Μπριτόν Ριβιέρ

Ο Μπριτόν Ριβιέρ (14 Αυγούστου 1840 – 20 Απριλίου 1920) ήταν Βρετανός ακαδημαϊκός ζωγράφος, γεννημένος στην πόλη του Λονδίνου. 
Βιογραφία
Τα πρώτα χρόνια
Η οικογένειά του καταγόταν από τη Γαλλία και είχε εγκατασταθεί στην Αγγλία από το 17ο αιώνα. Ο ίδιος ήταν το νεότερο παιδί του Γουίλιαμ Ριβιέρ, ο οποίος τον πήρε μαζί του σε ηλικία οκτώ ετών στο Τσέλτενχαμ όταν διορίστηκε καθηγητής ζωγραφικής στο τοπικό κολέγιο. Αργότερα έγινε κι ο ίδιος μαθητής του κολεγίου, υπό τη διδασκαλία του πατέρα του, δείχνοντας την κλίση του από πολύ νωρίς. Πριν ακόμη κλείσει τα 12 εξέθεσε δύο εικόνες στο British Institution, ενώ το 1857, πριν γίνει δεκτός από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, τρεις από τους πίνακές του έγιναν δεκτοί από τη Βασιλική Ακαδημία. 
Η αναγνώριση
Η πρώτη του επιτυχία ήρθε το 1869, όταν φιλοτέχνησε το έργο «Ο Μακρύς Ύπνος», το οποίο απεικόνιζε έναν ηλικιωμένο άνδρα νεκρό στην καρέκλα του, ενώ παρακολουθούν τα σκυλιά του. Αίσθηση προκάλεσε το 1870 με το έργο «Ελεημοσύνη», το οποίο απεικόνιζε ένα φτωχό κοριτσάκι να μοιράζεται το λιγοστό φαγητό της με δύο εξαθλιωμένα σκυλιά. Από το 1871 άρχισε να εκθέτει έργα με κλασική θεματολογία, λαμβάνοντας αναγνώριση για το έργο του «Η Κίρκη και οι Φίλοι του Οδυσσέα». Ακόμα πιο εξαιρετικό θεωρήθηκε το έργο «Η απάντηση του Δανιήλ στο Βασιλέα», το οποίο έκανε μεγάλη εντύπωση στην εποχή του, τόσο για την τεχνοτροπία όσο και την απεικόνιση του κεντρικού χαρακτήρα. Έκτοτε ο Ριβιέρ κέρδισε διασημότητα, με πολλούς από τους πίνακές του να αγοράζονται από πλούσιους φιλότεχνους. Αγαπημένο του θέμα ήταν η απεικόνιση ζώων, καθώς και η ανταλλαγή συμπόνοιας ανάμεσα στα ζώα και τον άνθρωπο, μοτίβο που συναντούμε σε πολλά από τα έργα του. 
Τα τελευταία χρόνια
Με τα χρόνια η όραση του δεν ήταν πλέον τόσο καλή, οπότε επέλεγε θέματα που ήταν λιγότερο πολύπλοκα. Το 1896 έχασε την εκλογή του στη θέση του Προέδρου της Βασιλικής Ακαδημίας για λίγες ψήφους. Σιγά σιγά απομονώθηκε από τη δημόσια ζωή. Απεβίωσε το 1920. Σύζυγός του ήταν η Μαίρη Άλις Ντόμπελ, επίσης καλλιτέχνις, με την οποία απέκτησε πέντε γιους και δύο κόρες.
 Κατάλογος έργων 

 Η Νοσοκόμα του Ληστή (1866)
 Η Άδεια Καρέκλα (1869)
Η Κίρκη και οι Φίλοι του Οδυσσέα (1871) 
Η απάντηση του Δανιήλ στο Βασιλία (1872) 
Ο Τελευταίος της Φρουράς (1875) 
Λάζαρος (1877)
Περσέπολις (1878)
  'In Manus Tuas, Domine'  (1879)
Το Κατώφλι του Μάγου (1882)
 Vae Victis (1885) Ρίζπα (1886)
An old world wanderer (1887) 
Ο Τρελλός και η Τρέλλα του δεν έχουν Τέλος (1889) 
Ένας Ικανός Κυνηγός Μπροστά στον Κύριο (1891) 
Η Οινοποσία του Βασιλιά (1893) 
Πέρα από τα Βήματα του Ανθρώπου (1894) 
Φοίβος Απόλλων (1895) 
Θυμός (1896)
Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος (1900) 
Στους Λόφους (1901)

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Νεκρολογία του καλλιτέχνη από τους Times του Λονδίνου, 21 Απριλίου 1920.
Κατάλογος μουσείων με έργα του καλλιτέχνη.

Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι