Ζαχαρίας Αθανασίου

Ο Ζαχαρίας Αθανασίου (Σέρρες, 1798 - Λαμία, 1850) ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.

Βιογραφία
Σε νεαρή ηλικία, μετοίκησε στην Αίγυπτο, όπου απέκτησε μεγάλη περιουσία και κοινωνικό κύρος, καθώς είχε καταταχθεί στον Αιγυπτιακό στρατό του Μεχμέτ Αλή. Εκεί διακρίθηκε σε διάφορες μάχες και συμπλοκές στην Άνω Αίγυπτο και στην Αραβία. Το 1821, με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Ελλάδα, βρισκόταν στο Κάιρο, όπου είχε καταλάβει επίσημη θέση στα ανάκτορα. Τότε λιποτάκτησε από τον Αιγυπτιακό στρατό και σχημάτισε στρατιωτικό σώμα αποτελούμενο από Έλληνες της Αιγύπτου. Μετέβη στην επαναστατημένη Ελλάδα, και συγκεκριμένα στη Σύρο, προκειμένου να λάβει μέρος στον αγώνα. 

Ταξίδεψε από την Αίγυπτο με ένα καΐκι. Στη διαδρομή σήκωσε μία ιδιότυπη ελληνική σημαία. Μέσα σε κόκκινο πανί υπήρχε ο σταυρός του Αγίου Ανδρέα, χιαστί. Υπήρχαν επίσης, τα γράμματα ΕΤΝΑ, που σήμαιναν "έν τούτω νίκα". Στη σημαία εικονίζονταν και το ηφαίστειο Αίτνα. 

Μετά την Άλωση της Τρίπολης, συνεργάστηκε με το Χατζηχρήστο κατά την πολιορκία της Πύλου, το 1825, από τον Ιμπραήμ. Πολέμησε μεταξύ άλλων, στη Μάχη των Δερβενακίων, όπου έχασε το ένα του χέρι, και συνεργάστηκε με τους Δήμο Λιούλια, το Μακρυγιάννη και το Νότη Μπότσαρη. Συνεργάστηκε επίσης με τον Κωνσταντίνο Λαγουμιτζή στις επιχειρήσεις της Αθήνας και στο Μεσολόγγι. Το 1827, στη μάχη του Μετοχίου, στον Πειραιά, ανήκε στη δύναμη του Γεωργίου Καραϊσκάκη. 

Μετά την ίδρυση του Ελληνικού Κράτους, υπηρέτησε στον τακτικό στρατό ως υπαξιωματικός. Εγκαταστάθηκε στη Λαμία, όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, πάμπτωχος.
Αναφορές
 Βασίλειος Τζανακάρης, "Εικονογραφημένη ιστορία των Σερρών, 1ος τόμος", 1991
 61τομη εγκ. "ΠΑΠΥΡΟΣ-ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ", εκδ. "ΠΑΠΥΡΟΣ", 1981, 1997, τομ. 3ος

Αθανασιου Ζαχαριας