Επαρχίες της Εσθονίας

Η επαρχία ή κομητεία () είναι μια διοικητική υποδιαίρεση της Εσθονίας.
Η Εσθονία διαιρείται σε 15 επαρχίες. Η κυβέρνηση () της κάθε επαρχίας έχει επικεφαλής τον κυβερνήτη της επαρχίας (), που εκπροσωπεί την κυβέρνηση της χώρας σε τοπικό επίπεδο. Οι κυβερνήτες διορίζονται από την Κυβέρνηση της Εσθονίας για ένα διάστημα πέντε ετών.

Κάθε επαρχία διαιρείται περαιτέρω σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (Municipalities of Estonia) οι οποίοι είναι δύο τύπων: ο αστικός, ή δήμος (), και ο αγροτικός, ή κοινότητα  ().

 Κατάλογος επαρχιών 
ΕπαρχίεςΠρωτεύουσαΈκταση (τ.χλμ.)Πληθυσμός 2025 </tr> ΧάργιουμααΤάλιν4.333647.024 ΧιίουμααΚέρντλα9898.346 Ίντα-ΒίρουμααΓιόχβι3.364130.156 ΓιογκέβαμααΓιόγκεβα2.60427.031 ΓιέρβαμααΠάιντε2.62329.815 ΛέενεμααΧάαψαλου2.38320.358 Λέενε-ΒίρουμααΡάκβερε3.62759.065 ΠάρνουμααΠάρνου4.80787.747 ΠόλβαμααΠόλβα2.16523.553 ΡάπλαμααΡάπλα2.98033.990 ΣάαρεμααΚουρέσααρε2.67331.804 ΤάρτουμααΤάρτου2.993164.650 ΒάλγκαμααΒάλγκα2.04427.560 ΒιλγιάντιμααΒίλγιαντι3.42245.168 ΒόρουμααΒόρου2.30533.728

 Ιστορία 
Τους πρώτους αιώνες μ.Χ. άρχισαν να αναδύονται πολιτικές και διοικητικές διαιρέσεις στην Εσθονία. Εμφανίστηκαν δύο μεγαλύτερες υποδιαιρέσεις: η κοινότητα () και η επαρχία ή κομητεία (). Η κοινότητα αποτελούνταν από περισσότερα χωριά. Κοντά σε όλες τις κοινότητες υπήρχε τουλάχιστον ένα κάστρο. Η άμυνα της τοπικής περιοχής διευθύνονταν από τον υψηλότερο αξιωματούχο, τον γεροντότερο της κοινότητας. Η επαρχία από την άλλη αποτελούνταν από πολλές κοινότητες μαζί, και που είχε πάλι επικεφαλής έναν γέροντα. Κατά τον 13ο αιώνα είχαν σχηματιστεί οι ακόλουθες επαρχίες στην Εσθονία: Σάαρεμαα (Osilia), Λέενεμαα (Rotalia or Maritima), Χάργιουμαα (Harria), Ρέβαλα (Revalia), Βίρουμαα (Vironia), Γιέρβαμαα (Jervia), Σάκαλα (Saccala), και Ούγκαντι (Ugaunia). Estonia and the Estonians (Studies of Nationalities) Toivo U. Raun p.11 ISBN 0-8179-2852-9 Επιπλέον υπήρχαν μια σειρά από μικρότερες γεροντείες στην κεντρική Εσθονία όπου ο κίνδυνος του πολέμου ήταν μικρότερος - Βάιγκα, Μούχου (Mõhu), Νούρμεκουντ και Αλέμποϊς. Ο ακριβής αριθμός και τα σύνορα αυτών των γεροντειών αμφισβητούνται.


Η πρώτη βασισμένη σε πηγές αναφορά των πολιτικών και διοικητικών υποδιαιρέσεων της Εσθονίας προέρχεται από το Χρονικό του Ερρίκου της Λιβονίας, γραμμένο τον 13ο αιώνα κατά τη διάρκεια των Σταυροφοριών του Βορρά.

Η αυτονομία των κομητειών και κοινοτήτων της Εσθονίας έληξε μετά την κατάκτηση και τον διαμελισμό της μεταξύ της Δανίας, του Τάγματος της Λιβονίας, της Επισκοπής του Ντόρπατ και της Επισκοπής του Έσελ-Βικ. Η ονομασία Ρέβαλα έγινε Ρέβαλ, αντικαθιστώντας το όνομα της εσθονικής πόλης Λιντάνισσε, μετέπειτα Τάλιν. Το Ούγκαντι, η Σάκαλα και άλλες μικρότερες γεροντείες εξαφανίστηκαν από την κοινή χρήση.

Στη δεκαετία του 1580, μετά τον Πόλεμο της Λιβονίας καθώς η Σουηδία είχε κατακτήσει τη Βόρεια Εσθονία, οι επαρχίες Χάργιου, Γιέρβα, Λέενε και Βίρου σχηματίστηκαν πλέον επίσημα εκεί. Στη Νότια Εσθονία, που ανήκε στην Πολωνία μεταξύ 1582-1625, διαιρέθηκε στις βοϊβοντίνες του Πάρνου και του Τάρτου. Η νήσος Σάαρεμαα ανήκε στη Δανία μέχρι το 1645. Όλες έγιναν κομητείες καθώς περιέρχονταν στην κυριαρχία της Σουηδίας.

Αυτό το διοικητικό σύστημα παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό όταν η Εσθονία περιήλθε στους Ρώσους ως αποτέλεσμα του Βορείου Πολέμου. Το 1793 δημιουργήθηκε η Επαρχία Βόρου στον νότο της επαρχίας Τάρτου, η Επαρχία Βίλγιαντι ανάμεσα στις επαρχίες Τάρτου και Πάρνου, και η επαρχία Παλντίσκι δυτικά της επαρχίας Χάγιου. Το 1796 η επαρχία Παλτνίσκι ξαναενώθηκε με τη Χάργιου. Μέχρι το 1888 οι επαρχίες Βόρου και Βίλγιαντι δεν ήταν εντελώς ανεξάρτητες από τις επαρχίες Τάρτου και Πάρνου αντίστοιχα.

Πολλές αλλαγές έγιναν στα σύνορα των επαρχιών από τότε που η Εσθονία έγινε ανεξάρτητη, με πιο ξεχωριστή τη δημιουργία της επαρχίας Βάλγκα (από τμήματα των επαρχιών του Βόρου, του Τάρτου και του Βίλγιαντι) και της επαρχίας Πετσέρι (περιοχή που προσαρτήθηκε από τη Ρωσία με τη συνθήκη ειρήνης του Τάρτου το 1920).

Στη διάρκεια της Σοβιετικής κυριαρχίας, η επαρχία Πετσέρι έγινε για άλλη μια φορά τμήμα της Ρωσίας το 1945. Η Χιίουμαα αποσχίστηκε από τη Λεένεμαα το 1946, και η Γιογκέβαμαα από την Τάρτουμαα το 1949 και η Γιόβιμαα (η σημερινή Επαρχία Ίντα-Βίρου) από τη Βίρουμαα το 1949. Οι κομητείες καταλύθηκαν εντελώς το 1950 καθώς η τότε Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Εσθονίας διαιρέθηκε σε ζώνες (rajoonid) και (μέχρι το 1953) σε επαρχίες (oblast). Μέχρι το 1960 τα σύνορα των ζωνών άλλαζαν συχνά ώσπου έμειναν 15 από αυτές. 

Από αυτές, περιοχές Πόλβα και η Ράπλα έγιναν ξεχωριστές επαρχίες, ενώ οι άλλες μόλις και μετά βιας ανταποκρίνονταν στον διοικητικό χάρτη των επαρχιών προ του 1950.

Οι κομητείες επανιδρύθηκαν την 1 Ιανουαρίου, 1990 στα ίδια σύνορα με τις επαρχίες της πρώην Σοβιετικής εποχής. Λόγω των πολλών διαφορών μεταξύ της τρέχουσας και των ιστορικών (πριν το 1940) διαγραμμάτων, τα ιστορικά σύνορα χρησιμοποιούνται ακόμα στην εθνολογία, απεικονίζοντας καλύτερα τις πολιτισμικές και γλωσσολογικές διαφορές.

 Δείτε επίσης 
 Κατεταγμένος κατάλογος των εσθονικών επαρχιών
 Δημαίες των εσθονικών επαρχιών
 Εθνόσημα των Εσθονικών επαρχιών
 ISO 3166-2:EE
 Δήμοι στην Εσθονία

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τοπική μεταρρύθμιση της διακυβέρνησης Δημοσίευση Ινστιτούτου της Εσθονίας