Κύμινα

Τα Κύμινα είναι κωμόπολη της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης.

 Γενικά στοιχεία 
Τα Κύμινα βρίσκονται δυτικά της Θεσσαλονίκης σε απόσταση μόλις 15 λεπτών και απέχουν οδικώς  23 χιλιόμετρα από αυτήν. Έχουν πληθυσμό 3.210 κατοίκους σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 2021. Ήταν έδρα του «καποδιστριακού» Δήμου Αξιού, ενώ από το 2011 ανήκει στο Δήμο Δέλτα.

Αποτελεί οικισμό της Δημοτικής κοινότητας Κυμίνων, που ανήκει στη Δημοτική ενότητα Αξιού, του Δήμου Δέλτα και είναι ενωμένα οικιστικά με τα Νέα Μάλγαρα, στη δυτική όχθη του Αξιού ποταμού όπου απέχει μόλις 800 μέτρα από αυτόν.

Τα Κύμινα έχουν εύκολη πρόσβαση μέσω της Εθνικής Οδού Θεσσαλονίκης-Αθήνων από την έξοδο των Νέων Μαλγάρων διασχίζοντας την Λεωφόρο Θεσσαλονίκης, καθώς επίσης υπάρχει πρόσβαση και από την οδό Χαλάστρας-Κυμίνων και την οδό Κυμίνων-Βραχιάς-Αδένδρου-Παρθενίου-Χαλκηδόνος. Τα Κύμινα συνδέονται επίσης και με τις αστικές συγκοινωνίες του ΟΑΣΘ. 

 Ιστορικά στοιχεία 
Αρκετά παλιά στο τότε χωριό (που βρίσκονταν ΒΑ της σημερινής τοποθεσίας στην εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου)η κυριότερη τροφή ήταν το τριφύλλι, γι' αυτό και οι Τούρκοι γύρο στο 1450 έφεραν εξόριστους χριστιανούς (λέγεται πως ήταν από την Αίγυπτο ή την Ήπειρο) με σκοπό την εκτροφή αλόγων εκλεκτής ράτσας για το οθωμανικό ιππικό της Κωνσταντινούπολης. Ο πρώτος αυτός οικισμός αποτελούνταν αρχικά από σκηνές και από αυτό το χαρακτηριστικό το χωριό πήρε το πρώτο του όνομα Τσαντίρ Κιόι (στα τουρκικα χωριό από αντίσκηνα). Με το πέρασμα των χρόνων το χωριό μεγάλωσε με κατοίκους να έρχονται από γύρω χωριά αυξάνοντας τον πληθυσμό. Η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στους Αγίους Πέτρο και Παύλο. Μέσα από τον οικισμό περνούσε ένας βραχίονας του Αξιού με αποτέλεσμα να πλημμυρίζει συχνά δημιουργώντας προβλήματα. Έτσι γύρω στο 1780 το χωριό μεταφέρθηκε στην σημερινή τοποθεσία διατηρώντας τους ίδιους Αγίους προστάτες .

Το  χωριό ονομάστηκε τότε Γιοντζίδα ή Γιοτζιλάρ (χωριό του τριφυλλιού) λόγω των μεγάλων εκτάσεων άγριου τριφυλλιού. Το 1885 το χωριό είχε σχολείο με 45 μαθητές και έναν δάσκαλο. Οι κάτοικοι παρά το γεγονός ότι ήταν κυρίως σλαβόφωνοι δεν απαρνήθηκαν την ελληνική τους εθνική συνείδηση και έτσι στις 22 Οκτωβρίου 1912 το χωριό απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό. Το 1926 έγινε η μετονομασία σε Κύμινα από τον Γεώργιο Συμβουλίδη ο οποίος ήταν ο μόνος άνθρωπος εκείνη την περίοδο στο χωριό που ήξερε γράμματα και ονόμασε έτσι το χωριό για να τιμήσει την καταγωγή του που ήταν ένα χωριό απέναντι από το Όρος Κυμινάς.

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Κωμοπόλεις της περιφερειακής ενότητας Θεσσαλονίκης
Κατηγορία:Δήμος Δέλτα