Πνευμονική κυψελίδα

Οι κυψελίδες είναι μικροσκοπικοί σάκοι αέρα στους πνεύμονες, όπου λαμβάνει χώρα η ανταλλαγή οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα μεταξύ του αέρα και του αίματος. Είναι η κύρια θέση ανταλλαγής αερίων, επιτρέποντας στο οξυγόνο από τον εισπνεόμενο αέρα να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος και στο διοξείδιο του άνθρακα από το αίμα να αποβληθεί μέσω εκπνοής. Αυτές οι δομές είναι απαραίτητες για την αναπνοή, με εκατομμύρια κυψελίδων να παρέχουν μια μεγάλη επιφάνεια για αποτελεσματική ανταλλαγή αερίων.

Οι κυψελίδες βρίσκονται στο τέλος του βρογχικού δέντρου που διακλαδίζεται από την τραχεία, η οποία διασπάται στον αριστερό και στον δεξιό βρόγχο, ο οποίος με τη σειρά του διαιρείται σε μικρότερα βρογχιόλια μέχρι να καταλήξουν στους μικροσκοπικούς σάκους που ονομάζονται κυψελίδες.

Τα κύρια κύτταρα στο εσωτερικό τοίχωμα των κυψελίδων είναι τα πνευμονοκύτταρα τύπου Ι και τύπου II, μαζί με τα κυψελιδικά μακροφάγα. Τα πνευμονοκύτταρα τύπου Ι είναι λεπτά, επίπεδα κύτταρα απαραίτητα για την ανταλλαγή αερίων, ενώ τα πνευμονοκύτταρα τύπου II είναι υπεύθυνα για την παραγωγή επιφανειοδραστικής ουσίας για την πρόληψη της κυψελιδικής κατάρρευσης. Τα κυψελιδικά μακροφάγα δρουν ως ανοσοκύτταρα, απομακρύνοντας υπολείμματα και παθογόνα από τους σάκους.

Οι πνεύμονες ενός ενήλικα ανθρώπου συνήθως περιέχουν περίπου 480 εκατομμύρια έως 500 εκατομμύρια κυψελίδες, αν και ο αριθμός μπορεί να κυμαίνεται από 274 εκατομμύρια έως 790 εκατομμύρια. Αυτός ο αριθμός μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το μέγεθος του πνεύμονα του κάθε ανθρώπου.

Οι πνεύμονες έχουν μια φυσική, αν και περιορισμένη, ικανότητα αποκατάστασης. Αυτή η διαδικασία είναι πιο αποτελεσματική μετά από μικρές ή οξείες βλάβες, όχι μετά από σοβαρές χρόνιες βλάβες. Η κυψελιδική αναγέννηση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία με περιορισμένες δυνατότητες στους ανθρώπους, ειδικά μετά από σημαντικές βλάβες από χρόνιες ασθένειες όπως το εμφύσημα. Ενώ συμβαίνει κάποια φυσική αποκατάσταση, η τρέχουσα ιατρική έρευνα επικεντρώνεται στη χρήση βλαστοκυττάρων και άλλων θεραπειών για την ενίσχυση αυτής της διαδικασίας και την αποκατάσταση της χαμένης λειτουργίας.

Παθήσεις όπως το κάπνισμα, το εμφύσημα, η ΧΑΠ και η πνευμονία μπορούν να βλάψουν ή να καταστρέψουν τις κυψελίδες, επηρεάζοντας την ανταλλαγή αερίων και την αναπνοή. Ενώ ορισμένα κύτταρα στις κυψελίδες έχουν την ικανότητα να αυτοεπισκευάζονται, η έκταση της επισκευής εξαρτάται από τη βλάβη και την ικανότητα του σώματος να αναγεννά τα κύτταρα ταχύτερα από ό,τι καταστρέφονται.

 Δομή 
Οι κυψελίδες είναι μικροσκοπικοί σάκοι αέρα στους πνεύμονες, τα τοιχώματα των οποίων αποτελούνται από ένα λεπτό στρώμα απλού πλακώδους επιθηλίου (πνευμονοκύτταρα τύπου Ι) και μια βασική μεμβράνη. Αυτά τα τοιχώματα περιβάλλονται από ένα πυκνό δίκτυο πνευμονικών τριχοειδών αγγείων, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανταλλαγή αερίων. Η δομή περιλαμβάνει επίσης πνευμονοκύτταρα τύπου II που παράγουν επιφανειοδραστική ουσία, και κυψελιδικά μακροφάγα για ανοσολογική άμυνα.

 Κυτταρική δομή 
μικρογραφία|Μια κυψελίδα είναι ένας σάκος αέρα που βρίσκεται στα τελικά βρογχίδια των πνευμόνων. Τα πνευμονοκύτταρα τύπου Ι επιτρέπουν την ανταλλαγή αερίων, ενώ τα πνευμονοκύτταρα τύπου II παράγουν επιφανειοδραστική ουσία για να αποτρέψουν την κατάρρευση της κυψελίδας.|350x350εσ
Το κυψελιδικό τοίχωμα είναι ένα λεπτό φράγμα με εξειδικευμένα κύτταρα και ελαστικές ίνες. Τα κύρια κύτταρα της κυψελιδικής δομής είναι:

 Πνευμονοκύτταρα τύπου Ι: Αυτά τα πεπλατυσμένα, πλακώδη κύτταρα σχηματίζουν το κύριο δομικό συστατικό του κυψελιδικού τοιχώματος, καλύπτοντας περίπου το 95% της επιφάνειας. Η εξαιρετική τους λεπτότητα, μικρότερη από 0,1 μικρόμετρα, ελαχιστοποιεί την απόσταση διάχυσης για το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα.
 Πνευμονοκύτταρα τύπου II: Αυτά τα κυβοειδή κύτταρα εκκρίνουν πνευμονική επιφανειοδραστική ουσία, η οποία μειώνει την επιφανειακή τάση εντός των κυψελίδων και τις εμποδίζει να καταρρεύσουν στο τέλος της εκπνοής. Μπορούν επίσης να πολλαπλασιαστούν και να διαφοροποιηθούν σε κύτταρα τύπου Ι για να επιδιορθώσουν τις κατεστραμμένες κυψελίδες.
 Κυψελιδικά μακροφάγα: Αυτά τα φαγοκυτταρικά "κύτταρα σκόνης" είναι ένα κρίσιμο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος. Περιπολούν τις εσωτερικές επιφάνειες των κυψελίδων, απορροφώντας και απομακρύνοντας ξένα σωματίδια, βακτήρια και σκόνη.

 Αναπνευστική μεμβράνη 
Η ανταλλαγή αερίων συμβαίνει διαμέσου της αναπνευστικής μεμβράνης, ενός εξαιρετικά λεπτού, πολυστρωματικού φραγμού που διαχωρίζει τον κυψελιδικό αέρα από το αίμα στα τριχοειδή αγγεία. Τα στρώματα που αποτελούν αυτό το φράγμα είναι:

 Στρώμα επιφανειοδραστικής ουσίας: Μια υγρή μεμβράνη που καλύπτει το εσωτερικό του κυψελιδίου.
 Κυψελιδικό επιθήλιο: Το στρώμα των κυψελιδικών κυττάρων τύπου Ι και τύπου II.
 Ενιαίες βασικές μεμβράνες: Οι βασικές μεμβράνες τόσο του κυψελιδικού όσο και του τριχοειδούς τοιχώματος που σε κάποια σημεία ενώνονται.
 Ενδοθήλιο των τριχοειδών: Η εσωτερική επένδυση του τριχοειδούς τοιχώματος.

 Χαρακτηριστικά για βέλτιστη ανταλλαγή αερίων 
Οι κυψελίδες και τα τριχοειδή δίκτυα που τις περιβάλλουν έχουν σχεδιαστεί ειδικά για να μεγιστοποιούν την αποτελεσματικότητα της ανταλλαγής αερίων.

 Μεγάλη επιφάνεια: Τα εκατομμύρια κυψελίδων αυξάνουν δραματικά τη συνολική επιφάνεια που είναι διαθέσιμη για ανταλλαγή αερίων.

 Ελάχιστη απόσταση διάχυσης: Τα τοιχώματα της αναπνευστικής μεμβράνης είναι εξαιρετικά λεπτά, επιτρέποντας την ταχεία διάχυση των αερίων.
 Πλούσια παροχή αίματος: Κάθε κυψελίδα είναι τυλιγμένη σε ένα πυκνό πλέγμα τριχοειδών αγγείων, εξασφαλίζοντας μια σταθερή ροή αίματος για τη μεταφορά αερίων από και προς το υπόλοιπο σώμα.
 Ανάκρουση και σταθερότητα: Οι ελαστικές και κολλαγόνες ίνες στα κυψελιδικά τοιχώματα τους επιτρέπουν να τεντώνονται με την εισπνοή και να ανάκρουονται κατά την εκπνοή. Η πνευμονική επιφανειοδραστική ουσία εμποδίζει την κατάρρευση των κυψελίδων κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας.
 Αλληλεπίδραση: Η συνδεδεμένη φύση των κυψελιδικών τοιχωμάτων σημαίνει ότι οι αλλαγές σε μία κυψελίδα επηρεάζουν τις γύρω κυψελίδες, μοιράζοντας μηχανική καταπόνηση και βοηθώντας στη διατήρηση της δομικής ακεραιότητας.

 Λειτουργία 
μικρογραφία|350x350εσ|Ανταλλαγή αερίων μέσω κυψελίδων. Ο αέρας εισέρχεται δια μέσου του βρογχικού δέντρου στις κυψελίδες, όπου το οξυγόνο απορροφάται δια μέσου των κυψελιδών και μεταφέρεται στις πνευμονικές αρτηρίες. Ταυτόχρονα, το διοξείδιο του άνθρακα απομακρύνεται μέσω των πνευμονικών φλεβών δια μέσου των κυψελιδών από όπου και εκπνέεται.
μικρογραφία|Απεικόνιση διατομής μιας κυψελίδας με τριχοειδή αγγεία. Μέρος της διατομής έχει μεγεθυνθεί για να δείξει τη διάχυση οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα μέσω πνευμονοκυττάρων τύπου Ι και τριχοειδών αγγείων.|350x350εσ
Η διαδικασία της ανταλλαγής αερίων στις κυψελίδες περιλαμβάνει αερισμό, διάχυση και αιμάτωση. Ο εισπνεόμενος αέρας εισέρχεται στις κυψελίδες, όπου το οξυγόνο διαχέεται από τον αέρα στο αίμα και το διοξείδιο του άνθρακα διαχέεται από το αίμα στις κυψελίδες για να εκπνεθεί. Αυτή η διαδικασία καθοδηγείται από διαβαθμίσεις συγκέντρωσης και λαμβάνει χώρα στις κυψελίδες που περιβάλλονται από τριχοειδή αγγεία.

 Βήματα στη διαδικασία ανταλλαγής αερίων 

 Αερισμός: Αυτή είναι η διαδικασία εισπνοής αέρα μέσα και εκπνοής αέρα έξω από τους πνεύμονες, η οποία παρέχει οξυγόνο στις κυψελίδες και απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα.
 Διάχυση: Αυτή είναι η παθητική μετακίνηση αερίων από μια περιοχή υψηλής συγκέντρωσης σε μια περιοχή χαμηλής συγκέντρωσης.
 Οξυγόνο: Έχει υψηλότερη συγκέντρωση στις κυψελίδες από ό,τι στο αίμα, επομένως διαχέεται διαμέσου των λεπτών κυψελιδικών τοιχωμάτων στα τριχοειδή αγγεία.
 Διοξείδιο του άνθρακα: Έχει υψηλότερη συγκέντρωση στο αίμα από ό,τι στις κυψελίδες, επομένως διαχέεται από το αίμα στον αέρα εντός των κυψελίδων για να εκπνεθεί.
 Αιμάτωση: Αυτή είναι η διαδικασία όπου το καρδιαγγειακό σύστημα αντλεί αίμα μέσω των πνευμονικών τριχοειδών αγγείων που περιβάλλουν τις κυψελίδες, εξασφαλίζοντας συνεχή ροή αίματος για να απομακρύνει το οξυγόνο και να φέρει διοξείδιο του άνθρακα.

 Παράγοντες που διευκολύνουν την ανταλλαγή αερίων 

 Μεγάλη επιφάνεια: Εκατομμύρια κυψελίδες παρέχουν μια τεράστια επιφάνεια για ανταλλαγή αερίων.

 Λεπτά τοιχώματα: Τα τοιχώματα των κυψελίδων και των τριχοειδών αγγείων είναι εξαιρετικά λεπτά (πάχος ενός κυττάρου), ελαχιστοποιώντας την απόσταση για διάχυση.
 Υγρή επιφάνεια: Η επιφάνεια των κυψελίδων είναι υγρή, γεγονός που επιτρέπει στα αέρια να διαλυθούν πριν διαχυθούν στα τοιχώματα.
 Βαθμίδα συγκέντρωσης: Η αναπνοή αναπληρώνει το οξυγόνο στις κυψελίδες και η ροή του αίματος το απομακρύνει, ενώ η συνεχής εκπνοή απομακρύνει το διοξείδιο του άνθρακα, το οποίο διατηρεί μια απότομη κλίση συγκέντρωσης που οδηγεί στη διάχυση.

 Παθήσεις 
Παθήσεις που επηρεάζουν τις κυψελίδες περιλαμβάνουν λοιμώξεις (όπως πνευμονία), συσσώρευση υγρού (πνευμονικό οίδημα), χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και άλλες παθήσεις που προκαλούν φλεγμονή, ουλές ή μπλοκαρίσματα. Παραδείγματα περιλαμβάνουν το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS), το εμφύσημα, τη φυματίωση και την ιδιοπαθή πνευμονική ίνωση.

 Λοιμώξεις και φλεγμονή 
μικρογραφία|350x350εσ|Κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου άσθματος, οι  αεραγωγοί αντιδρούν σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως καπνός, σκόνη ή γύρη. Οι αεραγωγοί αποκτούν φλεγμονή, στενεύουν και παράγουν υπερβολική βλέννα, καθιστώντας δύσκολη την αναπνοή.

 Πνευμονία: Μια λοίμωξη στις κυψελίδες που μπορεί να προκληθεί από βακτήρια, ιούς ή μύκητες.
 Φυματίωση: Μια βακτηριακή λοίμωξη που μπορεί να επηρεάσει τις κυψελίδες και να προκαλέσει τη βλάβη τους με την πάροδο του χρόνου.
 Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS): Μια σοβαρή φλεγμονώδης πάθηση που προκαλεί συσσώρευση υγρού στις κυψελίδες.
 Άσθμα: Προκαλεί φλεγμονή και στένωση των αεραγωγών, οδηγώντας σε παγίδευση αέρα μέσα στις κυψελίδες.

 Βλάβη στις κυψελίδες 

 Εμφύσημα: Ένας τύπος ΧΑΠ όπου τα τοιχώματα μεταξύ των κυψελίδων έχουν υποστεί βλάβη, γεγονός που μειώνει την επιφάνεια ανταλλαγής αερίων.
 Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ): Περιλαμβάνει το εμφύσημα και τη χρόνια βρογχίτιδα και εμπεριέχει απώλεια ελαστικότητας των πνευμόνων και απόφραξη της ροής του αέρα.
 Πνευμονοκονίαση: Μια ομάδα πνευμονικών παθήσεων που προκαλούνται από την εισπνοή σωματιδίων σκόνης, όπως η  πνευμονοκονίωση των ανθρακωρύχων από τη σκόνη άνθρακα ή η αμιάντωση από τον αμίαντο.
 Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση: Μια πάθηση όπου ο ιστός γύρω από τις κυψελίδες ουλώνεται και πάχυνεται για άγνωστους λόγους.

 Άλλες παθήσεις 

 Πνευμονικό οίδημα: Η συσσώρευση υγρού στις κυψελίδες και στις γύρω περιοχές των πνευμόνων.
 Πνευμονική αιμορραγία: Αιμορραγία στις κυψελίδες.
 Κυψελιδική πρωτεΐνωση: Μια πάθηση όπου το πρωτεϊνικό και λιπώδες στρώμα που κρατά τις κυψελίδες ανοιχτές συσσωρεύεται και τις φράζει.
 Κυψελιδική μικρολιθίαση: Ο σχηματισμός μικροσκοπικών αποθέσεων ασβεστίου μέσα στις κυψελίδες.
 Καρκίνος του πνεύμονα: Μπορεί να ξεκινήσει ή να επηρεάσει τις κυψελίδες, συχνά λόγω της ανάπτυξης βρογχοκυψελιδικού καρκινώματος.

 Αναγέννηση 
Οι κυψελίδες έχουν περιορισμένη αλλά σαφή ικανότητα αναγέννησης, η οποία αποτελεί βασικό στόχο της σύγχρονης αναγεννητικής ιατρικής. Ενώ οι πνεύμονες μπορούν να επιδιορθωθούν μόνοι τους μετά από οξύ τραυματισμό, σημαντική και χρόνια βλάβη, όπως παρατηρείται σε καταστάσεις όπως το εμφύσημα ή το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, μπορεί να διακόψει αυτή τη φυσική διαδικασία, οδηγώντας σε ουλές (ίνωση) και μόνιμη απώλεια λειτουργίας.

 Πώς λειτουργεί η κυψελιδική αναγέννηση 
Τα κυψελιδικά κύτταρα τύπου II (AT2) είναι τα κύρια κύτταρα που εμπλέκονται στη φυσική επιδιόρθωση των κυψελίδων.

 Λειτουργία βλαστοκυττάρων: Σε υγιείς πνεύμονες, τα κύτταρα AT2 παράγουν επιφανειοδραστική ουσία και βοηθούν στην πρόληψη της κυψελιδικής κατάρρευσης. Μετά από τραυματισμό, αυτά τα κύτταρα λειτουργούν προσωρινά ως βλαστοκύτταρα. Πολλαπλασιάζονται γρήγορα και μετατρέπονται σε κυψελιδικά κύτταρα τύπου Ι (AT1), τα οποία είναι υπεύθυνα για την ανταλλαγή αερίων.
 Βασικές οδοί σηματοδότησης: Τα κύτταρα AT2 πρέπει να αλληλεπιδρούν με άλλα κύτταρα και μόρια σηματοδότησης εντός του μικροπεριβάλλοντος του πνεύμονα για αναγέννηση. Βασικές οδοί και παράγοντες που προάγουν τον πολλαπλασιασμό των AT2 περιλαμβάνουν την οδό σηματοδότησης Wnt και τον αυξητικό παράγοντα του συνδετικού ιστού (CTGF).
 Μακροφάγα: Ένας συγκεκριμένος τύπος μακροφάγων είναι επίσης απαραίτητος για την ενεργοποίηση της αναγέννησης μετά από ιογενείς πνευμονικές βλάβες, όπως η γρίπη.

 Τρέχουσες έρευνες και θεραπευτικές στρατηγικές 
Οι ερευνητές διερευνούν διάφορες στρατηγικές για την ενίσχυση της φυσικής αναγεννητικής ικανότητας των πνευμόνων, ιδιαίτερα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων.

 Θεραπείες βλαστοκυττάρων
 Ειδικά κύτταρα ασθενούς: Οι επιστήμονες δημιούργησαν με επιτυχία βλαστοκύτταρα πνεύμονα από τα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSCs) ενός ασθενούς. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τον επαναπρογραμματισμό των κυττάρων του δέρματος ή του αίματος και στη συνέχεια την καθοδήγησή τους ώστε να γίνουν βλαστοκύτταρα πνεύμονα σε εργαστήριο.
 Μεταμόσχευση: Αυτά τα εργαστηριακά επεξεργασμένα κύτταρα μπορούν να μεταμοσχευθούν για να δημιουργήσουν υγιή πνευμονικό ιστό, προσφέροντας μια εξαιρετικά εξατομικευμένη θεραπεία.
 Μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα (MSCs): Κλινικές δοκιμές έχουν εγχύσει MSCs για τη θεραπεία πνευμονικών παθήσεων όπως η ΧΑΠ και η ARDS. Ωστόσο, τα εγχυμένα κύτταρα λειτουργούν κυρίως μέσω αντιφλεγμονωδών και σηματοδοτικών επιδράσεων, αντί να αναγεννούν άμεσα τον ιστό.
 Παράγοντες ανάπτυξης και σηματοδότηση
 Εγγενής επιδιόρθωση: Εντοπίζοντας τα βασικά σηματοδοτικά σήματα που οδηγούν στην αναγέννηση των κυψελίδων, οι ερευνητές διερευνούν τρόπους για να διεγείρουν τους εγγενείς μηχανισμούς επιδιόρθωσης του σώματος. Για παράδειγμα, μελέτες σε ζωικά μοντέλα έχουν δείξει ότι οι FGFs (αυξητικοί παράγοντες των ινοβλαστών) και άλλοι αυξητικοί παράγοντες προάγουν την αναγέννηση των κυψελίδων μετά από τραυματισμό.
 Στοχευμένες θεραπείες: Μια μελέτη του 2023 έδειξε ότι η χρήση του αυξητικού παράγοντα συνδετικού ιστού (CTGF) ενίσχυσε σημαντικά την αναγέννηση των κυψελίδων σε ένα μοντέλο ποντικού με οξεία πνευμονική βλάβη. Άλλες προσεγγίσεις στοχεύουν στις οδούς των παραγόντων μεταγραφής που ρυθμίζουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.
 Μηχανική ιστών
 Πνευμονικά ικριώματα: Οι ερευνητές διερευνούν τη δημιουργία βιοτεχνητών πνευμόνων. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη μιας αποκυτταρωμένης πνευμονικής μήτρας (ένα ικριώμα φυσικού πνευμονικού ιστού) και την αναπλήρωση του με επιθηλιακά και ενδοθηλιακά κύτταρα. Αν και έχει αποδειχθεί κάποια βραχυπρόθεσμη λειτουργία σε τρωκτικά, η δημιουργία ενός πλήρως λειτουργικού ανθρώπινου οργάνου για μεταμόσχευση παραμένει μια πρόκληση.
 Οργανοειδή: Οι επιστήμονες μπορούν να αναπτύξουν «μίνι-πνεύμονες» από ανθρώπινα βλαστοκύτταρα στο εργαστήριο για να μελετήσουν πώς οι κυψελίδες αυτοεπιδιορθώνονται σε ασθένειες π.χ. με ΧΑΠ και να δοκιμάσουν νέα φάρμακα.

 Περιορισμοί και προοπτικές 
Ενώ οι μελέτες σε ζώα έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα στην αναγέννηση των κυψελίδων, η αναγέννηση στον άνθρωπο παραμένει μια σημαντική πρόκληση, ειδικά σε περιπτώσεις εκτεταμένης και χρόνιας βλάβης.

 Ουλές: Οι ουλές (ίνωση) στους πνεύμονες μπορούν να αποτρέψουν την πλήρη αναγέννηση, αν και τα νεότερα αντι-ινωτικά φάρμακα στοχεύουν στην επιβράδυνση της εξέλιξής της.
 Περιορισμένη χωρητικότητα: Σε αντίθεση με ορισμένα ζώα, οι πνεύμονες των ενηλίκων ανθρώπων έχουν περιορισμένη φυσική αναγεννητική ικανότητα, η οποία συχνά υπερτερεί από τον ρυθμό καταστροφής των ιστών σε χρόνιες ασθένειες.

Η βαθύτερη κατανόηση των μοριακών και κυτταρικών μηχανισμών που διέπουν την αποκατάσταση των πνευμόνων θα είναι απαραίτητη στο μέλλον για την ανάπτυξη ασφαλών και αποτελεσματικών αναγεννητικών θεραπειών για ασθενείς με σοβαρές πνευμονικές παθήσεις.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Αναπνευστικό σύστημα