Γιακούτ αλ-Μουστασιμί

Ο Γιακούτ αλ-Μουστασιμί (Yākūt al-Mustaʿṣimī, ; - Βαγδάτη, 1298) ήταν επιφανής καλλιγράφος που έζησε το 13ο αιώνα, εξέχουσα μορφή της αραβικής καλλιγραφίας. Πιστεύεται πως καταγόταν από την Αβησσυνία, ενώ σύμφωνα με άλλη παράδοση ήταν Έλληνας από την Αμάσεια. Δάσκαλός του υπήρξε ο τελευταίος χαλίφης της Δυναστείας των Αββασιδών στη Βαγδάτη, αλ-Μουστασίμ (1213-1258), στον οποίο οφείλει και το όνομα με το οποίο έγινε γνωστός. 

Δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Βαγδάτη. Την περίοδο του χαλιφάτου των Αβασιδών εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος σε μεντρεσέ της πόλης. Διατήρησε επίσης σχολή καλλιγραφίας και οι έξι πρώτοι μαθητές του απέκτησαν το δικαίωμα να υπογράφουν τα έργα τους με το όνομά του, γεγονός που καθιστά σήμερα πολύ δύσκολη την ταυτοποίηση των αυθεντικών συνθέσεών του. Σύμφωνα με μία παράδοση, οι έξι μαθητές του ήταν οι Aḥmad ibn al-Suhrawardī, ʿAbd Allāh al-Ṣayrafī, Muḥammad ibn Ḥ aydar al-Ḥ usaynī, Arghūn al-Kamilī, Mubārakshāh ibn Quṭb και Pīr Yaḥyá al-Ṣūfī.

Ο Γιακούτ ήταν συνεχιστής του έργου του Ibn al-Bawwab (θ. 413/1022) που με τη σειρά του είχε εξελίξει τις γραφές με αναλογίες του Ιμπν Μουκλά, που είχαν αναπτυχθεί τον 4ο/10ο αιώνα. Με κατάλληλη επεξεργασία της μύτης της καλλιγραφικής γραφίδας, ο Γιακούτ ανέπτυξε μια γραφή πιο εκλεπτυσμένη από εκείνη του Ibn al-Bawwab, διατηρώντας παράλληλα τους κανόνες αναλογιών που ίσχυαν για τις έξι καθιερωμένες γραφές. Αναφέρεται πως ολοκλήρωνε την αντιγραφή δύο Κορανίων κάθε μήνα, ενώ θεωρείται πως συνολικά φιλοτέχνησε 1001 αντίγραφα στη διάρκεια της ζωής του. Ενδεικτική της αδιάκοπης εργασίας του είναι η παράδοση σύμφωνα με την οποία, κατά την επιδρομή των Μογγόλων στη Βαγδάτη, βρήκε καταφύγιο σε μιναρέ όπου συνέχισε το καλλιγραφικό του έργο.

Πηγές
"Yākūt al-Mustaʿṣimī", The Encyclopedia of Islam, Vol. XI, E.J. Brill, Leiden: 1997, σσ. 263-4
 Gacek, Adam. Arabic manuscripts: a vademecum for readers, Brill, 2009, σσ. 296-7

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Οθωμανοί καλλιγράφοι