Πάπιγκο Ιωαννίνων

Το Πάπιγκο είναι χωριό του Ζαγορίου  στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.

 Γενικά στοιχεία 
Το Πάπιγκο χτισμένο στις δυτικές πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο περίπου 960 μέτρων. Αναφέρεται και ως Μεγάλο Πάπιγκο και μαζί με το γειτονικό του χωριό Μικρό Πάπιγκο αποτελεί την δημοτική ενότητα Παπίγκου, του Δήμου Ζαγορίου. Η δημοτική ενότητα έχει πληθυσμό (απογραφή 2021)  223 κατοίκους από τους οποίους οι 184 μένουν στο Πάπιγκο και οι 39 στο Μικρό Πάπιγκο. Το Πάπιγκο αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Ζαγορίτικης αρχιτεκτονικής και ο οικισμός είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός.

 Ιστορικά στοιχεία 
Το Πάπιγκο αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα  χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄, το έτος 1325.  Από τον 15ο μέχρι τον 17ο αιώνα εκμεταλλευόμενο τα προνόμια που είχαν παραχωρηθεί στην περιοχή του Ζαγορίου γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη. Από το 1780 λειτούργησε ελληνικό σχολείο στο χωριό. Μετά την κατάργηση των ειδικών προνομίων της περιοχής, τον 19ο αιώνα, άρχισε η παρακμή και η μετανάστευση του πληθυσμού. Ο πληθυσμός συνέχισε να φθίνει και κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα ακόμα και μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου. Από το 1919 το Πάπιγκο αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα που διατηρήθηκε αμετάβλητη μέχρι το 2010 και την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης.Διοικητικές μεταβολές ΟΤΑ, κοινότητα Πάπιγκου Τις τελευταίες δεκαετίες ο πληθυσμός συγκρατείται και αυξάνεται ελαφρά λόγω της μεγάλης τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής.

 Φυσικό περιβάλλον 
Το Πάπιγκο βρίσκεται πολύ κοντά στο φαράγγι του Βίκου και εντός του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου. Περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση φυλλοβόλων δέντρων με αποτέλεσμα η περιοχή να αλλάζει χρώματα κάθε εποχή του έτους.

Η περιοχή αποτελεί πόλο έλξης περιηγητών καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Οι κλιματολογικές συνθήκες ακολουθούν την ιδιορρυθμία του οικοσυστήματος του εθνικού δρυμού, με εκτεταμένες χιονοπτώσεις την χειμερινή περίοδο και υγρασία το καλοκαίρι. Η χλωρίδα και η πανίδα της περιοχής παρουσιάζει μεγάλη ποικιλομορφία.

Στην όμορφη εικόνα του οικισμού συμβάλλει ο εντυπωσιακός σχηματισμός της Αστράκας (κορυφής της  Τύμφης) με τους απόκρημνους βράχους της να υψώνονται εντυπωσιακά πάνω από τον οικισμό θυμίζοντας πύργους. Προς τις κορυφές της Τύμφης και τη Δρακόλιμνη ξεκινάει από το Πάπιγκο ορειβατική διαδρομή. Η διαδρομή διαρκεί συνολικά 5 ώρες ενώ στην πορεία του ορειβατικού μονοπατιού, σε υψόμετρο 1950 μέτρων υπάρχει το ορειβατικό καταφύγιο Τύμφης.

Διάσημο σημείο κοντά στον οικισμό είναι οι κολυμπήθρες ή "Οβίρες Ρογκοβού" όπως είναι η επίσημη ονομασία τους. Πρόκειται για μεγάλες κοιλότητες που σχηματίζονται στη βραχώδη κοίτη του ρέματος του Ρογκοβού οι οποίες γεμίζουν νερό θυμίζοντας κολυμπήθρες.

Πρόσωπα
μικρογραφία|Ο Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος.
Από το Πάπιγκο καταγόταν ο λόγιος, φιλάνθρωπος και ευεργέτης της περιοχής Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος ή Άναγκνος (1837-1906) και ο γλωσσολόγος Γεώργιος Αναγνωστόπουλος (1884-1936)Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, 1999, τόμος πρώτος, σ. 238..

 Διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινότητας Παπίγκου 
 Μετά το 1978 
 1979-1982 Αχιλλέας Χριστοδούλου
 1983-1990 Οδυσσέας Σκούρτης (19??-1997)
 1991-1994 Αθανάσιος Χριστοδούλου
 1995-2010 Λεωνίδας Τσουμάνης

Πηγή:  ΕΕΤΑΑ

Εικόνες

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Ιστοσελίδα του οικισμού.
 .
 .
 Ανεπίσημη ιστοσελίδα του οικισμού.
 Οβίρες Ρογκοβού στον ιστότοπο https://www.naturagraeca.com/.

Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Κατηγορία:Χωριά της περιφερειακής ενότητας Ιωαννίνων