Νεοχώρι Δομοκού Φθιώτιδας

Το Νεοχώρι Δομοκού είναι χωριό του νομού Φθιώτιδας. Βρίσκεται σε απόσταση 42 χλμ. από τη Λαμία, χτισμένο στο όρος Όθρυς σε υψόμετρο 760 μέτρων και αποτελεί το ορεινότερο χωριό του δήμου Δομοκού. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η εκκλησία, η οποία είναι αφιερωμένη στους Αγίους Αναργύρους. Επίσης έχει δύο ξωκλήσια, τον Αϊ-Λιά και την Παναγιά, στην οποία γίνεται κάθε χρόνο πανηγύρι στις 15 Αυγούστου. Στην πλατεία του χωριού λειτουργεί και το μοναδικό καφενείο. Το δημοτικό σχολείο του χωριού σταμάτησε να λειτουργεί από το 1986.

Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 191 κατοίκους.

 Ιστορία 
Το Νεοχώρι χτίστηκε πάνω στον παλαιό οικισμό Οθρό περί το 1750, ως νέος οικισμός (Νέο-χώριο) και προήλθε από τη συνένωση των παλαιοτέρων οικισμών Ορθού, Καλαμακίου, Μαύρης και Αγίας Παρασκευής «Γενεαλογική έρευνα» των Αργύρη Καραπέτσα - Βάιου Σταύρου, στην «ΙΣΤΟΡΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΔΟΜΟΚΟΥ».
Ανήκε από το 1883 έως το 1912 στο Δήμο Μελιταίας και έκτοτε αποτέλεσε ίδια κοινότητα χωρίς άλλη μεταβολή έως το 1998 και την Διοικητική μεταρρύθμιση του «Νόμου Καποδίστρια», οπότε και εντάχθηκε ως Δημοτικό Διαμέρισμα στο Δήμο Δομοκού.

 Δημοτικό σχολείο 
Το αρχείο του σχολείου αρχίζει από το 1934-35, αλλά δεν είναι πλήρες, καθώς διασώζονται τα βιβλία μετά το 1950-51. Από το μαθητολόγιο που υπάρχει υπάρχουν στοιχεία που αφορούν την περίοδο έως το 1942. Δεν δείχνουν όμως τη φοίτηση και την προαγωγή παρά για το σχολικό έτος 1936-37 όπου ο δάσκαλος σημείωσε: Εγγραφέντες 84, εξετασθέντες 64, απορριφθέντες 20.«Ιστορία της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της τ. επαρχίας Δομοκού» του Ν. Φασατάκη, έκδοση Δήμου Δομοκού, 2002

Η κίνηση του σχολείου τα διάφορα σχολικά έτη είναι:
 1934-35:  82,
 1940-41: 120,
 1941-42:  99,
 1950-51: 162,
 1960-61:  91,
 1970-71:  58,
 1980-81:   6,
 1985-86:   5.

Παρατηρήσεις:
 Στοιχεία για τα δύο τελευταία χρόνια της κατοχής και την περίοδο του εμφυλίου δεν υπάρχουν, γιατί δεν λειτούργησε. Το 1943 είχε καεί το χωριό και αργότερα (στον εμφύλιο) όλοι πήγαν στη Λαμία για ν' αποφύγουν τις καταστρεπτικές συνέπειες του πολέμου. Τα χρόνια που οι κάτοικοι παρέμεναν στο Νεοχώρι, ο παπα-Αναστάσης συγκέντρωνε τα παιδιά στην εκκλησία κάποιες φορές.
 Μεγάλος είναι ο αριθμός των παιδιών που φοίτησαν το 1950-51. Το πράγμα θεωρείται φυσικό μετά από τόσα χρόνια ελλιπούς εκπαίδευσης. Απ' αυτούς εξετάστηκαν 137 και προβιβάστηκαν 126.
 Κάθετη πτώση παρουσιάζεται τη δεκαετία 1971-1981 ώσπου έκλεισε το 1985-86.
 Το σχολείο λειτούργησε ως 2/θέσιο τουλάχιστον από το 1956-57, ως 3/θέσιο το 1967-68 και πάντα ως μικτό.

 Δάσκαλοι 
Δάσκαλοι που φαίνεται από το αρχείο ή θυμούνται οι κάτοικοι πως υπηρέτησαν, είναι γενικά κατά χρονολογική σειρά οι εξής:
 Ι. Νούλας
 Ηλ. Καρφής
 Δ. Περίσσιος
 Σπ. Παπαδημητρίου
 Αναγνωστόπουλος
 Ν. Αβαριτσιώτης
 Τρ. Χατζόπουλος
 Π. Σμοκοβίτης
 Αντ. Οικονόμου
 Αθ. Λουκόπουλος
 Μ. Γερονικολού
 Δ. Τζιάλλας
 Ελ. Σκαρμούτσου
 Ε. Βότση
 Γρ. Πολύζος
 Κ. Αναγνωστόπουλος
 Γρ. Ρίζος
 Χρ. Σάμπαλης
 Παπαευσταθίου
 Πετεινός
 Χρ. Αρβανίτης
 Ανδρίτσου
 Αθ. Χριστοδούλου
 Δασκαλοπούλου
 Ν. Λιάκος
 Αθ. Πάνου
 Θωμάς Μπασιακούρας
 Χρ. Σκάρλας
 Δ. Σγάγιας
 Χρ. Σόρκος
 Γ. Κοντέλλα
 Χρ. Φωτόπουλος

Από τους παραπάνω πολλά χρόνια φαίνεται πως υπηρέτησαν οι Δ. Τζιάλλας (1951-59) και Χρ. Αρβανίτης (1966-75).

 Το κτίριο 
Οι μαθητές στεγάζονταν σε κοινοτικό κτίριο και μετά το 1930, αλλά αυτό κρίθηκε ακατάλληλο και κατεδαφίστηκε. Με ενέργειες του βουλευτή Ευστ. Μαλαμίδα ξεκίνησε το νέο κτίριο που πρωτολειτούργησε το 1935 περίπου. Ως τότε πήγαιναν στην εκκλησία.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
Φωτογραφίες και τραγούδια του Νεοχωρίου
Νεοχώρι Δομοκού 

Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Φθιώτιδας
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού