Δροσοπηγή Ιωαννίνων

Η Δροσοπηγή είναι ένα ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.050 μέτρων στις πλαγιές του υψώματος «Ταμπούρι», επί της κοιλάδας του ποταμού Σαρανταπόρου, ανάμεσα στα δύο ψηλότερα βουνά της Πίνδου, τον Γράμμο και τον Σμόλικα, και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Ανήκει στον δήμο Κόνιτσας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 103 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την περίοδο του καλοκαιριού ο πληθυσμός αυξάνεται.

 Γενικά στοιχεία 
Μέχρι το 1955, ο οικισμός ονομαζόταν «Κάντσικο»Πανδέκτης - Μετονομασίες, Δροσοπηγή Κονίτσης. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη και απολάμβανε ιδιαίτερα διοικητικά και εκκλησιαστικά προνόμια. Όντας ένα από τα ονομαζόμενα Μαστοροχώρια, ο οικισμός ανέδειξε αρκετούς τεχνίτες και οικοδόμουςΔροσοπηγή: Ιστορικό .. Το 1895, υπαγόταν στον κασαμπά Κόνιτσας, εντός των ορίων του ομώνυμου καζά του σαντζακίου ΙωαννίνωνΜιχάλης Κοκολάκης, Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο Σαλναμέ του 1895, στο Τετράδια Εργασίας, τεύχος 18, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών, Αθήνα 2008, σελ. 272.. 

Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, λεηλατήθηκε από άνδρες της ιταλικής μεραρχίας «Τζούλια» ενώ επί Κατοχής, πραγματοποιήθηκε επιδρομή και από γερμανικές δυνάμειςΈκθεσις των γενομένων ζημιών εν γένει Ηπείρου από της κηρύξεως του Ελληνο-ιταλικού πολέμου (28-10-40) μέχρι της τελικής απελευθερώσεώς της, Οκτώβριος 1944, Βιβλιοθήκη Ηπειρωτικής Εταιρείας Αθηνών, Αθήνα 1987, σελ. 79 - 80.. Κατά τον Εμφύλιο, το Κάντσικο απετέλεσε πεδίο σκληρών συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρώνΣύγχρονος Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, τόμος 13ος, συμπλήρωμα, σελ. 595.. Στα μεταπολεμικά χρόνια, ιδίως μετά το 1960, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού αποχώρησε από το χωριό, κινούμενο προς τα αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ιωάννινα κλπ)Ρέα Κακαμπούρα, Ανάμεσα στο αστικό κέντρο και τις τοπικές κοινωνίες - Οι σύλλογοι της επαρχίας Κόνιτσας στην Αθήνα,  Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1998, σελ. 93..

Διοικητικά, η Δροσοπηγή υπαγόταν ως το 1997 στην επαρχία Κονίτσης. Έπειτα, βάση του σχεδίου «Καποδίστρια» συμπεριλήφθηκε στο δήμο ΜαστοροχωρίωνΣταματελάτος Μιχαήλ - Βαμβά Σταματελάτου Φωτεινή, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σελ 204. ενώ από το 2011 αποτελεί τμήμα του δήμου Κονιτσας. 

Απέχει 45 χλμ. από την Κόνιτσα, 100 από τα Ιωάννινα, 250 από την Θεσσαλονίκη και 535 από την Αθήνα.

 Απογραφές πληθυσμού 
Απογραφή1895191319201928194019511961197119811991200120112021Πληθυσμός668890Στοιχεία Απογραφών634459548812398554399264226Απογραφή 2001, σελ. 144103epirusonline: Πόσοι κατοικούμε στην Ήπειρο - Όλη η απογραφή του 2011 .63

 Αξιοθέατα 
Τα κυριότερα αξιοθέατα της Δροσοπηγής είναι:
 Κεντρική πλατεία: Τυπική, πλακόστρωτη πλατεία ηπειρώτικου οικισμού με την πετρόχτιστη βρύση (της Χώρας το πηγάδι) και τον γεροπλάτανο (έτος φύτευσης 1886 ή 1889)
 Ναός Αγ. Παρασκευής: Ο επιβλητικός, λιθόκτιστος κεντρικός ναός του χωριού (έτος ανέγερσης 1930) 
 Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου: Γραφικό και πολυφωτογραφημένο, πέτρινο εξωκλήσι με εσωτερικό και εξωτερικό διάκοσμο από νωπογραφίες Χιονιαδιτών αγιογράφων (έτος ανέγερσης 1902)
 Γεφύρι Ζέρμας ή Καντσιώτικο: Πέτρινο, μεγάλο τοξωτό γεφύρι, με δύο ανοίγματα, το μοναδικό σωζόμενο σε ολόκληρη την κοίτη του Σαρανταπόρου (έτος ανέγερσης 1717)
 Κτήριο Δημοτικού σχολείου: Πετρόχτιστο κτήριο του 1932, σε κοντινή απόσταση από την κεντρική πλατεία. Σήμερα λειτουργεί ως Συνεδριακό – Εκθεσιακό – Κέντρο Πολιτιστικών Εκδηλώσεων

 Πανηγύρια/Εορτές 
15 Αυγούστου: Διήμερο πανηγύρι στην κεντρική πλατεία του χωριού με τοπική παραδοσιακή μουσική και χορούς από τα Μαστοροχώρια.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Η ιστοσελίδα της Δροσοπηγής Ιωαννίνων

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων
Κατηγορία:Δήμος Μαστοροχωρίων
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας