Επαρχίες της Ελλάδας

Οι Επαρχίες αποτελούσαν αυτοδιοικητικό θεσμό της Ελλάδας από την 27η Δεκεμβρίου 1833 έως την 1η Ιανουαρίου 1999, αλλά ορισμένες υφίσταντο έως το 2006 (Λήμνου, Κω, Βοίου, Κονίτσης, Πάρου, Σαπών και άλλες), για διοικητικούς και στρατιωτικούς λόγους, για τα ανθρώπινα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη και για λόγους γεωγραφικής απομόνωσης.

 Διοίκηση των Επαρχιών 
Η διοίκηση των Επαρχιών αποτελείτο από δύο μέρη: τον Έπαρχο και το Επαρχιακό Συμβούλιο. Μέλη του Επαρχιακού Συμβουλίου ήταν οι Νομαρχιακοί Σύμβουλοι της αντίστοιχης επαρχίας. Ο Έπαρχος ή ο Υποέπαρχος ήταν ο Νομαρχιακός Σύμβουλος ο οποίος λάμβανε τις περισσότερες ψήφους στις Νομαρχιακές Εκλογές.

 Ιστορία (1833–1999) 
Οι Επαρχίες της Ελλάδας ιδρύθηκαν με τη διοικητική διαίρεση του 1833, αν και αναφέρονταν ήδη από την πρώτη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828. Αρχικά, οι Επαρχίες ήταν 42. Ο αριθμός των Επαρχιών τροποποιούνταν και με τις επόμενες διοικητικές διαιρέσεις έγιναν 49, ενώ προστίθονταν νέες καθώς ενσωματώνονταν στο ελληνικό κράτος νέα εδάφη. Καταργήθηκαν με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1836 όταν το κράτος χωρίστηκε σε «Διοικήσεις» και ορισμένες «Υποδιοικήσεις», αλλά ξαναδημιουργήθηκαν με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1845. Οι Επαρχίες καταργήθηκαν ξανά ως διοικητικές μονάδες το 1887 αλλά συνέχισαν να διατηρούν υπηρεσίες που σχετίζονταν κυρίως με την εκπαίδευση και με κάποιες οικονομικές υπηρεσίες για να ξαναδημιουργηθούν τέσσερα χρόνια μετά, το 1891.Στ. Ιατρού, Αμ. Κουδούνη, Μ. Νικολακοπούλου, Στ. Χασομέρη, Δομή και λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ΤΕΕ, Αθήνα Φεβρ., 2005 (Ομάδα Εργασίας) , σελ. 10ΦΕΚ A 216/1887 7 Αυγούστου 1887, Νόμος ΑΦΞΑ': Περί μεταρρυθμίσεως του από 5 Δεκεμβρίου 1845 νόμου περί διοικητικής διαιρέσεως του Κράτους της 27 Μαΐου 1887Νόμος ΑΩΟΧ/1-1-1891, όπως αναφέρεται στο Στ. Ιατρού, Αμ. Κουδούνη, Μ. Νικολακοπούλου, Στ. Χασομέρη, Δομή και λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ΤΕΕ, Αθήνα Φεβρ., 2005 (Ομάδα Εργασίας) , σελ. 10 Με τη Διοικητική διαίρεση του 1899 έφτασαν στις 69.Λήμμα «Επαρχία», Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ελευθερουδάκη, 1929 Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχαν 139 Επαρχίες και μετά τον πόλεμο, με την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στις 7 Μαρτίου 1948, οι Επαρχίες ανήλθαν σε 148.

Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κώδικα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης (Προεδρικό Διάταγμα 30/1996), οι Επαρχίες αποτελούσαν μία «ιδιαίτερη διοικητική οντότητα» εντός της ευρύτερης «διοικητικής περιφέρειας» των Νομαρχιών. Από την 1η Ιανουαρίου 1999 και τελικά μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006, οι Επαρχίες καταργήθηκαν ως μονάδες της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας, σύμφωνα με τον Νόμο 2539/1997, στο πλαίσιο του προγράμματος «Καποδίστριας».

 Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (2011) 
Με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» που εφαρμόστηκε το 2011, πολλές Επαρχίες ή τμήματα Επαρχιών επανήλθαν ως Δήμοι είτε με ίδιες είτε με διαφορετικές ονομασίες. Μερικές Επαρχίες αντιστοιχούν σε Δήμους που δεν μεταβλήθηκαν με την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης» (Επαρχία Λασιθίου, Επαρχία Σαμοθράκης → Δήμος Οροπεδίου Λασιθίου, Δήμος Σαμοθράκης). Ορισμένες Επαρχίες επανασυστάθηκαν ως Περιφερειακές Ενότητες:
 Η Επαρχία Ικαρίας επανασυστάθηκε ως Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας.
 Η Επαρχία Λήμνου επανασυστάθηκε ως Περιφερειακή Ενότητα Λήμνου.
 Η Επαρχία Καρπάθου επανασυστάθηκε ως Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου – Ηρωικής Νήσου Κάσου.

 Επαρχίες που επανασυστάθηκαν ως Δήμοι Με το ίδιο όνομα Με διαφορετικό όνομα Πλήρως Επαρχία Αγιάς → Δήμος Αγιάς
 Επαρχία Αγίου Βασιλείου → Δήμος Αγίου Βασιλείου
 Επαρχία Αιγιαλείας → Δήμος Αιγιαλείας
 Επαρχία Αλεξανδρουπόλεως → Δήμος Αλεξανδρούπολης
 Επαρχία Αλμυρού → Δήμος Αλμυρού
 Επαρχία Αλμωπίας → Δήμος Αλμωπίας
 Επαρχία Αμαρίου → Δήμος Αμαρίου
 Επαρχία Άνδρου → Δήμος Άνδρου
 Επαρχία Αποκορώνου → Δήμος Αποκορώνου
 Επαρχία Βισαλτίας → Δήμος Βισαλτίας
 Επαρχία Βοΐου → Δήμος Βοΐου
 Επαρχία Δομοκού → Δήμος Δομοκού
 Επαρχία Δωρίδος → Δήμος Δωρίδος
 Επαρχία Ελασσώνος → Δήμος Ελασσόνας
 Επαρχία Εορδαίας → Δήμος Εορδαίας
 Επαρχία Ερμιονίδος → Δήμος Ερμιονίδας
 Επαρχία Ιθάκης → Δήμος Ιθάκης
 Επαρχία Καβάλας → Δήμος Καβάλας
 Επαρχία Καλαβρύτων → Δήμος Καλαβρύτων
 Επαρχία Κονίτσης → Δήμος Κόνιτσας
 Επαρχία Κυθήρων → Δήμος Κυθήρων
 Επαρχία Λευκάδος → Δήμος Λευκάδας
 Επαρχία Μαλεβιζίου → Δήμος Μαλεβιζίου
 Επαρχία Ναυπακτίας → Δήμος Ναυπακτίας
 Επαρχία Νέστου → Δήμος Νέστου
 Επαρχία Ορεστιάδος → Δήμος Ορεστιάδας
 Επαρχία Παγγαίου → Δήμος Παγγαίου
 Επαρχία Παξών → Δήμος Παξών
 Επαρχία Σάμης → Δήμος Σάμης
 Επαρχία Ρεθύμνης → Δήμος Ρεθύμνης
 Επαρχία Σουλίου → Δήμος Σουλίου
 Επαρχία Τήνου → Δήμος Τήνου
 Επαρχία Φαρσάλων → Δήμος Φαρσάλων
 Επαρχία Φιλιατών → Δήμος Φιλιατών Επαρχία Άργους → Δήμος Άργους – Μυκηνών
 Επαρχία Αρναίας → Δήμος Αριστοτέλη
 Επαρχία Γιαννιτσών → Δήμος Πέλλας
 Επαρχία Ιστιαίας → Δήμος Ιστιαίας – Αιδηψού
 Επαρχία Καλαμπάκας → Δήμος Μετεώρων
 Επαρχία Μαντινείας → Δήμος Τρίπολης
 Επαρχία Μιραμπέλλου → Δήμος Αγίου Νικολάου
 Επαρχία Ναούσης → Δήμος Ηρωικής Πόλεως Νάουσας
 Επαρχία Παρνασσίδος → Δήμος Δελφών
 Επαρχία Σελίνου → Δήμος Καντάνου – Σελίνου Μερικώς Επαρχία Γορτυνίας → Δήμος Γορτυνίας
 Επαρχία Εδέσσης → Δήμος Έδεσσας
 Επαρχία Ιεράπετρας → Δήμος Ιεράπετρας
 Επαρχία Κιλκίς → Δήμος Κιλκίς
 Επαρχία Κραναίας → Δήμος Αργοστολίου
 Επαρχία Μεγαλοπόλεως → Δήμος Μεγαλόπολης
 Επαρχία Μετσόβου → Δήμος Μετσόβου
 Επαρχία Μυλοποτάμου → Δήμος Μυλοποτάμου
 Επαρχία Παιονίας → Δήμος Παιονίας
 Επαρχία Πάλης → Δήμος Ληξουρίου
 Επαρχία Πωγωνίου → Δήμος Πωγωνίου
 Επαρχία Σητείας → Δήμος Σητείας
 Επαρχία Σιντικής → Δήμος Σιντικής
 Επαρχία Τριφυλίας → Δήμος Τριφυλίας
 Επαρχία Τυρνάβου → Δήμος Τυρνάβου Επαρχία Μεσολογγίου → Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
 Επαρχία Τροιζηνίας → Δήμος Τροιζηνίας – Μεθάνων

 Πίνακας των Επαρχιών 
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι Επαρχίες της Ελλάδας ανά Περιφέρεια και Νομό, οι οποίες ίσχυαν έως το 1999:

 Περιφέρεια Νομός Επαρχία Έδρα Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης Έβρου ΑλεξανδρουπόλεωςΑρχικά το διάστημα 1919–1920 ονομαζόταν Επαρχία Δεδέαγατς, από την παλιά ονομασία της Αλεξανδρούπολης και είχε στην έκταση της περιοχές που ανήκουν σήμερα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Τουρκία. Αλεξανδρούπολη Διδυμοτείχου Διδυμότειχο ΟρεστιάδοςΑρχικά το διάστημα 1923–1930 ονομαζόταν Επαρχία Νέας Ορεστιάδος. Παλαιότερα ήτανε μέρος της άλλοτε Επαρχίας Αδριανούπολης του άλλοτε ομώνυμου Νομού Αδριανούπολης, που τα εδάφη της μοιράστηκαν με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923, σε Ελλάδα και Τουρκία. Ορεστιάδα ΣαμοθράκηςΗ Επαρχία Σαμοθράκης από το 1914 μέχρι και το 1930, ήτανε μέρος του Νομού Λέσβου, μετέπειτα έγινε οριστικά μέρος του Νομού Έβρου. Σαμοθράκη Σουφλίου Σουφλί Ροδόπης ΚομοτηνήςΑρχικά το διάστημα 1919–1920 ονομαζόταν Επαρχία Γκιουμουλτζίνα, από την παλιά ονομασία της Κομοτηνής. Κομοτηνή ΣαπώνΑποκαλούνταν ορισμένες φορές ανεπίσημα και ως Επαρχία Μαρωνείας, για ιστορικούς λόγους. Σάπες Ξάνθης ΞάνθηςΗ Επαρχία Ξάνθης από το 1920 μέχρι και το 1943, ήτανε αρχικά μέρος του Νομού Ροδόπης, μετέπειτα έγινε οριστικά ο ανεξάρτητος Νομός Ξάνθης. Ξάνθη Δράμας Δράμας Δράμα Κάτω Νευροκοπίου Κάτω Νευροκόπι Καβάλας Θάσου Λιμένας Θάσου Καβάλας Καβάλα ΝέστουΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1922 ως Επαρχία Σαρή Σαμπάν. Χρυσούπολη ΠαγγαίουΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1922 ως Επαρχία Πραβίου ή Πραβί. Ελευθερούπολη Κεντρικής Μακεδονίας Ημαθίας ΗμαθίαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές ανεπίσημα και ως Επαρχία Βέροιας, από την ομώνυμη πόλη, επειδή το όνομα Ημαθία παρέπεμπε στον Νομό. Βέροια ΝαούσηςΕπίσημα από το 1955 έως και το 1997, ονομαζόταν για ιστορικούς λόγους Επαρχία Ηρωικής Πόλεως Ναούσης. Νάουσα Θεσσαλονίκης ΘεσσαλονίκηςΑποκαλούνταν ανεπίσημα και ως Μητροπολιτική Περιοχή Θεσσαλονίκης ή Συμπρωτεύουσα, επειδή συγκεντρώνει τον δεύτερο μεγαλύτερο πληθυσμό της Ελλάδας. Θεσσαλονίκη ΛαγκαδάΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Μυγδονίας, για ιστορικούς λόγους. Λαγκαδάς Κιλκίς ΚιλκίςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Κρηστωνίας, για ιστορικούς λόγους. Κιλκίς Παιονίας Γουμένισσα (αρχικά)Πολύκαστρο (1991–1999) ΠέλλαςΑλμωπίαςΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1918 ως Επαρχία Καρατζόβας, το οποίο αργότερα άλλαξε σε Επαρχία Αλμωπίας, για ιστορικούς λόγους. Αποκαλούνταν επίσης και ως Επαρχία Ενωτίας, Κιρατζόβας (τουρκικής προέλευσης ονομασίες) και Μογλενών (σλαβικής προέλευσης ονομασία). Αριδαία ΓιαννιτσώνΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1917 ως Επαρχία Γενιτσών ή Γενίτζε Βαρντάρ, ωστόσο για ιστορικούς λόγους μετονομάστηκε με αναγκαστικό νόμο σε Επαρχία Πέλλης, παίρνοντας το όνομα από την Αρχαία Πέλλα, και πολύ αργότερα σε Επαρχία Γιαννιτσών, παίρνοντας το όνομα της από την ομώνυμη σύγχρονη πόλη των Γιαννιτσών. Αποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Πέλλης, για ιστορικούς λόγους. Γιαννιτσά ΕδέσσηςΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1923 ως Επαρχία Βοδενών. Έδεσσα Πιερίας ΠιερίαςΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1918 ως Επαρχία Αικατερίνης ή Κατερίνης, παίρνοντας το όνομα από την ομώνυμη έδρα της Επαρχίας Κατερίνης, το οποίο αργότερα άλλαξε σε Επαρχία Πιερίας, για ιστορικούς λόγους. Κατερίνη Σερρών Βισαλτίας Νιγρίτα Σερρών Σέρρες ΣιντικήςΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1927 ως Επαρχία Βαλόβιστας, παίρνοντας το όνομα από την ομώνυμη έδρα της επαρχίας Βαλοβίστα, το οποίο αργότερα άλλαξε σε Επαρχία Σιντικής, για ιστορικούς λόγους, ενώ τη δεκαετία του 1930 στο πλαίσιο εξελληνισμού των ξενικών τοπωνυμίων, η Βαλοβίστα μετονομάστηκε σε Σιδηρόκαστρο. Σιδηρόκαστρο Σερρών Φυλλίδος Νέα Ζίχνη Χαλκιδικής Αρναίας Αρναία Χαλκιδικής Πολύγυρος Δυτικής Μακεδονίας Γρεβενών ΓρεβενώνΗ Επαρχία Γρεβενών από το 1913 μέχρι και το 1963, ήτανε αρχικά κατά το μεγαλύτερο της, μέρος του Νομού Κοζάνης και τμηματικά μέρος του Νομού Λάρισας, μετέπειτα έγινε οριστικά ο ανεξάρτητος Νομός Γρεβενών. Γρεβενά Κοζάνης ΒοΐουΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1927 ως Επαρχία Αναστελίτσης, παίρνοντας το όνομα από την ομώνυμη έδρα της επαρχίας Αναστελίτσα (η οποία ήταν η παλιά ονομασία της κωμόπολης Νεάπολη, η οποία ονομαζόταν αργότερα και Λείψιστα μέχρι το 1928), το οποίο αργότερα άλλαξε σε Επαρχία Βοΐου, ενώ η έδρα της επαρχίας αργότερα μεταφέρθηκε από τη Νεάπολη στη Σιάτιστα, με τη Νεάπολη να γίνεται η ιστορική πρωτεύουσα της επαρχίας. Νεάπολη Κοζάνης (αρχικά)Σιάτιστα (1950–1999) ΕορδαίαςΑρχικά ονομαζόταν το διάστημα 1913–1927 ως Επαρχία Καϊλαρίων, παίρνοντας το όνομα από την ομώνυμη έδρα της Επαρχίας Καϊλαρίων (η οποία ήταν η αρχική ονομασία της Πτολεμαΐδας), το οποίο αργότερα άλλαξε σε Επαρχία Εορδαίας, για ιστορικούς λόγους. Πτολεμαΐδα Κοζάνης Κοζάνη Καστοριάς ΚαστοριάςΗ Επαρχία Καστοριάς από το 1913 μέχρι και το 1941, ήτανε αρχικά, μέρος του Νομού Φλωρίνης, μετέπειτα έγινε οριστικά ο ανεξάρτητος Νομός Καστοριάς. Καστοριά Φλώρινας Φλωρίνης Φλώρινα Ηπείρου Άρτας Άρτης Άρτα Θεσπρωτίας Θυάμιδος Ηγουμενίτσα Μαργαριτίου Μαργαρίτι Θεσπρωτίας Σουλίου Παραμυθιά Φιλιατών Φιλιάτες Ιωαννίνων Δωδώνης Ιωάννινα Κονίτσης Κόνιτσα Μετσόβου Μέτσοβο Πωγωνίου Δελβινάκι Πρέβεζας ΠρεβέζηςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Νικόπολεως, για ιστορικούς λόγους. Πρέβεζα Θεσσαλίας Καρδίτσας ΚαρδίτσηςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Θεσσαλιώτιδος, για ιστορικούς λόγους. Καρδίτσα Λάρισας Αγιάς Αγιά Λάρισας Ελασσώνος Ελασσόνα Λαρίσης Λάρισα Τυρνάβου Τύρναβος Φαρσάλων Φάρσαλα Μαγνησίας Αλμυρού Αλμυρός Μαγνησίας Βόλου Βόλος Σποράδων Σκόπελος Τρικάλων ΚαλαμπάκαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Μετεώρων, για ιστορικούς και θρησκευτικούς λόγους. Καλαμπάκα ΤρικάλωνΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Τρίκκης, για ιστορικούς λόγους. Τρίκαλα Στερεάς Ελλάδας Βοιωτίας Θηβών Θήβα ΛεβαδείαςΑργότερα άλλαξε σε Επαρχία Λειβαδιάς. Λιβαδειά Ευβοίας ΙστιαίαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Αιδηψού, λόγω των ιαματικών πηγών στην περιοχή. Ιστιαία Καρυστίας Κύμη Χαλκίδος Χαλκίδα Ευρυτανίας ΕυρυτανίαςΗ Επαρχία Ευρυτανίας ανά χρονικά διαστήματα, ήτανε μέρος του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, μετέπειτα το 1943 έγινε οριστικά ο ανεξάρτητος Νομός Ευρυτανίας. Καρπενήσι Φθιώτιδας Δομοκού Δομοκός Λοκρίδος Αταλάντη Φθιώτιδος Λαμία Φωκίδας Δωρίδος Λιδωρίκι ΠαρνασσίδοςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Δελφών, για ιστορικούς λόγους. Άμφισσα Ιονίων Νήσων Ζακύνθου Ζακύνθου Ζάκυνθος Κεφαλληνίας Ιθάκης Βαθύ Ιθάκης Κραναίας Αργοστόλι Πάλης Ληξούρι Σάμης ΣάμηΚέρκυρας Κερκύρας & Διαποντίων Νήσων Κέρκυρα Παξών Γάιος Λευκάδας Λευκάδος Λευκάδα Δυτικής Ελλάδας Αιτωλίας & Ακαρνανίας Βάλτου Αμφιλοχία ΜεσολογγίουΕπίσημα από το 1955 έως και το 1997, ονομαζόταν για ιστορικούς λόγους Επαρχία Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου. Μεσολόγγι Ναυπακτίας Ναύπακτος Ξηρομέρου Βόνιτσα Τριχωνίδος Αγρίνιο Αχαΐας Αιγιαλείας Αίγιο Καλαβρύτων Καλάβρυτα ΠατρώνΚατά τα πρώτα χρόνια ανεξαρτησίας του Ελληνικού Κράτους, αποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Παλαιών Πατρών, για ιστορικούς λόγους. Πάτρα Ηλείας Ηλείας Πύργος Ηλείας ΟλυμπίαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Αρχαίας Ολυμπίας, για ιστορικούς λόγους. Ανδρίτσαινα ΠελοποννήσουΑργολίδας Άργους Άργος Ερμιονίδος Κρανίδι ΝαυπλίαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Ναυπλίου ή Ναυπλιέων. Ναύπλιο Αρκαδίας Γορτυνίας Δημητσάνα ΚυνουρίαςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Παραλιακής Αρκαδίας για να διαχωρίζεται από την υπόλοιπη Ορεινή Αρκαδία. Άστρος Μαντινείας Τρίπολη Μεγαλοπόλεως Μεγαλόπολη Κορινθίας Κορινθίας Κόρινθος Λακωνίας ΓυθείουΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Μάνης ή Λακωνικής Μάνης, για ιστορικούς λόγους. Γύθειο Επιδαύρου ΛιμηράςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Μονεμβασίας, για ιστορικούς λόγους. Μονεμβασιά Λακεδαίμονος Σπάρτη ΟιτύλουΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Ανατολικής Μάνης, για ιστορικούς λόγους. Οίτυλο Μεσσηνίας ΚαλαμάταςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Καλαμών. Καλαμάτα Μεσσήνης Μεσσήνη Πυλίας Πύλος Τριφυλίας Κυπαρισσία Αττικής Αττικής ΑιγίνηςΗ Επαρχία Αιγίνης από το 1964 μέχρι και το 1972, ήτανε τμήμα του ανεξάρτητου Νομού Πειραιώς. Μετέπειτα έγινε ξανά μέρος του Νομού Αττικής και το 1987, εντάχθηκε στην διοίκηση της Νομαρχίας Πειραιά. Αίγινα ΑττικήςΑποκαλούνταν ανεπίσημα και ως Μητροπολιτική Περιοχή Αθηνών, επειδή σε αυτήν βρισκόταν η Αθήνα, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό της Ελλάδας. Το 1987, για πληθυσμιακούς λόγους, και για καλύτερη διοίκηση, η Επαρχία Αττικής διαλύθηκε και μοιράστηκε στις διοικήσεις της Νομαρχίας Αθηνών και της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής. Αθήνα ΚυθήρωνΗ Επαρχία Κυθήρων έχει αλλάξει αρκετές φορές διοικητική διαίρεση, ήτανε αρχικά, μέρος του Νομού Ζακύνθου, μετέπειτα έγινε μέρος του Νομού Λακωνίας, του Νομού Αργολίδος & Κορινθίας, μετέπειτα μέρος του Νομού Αττικής & Βοιωτίας και του Νομού Πειραιώς και οριστικά μέρος του Νομού Αττικής, και το 1987, εντάχθηκε στη διοίκηση της Νομαρχίας Πειραιά. Κύθηρα ΜεγαρίδοςΑποκαλούνταν ορισμένες φορές άτυπα και ως Επαρχία Μεγαρέων, Μεγάρων η Ειδυλλίας, για ιστορικούς λόγους. Το 1987, η Επαρχία Μεγαρίδος εντάχθηκε στη διοίκηση της Νομαρχίας Δυτικής Αττικής. Μέγαρα ΠειραιώςΗ Επαρχία Πειραιώς από το 1964 μέχρι και το 1972, ήτανε ο ανεξάρτητος Νομός Πειραιώς. Μετέπειτα έγινε ξανά μέρος του Νομού Αττικής και το 1987, η Νομαρχία Πειραιά. Πειραιάς Τροιζηνίας Πόρος Τροιζηνίας Ύδρας Ύδρα Βορείου Αιγαίου Λέσβου Λήμνου Μύρινα Μηθύμνης Μήθυμνα Μυτιλήνης Μυτιλήνη Πλωμαρίου Πλωμάρι Σάμου Ικαρίας & Κορσεών Άγιος Κήρυκος Σάμου Σάμος Χίου Χίου, Ψαρών & Οινουσσών Χίος Νοτίου Αιγαίου Δωδεκανήσου Καλύμνου, Αστυπάλαιας & Βορείων Δωδεκανήσων Πόθια Καλύμνου Καρπάθου & Κάσου Πηγάδια Καρπάθου Κω & Νισύρου Κως Ρόδου, Τήλου, Χάλκης & Μεγίστης Ρόδος Κυκλάδων Άνδρου Άνδρος Θήρας Φηρά Θήρας Κέας & Κύθνου Ιουλίδα Μήλου, Σίφνου & Σερίφου Μήλος Νάξου, Αμοργού & Μικρών Κυκλάδων Νάξος Πάρου Πάρος Σύρου & Μυκόνου Ερμούπολη Τήνου Τήνος Κρήτης Ηρακλείου Βιάννου Άνω Βιάννος Καινουργίου Μοίρες Μαλεβιζίου Γάζι Μονοφατσίου Πύργος Μονοφατσίου Πεδιάδος Καστέλλι Πεδιάδος Πυργιωτίσσης Τυμπάκι Τεμένους Ηράκλειο Κρήτης Λασιθίου Ιεράπετρας Ιεράπετρα Λασιθίου Τζερμιάδο Μιραμπέλλου Άγιος Νικόλαος Λασιθίου Σητείας Σητεία Ρεθύμνης Αγίου Βασιλείου Σπήλι Αμαρίου Αμάρι Μυλοποτάμου Πέραμα Ρεθύμνης Ρεθύμνης Ρέθυμνο Χανίων Αποκορώνου Βάμος Κισσάμου Κίσσαμος Κυδωνίας Χανιά Σελίνου Κάντανος Σφακίων Χώρα Σφακίων

 Παλαιότερες Επαρχίες 
Επαρχίες της Ανατολικής Θράκης, που δόθηκαν οριστικά στην Τουρκία, το 1923, με τη Συνθήκη της Λωζάνης:

 Νομός Αδριανουπόλεως
 Επαρχία Αδριανουπόλεως (έδρα: Αδριανούπολη)
 Επαρχία Δρογγυλίου (έδρα: Δρογγύλιο)
 Επαρχία Μακράς Γέφυρας (έδρα: Μακρά Γέφυρα)
 Επαρχία Νίκης ή Χάβσας (έδρα: Νίκη ή Χάβσα)

 Νομός Ραιδεστού
 Επαρχία Σηλυβρίας (έδρα: Σηλυβρία)
 Επαρχία Ραιδεστού (έδρα: Ραιδεστός)
 Επαρχία Μαλγάρων (έδρα: Μάλγαρα)
 Επαρχία Μυριοφύτου (έδρα: Μυριόφυτο)
 Επαρχία Τυρολόης ή Συράλλου (έδρα: Τυρολόη ή Σύραλλο)
 Επαρχία Χαριουπόλεως (έδρα: Χαριούπολη)

 Νομός Σαράντα Εκκλησιών
 Επαρχία Σαράντα Εκκλησιών (έδρα: Σαράντα Εκκλησιές)
 Επαρχία Αρκαδιουπόλεως (έδρα: Αρκαδιούπολη)
 Επαρχία Αρτεσκού ή Ελευθερών (έδρα: Αρτεσκός ή Ελευθερές)
 Επαρχία Βιζύης (έδρα: Βιζύη)
 Επαρχία Ανακτορίου (έδρα: Ανακτόριο)
 Επαρχία Βρύσεως (έδρα: Βρύση)
 Επαρχία Σιδηροχωρίου (έδρα: Σιδηροχώρι)

 Νομός Καλλιπόλεως
 Επαρχία Καλλιπόλεως (έδρα: Καλλίπολη)
 Επαρχία Κεσσάνης ή Κισσάνης (έδρα: Κεσσάνη ή Κισσάνη)
 Επαρχία Μαδύτου (έδρα: Μάδυτος)
 Επαρχία Περιστάσεως (έδρα: Περίσταση)

 Νομός Λέσβου
 Επαρχία Ίμβρου και Τενέδου (έδρα: Παναγία Ίμβρου)

Επαρχίες της Βορείου Ηπείρου, που δόθηκαν οριστικά στην Αλβανία, το 1914, με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1913):

 Νομός Αργυροκάστρου (Ελλάδα)
 Επαρχία Αργυροκάστρου (έδρα: Αργυρόκαστρο)
 Επαρχία Δελβίνου (έδρα: Δέλβινο)
 Επαρχία Λεσκοβικίου ή Λιασκοβικίου (έδρα: Λεσκοβίκι ή Λιασκοβίκιο)
 Επαρχία Πρεμετής (έδρα: Πρεμετή)
 Επαρχία Τεπελενίου (έδρα: Τεπελένι)
 Επαρχία Χιμάρας ή Χειμάρρας (έδρα: Χιμάρα ή Χειμάρρα)

 Νομός Κορυτσάς (Ελλάδα)
 Επαρχία Κορυτσάς (έδρα: Κορυτσά)
 Επαρχία Κολωνείας (έδρα: Ερσέκα)

 Νομός Κερκύρας
 Η Νήσος Σάσων το διάστημα 1864–1914, ήταν τμήμα της Επαρχίας Κερκύρας και Διαποντίων Νήσων.

 Νομός Φλωρίνης
 Χωριά δυτικά των Λιμνών Πρέσπες και η Βίγλιστα, το διάστημα 1912–1914 ήταν τμήμα της Επαρχίας Καστοριάς.

 Παραπομπές 

*