Αντίπαξοι

Οι Αντίπαξοι ή Αντίπαξος ή Πρόπαξος είναι μικρό επίμηκες, 2 μιλίων μήκους και 1 μιλίου πλάτους, νησί του Ιονίου πελάγους, 5,5 μίλια νοτιοανατολικά των Παξών. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Παξών της Περιφερειακής Ενότητας Κέρκυρας του οποίου αποτελεί και το νοτιότερο σημείο, εκκλησιαστικά στην Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων νήσων και γεωγραφικά στα Επτάνησα. Η έκταση του νησιού είναι 4,598 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του ήταν 20 κάτοικοι σύμφωνα με την  απογραφή του 2011,«ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10679 (σελ. 205 του pdf) που διαμένουν στον ομώνυμο οικισμό, ο οποίος είναι και μοναδικός του νησιού.

 Μορφολογία εδάφους 
Ορεογραφικά η Αντίπαξος παρουσιάζει μία λοφοσειρά με τρεις κορυφές που ονομάζονται Αγριλίδα, η βορειότερη, που είναι και η υψηλότερη (117 μ.), η Λιχούδη, η μεσαία, και η Βίγλα, η νοτιότερη. Η γεωλογική σύσταση του νησιού είναι ίδια μ΄ εκείνη των Παξών.

 Ακτογραφία 
260px|right|thumb|Παραλία στους Αντίπαξους.
Ακτογραφικά ξεκινώντας από τον λιμενίσκο Αγριαπιδιά που βρίσκεται στην NA. ακτή μεταξύ των ακρωτηρίων Κούλες και Κάβο Αγριαπιδιάς υφίσταται λόφος του Αγίου Αιμιλιανού, η κορυφή του οποίου επιστέφεται από  το ομώνυμο ναΐδριο. Νοτιότερα υφίσταται το ακρωτήριο Πλάκα, η σπιάντζα Φύκι και το ακρωτήριο Οβορού, ή ακρωτήριο Νοβάρα, (ΝΑ. εσχατιά). Στη συνέχεια είναι το ακρωτήριο Βοδίνα, (ΝΔ. εσχατιά), όπου υφίσταται λιμενίσκος αλλά και ύφαλος και αμέσως μετά προς Β. ο μικρός λιμένας Πορτίκιο ή Σαρακήνικο. Βορειότερα απαντάται ο κολπίσκος Καλαμίτσας και το απόκρημνο ακρωτήριο Κόνταρη. Κοντά σ΄ αυτό το ακρωτήρι βρίσκεται και το σπήλαιο Καλογήρη, το σημαντικότερο του νησιού, όπου φωλιάζουν φώκιες. Το σημείο αυτό βρίσκεται υπό την εποπτεία του Λιμενικού Σώματος. Ακόμα βορειότερα είναι η άκρα Αλυκές και το ακρωτήριο Ροδοβάνι που αποτελεί την βορειοδυτική εσχατιά του νησιού.

Γενικά η βόρεια ακτή είναι απόκρημνη με απορρωγές που το μαρτυρούν και οι αντίστοιχες ονομασίες: "Σάλτο", "Κέδρος" και μεταξύ αυτών ο "κολπίσκος της Μάνδρας", ο "Γκρεμός του Ρουμάνου" και ο "κάβος Κατωβρίκα", ή "Κατοβρίκα", που είναι και η ΒΑ. εσχατιά. ΝΑ. αυτής είναι ο "κάβος Σαλιμβούργος", που πιθανολογείται το όνομά του από την ομοιότητα ενός βράχου του με το άγαλμα του Σχόλεμπουργκ στη Κέρκυρα. Αυτού ακολουθεί νοτιότερα η σπιάντζα Μεσαβρίκα, ο ψαμμαθώνας Βουττούμι, το ακρωτήριο Πλάκα και η Αγριαπιδιά, απ΄ όπου ξεκίνησε η περιγραφή.

Τουρισμός
Από τις παραλίες του νησιού, οι δυο τελευταίες η Μεσαβρίκα και το Βουτούμι είναι οι δημοφιλέστεροι προορισμοί. Η Μεσαβρίκα έχει άμμο στην παραλία αλλά και στον κόλπο, ενώ το Βουτούμι έχει λίγη άμμο στην παραλία δίπλα στη θάλασσα (και βότσαλα λίγο πιο πίσω) και στον κόλπο, σε αντίθεση με τις παραλίες των Παξών, οι οποίες όλες είναι με βότσαλα. Στη διάρκεια του καλοκαιριού υπάρχουν τακτικά δρομολόγια από τον Γάιο των Παξών, ενώ οι δυο αυτές παραλίες είναι και προορισμός σκαφών με τουρίστες από την ευρύτερη περιοχή (π.χ. Ηγουμενίτσα), αλλά και ιδιωτικών σκαφών.

 Πληθυσμός 
Η πορεία του πληθυσμού του νησιού φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:
Απογραφή19401951196119711981199120012011Πληθυσμός<center>150<center>96<center>79<center>26<center>126<center>61<center>64<center>20

Οι Αντίπαξοι είναι σχετικά επίπεδο νησί χωρίς έντονο ανάγλυφο με το υψηλότερο σημείο τους να φτάνει τα 118μ. Διαθέτουν εντυπωσιακές παραλίες με γαλαζοπράσινα νερά και πλούσια βλάστηση, κάτι που τους καθιστά πολύ ελκυστικό προορισμό την καλοκαιρινή περίοδο. Οι τουρίστες φτάνουν στο νησί είτε με ιδιωτικά σκάφη είτε με τουριστικά πλοιάρια από τον Γάϊο των Παξών.

 Σημειώσεις 
Λεπτομερείς ναυτιλιακές πληροφορίες για τους Παξούς παρέχει ο Ελληνικός Πλοηγός, 1ος τόμος, και ιδιαίτερα ο χάρτης ελληνικής έκδοσης: ΧΕΕ-212, που περιλαμβάνει και τις νήσους Οθωνοί, Κέρκυρα και τις έναντι ακτές της Ηπείρου, και ακόμα ειδικότερα ο ΧΕΕ-025, που αποτελεί τον λιμενοδείκτη των όρμων Λάκκα, Λόγγου, Γάιου και Οξιάς.
αριστερά|μικρογραφία|Παραλία των Αντίπαξων

 Προστατευόμενη τοποθεσία 
Η νήσος Αντίπαξοι με την ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της και τις βραχονησίδες είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000. Η βλάστηση του νησιού είναι θαμνώδης με δάση ελιάς και πεύκων. Στα προστατευόμενα είδη της χλωρίδας περιλαμβάνονται: κενταύρια των Παξών, λιμόνιο των Αντίπαξων, φύκη κυστόσειρα, λιθοθάμνια, κ.α. Στη θαλάσσια ζώνη υπάρχουν υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας και κοραλλιογενείς ύφαλοι σε βάθη >30 μ. Οι μεσογειακές φώκιες μοναχοί χρησιμοποιούν τα πολυάριθμα σπήλαια της περιοχής για αναπαραγωγή. Στην προστατευόμενη πανίδα περιλαμβάνονται τα είδη: χελώνες καρέτα καρέτα, πράσινες θαλασσοχελώνες, ρινοδέλφινα, πτεροφάλαινες, κοινά βραχύρρυγχα δελφίνια, μωβ αχινοί, βραχοκάβουρες, πίννα η ευγενής, μαύρα αγριόσαλπα, σκάροι, ζωνοδέλφινα, ζιφιοί, κ.α.

 Δείτε επίσης 
 Παξοί
 Γάιος
 Δήμος Παξών
 Ναυμαχία των Παξών
 Άγιος Γάιος (Παξοί)

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Μένουμε Ελλάδα - Στους μαγευτικούς Αντίπαξους

 Αναφορές 

Κατηγορία:Επτάνησα
Κατηγορία:Δήμος Παξών