Κατάλογος Σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας

Οι σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (τουρκικά: Osmanlı padişahları), όλοι μέλη της Οθωμανικής δυναστείας, κυβέρνησαν την υπερεθνική και διαηπειρωτική αυτή αυτοκρατορία από την τεκμαρτή ίδρυσή της το 1299 έως τη διάλυσή της το 1922. Στο απόγειό της, η Οθωμανική Αυτοκρατορία εκτεινόταν από την Ουγγαρία στα βόρεια έως την Υεμένη στα νότια, και από την Αλγερία στα δυτικά έως το Ιράκ στα ανατολικά. 

Η διοικητική της έδρα βρισκόταν αρχικά στην πόλη του Θηβασίου, ήδη πριν από το 1280, και μεταφέρθηκε στην Προύσα περί το 1323 ή 1324. Το 1363, μετά την κατάληψή της από τον Μουράτ Α΄, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην Ανδριανούπολη, και τελικά το 1453, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τον Μωάμεθ Β΄, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε εκεί, όπου και παρέμεινε έως το τέλος της αυτοκρατορίας.Stavrides 2001, p. 21

Τα πρώιμα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας περιβάλλονται από ιστοριογραφική ασάφεια, εξαιτίας της δυσκολίας διάκρισης ιστορικού γεγονότος από θρύλο. Η αυτοκρατορία διαμορφώθηκε στα τέλη του 13ου αιώνα, και ο πρώτος ηγεμόνας της, από τον οποίο έλαβε και το όνομά της, ήταν ο Οσμάν Α΄. Σύμφωνα με ύστερες, συχνά αμφισβητούμενες οθωμανικές παραδόσεις, ο Οσμάν καταγόταν από τη φυλή Κάι των Ογούζων Τούρκων.Glazer 1996, "The Ottoman Empire"

Η ομώνυμη δυναστεία που ίδρυσε, η Οθωμανική δυναστεία, διήρκεσε έξι αιώνες και περιέλαβε τη διακυβέρνηση 36 σουλτάνων. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε ως συνέπεια της ήττας των Κεντρικών Δυνάμεων, με τις οποίες είχε συμμαχήσει κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η συνακόλουθη διαίρεση της αυτοκρατορίας από τις νικήτριες Συμμαχικές Δυνάμεις, καθώς και ο Τουρκικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας, οδήγησαν στην κατάργηση του σουλτανάτου το 1922 και στη γέννηση της σύγχρονης Τουρκικής Δημοκρατίας το ίδιο έτος.Glazer 1996, "War of Independence"

 Οργάνωση του κράτους στην Οθωμανική Αυτοκρατορία 
μικρογραφία|Οθωμανικό Αυτοκρατορικό Πρότυπο
Το Οθωμανικό Κράτος ήταν απόλυτη μοναρχία καθ´όλη την διάρκεια της ύπαρξής του. Ο σουλτάνος ήταν στην κορυφή του Οθωμανικού ιεραρχικού συστήματος και δρούσε με πολιτική, στρατιωτική, δικαστική, κοινωνική και θρησκευτική ιδιότητα υπό μια ποικιλία τίτλων. Θεωρητικά ήταν υπόλογος μόνο στον Θεό και τον νόμο του Θεού (την ισλαμική şeriat - σαρία), του οποίου ήταν ο ανώτερος εκτελεστής. 

Η θεϊκή του εντολή αντικατοπτρίζεται στους ιρανο-ισλαμικούς τίτλους όπως «σκιά του Θεού στην Γη» (zill Allah fi'l-alem) και «χαλίφης του προσώπου της γης» (halife-i ru-yi zemin).Findley 2005, p. 115 Όλα τα αξιώματα καλύπτονταν από την εξουσία του και κάθε νόμος εκδίδονταν από αυτόν υπό την μορφή ενός διατάγματος που αποκαλούνταν φιρμάνι, ήταν ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής και είχε τον επίσημο τίτλο κατοχής όλης της γης. 

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, οι Οθωμανοί σουλτάνοι άρχισαν να θεωρούν τους εαυτούς τους διάδοχους της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, από εκεί και η περιστασιακή χρήση των τίτλων Καίσαρ (kaysar) και Αυτοκράτωρ.Toynbee 1974, pp. 22–23Stavrides 2001, p. 20 

Μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου το 1517, ο Σελίμ Α΄ υιοθέτησε τον τίτλο του χαλίφη, διεκδικώντας έτσι τον τίτλο του παγκόσμιου ηγέτη των μουσουλμάνων. Οι νεοενθρονισμένοι οθωμανοί ηγέτες ζώνονταν το ξίφος του Οσμάν σε μια σημαντική τελετή, ανάλογη της στέψης των ευρωπαίων μοναρχών.Quataert 2005, p. 93 Αν κάποιος σουλτάνος δεν είχε ζωστεί το ξίφος, τα παιδιά του αποκλείονταν από την γραμμή διαδοχής του.d'Osman Han 2001, "Ottoman Padishah Succession"
μικρογραφία|263x263px|Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1683, στο απόγειο της εδαφικής επέκτασης του

Παρόλο που ήταν θεοκρατικό και απόλυτο χαρακτήρα του συστήματος, οι εξουσίες του σουλτάνου στην πράξη ήταν περιορισμένες. Για τις πολιτικές αποφάσεις έπρεπε να ληφθεί υπόψη και η γνώμη άλλων σημαντικών μελών της δυναστείας, το γραφειοκρατικό και στρατιωτικό κατεστημένο καθώς και οι θρησκευτικοί ηγέτες.Glazer 1996, "Ottoman Institutions" 

Από τον 17ο αιώνα και μετά η Αυτοκρατορία μπήκε σε μία μακροχρόνια περίοδο παρακμής κατά την διάρκεια της οποίας οι σουλτάνοι αποδυναμώθηκαν. Πολλοί εκθρονίστηκαν από το πανίσχυρο σώμα των Γενιτσάρων. Παρά το ότι αποκλείονταν από την διαδοχή,Quataert 2005, p. 90 οι γυναίκες του Αυτοκρατορικού Χαρεμιού - και ειδικά η μητέρα του σουλτάνου, γνωστή και ως Βαλιντέ Σουλτάνα - έπαιζαν σημαντικό παρασκηνιακό πολιτικό ρόλο, φτάνοντας να κυβερνούν την αυτοκρατορία κατά την διάρκεια της περιόδου που είναι γνωστή ώς σουλτανάτο των γυναικών.

Η φθίνουσα δύναμη των σουλτάνων είναι εμφανής από την διαφορά στην διάρκεια βασιλείας των πρώτων σουλτάνων σε σχέση με τους μεταγενέστερους. Ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής βασίλεψε 46 χρόνια όταν η Αυτοκρατορία ήταν στο ζενίθ της ακμής της, τον 16ο αιώνα, όντας ο σουλτάνος με την μεγαλύτερη σε διάρκεια βασιλεία. 

Ο Μουράτ Ε΄, ο οποίος βασίλεψε κατά την περίοδο παρακμής στα τέλη του 19ου αιώνα, είχε την μικρότερη σε διάρκεια βασιλεία, όντας σουλτάνος για 93 μέρες προτού εκθρονιστεί. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του διαδόχου του Μουράτ Ε΄, Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, καθιερώθηκε σύνταγμα, γινόμενος έτσι ο Αμπτούλ Χαμίτ Β΄ ο τελευταίος απόλυτος ηγεμόνας και ο πρώτος συνταγματικός μονάρχης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Glazer 1996, "External Threats and Internal Transformations" 

Ο εγγονός του Αμπτούλ Χαμίτ Β΄, πρίγκηπας Ερτουγρούλ Οσμάν, ο οποίος ζούσε εξόριστος στην Νέα Υόρκη από το 1939, ήταν η κεφαλή του Οθωμανικού Οίκου και διεκδικητής του Οθωμανικού θρόνου μέχρι τις 23 Σεπτεμβρίου 2009 που πέθανε.

200px|Οι σουλτάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, από τον Οσμάν Α' (πάνω δεξιά γωνία) έως τον Μεχμέτ Ε' (κέντρο). Αφίσα κατασκευασμένη στη Γερμανία επί βασιλείας του Μεχμέτ Ε΄.|μικρογραφία|κέντρο

 Κατάλογος Σουλτάνων 
Στον παρακάτω κατάλογο βρίσκονται οι Οθωμανοί σουλτάνοι καθώς και ο τελευταίος Οθωμανός χαλίφης, με χρονολογική σειρά. Οι τουράδες ήταν καλλιγραφικές σφραγίδες ή υπογραφές που χρησιμοποιήθηκαν από τους Οθωμανούς σουλτάνους. Εμφανίζονταν σε όλα τα επίσημα κείμενα καθώς και στα νομίσματα, ενώ ήταν πολύ πιο σημαντικοί από τα πορτραίτα για την αναγνώριση των σουλτάνων. 

Η στήλη «Σημειώσεις» περιέχει πληροφορίες για την καταγωγή και την κατάληξη του κάθε σουλτάνου. Όταν η ηγεμονία ενός σουλτάνου δεν τερματίστηκε από τον φυσικό του θάνατο ο λόγος αναφέρεται με έντονα γράμματα. Για τους πρώτους σουλτάνους συνήθως υπάρχει ένα κενό μεταξύ του τέλους της ηγεμονίας ενός και τον ενθρονισμό του διαδόχου του. 

Αυτό συμβαίνει γιατί εκείνη την περίοδο εφαρμόζονταν αυτό που ο ιστορικός Donald Quataert ονόμασε επιβίωση του καταλληλότερου, και όχι του μεγαλύτερου γιου, όταν ο σουλτάνος πέθαινε, οι γιοι του έπρεπε να μονομαχήσουν μεταξύ τους ώσπου να αναδειχθεί νικητής. Εξαιτίας των αρκετών μαχών και αδελφοκτονιών η ημερομηνία θανάτου του σουλτάνου δεν συνέπιπτε με την ημερομηνία διαδοχής του.Quataert 2005, p. 91 Το 1617 το σύστημα διαδοχής άλλαξε και ο θρόνος πήγαινε στον πρεσβύτερο άντρα της οικογένειας. 

Αυτό εξηγεί και το γεγονός ότι από τον 17ο αιώνα και μετά σπανίως ο διάδοχος ήταν γιος του σουλτάνου, αλλά θείος ή αδερφός.Quataert 2005, p. 92 Αυτό διατηρήθηκε μέχρι το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, παρά τις προσπάθειες στο τέλος του 19ου αιώνα να αντικατασταθεί με ένα σύστημα όπου διάδοχος θα γίνονταν ο πρεσβύτερος γιος.Karateke 2005, pp. 37–54

 # Σουλτάνος Πορτραίτο  Από Έως Τουρά Σημειώσεις — ΕρτογρούλΓαζής 80px 1230 1281 — Γιος του Σουλεϊμάν Σαχ και της Χαϊμέ Χατούν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
 Πατέρας του Οσμάν Α΄ και αρχηγός των Καγί. — Οσμάν Α΄Γαζής 80px 1281 1299 —  Γιος του Ερτογρούλ και της Χαλιμέ Χατούν.
 Ίδρυσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1299.
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | Άνοδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1299) – (1402)
|-
! width="5%" | #
! width="20%" | Σουλτάνος
! width="80px" | Πορτραίτο
! width="15%" | | Από
! width="15%" | Έως
! width="80px"  | Τουρά
! width="25%" | Σημειώσεις
|-
| 1
| Οσμάν Α΄Γαζής
| 100px
| 17 Ιανουαρίου 1299
| 29 Ιουλίου 1326
| —
| align="left" |
 Γιος του Ερτογρούλ και της Χαλιμέ Χατούν.
 Βασιέλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 2
| ΟρχάνΓαζής
| 100px
| π. 1326
| π. 1362
| 80px|Ο τουράς του Ορχάν
| align="left" |
 Γιος του Οσμάν Α΄ και της Μαλχούν Χατούν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 3
| Μουράτ Α΄ο Κυρίαρχος
| 100px
| Μάρτιος 1362
| 28 Ιουνίου 1389
| 80px|Ο τουράς του Μουράτ Α'
| align="left" |
 Γιος του Ορχάν και της Νιλουφέρ Χατούν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του;
 Σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης κατά την Μάχη του Κοσόβου.
|-
| 4
| Βαγιαζήτ Α΄ο Κεραυνός
| 100px
| 28 Ιουνίου 1389
| 28 Ιουλίου 1402
| 80px|Ο τουράς του Βαγιαζήτ Α΄
| align="left" |
 Γιος του Μουράτ Α΄ και της Γκιουλτσιτσέκ Χατούν
 Αιχμαλωτίστηκε κατά την Μάχη της Άγκυρας (de facto τέλος της βασιλείας του).
 Πέθανε αιχμάλωτος στο Άκσεχιρ στις 8 Μαρτίου 1403.
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | Οθωμανική Μεσοβασιλεία(1402–1413)
|-
| 5
| Μωάμεθ Α΄
ο Φιλόκαλος
| 100px
| 1413
| 26 Μαΐου 1421
| 80px|Ο τουράς του Μωάμεθ Α΄
| align="left" |
 Γιος του Βαγιαζήτ Α΄ και της Ντεβλέτ Χατούν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 6
| Μουράτ Β΄
ο Λαμπερός
| 100px
| 26 Μαΐου 1421
| Αύγουστος 1444
| 80px|Ο τουράς του Μουράτ Β΄
| align="left" |
 Γιος του Μωάμεθ Α΄και της Εμινέ Χατούν
 Παραιτήθηκε με την θέλησή του υπέρ του γιου του, Μωάμεθ Β΄.
|-
| 7
| Μωάμεθ Β΄ο Πορθητής
| 100px
| Αύγουστος 1444
| Σεπτέμβριος 1446
| 80px|Ο τουράς του Μωάμεθ Β'
| align="left" |
 Γιος του Μουράτ Β΄ και της Χιουμά Χατούν.
 Παρέδωσε τον θρόνο στον πατέρα του αφού του ζήτησε να επιστρέψει.
 Υπό την εξουσία του κατακτήθηκε η Κωνσταντινούπολη.
|-
| —
| Μουράτ Β΄
ο Λαμπερός
| 100px
| Σεπτέμβριος 1446
| 3 Φεβρουαρίου 1451
| 80px|Ο τουράς του Μουράτ Β'
| align="left" |
 Δεύτερη περίοδος βασιλείας.
 Αναγκάστηκε να επιστρέψει στον θρόνο μετά από εξέγερση γενιτσάρων.Kafadar 1996, p. xix
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| —
| Μωάμεθ Β΄ο Πορθητής
| 100px
| 3 Φεβρουαρίου 1451
| 3 Μαΐου 1481
| 80px|Ο τουράς του Μωάμεθ Β'
| align="left" |
 Δεύτερη βασιλεία;
 Κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη το 1453;
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 8
| Βαγιαζήτ Β΄
ο Δίκαιος
| 100px
| 22 Μαΐου 1481
| 24 Απριλίου 1512
| 80px|Ο τουράς του Βαγιαζήτ Β'
| align="left" |
 Γιος του Μωάμεθ Β΄ και της Μουκριμέ Χατούν.
 Παραιτήθηκε.
 Πέθανε κοντά στο Διδυμότειχο στις 26 Μαΐου 1512.
|-
| 9
| Σελίμ Α΄ο Σκληρός
| 100px
| 24 Απριλίου 1512
| 22 Σεπτεμβρίου 1520
| 80px|Ο τουράς του Σελίμ Α'
| align="left" |
 Γιος του Βαγιαζήτ Β΄ και της Γκιούλμπαχάρ Χατούν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 10
| Σουλεϊμάν Α΄ο Μεγαλοπρεπής
| 100px
| 30 Σεπτεμβρίου 1520
| 7 Σεπτεμβρίου 1566
| 80px|Ο τουράς του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς
| align="left" |
 Γιος του Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χάφσα Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 11
| Σελίμ Β΄ο Μέθυσος
| 100px
| 7 Σεπτεμβρίου 1566
| 15 Δεκεμβρίου 1574
| 80px|Ο τουράς του Σελίμ Β'
| align="left" |
 Γιος του Σουλεϊμάν Α΄ και της Χασεκί Χουρέμ Σουλτάν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 12
| Μουράτ Γ΄
ο Ξανθός
| 100px
| 15 Δεκεμβρίου 1574
| 16 Ιανουαρίου 1595
| 80px|Ο τουράς του Μουράτ Β'
| align="left" |
 Γιος του Σελίμ Β΄ και της Χασεκί Νουρμπανού Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
|-
| 13
| Μωάμεθ Γ΄
Ο Δίκαιος
| 124x124εσ
| 16 Ιανουαρίου 1595
| 21 Δεκεμβρίου 1603
| 80px|Ο τουράς του Μωάμεθ Γ'
| align="left" |
 Γιος του Μουράτ Γ΄ και της Χασεκί Σαφιγιέ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του.
 Δολοφονήθηκε.
|-
| 14
| Αχμέτ Α΄
Ο Τυχερός
| 100px
| 21 Δεκεμβρίου 1603
| 22 Νοεμβρίου 1617
| 80px|Tughra of Ahmed I
| align="left" |
 Γιος του Μωάμεθ Γ΄ και της Χαντάν Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 15
| Μουσταφά Α΄
ο Τρελός
| 100px
| 22 Νοεμβρίου 1617
| 26 Φεβρουαρίου 1618
| 80px|Tughra of Mustafa I
| align="left" |
 Ήταν γιος του Μωάμεθ Γ΄ και της Χαλιμέ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Άφησε τον θρόνο στον ανιψιό του,Οσμάν Β΄.
|-
| 16
| Οσμάν Β΄ο Νέος
| 100px
| 26 Φεβρουαρίου 1618
| 19 Μαΐου 1622
| 80px|Tughra of Osman II
| align="left" |
 Γιος του Αχμέτ Α΄ και της Μαχφιρούζ Χατιτζέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του
 Δολοφονήθηκε από τους Γενίτσαρους.
|-
| —
| Μουσταφά Α΄
ο Τρελός
| 100px
| 20 Μαΐου 1622
| 10 Σεπτεμβρίου 1623
| 80px|Tughra of Mustafa I
| align="left" |
 Δεύτερη Βασιλεία
 Ξαναπήρε τον θρόνο μετά τον θάνατο του ανιψιού του.
 Εξορίστηκε και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 20 Ιανουαρίου 1639.
|-
| 17
| Μουράτ Δ΄ 
ο Κατακτητής 
| 149x149εσ
| 10 Σεπτεμβρίου 1623
| 8 Φεβρουαρίου 1640
| 80px|Tughra of Murad IV
| align="left" |
 Γιος του Αχμέτ Α΄ και της Χασεκί Κιοσέμ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 18
| Ιμπραήμ Α΄
Ο Τρελός
| 100px
| 8 Φεβρουαρίου 1640
| 8 Αυγούστου 1648
| 80px|Tughra of Ibrahim
| align="left" |
 Γιος του Αχμέτ Α΄ και της Χασεκί Κιοσέμ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
 Εκθρονίστηκε στις 18 Αυγούστου 1648
 Δολοφονήθηκε στις 28 Αυγούστου 1648.
|-
| 19
| Μωάμεθ Δ΄
ο Κυνηγός
| 100px
| 8 Αυγούστου 1648
| 8 Νοεμβρίου 1687
| 80px|Tughra of Mehmed IV
| align="left" |
 Γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Χασεκί Τουρχάν Χατιτζέ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Εκθρονίστηκε στις 8 Νοεμβρίου 1687
 Πέθανε στην Αδριανούπολη στις 6 Ιανουαρίου 1693.
|-
| 20
| Σουλεϊμάν Β΄
ο Λαμπερός
| 100px
| 8 Νοεμβρίου 1687
| 22 Ιουνίου 1691
| 80px|Tughra of Suleiman II
| align="left" |
 Γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Χασεκί Σαλιχά Ντιλασούμπ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 21
| Αχμέτ Β΄
ο Λαμπερός
| 100px
| 22 Ιουνίου 1691
| 6 Φεβρουαρίου 1695
| 80px|Tughra of Ahmed II
| align="left" |
 Γιος του Ιμπραήμ Α΄ και της Χασεκί Χατιτζέ Μουαζέζ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 22
| Μουσταφά Β΄
ο Λαμπερός
| 100px
| 6 Φεβρουαρίου 1695
| 29 Δεκεμβρίου 1703
| 80px|Tughra of Mustafa II
| align="left" |
 Γιος του Μεχμέτ Δ΄ και της Χασεκί Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Βαλιντέ Σουλτάν.
 Εκθρονήστηκε από τους γενίτσαρους.
 Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 8 Ιανουαρίου 1704.
|-
| 23
| Αχμέτ Γ΄
ο Καλός
| 124x124εσ
| 29 Δεκεμβρίου 1703
| 1 Οκτωβρίου 1730
| 80px|Tughra of Ahmed III
| align="left" |
 Γιος του Μεχμέτ Δ΄ και της Χασεκί Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Βαλιντέ Σουλτάν.
 Εκθρονίστηκε από τους γενίτσαρους
 Πέθανε την 1 Ιουλίου 1736.
|-
| 24
| Μαχμούτ Α΄
ο Σταθερός
| 130x130εσ
| 1 Οκτωβρίου 1730
| 13 Δεκεμβρίου 1754
| 80px|Tughra of Mahmud I
| align="left" |
 Γιος του Μουσταφά Β΄ και της Σαλιχά Βαλιντέ Σουλτάν
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 25
| Οσμάν Γ΄
ο Ξανθός
| 100px
| 13 Δεκεμβρίου 1754
| 30 Οκτωβρίου 1757
| 80px|Tughra of Osman III
| align="left" |
 Γιός του Μουσταφά Β΄ και της Σεχσουβάρ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 26
| Μουσταφά Γ΄
ο Ξανθός
| 100px
| 30 Οκτωβρίου 1757
| 21 Ιανουαρίου 1774
| 80px|Tughra of Mustafa III
| align="left" |
 Γιος του Αχμέτ Γ΄ και της Εμινέ Μιχρισάχ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 27
| Αμπντούλ Χαμίτ Α΄
| 100px
| 21 Ιανουαρίου 1774
| 7 Απριλίου 1789
| 80px|Tughra of Abdülhamid I
| align="left" |
 Γιος του Αχμέτ Γ΄ και της Ραμπιά Σέρμι Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 28
| Σελίμ Γ΄
ο Μεταρρυθμιστής και Εμπνευστής
| 100px
| 7 Απριλίου 1789
| 29 Μαΐου 1807 
| 80px|Tughra of Selim III
| align="left" |
 Γιος του Μουσταφά Γ΄ και της Μιχρισάχ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Εκθρονίστηκε από τους γενίτσαρους.
 Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 28 Ιουλίου 1808.
|-
| 29
| Μουσταφά Δ΄
| 100px
| 29 Μαΐου 1807
| 15 Νοεμβρίου 1808
| 80px|Tughra of Mustafa IV
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και της Νιουκχετσεζά Χανιμεφέντι.
 Δολοφονήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Νοεμβρίου 1808.
|-
| 30
| Μαχμούτ Β΄
ο Δίκαιος
| 100px
| 15 Νοεμβρίου 1808
| 1 Ιουλίου 1839
| 80px|Tughra of Mahmud II
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και της Νακσιντίλ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 31
| Αμπντούλ Μετζίτ Α΄
| 100px
| 1 Ιουλίου 1839
| 25 Ιουνίου 1861
| 80px|Tughra of Abdülmecid I
| align="left" |
 Γιος του Μαχμούτ Β΄ και της Μπεζμιαλέμ Βαλιντέ Σουλτάν
 Βασίλεψε μέχρι τον θάνατό του.
|-
| 32
| Αμπντούλ Αζίζ
| 100px
| 25 Ιουνίου 1861
| 30 Μαΐου 1876
| 80px|Tughra of Abdülaziz
| align="left" |
 Γιος του Μαχμούτ Β΄ και της Περτεβνιγιάλ Βαλιντέ Σουλτάν.
 Εκθρονίστηκε το 1876
 Δολοφονήθηκε 5 μέρες μετά.
|-
| 33
| Μουράτ Ε΄
| 100px
| 30 Μαΐου 1876
| 31 Αυγούστου 1876
| 80px|Tughra of Murad V
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Σεβκεφζά Σουλτάν.
 Παραιτήθηκε τον ίδιο χρόνο. 
 Πέθανε στίς 31 Αυγούστου 1904 στο παλάτι Τσιραγάν.
|-
| 34
| Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ο Ερυθρός Σουλτάνος
| 100px
| 31 Αυγούστου 1876
| 27 Απριλίου 1909
| 80px|Tughra of Abdülhamid II
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Τιριμουτζγκάν Σουλτάν.
 Εκθρονίστηκε το 1909
 Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1918.
|-
| 35
| Μωάμεθ Ε΄
| 100px
| 27 Απριλίου 1909
| 3 Ιουλίου 1918
| 80px|Ο τουράς του Μεχμέτ Ε'
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν.
 Βασίλεψε έως τον θάνατό του, ο τίτλος του είχε τιμητικό χαρακτήρα.
|-
| 36
| Μωάμεθ ΣΤ΄
|100px
| 3 Ιουλίου 1918
| 1 Νοεμβρίου 1922
| 80px|Tughra of Mehmed VI
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Γκιουλουστού Σουλτάν.
 Κατάργηση του σουλτανάτου Έφυγε από την Κωνσταντινούπολη στις 17 Νοεμβρίου 1922.
 Πέθανε εξόριστος στο Σαν Ρέμο στις 16 Μαΐου 1926.
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | Διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας(1922–1923)
|-
| —
| Αμπντούλ Μετζίτ Β΄(μόνο χαλίφης)
| 100px
| 19 Νοεμβρίου 1922
| 3 Μαρτίου 1924
| —
| align="left" |
 Γιος του Αμπντούλ Αζίζ και της Χαιρανιντίλ Σουλτάν.As̜iroğlu 1992, p. 13
 Εκλέχτηκε Χαλίφης από την Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας;
 Εξορίστηκε''' μετά την κατάργηση του χαλιφάτου.As̜iroğlu 1992, p. 17
 Πέθανε στο Παρίσι στις 23 Αυγούστου 1944.As̜iroğlu 1992, p. 14

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 












Σουλτανων
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι