Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση

Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (, συντ.: EBU· , συντ.: UER) είναι μια συμμαχία δημοσίων ραδιοτηλεοράσεων σε χώρες εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής ή του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Μέχρι το 2024, αποτελείται από 113 οργανισμούς-μέλη από 56 χώρες, και 31 συνδεδεμένα μέλη από άλλες 20 χώρες. Ιδρύθηκε το 1950 και έχει τη διοικητική του έδρα στη Γενεύη.

Η EBU κατέχει και διαχειρίζεται τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών Eurovision και Euroradio στα οποία διανέμονται ζωντανά στα μέλη της σημαντικές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Λειτουργεί επίσης το καθημερινό ανταλλακτήριο ειδήσεων της Eurovision στο οποίο τα μέλη μοιράζονται βίντεο έκτακτων ειδήσεων. Το 2017, η EBU ξεκίνησε το Eurovision Social Newswire, μια υπηρεσία αυτόπτων μαρτύρων και επαλήθευσης βίντεο. Με επικεφαλής τον Επικεφαλής του Social Newsgathering, Derek Bowler, η υπηρεσία παρέχει στα μέλη της EBU επαληθευμένα και καθαρά για χρήση μέσα αυτόπτων μαρτύρων που αναδύονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η EBU, σε συνεργασία με τα μέλη της, παράγει προγράμματα και διοργανώνει εκδηλώσεις στις οποίες μπορούν να συμμετάσχουν τα μέλη της, όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, η πιο γνωστή παραγωγή της ή τα Ντιμπέϊτ της μεταξύ υποψηφίων προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014, του 2019 και του 2024. Γενικός Διευθυντής είναι ο Noel Curran από το 2017.

Γενική περιγραφή
Τα μέλη της EBU είναι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς που έχουν ιδρυθεί με νόμο, αλλά είναι ακομμάτιστοι και ανεξάρτητοι λειτουργώντας προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Τα μέλη της ένωσης προέρχονται από το βορρά (Ισλανδία), από το νότο (Αλγερία), από τη δύση (Πορτογαλία), από την ανατολή (Αζερμπαϊτζάν) και σχεδόν από κάθε άλλη χώρα της γεωγραφικής Ευρώπης. Συνεργαζόμενα μέλη στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αποτελούν τα ABC, CBS, NBC, CPB, NPR, APM και ο ανεξάρτητος ραδιοφωνικός σταθμός WFMT που εδρεύει στο Σικάγο και μεταδίδει κλασική μουσική.

Η ιδιότητα του κάθε μέλους αφορά τις οργανώσεις των μέσων ενημέρωσης, στα κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Περιοχής όπως ορίζεται από τη ITU είτε από το Συμβούλιο της Ευρώπης.

Τα μέλη επωφελούνται από:
Πλήρη πρόσβαση σε παγκόσμιας εμβέλειας περιεχόμενο από αποκλειστικά αθλητικά δικαιώματα έως ανταλλαγές για ειδήσεις, μουσική και προγράμματα για παιδιά.
Εκπροσώπους στην περιοχή των Βρυξελλών και σε άλλες διεθνείς αρένες που ασκούν πιέσεις για τα δημόσια μέσα και εξασφαλίζουν το βέλτιστο νομικό και τεχνικό πλαίσιο.
Ευκαιρίες για ανταλλαγή, μάθηση και συνεργασία μέσω διασκέψεων, ομάδων εργασίας, κατάρτισης και ειδικών συμβουλών και καθοδήγησης.
Κέντρα εκμάθησης και ανταλλαγής νέων τεχνολογιών και καινοτομίας με μια ομάδα εμπειρογνωμόνων που παρέχουν στρατηγικές συμβουλές και καθοδήγηση.

Η μεγαλύτερη παραγωγή της EBU είναι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision. Η EBU διοργανώνει επίσης τους ομότιτλους διαγωνισμούς παιδικού τραγουδιού, νέων μουσικών και πολλούς παρόμοιους.

Στις ραδιοφωνικές συνεργασίες περιλαμβάνεται το Euroclassic Notturno που αποτελεί μια εξάωρη ακολουθία κλασικής μουσικής του BBC Radio 3 και μεταδίδεται από το Ηνωμένο Βασίλειο με τον τίτλο "Through the Night" και επίσης διάφορα θεματικά προγράμματα, όπως οι ετήσιες Χριστουγεννιάτικες μουσικές εκδηλώσεις από όλη την Ευρώπη. Η EBU αποτελεί μέλος του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου με έδρα το Παρίσι.

Οι περισσότεροι φορείς-μέλη της EBU έχουν κάνει συμφωνία για τη διεξαγωγή μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και τα εναρκτήρια Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ένα άλλο επαναλαμβανόμενο γεγονός, που μεταδίδεται σε όλη την Ευρώπη είναι η Πρωτοχρονιάτικη συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης.

Η Eurovision Media Services είναι το επιχειρηματικό σκέλος της EBU παρέχοντας τις πρώτες υπηρεσίες μέσων μαζικής ενημέρωσης για πολλούς οργανισμούς και αθλητικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο.

Μουσικό θέμα
Το Πρελούδιο στη Δοξολογία (Te Deum) αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή έργα του γάλλου συνθέτη Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ, κυρίως μετά την εδραίωσή του ως μουσικό σήμα του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Παίζεται πριν και μετά τους τίτλους του συγκεκριμένου διαγωνισμού και σε άλλα σημαντικά γεγονότα.

Ιστορία
Η EBU είναι διάδοχος της Διεθνούς Ραδιοφωνικής Ένωσης (IBU-UIR) η οποία ιδρύθηκε την 4η Απριλίου του 1925, με έδρα τη Γενεύη και παράρτημα στις Βρυξέλλες. Ενέτεινε τις ανταλλαγές ραδιοφωνικών προγραμμάτων και τις διαμεσολαβητικές τεχνικές διαμάχες μεταξύ των μελών που ασχολήθηκαν κυρίως με τα θέματα των συχνοτήτων και των παρεμβολών τους. Αναλήφθηκε ουσιαστικά από τη Ναζιστική Γερμανία κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και όταν η σύγκρουση τερμάτισε στα μάτια των συμμαχικών δυνάμεων ήταν μια συμβιβασμένη οργάνωση που δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν.

Την άνοιξη του 1946, εκπρόσωποι της Σοβιετικής ραδιοφωνικής επιτροπής πρότειναν τη δημιουργία μιας νέας οργάνωσης. Ωστόσο, ταυτόχρονα, προετοιμάστηκαν για τη διακυβερνητική "Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Διάσκεψη" η οποία διεξήχθη στην Κοπεγχάγη δύο χρόνια αργότερα, καταρτώντας ένα νέο σχέδιο για τη χρήση συχνοτήτων στην περιοχή των Ευρωπαϊκών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών. Θεωρήθηκε αναγκαία η ύπαρξη ενός οργανισμού ο οποίος θα μπορούσε να εφαρμόσει το "Σχέδιο μήκους κύματος της Κοπεγχάγης" αλλά υπήρξε διαφωνία μεταξύ των ραδιοτηλεοπτικών φορέων και ιδιαίτερα ο φόβος που εξέφρασε το BBC ότι μια νέα ένωση θα μπορούσε να κυριαρχείται από την ΕΣΣΔ παρόλο που πρότεινε να δώσει σε καθένα από τα τότε κράτη-μέλη μία ψήφο. Η Γαλλία πρότεινε τέσσερις ψήφους λόγω της ένταξης των βορειοαφρικανικών αποικιών στο κράτος, ενώ η Μεγάλη Βρετανία θεώρησε ότι θα είχε μια μικρή επιρροή με μία μόνο ψήφο.

Στις 27 Ιουνίου 1946 ιδρύθηκε ο εναλλακτικός Διεθνής Ραδιοτηλεοπτικός Οργανισμός (IBO) με 26 μέλη χωρίς τη συμμετοχή της Βρετανίας. Την επόμενη μέρα, η IBU είχε Γενική Συνέλευση με θέμα την προσπάθεια διάλυσής της, που απέτυχε, παρόλο που τα 18 από τα 28 μέλη της έφυγαν από την IBU για να ενταχθούν στον IBO.

Για μια χρονική περίοδο στα τέλη της δεκαετίας του 1940 τόσο η IBU όσο και ο IBO διακρίθηκαν για το ρόλο της οργάνωσης των συχνοτήτων τους, αλλά η Βρετανία αποφάσισε να μην συμμετάσχει σε καμία από τις δύο. Το BBC προσπάθησε αλλά δεν κατάφερε να βρει κατάλληλες ρυθμίσεις εργασίας. Ωστόσο, για πρακτικούς σκοπούς, ο IBO μισθώνει το τεχνικό τμήμα της IBU στις Βρυξέλλες και απασχολεί το προσωπικό της.

Το BBC πρότεινε μια λύση βασισμένη στη λειτουργία του IBO αλλάζοντας τον κανονισμό της, ώστε να υπάρχει μόνο ένα μέλος ανά χώρα που συμμετέχει στην ITU, εξασφαλίζοντας μια δυτική πλειοψηφία έναντι της ΕΣΣΔ και των δορυφορικών κρατών της. Τον Αύγουστο του 1949 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στη Στρέζα της Ιταλίας, αλλά κατέληξε σε διαφωνία μεταξύ των αντιπροσώπων σχετικά με τον τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Μια πρόταση ήταν να αντικατασταθεί η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή από μια περιοχή που θα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, τον Λεβάντε και τη Βόρεια Αφρική.

Μετά τη συνάντηση στη Στρέζα, προέκυψε συναίνεση μεταξύ των δυτικοευρωπαίων για τη δημιουργία ενός νέου οργανισμού και το BBC πρότεινε την έδρα της στο Λονδίνο. Οι συναντήσεις στο Παρίσι στις 31 Οκτωβρίου και 1η Νοεμβρίου 1949 σφράγισαν τη μοίρα της IBU και του IBO, αλλά αποφασίστηκε να μην επιτραπεί σε κανένα ραδιοτηλεοπτικό φορέα στη Δυτική Γερμανία να ιδρύσει το νέο οργανισμό. Στις 12 Φεβρουαρίου 1950, η νεοσυσταθείσα EBU είχε την πρώτη της συνάντηση με 23 μέλη από την Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Περιοχή, στο ξενοδοχείο Imperial στην παραθαλάσσια πόλη της Torquay, στην κομητεία του Ντέβον, στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο πρώτος πρόεδρος ήταν ο Ίαν Τζέικομπ από το BBC, ο οποίος παρέμεινε για δέκα χρόνια, ενώ η λειτουργία του κυριαρχούσε σε μεγάλο βαθμό από το BBC, λόγω των οικονομικών, τεχνικών και προσωπικών του στοιχείων. Η σημαντικότερη διαφορά μεταξύ της EBU και των προκατόχων της ήταν ότι η συμμετοχή της EBU ήταν για ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και όχι για κυβερνήσεις.

Οι πρώτοι εκπρόσωποι δήλωσαν, ότι οι συναντήσεις της EBU ήταν εγκάρδιες, επαγγελματικές και πολύ διαφορετικές από τον απότομο τόνο των προκατόχων της. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς από τη Δυτική Γερμανία έγιναν δεκτοί το 1951 και δημιουργήθηκαν εργασιακές σχέσεις με τον Σοβιετικό Διεθνή Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό που υπήρχε παράλληλα με την EBU μέχρι την συγχώνευση δια της απορρόφησης της πρώτης από τη δεύτερη, την 1η Ιανουαρίου 1993, δύο χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Το 1967, η πρώτη συναυλία κατά την διεθνή περίοδο της EBU μεταδόθηκε από το Queen Elizabeth Hall στο Λονδίνο.

Τεχνικές δραστηριότητες
Ο στόχος των τεχνικών δραστηριοτήτων της EBU είναι να βοηθήσει τα μέλη της στις τεχνολογικές εξελίξεις, παρέχοντας τεχνικές πληροφορίες μέσω διασκέψεων και σεμιναρίων, καθώς και σε γραπτή μορφή (όπως η Τεχνική Επισκόπηση και το περιοδικό tech-i). Η EBU επίσης ενθαρρύνει την ενεργό συνεργασία μεταξύ των μελών της, με βάση το ότι μπορούν να μοιραστούν ελεύθερα τη γνώση και την εμπειρία τους, επιτυγχάνοντας έτσι πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πετύχουν τα μέλη από μόνα τους.

Μεγάλο μέρος αυτής της συνεργασίας επιτυγχάνεται μέσω των Εργατικών Ομάδων που μελετούν συγκεκριμένα τεχνικά θέματα κοινού ενδιαφέροντος: για παράδειγμα, τα μέλη της EBU προετοιμάζονται από καιρό για την αναθεώρηση του σχεδίου της Στοκχόλμης του 1961.

Η EBU δίνει μεγάλη έμφαση στη χρήση ανοικτών προτύπων. Η ευρεία χρήση τους (όπως το MPEG-2, DAB, DVB κ.λπ.) εξασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ προϊόντων από διάφορους προμηθευτές, και διευκολύνει την ανταλλαγή υλικού προγραμμάτων μεταξύ των μελών της ένωσης και την προώθηση ενός ευρέος βιομηχανικού φάσματος των "οριζόντιων αγορών" προς όφελος όλων των καταναλωτών.

Τα μέλη και το τεχνικό τμήμα της EBU διαδραμάτισαν εδώ και πολύ καιρό σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη πολλών συστημάτων που χρησιμοποιούνται σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, όπως:
Η διεπαφή ψηφιακού ήχου AES/EBU, επισήμως γνωστό ως AES3.
Σειριακές και παράλληλες διεπαφές για ψηφιακό βίντεο (Συστάσεις ITU-R 601 και 656).
RDS: Ραδιοφωνικό Σύστημα Δεδομένων που χρησιμοποιείται στην εκπομπή των FM.
Σύσταση Loudness R128 και μετρητές EBU Mode (EBU Tech 3341).

Η EBU ενθάρρυνε επίσης ενεργά την ανάπτυξη και εφαρμογή:
του ψηφιακού ραδιοφώνου (DAB) μέσω Eureka Project 147 και WorldDAB Forum.
του Digital Video Broadcasting μέσω DVB Project και DigiTAG.
του ψηφιακού ραδιοφώνου στις ζώνες συχνοτήτων που χρησιμοποιούνται σήμερα για την εκπομπή των AM μέσω της DRM.
της τυποποίησης των ψηφιακών συστημάτων εγγραφής βίντεο μέσω του TV-Anytime Forum.
της ανάπτυξης άλλων δικτύων διανομής περιεχομένου στο διαδίκτυο μέσω P2PTV; EBU Project Group D/P2P, από το Νοέμβριο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2008, με δοκιμή επιλεγμένων καναλιών-μελών, χάρη στην πλατφόρμα διανομής της Octoshape. Η EBU είναι επίσης μέρος του Ευρωπαϊκού Project P2P-Next.

Αντιπαραθέσεις
Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση (2013)
Στις 11 Ιουνίου 2013 η Ελληνική κυβέρνηση, έκλεισε με «δικτατορικό τρόπο» την ΕΡΤ σε σύντομο χρονικό διάστημα, επικαλούμενη ανησυχίες των κυβερνητικών δαπανών που σχετίζονται με την Κρίση της Ευρωζώνης, κάτι που δεν ίσχυε. Σε απάντηση, η EBU ίδρυσε ένα αυτοσχέδιο στούντιο την ίδια μέρα, κοντά στα πρώην γραφεία του φορέα στην Αθήνα, προκειμένου να συνεχίσει να παρέχει στα μέλη της υπηρεσίες συλλογής ειδήσεων και αναμετάδοσης που παρείχε η ΕΡΤ ενώ έβγαλε ανακοίνωση εκφράζοντας τη βαθιά απογοήτευσή της για το αιφνίδιο κλείσιμό της και παρότρυνε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά να χρησιμοποιήσει όλες τις δυνάμεις του για να ανακαλέσει αμέσως την απόφαση και προσέφερε τις συμβουλές, τη βοήθεια και την τεχνογνωσία που απαιτούνται για να διατηρηθεί σε λειτουργία η ΕΡΤ.

Στις 4 Μαΐου του 2014, η ΝΕΡΙΤ, ο νέος προσωρινός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας ξεκίνησε την πανελλαδική μετάδοσή του και μετά από ένα επτάμηνο (4 Δεκεμβρίου) έγινε νέο ενεργό μέλος της ένωσης με επιφυλάξεις, επειδή η ΝΕΡΙΤ παρουσίαζε μεγάλα προβλήματα, όπως έλλειψη ανεξαρτησίας και προγράμματος, και πολύ χαμηλό προσωπικό εργαζομένων, ενώ ακόμη δεν διέθετε ποτέ παγκόσμιο κανάλι, για τους Έλληνες του Εξωτερικού.

Αποτέλεσμα, αντ' αυτού η Κυβέρνηση Τσίπρα, να ψηφίσει νομοσχέδιο για την πλήρη και υποχρεωτική επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 11 Ιουνίου 2015 με ολοκληρωμένο πρόγραμμα, δύο χρόνια μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, καθώς η ΝΕΡΙΤ Α.Ε. αντικαταστάθηκε από τη νέα ΕΡΤ Α.Ε., η οποία το 2016, επαναλειτούργησε και την ERT World, ενώ το 2020 αναβάθμισε και το εμπορικό της σήμα, και άρχισε να εκπέμπει σε High Definition, τα τηλεοπτικά της προγράμματα, δημιουργώντας μια νέα εποχή για την Ελληνική κρατική ραδιοτηλεόραση.

Λευκορωσική κρατική ραδιοτηλεόραση (2021)
Η κρατική ραδιοτηλεόραση της Λευκορωσίας (BTRC) κατηγορήθηκε για καταστολή των εργαζόμενων της, έχοντας απολύσει παραπάνω από 100 μετά το κύμα διαδηλώσεων για φερόμενη εκλογική νοθεία. Πολλοί από αυτούς ήταν κατά της συμμετοχής του BTRC εκπροσωπώντας τη Λευκορωσία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2021, με το επιχείρημα ότι η EBU θα έκανε πολιτική δήλωση εάν υποστήριζε το BTRC λέγοντας ουσιαστικά και σιωπηλά, ότι η δημοκρατία δεν είναι σημαντική, καταπατώντας βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία του λόγου.

Στις 28 Μαΐου 2021, η EBU ανέστειλε τη συμμετοχή του BTRC λόγω ιδιαίτερης ανησυχίας από τη μετάδοση συνεντεύξεων που προφανώς έγιναν υπό πίεση όπως του Ρομάν Προτάσεβιτς. Το BTRC έλαβε δυο εβδομάδες προθεσμία για να απαντήσει για την αναστολή, χωρίς να το κάνει και η οποία τέθηκε σε ισχύ μετά από σχεδόν ένα μήνα (1η Ιουλίου). Αν και οι αρχικές αναφορές έλεγαν για τριετή αναστολή, τον Απρίλιο του 2024 η EBU έβγαλε ανακοίνωση για επ' αόριστον αναστολή.

Ρωσική κρατική ραδιοτηλεόραση (2022)
Και τα 3 μέλη της EBU, το Channel One Russia, το VGTRK και το Radio Dom Ostankino ελέγχονται από τη Ρωσική κυβέρνηση, η οποία στις 21 Φεβρουαρίου 2022 αναγνώρισε το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ ως ανεξάρτητα κράτη παρότι υπάρχει αμφισβήτηση καθώς είναι αναγνωρισμένα διεθνώς ως Ουκρανικά εδάφη. Το UA:PBC κάλεσε την EBU να τερματίσει τη συμμετοχή των δύο εκ των τριών μελών (Channel One και VGTRK) και να εξετάσει το ενδεχόμενο αποκλεισμού της χώρας από τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2022, επικαλούμενη τη χρήση των δύο μέσων από την κυβέρνηση για την προπαγάνδα που δημιουργείται σχετικά με τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο και τον οποίον αποκλεισμό ζήτησαν και άλλοι κρατικοί φορείς, όπως η Yle και η ERR οι οποίες δήλωσαν ότι δε θα έστελναν εκπρόσωπο. Αφού αρχικά δήλωσε ότι τόσο στη Ρωσία όσο και στην Ουκρανία θα επιτραπεί να διαγωνιστούν, η EBU ανακοίνωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2022 την απαγόρευση της συμμετοχής της Ρωσίας στον Διαγωνισμό.

Και οι 3 φορείς ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την EBU την επόμενη μέρα, επικαλούμενοι την αυξημένη πολιτικοποίηση της ένωσης δηλώνοντας ότι ήταν ενήμερη για τις εξελίξεις, χωρίς όμως να την ενημερώσουν και επίσημα. Την 1η Μαρτίου, η EBU ανακοίνωσε ότι είχε αναστείλει τα Ρωσικά μέλη της από τις δομές διακυβέρνησής της. Στις 26 Μαΐου, η EBU έθεσε σε ισχύ την επ' αόριστον αναστολή των ρωσικών μελών της.

Το 2023, μια εκτεταμένη έρευνα του δικτύου ερευνητικής δημοσιογραφίας της EBU αποκάλυψε στοιχεία μιας πρωτοβουλίας υπό την αιγίδα του Κρεμλίνου για τη μεταφορά παιδιών από την κατεστραμμένη από τον πόλεμο Ουκρανία στη Ρωσία, ένα έγκλημα πολέμου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision

Ο πόλεμος της Γάζας οδήγησε σε εκκλήσεις προς την EBU για αποκλεισμό του Ισραήλ και τον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό του φορέα από το διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision. Ο Σλοβενικός φορέας αιτήθηκε στην EBU να αποκλείσει το Ισραήλ από τον Δεκέμβριο του 2024, ενώ οι RTÉ (Ιρλανδία), RTVE και VRT (Φλάνδρα) ζήτησαν ευρύτερη συζήτηση μεταξύ των μελών της EBU σχετικά με τη συμμετοχή του Ισραήλ. Η EBU απάντησε στην επιστολή της RTVE εκφράζοντας "ανησυχίες και βαθιά ριζωμένες απόψεις γύρω από την τρέχουσα σύγκρουση στη Μέση Ανατολή" και επαναλαμβάνοντας ότι όλα τα μέλη της EBU είναι επιλέξιμα για να διαγωνιστούν. Πιθανόν να υπάρξει αποχώρηση του Ισραήλ από την EBU, επειδή οι συγκεκριμένοι φορείς ζήτησαν αποχώρηση από τον Διαγωνισμό σε περίπτωση συμμετοχής του Ισραήλ, αλλά και να αποφεχθούν γεγονότα όπως το 2024 (Αποκλεισμός του Ολλανδού Εκπροσώπου και Ύβρεις κατά του Ισραήλ και υποστήριξη στο λαό της Παλαιστίνης).

Μέλη

Ο κατάλογος των ενεργών μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Ιούνιο του 2024) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 75 ραδιοτηλεοπτικούς φορείς από 56 χώρες.

Ενεργά μέλη
Οι πέντε μεγαλύτεροι χρηματοοικονομικοί συντελεστές
 Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: η ARD και το ZDF (Γερμανία), το BBC (Ηνωμένο Βασίλειο), η France Télévisions (Γαλλία), η RAI (Ιταλία) και η RTVE (Ισπανία), που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, είναι οι Κύριοι χρηματοδότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, στον οποίο συμμετέχουν απευθείας με αυτόματη πρόκριση στον μεγάλο τελικό του Σαββάτου, μαζί με την νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς, και όπου συνήθως οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 25 (αν παράδειγμα νικήτρια χώρα δεν είναι κάποια από αυτές και είναι κάποια άλλη όπως παράδειγμα η Αυστρία ή η Σουηδία, οι χώρες που συμμετέχουν συνολικά είναι 26, ενώ σε επετειακές εκδόσεις, όπως αυτήν του 2015, μπορεί να είναι και 27, επειδή η Αυστραλία ήταν επίσημη καλεσμένη).
 Οι συγκεκριμένοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς των συγκεκριμένων χωρών έχουν φιλοξενήσει και διαγωνισμούς της Eurovision, άλλων χωρών οι οποίοι δεν μπορούσαν να φιλοξενήσουν κυρίως για οικονομικούς λόγους (παράδειγμα το Ηνωμένο Βασίλειο φιλοξένησε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2023 προς όφελος της Ουκρανίας, η οποία δεν μπορούσε να φιλοξένησει ως νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονίας, λόγω πολέμου).
 Το ARD και η ZDF της Γερμανίας, συνεισφέρουν οικονομικά περισσότερο από κάθε άλλη χώρα στο Δίκτυο της Eurovision, προκειμένου να διατηρηθούν όλοι οι διαγωνισμοί του Δικτύου (Ενήλικη Eurovision, Παιδική Eurovision, Διαγωνισμός Χορού Eurovision, Μουσικά Σύνολα Eurovision και πολλοί άλλοι).
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντομογραφίαΈτος ένταξης  Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER:  France Télévisions, Radio France, France Médias Monde  GRF  1950   The Working Group of Public Broadcasters in the Federal Republic of Germany (Arbeitsgemeinschaft der öffentlich-rechtlichen Rundfunkanstalten der Bundesrepublik Deutschland)  Bavarian Broadcasting (Bayerischer Rundfunk, BR)  Hessian Broadcasting (Hessischer Rundfunk, HR)  Central German Broadcasting (Mitteldeutscher Rundfunk, MDR)  Northern German Broadcasting (Norddeutscher Rundfunk, NDR)  Radio Bremen (RB)  Berlin-Brandenburg Broadcasting (Rundfunk Berlin-Brandenburg, RBB)  Saarland Broadcasting (Saarländischer Rundfunk, SR)  Southwest Broadcasting (Südwestrundfunk, SWR)  West German Broadcasting (Westdeutscher Rundfunk, WDR)  German Wave (Deutsche Welle, DW)  Radio Germany (Deutschlandradio, DLR)  ARD  1952Second German Television (Zweites Deutsches Fernsehen)  ZDF  1963  British Broadcasting Corporation  BBC  1950   Spanish Radio and Television Corporation  (Corporación de Radio y Televisión Española)  RTVE  1955   Italian radio and television (Radiotelevisione italiana)  RAI  1950

Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά εξ ολοκλήρου στην Ευρώπη
Σημαντικοί Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς είναι κυρίως από χώρες του πρώην Δυτικού Μπλοκ, οι οποίες συνεισφέρουν κατά κάποιον τρόπο οικονομικά το Δίκτυο της Eurovision, όπως: το RTS (Ελβετία), το SVT (Σουηδία), η ORF (Αυστρία), οι RTBF και VRT (Βέλγιο), η RTP (Πορτογαλία), το RTL (Λουξεμβούργο), το AVROTROS (Ολλανδία), η ΕΡΤ (Ελλάδα), η DR (Δανία), το NRK (Νορβηγία) και η YLE (Φινλανδία), που είναι χώρες που έχουν κερδίσει τουλάχιστον μία φορά τον Διαγωνισμό, αλλά και επενδύουν σημαντικά στο project του Διαγωνισμού, ενώ μεταδίδουν και τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά τα Μουσικά Σύνολα Eurovision.
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντομογραφίαΈτος ένταξης   Radio and Television of the Republic of San Marino  SMRTV  1995   Albanian Radio and Television (Radio Televizioni Shqiptar)  RTSH  1999   Radio and Television of Andorra (Ràdio i Televisió d'Andorra)  RTVA  2002   Österreichischer Rundfunk  ORF  1953   Vatican Radio (Radio Vaticana, Statio Radiophonica Vaticana)  VR  1950  Radio-télévision belge de la Communauté française (Γαλλόφωνος)  RTBF  1950Vlaamse Radio- en Televisieomroeporganisatie (Ολλανδόφωνος)  VRT   Macedonian Radio Television (Македонска Радио Телевизиjа, Makedonska Radio Televizija)  MRT  1993   Radio and Television of Bosnia and Herzegovina (Bosanskohercegovačka radiotelevizija)  BHRT  1993   Bulgarian National Radio (Българско национално радио, Bǎlgarsko nacionalno radio)  BNR  1993Bulgarian National Television (Българска национална телевизия, Balgarska natsionalna televizia)  BNT (από κοινού)  Arte  ARTE  2024   Danish Broadcasting Corporation (Danmarks Radio)  DR  1950TV2 Danmark A/S  DK / TV2  1989   Swiss Broadcasting Corporation  Schweizerische Radio- und Fernsehgesellschaft (Γερμανόφωνος)  Société suisse de radiodiffusion et télévision (Γαλλόφωνος)  Società svizzera di radiotelevisione (Ιταλόφωνος)  Societad Svizra da Radio e Televisiun (Ρομανσόφωνος)  SRG SSR  1950   Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση  ERT  2015   Estonian Public Broadcasting (Eesti Rahvusringhääling)  ERR  1993   United Kingdom Independent Broadcasting  Independent Television (ITV)  Scottish Television (STV)  Channel Four Television Corporation  Channel Four Wales Authority (Awdurdod Sianel Pedwar Cymru)  UKIB  1981   Radio and Television of Ireland (Raidió Teilifís Éireann)  RTÉ  1950Irish Television Four (Teilifís na Gaeilge Ceathair)  TG4  2007   Icelandic National Broadcasting Service (Ríkisútvarpið)  RÚV  1956   Croatian Radiotelevision (Hrvatska radiotelevizija)  HRT  1993   Public Broadcasting of Latvia (Latvijas Sabiedriskais medijs)  Latvian Radio (Latvijas Radio), Latvian Television (Latvijas Televīzija)  LSM  1993   Lithuanian National Radio and Television (Lietuvos nacionalinis radijas ir televizija)  LRT  1993   RTL Group  RTL  1950 Média de service public 100,7  MSP  2022   Public Broadcasting Services Limited  PBS  1970   Radio i televizija Crne Gore (Радио и телевизија Црне Горе)  RTCG  2006   TeleRadio-Moldova  TRM  1993   Monaco Média Diffusion  MMD  1994 TVMonaco  TVM  2024   Norwegian Broadcasting Corporation (Norsk rikskringkasting)  NRK  1950TV2 / Egmont Group  NO / TV2  1993   Dutch Public Broadcaster (Nederlandse Publieke Omroep)  AVROTROS  BNNVARA  Evangelical Broadcasting (Evangelische Omroep, EO)  Humanist Broadcasting (Humanistische Omroep - HUMAN)  KRO-NCRV  MAX  Dutch Broadcasting Foundation (Nederlandse Omroep Stichting - NOS)  NTR  Unheard Netherlands (Ongehoord Nederland - ON)  PowNed  Foundation for Ether Advertisement (Stichting Ether Reclame - STER)  VPRO  WNL  Broadcaster Black (ZWART)  NPO  1950   Media Services and Support Trust Fund (Médiaszolgáltatás-támogató és Vagyonkezelő Alap)  Duna Media Service Provider (Duna Médiaszolgáltató)  MTVA  2014   National Public Broadcasting Company of Ukraine (Національна суспільна телерадіокомпанія України, Natsionalna Suspilna Teleradiokompaniya Ukrayiny)  SU  1993   Polish Radio (PR S.A.: Polskie Radio)  PR  1993Polish Television (TVP S.A.: Telewizja Polska)  TVP   Radio and Television of Portugal (Rádio e Televisão de Portugal)  RTP  1950   Romanian Radio Broadcasting Company (Societatea Română de Radiodifuziune)  ROR  1993Romanian Television Corporation (Societatea Românǎ de Televiziune)  RO / TVR   Radio-televizija Srbije (Радио-телевизија Србије)  RTS  2006   Slovak Television and Radio (Slovenská televízia a rozhlas)  STVR  2024   Radio-Television of Slovenia (Radiotelevizija Slovenija)  RTVSLO  1993   Swedish Broadcasting Service (Sveriges Rundradiotjänst)  Sweden's Television (Sveriges Television, SVT)  Sweden's Radio (Sveriges Radio, SR)  Swedish Educational Broadcasting Company (Sveriges Utbildningsradio, UR)  SRT  1950   Czech Radio (Český rozhlas)  ČR  1993Czech Television (Česká televize)  ČT   Yleisradio (Rundradion)  Yle  1950

Διηπειρωτικές χώρες-μέλη (Ευρώπη-Ασία)
 Οι συγκεκριμένες χώρες, που αποτελούν πλήρη μέλη της EBU, ανήκουν γεωγραφικά κατά το ήμισυ και στην Ευρώπη και στην Ασία (όπως η Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν) ή εξ ολοκλήρου στην Ασία (όπως η Κύπρος και η Αρμενία, που πολιτικά και πολιτισμικά θεωρούνται Ευρωπαϊκές χώρες). Το Ισραήλ, ανήκει γεωγραφικά στην Ασία, αλλά επειδή αποτελεί απομονωμένο κράτος, από τα κράτη της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής, έχει και αυτό πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με την Ευρώπη.
 Ραδιοτηλεοπτικοί φορείς όπως: το ITV (Αζερμπαϊτζάν), η GPB (Γεωργία), το ΚΑΝ (Ισραήλ) και η TRT (Τουρκία), έχουν επικριθεί πολλές φορές για ανθρώπινα δικαιώματα, για τον Πόλεμο Ισράηλ-Χαμάς και για έλλειψη σεβασμού από την EBU, ενώ κάποιοι φορείς έχουν υποστεί και οικονομικές κυρώσεις.
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντομογραφίαΈτος ένταξης   İctimai Televiziya və Radio Yayımları Şirkəti  İctimai Televiziya (İctimai Television, İTV) İctimai Radio (IR)  İCTI / İTV  2007   Public Radio of Armenia (Հայաստանի Հանրային Ռադիո, Hayastani Hanrayin Radio)  ARMR  2005Public Television of Armenia (Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun)  ARMTV   Georgian Public Broadcasting (საქართველოს საზოგადოებრივი მაუწყებელი, sakartvelos sazogadoebrivi mauts'q'ebeli)  GPB  2005   Israeli Public Broadcasting Corporation (תַּאֲגִיד הַשִׁיְדּוּר הַיִשְׂרָאֵלִי, Taʾăḡid HaŠidûr HaYiśrāʾēli) (هَيْئَة اَلْبَثّ اَلْإِسْرَائِيلي, Hayʾat al-Baṯṯ al-Isrāʾīlī)  KAN  2017   Cyprus Broadcasting Corporation  Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (Ελληνικά)  Kıbrıs Radyo Yayın Kurumu (Τουρκικά)  CyBC / ΡΙΚ  1969   Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu  TRT  1950

Χώρες-μέλη, που ανήκουν γεωγραφικά στην Αφρική και την Ασία, και απαρτίζουν την Ευρύτερη Μέση Ανατολή
Οι συγκεκριμένες χώρες, αποτελούν πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, αλλά δεν έχουν συμμετάσχει ποτέ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision (με εξαίρεση το Μαρόκο, το οποίο συμμετείχε για μια και μοναδική φορά το 1980, και έκτοτε δεν ξανασυμμετείχε ποτέ ξανά), είτε σε άλλα προγράμματα της EBU.
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντομογραφίαΈτος ένταξης   National Media Authority (الهيئة الوطنية للإعلام)  NTU  1985   National Sound Broadcasting Company (المؤسسة العمومية للبث الإذاعي, Entreprise nationale de radiodiffusion sonore)  ENRS  1970Public Establishment of Television (المؤسّسة العمومية للتلفزيون, Établissement public de télévision)  EPTVAlgerian Broadcasting Company (البث الإذاعي والتلفزي الجزائري, Télédiffusion d’Algérie)  TDA   Jordan Radio and Television Corporation (مؤسسة الإذاعة والتلفزيون الأردني)  JRTV  1970   Télé Liban (تلفزيون لبنان)  TL  1950   Société Nationale de Radiodiffusion et de Télévision (الشركة الوطنيَة للإِذاعة والتلفزة, ⵜⴰⵎⵙⵙⵓⵔⵜ ⵜⴰⵏⴰⵎⵓⵔⵜ ⵏ ⵓⵏⵣⵡⴰⵢ ⴷ ⵜⵉⵍⵉⴼⵉⵣⵢⵓⵏ)  SNRT  1950   Établissement de la Radio Tunisienne (مؤسسة الإذاعة التونسية)  RTT  2007 Établissement de la Télévision Tunisienne (مؤسسة التلفزة التونسية)

Μέλη σε αναστολή
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντ.ΑπόΈως  National State TV and Radio Company of the Republic of Belarus  (Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь)  BTRC  1993  επ' αόριστον από τo 2021, λόγω λογοκρισίας, διαδηλώσεων, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Αλεξάντερ Λουκασένκο και Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.   Libya National Channel (قناة ليبيا الوطنية)  LNC  2011  επ' αόριστον από τo 2018, λόγω λογοκρισίας από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας, ακυβερνησίας ανάμεσα σε Μοχάμεντ αλ Μενφί και Χαλιφά Χαφτάρ και Λόγω του Λιβυκού Εμφύλιου Πολέμου.  Channel One Russia (Perviy kanal Rossii)  C1R  1996  επ' αόριστον από το 2022, λόγω της Εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, λογοκρισίας, απουσίας αξιοπιστίας στις Εθνικές Εκλογές και δημοκρατικής οπισθοδρόμησης από την αυταρχική κυβέρνηση της χώρας.All-Russia State Television and Radio Broadcasting Company  (Vserossiyskaya Gosudarstvennaya Televizionnaya i Radioveshchatelnaya Kompaniya)  RTR  1993Radio House Ostankino (Radio Dom Ostankino)  Radio Mayak (MK) Radio Orpheus (Radio Orfey, OP)  RDO  1996

Παλαιότερα ενεργά μέλη
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντ.ΑπόΈως  National Institute of Radio Broadcasting (; )  INR-NIR  1950  1960 Radiodiffusion-Télévision Française  RTF  1950  1964Office de Radiodiffusion Télévision Française  ORTF  1964  1975Télédiffusion de France  TDF  1975  1982TF1 (Télévision Française 1 - ιδιοκτησία του ομότιτλου ομίλου)  TF1  1975  2018Europe 1 (Lagardère)  E1  1978  2022Organisme Français de Radiodiffusion et de Télévision (μετατράπηκε στο Groupement des Radiodiffuseurs Français de l’UER)  OFRT  1983  1992Canal+  C+  1984  2018  Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας  ΕΙΡ  1950  1970Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως  ΕΙΡΤ  1970  1975Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ο παλαιός φορέας, ο οποίος τέθηκε σε εκκαθάριση, μετά το αιφνίδιο κλείσιμο)  ΕΡΤ  1975  2013Δημόσια Τηλεόραση (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)  ΔΤ  2013  2014Δημόσια Ραδιοφωνία (έγινε μέλος της EBU, λίγο πριν μετονομαστεί σε ΝΕΡΙΤ)  ΔΡΝέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση (μετατράπηκε στη σημερινή ΕΡΤ)  NERIT  2014  2015  Independent Television Authority  ITA  1959  1972Independent Television Companies Association  ITCA  1959  1981Independent Broadcasting Authority (μετατράπηκε στο United Kingdom Independent Broadcasting)  IBA  1972  1981Association of Independent Radio Contractors (μετατράπηκε στο Commercial Radio Companies Association)  AIRC  1981  1996Commercial Radio Companies Association (νυν Radiocentre) CRCA  1996  2006  Antena 3 Radio (Καταλανόφωνος)  A3R  1986  1993People's Radiowaves of Spain Network (Cadena de Ondas Populares Españolas)  COPE  1998  2019Spanish Broadcasting Company (Sociedad Española de Radiodifusión)  SER  1982  2020  Israel Broadcasting Authority (רָשׁוּת השִּׁדּוּר, Rashút HaShidúr)  IBA  1957  2017  Sociocultural Broadcasting Institution of the Grand Duchy of Luxembourg (Établissement de Radiodiffusion Socioculturelle du Grand-Duché de Luxembourg)  ERSL  1996  2022  Maltese Broadcasting Authority  MBA  1970  2003  Groupement de Radiodiffusion monégasque:  Radio Monte Carlo (RMC ιδιοκτησία ομίλου Altice)  Télé Monte-Carlo France (TMC ιδιοκτησία ομίλου TF1)  GRMC  1950  2021Telemontecarlo Italia (νυν La7)  TMC  1981  2001  Dutch Radio Union (Nederlandse Radio Unie)  NRU  1947  1967Dutch Television Foundation (Nederlandse Televisie Stichting)  NTS  1951TROS  TROS  1964  2014  Hungarian Radio (Magyar Rádió)  MR  1993  2015Hungarian Television (Magyar Televízió)  MTVDuna Channel (Duna Televízió)  Duna  2013  Channel One Ostankino (Первый канал Останкино)  C1O  1994  1995  Slovak Radio (Slovenský rozhlas)  SRo  1993  2011Slovak Television (Slovenská televízia)  STVRadio and Television of Slovakia (Rozhlas a televízia Slovenska)  RTVS  2011  2024  TV4 (Telia Company)  SE / TV4  2004  2019  Établissement de la radiodiffusion-télévision tunisienne (Tunisian Radio and Television Establishment)  ERTT  1950  2007  Commercial Television Three (Mainos-TV Kolme)  FI / MTV  1993  2019

Κράτη που δεν υφίστανται πλέον
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντ.ΑπόΈως  Yugoslav Radio Television (Југославенска радиотелевизија, Jugoslavenska radiotelevizija)  JRT  1950  1992 Λιβύη (επί Μουαμάρ Καντάφι)  Libyan Jamahiriya Broadcasting Corporation  LJBC  1974  2011  Alliance of Public Radio and Television (Udruženje javnih radija i televizija)  UJRT  2001  2006  Czechoslovak Television (Československá televize)  ČST  1991  1992

Συνεργαζόμενα μέλη

Οποιοσδήποτε όμιλος ή οργανισμός από ένα κράτος-μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, που παρέχει υπηρεσίες εκτός Ευρώπης, μπορεί να υποβάλλει αίτηση ένταξης στην EBU ως συνεργαζόμενο μέλος.

Οποιασδήποτε φορέας όντας συνεργαζόμενο μέλος της ένωσης δεν αποκτά πρόσβαση στα προγράμματα της Eurovision με αξιοσημείωτες εξαιρέσεις της Αυστραλίας στους διαγωνισμούς τραγουδιού Eurovision, τον ενήλικο από το 2015 και τον παιδικό την περίοδο 2015-2019, του Καναδά στο διαγωνισμό νέων χορευτών το 1987 και το 1989 και του Καζακστάν στον παιδικό διαγωνισμό τραγουδιού την περίοδο 2018-2022, και οι οποίες προσκλήθηκαν ξεχωριστά.

Ο κατάλογος των συνεργαζόμενων μελών (με τελευταία ενημέρωση τον Δεκέμβριο του 2023) περιλαμβάνει τους ακόλουθους 31 φορείς - οργανισμούς από 20 χώρες.

ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντ.Έτος ένταξης   Australian Broadcasting Corporation  ABC  1950Free TV Australia  Free  1962Special Broadcasting Service  SBS  1979   TV Cultura (Father Anchieta Foundation)  FPA  2012   Rustavi 2 (რუსთავი 2)  RB  2003Teleimedi (Imedi Media Holding)  TEME  2004   National Broadcasting Company  NBC  1953Columbia Broadcasting System  CBS  1956American Broadcasting Company  ABC  1959National Public Radio  NPR  1971WFMT Radio Network  WFMT  1980American Public Media  APM  2004   Japan Broadcasting Corporation (Nippon Hoso Kyokai)  NHK  1951TBS Holdings (TBSホールディングス)  TBS  2000   Islamic Republic of Iran Broadcasting (صدا و سيمای جمهوری اسلامی ايران)  IRIB  1968   Khabar Agency ("Хабар" Агенттігі, Агентство «Хабар»)  KA  2016   Canadian Broadcasting Corporation (Societé Radio Canada)  CBC  1950   China Media Group (中央广播电视总台)  CMG  2010Shanghai Media Group (上海文化廣播影視集團有限公司)  SMG  2016   Cuban Institute of Radio and Television (Instituto Cubano de Radio y Televisión)  ICRT  1992   Radio Television Malaysia (Radio Televisyen Malaysia, راديو تيليۏيشن مليسيا)  RTM  1970  Μαυρίκιος  Mauritius Broadcasting Corporation  MBC  1980   Bangladesh Television  BTV  1974   Radio New Zealand (Te Reo Irirangi o Aotearoa)  RNZ  1950Television New Zealand (Te Reo Tātaki o Aotearoa)  TVNZ  1980   Association of Community Radio Broadcasters Nepal  ACORAB  2023   Korean Broadcasting System (한국방송공사)  KBS  1974   Public Authority for Radio and Television of Oman  PART  1976   Syrian Arab Radio and TV Organization (Organisme de la Radio-Télévision Arabe Syrienne)  ORTAS  1978   Universidad Católica de Chile Televisión (Canal 13)  C13  1971   Radio Television Hong Kong  RTHK  1983 

Παλαιότερα συνεργαζόμενα μέλη
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣυντ.ΑπόΈως  Australian Fine Music Network  AFMN  2008  2010  Teleinversiones S.A.   1969  1970  Emissoras Unidas  EURT  1961  1969Network of Independent Broadcasters (Rede de Emissoras Independentes)  REI  1974  1975Rádio Nacional  RN  1974  1975  Kalaallit Nunaata Radioa (Greenlandic Broadcasting Corporation)  KNR  1978  2011  Minnesota Public Radio  MPR  2004  2007New York Public Radio  NYPR  2012  2016WGBH Educational Foundation  WGBH  2014  2014  Fuji Television  FTN  1969  2012/2013Tokyo FM Broadcasting Co., Ltd.  TFM  1986  2021  All India Radio  AIR  1979  2021  Radio Republik Indonesia  RRI  1973  1981Televisi Republik Indonesia  TVRI  1973  1981  Agency for Tele-Education in Canada  ATEC  1975  1981  Al Jazeera Children's Channel  JCC  2008  2013Qatar Radio ()  QR  2009  2009  Telesistema Nacional S.R.L.  TSN  1969  1971 Μαυριτανία  Television of Mauritania  MR/TVM  2003  2013  Televisión Independiente de México (Mexican Independent Television)  TIM  1969  1973Tele-Cadena Mexicana  TCM  1969  1973Televisa  TVA  1973  2005  Caribbean Broadcasting Corporation  BB/CBC  1971  2005  Radiodiffusion du Dahomey  RD  1972  1975  South African Broadcasting Corporation  SABC  1951  2022  Televisora de Honduras, S.A.  TH  1969  1971  Sociedad Televisora Larrañaga (Tele 12)  C12  1970  1976  Pakistan Television Corporation (پاکستان ٹیلی وژن نیٹ ورک)  PK/PTV  1971  2010 Παλαιστίνη  Palestinian Broadcasting Corporation (هيئة الإذاعة والتلفزيون الفلسطينية)  PBC  2002  2014  Teledos  T2  1969  1971  Radiodiffusion Télévision Sénégalaise  RTS  1973  2006  Sri Lanka Broadcasting Corporation (ශ්‍රී ලංකා ගුවන් විදුලි සංස්ථාව, Shrī Lankā Guvan Viduli Sansthāva) (இலங்கை ஒலிபரப்புக் கூட்டுத்தாபனம், Ilangkai Oliparappuk Kūṭṭuttāpaṉam)  SLBC  2007  2010  Jamaica Broadcasting Corporation  JBC  1970  1981  Television Broadcasts Limited  TVB  1973  2012/2013

Εγκεκριμένοι Συνεργάτες
 Country Broadcasting organisation  Euronews EURONEWS Institut national de l'audiovisuel INA TV5Monde TV5  JP Makedonska Radiodifuzija JP MRD  Radio Television of Vojvodina RTV Catalunya Música CAT Cellnex CELLNEX

The following members previously had status as Approved Participants.
 Country/region Broadcasting organisation    International Radio and Television Union ()  URTI     AH   Israeli Educational Television  IETV 20px Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική  MBC Limited – Middle East Broadcasting Centre  MBC   Russian Television and Radio Broadcasting Network  RTRN   Sentech  SNTC  Abertis Telecom S.A.  ABERTIS Retevisión  RETE

Χώρες και περιοχές που είχαν εκφράσει στο παρελθόν ή πρόσφατα την ένταξη τους
Χώρα/ΠεριοχέςΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣημειώσεις ΚόσοβοRTKΗ δημόσια ραδιοτηλεόραση RTK έχει δείξει ενδιαφέρον για να ενταχθεί στην EBU. Ωστόσο, τα Ηνωμένα Έθνη διοικούν το Κόσοβο σύμφωνα με την Απόφαση 1244 του Συμβουλίου Ασφαλείας από το 1999, και με τη συνεργασία της ΕΕ από το 2008. Έκτοτε, η Σερβία, διεκδικεί το Κόσοβο ως μέρος της επικράτειάς της, και ισχυρίζεται ότι εξακολουθεί να έχει την περιοχή, υπό την κυριαρχία της, καθότι νομικά αποτελεί την Αυτόνομη Επαρχία του Κοσσυφοπεδίου και των Μετοχιών. Ωστόσο, η πλειοψηφία των χωρών-μελών του ΟΗΕ, αναγνωρίζει το Κόσοβο, ως περιοχή της Σερβίας. Το περιστατικό αυτό, εμποδίζει το RTK, να γίνει μέλος της EBU, καθότι το Κόσοβο, δεν είναι κυρίαρχο κράτος, και ως εκ τούτου το Κόσοβο, δεν έχει το δικαίωμα, να συμμετέχει σε καμία από της διοργανώσεις της EBU, επειδή νομικά είναι μέρος της Σερβίας. Παρόλα αυτά όμως το Κόσοβο, λαμβάνει μέρος, από το 2011 στον Διαγωνισμό για Νέους Χορευτές, κάτι που παρενέβη, κατά πολύ τα όρια της EBU, διότι δεν είναι κυρίαρχη χώρα, και για να είναι διεθνώς αποδεκτή, πρέπει άμεσα το Κόσοβο, να λύσει άμεσα και γρήγορα τις διαφορές του με τη Σερβία. ΛίχτενσταϊνΤο πριγκιπάτο, λόγω του μικρού πληθυσμού του, δεν μπήκε ποτέ στη διαδικασία, να δημιουργήσει δημόσια ραδιοτηλεόραση, κάτι που τους επηρέασε όταν δεν τους επιτράπηκε να συμμετάσχουν στους Διαγωνισμούς Τραγουδιού της Eurovision το 1969 και το 1976. Ωστόσο, δεν δείχνει ενδιαφέρον να συμμετάσχει σε Διαγωνισμούς της, παρότι είναι δημοφιλής στη χώρα που τους παρακολουθεί, μέσω των δημόσιων ραδιοτηλεοράσεων της Ελβετίας (SRG SSR) και της Αυστρίας (ORF), που λόγω γεωμορφολογίας, έχουν εμβέλεια και στο Λίχτενσταϊν. Μαρόκο2MΟ δεύτερος ημικρατικός τηλεοπτικός σταθμός 2M ζήτησε να γίνει μέλος της EBU. Είναι άγνωστο όμως αν θα συμμετάσχει είτε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού είτε στον Παιδικό Διαγωνισμό της Eurovision. Ωστόσο, το κύριο πρόβλημα, τόσο για το Μαρόκο, όσο και για άλλα αραβικά κράτη, που συμμετείχαν ή μετέδωσαν την Eurovision, στο παρελθόν (Τυνησία, Λίβανος και Ιορδανία) είναι καθαρά πολιτικό και θρησκευτικό θέμα, το ότι δεν αναγνωρίζουν ως κυρίαρχο κράτος το Ισραήλ και δεν αποδέχονται την ύπαρξη του καθώς «θεωρούν» ότι είναι «μέρος» του Κράτους της Παλαιστίνης, με αποτέλεσμα όσες αραβικές χώρες συμμετείχαν ή μετέδωσαν στο παρελθόν τους διαγωνισμούς, να μποϊκοτάρουν και να μην μεταδώσουν, οποιαδήποτε, συμμετοχή του Ισραήλ στη Eurovision, καταβάλλοντας μάλιστα και εμπάργκο, μέχρι και τρία χρόνια από την EBU.

Κράτος-μέλος που παραβιάζει ρητά διεθνείς κανόνες
ΧώραΡαδιοτηλεοπτικός οργανισμόςΣημειώσεις Βόρεια ΜακεδονίαMRTΗ MRT (πλήρες μέλος της EBU από το 1993), κατόπιν της Συμφωνίας των Πρεσπών, είναι υποχρεωμένη μέσα σε πέντε χρόνια βάσει της Συμφωνίας, αλλά και από την EBU, να αλλάξει όνομα, το οποίο πρέπει να βασίζεται στη νέα σύνθετη ονομασία της χώρας Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας (το υπάρχων όνομα της βασίζεται στην παλιά ονομασία της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας). Παρά την επίσημη αλλαγή του ονόματος, στη χώρα, πολλές ονομασίες εξακολουθούν, να παραμένουν για πάνω από πέντε χρόνια στη Βόρεια Μακεδονία, καθώς, και διάφορες άλλες πολιτικές εκκρεμότητες, με το όνομα «Μακεδονία», κάτι που δεν είναι αποδεκτό, από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, καθώς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και η χώρα αυτή έχει διεθνώς εκκρεμείς πολιτικές σκοπιμότητες, καθυστερήσεις στις Ενταξιακές διαπραγματεύσεις στην ΕΕ, και υποχρεούται άμεσα να τις επιλύσει, ώστε να είναι αποδεκτή διεθνώς, σε όλες τις Ευρωπαϊκές και διεθνείς διοργανώσεις και εκδηλώσεις, και πρώτα από όλα αναγκαστικά πρέπει να σεβαστεί τις γειτονικές της χώρες.

Λογότυπα
 120px Αρχείο:Ebu-logo1.gif 120px 120px 1950-1980 1980-1993 1993-1998 1998-2012 2012-σήμερα

Δείτε Επίσης
Διαγωνισμός Χορού Eurovision
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision
Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision
Διαγωνισμός Νέων Μουσικών Eurovision

Σημειώσεις

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης

Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση