Ιμαλία (δορυφόρος)

Ιμαλία 300px
Η Ιμαλία φωτογραφημένη το 2000 από τη διαστημική βολίδα Νέοι Ορίζοντες και καλύπτει μόνο λίγα πίξελ Ανακάλυψη Ανακαλύφθηκε από Τσαρλς Ντίλον Περίν Ημερομηνία Ανακάλυψης 16 Δεκεμβρίου 1904 Χαρακτηριστικά τροχιάς Ημιάξονας τροχιάς 11.388.690 km Εκκεντρότητα 0,1537860 Περίοδος περιφοράς 248,29 ημέρες Κλίση 29,90917° (προς τον Ισημερινό του Δία) Είναι δορυφόρος του Δία Φυσικά χαρακτηριστικά Μέση Ακτίνα 69,8 ± 0,85 km Έκταση επιφάνειας ~90.800 km² Όγκος  ~2.570.000 km³ Μάζα (4,2 ± 0,6) × 1018 kg Μέση πυκνότητα 1,63 g/cm3 Ισημερινή βαρύτητα επιφάνειας ~0,062 m/s² Ταχύτητα διαφυγής ~0,1 km/s Περίοδος περιστροφής 0,324 ημέρες Κλίση άξονα - Λευκαύγεια 0,057 ± 0,008 Επιφανειακή θερμοκρασία ~124 K Φαινόμενο μέγεθος -

Η Ιμαλία () είναι φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία, ο μεγαλύτερος από τους ακανόνιστους δορυφόρους του, και έκτος σε μέγεθος από όλους τους δορυφόρους του συνολικά. Ανακαλύφθηκε από τον Τσαρλς Ντίλον Περίν στο Αστεροσκοπείο του Λικ το 1904, στις 3 Δεκεμβρίου. Πήρε το όνομά του από τη νύμφη Ιμαλία, από τη Ρόδο, που ήταν ερωμένη του Δία και είχε αποκτήσει τρεις γιους από αυτόν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία.

 Όνομα 
Μέχρι το 1975, ο δορυφόρος δεν είχε πάρει κάποιο όνομα και ήταν γνωστός ως Δίας VI (Jupiter VI), αν και η ανάγκη για ονομασία του είχε προκύψει λίγο μετά την ανακάλυψή αυτού καθώς και του δορυφόρου Ελάρα. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα Εστία, από την ομώνυμη θεά Payne-Gaposchkin, Cecilia; Katherine Haramundanis (1970). Introduction to Astronomy. Englewood Cliffs, N.J.: Prentice-Hall. ISBN 0-13-478107-4. Τελικά το 1976 του δόθηκε η επίσημη ονομασία Ιμαλία.Flammarion C., Kowal C., Blunck J. (1975-10-07). "Δορυφόροι του Δία". International Astronomical Union Circular 2846. Central Bureau for Astronomical Telegrams. Archived from the original on 2014-02-22. Ανάκτηση 2014-10-17. (Bibcode: 1975IAUC.2846....6F)

 Τροχιά 
300px|thumb|left|Ο πιθανός δακτύλιος της Ιμαλίας
Είναι το μεγαλύτερο μέλος μίας ομάδας από δορυφόρους που έχουν το όνομα ομάδα Ιμαλίας, από αυτήν, και κινούνται σε μία απόσταση μεταξύ 11,4 και 13 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Δια, σε κλίση περίπου 27,5° (στοιχεία από Ιανουάριο 2000). Η τροχιά τους δεν είναι σταθερή λόγω διαφόρων ηλιακών και πλανητικών διαταραχών.

 Φυσικά χαρακτηριστικά 
300px|left|thumb|Η Ιμαλία από το πρόγραμμα Σελέστια. Το σχήμα είναι πραγματικό αλλά τα χαρακτηριστικά της επιφάνειάς της είναι φανταστικά.
Εμφανίζεται φυσικά, όπως και τα άλλα μέλη της ομάδας της, με χρώματα B-V=0,62 και V-R= 0,4, όμοια με αστεροειδείς τύπου C. Σύμφωνα με μετρήσεις του Κασσίνι, επιβεβαιώνεται μια απορρόφηση προσβολών στα 3 μm, που θα μπορούσε να δηλώνει την παρουσία νερού.

 Μάζα 
Το 2005, ο Emelyanov εκτίμησε πως η Ιμαλία έχει μάζα (4,2 ± 0,6) × 1018 kg, βασιζόμενος στη διαταραχή του δορυφόρου Ελάρα στις 15 Ιουλίου του 1949. Το Solar System Dynamics του JPL υπολογίζει πως η Ιμαλία έχει μάζα 6,7 × 1018 kg και ακτίνα 85 χλμ.

Ανάλογα με την ακτίνα που υπολογίζεται κάθε φορά πως έχει η Ιμαλία, η πυκνότητα έχει διαφορετικές τιμές, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

ΠηγήΑκτίναχλμ.Πυκνότηταg/cm³MάζαKgEmelyanov  67  3,33  4,1918Emelyanov  85  1,63  4,1918JPL SSD  85  2,6  6,718

 Εξερεύνηση 

Τον Νοεμβρίου 2000, το διαστημικό σκάφος Κασσίνι- Χόιχενς, έχοντας κατεύθυνση προς τον Κρόνο, τράβηξε διάφορες εικόνες της Ιμαλίας, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών από μια απόσταση 4,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο δορυφόρος καλύπτει μόνο μερικά εικονοστοιχεία, αλλά φαίνεται να είναι ένα επιμηκυμένο αντικείμενο, με άξονες 150 ± 20 και 120 ± 20 χλμ., κοντά σε αυτούς της Γης (βασισμένες σε εκτιμήσεις).

Τον Φεβρουάριο και τον Μαρτίου 2007, το νέο διαστημικό σκάφος New Horizons με κατεύθυνση προς τον Πλούτωνα τράβηξε μια σειρά φωτογραφιών από την Ιμαλία, μέχρι και οκτώ εκατομμύρια χλμ. μακρυά από αυτή. Πάλι, η Ιμαλία εμφανίζεται ως μερικά εικονοστοιχεία.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιμαλία  από τη NASA's Solar System Exploration 
 Οι δορυφόροι του Δία από τον Σκοτ Σέπαρντ 
 David Jewitt pages 

Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία