Συμμετοχή του Βελγίου στη Eurovision

Το Βέλγιο έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 66 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της ως μία από τις επτά χώρες στον πρώτο διαγωνισμό το . Οι μοναδικές χώρες με περισσότερες εμφανίσεις είναι η  (68), η  (67) και το  (67). Το Βέλγιο έχει απουσιάσει μόνο τρεις φορές, το , το  και το , λόγω των χαμηλών βαθμολογιών στους προηγούμενους διαγωνισμούς που το υποβίβασαν από τον διαγωνισμό. Το Βέλγιο έχει κερδίσει μια φορά, το .

Στα πρώτα 20 χρόνια του διαγωνισμού, καλύτερο αποτέλεσμα του Βελγίου ήταν η τέταρτη θέση με την Τόνια το . Το , ο Ζαν Βαγί πέτυχε για πρώτη φορά έναν τερματισμό στις τρεις πρώτες θέσεις, τερματίζοντας δεύτερος. Η Σάντρα Κιμ έγινε η πρώτη και μέχρι σήμερα (μέχρι το 2022) νικήτρια για το Βέλγιο, όταν τραγούδησε το τραγούδι "J'aime la vie", όταν ήταν 13 χρονών στο Μπέργκεν. Ο άλλος τερματισμός του Βελγίου στην πρώτη τριάδα ήρθε το , όταν το συγκρότημα Urban Trad τερμάτισε δεύτερο στη Ρίγα, χάνοντας από μόνο δύο βαθμούς. Το Βέλγιο τερμάτισε στην τελευταία θέση οκτώ φορές, πιο πρόσφατα το  και έχουν δύο φορές λάβει "μηδέν βαθμούς", το  και το . 

Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών γύρων το , το Βέλγιο δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό σε πέντε συνεχόμενους διαγωνισμούς (2005–09). Από το 2010, το Βέλγιο απέκτησε πιο πολύ επιτυχία, έχοντας προκριθεί για τον τελικό σε οκτώ από τους δεκατέσσερις διαγωνισμούς και τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα πέντε φορές, με τον Τομ Ντις να τερματίζει έκτος (), τον Λοΐκ Νοτέ τέταρτος (), τη Λάουρα Τεσόρο δέκατη (), την Blanche τέταρτη () και τον Γκουστάφ έβδομος ().

Μετάδοση
Το Βέλγιο έχει δύο εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς του διαγωνισμού, τον φλαμανδικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Vlaamse Ραδιοφωνικός Σταθμός en Televisieomroep (VRT) και τον γαλλόφωνο ραδιοτηλεοπτικό φορέα Radio télévision belge de la communauté française (RTBF). Οι δύο ραδιοτηλεοπτικοί φορείς ανταλλάσσουν την επιλογή τραγουδιού για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision κάθε χρόνο.

Ιστορικό διαγωνισμού
Το Βέλγιο συμμετείχε στη Eurovision από τον πρώτο διαγωνισμό το , ωστόσο η τέταρτη θέση της Τόνια στο διαγωνισμό του 1966 παρέμεινε το πιο αξιοσημείωτο επίτευγμα της χώρας έως ότου ο Ζαν Βαλέ πήρε τη δεύτερη θέση το . Στη δεκαετία του '80, μετά από καλά αποτελέσματα για τη Στέλλα Μάισεν (τέταρτη το ) και το Ζακ Ζέγκερς (πέμπτος το ), το Βέλγιο τερμάτισε τελευταίος για έκτη φορά το . Ακολούθησε η πρώτη και (μέχρι το 2022) μοναδική νίκη του Βελγίου στη Eurovision το , όταν κέρδισε η Σάντρα Κιμ με το τραγούδι της "J'aime la vie". Αν και οι στίχοι υποστήριζαν ότι ήταν 15 ετών, στην πραγματικότητα ήταν μόλις 13 ετών, γεγονός που ώθησε τη δεύτερη Ελβετία να υποβάλει αίτηση για τον αποκλεισμό της, χωρίς αποτέλεσμα. Με τη νίκη το 1986, το Βέλγιο έγινε η τελευταία από τις επτά ιδρυτικές χώρες της Eurovision που κέρδισε τον διαγωνισμό, καθώς η Ελβετία, η Ολλανδία, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, η Ιταλία και η Γερμανία είχαν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά στο παρελθόν. Το Βέλγιο σημείωσε ένα απόλυτο ρεκόρ εκείνη την εποχή, με την Κιμ να κερδίζει έναν αριθμό 176 βαθμών που δεν είχε ξανασυμβεί (αυτό το ρεκόρ παρέμεινε μέχρι το 1993, με την Ιρλανδία να σημειώνει 187 βαθμούς). Με μέσο όρο 9,26 πόντους ανά χώρα που ψηφίζει και 77,2% της μέγιστης δυνατής βαθμολογίας, μέχρι το 2022, το ρεκόρ της Κιμ εξακολουθεί να κατατάσσεται στην όγδοη θέση μεταξύ όλων των νικητών της Eurovision.

Το Βέλγιο τερμάτισε τελευταίο για έβδομη φορά στο διαγωνισμό του , πριν πετύχει το μοναδικό του αποτέλεσμα στη δεκάδα τη δεκαετία του '90 στο διαγωνισμό του , όπου η Μελανί Κολ τερμάτισε έκτη. Στη δεκαετία του 2000, το Βέλγιο γνώρισε ανάμεικτες περιουσίες: η χώρα ξεκίνησε τη δεκαετία τερματίζοντας τελευταία για την όγδοη και (μέχρι το 2022) τελευταία φορά στον διαγωνισμό του  στη Στοκχόλμη, πριν πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα του 21ου αιώνα το  όταν τραγούδησαν οι Urban Trad σε μια φανταστική γλώσσα και κέρδισε τη δεύτερη θέση με 165 βαθμούς, χάνοντας από την Σερτάμπ Ερενέρ της Τουρκίας με μόλις δύο βαθμούς. Στη συνέχεια, η χώρα απέτυχε να προκριθεί από τους ημιτελικούς για 5 διαδοχικούς διαγωνισμούς από το 2005 έως το 2009.

Η συμμετοχή του  για το Βέλγιο ήταν ο Τομ Ντις, που βγήκε δεύτερος στη βελγική φλαμανδική έκδοση του X Factor το 2008. Ο Ντις τερμάτισε πρώτος στον ημιτελικό του, επιτρέποντας στο Βέλγιο να συμμετάσχει στον τελικό για πρώτη φορά από το 2004 και τελικά να τερματίσει έκτος συνολικά, το καλύτερο αποτέλεσμα του Βελγίου από το 2003 και το καλύτερο αποτέλεσμα ποτέ για Φλαμανδό συμμετέχοντα (ισοβαθμία με το ). Στη συνέχεια, το Βέλγιο γνώρισε ένα μείγμα σκαμπανεβάσεων για το υπόλοιπο της δεκαετίας του 2010: ενώ η χώρα απέτυχε να προκριθεί στον τελικό πέντε φορές (το 2011, το 2012, το 2014, το 2018 και το 2019), το Βέλγιο προκρίθηκε το 2013 (με τον Ρομπέρτο Μπελαρόζα να τερματίζει 12ος) πριν σημειώσει ένα σερί τριών ετών στην πρώτη δεκάδα, χάρη στους Λοΐκ Νοτέ (τέταρτος το ), Λάουρα Τεσόρο (δέκατη το ) και Blanche (τέταρτη το ). Μετά από δύο μη προκρίσεις με την Sennek () και τον Έλιοτ (), το Βέλγιο κατέγραψε τρεις ακόμη προκρίσεις με τους Hooverphonic () και τον Ζερεμί Μακιεζέ () να κατατάσσονται και οι δύο στην 19η θέση και τον Γκουστάφ () στην έβδομη.

 Ανισότητα μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων 
Το Βέλγιο είναι μια ομοσπονδιακή χώρα χωρισμένη σε δύο μεγάλες γλωσσικές περιφέρειες: την ολλανδόφωνη Φλάνδρα στο βορρά και τη γαλλόφωνη Βαλλωνία στο νότο, κάθε περιοχή έχει το δικό της ραδιοτηλεοπτικό φορέα (το VRT στη Φλάνδρα και το RTBF στη Βαλλωνία). Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς στέλνουν εκ περιτροπής τη βελγική συμμετοχή στον διαγωνισμό και από το 2021, το φλαμανδικό VRT είναι υπεύθυνο για μονές χρονιές, ενώ το γαλλόφωνο RTBF είναι υπεύθυνο για ζυγά έτη.

Υπήρξε σημαντική διαφορά στα αποτελέσματα που πέτυχαν οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς. Το γαλλόφωνο RTBF κατέγραψε τη μοναδική νίκη του Βελγίου το , και τις δέκα θέσεις στην πρώτη πεντάδα του Βελγίου και 18 από τις 25 πρώτες δέκα θέσεις του Βελγίου. Από την άλλη πλευρά, το Φλαμανδικό VRT έχει τοποθετηθεί στην πρώτη δεκάδα μόνο επτά φορές, ενώ σημείωσε έξι από τους οκτώ τερματισμούς του Βελγίου στην τελευταία θέση. Στη δεκαετία του 1990, εισήχθη ο κανόνας του υποβιβασμού, όπου οι χώρες με τη χαμηλότερη θέση δεν θα επιτρεπόταν να αγωνιστούν την επόμενη χρονιά, για να εξυπηρετήσουν τον αυξανόμενο αριθμό των συμμετεχουσών χωρών. Το Βέλγιο υποβιβάστηκε τρεις φορές, το , το  και το , δύο φορές μετά από μια κακή θέση από μια συμμετοχή του VRT το προηγούμενο έτος, και μία μετά από μια συμμετοχή του RTBF, τη Ναταλί Σορς που τερμάτισε τελευταία το 2000.

Από την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς σημείωσαν παρόμοια βαθμολογία όσον αφορά την πρόκριση: το RTBF προκρίθηκε τέσσερις φορές σε εννέα ημιτελικούς, ενώ το VRT προκρίθηκε τρεις φορές από τους οκτώ ημιτελικούς.

 Συμμετοχές 
Το Βέλγιο έχει τρεις επίσημες γλώσσες: τα Ολλανδικά, τα Γαλλικά και τα Γερμανικά. Για δεκαετίες, οι απαιτήσεις του τραγουδιού δήλωναν ότι το τραγούδι έπρεπε να ερμηνευθεί σε μια εθνική γλώσσα, γεγονός που έδωσε στο Βέλγιο περιθώρια ελευθερίας καθώς μπορούσαν να παίξουν σε οποιαδήποτε από τις τρεις γλώσσες. Από τις 66 εμφανίσεις του στον διαγωνισμό, το Βέλγιο έχει στείλει 66 τραγούδια, 18 από τα οποία ήταν στα ολλανδικά, 23 στα γαλλικά, 23 στα αγγλικά, μια στα ιταλικά, 2 σε φανταστική γλώσσα και καμία στα Γερμανικά. Το νικητήριο τραγούδι του Βελγίου έχει τραγουδηθεί στα γαλλικά.
+ΥπόμνημαΝικητήςΔεύτερη θέσηΤρίτη θέσηΤελευταία θέσηΑποχώρησηΑνερχόμενος
 Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί Φιντ Λεκλέρ "Messieurs les noyés de la Seine" Γαλλικά2 rowspan="2"  rowspan="38" colspan="2" data-sort-value="99999"  Μόνυ Μαρκ "Le plus beau jour de ma vie" Γαλλικά2 1957 Μπόμπγιαν ΣούπενΨευδώνυμο του Modest Schoepen, γ. 16 Μαΐου 1925 - θ. 17 Μαΐου 2010). "Straatdeuntje" Ολλανδικά85 1958 Φιντ Λεκλέρ "Ma petite chatte" Γαλλικά58 1959 Μπομπ ΜπένιBob Benny, γ. 18 Μαΐου 1926 – θ. 29 Μαρτίου 2011. "Hou toch van mij" Ολλανδικά69 1960 Φιντ Λεκλέρ "Mon amour pour toi" Γαλλικά69 1961 Μπομ Μπένι "September, gouden roos" Ολλανδικά151 1962 Φιντ Λεκλέρ "Ton nom" Γαλλικά130 1963 Ζακ ΡαϊμόνJacques Raymond, γ. 13 Οκτ. 1938.  "Waarom?" Ολλανδικά104 1964 Ρομπέρ ΚογκόιRobert Cogoi, γ. 25 Οκτ. 1939 - θ. 15 Μαΐου 2022. "Près de ma rivière" Γαλλικά102 1965 Λίζε Μάρκε(Lize Marke. γ. Liliane Couck, 1η Δεκεμβρίου 1936). "Als het weer lente is" Ολλανδικά150 1966 ΤόνιαΓεννήθηκε ως Arlette Antoine Dominicus, 25 Ιουλ. 1947. "Un peu de poivre, un peu de sel" Γαλλικά414 1967 Λουί ΝεφςLouis Neefs, γ. 8 Αυγ. 1937 - θ. 25 Δεκ. 1980. "Ik heb zorgen" Ολλανδικά78 1968 Κλοντ ΛομπάρClaude Lombard, γ. 25 Φεβρ. 1945 - θ. 20 Σεπτ. 2021.   "Quand tu reviendras" Γαλλικά78 1969 Λούι Νιφς "Jennifer Jennings" Ολλανδικά710 1970 Ζαν ΒαγιέJean Vallée, γ. 2 Οκτ. 1941 - θ. 12 Μαρτ. 2014. "Viens l'oublier" Γαλλικά85 1971 Τζακ Ρέιμοντ και Λιλί ΚαστέλLili Castell. γ. 10 Απρ. 1937) "Goeiemorgen, morgen" Ολλανδικά1468 1972 Σερζ και Κριστίν ΓκιζολάντΖευγάρι, αμφότεροι γεννήθηκαν το 1946. "À la folie ou pas du tout" Γαλλικά1755 1973 Νικόλ και ΟυγκόΝτουέτο αποτελούμενο από τη Νικόλ Τζοσί (Nicole Josy, γ. 21 Οκτ. 1946) και τον Ουγκό Σιγκάλ (Hugo Sigal, γ. 10 Νοεμ. 1947) "Baby, Baby" Ολλανδικά17 58 1974 Ζακ ΙστένJacques Hustin, γ. 15 Μαρτ. 1940- θ. 6 Απρ. 2009). "Fleur de liberté" Γαλλικά910 1975 Αν ΚριστίAnn Christy, γ. 22 Σεπτ. 1945 - θ. 7 Αυγ. 1984) "Gelukkig zijn" Ολλανδικά1517 1976 Πιέρ Ραπσά(Pierre Rapsat, γ. 28 Μαΐου 1948 - θ. 20 Απριλίου 2002). "Judy et Cie" Γαλλικά868 1977 Dream ExpressΤρίο (Hearts of Soul) αποτελούμενο από τις αδερφές Bianca, Stella και Patricia Maessen (1952- 15 Μαΐου 1996). "A Million in One, Two, Three" Αγγλικά769 1978 Ζαν Βαλέ "" Γαλλικά2125 1979 Μισά ΜαράMicha Marah, γ. 26 Σεπτ. 1953. "Hey Nana" Ολλανδικά185 1980 TelexΣυγκρότημα της synthpop (1978-2006, 2009), που συστάθηκε το 1978 από τους Μαρκ Μουλέν (Marc Moulin, γ. 1η Σεπτ. 1942 - θ. 26 Σεπτ. 2008), Νταν Λακσμάν (Dan Lacksman, γεν. 19 Μαΐου 1950) και Μισέλ Μοέρ (Michel Moers). "Euro-Vision" Γαλλικά1714 1981 Εμλί ΣταρEmly Starr, πραγματικό όνομα: Marie-Christine Mareels, γ. 5 Σεπτ. 1957. "Samson" Ολλανδικά1340 1982 Στέλλα ΜάισενStella Maessen, γ. 6 Αυγ. 1953. "Si tu aimes ma musique" Γαλλικά496 1983 Pas de DeuxΤρίο [1982-83] αποτελούμενο από τους Walter Verdin, Dett Peyskens και Hilde van Roy. "Rendez-vous" Ολλανδικά1813 1984 Ζακ ΖέγκερςJacques Zegers, γ. 25 Ιουν. 1947. "Avanti la vie" Γαλλικά, Ιταλικά570 1985 Λίντα Λεπόμ "Laat me nu gaan" Ολλανδικά197 1986 Σάντρα Κιμ "" Γαλλικά1176 1987 Λιλιάν Σεν-ΠιέρLiliane Saint-Pierre, γεννήθηκε ως Liliane Keuninckx στις 18 Δεκ. 1948. "Soldiers of Love" Ολλανδικά1156 1988 ΡέιναρτΓεννήθηκε το 1955 ως Joseph Reynaerts. "Laissez briller le soleil" Γαλλικά185 1989 IngeborgΓεννήθηκε ως Ιngeborg Thérèse Marguerite Sergeant στις 15 Οκτ. 1966.  "Door de wind" Ολλανδικά1913 1990 Φιλίπ ΛαφοντένPhilippe Lafontaine, γ. 24 Μαΐου 1955. "Macédomienne" Γαλλικά1246 1991 ClouseauΣυγκρότημα της ποπ που συστάθηκε το 1984. Μέλη: Tjen Berghmans (ως το 1990), Karel Theys (ως το 1991), Bob Savenberg (ως το 1996), Kris Wauters και Koen Wauters. "Geef het op" Ολλανδικά1623 1992 MorganeΨευδώνυμο της Ingrid Simonis, γ. 23 Αυγ. 1975). "Nous, on veut des violons" Γαλλικά2011 1993 Μπάρμπαρα Ντεξ "Iemand als jij" Ολλανδικά253 colspan="2"    colspan="5"   rowspan="2" colspan="2" data-sort-value="99999"  1995 Φρεντρίκ ΕθερλίνκFrédéric Etherlinck, πλήρες όνομα Frédéric Van Goitsenhoven-Maeterlinck, γεν. 11 Αυγ. 1968.  "La voix est libre" Γαλλικά208 1996 Λίζα ντελ ΜποReinhilde Goossens, γ. 9 Ιουν. 1961. "Liefde is een kaartspel" Ολλανδικά16221245  colspan="5"   rowspan="7" colspan="2" data-sort-value="99999"  1998 Μελανί ΚολMélanie Cohl, γ. 4 Ιαν. 1982 "Dis oui" Γαλλικά6122 1999 Βανέσα ΣινιτόρVanessa Chinitor, γ. 13 Οκτ. 1976. "Like the Wind" Αγγλικά1238 2000 Ναταλί Σορς "Envie de vivre" Γαλλικά242  colspan="5"   2002 Sergio & The LadiesΟ Βέλγος τραγουδιστής Serge Quisquater (γ. 2 Απρ. 1965), μαζί με 3 Ολλανδές τραγουδίστριες, τις  Ibernice Macbean, Ingrid Simons και Jodi Pijper. "Sister" Αγγλικά1333 2003 Urban TradΛαϊκό συγκρότημα. "Sanomi" Τεχνητή2165 2004 XandeeΨευδώνυμο της Sandy Boets, γ. 18 Δεκ. 1978. "1 Life" Αγγλικά22 7 colspan="2" data-sort-value="-9999"  2005 Νούνο ΡεζέντεNuno Resende, Πορτογάλος τραγουδιστής, γεν. 25 Ιουν. 1973. "Le grand soir" Γαλλικά colspan="2" rowspan="5"  2229 2006 Κέιτ Ράιαν "" Αγγλικά 1269 2007 The KMG'sΣυγκρότημα με πλήρες όνομα Krazy Mess Groovers, 6 μέλη του πήραν μέρος: οι Sexyfire (Wakas Ashiq, πακιστανικής καταγωγής, φωνή), Mr Scotch (Piotr Paluch, πολωνικής καταγωγής, πλήκτρα), Mr French Kiss (Raphaël Hallez, τρομπέτα, γαλλικής καταγωγής), Big Boss (Tuan N'Guyen, άλτο σαξόφωνο, με ρίζες από Βιετνάμ), Mr Cream (François Cremer, ντραμς) και Lady Soulflower (Chrystel Wautier, με ουκρανικές ρίζες, φωνή). Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος ήταν οι The Answer - τρομπόνι, Mr DeeBeeDeeBop - βαρύτονο σαξόφωνο, Captain Thunder - ηλεκτρική κιθάρα, Mr Y - φωνητικά. "Love Power" Αγγλικά26 14 2008 IshtarΦλαμανδικό λαϊκό συγκρότημα. Μέλη: Soetkin Baptist, Michel Vangheluwe, Ann Vandaele, Marleen Vandaele, Els Vandaele, Hans Vandaele, Lode Cartrysse, Frank Markey, Korneel Taeckens, Karel Vercruysse.  "Ο Julissi" Τεχνητή1716 2009 Πατρίκ ΟυσένPatrick Ouchène (γ. 21 Μαρτ. 1970). "Copycat" Αγγλικά171 2010 Τομ ΝτιςTom Dice, γενν. ως Tom Eeckhout στις 25 Νοεμ. 1989. "Me and My Guitar" Αγγλικά61431167 2011 Witloof BayΣυγκρότημα με μέλη τους: Stijn Bearelle, Étienne Debaisieux, Benoît Giaux, Nicolas Dorian, Florence Huby, Mathilde Sevrin. "With Love Baby" Αγγλικά colspan="2" rowspan="2"  1153 2012 IrisΨευδώνυμο της Laura van den Bruel ( γ. 19 Ιαν. 1995). "Would You?" Αγγλικά1716 2013 Ρομπέρτο ΜπελαρόζαRoberto Bellarosa, γ. 23 Αυγ. 1994. "Love Kills" Αγγλικά1271575 2014 Αξέλ ΙρσούAxel Hirsoux, γ. 28 Σεπτ. 1982. "Mother" Αγγλικά colspan="2" 1428 2015 Λοΐκ Νοτέ "Rhythm Inside" Αγγλικά42172149 2016 Λάουρα Τεσόρο "What's the Pressure?" Αγγλικά101813274 2017 Blanche "City Lights" Αγγλικά43634165 2018 Sennek "A Matter of Time" Αγγλικά colspan="2" rowspan="2" 1291 2019 Έλιοτ "Wake Up" Αγγλικά1370 2020 Hooverphonic "Release Me" Αγγλικά colspan="4"  X 2021 Hooverphonic "The Wrong Place" Αγγλικά19749117 2022 Ζερεμί Μακιεζέ "Miss You" Αγγλικά19648151  Γκουστάφ  "Because of You" Αγγλικά7182890  Mustii "Before the Party's Over" Αγγλικά colspan="2" rowspan="2"  13182025Red Sebastian"Strobe Lights"Αγγλικά14232026

Διαδικασία επιλογής

Ενώ το VRT συνήθως φιλοξενεί έναν εθνικό τελικό, το Eurosong, όταν επιλέγει τις συμμετοχές του για τη Eurovision, το RTBF συνήθως πραγματοποιεί μια εσωτερική διαδικασία επιλογής (αν και μερικές φορές διοργανώνει έναν εθνικό τελικό, για παράδειγμα το 1998, το 2005 και το 2011, ενώ το VRT επέλεξε εσωτερικά τον Τομ Ντις για την έκδοση του 2010, την Sennek για την έκδοση του 2018 και τους Hooverphonic για τις εκδόσεις του 2020 και του 2021).
 Χρονιά Διαδικασία επιλογής Κανάλι  Εθνικός τελικός με 7 τραγούδια  INR  Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 3 τραγούδια  NIR  Εθνικός τελικός  INR   Εθνικός τελικός με 2 συμμετέχοντες  NIR   Εθνικός τελικός με 5 συμμετέχοντες  INR   Εθνικός τελικός με 6 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 5 συμμετέχοντες  RTB   Εθνικός τελικός με 6 συμμετέχοντες  BRT   Εσωτερική επιλογή  RTB   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 6 τραγούδια  BRT   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 4 τραγούδια  RTB   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTB   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 6 τραγούδια  BRT   Εθνικός τελικός με 4 συμμετέχοντες  RTB   Εθνικός τελικός με 12 συμμετέχοντες  BRT   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 10 τραγούδια  RTB   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  BRT   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 6 τραγούδια  RTB   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 5 συμμετέχοντες  RTB   Εθνικός τελικός με 3 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 8 συμμετέχοντες  RTBF   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 3 τραγούδια  BRT   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 4 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 9 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTBF   Εσωτερική επιλογή  BRT   Εθνικός τελικός με 9 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 11 συμμετέχοντες  BRT   Εθνικός τελικός με 12 συμμετέχοντες  RTBF   BRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 3 τραγούδια  BRT   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 12 συμμετέχοντες  BRTN   colspan="3"   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 12 συμμετέχοντες  BRTN   colspan="3"   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 8 συμμετέχοντες  VRT   Εθνικός τελικός με 10 συμμετέχοντες  RTBF   colspan="3"   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες  VRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες  VRT   Εθνικός τελικός με 2 συμμετέχοντες  RTBF   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες  VRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   Εθνικός τελικός με 5 συμμετέχοντες  VRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   VRT   Εθνικός τελικός με 14 συμμετέχοντες  RTBF   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 2 τραγούδια  VRT   Καλλιτέχνης: Εσωτερική επιλογήΤραγούδι: Εθνικός τελικός με 3 τραγούδια  RTBF   Εθνικός τελικός με 6 συμμετέχοντες  VRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   Εθνικός τελικός με 5 συμμετέχοντες  VRT   Εσωτερική επιλογή  RTBF   VRT   RTBF   VRT    VRT    RTBF   Εθνικός τελικός με 7 συμμετέχοντες και 2 τραγούδια για τον καθένα  VRT 

Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το , το ιστορικό ψηφοφορίας του Βελγίου έχει ως εξής:

 Βαθμοί που έδωσε στους τελικούς μόνο Θέση Χώρα Βαθμοί 1  209 2  201 3  199 4  1965 169 
 Βαθμοί που έλαβε στους τελικούς μόνο Θέση Χώρα Βαθμοί 1  203 2  149 3   140 4  134 5  133

 Βαθμοί που έδωσε σε ημιτελικούς και τελικούς Θέση Χώρα Βαθμοί 1  288 2  278 3  213 4  201 5  199
 Βαθμοί που έλαβε σε ημιτελικούς και τελικούς Θέση Χώρα Βαθμοί 1  276 2  193 3  190 4   182 5  179 

Το Βέλγιο ως Διοργανώτρια Χώρα
Μια φορά κέρδισε το Βέλγιο τον Διαγωνισμό (1986), και μία τον φιλοξένησε (1987), στην Βελγική Πρωτεύουσα τις Βρυξέλλες. Το Βέλγιο περίμενε συνολικά 31 ολόκληρα χρόνια, από την πρώτη του συμμετοχή, το 1956, για να δεί για πρώτη φορά νίκη στην Eurovision. Μαζί με την Πορτογαλία και την Φινλανδία είναι οι μόνες χώρες που περίμεναν για πολλά χρόνια, να κατακτήσουν την πρώτη θέση.
 Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστές1987 25px Βρυξέλλες Παλάτι Εκατονταετηρίδας Βικτόρ Λαζλό

Βραβεία
Βραβείο Barbara Dex

ΧρονιάΕρμηνευτήςΔιοργανώτρια πόληNathalie Sorce Στοκχόλμη

 Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε το Βέλγιο 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Χρονιά → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3"      1981  1982  1983  1984  1985  1986  1987 1988 1989  1990  1991  1992  1993  1994  colspan="3" 1995  1996  1997  colspan="3" 1998 1999  2000  2001 colspan="3" 2002 2003 2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015  2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2018  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2019  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"   Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Χρονιά → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3" 1996  – colspan="3" 2004  2005  2006  2007 2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015 2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"   Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. 

Σχετική συμμετοχή
Σχολιαστές και παρουσιαστές βαθμών 
Το Βέλγιο διαθέτει δύο δημόσιους ραδιοφωνικούς σταθμούς: το VRT (ολλανδική περιοχή) και το RTBF (γαλλόφωνη περιοχή). Και οι δύο μεταδίδουν την εκδήλωση και με την πάροδο των ετών για τους δύο σταθμούς παρέχονται σχόλια από αρκετούς έμπειρους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς παρουσιαστές, συμπεριλαμβανομένων των Nand Baert, Jacques Mercier, Luc Appermont και Paule Herreman. Ωστόσο, από τον , ο André Vermeulen παρέχει σχολιασμό στην ολλανδική γλώσσα κάθε χρόνο, με εξαίρεση τον . Ο Jean-Pierre Hautier παρέχει σχόλια στη γαλλική γλώσσα κάθε χρόνο από το  έως το . Το 1962, τότε η BRT χρησιμοποίησε το σχόλιο από τη NOS (Ολλανδία), ο λόγος για τον οποίο ήταν άγνωστος.

Από το 1998, η VRT προμήθευσε έναν διπλό σχολιαστή για να ενταχθεί στον André Vermeulen, μεταξύ 1999 και 2010. Ο διπλός σχολιασμός δόθηκε από τους Bart Peeters και Anja Daems. Ο Peeters παρείχε το σχόλιο κατά τη διάρκεια των ετών που η VRT επέλεξε τις καταχωρήσεις, ενώ η Daems σχολίασε τα χρόνια που η RTBF επέλεξε τις καταχωρήσεις. Από το 2011 ο Sven Pichal αντικατέστησε τον Daems ως σχολιαστή, ενώ ο Peter Van de Veire αντικατέστησε τον Peeters. Από το 2007 ο Jean-Louis Lahaye συνεργάζεται με τον Jean-Pierre Hautier ως διπλός σχολιαστής του RTBF. Μετά το θάνατο του Hautier το 2012, ο Lahaye ενώθηκε με την Maureen Louys το 2013.
ΧρονιάΦλαμανδικός σχολιαστήςΒαλλωνικός σχολιαστήςΠαρουσιαστής βαθμώνΝαντ Μπάερτ Ζανίν Λαμπότ  Νικ Μπαλ Μπερτ Λέιζεν Αρλέτ Βενσάν Πάουλε Χέρεμαν Πάουλε Χέρεμαν Μπερτ Λέιζεν Ζορζ Ντεζίρ Αρλέτ Βενσάν Ρομπέρ Μποβέ Βαρτ Μπόγκαερτ Βίλεμ Ντόις Νικόλα Βεντρές Αρλέτ Βενσάν Χέρμαν Φέρελστ, Ντενίζ Μαές Πιέρ Ντελχάς Βαρτ Μπόγκαερτ  Χέρμαν ΦέρελστΠάουλε ΧέρεμανΑντρέ Αγκόν Βαρτ Μπόγκαερτ Αντρέ Αγκόν Βαρτ Μπόγκαερτ Αντρέ Αγκόν Βαρτ Μπόγκαερτ Γιαν Τεϊς Αντρέ Αγκόν Χέρμαν Φέρελστ rowspan="3"  Ζορζ Ντεζίρ Αντρέ Αγκόν Βίλεμ Ντούϊς Πάουλε Χέρεμαν Βαρτ Μπόγκαερτ Λικ Άπερμον Ζορζ Ντεζίρ Αντρέ Αγκόν Πατρίκ Ντιαμέλ Άνε Πλούγκαρτς Κλοντ Ντελακρουά Αντρέ Αγκόν Πάουλε Χέρεμαν Άνε Πλούγκαρτς Ζακ Μερσιέ Ζακ Ολιβιέ Βάλτερ Ντε Μεγιέρ Ζακ Ολιβιέ Άνε Πλούγκαρτς Ζακ Ολιβιέ Άνε Πλούγκαρτς Ζακ Ολιβιέ Κλωντ Ντελακρουά Άνε Πλούγκαρτς Πιερ Κογιάρ-Μποβί Ζακ Ολιβιέ Ζακ Μερσιέ Άνε Πλούγκαρτς Κλωντ Ντελακρουά Ζακ Ολιβιέ Αντρέ Φερμόιλεν Άνε Πλούγκαρτς Ζακ Ολιβιέ Άνε Πλούγκαρτς Ζαν-Πιέρ Οτιέ  Μαρί-Φρανσουάζ Ρενσόν "Soda" Μισέλ Φογιέ, Γιόχαν ΦέρστρεκενΖαν-Πιέρ Οτιέ, Σάντρα ΚιμΆνε Πλούγκαρτς Αντρέ ΦερμόιλενΖαν-Πιέρ Οτιέ Αντρέ Φερμόιλεν, Άντρεα ΚρούνενμπεργκςΜαρί-Ελέν Βάχντερμποργκτ Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΣαμπίνε ντε Φος Αντρέ Φερμόιλεν, Άνια ΝτεμςΤόμας βαν Χαμ  Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΤζίνα Λίζα Αντρέ Φερμόιλεν, Άνια ΝτεμςΚορίν Μπουλανζιέ Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΜαρτίνε Πρένεν Αντρέ Φερμόιλεν, Άνια ΝτεμςΑρμέγ Γκίσεν Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΓιασμίνΑντρέ Φερμόιλεν, Άνια ΝτεμςΖαν-Πιέρ Οτιέ, Ζαν-Λουί ΛαχάγιεΜορίν Λουίς Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΣαντρίνε βαν Χαντενχόφεν Αντρέ Φερμόιλεν, Άνια ΝτεμςΜορίν Λουίς Αντρέ Φερμόιλεν, Μπαρτ ΠίτερςΚάτια Ρέτσιν Αντρέ ΦερμόιλενΜορίν Λουίς Πέτερ βαν ντε ΒέιρεΑντρέ Φερμόιλεν, Τομ Ντε ΚοκΜορίν Λουίς, Ζαν-Λουί Λαχάγιε Μπάρμπαρα Λούις Πέτερ βαν ντε Βέιρε, Εύα Ντέλεμαν Αντζελίκ Φλιέγκε Walid Πέτερ βαν ντε ΒέιρεΟυμές Φάνγκαφερ Φανί Ζιγιάρ Ντανίρα Μπουχρίς Τερκεσίδη Νταβίντ Ζανμότ Φάνι Γιαντρέν, Ζαν-Λουί Λαχάγιε Ντανίρα Μπουχρίς Τερκεσίδη Μορίν Λουίς, Ζαν-Λουί Λαχάγιε Νταβίντ Ζανμότ  

Διευθυντές ορχηστρών
ΧρονιάΜαέστροςΛίο Σουρί Γουίλι Μπέρκινγκ Ντόλφ βαν ντερ ΛίντενΦράνσις ΜπαΐΑνρί ΣεγκέρςΦράνσις ΜπαΐΑνρί ΣεγκέρςΦράνσις ΜπαΐΑνρί ΣεγκέρςΓκαστόν Νόιτς Ζαν ΡοντερέςΦράνσις ΜπαΐΑνρί ΣεγκέρςΦράνσις ΜπαΐΤζακ ΣαΐΦράνσις ΜπαΐΑνρί ΣεγκέρςΦράνσις Μπαΐ Πιέρ ΣιφρΦράνσις Μπαΐ Μισέλ Μπέρνχολκ Όλιν Έινσγουορθ Ζαν ΜιζίΦράνσις ΜπαΐΤζουζέπε ΜαρκέζεΤζακ ΣαΐΦρέντι ΣούντερΖο Καρλιέ Κουρτ Έρικ ΧόλμκβιστΖο ΚαρλιέΦρέντι ΣούντερΝτάνιελ ΒίλεμΦρέντι ΣούντερΡόνι ΜπρακΡόλαντ ΒερλούφενΦρανκ ΦιεβέζΜπερτ ΚαντρίςΆλεκ ΜανσιόνΜπομπ Πόρτερ

Άλμπουμ

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision

Σημειώσεις και παραπομπές
Σημειώσεις

Παραπομπές



Βελγιο
Eurovision