Λύκιοι

Οι Λύκιοι ήταν αρχαίος λαός που έδωσε το όνομα του σε μια μεγάλη περιοχή της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας όπου και κατοικούσε, τη Λυκία, η οποία εκτεινόταν περίπου ανάμεσα στον κόλπο της Αντάλειας και τη νοτιοδυτική Καρία, με φυσικά όρια τις απόκρημνες ακτές και τις ορεινές ενδοχώρες.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο και τον Παυσανίαἐχόντων δὲ αὐτὴν ὁμοῦ τοῖς Κρησὶ Λυκίων καὶ Καρῶν τε καὶ Παμφύλων, Λυκίων μὲν κατὰ συγγένειαν τὴν Κρητῶν --καὶ γὰρ οἱ Λύκιοι τὸ ἀρχαῖόν εἰσιν ἐκ Κρήτης, οἳ Σαρπηδόνι ὁμοῦ ἔφυγον- Παυσανία Αχαϊκά οι Λύκιοι ήταν Κρήτες που μετανάστευσαν στη Μικρά Ασία. Η μυθολογία λέει ότι ο Σαρπηδόνας με τον Μίνωα φιλονίκησαν για το ποίος θα γίνει βασιλιάς, και επικράτησε ο Μίνωας διώχνοντας από την Κρήτη τον Σαρπηδόνα. Ο Σαρπηδόνας παίρνοντας μαζί του και αυτούς που τον υποστήριζαν πήγε στη Μικρά Ασία σε μια περιοχή που ονομαζόταν Μιλυάδα. Ο Σαρπηδόνας εγκαταστάθηκε εκεί μαζί με τον λαό του, οι ίδιοι οι Λύκιοι ονόμαζαν τον λαό τους Τερμίλαι μέχρι που ήρθε στην περιοχή ο Αθηναίος Λύκος, γιος του Πανδίονα και αδελφός του Αιγέα. Ο Λύκος πήρε την εξουσία όταν πέθανε ο Σαρπηδόνας στον Τρωικό πόλεμοοἳ δ' ἄρ' ἀπ' ὤμοιιν Σαρπηδόνος ἔντε' ἕλοντο
χάλκεα μαρμαίροντα, τὰ μὲν κοίλας ἐπὶ νῆας
δῶκε φέρειν ἑτάροισι Μενοιτίου ἄλκιμος υἱός.
καὶ τότ' Ἀπόλλωνα προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς·
εἰ δ' ἄγε νῦν φίλε Φοῖβε, κελαινεφὲς αἷμα κάθηρον
ἐλθὼν ἐκ βελέων Σαρπηδόνα, καί μιν ἔπειτα
πολλὸν ἀπὸ πρὸ φέρων λοῦσον ποταμοῖο ῥοῇσι
χρῖσόν τ' ἀμβροσίῃ, περὶ δ' ἄμβροτα εἵματα ἕσσον·        670
πέμπε δέ μιν πομποῖσιν ἅμα κραιπνοῖσι φέρεσθαι
ὕπνῳ καὶ θανάτῳ διδυμάοσιν, οἵ ῥά μιν ὦκα
θήσουσ' ἐν Λυκίης εὐρείης πίονι δήμῳ,
ἔνθά ἑ ταρχύσουσι κασίγνητοί τε ἔται τε
τύμβῳ τε στήλῃ τε· τὸ γὰρ γέρας ἐστὶ θανόντων.Ομήρου Ιλιάς Π 663-683 και από αυτόν ονομάστηκε Λυκία η χώρα και Λύκιοι ο λαός.οἱ δὲ πρότερον Ἄγρωνος
βασιλεύσαντες ταύτης τῆς χώρης ἦσαν ἀπόγονοὶ Λυδοῦ τοῦ Ἄτυος, ἀπ᾽ ὅτευ ὁ
δῆμος Λύδιος ἐκλήθη ὁ πᾶς οὗτος, πρότερον Μηίων καλεόμενος. Ηρόδοτος Ιστορίαι, Βιβλίο Α΄1,7,3

Οι Λύκιοι λάτρευαν ιδιαίτερα τον Απόλλωνα και τη Λήδα. Τα έθιμα τους ήταν παρόμοια με των Κρητών. Χαρακτηριστικό των Λυκίων είναι οι λαξευτοί τάφοι στους βράχους.

Η γλώσσα των Λυκίων ήταν ινδοευρωπαϊκή, με συγγένεια προς την ομάδα των ανατολιακών γλωσσών, όπως η λουβική και η καριακή. Οι παλαιότερες επιγραφές σε λύκιο αλφάβητο χρονολογούνται από τον 6ο αιώνα π.Χ., ενώ μεταγενέστερα επικράτησε η ελληνική, ιδιαίτερα κατά την ελληνιστική περίοδο.

Χαρακτηριστικό στοιχείο του αρχαιολογικού πολιτισμού των Λυκίων είναι οι λαξευτοί τάφοι στους βράχους, συχνά με μορφή σπιτιών ή ναών, με εντυπωσιακή λιθοτεχνία, καθώς και οι "τάφοι-σαρκοφάγοι" με στέγες σε σχήμα ανεστραμμένου σκάφους. Σημαντικά παραδείγματα σώζονται στην Τελμησσό, την Ξάνθο, την Πατάρα, την Μύρα και την Φάσηλη.

Κάποιοι ερευνητές ταυτίζουν τους αρχαίου Λύκιους με τους Lukka - Lukki των χετταιικών κειμένων. Σύμφωνα με αυτά τα κείμενα οι Λύκιοι σαν σύμμαχοι των Χετταίων πήραν μέρος στη μάχη του Καντές.Περιοδικό CORPUS τεύχος Απριλίου 2003

Πολλοί ερευνητές ταυτίζουν τους Λύκιους με τους Λούκκα των Ασσυρίων. Το όνομά τους κατά άλλους πιστεύεται ότι προέρχεται από την πόλη Λύκτο της Κρήτης όπου ίσως κατάγονταν από εκεί. Κατά άλλους πιστεύεται ότι προέρχεται από τη λατρεία του Λύκιου Απόλλωνα όπου λατρευόταν με τη μορφή Λύκου.

Σύμφωνα με τις επιγραφές που έχουν βρεθεί η γλώσσα τους είναι συγγενική με των Ετεοκρητών και των Πελασγών της Λήμνου.

 Αναφορές 

*
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί
Κατηγορία:Αρχαίοι Κρήτες