Συμμετοχή της Ολλανδίας στη Eurovision

Η Ολλανδία έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 65 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της ως μία από τις επτά χώρες που αγωνίστηκαν στον πρώτο διαγωνισμό το 1956. Έχει χάσει μόνο τέσσερις διαγωνισμούς μέχρι σήμερα: δύο φορές επειδή η ημερομηνία του τελικού σύμπιπτε με την Ημέρα Μνήμης των Νεκρών (, ) και δύο φορές επειδή υποβιβάστηκε λόγω κακών αποτελεσμάτων τα προηγούμενα χρόνια (, ). 

Η Ολλανδία διοργάνωσε πέντε φορές τον διαγωνισμό στο Χίλφερσουμ (), στο Άμστερνταμ (), δύο φορές στη Χάγη ( και  και στο Ρότερνταμ () - ο οποίος ήταν αρχικά προγραμματισμένος να διοργανωθεί το , αλλά ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19 εκείνη τη χρονιά, οπότε το Ρότερνταμ παρέμεινε ως η διοργανώτρια πόλη του 2021.

Η Ολλανδία έχει κερδίσει το διαγωνισμό πέντε φορές, με την Κόρι Μπρόκεν (), την Τέντι Σόλτεν (), την Λένι Κουρ που μοιράστηκε το βραβείο με άλλες τρεις χώρες σε ισοπαλία (), τους Teach-In () και τον Ντάνκαν Λόρενς (). Τα άλλα πέντε κορυφαία αποτελέσματα της χώρας είναι η τέταρτη θέση των Σάντρα Ρίμερ & Ντρις Χόλτεν (), η τρίτη θέση των Mouth & MacNeal (), η πέμπτη θέση της Μάγκι Μακνίλ (), η πέμπτη θέση της Μάρτσα (), η τέταρτη θέση της Εντσίλια Ρόμπλεϊ () και η δεύτερη θέση με τους The Common Linnets (). Η Ολλανδία τερμάτισε τελευταία το , το , το , το  και στον ημιτελικό του .

Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, η Ολλανδία δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό για οκτώ χρόνια στη σειρά από το 2005 έως το 2012, το ρεκόρ του διαγωνισμού, αλλά έκτοτε έφτασε σε έξι από τους επτά τελευταίους τελικούς.

Ιστορικό
1956–1959: Γρήγορη επιτυχία
Η Ολλανδία ήταν μία από τις επτά χώρες που συμμετείχαν στον εναρκτήριο διαγωνισμό του 1956. Το NTS παρουσίασε το Nationaal Songfestival για να επιλέξει ολλανδικές συμμετοχές στο διαγωνισμό. Οι Κόρι Μπρόκεν και Γιέτι Περλ τερμάτισαν στην πρώτη θέση και προκρίθηκαν στο Λουγκάνο. Μετά από ένα χρόνο, η επιτυχία ήρθε γρήγορα καθώς το "Net als toen" από τη Μπρόκεν κέρδισε το διαγωνισμό του  στη Φρανκφούρτη, λαμβάνοντας πόντους από κάθε χώρα. Αυτό το τραγούδι είναι μια μπαλάντα που ρωτάει τον άντρα για τις πρώτες μέρες ως ζευγάρι. Ο Σεμ Νίβιν (Sem Nijveen) παρείχε σόλο στο βιολί. Ως αποτέλεσμα, το NTS φιλοξένησε το  στο Χίλφερσουμ. Το "Heel de wereld" της Brokken έλαβε τον πρώτο βαθμό από την πρώτη χώρα ψηφοφορίας, την Ελβετία, αλλά αποδείχθηκε ο μοναδικός για εκείνη και τερμάτισε δέκατη και τελευταία. Το να τερματίσει τελευταία η διοργανώτρια χώρα δεν θα επαναλαμβανόταν μέχρι την Πορτογαλία το . Η Αυστρία το  σημείωσε μηδέν βαθμούς, αλλά με τους κανονισμούς της ισοπαλίας, τερμάτισε προτελευταία. Το  στις Κάννες, η Ολλανδία εκπροσωπήθηκε από την Τέντι Σόλτεν μετά την αποτυχία της Μπρόκεν. Το "Een beetje" είναι να επικεντρωθεί στο να είσαι άπιστος σε μια σχέση. Το Ηνωμένο Βασίλειο προηγήθηκε πριν η Ιταλία στείλει επτά πόντους στους Ολλανδούς και η Γαλλία έστειλε τέσσερις ακόμη για μια άλλη ακόμα ολλανδική νίκη.

1960–1968: Πρώτη σκοτεινή εποχή
Οι Ρούντι Κάρελ και Άνι Πάλμεν κέρδισαν τον εθνικό τελικό με τον "Wat een geluk" το 1960 πριν ο Κάρελ επιλεχθεί για , αλλά το τραγούδι τερμάτισε 12ο (προτελευταίο). Η Γκρέτε Κάουφελντ απέτυχε να κερδίσει τρεις επιλογές πριν επιλεγεί εσωτερικά το  με το "Wat een dag", το οποίο τερμάτισε δέκατο σε ισοπαλία. Οι De Spelbrekers κέρδισαν με το "Katinka". Αυτό το τραγούδι βρίσκεται στη διακεκριμένη λίστα για να τερματίσει τελευταίο με 0 πόντους, αλλά εξακολουθεί να είναι από τις πιο γνωστές συμμετοχές στην Ολλανδία από τη σκοτεινή εποχή. Το 1963, τα μέλη της ορχήστρας έκαναν απεργία, γεγονός που καθιστούσε αδύνατη την τηλεοπτική επιλογή. Η Πάλμεν ερμήνευσε τρία τραγούδια για τις επιτροπές πριν από την επιλογή του "Geen ander", που αργότερα μετονομάστηκε σε "Een speeldoos". Το τραγούδι για άλλη μια φορά τερμάτισε τελευταίο σε ισοπαλία με μηδέν πόντους. Η Ολλανδο-Ινδονήσια Άνεκε Γκρενλόχ με το "Jij bent mijn leven" τερμάτισε με ισοπαλία στη δέκατη θέση το 1964. Το 1965, το Nationaal Songfestival είχε πέντε ημιτελικούς για να επιλέξει το τραγούδι για κάθε συμμετέχοντα. Φιλοξενήθηκε από την Teddy Scholten. Η Κόνι Βαντενμπός κέρδισε με το "'t Is genoeg". Η Νορβηγία είναι η μόνη χώρα που έδωσε οποιονδήποτε πόντους, τους μέγιστους 5 πόντους, κάνοντας την Ολλανδία να τερματίσει 11η. Η Μίλι Σκοτ ήταν η πρώτη μαύρη ερμηνεύτρια που συμμετείχε, το , η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έδωσαν και οι δύο στο "Fernando en Filippo" 1 πόντο, κάνοντας την Ολλανδία να τερματίσει 15η. Το Χάρμελεν (Harmelen) φιλοξένησε την επιλογή του 1967. Η νικήτρια Τερέζ Στάινμετς τερμάτισε 14η με το "Ring-dinge-ding". Το , η Ολλανδία τερμάτισε και πάλι τελευταία με το "Morgen" από τον Ρόνι Τόμπερ.

1969–1975: Από την Λένι Κουρ στους Teach-In
Το Nationaal Songfestival 1969, ένωσε την Ευρώπη ζητώντας από κάθε συμμετέχουσα χώρα το  να ψηφίσει με τις ολλανδικές επιτροπές. Το "De toeteraar" της Κόννυ Βινκ κερδήθηκε από το "De troubadour" της Λένι Κουρ. Ο Ντόλφ βαν ντερ Λίντεν αρνήθηκε να πάει στη Μαδρίτη και το τραγούδι διευθύνθηκε από τον Φρανς ντε Κοκ. Οι δύο τελευταίες χώρες έφεραν την Ολλανδία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία στην πρώτη θέση με 18 πόντους. Επειδή δεν υπήρχε κανένας κανόνας σπασίματος ισοπαλίας εκείνη τη στιγμή, και οι 4 χώρες ανακοινώθηκαν ως ωικήτριες, γεγονός που οδήγησε σε αποχώρηση πολλών χωρών το 1970. Η Ολλανδία νίκησε τη Γαλλία στην κλήρωση για τη διοργάνωση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 1970 στο RAI Άμστερνταμ. Οι Hearts of Soul τερμάτισαν στην 7η θέση με το "Waterman". Οι Saskia & Serge τερμάτισαν δεύτεροι στον εθνικό τελικό του 1970 πριν επιλεχθούν εσωτερικά για το . Η μπαλάντα "Tijd" τερμάτισε με ισοπαλία έκτη εκείνη τη νύχτα. Ήταν το τελευταίο τραγούδι που διηύθυνε ο Ντόλφ βαν ντερ Λίντεν μετά από 13 τραγούδια του, από τα οποία δύο νίκες. Το "Als het om de liefde gaat" των Σάντρα & Αντρές ήταν η πρώτη συμμετοχή όπου το κοινό χτύπησε παλαμάκια ταυτόχρονα. Η Ολλανδία τερμάτισε τέταρτη, ένα βαθμό πίσω από τη Γερμανία. Μετά το "De oude muzikant" του Μπεν Κράμερ που τερμάτισε 14ο το , η χώρα έστειλε τους Mouth & MacNeal με το "I See a Star". Το 1974 ήταν η πρώτη χρονιά που επέτρεψε στα τραγούδια να ερμηνευτούν στα Αγγλικά, οπότε οι στίχοι άλλαξαν στα Αγγλικά. , το ντουέτο έπρεπε να αντιμετωπίσει αστέρες όπως οι ABBA, η πρώην νικήτρια Τζιλιόλα Τσινκουέτι και η Ολίβια Νιούτον Τζον, πριν τερματίσει στην τρίτη θέση. Οι Teach-In με το "Ding-a-dong" κέρδισαν την εθνική προεπιλογή Nationaal Songfestival 1975, η οποία ήταν η πρώτη φορά από το 1970 που οι τραγουδιστές δεν είχαν επιλεγεί εσωτερικά. Το τραγούδι έλαβε έξι δώδεκα βαθμούς, κερδίζοντας το διαγωνισμό για τέταρτη φορά και είναι το πρώτο τραγούδι που κέρδισε, ενώ σε σειρά εμφάνισης ήταν πρώτο.

1976–1985: Πολλαπλές διοργανώσεις
Η Χάγη φιλοξένησε τη Eurovision του  στο Congresgebouw, με την πρώην νικήτρια Κόρι Μπρόκεν να παρουσιάζει την παράσταση. Η Σάντρα Ρίμερ επέστρεψε με το "The Party's Over" τερματίζοντας 9η. Η χώρα προχώρησε σε τρεις χρονιές που δεν τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα, με το "De mallemolen" της Χέντι Λέστερ να τερματίζει 12ο, το "'t Is OK" με τους Harmony να τερματίζει 13ο και το συγκρότημα Xandra με τη Σάντρα Ρίμερ, με το "Colorado" να τερματίζει 12ο. Το Congressesbouw επέστρεψε στη διοργάνωση του , αφού το Ισραήλ αρνήθηκε να φιλοξενήσει αφού κέρδισε δύο φορές στη σειρά και αποσύρθηκε, επειδή η ημερομηνία του διαγωνισμού συνέπεσε με την Ημέρα Μνήμης. Ο Ρογκίρ φαν Ότερλου έκανε το ντεμπούτο του ως μαέστρος. Η Μάγκι Μακνίλ επέστρεψε με το "Amsterdam". Το τραγούδι θα ήταν το τελευταίο τραγούδι που θα επιλεγεί εσωτερικά μέχρι το 2013. Το τραγούδι οδήγησε στην ψηφοφορία μετά από τα πρώτα τρία δωδεκάρια από τέσσερις χώρες. Το τραγούδι αργότερα τερμάτισε πέμπτο. Η Λίντα Ουίλιαμς πήγε στο  με το "Het is een wonder". Τερμάτισε 7ο. Ένα χρόνο αργότερα, το "Fantasie eiland" των The Millionaires έχασε αμφιλεγόμενα το εισιτήριο, επειδή οι ειδικοί κριτές έστειλαν το "Jij en ik" με τον Μπιλ βαν Ντάικ. Το αγγλικό τρίο Tight Tit διασκεύασε το τραγούδι ως Fantasy Island, το οποίο έγινε κορυφαία επιτυχία φτάνοντας στην 5η θέση των τσάρτ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1982, το "Fantasie eiland" κέρδισε το Διαγωνισμός Δεύτερης Ευκαιρίας του OGAE. Οι πέντε πόντοι της Γερμανίας οδήγησαν το "Jij en ik" στην τρίτη θέση από το τέλος. Το Nationaal Songfestival 1983, θεωρείται επίσης δραματικό. Το "Een beetje van dit" των Vulcano ήρθε σε ισοπαλία με το "Sing Me a Song" της Μπερναντέτ, πριν το τελευταίο σετ των ψήφων της επιτροπής δώσει στη Μπερναντέτ ένα βαθμό και στους Vulcano κανέναν, που την έστειλε στο Μόναχο. Η Ολλανδία τερμάτισε 7η. Αφού κέρδισε σχεδόν το Nationaal Songfestival το 1981, η Μαριμπέλ εκπροσώπησε τη χώρα το 1984 με το "Ik hou van jou", όπου η συμμετοχή τερμάτισε 13η πριν την πρώτη αποχώρηση το 1985 λόγω της Ημέρας Μνήμης των Νεκρών.

1986–1995: Μικτά αποτελέσματα που οδήγησαν στον υποβιβασμό
Η γυναικείο συγκρότημα Frizzle Sizzle ήταν η ολλανδική συμμετοχή το 1986 με το "Alles heeft ritme", η οποία τερμάτισε ξανά 13η. Στην έκδοση του Nationaal Songfestival 1987, η Μάρτσα ερμήνευσε έξι διαγωνιστικά τραγούδια και επιλέχθηκε το "Rechtop in de wind". Η Μάρτσα τερμάτισε με ισοπαλία στην πέμπτη θέση, το πρώτο αποτέλεσμα στην πρώτη πεντάδα για την Ολλανδία από το 1980. Το τραγούδι ήταν το τελευταίο που διευθύνθηκε από τον Ρογκίρ φαν Ότερλου πριν από το θάνατό του από καρκίνο. Το 1998, ο Γκέραρντ Γιόλινγκ επιλέχθηκε εσωτερικά ως ο ολλανδός εκπρόσωπος και το "Shangri-La" επιλέχθηκε αργότερα ως ολλανδική συμμετοχή. Το τραγούδι τερμάτισε ένατο. Η Γιουστίνε Πελμελάι, μέλος των φωνητικών του τραγουδιού "Shangri-La", κέρδισε την επιλογή το 1989 με το τραγούδι "Blijf zoals je bent", που τερμάτισε στη 15η θέση. Το 1990, η χώρα εκπροσωπήθηκε από τις αδελφές Maywood με την μπαλάντα "Ik wil alles met je delen", τερματίζοντας και πάλι στη 15η θέση. Καθώς ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαΐου 1991, η Ολλανδία αποφάσισε να μην συμμετάσχει λόγω της Ημέρας Μνήμης των Νεκρών. Ο Χάμφρεϊ Κάμπελ κέρδισε την επιλογή του 1992 με το "Wijs μου de Weg", το οποίο τερμάτισε ένατο. Το 1993 και το 1994, το NOS αποφάσισε να επιλέξει εσωτερικά τον Ολλανδό καλλιτέχνη, και να χρησιμοποιήσει το Nationaal Songfestival για την επιλογή του τραγουδιού. Το 1993, η Ρουθ Γιάκοτ επιλέχθηκε ως καλλιτέχνης και το "Vrede" επιλέχθηκε ως η συμμετοχή, τερματίζοντας έκτο. Το 1994, η Βίλεκε Αλμπέρτι επιλέχθηκε με το τραγούδι "Waar is de zon?". Το τραγούδι τερμάτισε 23ο με τέσσερις πόντους και η Ολλανδία υποβιβάστηκε από το διαγωνισμό του 1995.

1996–2004: Μια δεκαετία καλών αποτελεσμάτων
Το Nationaal Songfestival επέστρεψε το 1996 με πέντε ημιτελικούς για να επιλέξει ένα τραγούδι για κάθε τραγουδιστή. Η Μαξίν και ο Φράνκλιν Μπράουν εκπροσώπησαν τη χώρα με το "De eerste keer". Το τραγούδι τερμάτισε έβδομο, μετά από σφάλμα. Ο Ντικ Μπέκερ, που συνυπέγραψε το "Ding-a-dong", έκανε το ντεμπούτο του ως μαέστρος. Το 1997, οι Mrs. Einstein, τις οποίες η γερμανική τηλεόραση ανέφερε αστεία ως Dutch Spice Grandmothers, εκπροσώπησαν την Ολλανδία με το "Niemand heeft nog tijd" που τερμάτισε 22ο με πέντε πόντους. Το "Alsof je bij me bent" της Nurlaila τερμάτισε δεύτερο στην προεπιλογή, αλλά κέρδισε το OGAE Second Chance Contest 1998. Η υψηλότερη βαθμολογία συμμετοχής εκείνη την περίοδο ήταν το "Hemel en aarde" της Εντσίλια Ρόμπλεϊ: ηγήθηκε της ψηφοφορίας για ορισμένο χρονικό διάστημα της βραδιάς. Ήταν η τελευταία φορά που η Ολλανδία ήταν ηγέτης του πίνακα αποτελεσμάτων μέχρι το 2014. Το τραγούδι τερμάτισε τέταρτο, το καλύτερο αποτέλεσμα της Ολλανδίας από το 1975. Η Μαρλέιν κέρδισε τον ολλανδικό τελικό το 1999. Τερμάτισε στην 8η θέση με το τραγούδι "One Good Reason". Το 2000, το τραγούδι "No Goodbyes", το οποίο τραγούδησε η Λίντα Βάγκενμακερς, τερμάτισε στην 13η θέση. Το 2001, η Μιχέλ Κόρτενς και το τραγούδι της "Out on My Own", τερμάτισε 18η και η Ολλανδία δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής το 2002 λόγω κακών αποτελεσμάτων. Η Έστερ Χάρτ κέρδισε τον εθνικό τελικό το 2003 με την ίδια ομάδα γραφής με το 1999. Η Έστερ τερμάτισε στην 13η θέση. Η χώρα έστειλε το ανδρικό ντουέτο Re-Union το 2004 με το τραγούδι "Without You" και προκρίθηκε στον τελικό. Τερμάτισε στην 20η θέση με 11 βαθμούς.

2005–2012: Σερί μη προκρίσεων
Το 2005, το "My Impossible Dream" της Γκλένις Γκρέις δεν κατάφερε να φτάσει στον μεγάλο τελικό. Οι Treble επίσης δεν προκρίθηκαν ένα χρόνο αργότερα, με το τραγούδι "Amambanda" στην Αθήνα. Το 2007, η Ρόμπλεϊ επέστρεψε με το τραγούδι "On Top of the World". Δεν μπορούσε να επαναλάβει την επιτυχία της το 1998 και δεν κατάφερε να προκριθεί. Το 2008, η Χιντ συμμετείχε με το τραγούδι "Your Heart Belongs to Me": δεν κατάφερε επίσης να προκριθεί. Το 2009, το "Shine" των De Toppers απέτυχε να προκριθεί. Ένα χρόνο μετά, η Σίνεκε επιλέχθηκε μέσω ενός εθνικού τελικού με το "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)", τραγούδι αμιγώς στα ολλανδικά, το οποίο απέτυχε να προκριθεί στον τελικό. Οι 3JS είχαν τη χαμηλότερη βαθμολογία όλων των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό του  και η Γιόαν Φράνκα απέτυχε επίσης να προκριθεί το . Η Ολλανδία έχασε τα τελευταία οκτώ χρόνια στη σειρά, καθιστώντας τη χώρα με τη μεγαλύτερη περίοδο μη προκρίσεων στο διαγωνισμό.

2013–σήμερα: σερί μη προκρίσεων και πέμπτη νίκη
Η σειρά διαδοχικών μη προκρίσεων από τη δεκαετία του 2000 ως τις αρχές της δεκαετίας του 2010 οδήγησε τον ολλανδικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό να ξανασκεφτεί τη στρατηγική τους, η οποία οδήγησε στην εσωτερική επιλογή της ροκ τραγουδίστριας Ανούκ το 2013. Η Ανούκ επέλεξε το τραγούδι "Birds" και τους τραγουδιστές φωνητικών και πήγε για να σπάσει το μακρύ σερί μη προκρίσεων της Ολλανδίας. Έδωσε στη χώρα το πρώτο αποτέλεσμα στην πρώτη δεκάδα από το 1999. Τα επόμενα χρόνια, η ολλανδική επιτροπή της Eurovision συνέχισε να επιλέγει τους καλλιτέχνες της εσωτερικά. Την επόμενη χρονιά, οι The Common Linnets (αποτελούμενοι από τους τραγουδιστές Ίλσε Ντελάνγκε και 	Waylon) με το "Calm After the Storm" κέρδισαν τον ημιτελικό τους, τερματίζοντας δεύτεροι συνολικά. Μετά από τη μη πρόκριση της Τρίνκε Όστερχουϊς το 2015, οι Ολλανδοί κατέγραψαν τέσσερις διαδοχικές προκρίσεις με τον Ντάουε Μπομπ και τις O’G3NE να τερματίζουν και οι δύο στην 11η θέση στις αντίστοιχες εμφανίσεις τους, και ο Waylon που κατέλαβε την 18η θέση το 2018. Ο Ντάνκαν Λόρενς έφερε στη χώρα την 5η γενική νίκη της (ισοβαθμώντας στον αριθμό νικών με τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο) και την πρώτη νίκη σε 44 χρόνια με το τραγούδι του, "Arcade". Ως αποτέλεσμα της ακύρωσης του  λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο Λόρενς έγινε ο νικητής της Eurovision με τη μεγαλύτερη διάρκεια της εξουσίας της νίκης, έχοντας τον τίτλο για δύο συνεχόμενα χρόνια. Ως ο συμμετέχων της διοργανώτριας χώρας, ο Ζανγκού Μακρόι με το "Birth of a New Age" προκρίθηκε αυτόματα για τον τελικό, τερματίζοντας στην 23η θέση με 11 βαθμούς, σημειώνοντας την πέμπτη φορά από το 2015 που η διοργανώτρια χώρα κατατάσσεται στην τελευταία πεντάδα. Ο Μακρόι είχε προηγουμένως επιλεγεί για να εκπροσωπήσει τη χώρα στην έκδοση του 2020 που ακυρώθηκε αργότερα με το "Grow". Για το διαγωνισμό του 2022, η S10 εκπροσώπησε τη χώρα με το "De diepte", η πρώτη συμμετοχή στα ολλανδικά μετά την Σίνεκε το 2010, η οποία τερμάτισε στην 11η θέση στον τελικό.

Το 2015 η συμμετοχή της Ολλανδίας ψηφίστηκε ως εκείνη με το χειρότερο ντύσιμο επί σκηνής στα βραβεία Barbara Dex Award και απέσπασε 1.324 βαθμούς, ανάμεσα σε 10 χώρες.

 Χρονιές μη συμμετοχής 
Η Ολλανδία έχει χάσει μόνο πέντε διαγωνισμούς στην ιστορία της στη Eurovision. Η χώρα απουσίαζε τις χρονιές  και  λόγω της ημερομηνίας και των δύο διαγωνισμών που σύμπιπταν με την ολλανδική Ημέρας Μνήμης των Νεκρών,History - Eurovision Song Contest 1985  Eurovision.tvHistory - Eurovision Song Contest 1991  Eurovision.tv και τις χρονιές  και  λόγω υποβιβασμού ως αποτέλεσμα των κακών αποτελεσμάτων της χώρας την προηγούμενη χρονιά. Το , η Ολλανδία δεν θα λάβει μέρος, επικαλούμενη την Συμμετοχή του Ισραήλ, για την Γενοκτονία στη Γάζα, αλλά και για το περιστατικό που έγινε στον διαγωνισμό του 2024.

Η Ολλανδία συμμετείχε το . Όμως, στις 22:00 (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης +2) το Σάββατο 13 Μαΐου, η εκπομπή ακυρώθηκε λόγω του δυστυχήματος των πυροτεχνημάτων στο Ενσέντε που συνέβη λίγες ώρες πριν. Οι βαθμοί που δόθηκαν από την Ολλανδία, επιλέχθηκαν από την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, αφού δεν υπήρχε τηλεψηφοφορία λόγω της αποκοπής του προγράμματος.

 Αποκλεισμός ολλανδικής συμμετοχής το 2024 
Κατά την πρώτη πρόβα τζενεράλε για τον τελικό, ο Ολλανδός εκπρόσωπος Γιόουστ Κλάιν δεν εμφανίστηκε για την εμφάνισή του παρά το γεγονός ότι ήταν παρών στην παρέλαση των σημαιών. Ένα δελτίο τύπου της EBU ανέφερε ότι "διερευνούσε ένα περιστατικό που [της] αναφέρθηκε που αφορούσε τον Ολλανδό καλλιτέχνη", καθώς και ότι "δεν θα έκανε πρόβες μέχρι νεωτέρας". Επίσης, δεν ήταν παρών στο σόου της κριτικής επιτροπής και αντ' αυτού χρησιμοποιήθηκε ηχογράφηση της απόδοσής του από τον δεύτερο ημιτελικό.

Το περιστατικό συνέβη στα παρασκήνια λίγο μετά την παράσταση του Κλάιν στον δεύτερο ημιτελικό, και αφορούσε μια γυναίκα χειριστή κάμερας, η οποία υπέβαλε καταγγελία εναντίον του Κλάιν στη Σουηδική Αστυνομική Αρχή. Ο Κλάιν εκτέλεσε αυτό που η γυναίκα περιέγραψε ως "απειλητική κίνηση" μετά την καταγραφή του Κλάιν από τη γυναίκα χειριστή κάμερας στο πράσινο δωμάτιο, όπου η μαγνητοσκόπηση δεν επιτρεπόταν. Περισσότερες λεπτομέρειες για τη συμπλοκή δεν είναι σαφείς. Ωστόσο, η Σουηδική Αστυνομική Αρχή δήλωσε ότι δεν είχε σημειωθεί επίθεση. Το AVROTROS και ο μητρικός του ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός NPO πραγματοποίησαν συζητήσεις με την EBU, οδηγώντας τελικά την EBU να αποκλείσει την ολλανδική συμμετοχή από τον τελικό. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του διαγωνισμού που ένας συμμετέχων αποκλείστηκε μετά την πρόκριση στον τελικό, αφού εισήχθησαν οι ημιτελικοί. Το AVROTROS χαρακτήρισε την ποινή ως "δυσανάλογη" και "σοκαριστική".

 Συμμετοχές 
+ΥπόμνημαΝικητήςΔεύτερη θέσηΤρίτη θέσηΤελευταία θέσηΑποχώρησηΑνερχόμενος
 Χρονιά Καλλιτέχνης Τραγούδι Γλώσσα Τελικός Βαθμοί Ημιτελικός Βαθμοί1956 Γιέτι Περλ(Jetty Paerl, 27 Μαΐου 1921 - 22 Αυγ. 2013) "De vogels van Holland" Ολλανδικά2 rowspan="2"  rowspan="38" colspan="2" data-sort-value="99999"  Κόρι Μπρόκεν "Voorgoed voorbij" Ολλανδικά2 1957 Κόρι Μπρόκεν "" Ολλανδικά131 1958 Κόρι Μπρόκεν "Heel de wereld" Ολλανδικά91 1959 Τέντι Σόλτεν "" Ολλανδικά121 1960 Ρούντι Κάρελ(Rudi Carrell, πραγμ. όνομα Rudolf Wijbrand Kesselaar, 19 Δεκ. 1934 - 7 Ιουλ. 2006) "Wat een geluk" Ολλανδικά122 1961 Γκρέτε Κάουφελντ(Greetje Kauffeld, γ. 26 Νοεμ. 1939) "Wat een dag" Ολλανδικά106 1962 De SpelbrekersΝτουέτο που αποτελείτο από τους Τέο Ρέκερς (Theo Rekkers, 24 Απρ. 1923 - 20 Απρ. 2012) και Ουγκ Κοκ (Huug Kok, 19 Φεβρ. 1918 - 27 Οκτ. 2011) "Katinka" Ολλανδικά130 1963 Άνι Πάλμεν(Annie Palmen, 19 Αυγ. 1926 - 15 Ιαν. 2000) "Een speeldoos" Ολλανδικά130  1964 Άνεκε Γκρενλόχ(Anneke Grönloh, γ. 7 Ιουν. 1942) "Jij bent mijn leven" Ολλανδικά102 1965 Κόνι Βαντενμπός(Conny Vandenbos, 16 Ιαν. 1937 - 7 Απρ. 2002) "'t Is genoeg" Ολλανδικά115 1966 Μίλι Σκοτ(Milly Scott, με καταγωγή από Ολλανδία και Σουρινάμ, γενν. Marion Henriette Louise Molly, 29 Δεκ. 1933). Η πρώτη έγχρωμη τραγουδίστρια που πήρε μέρος στο διαγωνισμό της Eurovision. "Fernando en Filippo" Ολλανδικά152 1967 Τερέζ Στάινμετς(Thérèse Steinmetz, γ. 17 Μαΐου 1933) "Ring-dinge-ding" Ολλανδικά142 1968 Ρόνι Τόμπερ(Ronnie Tober, γ. 21 Απρ. 1945) "Morgen" Ολλανδικά161 1969 Λένι Κουρ "" Ολλανδικά118 1970 Hearts of SoulΣυγκρότημα (1969-77 και από το 2010) με μέλη τις αδερφές Μπιάνκα (Bianca), Στέλλα (Stella, γ. 6 Αυγ. 1953) και Πατρίσια Μάσεν (Patricia Maessen 1952 - 15 Μαΐου 1996). Η Πατρίσια πέθανε από επιπλοκές εγκεφαλικού επεισοδίου. "Waterman" Ολλανδικά77 1971 Saskia & SergeΝτουέτο αποτελούμενο από την τραγουδίστρια Τρούντι φαν ντεν Μπεργκ (Trudy van den Berg, γ. 23 Απρ. 1947) και τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Ρουντ Σχαπ (Ruud Schaap, γ. 22 Μαρτ. 1946) "Tijd" Ολλανδικά685 1972  Σάντρα Ρίμερ(Sandra Reemer, 17 Οκτ. 1950 -  6 Ιουν. 2017) (1η φορά) & Αντρές(Dries Holten, γ. 30 Ιαν. 1936 - θ. 15 Απρ. 2020) "Als het om de liefde gaat" Ολλανδικά4106 1973 Μπεν Κράμερ(Ben Cramer, γ 17 Φεβρ. 1947) "De oude muzikant" Ολλανδικά1469 1974 Mouth & MacNealΝτουέτο που συστάθηκε το 1971 αποτελούμενο από τον Big Mouth, κατά κόσμον Βίλεμ Νταν (Willem Duyn, 31 Μαρτ. 1937 - 4 Δεκ. 2004) και την Μάγκι Μακνίλ (Maggie MacNeal, γενν. ως Sjoukje van't Spijker, 5 Μαΐου 1950)  (1η φορά) "I See a Star" Αγγλικά315 1975 Teach-In "Ding-a-dong" Αγγλικά1152 1976 Σάντρα Ρίμερ "The Party's Over" Αγγλικά956 1977 Χέντι Λέστερ(Heddy Lester, κατά κόσμον Heddy Affolter, γ. 18 Ιουν. 1950) "De mallemolen" Ολλανδικά1235 1978 HarmonyΣυγκρότημα της ποπ, ενεργό τη δεκαετία του '70. Μέλη ήταν οι Ροζίνα Λόβαρς (Rosina Louwaars), Ντόναλντ Λίβελντ (Donald Lieveld) και Αμπ φαν Βάουντενμπεργκ (Ab van Woudenberg) "'t Is OK" Ολλανδικά1337 1979 Σάντρα Ρίμερ "Colorado" Ολλανδικά1251 1980 Μάγκι Μακνίλ "Amsterdam" Ολλανδικά593 1981 Λίντα Ουίλιαμς(Linda Williams, γενν. ως Henriëtte Willems, 11 Ιουν. 1955) "Het is een wonder" Ολλανδικά951 1982 Μπιλ βαν Ντάικ(Willem Edsger (Bill) van Dijk, γ. 22 Δεκ. 1947) "Jij en ik" Ολλανδικά168 1983 Μπερναντέτ(Bernadette Kraakman, γ. 1η Μαρτ. 1959) "Sing Me a Song" Ολλανδικά, Αγγλικά766 1984 Μαριμπέλ(Maribelle, γενν. ως  Marie Kwakman, 4 Απρ. 1960) "Ik hou van jou" Ολλανδικά1334  colspan="5"  1986 Frizzle SizzleΚουαρτέτο που αποτελούσαν οι Κάριν Βλάσμπολμ (Karin Vlasblomγ. 10 Αυγ. 1967), Λόρα Βλάσμπλομ (Laura Vlasblom, γ. 8 Οκτ. 1968), Μάντι Χόιτς (Mandy Huydts (born April 9, , γ. 9 Απρ. 1969) και Μάριον Κέλερ (Marjon Keller, γ. 1η Ιουν. 1970). Διαλύθηκαν το 1990. "Alles heeft ritme" Ολλανδικά1340 1987 Μάρτσα(Marcha, γενν. Marga Groeneveld, 2 Ιουλ. 1956) "Rechtop in de wind" Ολλανδικά583 1988 Γκέραρντ Γιόλινγκ(Gerard Joling, γ. 29 Απρ. 1960) "Shangri-La" Ολλανδικά970 1989 Γιουστίνε Πελμελάι(Justine Pelmelay, γ. 24 Σεπτ. 1958) "Blijf zoals je bent" Ολλανδικά1545 1990 MaywoodΝτουέτο της δεκαετίας του ' 70 και του ' 80, διαλύθηκαν το 1995 αλλά επανενώθηκαν το 2013 για ορισμένες συναυλίες. Μέλη: Alice May (ψευδώνυμο της Alie (Aaltje) de Vries, γ. 20 Δεκ. 1954) και Caren Wood (ψευδώνυμο της Doetie (Doetje) de Vries) (γ. 24 Φεβρ. 1953) "Ik wil alles met je delen" Ολλανδικά1525  colspan="5"  1992 Χάμφρεϊ Κάμπελ(Humphrey Campbell,  26 Φεβρ. 1958 -  25 Μαρτίου 2024) "Wijs me de weg" Ολλανδικά967 1993 Ρουθ Γιάκοτ(Ruth Jacott, γ. 2 Σεπτ. 1960, από Σουρινάμ) "Vrede" Ολλανδικά692 colspan="2" data-sort-value="-9999"  1994 Βίλεκε Αλμπέρτι(Willeke Alberti, κατά κόσμον Willy Albertina Verbrugge, γ. 3 Φεβρ. 1945) "Waar is de zon?" Ολλανδικά234 rowspan="2" colspan="2" data-sort-value="99999"   colspan="5"  1996 Μαξίν(Gonny Buurmeester, γ. 14 Οκτ. 1970) & Φράνκλιν Μπράουν (Franklin Kroonenberg, γ. 11 Μαρτ. 1961) "De eerste keer" Ολλανδικά778963 1997 Mrs. EinsteinΣυγκρότημα, με μέλη τις Saskia van Zutphen, Paulette Willemse, Suzanne Venneker (1988-1991, 1995-2006), Carolina Mout (1988-1990), Ellen van Harmelen (1991-1995), Ellen Pieters (1992-1993), Melline Mollerus (1993-1994), Marjolein Spijkers (1995-1999), Linda Snoeij (1995-1999), Joke van der Hoek (1998-1999, 2006-2010) "Niemand heeft nog tijd" Ολλανδικά225 colspan="2" rowspan="7" data-sort-value="99999"  1998 Εντσίλια Ρόμπλεϊ "" Ολλανδικά4150 1999 Μαρλέιν(Marleen van den Broek, γ. 1η Ιουλ. 1971) "One Good Reason" Αγγλικά871 2000 Λίντα Βάγκενμακερς(Linda Wagenmakers, γ. 30 Νοεμ. 1975) "No Goodbyes" Αγγλικά1340 2001 Μιχέλ Κόρτενς(Michelle Courtens, γ. 3 Αυγ. 1981) "Out On My Own" Αγγλικά1816  colspan="5"  2003 Έστερ Χαρτ(Esther Katinka Hartkamp, γ. 3 Ιουν. 1970) "One More Night" Αγγλικά1345 2004 Re-UnionΟλλανδο-ιταλικό βραχύβιο ντουέτο, με μέλη τους Πάουλ ντε Κόρτε (Paul de Corte, γ. 28 Φεβρ. 1979) και τον γεννημένο στην Ιταλία, Φαμπρίτσιο Πενίζι (Fabrizio Pennisi, γ. 29 Σεπτ. 1979) "Without You" Αγγλικά20116146 2005 Γκλένις Γκρέις(Glennis Grace, πραγμ. όνομα Glenda Hulita Elisabeth Batta, γ. 19 Ιουν. 1978) "My Impossible Dream" Αγγλικά colspan="2"  rowspan="8" 1453 2006 TrebleΤρίο (ενεργό το 2002-10) αποτελούμενο από την Καρολίνε Χόφμαν (Caroline Hoffman, γ. 7 Μαρτ. 1975) και τις αδερφές  Niña (γ. 24 Απρ. 1985) και  Djem βαν Ντάικ (γ. 23 Ιαν. 1987) "Amambanda" Τεχνητή, Αγγλικά2022 2007  Εντσίλια Ρόμπλεϊ "On Top of the World" Αγγλικά2138 2008 Χιντ(Hind Laroussi Tahiri, γ. 3 Δεκ. 1984, από Μαροκινό πατέρα και Ολλανδή μητέρα) "Your Heart Belongs to Me" Αγγλικά1327 2009 De ToppersΣυγκρότημα συσταθέν το 2005 με μέλη τους: Ρενέ Φρόγκερ (René Froger , γ. 5 Νοεμ. 1960), Γερούν βαν ντερ Μπομ (γ. 22 Ιουν. 1972), Γκέραρντ Γιόλινγκ (δεν εκπροσώπησε την Ολλανδία στο διαγωνισμό λόγω τραυματισμού του). Πρώην μέλος: Γκόρντον Χόικεροτ (Gordon Heuckeroth 2005-2011,   γ. 6 Ιουλ. 1968) "Shine" Αγγλικά1711 2010 Σίνεκε(Sieneke Peeters, γ. 1η Απρ. 1992) "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)" Ολλανδικά1429 2011 3JSΣυγκρότημα της ποπ που συστάθηκε το 2002 από τους Γιαν Ντούλες (Jan Dulles, πραγμ όνομα Jan Keuken, γ. 15 Ιαν. 1975), Γιαπ Κουάκμαν (Jaap Kwakman, γ. 20 Μαΐου 1977) και Γιαπ ντε Βίτε (πραγμ. όνομα Jaap Schilder, γ. 2 Ιουν. 1954, το 2013 αντικαταστάθηκε ως μέλος από τον Γιαν  ντε Βίτε, an de Witte, ψευδώνυμο του Jan Schilder, γ. 1988) "Never Alone" Αγγλικά1913 2012 Γιόαν Φράνκα(Joan Franka, γενν. ως Ayten Kalan, 2 Απρ. 1990) από τούρκο πατέρα και ολλανδέζα μητέρα "You and Me" Αγγλικά1535 2013 Anouk(Ανούκ Τέουβα, γ. 8 Απρ. 1975) "Birds" Αγγλικά9114675 2014 The Common LinnetsΣυγκρότημα που συστάθηκε το 2013 και στο διαγωνισμό εκπροσωπήθηκε από τους Ίλσε Ντελάνγκε (Ilse Annoeska de Lange, γ. 13 Μαΐου 1977) και Waylon (born πραγμ. όνομα Willem Bijkerk, γ. 20 Απρ. 1980) "Calm After the Storm" Αγγλικά22381150 2015 Τρίνκε Όστερχουϊς(Judith Katrijntje "Trijntje" Oosterhuis, γ. 5 Φεβρ. 1973) "Walk Along" Αγγλικά colspan="2" 1433 2016 Ντάουε Μπομπ(Douwe Bob, γ. 12 Δεκ. 1992) "Slow Down" Αγγλικά111535197 2017 O’G3NE "Lights and Shadows" Αγγλικά111504200 2018 Waylon "Outlaw in 'Em" Αγγλικά181217174  Ντάνκαν Λόρενς "Arcade" Αγγλικά14981280  Ζανγκού Μακρόι "Grow" Αγγλικά colspan="2" X rowspan="2" colspan="2"   Ζανγκού Μακρόι "Birth of a New Age" Αγγλικά, Σρανάν Τόνγκο2311  S10 "De diepte" Ολλανδικά111712221  Μία Νικολάι και Ντιόν Κούπερ "Burning Daylight" Αγγλικά colspan="2" 137  Γιόουστ Κλάιν "Europapa" Ολλανδικάcolspan="2"  X2182 Claude "C'est la vie"Γαλλικά, Αγγλικά121753121  colspan="7" 

 Ιστορικό ψηφοφορίας 
Ως το , το ιστορικό ψηφοφορίας της Ολλανδίας έχει ως εξής:

 Βαθμοί που έδωσε σε τελικούς μόνο Θέση Χώρα Βαθμοί 1  213 2  203 3   189 4  1745 167 
 Βαθμοί που έλαβε σε τελικούς μόνο Θέση Χώρα Βαθμοί 1  196 2  162 3  155 4   151 5  148 

 Βαθμοί που έδωσε σε ημιτελικούς και τελικούς Θέση Χώρα Βαθμοί 1  314 2  276 3  251 4  218 5  215
 Βαθμοί που έλαβε σε ημιτελικούς και τελικούς Θέση Χώρα Βαθμοί 1  278 2  218 3  213 4   211 5  206 

 Η Ολλανδία ως Διοργανώτρια Χώρα 

Πέντε φορές έχει κερδίσει η Ολλανδία τον διαγωνισμό (1957, 1959, 1969, 1975 και 2019) και άλλες τόσες τον διοργάνωσε (1958, 1970, 1976, 1980 και 2021), όχι όμως αμέσως μετά τις νίκες της όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Αυτό συνέβη το 1958 όπου καθιερώθηκε επίσημα η νικήτρια χώρα να διοργανώνει το επόμενο έτος τον διαγωνισμό, το 1970, όπου μάλιστα επιλέχθηκε ανάμεσα στις τέσσερις χώρες που είχαν μοιραστεί το βραβείο του 1969, και το 1976. Επίσης το 2020, η Ολλανδία, αν και νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, ακύρωσε τον διαγωνισμό, για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, λόγω της πανδημίας του Κορωνοϊού, και η φιλοξενεία μετατέθηκε για το 2021, στην πόλη που κληρώθηκε η φιλοξενεία για το 2020, δηλαδή το Ρότερνταμ.

Το 1960, η Ολλανδία, αν και νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, παραχώρησε τη διοργάνωση στο Λονδίνο και το BBC, ενώ αντίθετα ανέλαβε η ίδια τη διοργάνωση του 1980, τη στιγμή που η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς Ισραήλ, αρνήθηκε να διοργανώσει και να συμμετάσχει εκείνη τη χρονιά στη Eurovision (όπως και άλλες χώρες αντίστοιχα αρνήθηκαν να φιλοξενήσουν), και η EBU, πρότεινε τελικά στην Ολλανδία την φιλοξενεία του 1980.

Η Ολλανδική Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη, το Άμστερνταμ, φιλοξένησε μια φορά τον διαγωνισμό (1970), η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας, το Ρότερνταμ φιλοξένησε επίσης μια φορά τον διαγωνισμό (2021), η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας η Χάγη, φιλοξένησε δύο φορές τον διαγωνισμό (1976 και 1980) και μία φορά φιλοξένησε τον διαγωνισμό μια μικρή πόλη στην Βόρεια Ολλανδία, το Χίλφερσουμ, το 1958.

 Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστής  24px Χίλφερσουμ Στούντιο AVRO Χάνι Λίπς  24px Άμστερνταμ Congrescentrum Βίλι Ντόμπε 24px ΧάγηCongresgebouw Κόρι Μπρόκεν  Μάρλους Φλούιτσμα  24px Ρότερνταμ Rotterdam Ahoy Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ, Γιαν Σμιτ και Νίκι ντε Γιάγκερ 

 Ακυρωμένη Διοργάνωση λόγω της Πανδημίας COVID-19 
 Χρονιά Πόλη Τοποθεσία Παρουσιαστής  (Προγραμματισμένη αρχικά, μετατέθηκε το 2021) 24px Ρότερνταμ (Προγραμματισμένη αρχικά) Rotterdam Ahoy (Προγραμματισμένη αρχικά) Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ και Γιαν Σμιτ (οι παρουσιαστές παραμείναν οι ίδιοι για την διοργάνωση του 2021) https://eurovision.tv/official-ebu-statement-and-faq-eurovision-song-contest-2020-cancellation

 Eurovision: Europe Shine a Light 

Στις 16 Μαΐου 2020, το Χίλφερσουμ φιλοξένησε το ζωντανό σόου Eurovision: Europe Shine A Light σαν αντικατάσταση του ακυρωμένου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020. Το σόου παρουσίασαν οι Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ και Γιαν Σμιτ.

ΧρονιάΠόληΤοποθεσίαΠαρουσιαστής202024px ΧίλφερσουμStudio 21Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ και Γιαν Σμιτ

Βραβεία
Βραβεία Marcel Bezençon

 Χρονιά Κατηγορία Τραγούδι Σύνθεση ΕρμηνευτήςΘέσηΒαθμοί Διοργανώτρια πόλη Καλλιτεχνικό Βραβείο "One More Night" Τιέρντ βαν Ζάνεν, Άλαν Μάικλ Έστερ Χαρτ1345  Ρίγα Καλλιτεχνικό Βραβείο"Calm After the Storm"Ίλσε ΝτεΛάνγκε, JB Μέιερς, Ρομπ Κρόσμπι,Μάθιου Κρόσμπι, Τζέικ ΈθεριτζThe Common Linnets2238 Κοπεγχάγη  Βραβείο Συνθέτη  Βραβείο Τύπου "Arcade" Ντάνκαν ντε Μόορ, Γιόελ Χουέ, Βάουτερ Χάρντι, Γουίλ Νοξ Ντάνκαν Λόρενς1498  Τελ Αβίβ

Βραβείο Barbara Dex

ΧρονιάΕρμηνευτήςΔιοργανώτρια πόληΤρίνκε Όστερχουϊς Βιέννη

 Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ολλανδία 
Στους τελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Χρονιά → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3"    1981  1982  1983  1984  1985  colspan="3" 1986  1987 1988 1989  1990  1991  colspan="3" 1992  1993  1994 1995  colspan="3" 1996 1997  1998 1999  2000  20012002 colspan="3" 2003 2004  2005  2006  2007  2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015 2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2018  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2019  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.

Στους ημιτελικούς:

Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή
T. → Τηλεψηφοφορία
Έτος → 12 βαθμοί → 10 βαθμοί → 8 βαθμοί– colspan="3" 1996  – colspan="3" 2004  2005  2006  2007 2008  2009  2010  2011  2012  2013  20142015 2016  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.2017  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. colspan="3"  Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T. Κ.Ε.   T.

Σχετική συμμετοχή
Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Με το πέρασμα του χρόνου ήταν διαθέσιμος ο σχολιασμός από τα κανάλια NOS/TROS με τη βοήθεια έμπειρων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών παρουσιαστών, συμπεριλαμβανομένων των Βίλεμ Ντόις, Ίβο Νίε, Πιμ Γιάκομπς και άλλων. Ο Βίλεμ βαν Μπόισεκομ παρουσίαζε το διαγωνισμό για λογαριασμό της τηλεόρασης του NOS από το 1987 ως το 2005.Dutch Commentators through the years Η παρουσίαση σταμάτησε με την ανακοίνωση από τον ίδιο, τον Νοέμβριο του 2005, ότι σταματά τις παρουσιάσεις.Van Beusekom quits Eurovision role Αντικαταστάθηκε ως συν-σχολιαστής από τον Κόρναλτ Μάας, ο οποίος απολύθηκε στις 29 Ιουνίου 2010 επειδή προσέβαλε με σχόλια στο Twitter το Sieneke, τον Γιόραν βαν ντερ Σλουτ και το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV).Maas get the sack Έπειτα από αυτό, ο DJ Ντάνιελ Ντέκερ, ο οποίος παρουσίαζε μαζί με τον Μάας, ανέλαβε παρουσιαστής μαζί με τον τραγουδιστή Γιαν Σμιτ. Το 2014 επανήλθε ο Μάας, αντικαθιστώντας ο ίδιος τώρα τον Ντέκερ μαζί με τον Σμιτ.
 Χρονιά Σχολιαστής Δεύτερος σχολιαστής Εκπρόσωπος βαθμών1956Πιτ τε Νόιλ rowspan="48"   1957 Βίλεμ Ντόις 1958  Σίμπε βαν ντερ Ζέε  Πιτ τε Νόιλ 1959 Πιτ τε ΝόιλΣίμπε βαν ντερ Ζέε 1960 1961 1962 Βίλεμ Ντόις  Γκερ Λούχτενμπουργκ (Lugtenburg) 1963  Πιμ Γιάκομπς 1964  Άγκιτ Σέρπουις (Ageeth Scherphuis) 1965 Τέντι Σόλτεν 19661967  Λέο Νέλισεν  Έλεν Μπλάζερ   1968  Έλες Μπέργκερ  Βίλεμ Ντόις 1969 Πιμ Γιάκομπς Λέο Νέλισεν 1970  Φλιπ βαν ντερ Σάλι 1971 rowspan="3"  197219731974 Βίλεμ Ντόις Ντικ βαν Μπόμελ 197519761977  Άτι Ντάικμιστερ (Dijckmeester)  Ραλφ Ίνμπαρ 1978 Βίλεμ Ντόις  Ντικ βαν Μπόμελ 1979  Ίβο Νίχε 1980 Πιμ Γιάκομπς Φλιπ βαν ντερ Σάλι 198119821983  Βίλεμ Ντόις 1984  Ίβο Νίχε  1985  Γκέριτ ντεν Μπράμπερ   1986  Λέο βαν ντερ Γκουτ  Γιοπ βαν Ζάιλ 1987  Βίλεμ βαν Μπόισεκομ  Ραλφ Ίνμπαρ 1988 Γιοπ βαν Ος 198919901991     1992 Βίλεμ βαν Μπόισεκομ  Χέρμαν Σλάγκερ 1993 Γιοπ βαν Ος 19941995  Πολ ντε Λέου (Paul de Leeuw)   1996 Βίλεμ βαν Μπόισεκομ  Μάργκα Μπουλτ 1997  Κόρι Μπρόκεν 1998  Κόνι Βαντενμπός1999  Εντσίλια Ρόμπλεϊ  2000 Marlayne 20012002   2003  Marlayne 2004 Κόρναλτ Μάας  Έστερ Χαρτ 2005  Νάνσι Κούλεν 2006 Κόρναλτ Μάας Πολ ντε ΛέουΠολ ντε Λέου 2007 Πολ ντε Λέου και Εντσίλια Ρόμπλεϊ  2008 rowspan="2"   Έστερ Χαρτ 2009 Γιολάντε Σνάιντερ-Καμπάου (Yolanthe Sneijder-Cabau) 2010 Ντάνιελ Ντέκερ 2011 Γιαν Σμιτ  Μάντι Χόιτς (Mandy Huydts) 2012  Βιβιέν βαν ντεν Άσεμ (Viviënne van den Assem) 2013  Κόρναλτ Μάας 2014 Κόρναλτ Μάας Τιμ Ντάουσμα 2015  Εντσίλια Ρόμπλεϊ 2016  Τράινκα Ούστερουις (Trijntje Oosterhuis) 2017  Ντάου Μπομπ (Douwe Bob) 2018  O’G3NE 2019  Έμμα Βόρτελβουρ (Emma Wortelboer) 2020 colspan="3"  2021 Κόρναλτ Μάας  Σάντερ Λαντίνγκα  Ρόμι Μόντεϊρο   2022 Γιαν Σμιτ  Κόρναλτ Μάας  Ζανγκού Μακρόι  
 Ο Douwe Bob, εκπρόσωπος της Ολλανδίας στο διαγωνισμό του 2016, ήταν ο δεύτερος παρουσιαστής σε άλλη γλώσσα στον δεύτερο ημιτελικό.

Διευθυντές ορχηστρών
ΧρονιάΜαέστροςΜουσική διεύθυνση Φερνάντο Πάγκιrowspan="2" Ντόλφ βαν ντερ ΛίντενΝτόλφ βαν ντερ Λίντενrowspan="11"  Έρικ ΡόμπινσονΝτόλφ βαν ντερ ΛίντενΦρανς ντε ΚοκΝτόλφ βαν ντερ ΛίντενΝτόλφ βαν ντερ Λίντενrowspan="5" Χάρι βαν ΧουφΓιαν Στόιλενrowspan="3" Ρογκίρ φαν ΌτερλουΡογκίρ φαν Ότερλουrowspan="15" Πιετ ΣούερΡογκίρ φαν ΌτερλουΧάρι βαν ΧουφΡογκίρ φαν ΌτερλουΧάρι βαν ΧουφΝτικ Μπέκερ

 Άλμπουμ 

 Σημειώσεις και παραπομπές 
Σημειώσεις

Παραπομπές

Ολλανδια
Eurovision