Μελιάδες

Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Μελιάδες (ή Μελίες ), είναι γνωστές οι χαριτόβρυτες Νύμφες - προστάτριες των δένδρων της φλαμουριάς που γεννήθηκαν, μαζί με τις Ερινύες και τους Γίγαντες, όταν  έπεσαν στη Γαία οι σταγόνες του αίματος  από τα ακρωτηριασμένα γεννητικά όργανα του Ουρανού.  Το ξύλο του δέντρου Μελία ή φράξος (Φράξινος ο όρνος) χρησιμοποιούνταν στην αρχαία Ελλάδα για να κατασκευάζουν δόρατα. Από τον φλοιό του συγκεκριμένου δέντρου φλαμουριάς εκκρίνεται ένα γλυκό και θρεπτικό κόμμι, ή σακχαρώδες "μάννα", από το οποίο πήρε το όνομα του το γλυκαντικό μαννιτόλη.  Από τις Μελιάδες καταγόταν το πολεμοχαρές «χαλκούν γένος» (= χάλκινο γένος). 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Μελιαδες