Βραβείο Ατομικού Θάρρους

Το Βραβείο Ατομικού Θάρρους (ρωσ. Орден за личное мужество) δημιουργήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1988. Σχεδιαστής του βραβείου ήταν ο Αλεξάντερ Ζούκ.

Πρώτη απονομή

Η πρώτη απονομή έγινε στις 3 Φεβρουαρίου 1989, στον δάσκαλο του σχολείου Νο. 42 της πόλης Ορτζονικιντζέ (νυν Βλαντικαφκάς), Νατάλια Εφίμοβα. Τον Δεκέμβριο του 1988, μαζί με 32 μαθητές της τετάρτης τάξης και ένα σχολικό λεωφορείο πιάστηκαν όμηροι και απελευθερώθηκαν μετά την επιχείρηση "Thunder".

Αντικατάσταση

Μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, το Βραβείο Ατομικού Θάρρους έπαψε να υφιστάται, αλλά στις 2 Μαρτίου 1992, σύμφωνα με το διάταγμα Νο. 2424-1, δημιουργήθηκε το Βραβείο Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Η διαφορά του με το Βραβείο Ατομικού Θάρρους είναι ότι στο κάτω μέρος του Βραβείου Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν υπήρχε η επιγραφή "СССР" (ΕΣΣΔ).

Απονομές

Οι τελετές απονομής του βραβείου έγιναν από το 1992 μέχρι το 1994. Η πρώτη απονομή έγινε στις 10 Ιουνίου 1992.

Βραβείο Ανδρείας

Το Βραβείο Ατομικού Θάρρους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, σύμφωνα με το διάταγμα Νο. 442, αντικαταστάθηκε από το Βραβείο Ανδρείας.  Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου 1994

Το Βραβείο Ανδρείας μπορεί να απονεμηθεί σε έναν άνθρωπο επανειλημμένα όπως για παράδειγμα:

Στον Αντισυνταγματάρχη, Ήρωα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Αντρέι Βολοβίκοφ. 
Στον Συνταγματάρχη της Αστυνομίας, Αλεξέι Νοβγκορόντοφ.

Αυτοί οι 2 έχουν βραβευτεί με το βραβείο αυτό 4 φορές.

Ατομικο Θαρρος