Ασίζη

Η Ασίζη (, ) είναι πόλη της Ιταλίας στην Επαρχία της Περούτζια, στην περιφέρεια της Ούμπρια. Βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Μόντε Σουμπάζιο ().

Είναι γνωστό ότι είναι η πόλη όπου γεννήθηκαν, έζησαν και πέθαναν ο Άγιος Φραγκίσκος, πολιούχος της Ιταλίας, και η Αγία Κλάρα.

 Φυσική γεωγραφία 

 Έδαφος 
μικρογραφία| Ασίζη στις πλαγιές του όρους Σουμπάζιο (Subasio) 
Η πόλη της Ασίζης βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του όρους Σουμπάζιο (Subasio), σε μία μετρίως ανυψωμένη θέση σε σύγκριση με τη βόρεια κοιλάδα της Ούμπρια, περίπου 26 χλμ. νοτιοανατολικά της Περούτζια . 

 Κλίμα 
Το δημοτικό έδαφος της Ασίζης περιλαμβάνει τόσο επίπεδες και λοφώδεις όσο και χαμηλές ορεινές περιοχές. Η πόλη, λόγω της θέσης της στο λόφο και με θέα στην κοιλάδα της Ούμπρια, έχει ένα ευχάριστο κλίμα. Παρ' όλα αυτά υπάρχει μία μετάβαση μεταξύ της πεδιάδας προς τα δυτικά και της πιο ορεινής περιοχής προς τα ανατολικά, με ζεστά αλλά όχι αποπνικτικά καλοκαίρια και όχι υπερβολικά σκληρούς χειμώνες. Τα χειμερινά χαρακτηριστικά είναι οι θερμοκρασίες που αντιλαμβάνεται το ανθρώπινο σώμα, ακολουθώντας τους κρύους βόρειους ανέμους που ρέουν κατά μήκος του βορειοδυτικού άκρου του όρους Σουμπάζιο και μπορούν να μειώσουν σημαντικά την αντιληπτή θερμοκρασία. Μία ή δύο φορές το χρόνο, εμφανίζεται επίσης χιόνι στην πόλη, αλλά χάρη στην προστατευόμενη θέση της, δεν πέφτει σε σημαντικές ποσότητες. Η άνοιξη και το φθινόπωρο τείνουν να είναι βροχερά και μάλλον ζεστά. 

Οι περιοχές της δημοτικής περιοχής σε μια επίπεδη θέση, από την άλλη πλευρά, έχουν ένα κλίμα που χαρακτηρίζεται από ελαφρώς θερμότερα καλοκαίρια από την πόλη, μερικές φορές αποπνικτικά λόγω της υψηλότερης υγρασίας, ενώ το φθινόπωρο και το χειμώνα ο καθαρός ουρανός συχνά καλύπτεται από ομίχλη που μερικές φορές διαρκεί όλη μέρα. 

Το χειμώνα ο παγετός μπορεί να παραχθεί τόσο στην πόλη όσο και κάτω στην κοιλάδα, με νυκτερινές θερμοκρασίες ακόμη πιο κάτω από τους μηδενικούς βαθμούς. Η επικράτεια βόρεια της δημοτικής πρωτεύουσας, η οποία εκτείνεται προς τους δήμους Nocera Umbra, Gualdo Tadino και Valfabbrica, είναι λοφοειδούς ορεινού τύπου και ως εκ τούτου έχει ένα κλίμα παρόμοιο με εκείνο των βουνών, με καλοκαίρια που δεν είναι πολύ ζεστά και συνήθως εμφανίζονται ανέμοι, ενώ οι χειμώνες είναι μερικές φορές σκληροί με τοπική άφθονη χιονόπτωση, κυρίως ως αποτέλεσμα των διαρροών ψυχρού αέρα από τα βορειοανατολικά. 

 Ιστορία 

 Από την ίδρυση μέχρι τις βαρβαρικές εισβολές 
Τα παλαιότερα ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στην επικράτεια της Ασίζης χρονολογούνται από τη νεολιθική εποχή . 

Πολυάριθμα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η Ασίζη προέρχεται από ένα μικρό χωριό που κατοικήθηκε από τους Ούμβριους ήδη από την εποχή των πολεμιστών villanoviano ( 9os - 8os αι. π.Χ. ). Όπως δείχνουν τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα που βρέθηκαν, οι Ούμβριοι είχαν βαθιές σχέσεις (κυρίως εμπορικές) με τους γείτονεςΕτρούσκους, λόγω της δυτική όχθης του Τίβερη, από τους οποίους όμως διέφεραν, στη γλώσσα και τον πολιτισμό. 

Οι Ρωμαίοι το 295 π.Χ., με τη μάχη του Sentino, επέβαλαν οριστικά την κυριαρχία τους και στην Κεντρική Ιταλία . Η πόλη του Ούμπρια είχε το όνομα Asisium και μνημονεύθηκε από τον 2ο αιώνα π.Χ... To 89π.Χ. έγινε "μιουνικίπιουμ" (municipium) (δηλαδή κοινότητα που κατοικούνταν από Ρωμαίους πολίτες και διατηρούσε τη διοικητική της ανεξαρτησία) και αποτέλεσε ένα σημαντικό οικονομικό και κοινωνικό κέντρο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας . Το τοπωνύμιο αυτό έχει προέλευση προ των λατινικών  και διατηρώντας μια αβέβαιη ετυμολογία, ερμηνεύεται με δύο διαφορετικούς τρόπους. Πόλη του γερακιού, ή του διπλοσάινου (ένα είδος γερακιού) ή από τη λατινική βάση οστά ή από τη λέξη χείμαρρος με προφανή αναφορά στον ποταμό Assino. Κατά τον τρίτο αιώνα, χάρη στη δράση του επισκόπου και μάρτυρα Αγίου Ρουφίνου, ο Χριστιανισμός άρχισε να εξαπλώνεται. 

Με την κατάρρευση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η Ασίζη γνώρισε επίσης τη σκοτεινή εποχή των βαρβαρικών εισβολών και, το 545, λεηλατήθηκε από τους Γότθους του Τοτίλα (Τotila) . Κατακτημένη από τους Βυζαντινούς, πέρασε λίγο μετά (568) υπό την κυριαρχία του Λομπάρντ και προσαρτήθηκε στο δουκάτο του Σπολέτου, με τον οποίο μοιράστηκε την τύχη της μέχρι τις αρχές του 12ου αιώνα . 

 Φωτοθήκη 

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 




Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία