Ειρηναίος Θείρσιος

Ο Ειρηναίος Θείρσιος (γερμ. Friedrich Thiersch) υπήρξε Γερμανός φιλέλληνας και ουμανιστής φιλόλογος, ο οποίος ονομάστηκε «Praeceptor Bavariae» («Διδάσκαλος της Βαυαρίας») και «Πατέρας της ουμανιστικής εκπαίδευσης» στη Βαυαρία. Η συνδρομή του για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης στη Βαυαρία θεωρείται ότι ήταν ισάξια του αντίστοιχου Χούμπολντ στην Πρωσία. Στην Ελλάδα διέπρεψε κατά τα χρόνια του Όθωνα. Αν και το όνομά του στη γλώσσα του προφέρεται Φρίντριχ Τίερς, αυτός ο ίδιος καθιέρωσε στην ελληνική γλώσσα την εξελληνισμένη εκδοχή «Ειρηναίος Θείρσιος».

Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1784 στην Κίρσαϊντουνγκεν, που σήμερα βρίσκεται στη Σαξονία-Άνχαλτ. Οι γονείς του ήταν βιομήχανοι. Αρχικά επιδόθηκε στη σπουδή της θεολογίας και διορίστηκε καθηγητής στο γυμνάσιο του Γκαίτιγκεν. Το 1809 διορίστηκε καθηγητής του εκεί Πανεπιστημίου. 

Όταν ιδρύθηκε γυμνάσιο στο Μόναχο, έλαβε πρόσκληση να διδάξει εκεί, και ταυτόχρονα να αναλάβει την ιδιαίτερη μόρφωση των Βαυαρών βασιλοπαίδων. Ίδρυσε φιλολογικό τμήμα στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.  

Ήταν ένθερμος φιλέλληνας και από το 1812 εργάστηκε για να βοηθήσει την ανάπτυξη της παιδείας των ακόμα υπόδουλων Ελλήνων, ενώ στο σπίτι του είχε εγκαταστήσει ιδιαίτερη σχολή για νέους Έλληνες. Έπειτα, στα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821 ενήργησε μέσα από τους φιλελληνικούς συλλόγους για τη συλλογή οικονομικών ενισχύσεων για την Ελλάδα. Ήταν εμπνευστής της ιδέας για τη δημιουργία της περίφημης Γερμανικής Λεγεώνας. Ο Τηρς συνέβαλε αρκετά στην υλοποίηση του σχεδίου του και τελικά ήρθε σε επαφή με τον Θεσσαλό προεστό και βαρόνο Θεοχάρη Ολύμπιο  Κεφαλά, που βρισκόταν στην Τεργέστη, και ο οποίος τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς ήρθε στην Ελλάδα για να υποβάλλει στις ελληνικές αρχές το σχέδιο του Τηρς. Το αίτημα έγινε αποδεκτό.

Ήρθε στην Ελλάδα το 1831 και επιδόθηκε σε αρχαιολογικές μελέτες. Το 1851 συνέστησε επιτροπή για την επανόρθωση και μελέτη του Ερεχθείου που είχε καταστραφεί από τις μάχες με τις πολιορκίες της Αθήνας. 

Επέστρεψε στη Βαυαρία και τιμήθηκε από την πατρίδα του. Απεβίωσε στο Μόναχο στις 25 Φεβρουαρίου 1860.

Συγγράμματα
Εκτός των άλλων έργων του, σημαντικά είναι 
 η «Ελληνική Γραμματική» (1812)
 η πιστότατη μετάφραση του Πινδάρου στα γερμανικά (1820)
 και το «περί των εποχών της πλαστικής παρ Έλλησι» (1816)
 Επίσης δημοσίευσε ογκώδες και σπουδαιότατο σύγγραμμα στα γαλλικά περί της σύγχρονης καταστάσεως στην Ελλάδα (1833) σε δύο τόμους.

Παραπομπές

Πηγές


 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κατηγορία:Ουμανιστές
Κατηγορία:Γερμανοί φιλέλληνες
Κατηγορία:Γερμανοί παιδαγωγοί