Mercedes-Benz W140

Το Mercedes-Benz W140 (S-Class W140) ήταν  μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, από τον Απρίλιο του 1991 έως τον Σεπτέμβριο του 1998. Αντικατέστησε τη σειρά W126 και αντικαταστάθηκε τον Σεπτέμβριο του 1998 από τη σειρά W220. Η S-Class W140 κατασκευάστηκε ως 4-πορτο σεντάν, σε δύο μεταξόνια, κοντό και μακρύ, καθώς και ως 2-πορτο κουπέ, γνωστό ως Mercedes-Benz C140. Συνολικά παρήχθησαν 432.732 αντίτυπα σειράς W140 και C140,Kittler, Eberhard (2001). Deutsche Autos seit 1990, vol. 5. Stuttgart: Motorbuch Verlag. ISBN 3-613-02128-5. αριθμός κατά πολύ μικρότερος από αυτόν της προκατόχου σειράς W126.

 Εξέλιξη και παρουσίαση 

Η εξέλιξη του W140 ξεκίνησε ήδη από το 1981 και ενώ ακόμα το W126 ήταν σχεδόν καινούριο στην αγορά. Μεταξύ του 1982 και του 1986 εξετάστηκαν πολλές υποψήφιες σχεδιαστικές ιδέες και η βασική αισθητική φιλοσοφία, που βασίστηκε σε μια σχεδιαστική ιδέα του Olivier Boulay, επελέγη στις 9 Δεκεμβρίου 1986. Από τις αρχές του 1987, πολλά πρωτότυπα υπεβλήθησαν σε δοκιμές και η τελική επιλογή του ντιζάιν που υιοθετήθηκε στο μοντέλο παραγωγής έγινε λίγους μήνες μετά, ενώ η έναρξη της παραγωγής του μοντέλου είχε αρχικά οριστεί για τον Οκτώβριο του 1989.

Προς το τέλος όμως, σημειώθηκε μια καθυστέρηση, προκειμένου να γίνει η προσαρμογή στο σασί ενός νέου V12 κινητήρα 6.0 λίτρων, ως απάντηση στη BMW Σειρά 7 E32, της οποίας η κορυφαία έκδοση 750i / 750iL, που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1987, διέθετε τον πρώτο γερμανικό 12-κύλινδρο κινητήρα της μεταπολεμικής περιόδου (για την ιστορία, ο V12 της BMW E32 είχε κυβισμό 5.0 λίτρα). Ως αποτέλεσμα, το τελικό πρωτότυπο του W140 ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1990. Μαζί με την εξέλιξη του V12, έλαβε χώρα και μια σχετική ενίσχυση των φρένων του νέου μοντέλου.

Από τον Ιούλιο του 1990 έως τον Ιανουάριο του 1991, κατασκευάστηκαν τα πρώτα «πιλοτικά» μοντέλα προ-παραγωγής, ενώ στις 16 Νοεμβρίου 1990 έγινε και μια πρώτη παρουσίαση στον Τύπο. Στις αρχές του 1991 μάλιστα, προστέθηκαν επειγόντως στο W140 και μερικά ακόμα στοιχεία εξοπλισμού και νέες βελτιώσεις, προκειμένου να ανταπεξέλθει επιτυχώς απέναντι στο τότε πρωτοεμφανιζόμενο Lexus LS 400,«2007 Lexus LS 460» by Angus MacKenzie, Motor Trend, 2007-04. που είχε κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Οκτώβριο του 1989 και στη Γερμανία τον Σεπτέμβριο του 1990.

Τελικώς, το μοντέλο W140 έκανε πρεμιέρα στο 61ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1991, ενώ τα πρώτα αντίτυπα κύλησαν από τη γραμμή παραγωγής τον Απρίλιο και τα μοντέλα για εξαγωγή στη Βόρεια Αμερική στις 6 Αυγούστου 1991, για τη σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 1992. Αρχικά προσφερόταν μόνο σε έκδοση σεντάν, με κοντό (SE) και μακρύ (SEL) μεταξόνιο, αλλά τον Οκτώβριο του 1992 προστέθηκε και μια 2-πορτη έκδοση coupé (SEC). Το νέο μοντέλο είχε εξαιρετικά βελτιωμένο αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,31 ως προς τον προκάτοχό του, το W126, που είχε 0,36 για το σεντάν και 0,34 για το coupé.

Από την άλλη όμως, ως αποτέλεσμα των τεχνολογικών προσθηκών, το W140 ήταν σημαντικά ακριβότερο από τον προκάτοχο W126, έως και 25% ακριβότερο, με συνέπεια τις πολύ χαμηλότερες πωλήσεις του W140 ως προς αυτές του W126. Ένας ακόμα λόγος για τις μειωμένες πωλήσεις του W140 ήταν η ταυτόχρονη εισαγωγή νέων πολυτελών ιαπωνικών μοντέλων, όπως το Lexus LS 400, που κατάφεραν να προσελκύσουν το ενδιαφέρον ενός σημαντικού μέρους του αγοραστικού κοινού, ιδίως στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Ονοματολογία 

Τον Ιούνιο του 1993, όπως συνέβη τότε και με όλα τα μοντέλα της Mercedes-Benz, το W140 S-Class υπέστη μια ολική μετονομασία, χρησιμοποιώντας το νέο σύστημα ονοματολογίας «letter-first» (πρώτα το γράμμα). Οι εκδοχές αμαξώματος SE/SEL/SEC μετονομάστηκαν σε S-Class, με ανεστραμμένες γραμματο-αριθμητικές ονομασίες. Για παράδειγμα, η έκδοση 500SE μετονομάστηκε σε S500 και η έκδοση με μακρύτερο μεταξόνιο 500SEL έγινε S500L.

Επίσης, τον Ιούνιο του 1996 όλα τα μοντέλα coupé διαχωρίστηκαν ονομαστικά από την «κανονική» σεντάν S-Class και μετονομάστηκαν σε CL-Class. Ως αποτέλεσμα, η έκδοση W140 CL-Class αντικαταστάθηκε ξεχωριστά από την σειρά Mercedes-Benz C215.

 Κινητήρια σύνολα 

Το S-Class W140 προσφερόταν με τους εξής κινητήρες:

ΤύποςΚινητήραςΙσχύςΡοπήΈτηπαραγωγήςΚινητήρες βενζίνης 300 SE 2.8 M104 E 28 (2.8 L R6)  145 kW (197 PS) 270 N·m  1992 – 1993 S 280  142 kW (193 PS) 270 N·m  1993 – 1998 300 SE M104 E 32 (3.2 L R6) 170 kW (231 PS) 310 N·m  1991 – 1993 S 320  1993 – 1998 400 SE M119 E 42 (4.2 L V8)  210 kW (286 PS) 410 N·m  1991 – 1993 S 420  205 kW (279 PS) 400 N·m  1993 – 1998 500 SE M119 E 50 (5.0 L V8)  240 kW (326 PS) 480 N·m  1991 – 1993 S 500  235 kW (320 PS) 470 N·m  1993 – 1998 600 SE M120 E 60 (6.0 L V12)  300 kW (408 PS) 580 N·m  1991 – 1993 S 600  290 kW (394 PS) 570 N·m  1993 – 1998Κινητήρες πετρελαίου 300 SD Turbo OM603 D 35 (3.5 L R6) 110 kW (150 PS) 310 N·m  1992 – 1993 S 350 Turbodiesel  1993 – 1997 S 300 Turbodiesel  OM606 D 30 (3.0 L R6)  130 kW (177 PS) 330 N·m  1996 – 1999

 Ιδιαίτερα γνωρίσματα της S600 

Η κορυφαία έκδοση του W140, δηλαδή η S600 V12, ήταν διαθέσιμη με δερμάτινο ταμπλό, σε αντίθεση με όσα μοντέλα έφεραν κινητήρες V8 και 6-κύλινδρους σε σειρά. Μέσα στο 1994, η S600 προσέθεσε και τιμόνι με ξύλο και δέρμα, επιλογέα ταχυτήτων με ξύλο και δέρμα, ξύλινα καλύμματα στα πίσω τασάκια και διχρωμία στα δερμάτινα καθίσματα, με σκοπό να διαφοροποιηθεί περαιτέρω από τις άλλες εκδόσεις. Η επιτάχυνση 0-100 χιλιόμετρα την ώρα της W140 S600 ερχόταν σε μόλις 5,5 δευτερόλεπτα και η τελική ταχύτητα περιοριζόταν ηλεκτρονικά στα 250 χιλιόμετρα την ώρα, αν και με αφαίρεση του κόφτη έφτανε τα 288 χιλιόμετρα την ώρα.

 Mercedes W140 Pullman 

Τον Σεπτέμβριο του 1995, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης, η Mercedes παρουσίασε μια νέα έκδοση με πολύ μεγαλύτερο μεταξόνιο, την S600 lang Pullman (lang = μακρύ), συνεχίζοντας έτσι την παράδοση της Mercedes-Benz να παράγει επίσημα και εκδόσεις τεράστιου μήκους των μοντέλων της, ως πολυτελείς λιμουζίνες.

Η συγκεκριμένη έκδοση διέθετε τον 6.0 λίτρων V12 κινητήρα της S600 και είχε μήκος 6.213 χιλιοστά, δηλαδή ήταν ακριβώς 1 μέτρο μακρύτερη από την «κανονική» S600L. Επίσης, από τον Αύγουστο του 1996 η μακρύτερη έκδοση συνδυάστηκε και με τον 5.0 λίτρων V8 κινητήρα της S500, προσφέροντας έτσι δύο επιλογές στους υποψήφιους πελάτες, την S500 lang Pullman και την S600 lang Pullman.

 Ανανέωση του 1994 

Ακολουθώντας την νέα παράδοση της Mercedes-Benz (ξεκινώντας με την ανανέωση του W126 την σεζόν του 1986) να προβαίνει σε λίφτινγκ στα μέσα της χρονοδιάρκειας των μοντέλων της, το W140 έλαβε μία ελαφρά αισθητική ανανέωση, η οποία παρουσιάστηκε στο 64ο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1994. Η πιο εμφανής αλλαγή ήταν τα νέα διάφανα μπροστινά φλας, όπως και η γρίλια, που μάλιστα έγινε διαφορετική και πιο ελκυστική για την S600. Ταυτόχρονα εμφανίστηκε και ένα νέο 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, αντικαθιστώντας το προηγούμενο 4-τάχυτο.

Μια ακόμα διακριτική αλλαγή έγινε επίσης το 1995, όταν οι μπροστινοί προβολείς εξοπλίστηκαν με ξεχωριστούς ανακλαστήρες H7 για τα κοντινά φώτα, Η1 για τα φώτα ομίχλης και Η1 για τα μακρινά φώτα, ενώ τα μοντέλα πριν το 1995 χρησιμοποιούσαν έναν κοινό H4 για τους προβολείς και H3 για τα φώτα ομίχλης.

 Νέες καινοτομίες το 1995 

Κατά την παρουσίασή του, το 1991, το W140 είχε εισάγει μια καινοτομία για διευκόλυνση της στάθμευσης. Το σύστημα αυτό αποτελείτο από 2 κεραίες στα πίσω φτερά, μία σε κάθε πίσω άκρο, που ανυψώνονταν, προσφέροντας καλύτερη ορατότητα πίσω σε δύσκολους ελιγμούς στο παρκάρισμα, καθώς επέτρεπαν στον οδηγό να βλέπει το σημείο που έφτανε το πίσω άκρο του οχήματος.

Στην πράξη ωστόσο, απεδείχθη δύσχρηστο για αρκετούς οδηγούς και τελικώς, τον Απρίλιο του 1995, ο πίσω προφυλακτήρας απέκτησε αισθητήρες υπερήχων Parktronic για καλύτερη διευκόλυνση της στάθμευσης, καταργώντας έτσι το προηγούμενο σύστημα με τις κεραίες στα πίσω φτερά που ανυψώνονταν. Στα S600, sedan και coupé, ήταν στάνταρ και στα άλλα ήταν έξτρα.

Τον Μάιο του 1995, δύο νέες καινοτομίες εμφανίστηκαν, τους πρώτους μήνες μόνο στα S600, sedan και coupé:

 Το 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων επανασχεδιάστηκε πλήρως, με πιο εξελιγμένο ηλεκτρονικό έλεγχο, επιτυγχάνοντας και χαμηλότερη κατανάλωση καυσίμων. Το νέο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν ελαφρύτερο και με ταχύτερους χρόνους αλλαγών ταχύτητας από τα άλλα αντίστοιχα 5-τάχυτα, ενώ και η παραγωγή του ήταν σαφώς πιο οικονομική, καθώς ο αριθμός των συστατικών του είχε μειωθεί κατά σχεδόν 40 τοις εκατό.

 Η άλλη καινοτομία, που εμφανίστηκε τότε για πρώτη φορά σε αυτοκίνητο παραγωγής, ήταν ο Ηλεκτρονικός Έλεγχος Ευστάθειας / ESP (Elektronisches Stabilitätsprogramm / στα αγγλικά Electronic Stability Program), που βοηθά τον οδηγό σε κρίσιμες καταστάσεις. Το ηλεκτρονικό αυτό σύστημα λειτουργεί με αισθητήρα που ελέγχει την τάση εκτροπής του οχήματος (βάσει της περιστροφής γύρω από τον κατακόρυφο άξονα) και αν διαπιστώσει κίνδυνο εκτροπής από την επιθυμητή πορεία, τότε ενεργοποιεί το φρένο του κατάλληλου τροχού ή τροχών και τον / τους φρενάρει, ώστε να σταθεροποιήσει το αυτοκίνητο και να βοηθήσει τον οδηγό να το επαναφέρει στην επιθυμητή πορεία του (στα νεότερα μοντέλα, μπορεί ακόμα και να μειώσει προσωρινά την ισχύ του κινητήρα). Στα S600, σεντάν και κουπέ, ήταν εξ αρχής στάνταρ.

Τον Ιούνιο του 1995, εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε Mercedes-Benz προαιρετικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης. Το αρχικό σύστημα λειτουργούσε με CD-ROM, αν και διέθετε μόνο μια μικρή οθόνη με μαύρα βέλη και γραμματοσειρές σε πράσινο φόντο, χωρίς να προσφέρει ακόμα έγχρωμη οθόνη. Για την ιστορία, η έγχρωμη οθόνη καθιερώθηκε στη διάδοχο Mercedes-Benz W220 με την εισαγωγή της, τον Σεπτέμβριο του 1998.

Τον Σεπτέμβριο του 1995, το 5-τάχυτο ηλεκτρονικά ελεγχόμενο αυτόματο κιβώτιο επεκτάθηκε και στα 8-κύλινδρα μοντέλα, ενώ το ESP ήταν πλέον διαθέσιμο σε όλες τις εκδόσεις και τους κυβισμούς των sedan και coupé, ως προαιρετικό έξτρα.

 Νέες καινοτομίες και βελτιώσεις το 1996 

Τον Ιούνιο του 1996, για τη σεζόν του 1997, έλαβε χώρα μια ακόμα σειρά βελτιώσεων στο W140. Συγκεκριμένα:

 Το κάθισμα του συνοδηγού απέκτησε αισθητήρα βάρους, παρέχοντας έτσι την δυνατότητα ενεργοποίησης ή μη του αερόσακου συνοδηγού.
 Προστέθηκαν στάνταρ μπροστινοί πλευρικοί αερόσακοι για την προστασία των πλευρών (side torso airbags), οι οποίοι είχαν τότε τοποθετηθεί στις μπροστινές πόρτες. Η τοποθέτηση στις πόρτες διατηρήθηκε και στο διάδοχο μοντέλο Mercedes-Benz W220, ενώ από το Mercedes-Benz W221 μετακόμισαν στα καθίσματα.
 Τα λεγόμενα μακρινά φώτα απέκτησαν προβολείς με φώτα Xenon.
 To cruise control έγινε στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις. Στα W140 και C140 είχε δυνατότητα ενεργοποίησης μετά τα 30 χιλιόμετρα την ώρα.
 Το 5-τάχυτο ηλεκτρονικά ελεγχόμενο αυτόματο κιβώτιο επεκτάθηκε και στα βασικά 6-κύλινδρα μοντέλα και έγινε έτσι στάνταρ σε όλα τα W140 και C140.
 Οι αισθητήρες υπερήχων Parktronic για διευκόλυνση της στάθμευσης, άρχισαν να προσφέρονται και στον μπροστινό προφυλακτήρα.
 Οι δίχρωμοι προφυλακτήρες χρωματίστηκαν έτσι ώστε να ταιριάζουν με το άνω τμήμα του αυτοκινήτου.
 Τα πίσω φλας έγιναν διάφανα.

Στις 25 Νοεμβρίου 1996, η Mercedes-Benz παρουσίασε μια ακόμα πατέντα, το Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist). Το σύστημα αυτό άρχισε να προσφέρεται τον Δεκέμβριο του 1996 στο Mercedes-Benz S-Class, W140 και C140, καθώς και στο σπορ μοντέλο Mercedes-Benz SL-Class R129. Μάλιστα το 1998 η Mercedes-Benz έγινε η πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία που έκανε το σύστημα Brake Assist στάνταρ σε όλα τα μοντέλα της, ενώ σύντομα ακολούθησαν και αρκετές άλλες (μεταξύ των πρώτων ήταν η Volvo και η BMW).

 Αντικατάσταση του W140 

Το W140 παρέμεινε στις διεθνείς αγορές έως το 1998. Τον Ιούλιο έληξε η παραγωγή της S600, τον Αύγουστο έληξε η παραγωγή των S300 Turbodiesel, S280, S420, S500, CL 420 και τον Σεπτέμβριο των CL500, CL600, S320, S320L, S420L, S500L και S600L. Στα 7½ χρόνια παραγωγής του μοντέλου, κατασκευάστηκαν 26.022 coupé και 406.532 sedan, από τα οποία τα 28.101 ήταν ντίζελ.

Ο διάδοχός του, το Mercedes-Benz W220, παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Σεπτέμβριο του 1998 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, ενώ στην αγορά των ΗΠΑ έφτασε τον Μάρτιο του 1999 ως μοντέλο της σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του 2000. Ως αποτέλεσμα, οι αμερικανικοί κατάλογοι αναφέρουν ως τελευταία σεζόν (model year, έτος μοντέλου) του W140 το 1999.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
 Rainer W. Schlegelmilch, Hartmut Lehbrink & Jochen Von Osterroth, «Mercedes», Cologne, Könemann, 11/2004. ISBN 978-3-8331-1056-6, OCLC 56650866.
 Taylor, James (2009). Mercedes-Benz: Cars of the 1990s. Crowood AutoClassic Series. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781847970961.
 Taylor, James (2014). Mercedes-Benz S-Class 1972-2013. Ramsbury, Marlborough, UK: The Crowood Press. ISBN 9781847975959.
 Vieweg, Christof (2000). Alles über die Mercedes-Benz-S-Klasse: eine Publikation der DaimlerChrysler-AG, Global Service [Everything about the Mercedes-Benz S-Class: a publication of DaimlerChrysler-AG, Global Service]. Stuttgart: DaimlerChrysler-AG, Global Service. ISBN 3932786149.
 Kevin Smith, «Mercedes-Benz 500SEC», Car and Driver, 3/1993, p. 45–49.
 William Jeanes, «Mercedes-Benz 300SE», Car and Driver, 3/1993, p. 126–127.
 Automobil Revue. Katalog 1991, 1995 und 1997.
 Heribert Hofner: Die S-Klasse von Mercedes-Benz, Bechtermünz Verlag; Augsburg 1997; ISBN 3-86047-589-4.
 Martin Häußermann: Mercedes-Benz S-Klasse. Die Prospekte seit 1952, Archiv-Edition des DaimlerChrysler-Konzernarchivs, Delius Klasing Bielefeld, 2005; ISBN 3-7688-1718-0.
 Christof Vieweg: S-Klasse – Meisterstück auf Rädern, Delius Klasing Verlag; Juni 2006; ISBN 3-7688-1802-0.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 www.s-klasse-club.de (στα γερμανικά, αγγλικά και νορβηγικά)
 www.mb-w140.de

W140
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα