Ευρυνόμη

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυνόμη αναφέρονται τα ακόλουθα 5 διαφορετικά πρόσωπα:

 Θεότητα από τη γενιά των Τιτάνων, κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, δηλαδή μία από τις Ωκεανίδες. Πριν την εποχή του Κρόνου, η Ευρυνόμη συμβασίλευε με τον σύζυγό της Οφίων στον Όλυμπο, από όπου εκδιώχθηκε από τον Τιτάνα Κρόνο και τη Τιτανίδα Ρέα. Ο Οφίων και η Ευρυνόμη βρήκαν τότε καταφύγιο στη θάλασσα. Η Ευρυνόμη μαζί με τη Θέτιδα δέχθηκαν τον θεό Ήφαιστο όταν τον πέταξαν από τον Όλυμπο στη θάλασσα. Ο θεός Δίας ερωτεύθηκε την Ευρυνόμη και απέκτησαν μαζί τρεις κόρες, τις Χάριτες. Γιος της Ευρυνόμης ήταν και ο ποτάμιος θεός Ασωπός. Πανάρχαιος ναός της Ευρυνόμης υπήρχε στη Φιγάλεια, μέσα σε ένα δάσος από κυπαρίσσια. Το λατρευτικό άγαλμα της θεάς την παρίστανε από τη μέση και πάνω ως γυναίκα και από τη μέση και κάτω ως ψάρι. Τον ναό αυτό τον άνοιγαν οι κάτοικοι της Φιγαλείας μόνο μια φορά τον χρόνο, πάντα την ίδια ημέρα, και προσέφεραν θυσίες στη θεά. Πιστευόταν ακόμα ότι «Ευρυνόμη» ήταν μία επίκληση της θεάς Αρτέμιδος.
 Κόρη του βασιλιά Νίσου των Μεγάρων και μητέρα του ήρωα Βελλεροφόντη από τον Ποσειδώνα, σύμφωνα με τον Ησίοδο (Κατάλογος 7) και τον Υγίνο (157).
 Σύζυγος του Λυκούργου σύμφωνα με τη Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου (Γ 9, 2), μητέρα του Αμφιδάμαντα, του Αγκαίου, του Επόχου και του Ιάσου. Σύμφωνα όμως με άλλες παραδόσεις, σύζυγος του Λυκούργου ήταν η Κλεοφύλη ή η Αντινόη.
 Κόρη του Ιφίτου και μητέρα του Αδράστου από τον Ταλαό, σύμφωνα με τον Υγίνο (70). Συνήθως όμως ως μητέρα του Αδράστου αναφέρεται η Λυσιμάχη ή η Λυσιάνασσα.
 Κυρία επί των τιμών της Πηνελόπης, αναφερόμενη στην Οδύσσεια.

 Ο αστεροειδής 79 Ευρυνόμη (79 Eurynome), που ανακαλύφθηκε το 1863, πήρε το όνομά του από τα παραπάνω μυθικά πρόσωπα.

 Πηγές 
 Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδοτ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969

Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Ωκεανίδες
Κατηγορία:Οδύσσεια
Κατηγορία:Θνητές γυναίκες του Δία