Θεοκρατία

Με τον όρο θεοκρατία (κράτος θεού) εννοείται εκείνο το σύστημα διακυβέρνησης στο οποίο ο Θεός ή μια θεότητα θεωρείται ανώτατος άρχων και η διακυβέρνηση γίνεται συχνά από έναν εγκόσμιο άρχοντα, ελέω θεού μονάρχη. Το ρόλο της διακυβέρνησης αναλαμβάνει ενίοτε πέραν του ελέω θεού μονάρχη το ιερατείο της επίσημης θρησκείας του κράτουςΟρισμός της θεοκρατίας στο Ελεύθερο Λεξικό«Θεοκρατία» στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια.

Κοινός τόπος οι θεοκρατίες σε κοινωνίες της αρχαιότητας υπήρξαν στην αρχαία Αίγυπτο και άλλους αρχαίους πολιτισμούς της Ανατολής"theocracy" World Encyclopedia. Philip's, 2008. Oxford Reference Online. Oxford University Press. Ανακτήθηκε 25 Ιουνίου 2009 <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t142.e11505>. Ο όρος πρωτοεμφανίζεται στον Ιώσηπο.—Κατά Αππίωνος 2,15-6., που τον χρησιμοποίησε για να υποδείξει την πολιτική οργάνωση των Εβραίων. Τούτο γιατί πριν την εγκαθίδρυση της βασιλείας στο αρχαίο Ισραήλ ο Θεός θεωρείτο υπέρτατος κυβερνήτης των Εβραίων και οι νόμοι του αφορούσαν τόσο σε θρησκευτικές, όσο και πολιτικές υποχρεώσεις"theocracy"  The Concise Oxford Dictionary of the Christian Church. Ed. E. A. Livingstone. Oxford University Press, 2006. Oxford Reference Online. Ανάκτηση 25 Ιουνίου 2009  <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t95.e5712>. 

Από τη σκιώδη μορφή του βασιλέα-ιερέα Μελχισεδέκ, στον βασιλέα Δαβίδ και τον Μωυσή, φαίνεται πως η θεοκρατία στη μορφή της θεότητας ως ανώτατου άρχοντα ή ως κυβερνώντος ιερατείου δεν είναι άγνωστη στον ιουδαιοχριστιανικό κόσμοRunciman St. 2004 The Byzantine Theocracy: The Weil Lectures, Cincinnati, Cambridge University Press, 20.. Παρόλα αυτά η ιστορία γενικά προσδιορίζει την Περσία ως τόπο ανάπτυξης της ιδέας του θείου μονάρχη. Ιδέα που απαντάται την εποχή της κατάκτησης της Περσίας από τον Αλέξανδρο Γ' τον Μακεδόνα, αναλαμβάνεται από τον έλληνα μονάρχη και εισρέει έκτοτε στα ελληνιστικά βασίλεια. Θα πρέπει να τονιστεί εδώ ότι η ιδέα της κοσμικής εξουσίας του Θεού δεν είναι άγνωστη στους αρχαίους Έλληνες, για παράδειγμα τον Αριστοτέλη, που θεωρεί ότι ο ιδανικός βασιλέας είναι η γήινη εικόνα του ΔίαRunciman St. 2004 The Byzantine Theocracy: The Weil Lectures, Cincinatti, Cambridge University Press, 21..

Από την εποχή του Αυγούστου Καίσαρα και μετά η ρωμαϊκή εξουσία προβαλλόταν ως επέκταση της θεϊκής, με τον αυτοκράτορα να έχει αρχιερατικό ρόλο (pontifex maximus) και να λατρεύεται και ο ίδιος ως θεός. Σε αυτό το πλαίσιο, η ρωμαϊκή Σύγκλητος τελούσε θρησκευτικά καθήκοντα.

Η ιδέα του ελέω θεού μονάρχη είναι παρούσα στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, με αυτοκράτορες που προσπαθούσαν σε γενικές γραμμές, όχι πάντα επιτυχώς να προωθήσουν την εικόνα του μονάρχη ως κεφαλή της εκκλησίας, και στην αγία ρωμαϊκή αυτοκρατορία με εσωτερικές συγκρούσεις της μεσαιωνικής Γερμανίας και της Καθολικής εκκλησίαςPalmer-Fernandez, Gabriel 2004, Encyclopedia of Religion and War, Taylor & Francis Ltd, 351..

 Σύγχρονες μορφές θεοκρατίας 

Σχετικά σύγχρονες μορφές θεοκρατίας θεωρούνται τα Παπικά ΚράτηΠεριοχές της κεντρικής Ιταλίας στις οποίες ο πάπας ασκούσε πολιτική εξουσία από το 756 έως το 1870. Βλ. επίσης Papal States. (2009). στην Encyclopædia Britannica. Ανάκτηση 25 Ιουνίου, 2009, από Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/441848/Papal-States, η Γενεύη του Ζαν Κοβέν (Jehan Cauvin) επί το κοσμικότερον, στην οποία ο μεταρρυθμιστής θεολόγος προσπάθησε να διαμορφώσει μια ιδανική θεοκρατία, το Αφγανιστάν από την εποχή της διακυβέρνησης των Ταλιμπάν και σήμερα  το Βατικανό,το Αφγανιστάν,η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν,το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία"theocracy"  Dictionary of the Social Sciences. Craig Calhoun, ed. Oxford University Press 2002. Oxford Reference Online. Ανάκτηση 25 Ιουνίου 2009  <http://www.oxfordreference.com/views/ENTRY.html?subview=Main&entry=t104.e1672>.

 Παραπομπές - σημειώσεις 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Αυταρχισμός

Κατηγορία:Ολιγαρχία
Κατηγορία:Θρησκεία και διακυβέρνηση
Κατηγορία:Δεξιά (πολιτική)
Κατηγορία:Θρησκειολογία
Κατηγορία:Θρησκεία και πολιτική