Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης

Ο Κάρολος Β΄ (Charles II de Lorraine, 1364 – 25 Ιανουαρίου 1431) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1390 – 1431) και Κοντόσταυλος της Γαλλίας (1418 – 1425). Ο Κάρολος Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ιωάννη Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Σοφίας, κόρης του Έμπερχαρντ Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης.Bogdan 2007, σ. 284 Απαριθμείται ως Κάρολος Β΄ επειδή προϋπήρχε ο Κάρολος της Κάτω Λωρραίνης παρά το ότι στην εποχή του το δουκάτο του περιορίστηκε μόνο στην Άνω Λωρραίνη, αφού η Κάτω Λωρραίνη είχε υποταχθεί στην Βραβάντη.

Υποτέλεια στην Βουργουνδία

250px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Κάρολος Β΄ της Λωρραίνης
Την εποχή της ηγεμονίας του είχε πολύ φιλικές σχέσεις με τον Φίλιππο Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και τον συνόδευσε στις περισσότερες εκστρατείες. Η προσέγγιση με την Βουργουνδία ξεκίνησε από την εποχή του πατέρα του, στις προσπάθειες που έκανε για να αποδεσμεύσει την Λωρραίνη από την Γαλλική Αυλή. Η προσέγγιση με τους βασιλείς της Γαλλίας είχε ξεκινήσει πριν από ενάμισι αιώνα και οφειλόταν στις προσπάθειες που έκαναν οι δούκες της Λωρραίνης να αποδεσμευτούν από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, στην οποία ήταν υποτελείς. Ο Κάρολος Β΄ είχε εχθρικές σχέσεις με τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα της Ορλεάνης, επειδή είχε βοηθήσει τους επαναστάτες εναντίον του πατέρα του και του Βεντσεσλάβου Δ΄ της Βοημίας. Ο Βεντσεσλάβος Δ΄ εκθρονίστηκε (1400) και τον διαδέχτηκε ο Ρούπερτ της Γερμανίας, πεθερός του Καρόλου Β΄. Ο Κάρολος Β΄ συμμετείχε σε πολλές Σταυροφορίες, βρέθηκε στην Τυνησία (1391) και στην αποκαλούμενη «τελευταία Σταυροφορία», που κατέληξε στην καταστρεπτική μάχη της Νικόπολης (1396). Στη συνέχεια βρέθηκε στο πλευρό του Ιωάννη του Ισχυρού κόμη του Νεβέρ, γιου του συμμάχου του Φιλίππου Β΄. Υποστήριξε το Τευτονικό Τάγμα στην Λιβονία (1399).Bogdan 2007, σ. 64

Πολλές φορές ήρθε σε σύγκρουση με τη γαλλική Αυλή (1405 – 1406), ιδιαίτερα όταν ο δούκας της Ορλεάνης προσπάθησε να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο πριγκιπάτο στην περιοχή. Τελικά η ήττα του στο Σαμπινέλ και η δολοφονία του στο Παρίσι στις 23 Νοεμβρίου 1407 έθεσε τέρμα στα σχέδιά του.

Με τη δολοφονία του Λουδοβίκου η Γαλλία χωρίστηκε σε δύο παρατάξεις: οι Αρμανιάκ, που αρχηγός τους ήταν ο Βερνάρδος Ζ΄ κόμης του Αρμανιάκ, δάσκαλος του νεαρού Καρόλου Α΄ δούκα της Ορλεάνης και οι Βουργούνδιοι με αρχηγό τον Ιωάννη τον Ισχυρό, γιο και διάδοχο του Φιλίππου Β΄, που υποστήριζε τον Κάρολο Β΄. Ο Κάρολος Β΄ δεν συμμετείχε στον Εκατονταετή Πόλεμο, αντίθετα συμμετείχε ο μικρότερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ κόμης του Βωντεμόν, ιδρυτής του κλάδου του Βωντεμόν, που έπεσε στη Μάχη του Αζενκούρ (1415). Η βασίλισσα Ισαβέλλα των Βίττελσμπαχ διόρισε ωστόσο τον Κάρολο Β΄ ως Κοντόσταυλο της Γαλλίας (1418), αλλά αργότερα αυτός αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω του βαρύτατου έργου του (1424).

Υποτέλεια στο βασίλειο της Γαλλίας

Ο Κάρολος Β΄ υιοθέτησε ένα νέο καθεστώς μετά την δολοφονία του Ιωάννη του Ισχυρού (1419). Ο γιος και διάδοχος εκείνου Φίλιππος Γ΄ δούκας της Βουργουνδίας είχε πολλά εδάφη στις Κάτω Χώρες και τα μόνα εμπόδια να ενώσει τα εδάφη του ήταν η Καμπανία και η Λωρραίνη. Με φόβο για τις φιλοδοξίες του Φιλίππου Γ΄, ο Κάρολος Β΄ αποφάσισε να προσεγγίσει τον Κάρολο Ζ΄ της Γαλλίας και πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον μετέπειτα Βασιλιά της Νεαπόλεως Ρενέ Α΄ των Βαλουά, 2ο εξάδελφο του Καρόλου Ζ΄.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ατυχή: ο ανιψιός του Αντώνιος κόμης του Βωντεμόν ήρθε σε σύγκρουση μαζί του από το 1425, αφού του ζητούσε τμήμα της κληρονομιάς. Όταν η Ιωάννα της Λωρραίνης ήρθε για προσκύνημα στο Σαιν Νικολά ντε Πορτ και του ζήτησε να εγκαταλείψει την ερωμένη του Αλισόν ντι Μαι, ο Κάρολος οργισμένος την εξόρισε στο Σινόν. Ο Κάρολος Β΄ δούκας της Λωρραίνης απεβίωσε δύο χρόνια αργότερα στο Νανσύ.

Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Βίττελσμπαχ (1376 – 1434), κόρη του Ρούπερτ εκλέκτορα του Παλατινάτου & βασιλιά της Γερμανίας, και είχε τέκνα:Bogdan 2007, σ. 76

 Ισαβέλλα 1400-1453, παντρεύτηκε τον Ρενέ Α΄ των Βαλουά δούκα τού Ανζού & διεκδικητή βασιλιά της Νάπολης.
 Αικατερίνη 1407-1439, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο μάργραβο του Μπάντεν-Μπάντεν.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
Bogdan, Henry (2007). La Lorraine des Ducs (Στα Γαλλικά). Perrin.

Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Κατηγορία:Δούκες της Λωρραίνης
Κατηγορία:Χριστιανοί των Σταυροφοριών