Πρόκρις

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρόκρις είναι κυρίως γνωστή η σύζυγος του Κεφάλου.

Ο μύθος
Η Πρόκρις ήταν ένα από τα πολλά παιδιά της Πραξιθέας και του βασιλιά των Αθηνών Ερεχθέως. Αδέλφια της ήταν ο Κέκροπας ο νεότερος, ο Άλκωνας, ο ΟρνέαςΠλούταρχος, Θησέας, 32.1Παυσανίας, 2.25.6, ο ΘέσπιοςΔιόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 4.29.2, ο ΕυπάλαμοςΔιόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 4.76.1, ο Πάνδωρος, ο ΜητίωναςΑπολλόδωρος, 3.15.1, η ΜερόπηΠλούταρχος, Θησέας 19.5, η Κρέουσα, η Ωρείθυια, η Πρωτογένεια, η ΠανδώραΣούδα s.v. Παρθένοι και η Χθονία. 

Μετά από οκτάχρονη απουσία, ο Κέφαλος επέστρεψε στην πατρίδα του, εμφανίσθηκε στη σύζυγό του Πρόκριδα ως ξένος και την έπεισε με πλούσια δώρα να τον παντρευτεί. Στη συνέχεια της απεκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα και, μετά από μικροεπεισόδια, οι δύο σύζυγοι συμφιλιώθηκαν. 

Η Πρόκρις ωστόσο απίστησε κάποτε προς τον Κέφαλο και κατέφυγε στην Κρήτη, στον βασιλιά Μίνωα. Αφού πήρε πλούσια δώρα από τον Μίνωα, επέστρεψε στην Αττική. 

Η Πρόκρις, βλέποντας τον άνδρα της να φεύγει πολύ συχνά στο κυνήγι, τον υποψιάστηκε και τον ακολούθησε κρυφά μια μέρα. Κάποιος δούλος της είχε πει πως στις κυνηγετικές του εξορμήσεις φωνάζει τη λέξη «Νεφέλη». Πραγματικά, ο Κέφαλος επικαλέσθηκε τη νεφέλη αλλά εννοούσε το σύννεφο ή τον δροσερό άνεμο που θα τον ανακούφιζε από τη ζέστη. Σε μια στιγμή, ο Κέφαλος αντιλήφθηκε κίνηση στο φύλλωμα ενός θάμνου. Νομίζοντας ότι πίσω του κρυβόταν θήραμα, έριξε το ακόντιό του, αλλά εκεί κρυβόταν η Πρόκρις, οπότε τη σκότωσε χωρίς να το θέλει, και μάλιστα όντας πιστός σύζυγοςΟβιδίου «Μεταμορφώσεις», VII 672 κ.ε.. 

Η Πρόκρις αναφέρεται επίσης στην ΟδύσσειαΟμήρου Οδύσσεια, λ 321, καθώς ο Οδυσσέας τη βλέπει στον Κάτω Κόσμο.

Γενεαλογία

Δείτε επίσης
 Με το όνομα Πρόκρις αναφέρεται και μία από τις κόρες του Θεσπίου, τις Θεσπιάδες, η οποία απέκτησε δύο παιδιά με τον Ηρακλή: τον Αντιλέοντα και τον Ιππέα.

Παραπομπές

Πηγές
 Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
 Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 766

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεσπιάδες