Άθμονον

Το Άθμονον ή Αθμονία () (ο δήμος: Αθμονίας, Δήμος Αθμονέων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Κεκροπίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας). Θεωρούταν ένας από τους δώδεκα δήμους της Αττικής που είχε ιδρύσει ο βασιλιάς Κέκροπας.

Τοποθεσία του αρχαίου Αθμόνου
Ο δήμος του Αθμόνου, ήταν δήμος των Μεσογείων. Βρισκόταν βορειοανατολικά του κύριου οικισμού της Αθήνας, στην θέση περίπου που βρίσκεται το σημερινό Μαρούσι.John S. Traill: Demos and trittys. Epigraphical and topographical studies in the organization of Attica. Athenians Victoria College, Toronto 1986, p. 135.

Στο Άθμονον υπήρχε, σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία, ιερό της Αμαρυσίας ΑρτέμιδοςΠαυσανίας, “Ελλάδος περιήγησις”, “Αττικά”, I, 31, 4: [...] "Ἀθμονεῖς δὲ τιμῶσιν Ἀμαρυσίαν Ἄρτεμιν". [...] () από το οποίο πήρε το σημερινό της όνομα η περιοχή. Η χρήση αυτής της ονομασίας επιβεβαιώνεται από επιγραφή που βρέθηκε κοντά στο ΜαρούσιAugust Boeckh, "Stele dell'appezzamento di Artemide Amarisia" ("ὅρος Ἀρτέμιδος τεμένους Ἀμαρυσίας"), 528, in Corpus Inscriptionum Graecarum. η οποία αναφέρει την παρουσία του ιερού της θεότητας, ενώ υπήρχαν και «αμαρύσιες εορτές»,[...] "Athmonon: (Ἄθμονον; Áthmonon). Attic mesogeia deme of the  phyle Cecropis, later of Attalis; five (six?) bouleutai. In A., which bordered  Phlya in the south (?) (IG II2 2776 Z. 49; [1; 2]), lay the sanctuary of Artemis Amarysia (Paus. 1,31,5), whose name lives on in the erstwhile village Marusi (today Amarousio). Here two border stones of the sanctuary (IG I2 865; [2]) were found, as well as a decree of the Athmoneans (IG II2 1203) which relates to the festival of Amarysia, mentions an agon and was set up ‘in the sanctuary’ (of Artemis). Discovery of grave ins…". [...] Athmonon γνωστές ως Αμαρύσια.

 Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, Αθμον, στην ιστοσελίδα: epigraphy.packhum.org ως μέλος αρχικά της Κεκροπίδας φυλής, συμμετείχε με 6 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) συμμετείχε με 10 βουλευτές στη Βουλή των 600 και επίσης με 10 βουλευτές την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) ο δήμος εντάχθηκε στην Ατταλίδα φυλή (άγνωστος ο αριθμός των βουλευτών), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) (επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων).

 Οι κάτοικοι του Αθμόνου
Ο δημότης του αρχαίου Αθμόνου ονομαζόταν Αθμονεύς.Στέφανος Βυζάντιος, "Εθνικά", (" Stephani Byzantii Ἐθνικων quæ supersunt." Gr. Edidit Anton Westermann, Λειψία 1839), [...] "Άθμονον, ουδετέρως, δήμος της Κεκροπίδος φυλής. το
μέντοι Αθμονήζε και Αθμονήσι δοκεί από της Αθμόνη είναι. το εθνικόν Αθμονεύς, το θηλυκόν Αθμονίς. εν τόπω Αθμονοί. και τα λοιπά ομοίως δήλα". [...], σελ. 17.Δανιήλ ο Μάγνης, "Λεξικόν Ιστορικομυθικόν και Γεωγραφικόν, συντεθέν υπό Δανιήλου Δημητρίου Μάγνητος του εκ του Πηλίου όρους εκ κωμοπόλεως Αγίου Λαυρεντίου, εις χρήσιν της ελληνικής νεολαίας". Εκ της Ελληνικής τυπογραφίας Φραγκίσκου Ανδρεώλα. Εν Βενετία 1834. Lexikon historikomythikon kai geographikon (etc.)(Historisch-mythologisches und geographisches Worterbuch etc.) neograece, Daniel Demetrios Magnes, Andreola, 1834, [...] "Αθμονία, ή Άθμονον, δήμος της Αττικής, εκ της Κεκροπίδος φυλής (Κάτοικ, Αθμονεύς)". [...], σελ. 11. Στην περιοχή του δήμου υπήρχε ιερό αφιερωμένο στην Ουρανία Αφροδίτη.Παυσανίας, “Ελλάδος περιήγησις”, “Αττικά”, I, 14, 7: [...] "πλησίον δὲ ἱερόν ἐστιν Ἀφροδίτης Οὐρανίας". [...] Όπως αναφέρεται από τον Αριστοφάνη στην κωμωδία Ειρήνη,Αριστοφάνης, Ειρήνη, 190. αρκετοί κάτοικοι του δήμου, πιθανόν να ήταν αμπελουργοί και οινοποιοί, καθώς το όνομα που πρωταγωνιστεί τακτικά στο Άθμονο είναι το «τρυγεύς» (Τρυγαίος), υπαινισσόμενο τη συγκομιδή σταφυλιών (). Ο δήμος κατά πάσα πιθανότητα είχε αγροτικό χαρακτήρα και γινόταν εξαγωγή κόκκινου πηλού, χρήσιμου για την εργασία των αγγειοπλαστών.

Μεταγενέστερες αναφορές
Το 1924 το τοπωνύμιο Άθμονον αναφέρθηκε εκ νέου όταν, στις 16/06/1924, ιδρύθηκε ο Σύλλογος Αθμονέων, έχοντας ως κύριο στόχο την ανάδειξη των αρχαιοτήτων της περιοχής του Αμαρουσίου και ειδικότερα της περιοχής της Παναγίας Νερατζιώτισσας.Ιστορία του συλλόγου , από την ιστοσελίδα: www.athmoneon.gr του Συλλόγου Αθμονέων. 

Προσωπικότητες από το Άθμονον 
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Αθμόνου, όπως ο Βάκχιος ο Αθμονεύς, ο βουλευτής Γενέθλιος ο Αθμονεύς γιος του Αντιόχου, ο βουλευτής Δάμας (Αυρήλιος) ο Αθμονεύς, ο βουλευτής Δαμασίας ο Αθμονεύς, ο βουλευτής Δείδιος (Αθηναίος) ο Αθμονεύς, ο Δερκυλίδης ο Αθμονεύς γιος του Δερκύλου, ο πρέσβης Δημαίνετος ο Αθμονεύς γιος του Ερμοκλέους, ο βουλευτής Δημήτριος ο Αθμονεύς γιος του Αμωμήτου, ο Δημοκλής ο Αθμονεύς, ο θεσμοθέτης Δημοκράτης ο Αθμονεύς γιος του Δημοκράτους, ο φυλέτης Διογένης ο Αθμονεύς γιος του Ευχαρίδου, ο βουλευτής Διοκλής ο Αθμονεύς γιος του Διονυσίου, ο φυσικός Διονύσιος ο Αθμονεύς γιος του Θεοδώρου, ο βουλευτής Διονυσόδωρος ο Αθμονεύς κ.α.Δημότες του Αθμόνου . Αναζήτηση με τη λέξη-κλειδί στον τόπο (Place): AQMONEUS (στα κεφαλαία αγγλικά), στις ιστοσελίδες: empressattica.com και atheniansproject.com του Προγράμματος «Αθηναίοι» = Athenians Project

 Δείτε επίσης 
 Αρχαία Αθήνα
 Κεκροπίδα φυλή
 Ατταλίδα φυλή

 Παραπομπές - σημειώσεις 

Πηγές – βιβλιογραφία

Πρωτογενείς πηγές 
 Αριστοφάνης, Ειρήνη, 190.
 Παυσανίας, “Ελλάδος περιήγησις”, “Αττικά”, I, 14, 7 και  I, 31, 4.
 Ελληνικές επιγραφές - IG  Αθμον Attica (IG I-III) & IG II² 2776 Z. 49.

Δευτερογενείς πηγές
 Athmonon, στην ιστοσελίδα: referenceworks.brillonline.com,
 John S. Traill: The political organization of Attica: a study of the demes, trittyes, and phylai, and their representation in the Athenian Council,“Attica”, Princeton: American School of Classical Studies at Athens (ASCSA), 1975, ISBN 978-0-87661-514-0
 John S. Traill: Demos and trittys. Epigraphical and topographical studies in the organization of Attica. Athenians Victoria College, Toronto 1986, p. 135.
 Attica - 28 (Athmonum)
 Ανδρέας Σκιάς, «Αττικής τάφοι», "Αρχαιολογική Εφημερίς" 1919, σελ. 40-41.
 Ανδρέας Χρ. Ζαγκλής, "Αμαρούσιον. Το αρχαίον Άθμονον. Ιστορική και Λαογραφική Μελέτη", έκδοση: "Αμαρυσίας", Αμαρούσιον 1976.
 Γιώργος Πάλλης, "Το Μαρούσι της Αττικής. Δοκίμιο τοπικής ιστορίας", έκδοση της εφημερίδας "Αμαρυσία", Αθήνα 2004.
 Το άρθρο του ιστορικού και αρχαιολόγου Γιώργου Πάλλη, με τίτλο: "Ένα ιστορικό ταξίδι στο χρόνο του Κτήματος Συγγρού , από την ιστοσελίδα: dasosygrou.gr, των Φίλων Δάσους Συγγρού.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Δήμος Αμαρουσίου, από την ιστοσελίδα: www.maroussi.gr του Δήμου Αμαρουσίου.


 Άθμονον: η Άρτεμις , στην ιστοσελίδα: www.authorway.com
 Ιστορία του συλλόγου , από την ιστοσελίδα: www.athmoneon.gr του Συλλόγου Αθμονέων.

 Athmonon, Amarousion, στις ιστοσελίδες: http://imperium.ahlfeldt.se & https://web.archive.org/web/20170808012018/http://dare.ht.lu.se/, Ψηφιακός Άτλας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ("Digital Atlas of the Roman Empire", Johan Åhlfeldt, Department of Archaeology and Ancient History, Lund University, Sweden), Πανεπιστήμιο Λουντ, Λουντ, Σουηδία, πρόγραμμα: Pelagios.

Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής
Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα