Φλαβιανός Κωνσταντινουπόλεως

Ο Φλαβιανός διετέλεσε αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως κατά τα έτη 446-449. Ήταν ένας από τους αξιόλογους τότε αρχιεπισκόπους της Πόλης, αλλά και Άγιος μάρτυρας της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας. Διαδέχθηκε στον θρόνο τον Πρόκλο  (434-446), αλλά δολοφονήθηκε το 449, λόγω της θεολογικής του θέσης. 

Βιογραφικά στοιχεία
Πριν την εκλογή του ήταν σκευοφύλακας του Ναού της Αγίας Σοφίας και σύμφωνα με τον Νικηφόρο Κάλλιστο Ξανθόπουλο είχε ήδη αποκτήσει φήμη διάγοντος αγία ζωή, όταν επελέγη για τον αρχιεπισκοπικό θρόνο, όταν εξελέγη να διαδεχθεί τον Πρόκλο Κωνσταντινουπόλεως ως Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως. Ήταν ευσεβής και μετριοπαθής ιεράρχης, που αγωνίσθηκε κυρίως για την ειρήνη στους κόλπους της Εκκλησίας από τις έντονες αντιπαραθέσεις και διαμάχες των θεολόγων της Αλεξανδρείας και της Αντιοχείας. 

Παράλληλα, ο πανίσχυρος τότε ευνούχος του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄ Χρυσάφιος, αμέσως μετά την εκλογή του Φλαβιανού, επιχείρησε να του αποσπάσει δώρο σε χρυσάφι. Καθώς όμως ο Φλαβιανός δεν ενέδωσε, ο Χρυσάφιος έγινε άσπονδος εχθρός του και προσπαθούσε να τον εκθρονίσει.

Μετά την καταγγελία του Ευσεβίου Δορυλαίου κατά του αρχιμανδρίτη Ευτυχή, ως αιρεσιάρχη, που είχε προκαλέσει νέους τριγμούς στην Εκκλησία, ο  Άγιος Φλαβιανός συνένεσε στην καταδίκη του Ευτύχη. Η επακόλουθη καταδίκη του Ευτυχή προκάλεσε έντονη αντιπαράθεση στο Παλάτι, όπου και εκεί υπήρξε διαφωνία μεταξύ της αδελφής του Αυτοκράτορα Πουλχερίας και της ίδιας της Αυτοκράτειρας Ευδοκίας. Στην εξέλιξη αυτή, ο Χρυσάφιος, που ήταν υποστηρικτής του Ευτυχή, κατάφερε να πείσει τον Αυτοκράτορα να συγκαλέσει μία, τελικά αποτυχημένη, Οικουμενική Σύνοδο στην Έφεσο υπό τον Διόσκορο Αλεξανδρείας. Πράγματι, στις 8 Αυγούστου του 449 συνήλθε η Σύνοδος της Εφέσου, η οποία τελικά καθήρεσε και εξόρισε τον Φλαβιανό, ενώ αποκατέστησε τον Ευτυχή.

Ο Φλαβιανός πέθανε τρεις μέρες μετά στην εξορία από τη θλίψη του και τα σωματικά τραύματα που του είχαν προξενήσει στη Σύνοδο της Εφέσου ο Διόσκορος Αλεξανδρείας και οι οπαδοί του υπό τον μοναχό Βαρσουμά. Διάφοροι μάρτυρες τις δολοφονίας του, μιαφυσιτές, προσπάθησαν να αυτο- απενοχοποιηθούν με το να δίνουν ποικίλες εκδοχές του θανάτου του, κατηγορώντας μόνο τον Διοσκόρο. Δύο χρόνια αργότερα, το 451, συνεκλήθη η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Ευτυχή, καθαίρεσε το Διόσκορο και αποκατέστησε την ορθόδοξη πίστη. Το λείψανο του Φλαβιανού, κατόπιν επιθυμίας της αδελφής του Αυτοκράτορα Πουλχερίας, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων, ενώ η Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 16 Φεβρουαρίου και στην Καθολική, στις 18 Φεβρουαρίου.

Υποσημειώσεις και παραπομπές
Υποσημειώσεις

Παραπομπές

 Πηγές 


 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Larousse-Britannica, 2007, τόμ. 59, σελ. 381

Φλαβιανός
Φλαβιανός
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 5ου αιώνα