έδωσε εντολή να γίνει μια τεράστια και ακριβή ανακατασκευή των σκηνικών καθώς και να ξαναγραφτεί το σενάριο, για το οποίο ο σκηνοθέτης έδωσε 1 εκατομμύριο δολάρια από την τσέπη του, καθώς πλέον η Carolco ήταν τόσο χρεωμένη που δεν είχε καθόλου χρήματα να ξοδέψει.

Ο Χάρλιν απαιτούσε οι ηθοποιοί να γυρίζουν οι ίδιοι τις επικίνδυνες σκηνές, όταν αυτό ήταν δυνατό. Αυτό οδήγησε σε πολλά μικροατυχήματα, κάνοντας το γύρισμα να ξεκινά από την αρχή πολλές φορές.  Έτσι σκηνές γυρίζονταν ξανά και ξανά ενώ αν τις γύριζε ένας επαγγελματίας κασκαντέρ η σκηνή θα γυριζόταν με την πρώτη λήψη. Ο σκηνοθέτης όμως επέμενε σε αυτή του την απόφαση καθώς ήθελε την αυθεντικότητα από τους ηθοποιούς του. Η Ντέιβις συγκεκριμένα, σε μια σκηνή που πέφτει από το παράθυρο, κάνει τούμπα στην οροφή και καταλήγει πάνω σε μια άμαξα τραυματίστηκε σοβαρά και κόντεψε να πάθει μόνιμη βλάβη στη σπονδυλική της στήλη.

 Κυκλοφορία 
Box office
Με προϋπολογισμό 115 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία Το Νησί των Κουρσάρων έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 11η θέση με 2,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 10 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 8 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 18,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κριτική
Η ταινία έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές. Στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes το 39% των κριτικών έδωσαν στην ταινία θετικά σχόλια. Οι περισσότεροι κριτικοί έκαναν λόγο ότι Το Νησί των Κουρσάρων φιλοδοξεί να φτάσει τις έντονες συγκινήσεις των κλασικών πειρατικών ταινιών, αλλά η σαφής έλλειψη γοητείας και το στιλβωμένο σενάριο καθιστούν αυτήν την περιπέτεια ένα χωρίς ζωή συνονθύλευμα των απομειναριών του πειρατικού είδους.

Το περιοδικό Variety έδωσε αρνητική κριτική γράφοντας "Αυτό που φαινόταν σαν μια αμφίβολη πρόταση στο χαρτί παίζει ακόμα πιο αμφίβολα στην οθόνη καθώς η ταινία προσπαθεί σκληρά αλλά μάταια να αναβιώσει τη συγκίνηση των παλιομοδίτικων πειρατικών ταινιών. Δίνοντας τις περισσότερες ξιφομαχίες στην Τζίνα Ντέιβις, η ταινία κάνει ελάχιστα με την αναστροφή των ρόλων και περιλαμβάνει ένα σοβαρά αταίριαστο ρομαντικό ζευγάρι." Το περιοδικό Time Out London σχολίασε αρνητικά την ταινία "Έχουμε τη Τζίνα Ντέιβις να κάνει όλες τις σκηνές δράσης και ένα σενάριο που φαίνεται να πιστεύει ότι οι πειρατικές ταινίες είναι τόσο αστείες από μόνες τους που η ανάγκη για περισσότερο χιούμορ είναι περιττή. Η πλοκή έχει ήδη φθαρεί."
 Η εφημερίδα The New York Times έγραψε "Δεν είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι η κυρία Ντέιβις είναι ο αξιοσέβαστος καπετάνιος ενός πειρατικού πλοίου και δεν είναι καν διασκεδαστικό να το δοκιμάσεις." Το περιοδικό Empire έδωσε δύο στα τέσσερα αστέρια σχολιάζοντας "Είναι ανόητη ψυχαγωγία, αλλά η καλλιτεχνική και εμπορική της αποτυχία καταδίκασε το πειρατικό είδος σε έναν υδάτινο τάφο", επαίνεσε όμως τις υπέροχες τοποθεσίες και τα σκηνικά γράφοντας "Η ταινία είναι στα καλύτερά της στις υπέροχες τοποθεσίες και στα τεράστια σκηνικά της, και στην άγρια μάχη στη θάλασσα που ξετυλίγεται στο τέλος."

Ο Ρότζερ Ίμπερτ βαθμολόγησε την ταινία με τρία στα τέσσερα αστέρια γράφοντας "Εν ολίγοις, είναι μια ικανοποιητική ταινία, αλλά δεν ξεπερνά το είδος της και δεν προκαλεί έκπληξη. Την είδα γιατί αυτή ήταν η δουλειά μου και, αφού την είδα, επισημαίνω τις αξίες της και της απονέμω τρία αστέρια σε αυτή τη βάση." Η εφημερίδα USA Today έγραψε "Αν η θέα ημίγυμνων, ναυτικών με τατουάζ που πυροβολούν κανόνια ο ένας στον άλλο, σας ανατριχιάζει, επιβιβαστείτε."

Αντίκτυπος
Όταν είχε ξεκινήσει η παραγωγή της ταινίας, οι μεγάλες δόξες των πειρατικών ταινιών είχαν περάσει. Και ενώ ακόμα γυρίζονταν ταινίες με θέμα τους πειρατές, ποτέ μέχρι τότε δεν κατάφεραν να κυριαρχήσουν στο box office. Έτσι, με αφορμή Το Νησί των Κουρσάρων, γρήγορα άρχισε να γίνεται λόγος για την επιστροφή της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ καθώς πληρούσε όλες τις προδιαγραφές. Μεγάλο προϋπολογισμό και σταρ πρώτου μεγέθους. Η Τζίνα Ντέιβις -σταδιακά ανερχόμενη- προωθούνταν ως η επόμενη σούπερ σταρ του Χόλιγουντ, ως μία ηθοποιό που μπορούσε να προοδεύσει τόσο σε δραματικούς ρόλους όσο και σε ρόλους δράσης. Με το συνολικό κόστος της ταινίας να αγγίζει τα 115 εκατομμύρια δολάρια και τις συνολικές εισπράξεις να αγγίζουν μόλις τα 18,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, Το Νησί των Κουρσάρων έγινε μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές αποτυχίες στην ιστορία του κινηματογράφου με τις συνολικές απώλειες να αγγίζουν τα 147 εκατομμύρια δολάρια, ενώ φιγουράρει μέχρι και σήμερα στην πρώτη θέση του Βιβλίου Ρεκόρ Γκίνες ως η μεγαλύτερη εισπρακτική αποτυχία όλων των εποχών. Η ταινία αποτέλεσε τον σημαντικότερο παράγοντα χρεοκοπίας της Carolco Pictures που τη χρηματοδότησε, η οποία έκλεισε έξι εβδομάδες πριν η ταινία κυκλοφορήσει στις αίθουσες.

Η αποτυχία της ταινίας οδήγησε επίσης στη μείωση έως και την εξάλειψη παραγωγής πειρατικών ταινιών μέχρι την αναβίωσή τους το 2003 από τη Disney με την ταινία Οι πειρατές της Καραϊβικής: Η κατάρα του μαύρου μαργαριταριού (Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl). Το περιοδικό Forbes σημείωσε επίσης, ότι η ταινία συνείσφερε σημαντικά στην αποτυχία των ταινιών με γυναίκα στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Soundtrack

Το soundtrack της ταινίας συνέθεσε ο Τζον Ντέμπνεϊ. Η μουσική αποδόθηκε από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου και διεξήχθη από τον Ντέιβιντ Σνελ. Αν και η ταινία ήταν εμπορικά καταστροφική, η μουσική επαινέθηκε για το στυλ, που θύμιζε τη Χρυσή Εποχή του Χόλιγουντ. Θεωρείται ως μια από τις καλύτερες δουλειές του Τζον Ντέμπνεϊ, μαζί με το soundtrack της ταινίας Τα Πάθη του Χριστού (The Passion of the Christ, 2004). Το soundtrack χρησιμοποιεί παραδοσιακή ενορχήστρωση υποστηριζόμενη με χορωδία, μια πρακτική που ο Ντέμπνεϊ θεώρησε απαραίτητη για να αποφύγει να χαρακτηριστεί ο ήχος "πάρα πολύ ντεμοντέ".Σημειώσεις από τον Τζον Ντέμπνεϊ Συγκεκριμένα αρκετοί κριτικοί θεωρούν το soundtrack ως ένα από τα καλύτερα αυτού του είδους, σε αντίθεση με τη μουσική των ταινιών Οι Πειρατές της Καραϊβικής (Pirates of the Caribbean), η οποία βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε συνθεσάιζερ και σύγχρονες συμβάσεις σκορ δράσης.

Track listing
"Main Title: Morgan's Ride"
"Carriage Chase"   	
"The Language of Romance"   	
"Setting Sail"   	
"To the Bottom of the Sea"   	
"Morgan Takes the Ship"   	
"The Funeral"   	
"The Rescue"   	
"Discovery of the Treasure"   	
"The Big Jump"   	
"The Storm Begins"   	
"Morgan Captured/Sword Fight"   	
"Shaw Steals the Map"   	
"Escape from Mordechai's"   	
"Charting the Course"   	
"First Kiss"   	
"The Battle"   	
"Dawg's Demise/The Triumph"   	
"It's Only Gold/End Credits"

 Παραπομπές 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Ταινίες του 1995
Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες της δεκαετίας 1990
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες
Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες δράσης
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal
Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές κωμικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Μάλτα
Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες
Κατηγορία:Ιταλικές αισθηματικές ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία
Κατηγορία:Πειρατικές ταινίες