Γεώργιος Σωτηρίου

Ο Γεώργιος Σωτηρίου (1880 - 1965), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος, βυζαντινολόγος, ιστορικός της τέχνης και πανεπιστημιακός. Μαζί με τον Αναστάσιο Ορλάνδο, υπήρξε ο θεμελιωτής της βυζαντινής αρχαιολογίας στην Ελλάδα.

 Βιογραφικά στοιχεία 
Γεννήθηκε στις Σπέτσες το 1880 και φοίτησε στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή από όπου αποφοίτησε το 1899. Στη συνέχεια σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1904. Συνέχισε τις σπουδές του στα Πανεπιστήμια Λειψίας, Βιέννης και Μονάχου. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα δίδαξε σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης την περίοδο 1908-1915 ενώ το 1914 διορίστηκε έφορος στο βυζαντινό μουσείο και το 1923 διευθυντής αυτού. Την περίοδο της προεδρίας του εντάχθηκε στο μουσείο η συλλογή της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας, ενώ ο ίδιος είχε σκοπό να μετατρέψει το μουσείο σε πρότυπο για την Ανατολή. Εργάστηκε με πολύ ζήλο στο μουσείο, ώστε μετά την Κατοχή να υποστεί βλάβες στη σωματική του ακεραιότητα.

Το 1924 εξελέγη καθηγητής χριστιανικής αρχαιολογίας και παλαιογραφίας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1952. Το ακαδημαϊκό έτος 1950-1951 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και το ακαδημαϊκό έτος 1949-1950 αντιπρύτανης ενώ ακόμη διετέλεσε δύο φορές κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1933-1934 και 1938-1941.

Με την συντακτική πράξη ίδρυσης της Ακαδημίας Αθηνών, το 1926, διορίστηκε τακτικό μέλος αυτής και το 1941 υπήρξε πρόεδρος της. Ήταν ακόμη μέλος πολλών ευρωπαϊκών Ακαδημιών και Αρχαιολογικών Ινστιτούτων, ενώ τιμήθηκε με το βραβείο Gustav Schlumberger της Γαλλικής Ακαδημίας. Ακόμη, εκπροσώπησε την Ελλάδα σε πολλά αρχαιολογικά συνέδρια.

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 26 Ιανουαρίου 1965. Μετά το θάνατό του, το 1966, η Χριστιανική Αρχαιολογική Εταιρεία τύπωσε τόμο του Δελτίου της αφιερωμένο στο έργο του, ενώ στις 18 Μαΐου 1975, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του έξω από το Χριστιανικο και Βυζαντινό Μουσείο.

 Έργο 
Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει περισσότερα από 200 έργα. Μεταξύ αυτών: «Αι χριστιανικαί Θήβαι της Θεσσαλίας και αι παλαιοχριστιανικαί βασιλικαί της Ελλάδος» (1931), «τα Βυζαντινά μνημεία της Κύπρου» (1935), «Κειμήλια του Οικουμενικού Πατριαρχείου» (1937), «Χριστιανική και βυζαντινή αρχαιολογία» (1942) κ.α. Μεταξύ άλλων πραγματοποίησε ανασκαφές σε Θεσσαλονίκη, την Θήβα, την Έφεσο, την Κύπρο και το Σινά.Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή, σελ. 298, τόμ. 32, Αθήνα 1996. Οι πιο γνωστές ανασκαφές του ήταν Η Βασιλική του Ιλισσού στην Αθήνα, στον Άγιο Δημήτριο της Θεσσαλονίκης μετά την πυρκαγιά του 1917. Μάλιστα, το 1922, κατά την Μικρασιατική Καταστροφή και ενώ πραγματοποιούσε έρευνες στη Μικρά Ασία με τη σύζυγο το Μαρία, κινδύνευσαν να αιχμαλωτιστούν.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Γεώργιος Σωτηρίου στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί της τέχνης