Γεώργιος Μπλέσσας

Ο Γεώργιος Μπλέσσας (1 Ιανουαρίου 1905 - 26 Σεπτεμβρίου 1943) ήταν αριστοκρατικής καταγωγής αξιωματικός του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού. 

Επεσε μαχόμενος κατά τη βύθιση από τη γερμανική αεροπορία του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα D-15, του οποίου ήταν κυβερνήτης, στο Λακκί της Λέρου στις 26 Σεπτεμβρίου του 1943.

Η ζωή του
Ο Γεώργιος Μπλέσσας γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας την 1η Ιανουαρίου του 1905 και σε ηλικία 12 χρονών γράφτηκε στην Ιόνιο Σχολή Αθηνών. 

Τον Αύγουστο του 1919, μπήκε στη τότε Βασιλική Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και, τέσσερα χρόνια αργότερα ως τελειόφοιτος Ναυτικός Δόκιμος, υπηρετώντας στο εύδρομο Έλλη, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις υποστήριξης της υποχωρήσεως του Ελληνικού Στρατού από την Μικρά Ασία. 

Τον Δεκέμβριο του 1923 ονομάσθηκε αξιωματικός με τον βαθμό του Σημαιοφόρου. Τον Σεπτέμβριο του 1926, αντίστοιχα σε Ανθυποπλοίαρχο. Υπηρέτησε στα θωρηκτά Κιλκίς και Λήμνος, στο Θωρακισμένο Καταδρομικό Αβέρωφ, στο εύδρομο Έλλη κ.ά. 

Τον Ιανουάριο του 1931 προήχθη σε Υποπλοίαρχο. Υπηρέτησε ως κυβερνήτης στα υποβρύχια Παπανικολής και Τρίτων και ως Πλωτάρχης (βαθμό που είχε προαχθεί από το 1935) στο τορπιλοβόλο Πέργαμος και στο αντιτορπιλικό Ύδρα. Τοποθετήθηκε υπασπιστής του Αρχηγού Στόλου Αντιναυάρχου Δημητρίου Οικονόμου και τον Δεκέμβριο του 1938 ύπαρχος στο αντιτορπιλικό Βασιλεύς Γεώργιος.

Κατά την κήρυξη του πολέμου του 1940, ήταν κυβερνήτης του τορπιλοβόλου Κυδωνίαι. Στις 10 Απριλίου 1941, παρέλαβε κυβερνήτης του τορπιλοβόλου Ασπίς, με το οποίο, μετά την κατάρρευση του μετώπου, απέπλευσε προς την Αλεξάνδρεια. 

Στις 15 Οκτωβρίου του 1941, ανέλαβε κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Σπέτσαι και στις 28 Αυγούστου 1942 κυβερνήτης του αντιτορπιλικού Βασίλισσα Όλγα. Ως κυβερνήτης αυτού του αντιτορπιλικού, συμμετείχε στην απόβαση των συμμαχικών δυνάμεων στην Ιταλία (Σεπτέμβριος του 1943) και συνόδευσε τον ιταλικό στόλο, που είχε παραδωθεί στους Συμμάχους, στην Αλεξάνδρεια.

Στον Γεώργιο Μπλέσσα απονεμήθηκαν:
Ο Πολεμικός Σταυρός Γ' τάξης δύο φορές (διπλή απονομή): την πρώτη φορά για τη βύθιση του ιταλικού υποβρυχίου Uarsciek νοτιοδυτικά της Μάλτας και την δεύτερη φορά, για τη βύθιση του ιταλικού πετρελαιοφόρου Stromboli τον Ιανουάριο του 1943.
Το βρετανικό Παράσημο Εξαιρέτων Υπηρεσιών DSO (Distinguished Service Order), επίσης δύο φορές: πρώτη φορά για τη βύθιση του Uarsciek  και δεύτερη φορά για τη βύθιση δύο ιταλικών πλοίων, του εμπορικού Vrainizza και του συνοδού Castore, κοντά στις ακτές της Σικελίας, τον Ιούνιο του 1943. Για την επιτυχία αυτή του απονεμήθηκε και το Αργυρό Μετάλλιο Ανδρείας.

Μετά θάνατον προήχθη σε αντιπλοίαρχο και τιμήθηκε με το Αριστείο Ανδρείας και με το βρετανικό Πολεμικό Σταυρό. Επίσης προς τιμήν του δόθηκε το όνομά του σε ένα από τα Ταχέα Περιπολικά Κατευθυνομένων Βλημάτων (ΤΠΚ) του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδος. 

Προτομή του βρίσκεται τοποθετημένη στον λιμένα της γενέτειράς του.

 Πηγές 
Ένθετο εφημερίδας Ελευθεροτυπία Ε/Ιστορικά,Η μάχη της Λέρου,23 Σεπτεμβρίου 2004

Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού
Κατηγορία:Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως
Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας