Evocatus

Evocatus είναι ο λατινικός όρος που αναφέρεται στο στρατιώτη εκείνο του ρωμαϊκού στρατού που ολοκλήρωσε τη θητεία του, έλαβε το απολυτήριό του («missio»), ωστόσο επέλεξε εθελοντικά να καταταγεί και πάλι, έπειτα από πρόσκληση κάποιου υπάτου ή άλλου διοικητή.Δίων Κάσσιος, Ρωμαϊκή Ιστορία 45.12

Από ό,τι φαίνεται, πάντα υπήρχε σημαντικός αριθμός από evocati σε κάθε αξιόλογο στρατό, και όταν ο στρατηγός ήταν αγαπητός στους άνδρες του, ο αριθμός βετεράνων που κατατάσσονταν και πάλι στα στρατεύματά του ήταν αυξημένος. Οι evocati απαλλάσσονταν, όπως οι vexillationes, από τις συνηθισμένες στρατιωτικές αγγαρείες, όπως για παράδειγμα την ύψωση οχυρωμάτων για το στρατόπεδο ή την κατασκευή δρόμωνΤάκιτος, Χρονικά, 1.36 Ο βαθμός τους γενικότερα θεωρείτο υψηλότερος από αυτόν των συνηθισμένων λεγεωναρίων. Ορισμένες φορές γίνεται κοινή αναφορά σε αυτούς με τους ιππείς,Ιούλιος Καίσαρ, Commentarii de Bello Gallico 7.65 ενώ άλλες φορές κατατάσσονται με τους εκατοντάρχους.Ιούλιος Καίσαρ, Commentarii de Bello Civili, 1.17 Φαίνεται δε πως συχνά λάμβαναν προαγωγή για το αξίωμα του εκατοντάρχου. Συνεπώς, ο Πομπήιος παρακίνησε πολλούς από τους βετεράνους που υπηρέτησαν υπό τις διαταγές του σε προγενέστερα έτη να ενωθούν μαζί του κατά την περίοδο των εμφυλίων πολέμων, υποσχόμενος ανταμοιβές και τη διοίκηση εκατονταρχιών.ordinum, Ιούλιος Καίσαρ, Commentarii de Bello Civili, 1.3 Ωστόσο δεν μπορούσαν όλοι οι evocati να γίνουν εκατόνταρχοι,Ομοίως. 3.88 ούτε να αποτελέσουν τμήμα ορισμένων από τις κοόρτεις. Ο ρήτορας Κικέρων Κικέρων, Epistulae ad Familiares, 3.6 §5 κάνει αναφορά σε κάποιον «praefectus evocatorum»,<ref>Κικέρων, Epistulae ad Familiares, 15.4 §3, Ιούλιος Καίσαρ, Commentarii de Bello Civili 3.91, Σουητόνιος, Βίοι των Δώδεκα Καισάρων: Αύγουστος 56, Justus Lipsius, De Militia Romana 1.8</ref> έναν αξιωματικό επικεφαλής για τους evocati.

Με το όνομα evocati ήταν επίσης γνωστά τα μέλη ενός επίλεκτου σώματος νεαρών ανδρών από την τάξη των ιππέων στους οποίους ανέθεσε ο Αυτοκράτορας Διομητιανός να φυλάσσουν την κρεβατοκάμαρά του.Σουητόνιος, Βίοι των Δώδεκα Καισάρων: Διομητιανός, 10 Ορισμένοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι το σώμα αυτό επιβίωσε και κατά την εποχή επόμενων αυτοκρατόρων, με αποτέλεσμα να ταυτίζεται με εκείνους που αργότερα έγιναν γνωστοί ως «Evocati Augusti»''.Hyginus, de Lim. σελ.209, Johann Caspar Orelli, Inscript. No. 3495, 153

Παραπομπές

Κατηγορία:Βαθμοφόροι ρωμαϊκού στρατού