Θεόδωρος Καβαλιώτης

Ο Θεόδωρος Αναστασίου (Καβάλα, 1718 - Μοσχόπολη, Βόρεια Ήπειρος, 11 Αυγούστου 1789) ήταν Έλληνας λόγιος, από τις σημαντικότερες πνευματικές μορφές του ελληνικού κόσμου τον 18ο αιώνα. Γεννήθηκε στην Καβάλα,Εισήγηση Α΄βάθμιας Εκπαίδευσης Καβάλας γι' αυτό και ονομάστηκε Καβαλιώτης. Λόγω της ευφυίας του και της κλίσης του προς τα γράμματα, το Σωματείο των Χαλκέων τον έστειλε στα Ιωάννινα για να μαθητεύσει στον Ευγένιο Βούλγαρη. Αφού μαθήτευσε εκεί αρκετό καιρό, ακολούθησε τον Βούλγαρη και στην Κοζάνη για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αργότερα πήγε στη Μοσχόπολη (περιοχή Βορείου Ηπείρου), όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, και για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα (1743-1769) διετέλεσε καθηγητής και διευθυντής (από το 1750) μιας από τις πιο γνωστές ελληνικές σχολές του 18ου αιώνα, της Νέας Ακαδημίας. Παντρεύτηκε και χειροτονήθηκε ιερέας. Μετά από λίγο ονομάστηκε μέγας πρωτοπαπάς. Αφού δίδαξε για πολλά χρόνια, πήγε στην Πόλη και διορίστηκε από τον Πατριάρχη ιεροκήρυκας της «Ιουστινιανής Πρώτης» στην Αχρίδα. Αποδήμησε στη Γερμανία αναζητώντας περαιτέρω μόρφωση. Επέστρεψε στην Μοσχόπολη και απεβίωσε το το 1789.

 Συγγράμματα 

 Πηγές 
 Τα ιστορικά. Εκδόσεις Μέλισσα, 1985
 Αφιέρωμα, 1821-1871 Δημ. Τσάκωνας, 1971.
 Ηπειρωτικά χρονικά, 1933  


 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός
Κατηγορία:Έλληνες λεξικογράφοι
Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί
Κατηγορία:Αλβανική γλώσσα
Κατηγορία:Μακεδόνες