Νήσοι Μαρκέζας

Οι Νήσοι Μαρκέζας ή Μαρκίζ ή Μεντάνια ή Μαρκησίου αποτελούν σύμπλεγμα 14 κύριων ηφαιστειογενών εξωτικών νησιών στον Ειρηνικό Ωκεανό, στο ομώνυμο αρχιπέλαγος, βόρεια του αρχιπελάγους Τουαμότου. Το σύμπλεγμα αυτό ανήκει γενικότερα στη Γαλλική Πολυνησία αποτελώντας υπερπόντια κτήση της Γαλλίας.

Η συνολική έκταση αυτών είναι περίπου 1049 τ.χλμ., ο δε συνολικός πληθυσμός τους κατά την απογραφή του 2007 ήταν 8.637 κάτοικοι, οι οποίοι μιλούν δική τους γλώσσα την μαρκεζινή, ή μαρκεζανή, και οι κύριες ασχολίες τους είναι η γεωργία και η αλιεία. 

Ο κάτοικος του συμπλέγματος αυτού ονομάζεται στον ενικό Μαρκεζάνος / Μαρκεζανή και στον πληθυντικό Μαρκεζάνοι ή "Μαρκεζάνες".

Χάρις στη βιοποικιλότητα και την εξαιρετική κατάσταση των οικοσυστημάτων καθώς και των αρχαιολογικών χώρων των ιθαγενών που περιλαμβάνουν πέτρινα αγάλματα και ανάγλυφα τα νησιά το 2024 ανακηρύχθηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

 Ιστορία 
Οι πρώτοι άνθρωποι έφτασαν στις νήσους Μαρκέζας περί το 1000 και ο πολιτισμός τους αναπτύχθηκε απομονωμένος μέχρι τον 19ο αιώνα. Ο Ισπανός θαλασσοπόρος Άλβαρο ντε Μεντάνια ντε Νέιρα έγινε ο πρώτος Ευρωπαίος που βρήκε τα νησιά όταν έφθασε εκεί στις 21 Ιουλίου του 1595, ο οποίος και τους έδωσε το όνομα αυτό προς τιμή του 5ου Μαρκησίου του Κανιέτε, Αντιβασιλέα του Περού, που τελούσε υπό την προστασία του. Εξ ου και η ονομασία τους Μεντάνια προς τιμή του θαλασσοπόρου. Το 1791 κατέπλευσε στη περιοχή των νήσων αυτών ο Αμερικανός υποπλοίαρχος Ιωσήφ Ίνγκραχαμ ο οποίος και τις ονόμασε νήσους Ουάσιγκτον για λογαριασμό των ΗΠΑ που όμως δεν τις αναγνώρισαν. Το 1842 περιήλθαν στη Γαλλία και αποτέλεσαν τμήμα της Γαλλικής Πολυνησίας.

 Πληθυσμός 
Το σύμπλεγμα αυτό θεωρείται το μεγαλύτερο της Πολυνησίας, πλην όμως ο πληθυσμός του φαίνεται να αποδεκατίσθηκε από μολυσματικές ασθένειες που μετέφεραν εκεί οι διάφοροι εξερευνητές. Το 1940 αριθμούσε μόλις 2.000 κατοίκους.

 Διοικητική διαίρεση 
Οι νήσοι Μαρκέζας  γεωγραφικά χωρίζονται στις Βόρειες και τις Νότιες Μαρκέζας. Στις Βόρειες Μαρκέζας περιλαμβάνονται τα νησιά Ιάο, Χατούτου, Μότου-Ίτη, Μότου-Όα, Μότου Ονε, Νούκου-Χίβα, (1η σε έκταση), Ούα-Χούκα και Ούα-Που. Στις Νότιες Μαρκέζας περιλαμβάνονται τα νησιά Φάτου-Χίβα, Φάτου-Χούκου, Χίβα-Όα, (2η σε έκταση), Μόχο-Τάνι, Μότου-Νάο, Ταχουάτα, και Τερίχι. Η απόσταση μεταξύ της βορειότερης και νοτιότερης νήσου του συμπλέγματος είναι περίπου 190 μίλια.

Διοικητικά χωρίζονται σε έξι νησιωτικές κοινότητες: τη Νούκου-Χίβα (στην οποία περιλαμβάνονται όλες οι βορειότερες αυτής νήσοι), στην Ούα-Χούκα, την Ούα-Που, τη Χίβα-Όα, την Ταχουάτα και στη νοτιότερη Φάτου-Χίβα.

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τομ. 13ος, σελ. 21.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά
Κατηγορία:Αρχιπέλαγος Μαρκέζας
Μ
Κατηγορία:Αρχιπελάγη
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γαλλία
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ωκεανία