Δελφίν Ι (υποβρύχιο)

Δελφίν Ι (Υποβρύχιο) / 64, 49 (Υποβρύχιο τύπου ‘LAUBEUF’ σχεδιασμένο από τον Γάλλο ναυπηγό Maxime Laubeuf). Παραγγέλθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση στα Γαλλικά Ναυπηγεία ‘SCHNEIDER’ τον Σεπτέμβριο του 1910. Ιδίου τύπου υποβρύχια Ξιφίας Ι και Δελφίν Ι. Το κόστος της ναυπήγησης ή αγοράς των πλοίων καλύφθηκε από το Ταμείο του Εθνικού Στόλου.

 Γενικά Χαρακτηριστικά 
Εκτόπισμα: 310/460 τόνοι. – Ταχύτητα: 13/8,5 κόμβοι. – Μέγιστο βάθος κατάδυσης: 36 μέτρα. – Ακτίνα ενεργείας με 8 κόμβους 2 ώρες. Με 6 κόμβους 7.5 ώρες και με 4,5 κόμβους 17,5 ώρες. – Οπλισμός: 4 εκτοξευτήρες τορπιλών των 45 εκ. εξωτερικά του σκάφους κάτω από το ξύλινο κατάστρωμα. Δύο ΠΡ και 2 ΠΜ με γωνία 5 κατά το διάμηκες. 1 τορπιλοσωλήνας Τ/Σ εσωτερικώς του ΠΡ διαμέρισμα. Φόρτος: συνολικά 6 τορπίλες τύπου Schwartzkopff των 450 χιλ., πέντε σε θέσεις εκτόξευσης και μία εφεδρική. Περισκόπια: 2. Διαστάσεις: Μήκος 47.10μ., Πλάτος 4,70μ., Βύθισμα 2,85μ.

Η καθέλκυσή του πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1911 παρουσία του πρέσβυ στο Παρίσι Άθωνος Ρωμανού. Τον αγιασμό τέλεσε ο αρχιμανδρίτης Γερμανός Βασιλάκης.Εφημερίδα Καιροί, 27 Ιουλίου 1911. Παραλήφθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1912. Το ‘ΔΕΛΦΙΝ’ κατέπλευσε στο Ναύσταθμο εγκαίρως για να λάβει μέρος στους πολέμους 1912-1913.

 Δράση 
Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο στις 9 Δεκεμβρίου του 1912 το τουρκικό καταδρομικό Μετζητιέ (Medjitieh), συνοδευόμενο από τέσσερα αντιτορπιλικά, συνεπλάκη με τέσσερα ελληνικά αντιτορπιλικά τύπου «Λέοντος» κοντά στη Τένεδο. Την κατάλληλη στιγμή και από απόσταση 500 μέτρων ο Κυβερνήτης του Δελφίν Πλωτάρχης Στέφανος Παπαρηγόπουλος εξαπέλυσε τορπίλη κατά του τουρκικού καταδρομικού. Η τορπίλη μετά την εξαπόλυσή της εκτέλεσε άλματα στην επιφάνεια της θαλάσσης και μετά χάθηκε. Παρά το γεγονός ότι η τορπίλη δεν βρήκε τον στόχο της θεωρείται η πρώτη παγκοσμίως εν καταδύσει τορπιλική επίθεση από υποβρύχιο.  Μετά την ανεπιτυχή επίθεση το υποβρύχιο Δελφίν έγινε αντιληπτό από τα τουρκικά αντιτορπιλικά και καταδιώχθηκε με συνέπεια να καταδυθεί σε μεγάλο βάθος προς τα Μαυρονήσια. Στη συνέχεια, και ενώ βρίσκονταν εν καταδύσει, προσάραξε και για να απελευθερωθεί αναγκάστηκε να αφήσει τα μολυβένια βάρη ασφαλείας του. Αυτό του στέρησε τη δυνατότητα συμμετοχής στις υπόλοιπες επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του πολέμου. Στη συνέχεια έφτασε από το Μούδρο το θωρηκτό Αβέρωφ για να απαλλάξει τα ελληνικά πλοία από την τουρκική απειλή. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο κατασχέθηκε από τους Γάλλους μαζί με το Υ/Β ΞΙΦΙΑΣ και έδρασε φέροντας τη γαλλική σημαία. Όταν επεστράφησαν αμφότερα βρέθηκαν σε πολύ κακή κατάσταση. Διατηρήθηκε στην ενεργεία μέχρι και το 1920, οπότε και παροπλίστηκε.
+ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΔΥΟΜΕΝΟΥ ΔΕΛΦΙΝΟνοματεπώνυμοΒαθμόςΗμ. ΠαραλαβήςΗμ. ΠαράδοσηςΠαπαρηγόπουλος ΣτέφανοςΠλωτάρχης21/08/191218/06/1913Δελαγραμμάτικας ΧαράλαμποςΥποπλοίαρχος18/06/191301/07/1913Γιαννηκώστας ΙωάννηςΥποπλοίαρχος01/07/191303/04/1914Δέδες ΔέδεςΥποπλοίαρχος06/191403/1915Μεζεβύρης ΓρηγόριοςΥποπλοίαρχος03/191507/1915Δέδες ΔέδεςΥποπλοίαρχος07/191528/09/1916Υπό γαλλική κατοχήΒανδώρος ΠαναγιώτηςΥποπλοίαρχος04/191923/07/1919Μεζεβύρης ΓρηγόριοςΠλωτάρχης23/07/19191920Παροπλισμός 1920

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Αναστάσιος Κ. Δημητρακόπουλος, Ιστορία του Πολεμικού Ναυτικού 1874 - 1912, τ. Β', Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, Πειραιάς 2015.
 Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, «Το Υ/Β ΔΕΛΦΙΝ και η τορπίλη Schwartzkopff». Περίπλους, Περαιάς, Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, τ. 91 Απρίλιος - Ιούνιος 2015: 62.
 Μασούρας, Τιμόθεος· Κατωπόδης, Θωμάς. Τα Ελληνικά Υποβρύχια. 1. Πειραιάς: Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος, 2010.
 Fotakis, Zisis (2005). Greek naval strategy and policy, 1910–1919. Routledge. ISBN 9780415350143.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Τα Υ/Β "Δελφίν" - Υ/Β "Ξιφίας" στην επίσημη ιστοσελίδα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού
 Ναυτικό Επετειολόγιο

Κατηγορία:Ελληνικά υποβρύχια