Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο ανδρών)

Ο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς, ή εν συντομία «Ολυμπιακός Πειραιώς», είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στον Πειραιά. Ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1925 και είναι από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους στην Ελλάδα.

Το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. αγωνίζεται στο πρώτο τη τάξει πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (Super League 1), με την επωνυμία «Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία» και με τον διακριτικό τίτλο «Ολυμπιακός Π.Α.Ε.».

Θεωρείται η πλέον επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου,  έχοντας κατακτήσει 48 πρωταθλήματα Ελλάδας (επί συνόλου 89 διοργανώσεων), 29 κύπελλα Ελλάδας (σε 82 διοργανώσεις) και 19 νταμπλ τίτλων, περισσότερα από κάθε άλλη ελληνική ομάδα σε κάθε κατηγορία τίτλων. Ο Ολυμπιακός είναι επίσης μία από τις τρεις ομάδες που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ από την Α΄ Εθνική κατηγορία. 

Σε διεθνές επίπεδο, είναι η μόνη ελληνική ομάδα που έχει κερδίσει τίτλο ευρωπαϊκής διοργάνωσης και συγκεκριμένα το Κόνφερενς Λιγκ την περίοδο 2023–24 ενώ μετράει και δύο παρουσίες σε προημιτελικά - στο Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 1998–99,Σαν σήμερα: Το ιστορικό παιχνίδι του Ολυμπιακού στο Ζάγκρεμπ και η θρυλική πρόκριση στους «8» του Champions League (pic+vid)  www.to10.gr και στο Κύπελλο Κυπελλούχων την περίοδο 1992–93 - και είναι από τα ιδρυτικά μέλη της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συλλόγων. Επίσης, βρίσκεται στην 9η θέση παγκοσμίως σε κατακτήσεις τίτλων. 

Κατέχει το ρεκόρ της κατάκτησης 7 συνεχόμενων Πρωταθλημάτων Ελλάδας δύο φορές, την περίοδο 1997–2003 και την περίοδο 2011–2017, καταρρίπτοντας το δικό του προηγούμενο ρεκόρ των 6 συνεχόμενων κατακτήσεων από τη δεκαετία του 1950 (1954–1959). Έχει επίσης καταφέρει 5 συνεχόμενες κατακτήσεις (2005–2009), 4 συνεχόμενες κατακτήσεις (1980–1983) και άλλες τρεις φορές 3 συνεχόμενες (1936–1938), (1973–1975), (2020–2022).

Στο κύπελλο Ελλάδας κατέχει επίσης το ρεκόρ της κατάκτησης των περισσότερων τροπαίων (29), αλλά και το ρεκόρ των συνεχόμενων τροπαίων, με 6 διαδοχικά την περίοδο 1957–63 (το 1962 ο θεσμός διακόπηκε). Επίσης έμεινε αήττητος στο κύπελλο για 11 συνεχόμενα χρόνια (1956-1967, τα έτη 1964 και 1966 ο τίτλος αποδόθηκε στην ΑΕΚ χωρίς να γίνουν οι τελικοί). Έχει ακόμα κατακτήσει και 4 διαδοχικά κύπελλα την περίοδο 1951–54. Έχει ακόμη 19 νταμπλ και 6 πρωταθλήματα Ελλάδας αήττητος (1937, 1938, 1948, 1951, 1954 και 1955).

Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης στο Νέο Φάληρο του Πειραιά, χωρητικότητας 32.115 θεατών.Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. • Έδρα , επίσημος ιστότοπος Super League Ελλάδα Σύμφωνα και με την UEFA, www.uefa.org  είναι η πιο δημοφιλής ομάδα στην Ελλάδα. Έχει διαχρονική και μεγάλη αντιπαλότητα με τον Παναθηναϊκό, με τον οποίο συναγωνίζεται στο λεγόμενο ντέρμπι των αιωνίων αντιπάλων.

 Ιστορία 
 Ίδρυση 

Ο Ολυμπιακός ιδρύθηκε στις 10 Μαρτίου 1925  στον Πειραιά, για να αποτελέσει το αντίπαλο δέος του πολύ ισχυρού, εκείνη την εποχή, Εθνικού, αλλά και των αθηναϊκών ομάδων όπως ο ΠΑΟ και η ΑΕΚ. Προήλθε από την συγχώνευση του Πειραϊκού Συνδέσμου με την Πειραϊκή Ένωση, σωματεία που είχαν ιδρυθεί στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα https://srv-web1.parliament.gr/display_doc.asp?item=39867&seg=.

Το όνομα του νέου συλλόγου το έδωσε ο πρώτος αντιπρόεδρός του, Νότης Καμπέρος, δίνοντας τέλος στις διαφωνίες που είχαν δημιουργηθεί. Ο Μιχάλης Μανούσκος πρόσθεσε το «Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς» και ο τίτλος ψηφίστηκε ομόφωνα. Το όνομα του νέου συλλόγου επιλέχθηκε ώστε να υποδηλώνει το πάθος, την αθλητική ισχύ, την ευγενή άμιλλα, τη δίκαιη νίκη, έννοιες που περικλείονται στο ολυμπιακό ιδεώδες. Υπό το σκεπτικό αυτό επιλέχθηκε ως έμβλημα της ομάδας ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, εμπνευσμένος από τους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες και σε πλήρη σύμπλευση με το πνεύμα και τη φύση του ονόματος του συλλόγου. Συμβολίζει τη δύναμη, την αθλητική ισχύ, το ήθος και την ευγενή άμιλλα, αξίες άρρηκτα συνυφασμένες με το Αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Τα χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν από τον Γιάννη Ανδριανόπουλο (ο οποίος σχεδίασε και την πρώτη φανέλα) και ήταν το κόκκινο, το χρώμα της γενναιότητας και του πάθους, και το άσπρο, αυτό της αγνότητας, της ηθικής και του δίκαιου ανταγωνισμού.fpress.gr Ήταν κατά βάση λαϊκή ομάδα Το Αλφαβητάρι του Ολυμπιακού, Γιώργος Κεντρωτής, Εκδόσεις Δίαυλος, 2005, ISBN 960-531-036-0, σελίδα 32. και δεν άργησε, σε συνδυασμό με τα θετικά αποτελέσματα, να γίνει η πιο δημοφιλής στον Πειραιά κι έπειτα και σε όλη την Ελλάδα.

Τα ιδρυτικά μέλη του Ολυμπιακού ήταν 33: Oι Ανδριανόπουλοι (Γιάννης, Γιώργος, Ντίνος και Βασίλης), ο Μιχάλης Μανούσκος, ο Νότης Καμπέρος, ο Κώστας Κλειδουχάκης και οι Δημήτρης Ανδρόνικος, Νίκος Ανδρόνικος, Δημήτρης Αυδής, Νίκος Βλάσσης, Στέφανος Εμμανουήλ, Νίκος Ζαχαρίας, Θανάσης Καλλίτσης, Νίκος Καλούδης, Ντίνος Καλούδης, Όθων Κόκκινος, Τριαντάφυλλος Κρέμος, Παναγιώτης Κωστάλας, Παναγιώτης Λαγουμιτζής, Ανδρέας Λουκάκης, Σπύρος Λουκάκης, Γιάννης Λουλουδάκης, Βαγγέλης Μαγκόπουλος, Σταύρος Μαραγκουδάκης, Γρηγόρης Ντούφας, Θόδωρος Ορλώφ, Φώτης Πρωτοψάλτης, Γιάννης Συμιγδαλάς, Νίκος Συμιγδαλάς, Χρήστος Τζουμερικιώτης, Βρασίδας Τρουποσκιάδης και Σπύρος Ψαλλιδάς.Τα 33 ιδρυτικά μέλη του Ολυμπιακού, εφημερίδα Αθλητική Ηχώ, 16/11/196610 Μαρτίου 1925–10 Μαρτίου 2012: 87 χρόνια Θρύλος Επίσημη ιστοσελίδα της ΠΑΕ Ολυμπιακόςwww.sport-fm.gr, Γενέθλια με το 37o!, 10/03/2009

Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Ολυμπιακού είχε ως εξής: Πρώτος πρόεδρος ο Μιχάλης Μανούσκος, αντιπρόεδροι οι Νότης Καμπέρος (εμπνευστής του ονόματος του συλλόγου) και Τριαντάφυλλος Κρέμος, γενικός γραμματέας ο Στάυρος Μαραγκουδάκης, ταμίας ο Όθων Κόκκινος, έφορος ο Παναγιώτης Λαγουμιτζής και μέλη οι Κώστας Κυρίμης, Νίκος Ζαχαρίας, Γιάννης Λουλουδάκης, Δημήτρης Σκλιάς και Ε. Κασιμάτης. Αρχικά ο Ολυμπιακός αποτελείτο από αυστηρά 100 μέλη, τους περίφημους 100 αθανάτους από τους οποίους συντάχθηκε και το πρώτο καταστατικό του συλλόγου.Αφήγηση του Λεωνίδα Ανδριανόπουλου στο ένθετο 80 Χρόνια Θρύλος, Up-Εκδόσεις ΑΕ για την εφημερίδα Πρωταθλητής. Οι αθάνατοι ήταν ισόβια μέλη και για να μπορούσε να εισέλθει κάποιο νέο μέλος στον σύλλογο θα έπρεπε να αποβιώσει ένα παλιό.

Επιφανείς παράγοντες του Πειραιά στήριξαν έμπρακτα την ίδρυση του Ολυμπιακού, έχοντας ως σκοπό να δημιουργήσουν ένα αθλητικό σωματείο που να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Πειραϊκού Συνδέσμου. Εκτός του βιομήχανου Μιχάλη Μανούσκου και του ανώτατου αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού Νότη Καμπέρου, ενεργή συμμετοχή είχαν μεταξύ άλλων και οι Δημήτρης Καμπέρος αξιωματικός και πρωτοπόρος της Πολεμικής Αεροπορίας, αδερφός του Νότη Καμπέρου,"ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Για πάντα Πρωταθλητές" 2:28–2:35 Μαρτυρία του Λεωνίδα Ανδριανοπουλου. Στην εκπομπή του ΣΚΑΙ "Για πάντα πρωταθλητές" αναφέρει πως στη συνάντηση κατά τη διάρκεια της οποίας αποφασίστηκε η ίδρυση του Ολυμπιακού, παρών ήταν ο Νότης Καμπέρος, ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και ανάδοχος του Ολυμπιακού αλλά και ο αδερφός του Δημήτρης Καμπέρος, αξιωματικός αλλά και πρωτοπόρος της Πολεμικής Αεροπορίας Σταύρος Μαραγκουδάκης, διευθυντής του Ταχυδρομείου, Νίκος Ανδρόνικος, έμπορος, Δημήτρης Σκλιάς, αξιωματικός του Στρατού, Νικόλαος Ζαχαρίας, δικηγόρος, Θανάσης Μέρμηγκας, συμβολαιογράφος, Ιωάννης Κεκκές, χρηματομεσίτης και όλη η οικογένεια των Ανδριανόπουλων με προεξάρχοντα τον επιχειρηματία Ανδρέα Ανδριανόπουλο, πατέρα της θρυλικής πεντάδας των Ανδριανοπουλαίων.

Πρώτη έδρα του Ολυμπιακού αποτέλεσε το Ποδηλατοδρόμιο, το οποίο ήταν γήπεδο με καρβουνόσκονη, ενώ δεν είχε επαρκείς εγκαταστάσεις για να φιλοξενήσει τους πολυάριθμους φιλάθλους που το κατέκλυζαν εξ αρχής.

 Πρώτα χρόνια (1925–1930) 
Από το ξεκίνημά του πραγματοποίησε επιτυχίες που τον ισχυροποίησαν ως σύλλογο. Από την ίδρυση του έως το 1929 η μοναδική ομάδα που κατάφερε να τον νικήσει ήταν ο Παναθηναϊκός, δείχνοντας από νωρίς ότι θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος,Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 4 ενώ επί μία τριετία το ίδιο διάστημα (4 Μαρτίου 1926 – 3 Μαρτίου 1929), παρέμεινε αήττητος σε αγώνες πρωταθλήματος και φιλικούς, κάνοντας ρεκόρ.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 5. Πρώτος επίσημος αγώνας που έδωσε στην ιστορία του ήταν με την ομάδα του γαλλικού πολεμικού πλοίου Ζαν ντ' Αρκ, στις 30 Απριλίου 1925 στο Ποδηλατοδρόμιο, την οποία και νίκησε με 6–0. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο νεοσύστατο πρωτάθλημα Πειραιά, η κατάκτηση του οποίου αποτέλεσε τον πρώτο τίτλο του συλλόγου. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Πειραιά και τις επόμενες δύο χρονιές, ενώ ελλείψει εθνικού πρωταθλήματος έδωσε αρκετούς φιλικούς αγώνες με άλλες ομάδες σημειώνοντας μεγάλες νίκες και σκορ.

Σε φιλικούς αγώνες την περίοδο 1925–26, νίκησε τον Άρη 3–1, τον Ηρακλή 6–1 και 4–0, την ΑΕΚ 5–2, ενώ αναδείχτηκε ισόπαλος στον πρώτο αγώνα με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό 3–3. Η μοναδική ήττα της περιόδου ήταν από τον Παναθηναϊκό με 2–1, στο δεύτερο αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων. Την περίοδο 1926–27, συνέτριψε τον ΠΑΟΚ 7–1, τον Παναθηναϊκό 5–1, την ΑΕΚ 6–2 και 3–1, τον Ηρακλή 4–2, τον Εθνικό 2–1 και 3–2, ενώ επικράτησε και σε διεθνή αγώνα επί της Λέφσκι Σόφιας με σκορ 3–2. Σημαδιακή ήταν η χρονιά 1927-28, όπου Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ, αποβλήθηκαν από τη νεοσύστατη ΕΠΟ, δεν συμμετείχαν στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα και ίδρυσαν το λεγόμενο ΠΟΚ, που διοργάνωσε το κύπελλο Πάσχα, το οποίο και κατέκτησε ο Ολυμπιακός, επικρατώντας του Παναθηναϊκού με 3–1, της ΑΕΚ με 4–1, της Βίνους Σπάρτα με 5–1 και της Μπεογκράντσκι με 3–0. Την επόμενη χρονιά (1928–29), ο Ολυμπιακός συμμετείχε και κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα Πειραιά, ενώ υπερασπίστηκε επιτυχώς τα κεκτημένα και στο 2ο Κύπελλο Πάσχα.

Την περίοδο 1929–30, μετείχε για πρώτη φορά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, το οποίο απέτυχε να κατακτήσει γνωρίζοντας μάλιστα την πρώτη του ήττα μετά από τρία χρόνια, ξανά από τον Παναθηναϊκό. Η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη, με τον Ολυμπιακό να κατακτά για πρώτη φορά το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1930–31, νικώντας όλους τους βασικούς διεκδικητές του τίτλου. Η ομάδα ηττήθηκε μόλις σε έναν από τους 14 αγώνες που συμμετείχε, νικώντας 11 φορές ενώ σε 2 μόλις αγώνες αναδείχθηκε ισόπαλη.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 7. Άξιες αναφοράς είναι οι νίκες επί του Παναθηναϊκού με 3–1 εντός και 3–2 εκτός έδρας. Εμβληματικοί παίκτες της ομάδας του Ολυμπιακού την περίοδο 1925–1930 ήταν οι Γιώργος Ανδριανόπουλος, Λεωνίδας Ανδριανόπουλος, Βασίλης Ανδριανόπουλος, Γιάννης Ανδριανόπουλος, Ντίνος Ανδριανόπουλος, Λάλης (Μιχάλης) Λεκκός, Φίλιππος Κουράντης, Νίκος Πανόπουλος και οι τερματοφύλακες Κώστας Κλειδουχάκης και Αχιλλέας Γραμματικόπουλος.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 8.

 Εδραίωση (1931–1944) 
Με την έναρξη της νέας δεκαετίας, τα τοπικά πρωταθλήματα υποβαθμίζονταν και αυξανόταν η απήχηση, σε συλλόγους και φιλάθλους, του πανελληνίου πρωταθλήματος. Επίσης, το πρωτάθλημα Πειραιά διεκόπη τις περιόδους 1934–35 και 1940–41 (λόγω του πολέμου).

Τον Οκτώβριο του 1931, οι Γιώργος και Γιάννης Ανδριανόπουλος αποσύρθηκαν και άλλαξε ο βασικός κορμός της ομάδας. Εκείνη την περίοδο (1931–32), το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης. Ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να πάει μακριά ούτε στην πρώτη του συμμετοχή στο κύπελλο Ελλάδας (1931–32), καθώς αποκλείστηκε πρόωρα από τον Απόλλωνα Αθηνών. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το πρωτάθλημα, νικώντας τον Άρη (3–2, 5–0) και την ΑΕΚ (3–1, 3–2). Την ίδια χρονιά ο Ολυμπιακός πέτυχε θρίαμβο με σκορ 6–1 επί του Παναθηναϊκού μέσα στη Λεωφόρο για το κύπελλο, αποτέλεσμα που συνιστά τη μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη στην ιστορία των αναμετρήσεων των δύο ομάδων. Παρά τον εκτός έδρας θρίαμβο επί του αιωνίου αντιπάλου, η ομάδα δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό. Τον τίτλο του πρωταθλητή διατήρησε και την περίοδο 1933–34, με νίκες επί του Ηρακλή (3–2 και 2–1).Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 9.

Εκείνη την εποχή, η ομάδα ανανεωνόταν διαρκώς και πλέον από τους Ανδριανόπουλους είχε μείνει μόνο ο Λεωνίδας. Νέοι παίκτες, με σημαντικότερους τους Γιάννη Βάζο, Χριστόφορο Ράγγο και Θεολόγο Συμεωνίδη, οδηγούσαν την ομάδα από τρόπαιο σε τρόπαιο. Το 1934–35 το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε, οι "ερυθρόλευκοι" είχαν ισοβαθμήσει με Εθνικό και Παναθηναϊκό στους 13 βαθμούς, ενώ οι μεταξύ τους αναμετρήσεις έληξαν 2–0, 5–2 με τον Εθνικό και 2–0, 0–1 με τον ΠΑΟ, η ΕΠΟ, όμως, δεν είχε προνοήσει για την περίπτωση ισοβαθμίας. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε με διαφορά το πρωτάθλημα του 1935–36, σημειώνοντας νέα μεγάλη νίκη επί του Παναθηναϊκού με 6–1, αυτή τη φορά στο Στάδιο Καραϊσκάκη (Ποδηλατοδρόμιο). Το ίδιο έγινε και την επόμενη χρονιά, με τον Ολυμπιακό να νικά εκτός έδρας τον ΠΑΟΚ 5–1 και τον Παναθηναϊκό 1–0, κατακτώντας το πέμπτο πρωτάθλημα της ιστορίας του.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 2, σελίδα 18.

Προσθέτοντας στο δυναμικό του τον Γιάννη Χέλμη από τον Εθνικό, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τελευταίο του πρωτάθλημα πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το 1937–38, με 2 νίκες επί του Άρη (3–2, 5–1).Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 4. Δεν τα κατάφερε την επόμενη χρονιά, καθώς ισοβάθμησε με την ΑΕΚ, υστερούσε όμως στη συνολική διαφορά τερμάτων, χάνοντας έτσι το πρωτάθλημα. Στο κύπελλο (1938–39) απέκλεισε τον Παναθηναϊκό με 2–0 προτού ηττηθεί από την ΑΕΚ με 2–1. Την ίδια χρονιά έχασε και για μοναδική φορά το πρωτάθλημα Πειραιά από τον Εθνικό. Με την ΑΕΚ να διπλασιάζει τα πρωταθλήματά της το 1939–40, ο Ολυμπιακός αρκέστηκε στο πρωτάθλημα Πειραιά, ενώ η διοργάνωση του 1940-41 δεν ολοκληρώθηκε ποτέ Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 5 και 7 και οι ποδοσφαιρικές διοργανώσεις ουσιαστικά ξεκίνησαν ξανά το 1945.

Με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου πολλοί παίκτες του Ολυμπιακού έφυγαν για την πρώτη γραμμή του μετώπου. Ο Χριστόφορος Ράγγος δέχθηκε ιταλική σφαίρα στο αριστερό του πόδι τον Ιανουάριο του 1941 και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. Ο Νίκος Γρηγοράτος τραυματίστηκε στο πόδι στην Κλεισούρα, ενώ ο Λεωνίδας Ανδριανόπουλος κινδύνεψε να πεθάνει από κρυοπαγήματα στα βουνά της Αλβανίας. Κατά την περίοδο της Κατοχής που ακολούθησε, πολλοί αθλητές του Ολυμπιακού είχαν πλούσια αντιστασιακή δράση κατά των Γερμανών κατακτητών, ενώ η δράση τους συνεχίστηκε και κατά την περίοδο των Δεκεμβριανών και ορισμένοι από αυτούς έχασαν τη ζωή τους. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν ο αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης Νίκος Γόδας που είχε πολεμήσει τους Γερμανούς στη μάχη της Ηλεκτρικής, στο Κερατσίνι, στην Κοκκινιά και στο Πέραμα.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 8. Τον Δεκέμβρη του 1943 στον τελικό του Κυπέλλου Χριστουγέννων που βρήκε τον Ολυμπιακό θριαμβευτή με 5–2 απέναντι στον Παναθηναϊκό, ο Νίκος Γόδας ήταν από τους κορυφαίους του γηπέδου. Στις 19 Νοεμβρίου του 1948 εκτελέστηκε στο Λαζαρέτο της Κέρκυρας αρνούμενος να υπογράψει δήλωση μετανοίας για τα πολιτικά του φρονήματα ώστε να σωθεί, φορώντας την ερυθρόλευκη φανέλα και το λευκό σορτσάκι, όπως ήταν η τελευταία του επιθυμία. Τα τελευταία λόγια του ήταν: Να μου ρίξετε και να με δολοφονήσετε με τη φανέλα του Ολυμπιακού, και να μη μου δέσετε τα μάτια, για να βλέπω τα χρώματα της ομάδας μου πριν από τη χαριστική βολή.  Προηγουμένως, το 1944, ο Μιχάλης Αναματερός που είχε προσχωρήσει στις τάξεις της Εθνικής Αντίστασης στη διάρκεια της Κατοχής, σκοτώθηκε στη μάχη των Εξαρχείων.

 Αναγέννηση και Θρύλος (1945–1959) 
Μετά τον πόλεμο συνέβησαν σημαντικές αλλαγές στην ομάδα. Σημαντικοί παίκτες όπως οι Ράγκος και Συμεωνίδης αποτέλεσαν παρελθόν, συνέχισαν όμως οι πολύ καλοί Βάζος και Χέλμης, ενώ σε αυτούς προστέθηκαν οι επίσης σημαντικοί Ανδρέας Μουράτης, Στέλιος Κουρουκλάτος, Διονύσης ΜινάρδοςΠρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 15. και Αλέκος Χατζησταυρίδης. Στα αγωνιστικά, εξακολούθησε να κατακτά κάθε χρόνο το πρωτάθλημα Πειραιά, έως το 1959 που διοργανώθηκε το τελευταίο. Δεν είχε όμως εξαρχής την ίδια επιτυχία και στο πρώτο μεταπολεμικό πανελλήνιο πρωτάθλημα (1945–46), που κατέληξε στον Άρη. Επέστρεψε στις επιτυχίες την επόμενη περίοδο (1946–47), όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα και το συνδύασε με το πρώτο κύπελλο Ελλάδος της ιστορίας του, μετά τον θρίαμβο με 5–0 επί του Ηρακλή στον τελικό, πανηγυρίζοντας παράλληλα και το πρώτο του νταμπλ.

Παρέμεινε ακλόνητος πρωταθλητής και στο 1947–48, με καλύτερο παίκτη ξανά τον Γιάννη Βάζο και νίκες επί του ΠΑΟΚ (2–1, 3–0) και του Απόλλωνα (2–1). Στο κύπελλο, παρά τον αρχικό θρίαμβο επί του Ηρακλή με 6–0, έχασε στον δεύτερο αγώνα από την ΑΕΚ 1–0 και αποκλείστηκε. Την περίοδο 1948–49, έχασε το πρωτάθλημα, σε ισοβαθμία με τον Παναθηναϊκό, στη διαφορά τερμάτων. Αν και είχε καλύτερο συντελεστή στους μεταξύ τους αγώνες (2–0, 2–3), ο μηδενισμός του Άρη στον αγώνα εναντίον του Παναθηναϊκού, έδωσε το πρωτάθλημα στους «πράσινους».Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 17. Λόγω του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, το 1949–50, δεν διοργανώθηκε πρωτάθλημα. Την ίδια εποχή, ο τερματοφύλακας Νίκος Πολίτης και ο επιθετικός Γιώργος Δαρίβας εξορίστηκαν κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας στο στρατόπεδο της ΜακρόνησουΠρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 3, σελίδα 22., με τη διοίκηση του συλλόγου να εξασφαλίζει ειδική άδεια ώστε αμφότεροι να συμμετέχουν στις αγωνιστικές υποχρεώσεις.Καρδάσης (1997). σελ. 51.

Δεκαετία μεγάλων επιτυχιών ήταν αυτή του '50. Με γερές βάσεις από τα προηγούμενα χρόνια, η ομάδα κατάφερε να κατακτήσει 7 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα. Η αρχή έγινε με το νταμπλ της περιόδου 1950–51, καθώς εκτός από πρωταθλητής αναδείχθηκε και κυπελλούχος νικώντας τον ΠΑΟΚ με 4–0 στον τελικό που διεξήχθη στη Λεωφόρο.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 4, σελίδα 5 Δεν του δόθηκε η ευκαιρία να επαναλάβει το νταμπλ την επόμενη χρονιά (1951–52), λόγω του γεγονότος ότι δεν διεξήχθη η τελική φάση του πρωταθλήματος και δεν προέκυψε πρωταθλητής Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 4, σελίδα 6 (στον αγώνα Παναθηναϊκός – Φωστήρας, όπου αναδείχθηκαν ισόπαλοι 2–2, οι αρμόδιοι ακύρωσαν γκολ του Φωστήρα ως εκπρόθεσμο στέλνοντας ΑΕΚ και ΠΑΟ στα μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή Αθήνας, όπου η ΑΕΚ αρνήθηκε να αγωνιστεί). Οι "ερυθρόλευκοι" όμως κατέκτησαν το κύπελλο (1951–52) απέναντι στον Πανιώνιο (2–2, 2–0), ενώ την επόμενη χρονιά (1952–53) ο Ολυμπιακός κατάφερε να κατακτήσει και τρίτο συνεχόμενο κύπελλο, μετά από τη νίκη του με 3–2 επί της ΑΕΚ στον τελικό του 1953, δεν μπόρεσε όμως να φτάσει στην κατάκτηση του νταμπλ.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 4, σελίδα 7 και 8

Επανόρθωσε όμως το 1953–54, όπου κατέκτησε το δέκατο πρωτάθλημα της ιστορίας του, τρεις βαθμούς πάνω από τον δεύτερο Παναθηναϊκό και παραμένοντας αήττητος στην τελική φάση με 8 νίκες και 2 ισοπαλίες, ενώ το συνδύασε και με την κατάκτηση του νταμπλ, κερδίζοντας το τέταρτο συνεχόμενο Κύπελλο Ελλάδας μετά από νίκη με 2–0 επί της Δόξας Δράμας στον τελικό.Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 6, σελίδα 5 Πρωταθλητής αναδείχθηκε και τις επόμενες δύο χρονιές (1955, 1956, μάλιστα το 1956 ηττήθηκε για πρώτη φορά σε αγώνα Πρωταθλήματος Ελλάδας μετά το 1949 από τον Εθνικό κάτι που αποτελεί ρεκόρ), δεν τα κατάφερε όμως στο Κύπελλο, καθώς ηττήθηκε από τον Απόλλωνα Σμύρνης το '55 και από την ΑΕΚ το '56. Κυριάρχησε απόλυτα πάντως τις επόμενες χρονιές στον ελληνικό χώρο, κατακτώντας άλλα τρία πρωταθλήματα (1957, 1958, 1959) και ισάριθμα Κύπελλα (1957, 1958, 1959).Πρωταθλητής, 80 Χρόνια Θρύλος, τεύχος 6 Με έξι διαδοχικά πρωταθλήματα και 4 νταμπλ (τα 3 συνεχόμενα), η λέξη "Θρύλος" έγινε συνώνυμη της λέξης Ολυμπιακός.Ο Ολυμπιακός είναι αναμφισβήτητα για «εχθρούς» και φίλους ο «Θρύλος» του ελληνικού ποδοσφαίρου, πράγμα που επιβεβαιώνεται και έμπρακτα από τα αγωνιστικά δεδομένα ή καλύτερα από τις κατακτήσεις των τίτλων και μάλιστα των συνεχόμενων τίτλων στο Πρωτάθλημα όπου κατείχε το ρεκόρ, το οποίο κατέρριψε και πάλι ο ίδιος, καθώς για τις άλλες ομάδες κάτι τέτοιο φαντάζει μη εφικτό, GAZZETTA.gr, 10 Μαρτίου 2011 Βασικά στελέχη εκείνης της ομάδας του Ολυμπιακού ήταν οι Ανδρέας Μουράτης, Γιώργος Δαρίβας, Ηλίας Ρωσίδης, Θανάσης Μπέμπης, Μπάμπης Κοτρίδης, Μπάμπης Δρόσος, Κώστας Καραπατής, Σάββας Θεοδωρίδης, Ηλίας Υφαντής, Θανάσης Κίνλεϊ, Στέλιος Ψύχος.

 Η Σάντος του Πελέ, Α΄ Εθνική και εποχή Γουλανδρή (1960–1979) 

Στις 4 Ιουλίου 1961, ο Ολυμπιακός νίκησε με 2–1 στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας τη Σάντος, των Μάουρο Ράμος, Ζίτο, Πέπε και με επικεφαλής τον περίφημο Πελέ, όλοι παγκόσμιοι πρωταθλητές προ τριετίας στη Σουηδία (όπως και το 1962 στη Χιλή). Παρά τον φιλικό χαρακτήρα του αγώνα, η νίκη είχε ιδιαίτερη σημασία για το ελληνικό ποδόσφαιρο, που ήταν σχεδόν ανυπόληπτο και χρειαζόταν τέτοιες επιτυχίες για να τονωθεί. Επί χρόνια οι φίλοι του πειραϊκού συλλόγου τραγουδούσαν τους στίχους "Ολυμπιακέ μεγάλε, Ολυμπιακέ τρανέ, που εσάρωσες τη Σάντος, την ομάδα του Πελέ", σε οποιοδήποτε γήπεδο και αν αγωνιζόταν η ομάδα του Ολυμπιακού....Που εσάρωσες τη Σάντος..., Ιστορικό Λεύκωμα 1961, σελ. 165, Καθημερινή (1997)

Την περίοδο 1959–60 δημιουργήθηκε η Α΄ Εθνική, έπειτα από απαίτηση της UEFA (UEFA) για δημιουργία ενιαίου πρωταθλήματος, ώστε να συνεχίσει να εκπροσωπείται στο κύπελλο Πρωταθλητριών ο πρωταθλητής Ελλάδας. Η έναρξη της Α΄ Εθνικής κατηγορίας σηματοδότησε αλλαγή σελίδας για τον Ολυμπιακό. Μετά από έξι άκρως επιτυχημένες περιόδους, από το 1959–60 έως το 1964–65, δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο πρωτάθλημα, τερματίζοντας δεύτερος ή τρίτος. Είχε ποιοτικούς παίκτες στις γραμμές του όπως οι Ηλίας Υφαντής, Σάββας Θεοδωρίδης, Θανάσης Μπέμπης, ενώ πρόσθεσε και νέους όπως οι Κώστας Πολυχρονίου, Γιώργος Σιδέρης και Κώστας Παπάζογλου. Δεν κατάφερε όμως να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα σε μία περίοδο που θεωρείται από τις πιο επιτυχημένες του μεγάλου αντιπάλου, του Παναθηναϊκού. Αντίθετα, στο κύπελλο Ελλάδος, έφτασε πέντε φορές στον τελικό κατακτώντας τέσσερις φορές το τρόπαιο. Χαρακτηριστικές ήταν οι νίκες στους τελικούς: 3–0 τον Παναθηναϊκό το 1960 (στον επαναληπτικό), 3–0 τον Πανιώνιο το 1961, 3–0 τον Πιερικό το 1963 και 1–0 τον Παναθηναϊκό το 1965. Στον τελικό βρέθηκε και το '62 με αντίπαλο ξανά τους πράσινους, αλλά ο αγώνας διακόπηκε με αποτέλεσμα 0–0 στην παράταση, εξαιτίας σκότους από τις συνεχείς καθυστερήσεις.

Ξανά πρωταθλητής στέφθηκε την περίοδο 1965–66, μια επιτυχία που χρεώνεται πρωτίστως στον σπουδαίο Ούγγρο προπονητή Μάρτον Μπούκοβι, ο οποίος "σημάδεψε" το ελληνικό ποδόσφαιρο Ιστορικό Λεύκωμα 1966, σελ. 162, Καθημερινή (1997) εφαρμόζοντας πρωτοποριακές μεθόδους και τακτικές για την εποχή, με αποτέλεσμα οι "ερυθρόλευκοι" να δημιουργήσουν ένα πολύ ισχυρό σύνολο. Αποδίδοντας κατά διαστήματα εκπληκτικό ποδόσφαιρο, σημείωσαν 23 νίκες και 4 ισοπαλίες σε 30 αγώνες, κατακτώντας ξανά το πρωτάθλημα μετά το 1959. Το πρωτάθλημα ήταν συγκλονιστικό και κρίθηκε, ουσιαστικά, στις 12 Ιουνίου του 1966, στα Τρίκαλα, με τον τοπικό ΑΟ Τρικάλων. Τότε 15.000 φίλαθλοι του Ολυμπιακού είχαν φτάσει με κάθε μέσο στην πόλη από την προηγούμενη μέρα, κάτι πολύ δύσκολο την εποχή εκείνη. Οι περισσότεροι διανυκτέρευσαν σε χωράφια και σε δρόμους και την επόμενη μέρα το γήπεδο ήταν κατάμεστο από φίλους της ομάδας. Ο Ολυμπιακός νίκησε με 5–0 εκεί όπου το 1965 είχε ηττηθεί. Οι παίκτες της ομάδας αποθεώθηκαν από τους οπαδούς που είχαν "καταλάβει" τη θεσσαλική πόλη. Ο Ολυμπιακός συγκέντρωσε 80 βαθμούς, έναντι 79 του Παναθηναϊκού. Με τον Μπούκοβι στην τεχνική ηγεσία και πρωταγωνιστές τους Σιδέρη, Πολυχρονίου και Γιούτσο, ο Ολυμπιακός κατέκτησε και το πρωτάθλημα του 1966–67, όπου μεταξύ άλλων συνέτριψε τον Παναθηναϊκό με 4–0 (τρία γκολ ο Σιδέρης). Η πειραϊκή ομάδα ξεκίνησε με 11 νίκες.Πλούσια χρονιά για τον ελληνικό αθλητισμό, Ιστορικό Λεύκωμα 1967, σελ. 163, Καθημερινή (1997)

Ο Απρίλιος του 1967 βρήκε την Ελλάδα υπό το στρατιωτικό καθεστώς της Χούντας, το οποίο μερικούς μήνες αργότερα (τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους) "εξανάγκασε" σε παραίτηση τον εμβληματικό (και επί δεκατρία συναπτά έτη) πρόεδρο του συλλόγου Γιώργο Ανδριανόπουλο, όταν αρνήθηκε να προχωρήσει στην αντικατάσταση μελών του ΔΣ του Ολυμπιακού με ανθρώπους του καθεστώτος. Κατόπιν, ακύρωσε τη μεταγραφή του Κούδα  και στη συνέχεια "απομάκρυνε" από την Ελλάδα τον Μπούκοβι (1968). Παρά ταύτα, κατά τη διάρκεια της διετίας 1968–69, ο Ολυμπιακός αν και δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα, εμφανίστηκε πολύ δυνατός στο κύπελλο. Αναδείχθηκε νικητής το 1968 επί του Παναθηναϊκού με 1–0 με σκόρερ τον Παύλο Βασιλείου στο γήπεδο της Λεωφόρου, ενώ στον τελικό της επόμενης χρονιάς (1968–69) αντιμετώπισε ξανά τον Παναθηναϊκό και αναδείχθηκε ισόπαλος 1–1 (με σκόρερ τον Γιώργο Σιδέρη), με τον τίτλο να καταλήγει στον Παναθηναϊκό έπειτα από το στρίψιμο του νομίσματος. Μοναδικό τρόπαιο της τριετίας 1969–72 ήταν το κύπελλο επί του ΠΑΟΚ το 1971 με 3–1.

Εποχή Γουλανδρή
Όλα άλλαξαν το 1972, όταν πρόεδρος του Ολυμπιακού ανέλαβε ο εφοπλιστής Νίκος Γουλανδρής, ο οποίος επενδύοντας μεγάλα ποσά για μεταγραφές, συγκέντρωσε πολλά αστέρια στην ομάδα του Πειραιά. Πρωτοκλασάτοι παίκτες όπως οι Νίκος Γιούτσος, Γιώργος Δεληκάρης, Παναγιώτης Κελεσίδης, Γιάννης Κυράστας, Ρομαίν Αργυρούδης, Μίλτον Βιέρα, Μάικ Γαλάκος, Χούλιο Λοσάδα, Υβ Τριαντάφυλλος, Θανάσης Αγγελής, Γιάννης Γκαϊτατζής, Λάκης Γκλέζος, Πέτρος Καραβίτης, Μιχάλης Κρητικόπουλος, Μιγκέλ Νικολάου, Βασίλης Σιώκος, Μπάμπης Σταυρόπουλος, και Δημήτρης Περσίδης πάσχιζαν για μια θέση στην ενδεκάδα. Η ομάδα του Γουλανδρή, υπό τις οδηγίες του προπονητή Λάκη Πετρόπουλου κατέκτησε πέντε συνολικά τίτλους την τριετία 1972–75 (3 πρωταθλήματα και 2 κύπελλα).Θρυλικοί... πρόεδροι, www.onsports.gr Την περίοδο 1973–74 οι "ερυθρόλευκοι", έχοντας σημαντική υπεροπλία στην επίθεση, απέδωσαν συνολικά 102 τέρματα σημειώνοντας παράλληλα ρεκόρ.

Με τον Γουλανδρή να αποχωρεί από την προεδρία τα Χριστούγεννα του 1974, ο Ολυμπιακός την επόμενη τετραετία 1975–79 δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιον τίτλο. Χωρίς να έχει σταθερή απόδοση στο πρωτάθλημα τις χρονιές 1975–76 και 1977–78, κατετάγη τρίτος και τέταρτος, αντίστοιχα, έφτασε όμως κοντά στον τίτλο δύο φορές, το 1976–77, όπου ήταν πρώτος και ισόβαθμος με τον Παναθηναϊκό μέχρι την τελευταία αγωνιστική πριν ηττηθεί στην Καστοριά και την περίοδο 1978–79, όπου αρνήθηκε να συμμετάσχει σε αγώνα μπαράζ με την ΑΕΚ, λόγω ισοβαθμίας, σε ένδειξη διαμαρτυρίας προς τη διοργανώτρια αρχή. Στον θεσμό του κυπέλλου, έφτασε μόλις σε έναν τελικό το '76, όπου και έχασε το τρόπαιο από τον Ηρακλή στα πέναλτι. Τις επόμενες χρονιές δεν τα κατάφερε, καθώς αποκλειόταν είτε στους προημιτελικούς, είτε στους ημιτελικούς του θεσμού.

 Επαγγελματικό πρωτάθλημα και τα δύσκολα χρόνια (1980–1992) 
Με νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη βουλή στις 19 Ιανουαρίου 1979 τα ποδοσφαιρικά τμήματα των ερασιτεχνικών συλλόγων έγιναν επαγγελματικά και μετατράπηκαν σε Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες. Ταυτόχρονα, επιχειρηματίες και εφοπλιστές ανέλαβαν τις νέες ΠΑΕ αποκτώντας τα πλειοψηφικά πακέτα των μετοχών. Τον Ολυμπιακό ανέλαβε όμιλος επιχειρηματιών με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά.

Ο Ολυμπιακός επανήλθε γρήγορα στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος κατακτώντας τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα (1979–80, 1980–81, 1981–82 και 1982–83) τα δύο εκ των οποίων (1980 και 1982) έπειτα από αγώνες μπαράζ (επί της ουσίας ήταν αγώνες - τελικοί του πρωταθλήματος) που διεξήχθησαν στον Βόλο, νικώντας το 1980 τον Άρη με 2–0 (47' Κουσουλάκης, 54' Άλστρομ) και το 1982 τον Παναθηναϊκό με 2–1 (6' Εσταβίγιο, 69' Αναστόπουλος).

Πρωταγωνιστές εκείνης της περιόδου (1980–1983) υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι: Χρήστος Αρβανίτης, Μάρτιν Νοβοσέλατς, Βαγγέλης Κουσουλάκης, Μάικ Γαλάκος, Γιάννης Κυράστας, Τάκης Νικολούδης, Μιχάλης Κρητικόπουλος, Τόμας Άλστρομ, Σταύρος Παπαδόπουλος, Πέτρος Ξανθόπουλος, Νίκος Βαμβακούλας, Νίκος Σαργκάνης, Πέτρος Μίχος, Τάκης Περσίας, Νίκος Αναστόπουλος, Κώστας Ορφανός, Βισέντε Εσταβίγιο, Τάκης Λεμονής, Τάσος Μητρόπουλος, Ρότζερ Άλμπερτσεν και Γιώργος Τόγιας. Ο Πολωνός Κάζιμιρ Γκόρσκι ήταν ο προπονητής των τριών από τα τέσσερα συνολικά πρωταθλήματα, καθώς αντικατέστησε αρχικά τον Τόζα Βεσελίνοβιτς στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος 1979–80, αποχώρησε με την ολοκλήρωση της περιόδου 1980–81 και επέστρεψε στα μισά του 1982–83 αντί του Αλκέτα Παναγούλια, ο οποίος είχε οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση του πρωταθλήματος 1981–82 (είχε αντικαταστήσει τη δωδέκατη αγωνιστική τον Αυστριακό Χέλμουτ Σενέκοβιτς).

Με τον Αλκέτα Παναγούλια στον πάγκο (ανέλαβε την έκτη αγωνιστική αντί του Αντώνη Γεωργιάδη) ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα και την περίοδο 1986–87, με βασικούς πρωταγωνιστές αρκετούς από την τετραετία 1980–1983, όπως οι Αρβανίτης, Μίχος, Ξανθόπουλος, Τόγιας, Λεμονής, Μητρόπουλος, Αναστόπουλος, στους οποίους ήρθαν να προστεθούν οι Αλέξης Αλεξίου, Στράτος Αποστολάκης, Γιώργος Καπουράνης, Χόρχε Μπάριος, Ανδρέας Μπονόβας, Βασίλης Παπαχρήστου, Γιώργος Σεμερτζίδης, Γιώργος Βαΐτσης και Γιώργος Κωστίκος.

Το 1987 την ιδιοκτησία ανέλαβε ο επιχειρηματίας Γιώργος Κοσκωτάς  (ο οποίος παλαιότερα είχε υπάρξει μέλος του Παναθηναϊκού και χρηματοδότης των ερασιτεχνικών του τμημάτων Αφιέρωμα στον Γιώργο Κοσκωτά, 23/11/2012, Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ": Ο Γιώργος Κοσκωτάς είναι πάρεδρο μέλος του ερασιτέχνη Παναθηναϊκού (από το 1986), στον οποίο υπό μορφή άτοκου δανείου, έδωσε φέτος 13 εκατ. δραχμές: 2 εκατ. το Φεβρουάριο και 11 εκατ. το Μάιο. Ο Γ. Κοσκωτάς, το περασμένο καλοκαίρι είχε ενδιαφερθεί να αναλάβει τα ερασιτεχνικά τμήματα του Παναθηναϊκού, αλλά η επιθυμία του δεν έγινε δεκτή. lifo.grΟ Γιώργος Κοσκωτάς ήταν μέλος της ερασιτεχνικής ομάδας του ΠΑΟ πριν αγοράσει τον Ολυμπιακό: Μέλος του ΠΑΟ, απόκομμα της εφημερίδας "τα ΝΕΑ"Από τον Γουλανδρή έως τον Μαρινάκη tvxs.gr), τον οποίο διαδέχθηκε ο συνεργάτης του Αργύρης Σαλιαρέλης (από τον Νοέμβριο του 1988 έως τον Μάρτιο του 1992), διάστημα κατά το οποίο ο σύλλογος αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα (οικονομικά και αγωνιστικά) από τα επακόλουθα του σκανδάλου που είχε ξεσπάσει την εποχή εκείνη.Σκάνδαλο Κοσκωτά, www.huffingtonpost.gr

Αυτή ήταν και η πιο άσχημη περίοδος στην ιστορία της ομάδας, η οποία χαρακτηρίστηκε ως "πέτρινα χρόνια", καθώς δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα για εννέα χρόνια, αν και κατά περιόδους απέδωσε εντυπωσιακό ποδόσφαιρο έχοντας στη σύνθεσή της αναγνωρισμένης και υψηλής αξίας παίκτες, όπως ο Ούγγρος αστέρας Λάγιος Ντέταρι, ο Όλεγκ Προτάσοφ, ο Γκενάντι Λιτόφτσενκο, ο Γιούρι Σάβιτσεφ και ο Χουάν Χιλμπέρτο Φούνες. Το διάστημα αυτό κατέκτησε δύο φορές το κύπελλο Ελλάδας (1990 και 1992), καθώς και το Σούπερ Καπ του 1992. Κατάφερε επίσης να φτάσει μέχρι την προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων την περίοδο 1992–93, αποκλείοντας τη Μονακό του Αρσέν Βενγκέρ και των αστέρων Κλίνσμαν, Τζοργκαέφ και Τουράμ με νίκη 1–0 μέσα στο Πριγκιπάτο.

 Προεδρία Κόκκαλη (1993–2010) 

Το 1993 τον σύλλογο ανέλαβε ο Σωκράτης Κόκκαλης, ο οποίος τον αναδιοργάνωσε σε όλα τα επίπεδα, αποπλήρωσε όλα τα χρέη του συλλόγου Ξεχρέωσε ο Ολυμπιακός: Από τον περασμένο μήνα οι Ερυθρόλευκοι είναι «λευκοί» ως προς τις οφειλές τους προς το Δημόσιο, που προκλήθηκαν από τη διαχείριση των διοικήσεων Κοσκωτά και Σαλιαρέλη, εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ, 04/06/2000 και δημιούργησε μια ισχυρή ομάδα, οδηγώντας τον Ολυμπιακό σε επτά συνεχόμενα πρωταθλήματα από το 1997 μέχρι το 2003 και δώδεκα συνολικά σε δεκατέσσερα χρόνια (1997–2010), ενώ η ομάδα πραγματοποίησε την καλύτερη παρουσία της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις όταν έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση του Τσάμπιονς Λιγκ την περίοδο 1998–99.

Επί προεδρίας Σωκράτη Κόκκαλη, ο Ολυμπιακός ενισχύθηκε με παίκτες διεθνούς φήμης και αξίας, όπως οι Τζιοβάνι, Ζάχοβιτς, Καρεμπέ και Ριβάλντο, ενώ οι παρουσίες του Ντούσαν Μπάγεβιτς στον πάγκο του Ολυμπιακού, του κορυφαίου ξένου παίκτη στην ιστορία του συλλόγου Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, καθώς και πολλών Ελλήνων, όπως του επί σειρά ετών πρώτου σκόρερ Αλέξη Αλεξανδρή, του ταχύτατου και εξαιρετικά παραγωγικού σε ασίστ και γκολ δεξιού μεσοεπιθετικού Στέλιου Γιαννακόπουλου και του επί μία επταετία (2003–2010) αναντικατάστατου αμυντικού μέσου Ιεροκλή Στολτίδη, συνέβαλαν σημαντικά στην αναγέννησή του. Στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις προχώρησε πέρα τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς λιγκ, τις περιόδους 1998–99, 2007-08 και 2009-10.

Επί προεδρίας του κατεδαφίστηκε το παλιό στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης και στη θέση του κτίστηκε νέο, υπερσύγχρονο στάδιο 33.334 θέσεων, που ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουνίου 2004 και δέκα μέρες μετά παραδόθηκε προς χρήση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Τα επίσημα εγκαίνιά του έγιναν στις 2 Αυγούστου 2004 και φιλοξένησε 11 παιχνίδια του Ολυμπιακού τουρνουά ποδοσφαίρου ανδρών καθώς και τον τελικό του αντίστοιχου των γυναικών. Ο Ολυμπιακός έδωσε τον πρώτο του αγώνα στο νέο γήπεδο στις 19 Σεπτεμβρίου του 2004 http://www.olympiacos.org/facility/128/gepedo-georgios-karaiskakes.


 Προεδρία Μαρινάκη (2010–σήμερα) 
Από τις 18 Ιουνίου 2010 πρόεδρος ανέλαβε ο Βαγγέλης Μαρινάκης υπό την ηγεσία του οποίου ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει μέχρι σήμερα (2025), έντεκα πρωταθλήματα εκ των οποίων τα επτά συνεχόμενα (2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017) και πέντε κύπελλα (2012, 2013, 2015, 2020, 2025), τα οποία συνοδεύτηκαν απο ισάριθμα νταμπλ.

Επί ιδιοκτησίας και προεδρίας Μαρινάκη, ο Ολυμπιακός ενισχύθηκε με ποδοσφαιριστές διεθνούς αξίας όπως, μεταξύ άλλων, οι Άλμπερτ Ριέρα, Μάρκο Πάντελιτς, Αριέλ Ιμπαγάσα, Ζαν Μακούν, Ρομπέρτο, Χαβιέρ Σαβιόλα, Αλεχάντρο Ντομίνγκες, Ερίκ Αμπιντάλ, Ιμπραχίμ Αφελάι, Εστέμπαν Καμπιάσο, Χάμες Ροδρίγες και Μαρσέλο. Παράλληλα, το ίδιο διάστημα αποτέλεσαν βασικά στελέχη της ομάδας και διάφοροι Έλληνες διεθνείς, όπως οι Γιάννης Μανιάτης, Κώστας Μανωλάς, Κώστας Μήτρογλου, Αβραάμ Παπαδόπουλος, Ανδρέας Σάμαρης, Δημήτρης Σιόβας, Βασίλης Τοροσίδης, Γιάννης Φετφατζίδης, Χοσέ Χολέμπας, Κώστας Φορτούνης και Γιώργος Μασούρας, οι οποίοι στη συνέχεια αγωνίστηκαν και σε συλλόγους του εξωτερικού.Οι δέκα ακριβότερες μεταγραφές Ελλήνων στο εξωτερικό, www.contra.gr
αριστερά|μικρογραφία|215x215εσ|Οπαδοί του Ολυμπιακού πανηγυρίζουν έξω από το Καραϊσκάκη την κατάκτηση του Κόνφερενς Λιγκ.
Η ενασχόληση του Βαγγέλη Μαρινάκη με την ΠΑΕ Ολυμπιακός συνοδεύτηκε από πολλαπλές αλλαγές προπονητών, που έφτασαν τις 17 (συμπεριλαμβανομένων και των υπηρεσιακών) μέσα σε οκτώ ημερολογιακά έτη. Από το 2010, σε ευρωπαϊκό επίπεδο η ομάδα του Πειραιά προκρίθηκε μία φορά στη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ το 2013–14 και δύο φορές στη φάση των 16 του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Το 2017–18 ο Ολυμπιακός σημείωσε  ρεκόρ στις συμμετοχές ελληνικών ομάδων στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ με 160 συνολικά, ενώ έγινε η πρώτη ομάδα που ξεπέρασε τις 100 νίκες στα ευρωπαϊκά κύπελλα (111 συνολικά) ως τώρα.Οι 100 ευρωπαϊκές νίκες του ΟλυμπιακούΟ Ολυμπιακός ξεπέρασε τον Παναθηναϊκό στις νίκες στην Ευρώπη Αναμόρφωσε το Προπονητικό Κέντρο Ρέντη, δαπανώντας  πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ, για την επέκταση του, με την κατασκευή νέων γηπέδων και τη βελτίωση των υπαρχόντων.Ο Βαγγέλης Μαρινάκης έχει επενδύσει πάνω από 40 εκατ. ευρώ στο Ρέντη

Το 2024, ο Ολυμπιακός κατέκτησε το τρόπαιο του Κόνφερενς Λιγκ της περιόδου 2023–24, κόντρα στην Φιορεντίνα, την οποία και νίκησε με 1-0 στην παράταση. Έτσι, ο Ολυμπιακός επί θητείας Μαρινάκη έγινε η πρώτη ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο.

Την περίοδο 2024–25, ο Ολυμπιακός στα 100 του χρόνια έκανε το νταμπλ, κατακτώντας το πρωτάθλημα μετά από 3 χρόνια, αλλά και το κύπελλο, επικρατώντας στον τελικό του ΟΦΗ με 2-0.

 Ιδιοκτησιακό καθεστώς και οικονομικά στοιχεία 
Το 10% των μετοχών της ΠΑΕ Ολυμπιακός ανήκει στο ιδρυτικό σωματείο Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς όπως προβλέπει ο νόμος, ενώ από τον Ιούνιο του 2010 την πλειοψηφία τους κατέχει ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης.ΠΑΕ Ολυμπιακός: το 67% απέκτησε ο Μαρινάκης, εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ, 18.06.2010.

 Οικονομικά 

Την επταετία 2010-2017 όπου ο Μαρινάκης αποτελεί τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ, αυτή παρουσίασε θετικό ισοζύγιο στις αγοραπωλησίες ποδοσφαιριστών (περιλαμβάνονται τα έξοδα/έσοδα για/από δανεισμούς), με αποτέλεσμα να έχει εισπράξει ποσό 20 εκατομμυρίων ευρώ.Transfers & rumours • All transfers, transfermarkt.gr 

 Αγωνιστική περίοδος  Αγορές  Πωλήσεις  Ισοζύγιο (εκατομμύρια €) 2010-11  -13,60  5,00  -8,60 2011-12  -12,16  3,00  -9,16 2012-13  -5,00  8,10  3,10 2013-14  -9,04  33,62  24,58 2014-15  -25,48  26,50  1,02 2015-16  -20,52  4,28  -16,24 2016-17  -12,40  37,75  25,35 Σύνολο  20,05

Κατά το ίδιο διάστημα, τα έσοδα από τη συμμετοχή στις διοργανώσεις της UEFA, δηλαδή τα εγγυημένα πριμ (λόγω της παρουσίας σε αυτές) και τα μεταβλητά μπόνους (βάσει επίδοσης και προκρίσεων), χωρίς τις εισπράξεις εισιτηρίων στους εντός έδρας αγώνες, υπερβαίνουν τα 141 εκατομμύρια ευρώ.

{| class="wikitable" style="text-align: right"
|-
! rowspan="2" width="100" | Αγωνιστική περίοδος !! rowspan="2" width="75" style="border-right:2px solid gray" | Έσοδο (εκατομ-μύρια €) !! colspan="5" | Τσάμπιονς Λιγκ !! colspan="4" | Γιουρόπα Λιγκ
|-
! width="75" | μάρκετ πουλ  !! width="75" | συμμετοχή σε ομίλους !! width="75" | από νίκες/ ισοπαλίες ομίλων !! width="75" | πρόκριση !! width="75" | σύνολο !! width="75" | συμμετοχή σε β΄ και γ΄ προκριματ. !! width="75" | συμμετοχή σε νοκ άουτ !! width="75" | μάρκετ πουλ  !! width="75" | σύνολο
|-
| align="center" | 2010-11 Financial Report 2010/11 (22.03.2012), ιστότοπος UEFA, σελ. 13/στήλη 6  Οι σύλλογοι της προκριματικής φάσης έλαβαν από 90 χιλ. € για κάθε γύρο που είχαν μετάσχει ανεξαρτήτως πρόκρισης και εκείνοι των πλέι οφ το ίδιο ποσό μόνο εάν είχαν αποκλειστεί, με το σύνολο των 270 χιλ. σε ελληνικούς να μοιράζονται: Ολυμπιακός 180 (β΄ και γ΄) και Άρης Θεσσ/κης 90 (γ΄, όχι για τα πλέι οφ που επικράτησε).|| style="border-right:2px solid gray" | 0,180 || colspan="5" align="center" | — || style="font-size:95% | 0,090+0,090 || 0 || 0 || 0,180
|-
| align="center" | 2011-12 Financial Report 2011/12 (23.05.2013), ιστότοπος UEFA, σελ. 31 και 35 || style="border-right:2px solid gray" | 26,924 || 16,071 || 7,200 || 2,400 || 0 || 25,671 || – || style="font-size:95% | 0,200+0,300 || 0,753 || 1,253
|-
| align="center" | 2012-13 Financial Report 2012/13 (27.03.2014), ιστότοπος UEFA, σελ. 23 και 27 || style="border-right:2px solid gray" | 24,439 || 12,288 || 8,600 || 3,000 || 0 || 23,888 || – || 0,200 || 0,351 || 0,551
|-
| align="center" | 2013-14 Financial Report 2013/14 (24.03.2015), ιστότοπος UEFA, σελ. 23 || style="border-right:2px solid gray" | 28,850 || 13,250 || 8,600 || 3,500 || 3,500 || 28,850 || colspan="4" align="center" | —
|-
| align="center" | 2014-15 Financial Report 2014/15 (25.02.2016), ιστότοπος UEFA, σελ. 23 και 27 || style="border-right:2px solid gray" | 26,828 || 14,653 || 8,600 || 3,000 || 0 || 26,253 || – || 0,200 || 0,375 || 0,575
|-
| align="right" | 2015-16 UEFA Champions League: Distribution to clubs 2015/16 in euros, ιστότοπος UEFA UEFA Europa League: Distribution to clubs 2015/16 in euros, ιστότοπος UEFA  || style="border-right:2px solid gray" | 34,033 || 16,134 || 12,000 || 4,824 || 0 || 32,958 || – || 0,500 || 0,575 || 1,075
|-
| align="center" | πρόβλεψη 2016-17 || style="border-right:2px solid gray" |  ||  ||  || ||  ||  ||  ||  ||  || |- bgcolor="#c0c0c0"
| align="center" | Σύνολα || style="border-right:2px solid gray" | 141,254 || 72,396 || 45,000 || 16,724 || 3,500 || 137,620 || 0,180 || 1,400 || 2,054 || 3,634|- align="center"
| Ποσοστά || style="border-right:2px solid gray" | 100% || colspan=2 | 83% || colspan=2 | 14% || 97% || colspan="3" | || 3%|}

Την περίοδο 2015-16 ο Ολυμπιακός με έσοδα σχεδόν 33 εκατομμύρια ευρώ από το Τσάμπιονς Λιγκ και 34 συνυπολογισμένων αυτών του Γιουρόπα, κατέρριψε το ετήσιο ρεκόρ ελληνικού συλλόγου που κατείχε ο ίδιος με 30,2Financial Report 2009/10 (22 Μαρτ. 2011), ιστότοπος UEFA, σελ. 23  Λόγω συμμετοχής και στη φάση των πλέι οφ, 2,1 εκατ. € προστέθηκαν στα 28,1 του πίνακα όπως αναφέρει η τρίτη σειρά από το τέλος του (Contribution in favour of the 20 clubs involved in the UEFA Champions League play-offs). από τη 2009-10. Την υπέρβαση πραγματοποίησε αφενός έχοντας συγκομιδή ενός βαθμού λιγότερου (9 αντί 10), αφετέρου και βασικά χωρίς να εισπράξει τα 2,1 εκατομμύρια του πριμ συμμετοχής στα πλέι οφ και τα 3 (τώρα θα ήταν 5,5) του μπόνους πρόκρισης από τον όμιλό του, καθώς κατέλαβε την τρίτη αντί δεύτερη θέση σε εκείνον. Ωστόσο, ο σύλλογος ξεπέρασε τα 30,2 εκατομμύρια του 2010 εκμεταλλευόμενος μόνο τις αυξήσεις από τότε στα ποσά που διανέμει η UEFA κατά τη φάση των ομίλων και συγκεκριμένα για την παρουσία σε αυτούς (12 έναντι 7,3), την κάθε επίτευξη νίκης (1,5 αντί 0,8) και το μάρκετ πουλ (16 από 15).

 Έμβλημα και χρώματα 
Μετά από πρόταση του αναδόχου του Ολυμπιακού Νότη Καμπέρου, έμβλημα της ομάδας έγινε ο δαφνοστεφανωμένος έφηβος, εμπνευσμένος από τους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες και σε πλήρη σύμπλευση με το πνεύμα και τη φύση του ονόματος του συλλόγου. Συμβολίζει τη δύναμη, την αθλητική ισχύ, το ήθος, την ευγενή άμιλλα και προπάντων το ολυμπιακό ιδεώδες, αξίες άρρηκτα συνυφασμένες με το Αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Τα χρώματα της ομάδας επιλέχθηκαν από τον Γιάννη Ανδριανόπουλο και ήταν το κόκκινο, το χρώμα της γενναιότητας και του πάθους, και το λευκό, το χρώμα της αγνότητας και της ηθικής.

 Εξέλιξη του εμβλήματος 

 Εμφάνιση 
Η φανέλα του Ολυμπιακού είναι ερυθρόλευκη και ριγωτή και υπάρχουν πολλές παραλλαγές της κατά την πορεία της ιστορίας του. Παρακάτω παρουσιάζονται ενδεικτικά ιστορικές αλλά και σύγχρονες φανέλες της ομάδας:

 Κύρια αμφίεση 

 Εναλλακτική αμφίεση 

 Χορηγίες 
Από το 1979, όταν το ποδόσφαιρο έγινε επαγγελματικό στην Ελλάδα, η φανέλα του Ολυμπιακού κατασκευάζεται από την εκάστοτε εταιρεία αθλητικών ειδών, ενώ από το 1983 εμφανίζει τον εκάστοτε κύριο χορηγό στη φανέλα.


 Περίοδος Εταιρεία ένδυσης Κύριος χορηγός 1979 Umbro — 1980 Puma 1980–1982 Asics Tiger 1982 Adidas  1982–1984 Asics Tiger Fiat 1984–1985 Travel Plan 1985–1988 Puma Citizen 1988 Toyota 1989 Τράπεζα Κρήτης 1989–1990 — 1990–1992Diana 1992–1993 Umbro 1993–1994 Lotto 1994–1995 AdidasΕθνοκάρτα MasterCard 1995–1997 Puma 1997–2000 Ασπίς Πρόνοια 2000–2005 Umbro Siemens Mobile 2005–2006 Puma Siemens 2006–2009 Vodafone 2009–2010 Citibank 2010–2013 Πάμε Στοίχημα 2013–2015 UNICEF sport24.gr  Στη φανέλα του Ολυμπιακού η UNICEFsportandbusiness.gr  Ολυμπιακός και Unicef συνεχίζουν μαζί και στη φανέλα 2015– Adidas Stoiximan.gr 

 Ελληνικές διοργανώσεις 
 Πρωτάθλημα Πειραιώς 
Το πρωτάθλημα Πειραιώς το 1925, ήταν η πρώτη επίσημη διοργάνωση που μετείχε στην ιστορία του ο Ολυμπιακός και η οποία συνοδεύτηκε από κατάκτηση του τροπαίου. Από τη δεκαετία του '30, απέκτησε τοπικό χαρακτήρα αλλά δεν μειώθηκε η αξία του καθώς τις περισσότερες φορές ο πρωταθλητής έπαιρνε και το μοναδικό εισιτήριο για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα του 1928 από την ΕΠΟ, λόγω διαφορών. Δεν συμμετείχε στα πρωταθλήματα του 1932, 1933 και 1936 λόγω σύστασης εθνικής κατηγορίας με περισσότερες ομάδες και παρόμοιο τρόπο διεξαγωγής με τον σημερινό. Μεγάλος αντίπαλος του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα Πειραιά ήταν ο Εθνικός, που όμως κατάφερε να κατακτήσει μόνο το πρωτάθλημα του 1939, από αυτά που συμμετείχε και ο Ολυμπιακός, ενώ σε αυτό του 1929 ανακηρύχθηκαν συμπρωταθλητές. Πρωτάθλημα Πειραιά διεξήχθη για τελευταία φορά το 1959.

 Χρονιά  25  26  27  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49 Θέση  1ος  1ος  1ος  Α  1ος  1ος  1ος  Σ  Σ  1ος  Δ  Σ  1ος  1ος  2ος  1ος  Δ  Χ  Χ  Χ  Χ  1ος  1ος  1ος  1ος  Α - Αποβλήθηκε · Σ - Δεν Συμμετείχε · Δ - Διεκόπη · X - Δεν διεξήχθη

 Χρονιά  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59 Θέση  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  Α - Αποβλήθηκε · Σ - Δεν Συμμετείχε · Δ - Διεκόπη · X - Δεν διεξήχθη

 Πανελλήνιο πρωτάθλημα 
Στο πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος το 1928 ο Ολυμπιακός μαζί με Παναθηναϊκό και ΑΕΚ δεν συμμετείχαν με επακόλουθο την τιμωρία τους από την ΕΠΟ. Ο Ολυμπιακός συμμετείχε στο δεύτερο πρωτάθλημα του 1929–30 μαζί με Παναθηναϊκό και Άρη κατακτώντας την τελευταία θέση. Στο επόμενο πρωτάθλημα του 1930–31 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο, ενώ ακολούθησαν άλλα πέντε τη δεκαετία του 1930. Η πλήρης καταξίωση για τον Ολυμπιακό ήρθε τη δεκαετία του 1950 όταν με σπουδαίους ποδοσφαιριστές στη σύνθεσή του, κατέκτησε επτά πρωταθλήματα, τα έξι εκ των οποίων συνεχόμενα. Τότε παρατηρείται η χρήση της ονομασίας «Θρύλος» για την πειραϊκή ομάδα, η οποία υφίσταται μέχρι και σήμερα, ενώ γίνεται ιδιαίτερα δημοφιλής, με τον φανατικό της κόσμο να γεμίζει ασφυκτικά το τότε Ποδηλατοδρόμιο (το μετέπειτα Στάδιο Καραϊσκάκης) και να την ακολουθεί πιστά σε όλα τα γήπεδα που αγωνιζόταν.

 Χρονιά  28  29  30  31  32  33  34  35  36  37  38  39  40  41  42  43  44  45  46  47  48  49 Θέση  Σ  Χ  3ος  1ος  5ος  1ος  1ος  Δ  1ος  1ος  1ος  2ος  2ος  Χ  Χ  Χ  Χ  Χ  3ος  1ος  1ος  2ος  Σ - Δεν Συμμετείχε · Δ - Διεκόπη · X - Δεν διεξήχθη

 Χρονιά  50  51  52  53  54  55  56  57  58  59  Θέση  Χ  1ος  Χ  2ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  Σ - Δεν Συμμετείχε · Δ - Διεκόπη · X - Δεν διεξήχθη

 Α΄ Εθνική 
Την αγωνιστική περίοδο 1959–60 η ΕΠΟ αποφάσισε την ίδρυση μόνιμης εθνικής κατηγορίας με 16 ομάδες. Ο Ολυμπιακός συμπεριλήφθηκε ως πρωταθλητής Πειραιά. Μέχρι το 1966 δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα τερματίζοντας 2ος και 3ος. Τη διετία 1965–67, με προπονητή τον Μάρτον Μπούκοβι, δημιούργησε μια πολύ δυνατή ομάδα κερδίζοντας δύο πρωταθλήματα, ενώ την τριετία 1972–75, επί προεδρίας Νίκου Γουλανδρή, οι ερυθρόλευκοι κατέκτησαν τρία συνολικά πρωταθλήματα.

 Χρονιά  60  61  62  63  64  65  66  67  68  69  70  71  72  73  74  75  76  77  78  79 Θέση  3ος  2ος  2ος  3ος  2ος  2ος  1ος  1ος  2ος  2ος  3ος  7ος  2ος  1ος  1ος  1ος  3ος  2ος  4ος  2ος 

 Επαγγελματικό πρωτάθλημα 
Με νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην βουλή στις 19 Ιανουαρίου 1979 οι σύλλογοι μετατράπηκαν σε ΠΑΕ και έγιναν επαγγελματικοί. Ταυτόχρονα, επιχειρηματίες και εφοπλιστές ανέλαβαν τις νέες ΠΑΕ αποκτώντας τα πλειοψηφικά πακέτα των μετοχών. Τον Ολυμπιακό ανέλαβε όμιλος επιχειρηματιών με πρόεδρο τον Σταύρο Νταϊφά.

 Χρονιά  80  81  82  83  84  85  86  87  88  89  90  91  92  93  94  95  96  97  98  99  00  01  02  03  04  05  06 Θέση  1ος  1ος  1ος  1ος  2ος  4ος  6ος  1ος  8ος  2ος  4ος  2ος  2ος  3ος  3ος  2ος  3ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  2ος  1ος  1ος

 Σούπερ Λιγκ 
 Χρονιά  07  08  09  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25 Θέση  1ος  1ος  1ος  5ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  1ος  3ος  2ος  1ος  1ος  1ος  3ος  3ος  1ος

 Κύπελλο Ελλάδας 
Στο κύπελλο Ελλάδας ο Ολυμπιακός συμμετείχε πρώτη φορά το 1932 και αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο από τον Απόλλωνα με 1–0. Από το 1947 έως το 1976, σε 30 συνολικά διοργανώσεις, υπήρξε ο μεγάλος πρωταγωνιστής κατακτώντας 17 φορές το τρόπαιο, χάνοντας σε 5 τελικούς, σε έναν τελικό όπου δεν διεξήχθη ποτέ επαναληπτικός και σε μία διοργάνωση που δεν ολοκληρώθηκε. Μάλιστα έχει 12 συνεχόμενες συμμετοχές σε τελικούς με πρώτη το 1951 και τελευταία το 1966. Ιστορικοί έχουν μείνει οι τελικοί του 1947, όπου νίκησε τον Ηρακλή με 5–0, ο τελικός του 1969 που έχασε το κύπελλο από τον Παναθηναϊκό έπειτα από στρίψιμο δεκάρας, καθώς και το 5–1 επί της Δόξας Δράμας το 1958.

 Άλλες σημαντικές διοργανώσεις 
 Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης 
Είναι η διοργάνωση του ελληνικού Σούπερ καπ ανάμεσα στον πρωταθλητή και τον κυπελλούχο της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου. Ο Ολυμπιακός έχει κατακτήσει το τρόπαιο 4 φορές, παραμένοντας αήττητος σε ισάριθμες εμφανίσεις στο θεσμό.

 Κύπελλο Μεγάλης Ελλάδος 
Διοργανωνόταν μεταξύ του κυπελλούχου Ελλάδας και αυτού της Κύπρου από το 1969 έως το 1976. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε και τις τρεις διοργανώσεις στις οποίες μετείχε, το 1969 εναντίον του ΑΠΟΕΛ, το 1972 και το 1976 εναντίον της Ανόρθωσης.

 Κύπελλα Πάσχα και Χριστουγέννων 
Όταν το 1928 η ΕΠΟ τιμώρησε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, αυτοί ένωσαν τις δυνάμεις τους δημιουργώντας το ΠΟΚ. Η ένωση αυτή διοργάνωσε δύο διεθνή τουρνουά το Κύπελλο Πάσχα και το Κύπελλο Χριστουγέννων με την συμμετοχή και ομάδων από το εξωτερικό. Ο Ολυμπιακός πρωταγωνίστησε σε αυτά τα κύπελλα κατακτώντας 9 φορές το Κύπελλο Χριστουγέννων (1948, 1952, 1953, 1954, 1956, 1959, 1960, 1961, 1962) και 11 φορές το κύπελλο Πάσχα (1928, 1929, 1936, 1943, 1945, 1946, 1949, 1951, 1953, 1959, 1964). Με τη δημιουργία της Α΄ Εθνικής Κατηγορίας το ΠΟΚ ουσιαστικά διαλύθηκε και σταμάτησαν και οι αντίστοιχοι αγώνες αυτών των κυπέλλων.

 Οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις 
 Πρώτη ελληνική συμμετοχή 
350px|thumb|Η ομάδα του Ολυμπιακού στο Στάμφορντ Μπριτζ, πριν από την έναρξη του αγώνα απέναντι στην Τσέλσι για τη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ 2007–08
Ο Ολυμπιακός έχει πολυετή παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, έχοντας επιτύχει αρκετές προκρίσεις και νίκες, ενώ ήταν και η πρώτη ελληνική ομάδα που συμμετείχε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Την περίοδο 1958–59 επρόκειτο να συμμετάσχει στο κύπελλο Πρωταθλητριών, όμως η κλήρωση τον έφερε αντίπαλο με την τουρκική Μπεσίκτας και λόγω των άσχημων σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες ο Ολυμπιακός αποχώρησε χωρίς να αγωνιστεί, καθώς η UEFA δεν δέχτηκε την πρότασή του οι αγώνες να διεξαχθούν στη Γιουγκοσλαβία. Τελικά έκανε την παρθενική του εμφάνιση την αμέσως επόμενη περίοδο στην ίδια διοργάνωση, όπου αντιμετώπισε τη Μίλαν, από την οποία αποκλείστηκε αποσπώντας ισοπαλία 2–2 στον Πειραιά και με ήττα 1–3 στο Σαν Σίρο.

Το 1962 ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε από τους αγώνες με τη μαλτέζικη Χιμπέρνιανς γιατί ενδιαφέρθηκε περισσότερο για το Βαλκανικό Κύπελλο, όπου σημείωσε τα εξής αποτελέσματα: με Μπρασόβ (Ρουμανία) 1-0, 2-6, με Σαράγεβο 3-2, 3-3 και με Γαλατασαράι 1-0, 1-1. Στον τελικό επικράτησε της Λέφσκι Σόφιας μετά από τρεις αγώνες: 1–0 στο Στάδιο Καραϊσκάκης, 0–1 στη Σόφια και 1–0 στον τρίτο και αποφασιστικό τελικό που διεξήχθη στην Κωνσταντινούπολη στις 18 Σεπτεμβρίου 1963.Ιστορικό Λεύκωμα 1962, σελ. 163, Καθημερινή (1997)

 Πρώτες διακρίσεις 
Ο Ολυμπιακός ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα η οποία κατάφερε να προκριθεί στον επόμενο γύρο ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όταν στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1963–64 απέκλεισε την πολωνική Ζαγκλέμπιε, με 2-1, 0-1 και 2-0 στον τρίτο αγώνα στη Βιέννη, για να αποκλειστεί στη συνέχεια από τη γαλλική Ολιμπίκ Λυών με 1-4, 2-1.Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού, Ιστορικό Λεύκωμα 1963, σελ. 163, Καθημερινή (1997) Δύο χρόνια αργότερα, στην ίδια διοργάνωση, έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που νίκησε εκτός Ελλάδας, 1–0 την Ομόνοια στη Λευκωσία. Το 1969 αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο του κυπέλλου Κυπελλούχων από την πολωνική Γκόρνικ Ζάμπρζε.Άλλα σημαντικά γεγονότα σε Ελλάδα και εξωτερικό, Ιστορικό Λεύκωμα 1969, σελ. 162, Καθημερινή (1998)

Στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1971–72, ο Ολυμπιακός πέτυχε μία ιστορική εκτός έδρας νίκη με 2–1 μέσα στη Μόσχα απέναντι στην Ντιναμό Μόσχας, η οποία εκείνη τη χρονιά έφτασε μέχρι τον τελικό της διοργάνωσης, αλλά αποκλείστηκε έχοντας χάσει με 2–0 εντός έδρας. Την επόμενη χρονιά (1972-73) στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, οι ερυθρόλευκοι πήραν σπουδαία πρόκριση απέναντι στην Κάλιαρι, η οποία τρία χρόνια πριν είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ιταλίας, νικώντας την και στους δύο αγώνες, 2–1 εντός και 1–0 εκτός έδρας, που ήταν και η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας στην Ιταλία. Στον επόμενο γύρο αντιμετώπισαν την κάτοχο του τίτλου Τότεναμ, από την οποία αποκλείστηκαν, κατάφεραν όμως να τη νικήσουν στον πρώτο αγώνα εντός έδρας με 1–0.

Η σημαντικότερη όμως επιτυχία του μέχρι τότε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση ήρθε στο κύπελλο Πρωταθλητριών του 1974–75, όταν ο Ολυμπιακός απέκλεισε τη Σέλτικ, με ισοπαλία 1–1 στη Γλασκώβη και νίκη 2–0 στον Πειραιά, η οποία τότε ήταν μία από τις πιο επιτυχημένες και ισχυρότερες ομάδες στο ευρωπαϊκό ποδοσφαιρικό στερέωμα και μόλις την προηγούμενη περίοδο (1973–74) είχε φτάσει στα ημιτελικά της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, ενώ είχε αναδειχτεί πρωταθλήτρια και δευτεραθλήτρια Ευρώπης μερικά χρόνια πριν.Η Σέλτικ είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1967, είχε φτάσει στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1970, στα ημιτελικά το 1972 και το 1974, στα προημιτελικά το 1969 και το 1971, ενώ στο κύπελλο Κυπελλούχων είχε φτάσει στα ημιτελικά το 1964 και το 1966, και στα προημιτελικά το 1976. Στη φάση των 16, ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε την επίσης ισχυρή εκείνη την εποχή Άντερλεχτ, η οποία μέσα στα επόμενα τρία χρόνια κατέκτησε από δύο φορές τόσο το κύπελλο Κυπελλούχων, όσο και το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ. Στον πρώτο αγώνα στις Βρυξέλλες οι "ερυθρόλευκοι" ηττήθηκαν με 5–1, όμως στον επαναληπτικό (που διεξήχθη στην Πάτρα, καθώς ήταν τιμωρημένη η έδρα της ομάδας), ο Ολυμπιακός έφτασε πολύ κοντά σε μία μεγάλη ανατροπή, καθώς νίκησε με 3–0, με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Μάικ Γαλάκο που σημείωσε και τα τρία τέρματα της αναμέτρησης, ενώ του ακυρώθηκαν άλλα 3 τέρματα, δεν του δόθηκαν 2 πέναλτι και τέλειωσε τον αγώνα με δέκα παίκτες.Retro stories: 3-0 αντί για 6-0… Πως η ανεκδιήγητη διαιτησία του Ούγγρου Παλοτάι στέρησε από τον Ολυμπιακό μια απίστευτη ανατροπή επί της Άντερλεχτ!

Άλλη σπουδαία πρόκριση για την ομάδα ήταν αυτή στο κύπελλο Πρωταθλητριών του 1983–84, όταν ο Ολυμπιακός απέκλεισε τον Άγιαξ αποσπώντας ισοπαλία 0–0 στο Άμστερνταμ και νικώντας με 2–0 στην παράταση στο ΟΑΚΑ. Στη φάση των 16 πέτυχε άλλη μία ιστορική νίκη με 1–0 εντός έδρας επί της Μπενφίκα, όμως αποκλείστηκε με ήττα 3–0 στο Ντα Λουζ.

Μία ακόμη σημαντική στιγμή για τον σύλλογο σε ευρωπαϊκό επίπεδο ήταν στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1992–93 όταν ο Ολυμπιακός έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της διοργάνωσης. Απέκλεισε, κατά σειρά, την ουκρανική Τσερνομόρετς στην πρώτη φάση, καθώς αν και ηττήθηκε στον πρώτο αγώνα στο Στάδιο Καραϊσκάκης με 0–1, κατάφερε να νικήσει με 3–0 στην Οδησσό, ενώ στην επόμενη η πειραϊκή ομάδα πέτυχε μία από τις σπουδαιότερες νίκες και προκρίσεις στην ευρωπαϊκή ιστορία της, νικώντας με 1–0 τη φιναλίστ της προηγούμενης περιόδου (1991–92) Μονακό μέσα στο Λουί Ντε και σε συνδυασμό με τη λευκή ισοπαλία στο Φάληρο προκρίθηκε στα προημιτελικά του θεσμού, όπου μετέπειτα αποκλείστηκε από την πανίσχυρη Ατλέτικο Μαδρίτης.

 Προκρίσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ 
Σημαντικότερη πορεία μέχρι σήμερα για τον Ολυμπιακό είναι η πρόκρισή του στους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1998–99, μόλις στη δεύτερη συμμετοχή του στη διοργάνωση με τη νέα της μορφή. Στη φάση των ομίλων οι ερυθρόλευκοι τερμάτισαν στην πρώτη θέση στον δικό τους όμιλο με 11 βαθμούς, αφήνοντας πίσω τους την Κροάσια Ζάγκρεμπ, την Πόρτο και τον Άγιαξ, με απολογισμό τρεις νίκες στους ισάριθμους εντός έδρας αγώνες, δύο ισοπαλίες και μία ήττα εκτός έδρας από τον Άγιαξ στην Άμστερνταμ Αρίνα. Στην προημιτελική φάση κληρώθηκε να αγωνιστεί εναντίον της Γιουβέντους. Στον πρώτο αγώνα στο στάδιο Ντέλε Άλπι του Τορίνο η πειραϊκή ομάδα ηττήθηκε με 2–1, ενώ στον δεύτερο αγώνα στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας ο Ολυμπιακός προηγήθηκε νωρίς στο 12ο λεπτό και κρατούσε το σκορ πρόκρισης μέχρι το 85ο, όταν και η Γιουβέντους ισοφάρισε τελικά σε 1–1 σε μία άτυχη στιγμή για την ελληνική ομάδα και έτσι πήρε την πρόκριση για τα ημιτελικά.

Ο Ολυμπιακός κατάφερε να προκριθεί από τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ άλλες τρεις φορές. Την περίοδο 2007–08 προκρίθηκε από έναν δύσκολο όμιλο ως δεύτερος με 11 βαθμούς, αλλά ισόβαθμος με την πανίσχυρη Ρεάλ Μαδρίτης, που είχε κατακτήσει την πρώτη θέση, αφήνοντας πίσω του τη Βέρντερ Βρέμης και τη Λάτσιο. Εκείνη τη χρονιά οι "ερυθρόλευκοι" κατάφεραν να νικήσουν για πρώτη φορά εκτός έδρας σε όμιλο της διοργάνωσης πετυχαίνοντας δύο ιστορικές νίκες, μία μέσα στη Βρέμη με 3–1 επί της Βέρντερ και άλλη μία επί της Λάτσιο με 2–1 στο Ολίμπικο της Ρώμης. Επίσης, πραγματοποίησαν εξαιρετική εμφάνιση στο στάδιο Σαντιάγκο Μπερναμπέου απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου αν και βρέθηκαν πίσω στο σκορ μόλις στο 2ο λεπτό, κατάφεραν να ισοφαρίσουν στο 8ο και να προηγηθούν με 2–1 στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου αν και αγωνίζονταν με 10 παίκτες από το 13ο λεπτό. Τελικά ισοφαρίστηκαν στο 68ο και δέχτηκαν άλλα δύο γκολ στα τελευταία λεπτά του αγώνα, χάνοντας όμως αρκετές ευκαιρίες για κάτι καλύτερο. Η επιβλητική νίκη με 3–0 επί της Βέρντερ στην τελευταία αγωνιστική στο Στάδιο Καραϊσκάκης σφράγισε την ιστορική πρόκριση του Ολυμπιακού στην επόμενη φάση, όπου αποκλείστηκε από τη μετέπειτα φιναλίστ της διοργάνωσης Τσέλσι, με ισοπαλία 0–0 στην Αθήνα και ήττα 3–0 στο Στάμφορντ Μπριτζ.

Την πρόκριση στους 16 πήρε και την περίοδο 2009–10, όταν τερμάτισε δεύτερος στον όμιλο με 10 βαθμούς πίσω από την Άρσεναλ και πάνω από τις πρωταθλήτριες Βελγίου και Ολλανδίας, τη Σταντάρ Λιέγης και την Άλκμααρ αντίστοιχα, νικώντας και στους τρεις εντός έδρας αγώνες. Στην επόμενη φάση αποκλείστηκε από την αήττητη μέχρι εκείνη τη στιγμή Μπορντό, με ήττα 1–0 εντός και 2–1 εκτός.

Την περίοδο 2013–14, ο Ολυμπιακός προκρίθηκε για τέταρτη συνολικά φορά στην ιστορία του από τη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Αρχικά κληρώθηκε με την πορτογαλική Μπενφίκα, τη γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν και τη βελγική Άντερλεχτ, όπου κατάφερε να προκριθεί στους 16 της διοργάνωσης έπειτα από δύο εντός έδρας νίκες με Μπενφίκα και Άντερλεχτ (1–0 και 3–1 αντίστοιχα), μία εκτός έδρας νίκη επί της Άντερλεχτ (0–3) και μία εκτός έδρας ισοπαλία με την Μπενφίκα (1–1), έχοντας συγκεντρώσει συνολικά 10 βαθμούς. Στη φάση των 16 κληρώθηκε με την αγγλική Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, από την οποία αποκλείστηκε με επιμέρους σκορ 3–2 (νίκη 2–0 στον Πειραιά και ήττα 3–0 στο Μάντσεστερ). Η νίκη του Ολυμπιακού επί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 2–0 στον Πειραιά ήταν η πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας επί της συγκεκριμένης αντιπάλου.

 Αξιόλογες πορείες 
Αρκετές φορές ο Ολυμπιακός έφτασε κοντά στην πρόκριση από όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Την περίοδο 2000–01 οι Πειραιώτες έχασαν την πρόκριση στην ισοβαθμία με τη Λιόν στη δεύτερη θέση με 9 βαθμούς, εξαιτίας του εκτός έδρας γκολ που πέτυχαν οι Γάλλοι στα τελευταία λεπτά του αγώνα στην Αθήνα όπου ο Ολυμπιακός είχε νικήσει με 2–1, ενώ στην τελευταία αγωνιστική του ομίλου η ελληνική ομάδα ηττήθηκε στη Γαλλία με 1–0. Ο Ολυμπιακός είχε νικήσει εντός έδρας και τις άλλες δύο ομάδες του ομίλου, την ολλανδική Χέρενφεν και τη φιναλίστ της προηγούμενης περιόδου Βαλένθια, η οποία τερμάτισε και πρώτη στον όμιλο.

Παρόμοια τύχη είχε και την περίοδο 2004–05, όταν σε έναν δύσκολο όμιλο με αντιπάλους τη φιναλίστ της προηγούμενης περιόδου Μονακό, τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης Λίβερπουλ και τη Λα Κορούνια, ο Ολυμπιακός ισοβάθμησε στη δεύτερη θέση με τη Λίβερπουλ με 10 βαθμούς, τερμάτισε όμως τρίτος καθώς υστέρησε στην ισοβαθμία με την αγγλική ομάδα. Έχοντας νικήσει και πάλι σε όλους τους εντός έδρας αγώνες και με ισοπαλία εκτός έδρας εναντίον της Λα Κορούνια, την τελευταία αγωνιστική αντιμετώπισε εκτός έδρας τη Λίβερπουλ, την οποία είχε νικήσει στην Αθήνα με 1–0. Αν και προηγήθηκε στο ημίχρονο μέσα στο Άνφιλντ, τελικά έχασε με 3–1 δεχόμενος το μοιραίο τρίτο γκολ πάλι στα τελευταία λεπτά του αγώνα.

Την περίοδο 2011–12 ο Ολυμπιακός επέστρεψε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ αντιμετωπίζοντας τη γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ, την αγγλική Άρσεναλ και τη γερμανική Μπορούσια Ντόρτμουντ, τερματίζοντας στην 3η θέση του ομίλου, παρά τις τρεις νίκες που σημείωσε (Ντόρτμουντ 3–1 εντός, Μαρσέιγ 0–1 εκτός και Άρσεναλ 3–1 εντός), καθώς πλήρωσε την εντός έδρας ήττα από τη Μαρσέιγ με 1–0 την πρώτη αγωνιστική. Ο πειραϊκός σύλλογος συνέχισε στο Γιουρόπα Λιγκ όπου έφτασε έως τη φάση των 16 νικώντας 2 φορές τη ρώσικη Ρουμπίν Καζάν με 1–0 (εντός και εκτός έδρας) πριν αποκλειστεί από την ουκρανική Μεταλίστ παρά την εκτός έδρας νίκη του με 0–1 (ηττήθηκε στον εντός έδρας επαναληπτικό 1–2). Ο Ολυμπιακός παρά την καλή του ευρωπαϊκή παρουσία, αποκλείστηκε και στους δύο θεσμούς, από τις δύο εντός έδρας ήττες στο Γ. Καραϊσκάκης που του κόστισαν μια καλύτερη ευρωπαϊκή πορεία.

Την περίοδο 2012–13 συμμετείχε στον 2ο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ με Σάλκε, Άρσεναλ και Μονπελιέ. Παρά τις καλές εμφανίσεις και τους 9 βαθμούς που συγκέντρωσε, κατέκτησε την 3η θέση (πίσω από Σάλκε και Άρσεναλ), εξασφαλίζοντας την παρουσία του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το Γιουρόπα Λιγκ, όπου αντιμετώπισε την ισπανική Λεβάντε σημειώνοντας δύο ήττες, μία εκτός έδρας με σκορ 3–0 και μία εντός με 1–0, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης.

Πολύ κοντά στην πρόκριση έφτασε και την περίοδο 2014–15, όπου παρά το γεγονός ότι σημείωσε τρεις εντός έδρας νίκες, οι δύο εναντίον των Ατλέτικο Μαδρίτης και Γιουβέντους, της προηγούμενης (2013–14) και της μετέπειτα (2014–15) φιναλίστ της διοργάνωσης αντίστοιχα, δεν κατάφερε να προχωρήσει περαιτέρω, τερματίζοντας τελικά τρίτος στον όμιλό του με 9 βαθμούς και συνέχισε για ακόμα μία φορά στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη μετέπειτα φιναλίστ του θεσμού Ντνίπρο.

Ίδια κατάληξη είχε η προσπάθειά του και την επόμενη χρονιά (2015–16) τερματίζοντας ξανά στην τρίτη θέση στον 6ο όμιλο πίσω από Μπάγερν Μονάχου και Άρσεναλ με 9 βαθμούς, όσους συγκέντρωσε και ο αγγλικός σύλλογος, υστέρησε όμως στην ισοβαθμία, καθώς παρά την επικράτησή του στο Λονδίνο με 2–3 (πρώτη νίκη στην ιστορία του Ολυμπιακού επί αγγλικού εδάφους), ηττήθηκε την τελευταία αγωνιστική με 0–3 στην έδρα του, συνεχίζοντας και πάλι στο Γιουρόπα Λιγκ.

Την περίοδο 2016–17 δεν κατάφερε να προκριθεί από την προκριματική φάση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, συνέχισε όμως στο Γιουρόπα Λιγκ, όπου έφθασε μέχρι τη φάση των 16, πέντε χρόνια μετά την τελευταία αντίστοιχη πορεία στον ίδιο θεσμό (2011–12) και για τέταρτη συνολικά φορά στην ιστορία του.

 Επιτεύγματα 
150px|thumb|Ο Κώστας Μήτρογλου
Στα επιτεύγματα του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις συμπεριλαμβάνονται επίσης η εντυπωσιακή νίκη με 6–2 επί της δευτεραθλήτριας Ευρώπης Μπάγερ Λεβερκούζεν στα πλαίσια του ομίλου του Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 2002–03, η οποία αποτελεί και τη μεγαλύτερη ήττα της γερμανικής ομάδας στην Ευρώπη,http://www.uefa.com/teamsandplayers/teams/club=50109/profile/index.html η ευρεία νίκη με 3–0 επί της Γαλατασαράι στον όμιλο της επόμενης περιόδου (2003–04), η εκτός έδρας νίκη με 2–1 επί της Γιουβέντους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1999–2000, καθώς και οι μεγάλες νίκες στην ίδια διοργάνωση της περιόδου 2008–09 με 5–1 επί της Μπενφίκα και με 4–0 επί της Χέρτα Βερολίνου, η οποία επίσης αποτελεί τη μεγαλύτερη ήττα της Χέρτα στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.http://www.uefa.com/uefaeuropaleague/clubs/club=5451/profile/index.html

Επίσης, ένα σημαντικό στατιστικό στοιχείο είναι ότι ο Ολυμπιακός είχε καταφέρει να διατηρήσει αήττητη την έδρα του στα τέσσερα πρώτα χρόνια της συμμετοχής του στο Τσάμπιονς Λιγκ, χάνοντας για πρώτη φορά στην πέμπτη του διαδοχική συμμετοχή, όταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε η πρώτη ομάδα που τον νίκησε στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας με 2–0, διακόπτοντας το σερί των 15 εντός έδρας αγώνων χωρίς ήττα της πειραϊκής ομάδας. Ο Ολυμπιακός έχει πετύχει ένα ακόμα ανάλογο σερί 11 εντός έδρας αήττητων αγώνων στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση της Ευρώπης, το οποίο διακόπηκε από την Μπορντό το 2010, με την προηγούμενη ήττα του να καταγράφεται το 2006 από τη Ρόμα.

Σε επίπεδο ποδοσφαιριστών, ο Κώστας Μήτρογλου είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει πετύχει χατ τρικ στο Τσάμπιονς Λιγκ (στη σημερινή του μορφή), την περίοδο 2013–14 στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της βελγικής Άντερλεχτ, όπου ο Ολυμπιακός επικράτησε 3–0,Χατ τρικ Μήτρογλου με Άντερλεχτ, www.contra.gr ενώ παλαιότερα ως κύπελλο Πρωταθλητριών ανάλογο επίτευγμα (χατ τρικ) για τον Ολυμπιακό έχει επιτύχει και ο Μάικ Γαλάκος, την περίοδο 1974–75. Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι σημειώθηκε απέναντι στην ίδια αντίπαλο (Άντερλεχτ) και με αντίστοιχο τελικό σκορ (3–0).

Ο Μήτρογλου είναι επίσης ο πρώτος σκόρερ του συλλόγου στην εν λόγω διοργάνωση με 13 τέρματα και μαζί με τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς συνολικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τον Ολυμπιακό, έχοντας σημειώσει από 15 γκολ. Ο τελευταίος είναι ο μοναδικός ξένος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Ολυμπιακού που έχει σημειώσει χατ τρικ στο Τσάμπιονς Λιγκ, την περίοδο 2002–03 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Μπάγερ Λεβερκούζεν (6–2).

Ο Ολυμπιακός στον εκτός έδρας αγώνα με τη Ντουντελάνζ για τη φάση των ομίλων του Europa League της περιόδου 2018–19 (νίκη 0-2) ξεπέρασε τον Παναθηναϊκό στην ιστορία των κυπέλλων Ευρώπης σε συγκομιδή βαθμών στα Ευρωπαϊκά κύπελλα (408 έναντι 372 συνολικά). Έχει επίσης δώσει τους περισσότερους ευρωπαϊκούς αγώνες (298), έχει πετύχει τις περισσότερες νίκες (118) και τα περισσότερα γκολ (394)https://www.tanea.gr/2019/08/21/sports/football/istorikos-agonas-gia-olympiako-kseperase-panathinaiko-stin-eyropi/https://www.gavros.gr/article/podosfairo/288798-288-kai-synexizoyme-pic.

Κατά την περίοδο 2018–19, ο Ολυμπιακός σημείωσε 24 γκολ στη διοργάνωση του Europa League, γεγονός που αποτελεί την κορυφαία επίδοση ελληνικής ομάδας σε μια σεζόν στα κύπελλα Ευρώπης.

Αναλυτικά οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις

{| class="wikitable"
! Περίοδος
! Διοργάνωση
! Γύρος
! Χώρα
! Ομάδα
! Σκορ
|-style="
|1958–59
|Πρωταθλητριών
|Προκριματικός
|
| Μπεσίκτας
|<small>Ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε
|-style="
|1959–60
|Πρωταθλητριών
|Προκριματικός
|
|ΑΚ Μίλαν
|2–2 , 1–3 
|-style="
|1961–62
|Κύπελλο Κυπελλούχων
|A΄ γύρος
|
|ΜΣΚ Ζίλινα
|2–3 , 0–1 
|-style="
|1962–63
|Κύπελλο Κυπελλούχων
|Προκριματικός
|
|Χιμπέρνιανς ΦΚ
|<small>Ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε
|-style="
|rowspan=2|1963–64
|rowspan=2|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς
| style="background:#cfc;"|2–1 , 0–1 , 2–0 (ουδ.)
|-
|Β΄ γύρος
|
|Ολιμπίκ Λυών
| 2–1 , 1–4
|-style="
|rowspan=2|1965–66
|rowspan=2|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ομόνοια
| style="background:#cfc;"| 1–1 , 1–0
|-
|Β΄ γύρος
|
|Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
| 2–2 , 0–4|-style="
|1966–67
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|ΤΣΣΚΑ Σόφιας
| 1–0 , 1–3
|-style="
|1967–68
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|Γιουβέντους
|0–0 , 0–2
|-style="
|rowspan=2|1968–69
|rowspan=2|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΚΡ Ρέικιαβικ
| style="background:#cfc;"|2–0 , 2–0 
|-
|Β΄ γύρος
|
|Ντανφέρμλιν Αθλέτικ
| 3–0 , 0–4
|-style="
|1969–70
|Κύπελλο Κυπελλούχων
||Α΄ γύρος
|
|Γκόρνικ Ζάμπρζε
|2–2 , 0–5 
|-style="
|1971–72
|Κύπελλο Κυπελλούχων
|Α΄ γύρος
|
|ΦΚ Ντιναμό Μόσχας
|0–2 , 2–1 
|-style="
|rowspan=2|1972–73
|rowspan=2|Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Κάλιαρι
| style="background:#cfc;"|2–1 , 1–0
|-
|Β΄ γύρος
|
|Τότεναμ
| 1–0 , 0–4
|-style="
|1973–74
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|Μπενφίκα
|0–1 , 0–1 
|-style="
|rowspan=2|1974–75
|rowspan=2|Πρωταθλητριών
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Σέλτικ Γλασκώβης
| style="background:#cfc;"|2–0 , 1–1
|-
|Β΄ γύρος
|
|ΡΣΚ Άντερλεχτ
| 3–0 , 1–5
|-style="
|1975–76
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|ΦΚ Ντιναμό Κιέβου
|2–2 , 0–1 
|-style="
|1976–77
|Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
|ΦΚ Σπορτούλ Στουντεντέσκ
| 2–1 , 0–3
|-style="
|1977–78
|Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
|Ντιναμό Ζάγκρεμπ
|3–1 , 1–5 
|-style="
|1978–79
|Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
|Λέφσκι Σόφιας
|2–1 , 1–3 
|-style="
|1979–80
|Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
|ΣΣΚ Νάπολι
| 1–0 , 0–2
|-style="
|1980–81
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|Μπάγερν Μονάχου
|2–4 , 0–3
|-style="
|1981–82
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
| 2–0 , 0–3
|-style="
|rowspan=2|1982–83
|rowspan=2|Πρωταθλητριών
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Έστερς
| style="background:#cfc;"|2–0 , 0–1 
|-
|Β΄ γύρος
|
|Αμβούργο
|0–4 , 0–1
|-style="
|rowspan=2|1983–84
|rowspan=2|Πρωταθλητριών
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΦΚ Άγιαξ
| style="background:#cfc;"| 2–0 , 0–0
|-
|Β΄ γύρος
|
|Μπενφίκα
|1–0 , 0–3
|-style="
|rowspan=2|1984–85
|rowspan=2|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Νεσατέλ Ξαμάξ
| style="background:#cfc;"|1–0 , 2–2 
|-
|Β΄ γύρος
|
|ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα
|0–1 , 0–1 
|-style="
|rowspan=2|1986–87
|rowspan=2|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ουνιόν Λουξεμβούργου
| style="background:#cfc;"|3–0 , 3–0 
|-
|Β΄ γύρος
|
|ΑΦΚ Άγιαξ
| 1–1 , 0–4
|-style="
|1987–88
|Πρωταθλητριών
|Α΄ γύρος
|
|Γκόρνικ Ζάμπρζε
|1–1 , 1–2 
|-style="
|rowspan=3|1989–90
|rowspan=3|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου
| style="background:#cfc;"| 2–0 , 1–2
|-
| style="background:#cfc;"|Β΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Φερστ Βιέννα
| style="background:#cfc;"|  1–1 , 2–2
|-
|Γ΄ γύρος
|
|ΑΖ Οσέρ
|1–1 , 0–0 
|-style="
|rowspan=2|1990–91
|rowspan=2|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Φλαμουρτάρι
| style="background:#cfc;"|3–1 , 2–0
|-
|Β΄ γύρος
|
|ΟΚ Σαμπντόρια
|0–1 , 1–3
|-style="
|rowspan=3|1992–93
|rowspan=3|Κύπελλο Κυπελλούχων
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Τσερνομόρετς Οδησσού
| style="background:#cfc;"|0–1 , 3–0 
|-
| style="background:#cfc;"|Β΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΣ Μονακό
| style="background:#cfc;"|0–0 , 1–0 
|-
|Προημιτελικά(8)
|
|Ατλέτικο Μαδρίτης
|1–1 , 1–3 
|-style="
|rowspan=2|1993–94
|rowspan=2|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΠΦΚ Μπότεφ Πλόβντιβ
| style="background:#cfc;"|  5–1 , 3–2
|-
|Β΄ γύρος
|
|ΚΝ Τενερίφε
|  4–3 , 1–2 
|-style="
|1994–95
|ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
| Ολιμπίκ Μαρσέιγ
|1–2 , 0–3 
|-style="
|rowspan=3|1995–96
|rowspan=3|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Προκριματικός γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΠΦΚ Σλάβια Σόφιας
| style="background:#cfc;"|  1–0 , 2–0 
|-
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΝΚ Μάριμπορ
| style="background:#cfc;"|2–0 , 3–1 
|-
|Β΄ γύρος
|
|Σεβίλλη ΦΚ
| 2–1 (παρ.) , 0–1 
|-style="
|1996–97
|ΟΥΕΦΑ
|Α΄ γύρος
|
| Φερεντσβάρος
| 2–2 , 1–3
|-style="
|rowspan=4|1997–98
|rowspan=4|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|2ος Προκριματικός γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΜΠΚΤ Μοζίρ
| style="background:#cfc;"|5–0 , 2–2 
|-
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Δ' όμιλος
|
|Πόρτο
|1–0 , 1–2
|-
|
|Ρόσενμποργκ ΜΚ
|2–2 , 1–5
|-
|
|Ρεάλ Μαδρίτης
|0–0 , 1–5
|-style="
|rowspan=5|1998–99
|rowspan=5|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|2ος Προκριματικός γύρος| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ανόρθωση Αμμοχώστου
| style="background:#cfc;"|2–1 , 4–2
|-
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση Ομίλων- Α' όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Πόρτο
| style="background:#cfc;"|2–1 , 2–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ντιναμό Ζάγκρεμπ
| style="background:#cfc;"|2–0 , 1–1
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΦΚ Άγιαξ
| style="background:#cfc;"|1–0 , 0–2
|-
|Προημιτελικά (8)
|
|Γιουβέντους
|1–1 , 1–2
|-style="
|rowspan=4|1999–00
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Ε' όμιλος
|
|Ρεάλ Μαδρίτης
|3–3 , 0–3
|-
|
|Πόρτο
|1–0 , 0–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μόλντε ΦΚ
| style="background:#cfc;"|3–1 , 2–3
|-
|ΟΥΕΦΑ
|Γ΄ γύρος
|
|Γιουβέντους
|1–3 , 2–1
|-style="
|rowspan=4|2000–01
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Γ' όμιλος
|
|Βαλένθια ΚΦ
|1–0 , 1–2
|-
|
|Ολιμπίκ Λυών
|2–1 , 0–1
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΣΚ Χέρενφεν
| style="background:#cfc;"|2–0 , 0–1
|-
|ΟΥΕΦΑ
|Γ΄ γύρος
|
|Λίβερπουλ Φ.Κ.
|2–2 , 0–2
|-style="
|rowspan=3|2001–02
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Ζ' όμιλος
|
|Ντεπορτίβο Λα Κορούνια
|1–1 , 2–2
|-
|
|Λιλ
|2–1 , 1–3
|-
|
|Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
|0–2 , 0–3
|-style="
|rowspan=3|2002–03
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- ΣΤ' όμιλος
|
|Μπάγερ Λεβερκούζεν
|6–2 , 0–2
|-
|
|Μακάμπι Χάιφα
|3–3 , 0–3
|-
|
|Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
|2–3 , 0–4
|-style="
|rowspan=3|2003–04
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Δ' όμιλος
|
|Ρεάλ Σοσιεδάδ
|2–2 , 0–1
|-
|
|Γιουβέντους
|1–2 , 0–7
|-
|
|Γαλατασαράι
|3–0 , 0–1
|-style="
|rowspan=5|2004–05
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Α' όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ντεπορτίβο Λα Κορούνια
| style="background:#cfc;"|1–0 , 0–0
|-
|
|Λίβερπουλ
|1–0 , 1–3
|-
|
|ΑΣ Μονακό
|1–0 , 1–2
|-
|rowspan=2|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Φάση των 32
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Σοσό
| style="background:#cfc;"|1–0 , 1–0
|-
|Φάση των 16
|
|Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
|1–3 , 0–4
|-style="
|rowspan=3|2005–06
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- ΣΤ' όμιλος
|
|Ρόσενμποργκ ΜΚ
|1–3 , 1–1
|-
|
|Ρεάλ Μαδρίτης
|2–1 , 1–2
|-
|
|Ολιμπίκ Λυών
|1–4 , 1–2
|-style="
|rowspan=3|2006–07
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων- Δ' όμιλος
|
|Βαλένθια ΚΦ
|2–4 , 0–2
|-
|
|ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ
|1–1 , 2–2
|-
|
|ΑΣ Ρόμα
|0–1 , 1–1
|-style="
|rowspan=4|2007–08
|rowspan=4|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση Ομίλων- Γ' όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Λάτσιο
| style="background:#cfc;"|1–1 , 2–1
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Βέρντερ Βρέμης
| style="background:#cfc;"|3–0 , 3–1
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ρεάλ Μαδρίτης
| style="background:#cfc;"|0–0 , 2–4
|-
|Φάση των 16
|
|Τσέλσι
|0–0 , 0–3
|-style="
|rowspan=7|2008–09
|Τσάμπιονς Λιγκ
|Γ΄ Προκριματικός|
|Ανόρθωση
|1–0 , 0– 3  
|-
|rowspan=6|ΟΥΕΦΑ
| style="background:#cfc;"|Α΄ γύρος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Νόρντζελαντ
| style="background:#cfc;"|5–0 , 2–0
|-
|rowspan=4 style="background:#cfc;"|Φάση Ομίλων| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Γαλατασαράι
| style="background:#cfc;"|0–1 (Εκτός)
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μπενφίκα
| style="background:#cfc;"|5–1 (Εντός)
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μέταλιστ Χάρκιβ
| style="background:#cfc;"|0–1 (Εκτός)
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Χέρτα Βερολίνου
| style="background:#cfc;"|4–0 (Εντός)
|-
|Φάση των 32|
|ΑΣ Σαιντ-Ετιέν
|1–3 , 1–2
|-style="
|rowspan=6|2009–10
|rowspan=6|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|Γ΄ Προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Σλόβαν Μπρατισλάβας
| style="background:#cfc;"|2–0 , 2–0 
|-
| style="background:#cfc;"|Πλέι οφ
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Σερίφ Τιράσπολ
| style="background:#cfc;"|1–0 , 2–0
|-
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση ομίλων- Η΄Όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΖ Άλκμααρ
| style="background:#cfc;"|1–0, 0–0
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Άρσεναλ
| style="background:#cfc;"|1–0 , 0–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Σταντάρ Λιέγης
| style="background:#cfc;"|2–1 , 0–2
|-
|Φάση των 16|
|Μπορντό
|0–1 , 1–2
|-style="
|rowspan=2|2010–11
|rowspan=2|Γιουρόπα Λιγκ
| style="background:#cfc;"|Β΄Προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΚΣ Μπέσα Καβάγιε
| style="background:#cfc;"|6–1 , 5–0
|-
|Γ΄Προκριματικός
|
|Μακάμπι Τελ Αβίβ
|2–1 , 0–1
|-style="
|rowspan=5|2011–12
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση ομίλων- ΣΤ΄ Όμιλος
|
|Μαρσέιγ
|0–1 , 1–0
|-
|
|Άρσεναλ
|3–1 , 1–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μπορούσια Ντόρτμουντ
| style="background:#cfc;"|3–1 , 0–1
|-
|rowspan=2|Γιουρόπα Λιγκ
| style="background:#cfc;"|Φάση των 32| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ρουμπίν Καζάν
| style="background:#cfc;"|1–0 , 1–0
|-
|Φάση των 16
|
|Μέταλιστ Χάρκιβ
|1–2 , 1– 0
|-style="
|rowspan=4|2012–13
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση ομίλων- Β΄ Όμιλος
|
|ΦΚ Σάλκε 04
|1–2 , 0–1
|-
|
|Άρσεναλ
|2–1 , 1–3
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μονπελιέ
| style="background:#cfc;"|3–1 , 2–1
|-
|Γιουρόπα Λιγκ
|Φάση των 32
|
|Λεβάντε
|0–1 , 0–3
|-style="
|rowspan=4|2013–14
|rowspan=4|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση ομίλων - Γ΄ Όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Παρί Σεν Ζερμέν
| style="background:#cfc;"|1–4 , 1–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Άντερλεχτ
| style="background:#cfc;"|3–1 , 3–0
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μπενφίκα
| style="background:#cfc;"|1–0 , 1–1
|-
|Φάση των 16
|
|Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
|2–0 , 0–3
|-style="
|rowspan=4|2014–15
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση Ομίλων - Α΄Όμιλος
|
|Ατλέτικο Μαδρίτης
|3–2 , 0–4
|-
|
|Γιουβέντους
|1–0 , 2–3
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μάλμε
| style="background:#cfc;"|4–2 , 0–2
|-
||Γιουρόπα Λιγκ
|Φάση των 32
|
|ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ
|2–2 , 0–2
|-style="
|rowspan=4|2015–16
|rowspan=3|Τσάμπιονς Λιγκ
|rowspan=3|Φάση ομίλων - ΣΤ΄ 'Ομιλος
|
|Μπάγερν Μονάχου
|0–3 , 0–4
|-
|
|Άρσεναλ
|0–3 , 3–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ντιναμό Ζάγκρεμπ
| style="background:#cfc;"|2–1 , 1'''–0
|-
||Γιουρόπα Λιγκ
|Φάση των 32|
|ΡΣΚ Άντερλεχτ
|1–2 (παρ.) , 0–1
|-style="
|rowspan=7|2016–17
|Τσάμπιονς Λιγκ
|Γ΄ Προκριματικός
|
|Χάποελ Μπερ Σεβά
|0–0 , 0–1 
|-
|rowspan=6|Γιουρόπα Λιγκ
| style="background:#cfc;"|Πλέι οφ| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Αρούκα
| style="background:#cfc;"|2–1 (παρ.) , 1–0
|-
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση ομίλων - Β΄ όμιλος
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Γιανγκ Μπόις
| style="background:#cfc;"|1–1 , 1–0
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΠΟΕΛ
| style="background:#cfc;"|0–1 , 0–2
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Αστανά
| style="background:#cfc;"|4–1 , 1–1
|-
| style="background:#cfc;"|Φάση των 32
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Οσμάνλισπορ
| style="background:#cfc;"|0–0 , 3- 0
|-
|Φάση των 16|
|Μπεσίκτας
|1–1 , 1–4
|-style="
|rowspan=5|2017–18
|rowspan=5|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|3ος προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Παρτιζάν Βελιγραδίου
| style="background:#cfc;"|2–2 , 3–1 
|-
| style="background:#cfc;"|Πλέι οφ
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΧΝΚ Ριέκα
| style="background:#cfc;"|2–1 , 1–0
|-
|rowspan=3|Δ΄ όμιλος
|
|Σπόρτινγκ Λισαβόνας
|2–3 , 1–3
|-
|
|Γιουβέντους
|0–2 , 0–2
|-
|
|Μπαρτσελόνα
|0–0 , 1–3
|-style="
|rowspan=6|2018–19
|rowspan=6|Γιουρόπα Λιγκ
| style="background:#cfc;"|3ος Προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Λουκέρνη
| style="background:#cfc;"|4–0 , 3–1
|-

| style="background:#cfc;"|Πλέι οφ
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Μπέρνλεϊ Φ.Κ.
| style="background:#cfc;"|3–1 , 1–1
|-
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Όμιλος ΣΤ´
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Φ91 Ντουντελάνζ
| style="background:#cfc;"| 5–1 , 2–0
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΑΚ Μίλαν
| style="background:#cfc;"|3–1 , 1–3 
|-
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ρεάλ Μπέτις
| style="background:#cfc;"|0–0 , 0–1
|-
||Φάση των 32
|
|ΦΚ Ντιναμό Κιέβου
|2–2 , 0–1 
|-
|rowspan=8|2019–20
|rowspan=6|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|2ος Προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Βικτόρια Πλζεν
| style="background:#cfc;"|4–0 , 0–0 
|-
| style="background:#cfc;"|3ος Προκριματικός
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ιστανμπούλ Μπασάκσεχιρ
| style="background:#cfc;"|2–0, 1–0 
|-
| style="background:#cfc;"|Πλέϊ- οφ
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|ΦΚ Κρασνοντάρ
| style="background:#cfc;"|4–0 , 2–1
|-style="
|-
|rowspan=3|Φάση Ομίλων - 2ος Όμιλος
|
|Μπάγερν Μονάχου
|2–3 , 0–2
|-
|
|Τότεναμ
|2–2 , 2–4
|-
|
|Ερυθρός Αστέρας
|1–0 , 1–3
|-
| rowspan="2"|Γιουρόπα Λιγκ
|style="background:#cfc;"|Φάση των 32
|style="background:#cfc;"|  
|style="background:#cfc;"| Άρσεναλ
|style="background:#cfc;"|0–1, 2–1
|-
|Φάση των 16
| 
|Γούλβς
|1–1, 0–1
|-style="
|rowspan=6|2020–21
|rowspan=4|Τσάμπιονς Λιγκ
| style="background:#cfc;"|Πλέι-οφ
| style="background:#cfc;"|
| style="background:#cfc;"|Ομόνοια Λευκωσίας
| style="background:#cfc;"|2–0 , 0–0 
|-
|rowspan=3|Φάση Ομίλων - 3ος Όμιλος
|
|Πόρτο
|0–2 , 0–2 
|-
|
|Μάντσεστερ Σίτι
|0–1 , 0–3 
|-
|style="background:#cfc;"|
|style="background:#cfc;"|Μαρσέιγ
|style="background:#cfc;"|1–0 , 1–2 
|-
|rowspan=2|Γιουρόπα Λιγκ
|style="background:#cfc;"|Φάση των 32
|style="background:#cfc;"|
|style="background:#cfc;"|ΠΣΦ Αϊντχόφεν
|style="background:#cfc;"|4–2 , 1–2 
|-
|style="background:|Φάση των 16
|style="background:|
|style="background:|Άρσεναλ
|style="background:|1–3 , 1–0 
|-style="
|rowspan=7|2021–22
|rowspan=2|Τσάμπιονς Λιγκ
|style="background:#cfc;|2ος Προκριματικός
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Νεφτσί Μπακού ΠΦΚ
|style="background:#cfc;|1–0 , 1–0 
|-
|3ος Προκριματικός
|style="background:|
|Λουντογκόρετς Ραζγκράντ
|style="background:|1–1 , 2–2 (1–4 πεν.) 
|-
|rowspan=5|Γιουρόπα Λιγκ
|style="background:#cfc;|Πλέι οφ
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Σλόβαν Μπρατισλάβας
|style="background:#cfc;|3–0 , 2–2 
|-
|rowspan=3 style="background:#cfc;"|Φάση Ομίλων - Ομιλος Δ´
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Άιντραχτ Φραγκφούρτης
|style="background:#cfc;|1–2 , 1–3 
|-
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Φενέρμπαχτσε
|style="background:#cfc;|1–0 , 3–0 
|-
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Αντβέρπ
|style="background:#cfc;|2–1 , 0–1 
|-
|style="background:|Νοκ άουτ
|style="background:|
|Αταλάντα
|style="background:|0–3 , 1–2 
|-style="
|rowspan=6|2022–23
|rowspan=1|Τσάμπιονς Λιγκ
| 2ος προκριματικός γύρος
|style="background:|
|Μακάμπι Χάιφα
|0–4 , 1−1 
|-
|rowspan=5|Γιουρόπα Λιγκ
|style="background:#cfc;|3ος προκριματικός
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Σλόβαν Μπρατισλάβας 
|style="background:#cfc;|1−1 , 2–2 (παρ.), (4–3 πεν.) 
|-
|style="background:#cfc;|Πλέι οφ
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Απόλλων Λεμεσού
|style="background:#cfc;|1−1 (παρ.), 1–1 (3–1 πεν.) 
|-
|rowspan=3|Φάση Ομίλων - 7ος Όμιλος
|
|Καραμπάγκ
|0−3 , 0–0 
|-
|
|Φράιμπουργκ 
|0−3 , 1–1 
|-
|
|Ναντ
|0−2  , 1−2 
|-style="
|rowspan=10|2023–24
|rowspan=5|Γιουρόπα Λιγκ
|style="background:#cfc;|3ος προκριματικός
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Γκενκ 
|style="background:#cfc;|1−0 , 1–1
|-
|style="background:#cfc;|Πλέι οφ
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Τσουκαρίτσκι
|style="background:#cfc;|3−1, 3–0
|-
|rowspan=3|Φάση Ομίλων - 1ος Όμιλος
|
|Γουέστ Χαμ
|2−1 , 0–1
|-
|
|Φράιμπουργκ 
|2−3 , 0–5
|-
|style="background:#cfc;"|
|style="background:#cfc;"|Μπάτσκα Τόπολα
|style="background:#cfc;"|5−2  , 2−2
|-
|rowspan=5|Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ
|style="background:#cfc;|Φάση των 32
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Φερεντσβάρος 
|style="background:#cfc;|1−0 , 1–0
|-
|style="background:#cfc;|Φάση των 16
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Μακάμπι Τελ Αβίβ
|style="background:#cfc;|1−4 , 6–1 (παρ.)
|-
|style="background:#cfc;|Προημιτελικά
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Φενέρμπαχτσε
|style="background:#cfc;|3–2 , 0–1 (3–2 πεν.)
|-
|style="background:#cfc;|Ημιτελικά
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Άστον Βίλα
|style="background:#cfc;|2–0 , 4–2 
|-
|style="background:#cfc;|Τελικός
|style="background:#cfc;|
|style="background:#cfc;|Φιορεντίνα
|style="background:#cfc;|1–0 (παρ.)
|-
|rowspan=9|2024–25
|rowspan=9|Γιουρόπα Λιγκ
|rowspan=8 style="background:#cfc;"|League phase
|style="background:#cfc;"|
|style="background:#cfc;"|Λυών 
|style="background:#cfc;"|0–2 (Εκτός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Μπράγκα 
|3–0 (Εντός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Μάλμε 
|1–0 (Εκτός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Ρέιντζερς 
|1–1 (Εντός)
|- style="background:#cfc;"
|
|ΦΚΣΒ
|0–0 (Εκτός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Τβέντε
|0–0 (Εντός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Πόρτο 
|1–0 (Εκτός)
|- style="background:#cfc;"
|
|Καραμπάγ 
|3–0 (Εντός)
|-
|Φάση των 16
|
|Μπόντε/Γκλιμτ
|2–1, 0–3
|}

 Σημαντικότερες διακρίσεις 
 Περίοδος Διάκριση Πληροφορίες Κύπελλο Πρωταθλητριών / Champions League 1974–75 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Άντερλεχτ με 1–5 στις Βρυξέλλες και 3–0 στην Πάτρα (λόγω τιμωρίας) 1982–83 Φάση των 16 αποκλείστηκε από το Αμβούργο με 0–1 στο Αμβούργο και 0–4 στο Μαρούσι 1983–84 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Μπενφίκα με 1–0 στο Μαρούσι και 0–3 στη Λισαβόνα 1998–99 Προημιτελικός αποκλείστηκε από τη Γιουβέντους με 1–2 στο Τορίνο και 1–1 στο Μαρούσι 2007–08 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Τσέλσι με 0–0 στον Πειραιά και 0–3 στο Λονδίνο 2009–10 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Μπορντό με 0–1 στον Πειραιά και 1–2 στο Μπορντό 2013–14 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 2–0 στον Πειραιά και 0–3 στο Μάντσεστερ Κύπελλο Κυπελλούχων 1961–62 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Ζίλινα με 2–3 στον Πειραιά και 0–1 στη Ζίλινα 1963–64 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Λυών με 1–4 στη Λυών και 2–1 στη Νέα Φιλαδέλφεια (λόγω έργων) 1965–66 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Γουέστ Χαμ με 0–4 στο Λονδίνο και 2–2 στον Πειραιά 1968–69 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Ντανφέρμλιν με 0–4 στο Ντανφέρμλιν και 3–0 στον Πειραιά 1986–87 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τον Άγιαξ με 0–4 στο Άμστερνταμ και 1–1 στο Μαρούσι 1990–91 Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Σαμπντόρια με 0–1 στον Πειραιά και 1–3 στη Γένοβα 1992–93 Προημιτελικός αποκλείστηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης με 1–1 στο Μαρούσι και 1–3 στη Μαδρίτη Κύπελλο ΟΥΕΦΑ / Europa League 1989–90 Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Οσέρ με 1–1 στον Πειραιά και 0–0 στην Οσέρ 2004–05Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Νιούκαστλ με 1–3 στον Πειραιά και 0–4 στο Νιούκαστλ 2011–12Φάση των 16 αποκλείστηκε από τη Μεταλίστ με 1–0 στο Χάρκοβο και 1–2 στον Πειραιά 2016–17Φάση των 16 αποκλείστηκε από την Μπεσίκτας με 1–1 στον Πειραιά και 1–4 στην Κωνσταντινούπολη Europa Conference League 2023–24 Κυπελλούχος επικράτησε της Φιορεντίνα στην παράταση με 1–0, στο Στάδιο «Αγιά Σοφιά» Βαλκανικό Κύπελλο 1961–63Κυπελλούχος επικράτησε της Λέφσκι Σόφιας με 1–0 στον Πειραιά, 0–1 στη Σόφια και 1–0 σε τρίτο τελικό στην Κωνσταντινούπολη

 Σύνολο ευρωπαϊκών συμμετοχών (έως 2024-25) 
ΔιοργάνωσηΣυμμετοχέςΑγώνεςΝίκεςΙσοπαλίεςΉττεςΤέρματαΠρωταθλητριών1128761525-43Τσάμπιονς Λιγκ24158593069197-240Κυπελλούχων9	33	1461343-47ΟΥΕΦΑ15522472177-75Γιουρόπα Λιγκ1386342132120-104Κόνφερενς Λιγκ1971119-10Σύνολο73366	14571150479-519
ΔιοργάνωσηΣυμμετοχέςΠερίληψη Διοργανώσεις της UEFAUEFA.com, Olympiacos FC History, 2 Σεπτεμβρίου 2013 (στα αγγλικά) 59 (72)* Κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών (59) ελληνικού συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, από τις οποίες δεν έχει απουσιάσει ποτέ επί δύο συνεχόμενες χρονιές, ενώ έχει λάβει μέρος σε όλες πλην έξι (6): 1960–61, 1964–65, 1970–71 (τιμωρία), 1985–86, 1988–89 και 1991–92 (τιμωρία). Έχει αποχωρήσει δύο φορές από διοργανώσεις της UEFA, που είναι και οι μοναδικές ελληνικές αποχωρήσεις από τις εν λόγω διοργανώσεις σε συλλογικό επίπεδο: To 1958–59 από το κύπελλο Πρωταθλητριών πριν από τους αγώνες με την Μπεσίκτας (στην πρώτη του συμμετοχή), λόγω των τεταμένων σχέσεων Ελλάδας–Τουρκίας και το 1962–63 από το κύπελλο Κυπελλούχων πριν τις αναμετρήσεις με τη μαλτέζικη Χιμπέρνιανς, εξαιτίας διαφωνίας με την UEFA σχετικά με την ημερομηνία τέλεσης του πρώτου αγώνα (λόγω γραφειοκρατίας δεν προλάβαινε να εκδώσει άδειες για τους παίκτες του και εκτός αυτού θα υφίστατο και σοβαρή οικονομική ζημιά). Την περίοδο 2023–24 κατέκτησε το τρόπαιο του Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ. Βαλκανικό Κύπελλο  3 1961–63 (νικητής), 1963–64 και 1964–66 (απόσυρση κατά τη φάση των ομίλων) . Είναι ο πρώτος ελληνικός σύλλογος που κατέκτησε το τρόπαιο. Κύπελλο Ράπαν 1 1964–65 (αποσύρθηκε κατά τη φάση των ομίλων και αντικαταστάθηκε από τον Πανιώνιο).
 Σημ. Από τις επιπλέον 13 παρουσίες, οι 9 ήταν τις περιόδους 1999–2000, 2000–01, 2004–05, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2015–16, 2019–20, 2020–21 και οφείλονται στη συμμετοχή στο κύπελλο UEFA/Europa League μετά την κατάληψη της 3ης θέσης στους ομίλους του Champions League, ενώ οι 4 ήταν τις περιόδους 2008–09, 2016–17, 2021–22, 2022–23 εξαιτίας του αποκλεισμού σε προκριματικούς γύρους του Champions League που σήμαινε την αυτόματη συμμετοχή της ομάδας στο κύπελλο UEFA/Europa League.

 Κατάταξη στη βαθμολογία της UEFA 
 Ενημέρωση έως και την περίοδο 2023-24 

 Θέση  Χώρα   Σύλλογος  Βαθμολογία38Ρεάλ Σοσιεδάδ51.50042ΣΚ Μπράγκα49.00043Ολυμπιακός48.00050Ερυθρός Αστέρας 40.000

 Φίλαθλοι 
 Η τραγωδία της Θύρας 7 

Τραγική ημέρα στην ιστορία του Ολυμπιακού και του ελληνικού αθλητισμού, ήταν η 8η Φεβρουαρίου 1981, όταν 21 φίλαθλοι από τη Θύρα 7 βρήκαν φρικτό θάνατο κατά τη διάρκεια του αγώνα με την ΑΕΚ στο Στάδιο Καραϊσκάκης, που έληξε με 6–0 υπέρ των ερυθρολεύκων. Οι 20 από αυτούς ήταν φίλοι του Ολυμπιακού και ένας της ΑΕΚ.

Μέσα σε πανηγυρισμούς, πολλοί φίλαθλοι έτρεξαν λίγα λεπτά πριν από τη λήξη του αγώνα να βγουν από τη Θύρα 7, δημιουργώντας συνωστισμό ενώ η πόρτα της θύρας ήταν κλειστή. Κάποιοι από τους φιλάθλους έπεσαν στα σκαλιά της θύρας με αποτέλεσμα το πλήθος που συνέρεε προς την έξοδο να τους ποδοπατήσει. Εκτός από τους 21 νεκρούς υπήρξαν και 53 τραυματίες.Αθλητική Ηχώ, φύλλο 21/2/1981

Δεκάδες τραυματίες και νεκροί μεταφέρθηκαν με περιπολικά και ασθενοφόρα στο Τζάνειο Νοσοκομείο, στο οποίο είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται εξαιρετικά μεγάλος αριθμός ατόμων, δημιουργώντας σκηνές αλλοφροσύνης. Πολλοί τραυματίες μεταφέρθηκαν επίσης στο Γενικό Κρατικό Πειραιώς και στο ΚΑΤ.

Παράλληλα, τα ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα έκαναν έκκληση σε γιατρούς και αιμοδότες να προσέλθουν στο Τζάνειο, ενώ σε ένδειξη πένθους διέκοψαν τα προγράμματά τους και μετέδιδαν πένθιμη μουσική.

Η μνήμη των θυμάτων τιμάται κάθε χρόνο από τη διοίκηση και τους οπαδούς της ομάδας. Στο νέο γήπεδο του Ολυμπιακού υπάρχουν 21 μαύρα καθίσματα, για να τιμηθούν τα θύματα της τραγωδίας, ενώ στο μουσείο του συλλόγου έχουν διατηρηθεί και φυλάσσονται η πόρτα και μέρος από τα σκαλοπάτια όπου συνέβη το τραγικό περιστατικό.

 Τίτλοι 

Διεθνείς1 UEFA Conference League:
 2023–241 Βαλκανικό κύπελλο:
 1961–63.

Εγχώριοι
 48 Πανελλήνια πρωταθλήματα (έως το 1959) και πρωταθλήματα Α΄ Εθνικής κατηγορίας Ελλάδας:Αρχείο > Πρωτάθλημα Ελλάδας (από 1927-28), ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ)
 1930–31, 1932–33, 1933–34, 1935–36, 1936–37, 1937–38, 1946–47, 1947–48, 1950–51, 1953–54, 1954–55, 1955–56, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1965–66, 1966–67, 1972–73, 1973–74, 1974–75, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1986–87, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2001–02, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2024–25

 29 Κύπελλα Ελλάδας:ψηφιακό αρχείο Κυπέλλου Ελλάδος: 1931-1940, 1941-1950, 1951-1960, 1961-1970, 1971-1980, 1981-1990, 1991-1995, 1996-1999, 1999-00, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2003-04 και από την περίοδο 2006-07, ιστότοπος ΕΠΟ
 1946–47, 1950–51, 1951–52, 1952–53, 1953–54, 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1962–63, 1964–65, 1967–68, 1970–71, 1972–73, 1974–75, 1980–81, 1989–90, 1991–92, 1998–99, 2004–05, 2005–06, 2007–08, 2008–09, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2019–20, 2024–25

 5 Σούπερ καπ Ελλάδας:worldfootball.net
1980, 1987, 1992, 2007, 2025

 Τοπικοί 

 24 Πρωταθλήματα της ΕΠΣ Πειραιά:
 1925, 1926, 1927, 1929, 1930, 1931, 1934, 1937, 1938, 1940, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958, 1959.

 Άλλοι τίτλοι 
 3 Κύπελλα Μεγάλης Ελλάδος:
 1969, 1972, 1976
 11 Κύπελλα Πάσχα:
 1928, 1929, 1936, 1943, 1945, 1946, 1949, 1951, 1953, 1959, 1964
 11 Κύπελλα Χριστουγέννων:
 1943, 1948, 1951, 1952, 1953, 1954, 1956, 1959, 1960, 1961, 1962
 2 Κύπελλα Σεπτεμβρίου:
 1956, 1959
 1 Ετήσιο πολυεθνές τουρνουά Ν. Υόρκης:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 324
 1969
 1 Κύπελλο Υφυπουργού Οικονομικών Δ. Αλιπράντη:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 177
 1957
 1 Κύπελλο Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 168
 1957
 1 Κύπελλο Αλληλεγγύης:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 152
 1955
 1 Κύπελλο Βασιλίσσης Φρειδερίκης της Ελλάδος:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 108
 1948
 1 Κύπελλο 50ετηρίδας του ΣΕΓΑΣ:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 102
 1947
 1 Κύπελλο Δημάρχου Πειραιώς:Αλεξανδρής-Λέκκας (1996), ό.π, τόμ. Α, σελ. 90
 1943.

 Τμημάτων υποδομής 
 3 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Ερασιτεχνών:
 1989, 1999, 2001
 5 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Εφήβων:
 1967, 1968, 1970, 1971, 1976
 2 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Πειραιά:
 1974, 2002
 9 Πρωταθλήματα Ελλάδας Κ-19:
 2004, 2010, 2013, 2015, 2016, 2017, 2023, 2024, 2025
 7 Πρωταθλήματα Ελλάδας Κ-17:
 2010, 2011, 2015, 2017, 2018, 2019, 2023
 4' Πρωταθλήματα Ελλάδας Κ-15:
 2014, 2016, 2020, 2022

 Τρέχουσα σύνθεση 
 Ποδοσφαιριστές 
. Ομάδα, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟλυμπιακόςSquad of Olympiacos Piraeus, transfermarkt.gr 

 Βασική ενδεκάδα 2025–26
200px





 Δανεικοί  
. Players on loan

 Επιτελεία 

. Ομάδα > Συνεργάτες προπονητή, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός
 Προπονητικό Προπονητής Ομάδα > Προπονητής, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός   Χοσέ Λουίς ΜεντιλίμπαρΒοηθός προπονητή   Αντόνιο Χοσέ Ρουίθ Πέρεθ   Φρανθίσκο Μανουέλ Ρίκο Κάστρο Προπονητής τερματοφυλάκων   Παναγιώτης Αγριογιάννης Βοηθός Προπονητή τερματοφυλάκων   Νικόλαος Σιγαλός Προπονητής Φυσικής Κατάστασης   Χρήστος Μουρίκης Γυμναστής Αποκατάστασης  Κωνσταντίνος ΛιούγκοςΑναλυτές   Ιωσήφ Λουκάς  Γιάννης Βογιατζάκης

. Ομάδα > Τεχνικό επιτελείο, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός
 Τεχνικό Team Manager   Θοδωρής Κοκκινάκης Φροντιστές   Παναγιώτης Παπαδημητρίου  Δήμος Μέρης  Κωνσταντίνος Ρούσσος Διερμηνέας   Μαρίνα ΤσαλήΓραφείο Διασύνδεσης   Σπύρος Μπιτσάκης   Ηλίας Μισαηλίδης

. Ομάδα > Ιατρικό επιτελείο, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός

{| class=wikitable
|-
! colspan=2 | Ιατρικό
|-
| Ιατρός ||  Χρήστος Θέος
|-
| Διατροφολόγος ||  Ερνάνι Γκόμες
|-
| rowspan=4 | Φυσικοθεραπευτές ||  Νίκος Λυκουρέσης
|-
|  Σταύρος Πετρόχειλος
|-
|  Διονύσιος Παπαδόπουλος
|-
|  Σπύρος Καββαδίας

 Ακαδημία 

 Διευθυντής Ακαδημίας Νίκος Τοπολιάτης Τεχνικός Σύμβουλος Ακαδημίας Αβραάμ ΠαπαδόπουλοςΚ19 Κόουτς Ρομέν ΠιτοΚ17 Κόουτς Δημήτρης ΜαυρογενίδηςΚ16 Κόουτς Δημήτρης ΜπενετάτοςΚ15 Κόουτς Τάσος ΠάντοςΚ14 Κόουτς Χρήστος ΚυριαζήςΚ13 Κόουτς Χρήστος ΡόγκαςΚ12 Κόουτς Γιάννης ΑποστολάκηςΚ11 Κόουτς Βασίλης ΣπέρτοςΚ10 Κόουτς Νεκτάριος Γκρίγια

 Δομή συλλόγου 

.Πρόεδρος, ιστότοπος ΠΑΕ ΟλυμπιακόςΔιοίκηση > Διοικητικό συμβούλιο, ιστότοπος ΠΑΕ Ολυμπιακός
Όλοι  ελληνικής υπηκοότητας.
 Διοικητικό συμβούλιο Πρόεδρος  Βαγγέλης Μαρινάκης Αντιπρόεδροι  Α΄  Γιάννης Μώραλης Β΄  Μιχάλης Κουντούρης Γ΄ & Διευθύνων Σύμβουλος  Δημήτρης Αγραφιώτης Δ΄ & Γενικός Διευθυντής  Κώστας Καραπαπάς Μέλη  Ιωάννης Βρέντζος Κωνσταντίνος Μπαρμπής Ανδρέας Νασίκας Γεώργιος Παύλου

. 
 Διοικητικά στελέχη Αθλητικός διευθυντής  Ντάρκο Κοβάσεβιτς Στρατηγικός Σύμβουλος και Πρέσβης   Κριστιάν Καρεμπέ


 Διατελέσαντες πρόεδροι 
215x215px|right|thumb|Σκίτσο του Σταύρου Νταϊφά
 Περίοδος Πρόεδρος 1925–1928 Μιχάλης Μανούσκος  1929–1931   Θανάσης Μέρμηγκας 1931   Τάκης Ζάκκας 1932–1935 Γιάννης Ανδριανόπουλος  1936  Τάκης Ζάκκας 1937–1939, 1945–1950   Μιχάλης Μανούσκος  1946   Γιάννης Μπαρμπαρέσσος 1953–1954 Θανάσης Μέρμηγκας 1954–1967   Γιώργος Ανδριανόπουλος  1967–1969 Κώστας Μπουζάκης 1969–1970  Τάσος Οικονόμου 1970–1971   Ευτύχιος Γκούμας 1971  Αριστείδης Σκυλίτσης  1971–1972   Δημήτρης Βαρδάνης 1972–1975  Νίκος Γουλανδρής  1975 Κώστας Θανόπουλος 1975  Περικλής Λαναράς 1976–1978   Κώστας Θανόπουλος 1978–1979   Ηρακλής Τσιτσαλής 1979–1985   Σταύρος Νταϊφάς  1986  Νίκος Ευθυμίου 1986–1987 Σταύρος Νταϊφάς  1987–1988   Γιώργος Κοσκωτάς  1988–1992  Αργύρης Σαλιαρέλης  1992  Γιώργος Μπανασάκης 1992–1993 Σταύρος Νταϊφάς  1993–2010 Σωκράτης Κόκκαλης  2010–2017 Βαγγέλης Μαρινάκης  2017–2021  Γιάννης Μώραλης 2021–Βαγγέλης Μαρινάκης 

 Σημαντικοί προπονητές 



μικρογραφία|233x233εσ|Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ
 Περίοδος Όνομα Σημειώσεις 1925–1927  Γιάννης Ανδριανόπουλος Αποτέλεσε τον πρώτο προπονητή στην ιστορία του Ολυμπιακού 1927–1930, 1933–1934, 1936–37  Γιαν Κοψίβα Κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1934, 1937) 1930–1932  Γιόζεφ Κόβατς Κατέκτησε το πρώτο Πρωτάθλημα στην ιστορία του Ολυμπιακού το 1931 1945–1947  Θέμος Ασδέρης  Το 1947 κατέκτησε το πρώτο νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο 1947) στην ιστορία του συλλόγου 1950–54, 1956,1962–63 (μόνο ο Γιάννης Χέλμης)  Γιάννης Χέλμης, Βαγγέλης Χέλμης Κατέκτησαν 3 Πρωταθλήματα (1951, 1954, 1956), 2 νταμπλ (1951, 1954) και 4 συνεχόμενα Κύπελλα (1951, 1952, 1953, 1954) με τον Γιάννη Χέλμη να κατακτά άλλο ένα, το 1963  1957–1958  Κέμενι Τίμπορ Κατέκτησε 1 νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας 1958) 1958–1960 Μπρούνο Βάλε Κατέκτησε 1 νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας 1959) 1960–1962 Κιρίλ "Τζίνα" Σιμονόφσκι Κατέκτησε 2 Κύπελλα Ελλάδας (1960, 1961) 1965–1967  Μάρτον Μπούκοβι Κατέκτησε 2 συνεχόμενα Πρωταθλήματα (1966, 1967) δημιουργώντας μια ισχυρή και θεαματική ομάδα που έγινε σημείο αναφοράς. Θεωρείται ένας εκ των κορυφαίων προπονητών στην ιστορία του συλλόγου. Εκδιώχθηκε από την Ελλάδα από την Χούντα των Συνταγματαρχών το 1968  1971, 1972–1975  Λάκης Πετρόπουλος Κατέκτησε 3 συνεχόμενα Πρωταθλήματα (1973, 1974, 1975), 1 Κύπελλο (1973) και 1 νταμπλ (1973) 1977–1980  Τόζα Βεσελίνοβιτς 1980–1981, 1983  Κάζιμιρ Γκόρσκι Κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα (1980, 1981, 1983), 1 Κύπελλο (1981) και 1 νταμπλ (1981) 1981–1983, 1986–1987  Αλκέτας Παναγούλιας Κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα (το 1982 μετά τη νίκη με 2–1 επί του Παναθηναϊκού στο μπαράζ του Βόλου και το 1987) και 1 Σούπερ Καπ (1987) 1990–1993  Όλεγκ Μπλαχίν Οδήγησε τον Ολυμπιακό στην προημιτελική φάση του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης τη σεζόν 1992–93 και κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας του 1992 καθώς και το Σούπερ Καπ της ίδιας χρονιάς 1996–1999, 2004–2005  Ντούσαν Μπάγεβιτς Κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα (1997, 1998, 1999, 2005), 2 Κύπελλα (1999, 2005) και 2 νταμπλ (1999, 2005), ενώ οδήγησε τον Ολυμπιακό στον προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2000–2002, 2006–2008  Τάκης Λεμονής Κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα (2001, 2002, 2007) και 1 Σούπερ Καπ (2007) 2008–2009, 2010–2012  Ερνέστο Βαλβέρδε Κατέκτησε 3 Πρωταθλήματα (2009, 2011, 2012), 2 Κύπελλα (2009, 2012) και 2 νταμπλ (2009, 2012) 2013–2015  Μίτσελ Γκονθάλεθ Κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα (2013, 2014), 1 Κύπελλο (2013) και 1 νταμπλ (2013) 2015  Βίτορ Περέιρα Κατέκτησε 1 Πρωτάθλημα (2015), 1 Κύπελλο (2015) και 1 νταμπλ (2015)2018-2022 Πέδρο ΜαρτίνςΚατέκτησε 3 πρωταθλήματα (2020, 2021, 2022), 1 Κύπελλο (2020) και 1 νταμπλ (2020) 2024-  Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ Κατέκτησε 1 Κύπελλο Κόνφερενς Λιγκ (2024) ,1 Πρωτάθλημα (2025) 1 Κύπελλο (2025) και 1 νταμπλ 

 Αξιόλογοι ποδοσφαιριστές 
110px|thumb|Λάγιος Ντέταρι
Οι 11 κορυφαίοι για τους οπαδούς του Ολυμπιακού, κατόπιν ψηφοφορίας που διοργάνωσε η ΠΑΕ το 2015 στα πλαίσια εορταστικών εκδηλώσεων για την 90ετία του ποδοσφαιρικού τμήματος:Οι «Golden Eleven» του Θρύλου!, ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ
  Ανδρέας Μουράτης (1945–1955)
  Γιώργος Σιδέρης (1959–1970, 1972)
  Γιώργος Δεληκάρης (1969–1978)
  Νίκος Αναστόπουλος (1980–1987, 1989–1992, 1993)
  Λάγιος Ντέταρι (1988–1990)
  Όλεγκ Προτάσοφ (1990–1993)  Γρηγόρης Γεωργάτος (1995–1999, αγων. περ. 2000–01, 2004–2007)
   Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (1996–2009)
  Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα (1999–2005)
   Κριστιάν Καρεμπέ (2001–2004)
   Αριέλ Ιμπαγάσα (2010–2014)

Κατά τη συνοπτική παρουσίαση της ιστορίας του τμήματος,Ιστορία, ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ η ΠΑΕ Ολυμπιακός κάνει ειδική μνεία στην αγωνιστική –καθαρά– προσφορά από τους

1925–1930:

  Γιάννης Ανδριανόπουλος
  Βασίλης Ανδριανόπουλος

  Γιώργος Ανδριανόπουλος

  Ντίνος Ανδριανόπουλος

1931–1944:

  Λεωνίδας Ανδριανόπουλος

   Γιάννης Βάζος

   Θεολόγος Συμεωνίδης

1959–1967:

  Γιώργος Σιδέρης
  Νίκος Γιούτσος

  Αριστείδης Παπάζογλου
  Βασίλης Μποτίνος

   Παύλος Βασιλείου

1968–1978:

  Γιώργος Δεληκάρης
  Τάκης Συνετόπουλος

  Παναγιώτης Κελεσίδης
  Μίλτον Βιέρα

   Υβ Τριαντάφυλλος
   Χούλιο Λοσάντα

1979–1993:

  Μάικ Γαλάκος
  Τάσος Μητρόπουλος

  Βαγγέλης Κουσουλάκης
  Τάκης Νικολούδης

   Μάρτιν Νοβοσέλατς

1994–2009:

  Στέλιος Γιαννακόπουλος
  Βασίλης Καραπιάλης

  Αλέξης Αλεξανδρής
  Γρηγόρης Γεωργάτος

   Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς
  Ρέφικ Σαμπανάτζοβιτς

 Δείτε επίσης 
 Ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού Πειραιώς (2000-2009)
 Πειραϊκά σωματεία ποδοσφαίρου

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Γ.Χ. Αλεξανδρή, Η Ιστορία του Ολυμπιακού Βασίλη Καρδάση, Ολυμπιακός ένα αρχείο μιά ιστορία , Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-09-3
 Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, 1997, ISBN 569-584-365-2
 Γιώργου Αρκουλή, Η αληθινή ιστορία του Θρύλου 1925-1978, εκδόσεις Ιωάννου, 1999, ISBN 960-8020-00-Χ
 Γιώργου Γαβαλά, Χρυσός θρύλος, έκδοση ART PRESS ΕΚΔΟΤΙΚΉ ΕΠΕ
 Ανδρέα Μπόμπη, Γκολ 2000 ένας αιώνας ποδόσφαιρο, Εκδόσεις Πελεκάνος, 2000
 Όλα για το ποδόσφαιρο, τρίτομο Αλμανάκ 91, έκδοση περιοδικό εικόνες, 1991
 Γιάννη Διακογιάννη, 100 χρόνια ποδόσφαιρο'', τόμος 4ος, Εκδόσεις Μίλητος, ISBN 960-8460-08-5

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 




 ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ
 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
 Ο 87χρονος... έφηβος
 Θύρα 7 (8-2-1981)
 Ο «θρυλικός» Ατίλλιο

Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Ολυμπιακός Σ.Φ.Π.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925