Αληκτώ

Η Αληκτώ είναι μία από τις Ερινύες στην ελληνική μυθολογία. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν η κόρη της Γαίας και του Αιθέρα, ή της Νύκτας και του Αχέροντα, που η μανία της φύτρωσε από το αίμα που χύθηκε από τον Ουρανό όταν ο Κρόνος τον ευνούχισε. Είναι αδελφή της Τισιφόνης και της Μέγαιρας,  θεοτήτων τιμωρών. Η Αληκτώ είναι η Ερινύα με την αποστολή της αιώνιας οργής επί των ηθικών εγκλημάτων (όπως ο θυμός), ειδικότερα εκείνων που συνέβαιναν μεταξύ των ανθρώπων. Η εξουσία της είναι παρόμοια με της Νέμεσης, με τη διαφορά ότι η εξουσία της τελευταίας είναι να τιμωρεί εγκλήματα που στρέφονταν εναντίον των θεών. 
Φέρεται να έκλαψε μόνο μία φορά, όταν άκουσε τους θρήνους του Ορφέα στο θάνατο της αγαπημένης του Ευρυδίκης. 

Η Αληκτώ αναφέρεται στην Αινειάδα του Βιργιλίου, (7, 324), με το  όνομα "Μέλαινα", όπως ομοίως την αναφέρει και ο Απολλόδωρος. Μνεία αυτής γίνεται επίσης στη Θεία Κωμωδία του Δάντη (Κόλαση) ως μία από τις τρεις Ερινύες.

Η Αληκτώ αποτελεί την αρχέγονη ελληνική ιδεατή αντίληψη (θεότητα) του καταλογισμού (ή επιμερισμού) της ποινής επί των εγκλημάτων.

 Αστρονομία 
 Ο αστεροειδής 465 Αληκτώ (465 Alekto), που ανακαλύφθηκε το 1901, πήρε το όνομά του από την Ερινύα αυτή.
 Πηγές 
 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica τομ.6ος, σελ.374.

Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της εκδίκησης
Κατηγορία:Ποινική Δικονομία
Κατηγορία:Ερινύες