Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄

Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄  ή Νικόλα Μποκασίνι ή Νικολό του ΤρεβίζοΟ Πάπας Βενέδικτος Η΄ θεωρείται σήμερα αντιπάπας. Την περίοδο αυτή, ωστόσο δεν υπήρχε η διάκριση αυτή και έτσι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία θεωρεί ότι ο επίσημος Πάπας Βενέδικτος ο δέκατος υπήρξε ο ενδέκατος Πάπας με αυτό το όνομα και όχι δέκατος. Έτσι όλοι οι επόμενοι Πάπες με το όνομα Βενέδικτος έχουν ανέβει κατά μία θέση. (Papa Benedetto XI, 1240 – 7 Ιουλίου 1304) ήταν αρχηγός στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και κυβερνήτης στα Παπικά Κράτη (22 Οκτωβρίου 1303 - 7 Ιουλίου 1304).Conradus Eubel, Hierarchia catholica medii aevi I editio altera (Monasterii 1913), σ. 13 Ο Νικόλα Μποκασίνι εισήλθε στο Τάγμα των Δομινικανών στην γενέτειρα του Τρεβίζο, σπούδασε στο Μιλάνο και στην Δημοκρατία της Βενετίας όπου έγινε δάσκαλος σε διάφορους Δομηνικανούς Οίκους. Αργότερα (1296) έγινε Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος και δύο χρόνια αργότερα (1298) Καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας. Διορίστηκε επίσκοπος της Όστρια και παπικός Λεγάτος στην Γαλλία και την Ουγγαρία. Την εποχή που ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ δέχτηκε επίθεση από Γαλλικές δυνάμεις στην Αναγκνί βρισκόταν στο πλευρό του. Ο Πάπας Κλήμης ΙΒ΄ κανόνισε πολλούς αιώνες αργότερα την Αγιοποίηση του (1736), θεωρείται Πολιούχος-Προστάτης του Τρεβίζο.

Πρώτα χρόνια

Ο Νικόλα Μποκασίνι γεννήθηκε στο Τρεβίζο ήταν γιος του Δημοτικού Νοταρίου που πέθανε πρόωρα (1246) και της Βερνάνδα που εργαζόταν σε μια Μονή των Δομινικανών, είχε μια αδελφή.Mortier, II, σσ. 319–320 Η Οικογένεια του ζούσε έξω από τα τείχη του Τρεβίζο στην συνοικία του Σαίντ Μπαρτολομέο.Fietta, σ. 222 Η Δομηνικανή μονή στην οποία εργαζόταν η μητέρα του της έδωσε ένα δάνειο για να μεγαλώσει τα παιδιά της με τον όρο ότι την κατάλληλη στιγμή ο μικρός Νικολό θα εισερχόταν στο Τάγμα.Mortier, σ. 320 Σε ηλικία μόλις 6 ετών προοριζόταν για τον μοναστικό βίο, ο αδελφός του πατέρα του που ήταν ιερέας στην εκκλησία του Σαιντ Αντρέα του έμαθε τα πρώτα γράμματα.Fietta, σ. 225 Εισήλθε στο Τάγμα των Δομιτινιανών σε ηλικία 14 ετών (1254) στην γενέτειρα του Τρεβίζο.Mortier, σ. 320. Fietta, σ. 226 Αργότερα μετέβη στην Βενετία όπου συνέχισε την βασική του εκπαίδευση, με το πέρας των σπουδών του έγινε δάσκαλος στους μικρούς γιους του Ρομέο Κουερίνι,΄ο αδελφός του ήταν Κανονικός στον Καθεδρικό ναό του Τρεβίζο.Fietta, σ. 226, σσ. 228–229 Αργότερα (1262) μετέβη στο Μιλάνο όπου υπηρέτησε άλλα έξι χρόνια, με το τέλος της θητείας του σε άγνωση ημερομηνία έγινε διδάσκαλος του Τάγματος στον βαθμό του Λέκτορα.Fietta, σ. 229Mortier, 322-323. Fietta, σσ. 231–234 Την περίοδο 1276-1280 δίδαξε στις μονές των Δομινικανών ως Λέκτορας, κατόπιν (1282) μετέβη στο Μιλάνο για να διδάξει ξανά ως Λέκτορας. Ο Βενέδικτος ΙΑ΄ δεν μπορούσε να διδάξει ως Καθηγητής επειδή δεν είχε πτυχίο Πανεπιστημίου, ήταν από τους ελάχιστους εκλεγμένους Πάπες μέχρι την εποχή του χωρίς πτυχίο.

Καρδινάλιος

Σε Σύνοδο που έγινε στην Μπρέσια (1286) ο Νικόλα Μποκασίνι εξελέγη Επαρχιακός Προγενέστερος της Λομβαρδίας.Fietta, σ. 236. Benedikt Maria Reichert (editor), Cronica ordinis praedicatorum ab anno 1170. usque ad 1333 Part 1 (Rome 1897), σσ. 102-104 Την περίοδο που ήταν Επαρχιακός Προγενέστερος της Λομβαρδία άλλαξε σημαντικά τον τρόπο ζωής του, δεν παρέμεινε μόνιμα σε ένα μοναστήρι αλλά ταξίδευε ασταμάτητα από το ένα στο άλλο, σε όλα τα μοναστήρια της Λομβαρδίας που ήταν συνολικά 51.Mortier, σ. 323 Όπως όλα τα μέλη των Δομηνικακών και Φραγκισκιανικών Ταγμάτων ανέλαβε εξουσίες Ιεράς Εξέτασης, διορίστηκε διαδοχικά σε διάφορες μονές όπως της Βενετίας (1287), του Ρίμινι (1288) και του Τριρ (1289). Με την ολοκλήρωση της τριετούς θητείας του ως Επαρχιακός Προγενέστερος της Λομβαρδίας επέστρεψε στην γενέτειρα του Τρεβίζο αν και οι πηγές είναι ελάχιστες, βασίζονται μόνο σε διαθήκες και κώδικες.Fietta, σ. 244 Σε νέα Σύνοδο στην Μπρέσια (1293) εξελέγη για δεύτερη φορά Επαρχιακός Προγενέστερος της Λομβαρδίας, υπηρέτησε για δεύτερη φορά σε μοναστήρια όπως στην Βερόνα (1295) και στην Φερράρα (1296). Εξελέγη κατόπιν (1296) Μάγιστρος του Τάγματος των Δομηνικιανών, την περίοδο αυτή προσπάθησε με κάθε τρόπο να απορρίψει με νομικά μέσα οποιονδήποτε αμφισβητούσε την εκλογή του πάπα Βονιφάτιου Η΄.Reichert, Cronica ordinis praedicatorum, σ. 104 Ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ διόρισε τον Νικόλα Μποκασίνι Καρδινάλιο (4 Δεκεμβρίου 1298), κατόπιν εισήλθε στην Ρωμαϊκή Κουρία (25 Μαρτίου 1299).Eubel, σσ. 12-13 Αργότερα (2 Μαρτίου 1300) διορίστηκε Καρδινάλιος-Επίσκοπος της Όστια και δέχτηκε επισκοπική στέψη. Διορίστηκε Αποστολικός Λεγάτος στην Ουγγαρία (13 Μαίου 1301), αναχώρησε για την Ουγγαρία (22 Ιουνίου 1301) και παρέμεινε εκεί μέχρι την επιστροφή του (10 Μαίου 1301), αργότερα πήγε στην Γαλλία.Eubel, σ. 13 Τον Σεπτέμβριος του 1303 που ο Πάπας Βονιφάτιος Η΄ πολιορκήθηκε στο Αναγκνί ο Νικόλα Μποκασίνι ήταν ο ένας από τους δύο Καρδιναλίους που βρέθηκε στο πλευρό του, αιχμαλωτίστηκε για τρεις μέρες.Augustinus Theiner (Editor), Caesaris S. R. E. Cardinalis Baronii, Od. Raynaldi et Jac. Laderchii Annales Ecclesiastici Tomus Vigesimus Tertius, 1286–1312 (Barri-Ducis: Ludovicus Guerin 1871), under the year 1303, § 41, σσ. 330–331; Ludovico Antonio Muratori, Rerum Italicarum Scriptores, σ. 672 Απελευθερώθηκε (10 Σεπτεμβρίου 1303) από τον Καρδινάλιο Λούκα Φιεσί και επέστρεψε στην Ρώμη (14 Σεπτεμβρίου 1303) από μια συνοδεία που οργάνωσε ο Καρδινάλιος Ματτέο Ρόσσο Ορσίνι.Gregorovius V. 2, σσ. 588-594

Πάπας

Διαδέχθηκε τον Πάπα Βονιφάτιο Η΄ (1294–1303), αλλά δεν κατόρθωσε να συνεχίσει την πολιτική του προκατόχου του. Ήταν Δομινικανός και όταν το 1226 έγινε μάγιστρος του τάγματος, εξέδωσε διατάγματα που απαγόρευαν την διατύπωση αμφιβολίας για τη νομιμότητα της εκλογής του Πάπα Βονιφάτιου από του Δομινικανούς. Κατά τη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Αγκνανί (Agnani), ο Μποκασίνι ήταν ένας από τους δύο καρδινάλιους που πήραν το μέρος του Πάπα στο Παλάτι του Λατερανού. Ωστόσο, μετά την εκλογή του, απάλλαξε το Φίλιππο Δ' της Γαλλίας (1285–1314) από το ανάθεμα που του είχε επιβληθεί από το Βονιφάτιο, και ουσιαστικά αγνόησε την παπική βούλα Unam sanctam. Από την άλλη μεριά πάλι, στις 7 Ιουνίου του 1304, αφόρισε τον αδιάλλακτο υπουργό του Φίλιππου, Γουλιέλμο ντε Νογκαρέ και όλους τους Ιταλούς που είχαν συμμετάσχει στη σύλληψη του Βονιφάτιου στο Ανιάνι.

Μετά από μία σύντομη παραμονή στον παπικό θρόνο που διήρκεσε μόλις οκτώ μήνες, ο Βενέδικτος πέθανε ξαφνικά στην Περούτζια. Όπως παρουσιάστηκαν τα πράγματα στην αρχή, διατυπώθηκε η υποψία ότι άνθρωποι του Γουλιέλμου ντε Νογκαρέ δηλητηρίασαν τον Πάπα.Herbermann, Charles, ed. (1913). "Pope Benedict XI". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο Γουλιέλμος διέταξε το θάνατο του Πάπα. Ο διάδοχος του Βενέδικτου, Κλήμης Ε΄ (1305–14), μετέφερε την παπική έδρα από τη Ρώμη στην Αβινιόν, ξεκινώντας μία περίοδο γνωστή σαν Βαβυλώνια αιχμαλωσία (1309–77). Τόσο αυτός όσο και οι Γάλλοι Πάπες που τον διαδέχθηκαν τελούσαν υπό την πλήρη επιρροή των βασιλιάδων της Γαλλίας. Ο Πάπας Βενέδικτος συνέγραψε ένα τόμο με κηρύγματα καθώς και σχόλια στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, στους Ψαλμούς στο Βιβλίο του Ιώβ και στην Αποκάλυψη του Ιωάννη.Jacobus Echard, Scriptores Ordinis Praedicatorum recensiti Tomus I (Paris 1719), σσ. 444-447

Παραπομπές

 Πηγές 

 Βιογραφικό - Βιβλιογραφικό Εκκλησιαστικό Λεξικό (Biografisch-Bibliographisches Kirchenlexikon): "Πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄" 
  στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια του 1913

Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες
Κατηγορία:Πάπες 14ου αιώνα