Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (K.K.E.) είναι μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα στην Ελλάδα και αποτελεί το μακροβιότερο ενεργό πολιτικό κόμμα στη χώρα. Ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1918, στον απόηχο της Οκτωβριανής Επανάστασης. Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος είναι ο Δημήτρης Κουτσούμπας.

Σήμερα εκπροσωπείται στη Βουλή των Ελλήνων από 21 βουλευτές έχοντας λάβει ποσοστό 7.69% στις τελευταίες εθνικές εκλογές. Στις ευρωεκλογές του 2024 έλαβε 9.25% και εξέλεξε 2 ευρωβουλευτές Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης και της Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων.

Το αρχικό όνομα του κόμματος κατά την ίδρυσή του ήταν Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (Σ.Ε.Κ.Ε.),στις 26 Νοεμβρίου 1924 μετονομάστηκε σε Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Αποτελεί ένα από τα λίγα σημαντικά σε απήχηση κομμουνιστικά κόμματα της Δυτικής Ευρώπης, που δεν ακολούθησαν τη γραμμή του ευρωκομμουνισμού.

 Ιστορία 

 Μεταπολίτευση 
 Η περίοδος 1974–1989 
μικρογραφία|Η έδρα του ΚΚΕ στον Περισσό.|194x194px
200px|thumb|left|Η Αλέκα Παπαρήγα.
200px|μικρογραφία|Ο Δημήτρης Κουτσούμπας.
Μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, το 1974, η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή νομιμοποίησε το Κ.Κ.Ε.. Στις εκλογές του 1974 το Κ.Κ.Ε., η Ε.Δ.Α. και το Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού συμμετείχαν από κοινού στην εκλογική διαδικασία ως Ενωμένη Αριστερά λαμβάνοντας ποσοστό 9,47%.

Στην περίοδο που ακολούθησε τη μεταπολίτευση, το Κ.Κ.Ε. κατάφερε να ενισχύσει τις θέσεις του στο συνδικαλιστικό και το φοιτητικό κίνημα και να ηγηθεί των κινητοποιήσεων εκείνης της περιόδου.

Κεντρικό σύνθημα αυτής της περιόδου υπήρξε η «Αλλαγή», που ερμηνευόταν ως ένα στάδιο δημοκρατικού μετασχηματισμού που υπό προϋποθέσεις θα οδηγούσε στον σοσιαλισμό. Σε αυτή τη βάση υπήρξε συνεργασία στο συνδικαλιστικό επίπεδο με τις δυνάμεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.. Αργότερα και ιδίως μετά το 1985, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θεωρήθηκε ότι αθέτησε τις προεκλογικές του υποσχέσεις για φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις και κατεγράφη από το Κ.Κ.Ε. ως δύναμη ενσωματωμένη στο σύστημα.

 Η περίοδος του Συνασπισμού και οι διασπάσεις 
Το 1989 στη βάση του Κοινού Πορίσματος Κ.Κ.Ε. - Ε.Α.Ρ. συγκροτήθηκε ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου ως συμμαχία ανάμεσα στο Κ.Κ.Ε., την Ελληνική Αριστερά (μετεξέλιξη του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού) και άλλες μικρότερες οργανώσεις της Αριστεράς.Οι οργανώσεις, πλην του Κ.Κ.Ε. και της Ε.Α.Ρ., που συναποτελούσαν τον Ενιαίο Συνασπισμό ήταν οι: Ε.Δ.Α., Ε.Σ.Π.Ε., Α.Κ.Ε., με τη συμμετοχή και των διαγραμμένων «Αμυνιτών» του ΠΑ.ΣΟ.Κ., Στ. Γιώτα, Μ. Δρεττάκη, Στ. Νέστορα και Ν. Κωνσταντόπουλου.

Ο Συνασπισμός συμμετείχε για τρεις μήνες από κοινού με τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση Τζαννετάκη με σκοπό την άρση της ασυλίας του Ανδρέα Παπανδρέου και την παραπομπή του σε δίκη για το Σκάνδαλο Κοσκωτά και έξι μήνες στην οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα.

Η συμμετοχή του Συνασπισμού στην κυβέρνηση Τζανετάκη με τη Νέα Δημοκρατία και μετά στην οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ζολώτα με τη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ήταν η αφορμή που οδήγησε στη διάσπαση του Κ.Κ.Ε. και της Κ.Ν.Ε. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των αγωνιστών προχώρησε στη δημιουργία του Νέου Αριστερού Ρεύματος (Ν.Α.Ρ.). Επίσης η πλειοψηφία της Κ.Ν.Ε. που συντάχτηκε με το Ν.Α.Ρ. μετονομάστηκε στο 5ο  Συνέδριο σε Κ.Ν.Ε. - Ν.Α.Ρ., τίτλο που κράτησε έως το Συνέδριο μετεξέλιξης το 1995, οπότε μετονομάστηκε σε Νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση (Ν.Κ.Α.). Η διάσπαση αυτή υπήρξε σχετικά μικρή για το Κ.Κ.Ε., αλλά τεράστια για την Κ.Ν.Ε., η οποία μετά από καιρό επανάκτησε ένα μέρος από την δύναμη της.

Εν τω μεταξύ, στο περιβάλλον σύγχυσης και απογοήτευσης που διαμόρφωναν οι εξελίξεις στις λεγόμενες σοσιαλιστικές χώρες, μια ομάδα στελεχών (που ονομάστηκε από τον Τύπο «ανανεωτική») τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της εκ των βάθρων ανανέωσης  και μετεξέλιξης της ιδεολογίας και της κομμουνιστικής φυσιογνωμίας του κόμματος και επιχείρησε να εργαστεί το Κ.Κ.Ε. σκληρότερα για τη μετατροπή του Συνασπισμού σε ενιαίο κόμμα, από συνασπισμός κομμάτων, όπως είχε αρχικά συγκροτηθεί.

Το 1991, σε συνθήκες έντονης ιδεολογικής και πολιτικής διαπάλης, στο 13ο Συνέδριο η λεγόμενη ομάδα των ανανεωτών μειοψήφησε οριακά, με την πολιτική της πρόταση για απόφαση να την ψηφίζει το 48% των συνέδρων του Κ.Κ.Ε.. Τελικά, εξελέγη Γενική Γραμματέας η Αλέκα Παπαρήγα.

Έτσι, το Κ.Κ.Ε. αποχώρησε από τον Συνασπισμό με την απώλεια ενός μεγάλου αριθμού στελεχών και μελών του, μεταξύ των οποίων 39 μέλη της ΚΕ του και 5 βουλευτές. Ανάμεσα στους αποχωρήσαντες ήταν ο πρώην Γ.Γ. Γρηγόρης Φαράκος και η Μαρία Δαμανάκη, τότε πρόεδρος του Συνασπισμού.

 Η περίοδος της ανασυγκρότησης 
Το Δεκέμβρη του ίδιου χρόνου, συνήλθε το 14ο Συνέδριο, που εκτίμησε τους παράγοντες που οδήγησαν στην κρίση και έθεσε ως στόχο την υπέρβαση της και την ανασυγκρότηση του κόμματος. Παράλληλα, άρχισε μια διαδικασία μελέτης της οικοδόμησης του σοσιαλισμού τον 20ό αιώνα και των αιτιών που οδήγησαν στην ανατροπή του.Το 1995 έγινε Πανελλαδική Συνδιάσκεψη με αυτό το θέμα και διατύπωσε κάποιες πρώτες εκτιμήσεις (βλ. Εκτιμήσεις και προβληματισμοί για τους παράγοντες που καθόρισαν την ανατροπή του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη - Η αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού, υλικά της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, Αθήνα 1995) Το 1996, στο 15ο Συνέδριό του, το Κ.Κ.Ε. διαμόρφωσε νέα στρατηγική και στόχους πάλης.

Το 16ο Συνέδριο (2000) προχώρησε σε πιο αναλυτική επεξεργασία της πολιτικής συμμαχιών του κόμματος. Εντούτοις, κατά τη διάρκειά του δημιουργήθηκαν τριβές στο εσωτερικό του Κ.Κ.Ε. σχετικά με την τακτική του κόμματος στο συνδικαλιστικό κίνημα και στη διαδικασία συγκρότησης συμμαχιών. Αυτές οι τριβές οδήγησαν στην αποχώρηση ή τη διαγραφή στελεχών, όπως οι Μήτσος Κωστόπουλος και Γιάννης Θεωνάς. Η ομάδα των διαγραφέντων, ίδρυσε αργότερα την Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς. Οι εσωκομματικές διαμάχες ολοκληρώθηκαν δύο χρόνια αργότερα με την αποχώρηση του πρώην υπεύθυνου Γραφείου Τύπου του κόμματος Μάκη Κοψίδη.

Με το 17ο Συνέδριο (2004) ολοκληρώθηκε η φάση της ανασυγκρότησης και τέθηκε ως κύριος στόχος η περαιτέρω ισχυροποίηση του.

Σημαντική πτυχή της δραστηριότητας του Κ.Κ.Ε. θεωρείται η ίδρυση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (Π.Α.ΜΕ.) τον Απρίλιο του 1999. Το Π.Α.ΜΕ. είναι μια συσπείρωση εργατικών συνδικαλιστικών οργανώσεων με πανελλαδικά χαρακτηριστικά που διακηρύττει την ταξική πάλη και στοχεύει στην ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Κρατάει έντονα κριτική στάση απέναντι στην ηγεσία της ΓΣΕΕ, την οποία καταγγέλλει ως συμβιβασμένη.

Το 18ο Συνέδριο του Κ.Κ.Ε. εκτίμησε ότι ολοκληρώθηκε η διαδικασία ανασυγκρότησης και έθεσε ως νέο στόχο την ισχυροποίηση του κόμματος, μέσα από την παράλληλη αντεπίθεση του εργατικού και λαϊκού κινήματος."Πολιτική Απόφαση του 18ου Συνεδρίου του ΚΚΕ,"  Το 18ο Συνέδριο του KKE, Αθήνα (19 Φλεβάρη 2009)]. Ακόμη, τις εργασίες του συνεδρίου απασχόλησε η μελέτη του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε τον 20ό αιώνα με επίκεντρο την ΕΣΣΔ και των αιτιών της ανατροπής του, παράλληλα με τον εμπλουτισμό της προγραμματικής αντίληψης του Κ.Κ.Ε. για το σοσιαλισμό στην Ελλάδα.

Σε εκλογικό επίπεδο, τα ποσοστά του Κ.Κ.Ε. κυμαίνονταν από 4% έως 5% περίπου. Στις εκλογές του 1993 εξελέγησαν εννέα βουλευτές, στις εκλογές του 1996 και του 2000 εξελέγησαν έντεκα, ενώ στις εκλογές του 2004 εξελέγησαν δώδεκα. Στις εκλογές του 2007 το κόμμα αύξησε τα ποσοστά του (8,15% και 22 βουλευτές) και τα διατήρησε στο ίδιο περίπου επίπεδο και στις εκλογές του 2009 (7,54% και 21 βουλευτές).

 Η περίοδος από το 2012 έως σήμερα 
Κατά την περίοδο της οικονομική κρίση χρέους και των προγραμμάτων λιτότητας, και ειδικότερα κατά προεκλογική περίοδο των βουλευτικών εκλογών του 2012, απέρριψε τη συγκρότηση ενός «αντιμνημονιακού μετώπου», επικαλούμενο πιθανή εξαπάτηση του λαού. Ταυτόχρονα αντιτάχθηκε και σε πιθανή συγκρότηση «αριστερής κυβέρνησης» συνεργασίας με την οπτική γωνία ότι κάτι τέτοιο θα ήταν αρνητικό για το εργατικό κίνημα και διατηρώντας τις πάγιες θέσεις του περί συμμετοχής μόνο σε κυβέρνηση η οποία θα αφαιρέσει την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής από τους κεφαλαιοκράτες κοινωνικοποιώντας τα. Τελικά, έλαβε 8,48% και εξέλεξε 26 βουλευτές. Την ίδια στάση κράτησε και στις εκλογές του Ιουνίου, στις οποίες, ωστόσο, έχασε το μισό, περίπου, της εκλογικής του δύναμης (4,51%) και εξέλεξε δώδεκα βουλευτές. Η ίδια στάση, όσον αφορά τις συνεργασίες με άλλα κόμματα της αριστεράς, διατηρείται μέχρι σήμερα.

Τον Απρίλιο του 2013 διεξήχθη το 19ο Συνέδριο του Κ.Κ.Ε., στο οποίο ψηφίστηκε το πρόγραμμά του κόμματος και εγκρίθηκε το καταστατικό του. Εξελέγη επίσης η Κεντρική επιτροπή, η οποία σε συνεδρίασή της εξέλεξε τον Δημήτρη Κουτσούμπα στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κ.Κ.Ε. Ο Κουτσούμπας διαδέχτηκε την Αλέκα Παπαρήγα, η οποία ήταν η μακροβιότερη Γενική Γραμματέας (1991-2013), μετά τον Νίκο Ζαχαριάδη.

Στις ευρωεκλογές του 2014 το Κ.Κ.Ε. έλαβε 6,11% και εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές. Ωστόσο, απομακρύνθηκε από την ομάδα ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην οποία συμμετείχε, λόγω της παρουσίασης των θέσεων του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ως ενιαίες θέσεις των κομμάτων που συμμετάσχουν στην ομάδα, καθώς επίσης και λόγω του γεγονότος ότι η ομάδα συντάχθηκε σε κρίσιμα ζητήματα με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και τους Φιλελεύθερους. Επίσης κατηγόρησε το γερμανικό κόμμα της Αριστεράς, που συμμετέχει σε αυτήν την ευρωομάδα ότι εξισώνει τον φασισμό με τον κομμουνισμό.

Το 2015 στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου, έλαβε 5,47% και 5,55% αντίστοιχα και εξέλεξε δεκαπέντε βουλευτές.

Στις 30 Μαρτίου-2 Απριλίου 2017 πραγματοποιήθηκε το 20ό Συνέδριο του Κ.Κ.Ε.. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε απολογισμός δράσης της Κεντρικής Επιτροπής και του κόμματος, προγραμματισμός νέων καθηκόντων και δράσης έως το 21ο Συνέδριο, καθώς και εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής. Γενικός Γραμματέας επανεξελέγη ο Δημήτρης Κουτσούμπας.

Στις ευρωεκλογές του 2019 5,35% και εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές. Στις βουλευτικές εκλογές που ακολούθησαν εξέλεξε δεκαπέντε βουλευτές (5,30%).thumb|163x163px|Εναλλακτικό λογότυπο του κόμματος.
Τον Ιούνιο του 2021 πραγματοποιήθηκε το 21ο Συνέδριο του Κ.Κ.Ε.. Έγινε απολογισμός και προγραμματισμός της δράσης του κόμματος και εξελέγησαν τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας επανεξελέγη στη θέση του Γενικού Γραμματέα.

Στις εκλογές του Μάϊου 2023 το Κ.Κ.Ε. έλαβε ποσοστό 7,23% και εξέλεξε 26 βουλευτές. Στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 αν και το ποσοστό ανέβηκε σε 7,69% λόγω της μεγάλης αποχής που υπήρξε, το Κ.Κ.Ε. εξέλεξε 21 βουλευτές. 

Στις ευρωεκλογές του 2024 το ποσοστό του Κ.Κ.Ε. ήταν 9,27% και εξέλεξε 2 ευρωβουλευτές.

Τον Ιανουάριο του 2026 πραγματοποιήθηκε το 22ο Συνέδριο του Κ.Κ.Ε. Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου πραγματοποιήθηκε απολογισμός δράσης της Κεντρικής Επιτροπής και του κόμματος, προγραμματισμός νέων καθηκόντων και δράσης, καθώς και εκλογή νέας Κεντρικής Επιτροπής. Η Κεντρική Επιτροπή επανεξέλεξε ομόφωνα τον Δημήτρη Κουτσούμπα ως Γενικό Γραμματέα.

 Πρόγραμμα και Θέσεις 
Με βάση την γραμμή του κόμματος, το ΚΚΕ καθοδηγείται από τον μαρξισμό- λενινισμό και επιχειρεί την διαλεκτική και υλιστική ερμηνεία των εξελίξεων ακολουθώντας τα νέα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα. Θεμέλιο του κόμματος είναι η κομμουνιστική ιδεολογία και σκοπός του η απελευθέρωση της εργατικής τάξης από την εκμετάλλευση.

Το Πρόγραμμα του ΚΚΕ που ψηφίστηκε στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, τον Απρίλιο του 2013 είχε τους εξής άξονες:

Ο χαρακτήρας της εποχής που ζούμε ορίζεται ως εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό, πως η δουλειά του Κόμματος σε μη επαναστατικές συνθήκες είναι να προετοιμάζει τον υποκειμενικό παράγοντα δηλαδή να καθοδηγεί το λαό ώστε στις επαναστατικές συνθήκες να πάρει την εξουσία. Ακόμα ο ελληνικός καπιταλισμός εκτιμάται ότι βρίσκεται σε ενδιάμεση θέση στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα.

Θεωρείται ότι έχει ωριμάσει η αναγκαιότητα για μια άλλη εξουσία, που αναφέρεται ως Λαϊκή Εξουσία και θα έχει σοσιαλιστικό χαρακτήρα. Η εξουσία αυτή θα προκύψει επαναστατικά και θα πραγματοποιηθεί από το Λαϊκή Συμμαχία. Η Λαϊκή Συμμαχία είναι μια συμμαχία αποτελούμενη από τις τάξεις και τα κοινωνικά στρώματα εκείνα που πλήττονται απ' την πολιτική των μονοπωλίων, δηλαδή την εργατική τάξη, τα μικρομεσαία στρώματα του χωριού και της πόλης, τη νεολαία, τις γυναίκες.

Η εξουσία αυτή θα οργανώσει την κοινωνία και την οικονομία προς όφελος του λαού κοινωνικοποιώντας όλα τα μέσα παραγωγής και θα έρθει σε σύγκρουση με τα μονοπώλια και τους διεθνείς οικονομικούς ή στρατιωτικούς τους οργανισμούς, όπως η ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

 Δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ 
Το ΚΚΕ, όπως για τα ετερόφυλα ζευγάρια, καταψήφισε το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια που πρότεινε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Δεκέμβριο του 2015 θεωρώντας, μεταξύ άλλων, ότι «δεν χρειάζονται δύο νομοθετικές ρυθμίσεις (πολιτικός γάμος και σύμφωνο συμβίωσης) για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μεταξύ των συζύγων». Τη θέση αυτή επέκριναν άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα. Το ΚΚΕ διαφώνησε και με την επέκταση του πολιτικού γάμου για τα ομόφυλα ζευγάρια, «για δύο εξίσου βασικούς και αλληλένδετους λόγους»: πρώτον διότι θεωρεί ότι αυτός ανοίγει τον δρόμο για την «εμπορευματοποίηση της τεκνοποίησης και της τεκνοθεσίας» και δεύτερον διότι θεωρεί ότι το νομοσχέδιο παρακάμπτει το κοινωνικό δικαίωμα του παιδιού στην μητρότητα και την πατρότητα. Το ΚΚΕ σημειώνει ότι οι θέσεις του αυτές δεν είναι από ομοφοβική σκοπιά καθώς το πρόβλημά του με το νομοσχέδιο δεν έχει να κάνει με την ίδια την ομοφυλοφιλία.

Tο κόμμα υποστηρίζει την ενίσχυση της νομοθεσίας για την τιμωρία της ομοφοβικής συμπεριφοράς και έχει ταχθεί ενάντια σε τέτοιες διακρίσεις. Επιπλέον, υποστηρίζει το δικαίωμα ενός τρανς ατόμου στην αλλαγή του αναγραφόμενου φύλου του στα νομικά του έγγραφα.

 Πολιτική για τα ναρκωτικά 
Το ΚΚΕ αντιτίθεται στην αποποινικοποίηση της κατανάλωσης και της διακίνησης ναρκωτικών. Αντιτίθεται στον διαχωρισμό των ναρκωτικών σε περισσότερα και λιγότερο επιβλαβή, θεωρώντας τη νομοθεσία μείωσης της βλάβης ως «κυρίαρχη αστική πολιτική».
 Άλλες θέσεις 
Το ΚΚΕ υποστηρίζει τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους.

Το κόμμα θεωρεί ότι ιμπεριαλισμός σημαίνει μονοπωλιακός καπιταλισμός, με βάση τη λενινιστική θεωρία του ιμπεριαλισμού. Με άλλα λόγια, ότι ο ιμπεριαλισμός αποτελεί το μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία, οι χώρες σήμερα δεν μπορούν να διαχωριστούν ανάμεσα σε ιμπεριαλιστικές και αντιιμπεριαλιστικές, καθώς σχεδόν όλες έχουν μονοπωλιακό καπιταλισμό. Αυτό ισχύει και για την Κίνα, δηλαδή εφόσον είναι καπιταλιστική στο σήμερα είναι και ιμπεριαλιστική, όπως οι ΗΠΑ, οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ρωσία. Έτσι, καταδικάζει κόμματα και οργανώσεις, όπως την Παγκόσμια Αντιιμπεριαλιστική Πλατφόρμα (ΠΑΠ), η οποία υπερασπίζεται τη Ρωσία, την Κίνα και άλλες ως αντιιμπεριαλιστικές. Πιστεύει ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας δεν αποτελεί πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα πλέον, ότι «έχει ενσωματωθεί στην καπιταλιστική εξουσία».

Το 2022, το ΚΚΕ καταδίκασε «τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία» εκδίδοντας έκκληση, την οποία υπέγραψαν και τα κομμουνιστικά κόμματα της Ισπανίας (PCTE), της Τουρκίας (TKP) και του Μεξικού (PCM). Το ΚΚΕ καταδίκασε τις ενέργειες της Ρωσίας δηλώνοντας «Οι δολοφονίες αμάχων είναι η πιο φρικτή και βάρβαρη όψη των ιμπεριαλιστικών πολέμων, όποιος κι αν τις διαπράττει, οπουδήποτε κι αν συμβαίνουν, είτε τώρα στην Ουκρανία εξαιτίας της ρωσικής εισβολής είτε παλιότερα στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Συρία κι άλλου, με ευθύνη των αμερικανοΝΑΤΟϊκών». Το ΚΚΕ είναι επίσης επικριτικό για την ουκρανική κυβέρνηση και μποϊκόταρε την ομιλία του Ζελένσκι στο ελληνικό κοινοβούλιο δηλώνοντας ότι «αντιπροσωπεύει μια αντιδραστική κυβέρνηση που υποστηρίζεται από το στρατόπεδο ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ. και όπως η Ρωσία είναι υπεύθυνη για το δράμα του ουκρανικού λαού» και ότι έχει υποστηρίξει νεοναζιστικές ομάδες και έχει διώξει γηγενείς κομμουνιστές.

Στο Καταστατικό του, το ΚΚΕ αναφέρει ότι βασίζεται στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού και ότι ταυτίζει τον πατριωτισμό με τον ταξικό αγώνα. Επιπλέον, έχει δηλώσει ότι ο πατριωτισμός ταυτίζεται με την αποδέσμευση της Ελλάδας από την ΕΕ.

Τον Οκτώβριο του 2023, το ΚΚΕ υποστήριξε επίσημα την Παλαιστίνη και καταδίκασε το Ισραήλ στον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς το 2023. Υποστηρίζει τη λύση των δύο κρατών στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα της Παλαιστίνης την Ανατολική Ιερουσαλήμ, η οποία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο είναι παλαιστινιακό έδαφος υπό παράνομη ισραηλινή κατοχή. Το ΚΚΕ διαφωνεί με τις ιδεολογικές, πολιτικές και φιλοσοφικές αντιλήψεις της Χαμάς αλλά αντιμάχεται την πεποίθηση ότι ο σκοπός του βομβαρδισμού της Λωρίδας της Γάζας είναι η εξάλειψη της Χαμάς. Θεωρεί ότι «στόχος του Ισραήλ είναι η ακύρωση της λύσης των δύο κρατών, η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και της γεωγραφικής θέσης της Λωρίδας της Γάζας, η γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνης και ο εκτοπισμός στην έρημο όσων δεν βρουν τον θάνατο από την ισραηλινή σφαγή».

 Αποτελέσματα εκλογών 
 Βουλή των Ελλήνων 
 Έτος Γενικός Γραμματέας Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση 1974 Χαρίλαος Φλωράκης 464.787 9,47%  4ο κόμμαΑντιπολίτευση 1977 480.272 9,36%  4ο κόμμαΑντιπολίτευση 1981 620.302 10,94%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 1985 629.518 9,89%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 1989 Ι 855.944 13,13%  Κυβέρνησησυνεργασίας 1989 ΙΙ Γρηγόρης Φαράκος 734.611 10,97%  Οικουμενικήκυβέρνηση 1990 677.059 10,28%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 1993 Αλέκα Παπαρήγα 313.001 4,54%  4ο κόμμαΑντιπολίτευση 1996 380.167 5,61%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 2000 379.454 5,52%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 2004 436.706 5,90%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 2007 583.750 8,15%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση  2009 517.249 7,54%  3ο κόμμαΑντιπολίτευση 2012 Ι 536.105 8,48%  5ο κόμμα 2012 ΙΙ 277.227 4,50%  7ο κόμμαΑντιπολίτευση 2015 Ι Δημήτρης Κουτσούμπας 338.188 5,47%  5ο κόμμαΑντιπολίτευση 2015 ΙΙ 301.684 5,55%  5ο κόμμαΑντιπολίτευση 2019 299.621 5,30%  4ο κόμμαΑντιπολίτευση 2023 Ι 426.628 7,23%  4o κόμμα 2023 ΙΙ 401.224 7,69%  4o κόμμαΑντιπολίτευση

 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
 Έτος Γενικός Γραμματέας Αριθμός ψήφων Ποσοστό ψήφων Έδρες Θέση Ομάδα 1981 Χαρίλαος Φλωράκης 729.052 12,84%  3η ΚΟΜ. 1984 693.304 11,64%  3η 1989 941.913 14,31%  3η ΑΡ.ΕΝ. 1994 Αλέκα Παπαρήγα 410.741 6,29%  4η Ε.Ε.Α. 1999 557.365 8,67%  3η Ε.Ε.Α./Β.Π.Α. 2004 580.396 9,48%  3η 2009 428.283 8,35%  3η 2014 Δημήτρης Κουτσούμπας 349.342 6,11%  6η Μ.Ε. 2019 302.603 5,35%  4η 2024 367.803 9,25% 5η

 Κοινοβουλευτική Ομάδα 
 Βουλή των Ελλήνων 
 Κ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος 
Μετά τις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023, το Κ.Κ.Ε. εξέλεξε 21 βουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής: 

 Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
 10ο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
Μετά τις ευρωεκλογές του 2024, το Κ.Κ.Ε. εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές. Η σύνθεση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι η εξής:

 Μέσα μαζικής Ενημέρωσης και άλλες δραστηριότητες 
 Ριζοσπάστης, καθημερινή εφημερίδα όργανο της Κεντρικής του Επιτροπής
 Κομμουνιστική Επιθεώρηση (ΚΟΜΕΠ), διμηνιαία πολιτική και θεωρητική επιθεώρηση
 Θέματα Παιδείας, διμηνιαία επιθεώρηση θεμάτων παιδείας και παιδαγωγικής
 Σύγχρονη Εποχή, εκδοτικός οίκος και βιβλιοπωλείο
 902 Αριστερά στα FM, διαδικτυακός ραδιοφωνικός σταθμόςΠαλαιότερα και στα FM μέχρι τις 31 Ιουλίου 2014, οπότε και πουλήθηκε η συχνότητα
 Θεσσαλονίκη 904 Αριστερά στα FM, ραδιοφωνικός σταθμός
 902.gr, διακτυακό ειδησεογραφικό portal. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 16 Νοεμβρίου 2012.
 Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση,Η έκδοση του πρώτου τεύχους της «Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης» εκφράζει την αναγκαιότητα συνεργασίας ανάμεσα σε θεωρητικά και πολιτικά περιοδικά Κομμουνιστικών Κομμάτων που έχουν κοινές θέσεις για μια σειρά θεμελιώδη θεωρητικά και ιδεολογικά ζητήματα. Αυτή η αναγκαιότητα που ωρίμασε αξιολογώντας την περίοδο υποχώρησης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος το διάστημα που ακολούθησε με τη νίκη της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ και τις χώρες της Ανατολικής και Κεντρικής Ευρώπης , αλλά και από τα ζητήματα που θέτει εμπρός στο κομμουνιστικό κίνημα η ανάπτυξη της σύγχρονης ταξικής πάλης. (συμμετοχή με άλλα Κομμουνιστικά Κόμματα)
 Οδηγητής, μηνιαίο περιοδικό το οποίο αποτελεί το επίσημο όργανο του κεντρικού συμβουλίου της ΚΝΕ.

Παλαιότερες ιδιοκτησίες
 902 Αριστερά στα FM (1990-2013), ραδιοφωνικός σταθμός της Αττικής (σήμερα στην συχνότητα του, εκπέμπει ο Παραπολιτικά 90.1)
 902 Τηλεόραση (1991-2013), τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας (σήμερα στην συχνότητα του, εκπέμπει το Open Beyond)

 Παραπομπές 

 Πηγές 

 Βιβλιογραφία 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, του Κώστα Χατζόπουλου 
 Χρηστόφορος Βερναρδάκης, Γίαννης Μαυρής, Από τη «Λαοκρατία» στην «Αλλαγή». Το ΚΚΕ και οι σχέσεις εκπροσώπησης με το ΕΑΜικό κοινωνικό μπλοκ 1941 - 1967,Θέσεις τ/χ 22(Ιανουάριος-Μάρτιος  1988)
 Χρηστόφορος Βερναρδάκης, ΕΔΑ και ΚΚΕ στη δεκαετία του '60. Ο ιδεολογικός, πολιτικός και οργανωτικός δυϊσμός της παραδοσιακής Αριστεράς,στο συλλογικό τόμο του Ιδρύματος Κ.Μητσοτάκη ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ, εκδ. Παπαζήση,2009
 Τρεις πτυχές του ελληνικού εργατικού κινήματος, του Χάρη Αθανασιάδη
 Ανακοινώσεις για εξάρθρωση παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ (04/09/1954 )- Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο Τεκμήριο D2530 | Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο
 Οι Φάκελοι του Αλέξη Παπαχελά-Ελληνική Αριστερά: 1968-1989 α΄μέρος 
 Οι Φάκελοι του Αλέξη Παπαχελά-Ελληνική Αριστερά: 1989-2008 β΄μέρος 
 Γιαννακόπουλος, Γεώργιος, Οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1956 - 1981, Διδακτορική διατριβή, Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, 2002 Διατριβή: Οι οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1956 - 1981 - Κωδικός: 13321


Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα
Κατηγορία:Μαρξισμός-Λενινισμός
Κατηγορία:Αριστερά κόμματα
Κατηγορία:Προοδευτικά πολιτικά κόμματα
Κατηγορία:Ελληνικές κοινοβουλευτικές ομάδες