Γεώργιος Μητσόπουλος

Ο Γεώργιος Μητσόπουλος (1912-2013) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στα Τρίκαλα και απεβίωσε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2013. Ήταν το μοναδικό τέκνο του ηρωικού λοχαγού, πεσόντος στο Σαραντάπορο (9-10 Οκτωβρίου 1912) Γεωργίου Μητσόπουλου και της Ευφημίας (γ. Κοντοπάνου) από το Καρπενήσι.  Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου έγινε και διδάκτωρ (1947) με αντικείμενο της διατριβής του περι της αναγνωριστικής αγωγής. Συνέχισε τις σπουδές του σε διάφορα γερμανικά και ιταλικά Πανεπιστήμια. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα εκλεγόμενος το 1953 υφηγητής Πολιτικής Δικονομίας στη Νομική Σχολή Αθηνών με μονογραφία περι της πιθανολογήσεως. Το 1969 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην έδρα της Πολιτικής Δικονομίας και το 1980 αποχώρησε από το πανεπιστήμιο με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το 1999 έγινε επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε προπρύτανης και πρύτανης (1975 - 1976) του πανεπιστήμιου Αθηνών. Ήταν επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Τύμπινγκεν (1985), του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (1993) και του Πανεπιστημίου της Νυρεμβέργης (Erlangen-Nurnberg) (2003). Το 1987 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος το 1999.

Σταδιοδρομία
Διετέλεσε πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Δικονομολόγων, μέλος της Αναθεωρητικής Επιτροπής του σχεδίου νέου Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (1955-1964), μέλος του Ειδικού Δικαστηρίου Αγωγών Κακοδικίας, καθώς και του Ανωτάτου Πειθαρχικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Επίσης, υπήρξε νομικός σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, ως στέλεχος και τελικώς διευθυντής του νομικού της τμήματος (1938-1978). Χριμάτισε υπηρεσιακός υφυπουργός εθνικής οικονομίας στην Κυβέρνηση Ιωάννη Θεοτόκη (1950) και υπηρεσιακός υπουργός εσωτερικών στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή (1977) προκειμένου να αναλάβει την διενέργεια εκλογών. Τιμήθηκε με τον Ταξιάρχη του Φοίνικος, με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικος (1976) και με τον Ανώτερο Ταξιάρχη της Τιμής (1999).

Από τον γάμο του με την Άννα (γ. Αλεξιάδη) απέκτησε έναν υιό, τον Αλέξανδρο Μητσόπουλο, και μία κόρη, την Ευφημία (Έφη) Μητσοπούλου, επίσης νομικό.

 Συγγραφικό έργο 
Μερικά από τα αυτοτελή του έργα είναι τα εξής:
 Η αναγνωριστική αγωγή κατά το ελληνικόν δικονομικόν δίκαιον (1947)
 Η πιθανολόγησις εν τω αστικώ και δικονομικώ δικαίω (1952)
 Πολιτική δικονομία (1972)
 Μελέται Γενικής Θεωρίας του Δικαίου και Αστικού Δικονομικού Δικαίου I, (1983), II, (1997)
 Το πρόβλημα της έννοιας του δικαιικού πλάσματος (1998)
 Le probleme de la fiction juridique (2001, έκδοση της Ακαδημίας Αθηνών)
 Θέματα γενικής θεωρίας δικαίου και λογικής του δικαίου (2005)
 Η έλλειψις νομίμου βάσεως ως λόγος αναιρέσεως (2005)
 Thèmes de théorie générale et de logique du droit (2006, έκδοση της Ακαδημίας Αθηνών)
 Τοπική: Νέα ρητορική και επιστήμη του δικαίου (2008)
 Topique, Nouvelle rhétorique et science du droit (2009, έκδοση της Ακαδημίας Αθηνών)
 Η δύση της αναλυτικής φιλοσοφίας του δικαίου (2012)

Πηγές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών
Κατηγορία:Αιωνόβιοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών