Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα

Το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα (ΕΝ.Ε.Κ.), ήταν ελληνικό εθνικιστικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1979 και διαλύθηκε το 1991.

 Ίδρυση 
Το ΕΝΕΚ ιδρύθηκε στις 6 Μαΐου 1979 στον Βόλο34 χρόνια από την ίδρυση του ΕΝΕΚ: Ο αγώνας συνεχίζεται ., από 88 διαγραμμένα μέλη της νεολαίας της Εθνικής Παρατάξεως, ΕΝΕΠΤσιράς Ευστάθιος, Η νέα άκρα δεξιά στην Ελλάδα: οργανωτική εξέλιξη, εκλογική επιρροή και πολιτικός λόγος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών, 2011, σελ 90., που διαφώνησαν με διάφορες επεμβάσεις της ηγεσίας του κόμματος στα εσωτερικά της νεολαίας. Την ηγεσία του νέου κόμματος που προέκυψε από αυτή τη διάσπαση, ανέλαβε ο μέχρι πρότινος αρχηγός της ΕΝΕΠ, Πολύδωρος Δάκογλου.

Βάση του προγράμματος του ΕΝΕΚ, τέθηκε ως στόχος η «Προοπτική 2000», δηλαδή, η προετοιμασία του κόμματος για τη συμμετοχή σε εθνικές εκλογές το 2000, όταν και σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, το ΕΝΕΚ θα ήταν έτοιμο για μια τέτοια πολιτική αναμέτρησηΤσιράς Ευστάθιος, 2011, σελ 91..

Η Εθνικιστική Συμπαράταξη , αποτέλεσε ένα πολιτικό σχήμα του εθνικιστικού χώρου, που συμμετείχε στις εθνικές εκλογές του 1990 και στις ευρωεκλογές του 1994. Η στελέχωση του βασίστηκε σε σημαντικό βαθμό σε μέλη του ΕΝΕΚ, ενώ υποψήφιος του κόμματος ήταν και ο Δάκογλου.

 Ιδεολογία 
Το ΕΝΕΚ εξέφραζε τον εθνοτικό εθνικισμό, θεωρούσε το έθνος ως την πρωταρχική αξία και υποστήριζε πως το κάθε άτομο πρέπει να δρα υπέρ του έθνους, έναντι του οποίου είναι υπόλογο. Το κράτος θεωρείτο ως η έκφραση του πολιτικά οργανωμένου έθνους και ως εκ τούτου πρέπει να δρα αποκλειστικά υπέρ των εθνικών συμφερόντωνΚολοβός Γιάννης Ηλία, Άκρα δεξιά και ριζοσπαστική δεξιά στην Ελλάδα και στην Δυτική Ευρώπη 1974-2004, εκδόσεις Πελασγός, Α' έκδοση, Μάρτιος 2005, σελ 78 - 79.. Επίσης, στόχος του ΕΝΕΚ ήταν η δημιουργία μιας «οργανικής κοινωνίας»Κολοβός Γιάννης Ηλία, 2005, σελ 79..

Παράλληλα, η ιδεολογία του κόμματος περιείχε στοιχεία αλυτρωτισμού, φυλετισμού, αντικοινοβουλευτισμούΚολοβός Γιάννης Ηλία, 2005, σελ 80. και μιλιταρισμού. Επίσης, εξέφραζε αντιδημοκρατικά και ακραία αντικομματικά αισθήματα.

 Κριτική 
Τόσο κατά τη διάρκεια της λειτουργίας τουΕφημερίδα «Ριζοσπάστης», 30 Αυγούστου 1979, σελ 1.Περιοδικό «Επίκεντρα», τεύχος 44 ( Μάιος - Ιούνιος 1985 ), σελ 70., όσο και αργότεραIosPress:Η κολυμβήθρα των δημοτικών εκλογών, το ΕΝΕΚ χαρακτηρίστηκε ως φασιστική και νεοφασιστική οργάνωση όπως και ως ανοικτά αντιδημοκρατικό κόμμα Κολοβός Γιάννης Ηλία, 2005, σελ 111 και 117. ενώ οι οπαδοί του ως «χουντοβασιλικοί»Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 7 Ιουλίου 1979, σελ 2. ( παρά το γεγονός ότι το ΕΝΕΚ δεν ήταν φιλοβασιλικό κόμμα ), «χουντοφασίστες», «αντιδραστικοί»Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 27 Φεβρουαρίου 1982, σελ 7. κ.λπ.

Στις 28 Ιουνίου του 1979, μέλη του ΕΝΕΚ ενεπλάκησαν σε διενέξεις με μέλη της ΚΝΕ στη Δράμα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ασκήθηκε στους υπεύθυνους του κόμματος, εισαγγελική ποινική δίωξη λόγω διανομής φυλλαδίων στη Θεσσαλονίκη, ενόψει της επετείου των εμφυλίων μαχών σε Γράμμο και Βίτσι, που περιείχαν ψευδείς ειδήσεις και υβριστικούς χαρακτηρισμούς κατά της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου ΚαραμανλήΕφημερίδα «Μακεδονία», 30 Αυγούστου 1979, σελ 3.Εφημερίδα «Ριζοσπάστης», 30 Αυγούστου 1979, σελ 1. ενώ τον Νοέμβριο του 1982, μέλη του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ στη Λάρισα, εξέφρασαν διαμαρτυρίες λόγω αφισών του ΕΝΕΚ στον Αμπελώνα Λάρισας, με θέμα τα ΔεκεμβριανάΕφημερίδα «Ριζοσπάστης», 23 Νοεμβρίου 1982, σελ 11..

 Συμμετοχή σε εκλογές 
Το ΕΝΕΚ συμμετείχε δύο φορές σε εκλογικές αναμετρήσεις και συγκεκριμένα στις Ευρωεκλογές του 1984 και του 1989. Στις ευρωεκλογές του 1984 έλαβε 5.592 ψήφους που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό της τάξης του 0,09%Το Ποντίκι, 21 Ιουνίου 1984, σελ 7., καταλαμβάνοντας έτσι την τελευταία θέση ανάμεσα στα 16 κόμματα που συμμετείχαν. Στις ευρωεκλογές του 1989 έλαβε 15.183 ψήφους (ποσοστό 0,23%)Κολοβός Γιάννης Ηλία, 2005, σελ 37 και 230., καταλαμβάνοντας την δέκατη έκτη θέση ανάμεσα στα 21 κόμματα που συμμετείχαν. Το 1991, η εκλεγμένη από Συνέδριο Διοικούσα Επιτροπή του αποφάσισε την αναστολή της δράσης του ΕΝΕΚ. 

 Παραπομπές 

 Βιβλιογραφία 
Γιάννης Ηλία Κολοβός, Άκρα δεξιά και ριζοσπαστική δεξιά στην Ελλάδα και στην Δυτική Ευρώπη 1974-2004, εκδόσεις Πελασγός, Α' έκδοση, Μάρτιος 2005.
Ευστάθιος Τσιράς, Η νέα άκρα δεξιά στην Ελλάδα: οργανωτική εξέλιξη, εκλογική επιρροή και πολιτικός λόγος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών, 2011.

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Βόλος
Κατηγορία:Αντικομμουνιστικά κόμματα