ΑΣ Σαιντ-Ετιέν

Η Σαιντ-Ετιέν (γαλλικά: Association Sportive de Saint-Étienne, γαλλική προφορά: Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Σαιντ-Ετιέν), γνωστή και ως ΑΣΣΕ ή ΑΣ Σαιντ-Ετιέν, είναι ένα γαλλικό ποδοσφαιρικό σωματείο που ιδρύθηκε το 1919 στην ομώνυμη πόλη της ΝΑ Γαλλίας. Η ομάδα αγωνίζεται στο πάντα κατάμεστο Στάδιο Ζοφρουά Γκισάρ (γνωστό και ως "le Chaudron" (το Καζάνι) αλλά και "l'enfer vert" (Πράσινη Κόλαση) και θεωρείται από τα σημαντικότερα και πιο επιτυχημένα ποδοσφαιρικά σωματεία της χώρας, καθώς έχει κατακτήσει 10 Πρωταθλήματα. Παραδοσιακή είναι η αντιπαλότητά της με την Ολιμπίκ Λυών, της γειτονικής πόλης Λυών, και το μεταξύ τους ντέρμπι χαρακτηρίζεται ως των ντέρμπι μεταξύ των πλουσίων (Ολιμπίκ Λυών) και των εργατών (Σαιντ-Ετιέν).

 Ιστορία 
 Ίδρυση 
Η Σαιντ-Ετιέν έχει εργατικές ρίζες, καθώς δημιουργήθηκε αρχικά το 1919 από μέλη της Amicale des employés de la Société des magasins Casino: δηλαδή τα μέλη του σωματείου εργαζομένων της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Καζινό). Το πράσινο χρώμα της επιχείρησης στην οποία εργάζονταν οι ιδρυτές της ομάδας, υιοθετήθηκε για τις φανέλες της ομάδας. Αργότερα, το 1920 αφαιρέθηκε από την επωνυμία το λογότυπο Καζινό αλλά προκειμένου να διατηρηθούν τα αρχικά A.S.C, μετονομάστηκε η ομάδα σε Amical Sporting Club. Η επόμενη μετονομασία του συλλόγου σημειώθηκε το 1928 όταν ο Pierre Guichard ( υιός του ιδιοκτήτη της αλυσίδας καταστημάτων Καζινό, Geoffroy Guichard ) ανέλαβε τη διοίκηση της ομάδας και τη μετονόμασε σε Association Sportive Stéphanoise. Τέλος, το 1933, η ομάδα έγινε επαγγελματική και έκτοτε ονομάζεται: Association Sportive de Saint-Étienne. Η Σαντ-Ετιέν ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία ποδοσφαιρική κατηγορία της Γαλλίας το 1937. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 το σωματείο διατηρούσε πολύ στενή σχέση με το ομόχρωμο Σκωτσέζικο σωματείο της Σέλτικ Γλασκώβης.

 Το απόγειο της Δόξας 
Η ΑΣ Σαιντ-Ετιέν κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο το Κύπελλο Charles Drago, το 1955. Τρία χρόνια αργότερα στέφτηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Γαλλίας και αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε ευρωπαική διοργάνωση ερχόμενη αντιμέτωπη με τη Σκωτσέζικη Ρέιντζερς.
Το 1961 ανέλαβε την προεδρία της ομάδας ο Roger Rocher και την επόμενη χρονιά η Σεντ Ετιέν κατέκτησε το κύπελλο Γαλλίας αλλά πραγματοποίησε απογοητευτική πορεία στο πρωτάθλημα και τελικώς υποβιβάστηκε. Επανήλθε δυναμικά ένα χρόνο αργότερα, κατακτώντας μάλιστα το πρωτάθλημα του 1964 αλλά και αυτά των ετών 1967-1970. Παράλληλα στέφθηκε κυπελλούχος Γαλλίας το 1967 και 1970. Τη δεκαετία του 70, η ομάδα (με τον Robert Herbin στον πάγκο από το 1972) συνέχισε να κατακτά τίτλους (ντάμπλ το 1974 και 1976) ενώ έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών όπου ηττήθηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Το κύπελλο του 1977 και το πρωτάθλημα του 1981 υπήρξαν τα τελευταία τρόπαια του συλλόγου. Την τριετία 1979-1982 αγωνίστηκε στην ομάδα, ο Μισέλ Πλατινί, ο κορυφαίος Γάλλος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών.

 Η Παρακμή 
To 1982, το ξέσπασμα ενός σοβαρού οικονομικού σκανδάλου οδήγησε τον πρόεδρο του σωματείου, Roger Rocher, στη φυλακή και την ομάδα στην αγωνιστική παρακμή και τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία. Η επιστροφή στη μεγάλη κατηγορία σημειώθηκε το 1999, με τη Σαιντ-Ετιέν να τερματίζει στην 6η θέση. Ωστόσο τα προβλήματα της ομάδας δεν είχαν τελειωμό καθώς το 2001 απεδείχθη ότι τόσο ο Βραζιλιάνος επιθετικός της ομάδας, ο Άλεξ, όσο και ο Ουκρανός τερματοφύλακας, Μαξίμ Λεβίτσκι, αγωνίζονταν με πλαστά διαβατήρια Πορτογαλίας και Ελλάδας αντιστοίχως. Μετά από πολύμηνη δικαστική διερεύνηση, οι παίκτες τιμωρήθηκαν με 4μηνο αποκλεισμό από όλες τις διοργανώσεις και από την ομάδα αφαιρέθηκαν 7 βαθμοί, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί εκ νέου στη Β’ Εθνική (Λιγκ 2). Η ομάδα επανήλθε στα μεγάλα σαλόνια το 2004, κατέκτησε την 6η θέση και μαζί τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Ιντερτότο. Η ομάδα γνωρίζει έναν ακόμη υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία, μετά από το παιχνίδι της με την Οσέρ, η οποία νίκησε με 4-5 στα πέναλτι, υποβιβάζοντας τους "Στεφανουά", τον Μάϊο του 2022.

 Στάδιο Ζοφρουά Γκισάρ 
Το Στάδιο Ζοφρουά Γκισάρ αποτελεί από το 1931 το γήπεδο στο οποίο αγωνίζεται η ΑΣ Σαντ-Ετιέν. Το ματς που το εγκαινίασε έλαβε χώρα στις 13 Σεπτεμβρίου 1931 με αντίπαλο την ΑΣ Κάννες σε φιλικό αγώνα. Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ ανήκει στη δημοτική αρχή της πόλης. Το γήπεδο γνωρίζει την πρώτη του ανακαίνιση, με την ευκαιρία του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Το Chaudron γίνεται με αυτό τον τρόπο το έβδομο μεγαλύτερο, από πλευράς χωρητικότητας, γήπεδο στη Γαλλία, με μια χωρητικότητα 35.616 θέσεων. Ωστόσο, δεν βρίσκεται ανάμεσα στα γήπεδα που η UEFA έχει αξιολογήσει με 5 αστέρια. Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ αποτελεί αντικείμενο από το 2009 αρκετών προσπαθειών που στοχεύουν στο κλείσιμο ορισμένων κερκίδων ή στην αύξηση της χωρητικότητάς του. Στις 21 Οκτωβρίου 2010, το δημοτικό συμβούλιο υιοθετεί ένα σχέδιο αναδιοργάνωσης του Ζοφρουά Γκισάρ, στο οποίο περιλαμβάνονται το κλείσιμο των τριών από τις τέσσερις κερκίδες του γηπέδου και μια χωρητικότητα που θα φτάνει τις 41.000 θέσειςhttp://www.info-stades.fr/2010/10/geoffroy-guichard-euro-2016-en-photos/  Το Ζοφρουά Γκισάρ του Euro 2016 σε φωτογραφίες, www.info-stades.fr, 16 Ιανουαρίου 2011.
Το Σταντ Ζοφρουά Γκισάρ θα ανακαινιστεί προσεχώς καθώς πρόκειται να φιλοξενήσει ορισμένους αγώνες του Euro 2016.

Πριν από την ανακαίνιση του Στάδιο Ζοφρουά Γκισάρ για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1998, το ρεκόρ προσέλευσης καταρρίπτεται στις 11 Μαΐου 1985 στη διάρκεια ενός αγώνα με τη Λιλ ΟΣΚ, με 47.747 θεατές παρόντες για να παρακολουθήσουν αυτό τον αγώναhttp://www.asse-stats.com/stade-foot-geoffroy-guichard-asse-st-etienne.html|titre=Stade Geoffroy-Guichard, Επίσημη ιστοσελίδα της ΑΣ Σαντ-Ετιέν, 2008.

 Τίτλοι 

Προπονητές

+Προπονητές από το 1933 έως το 1972 ΑΑ Όνομα Περίοδος 1  Albert Locke 1933 2  Harold Rivers 1934 3  William Duckworth 1934–1935 4  Zoltán Vágó 1936–1937 5  William Duckworth 1936–1940 6  Émile Cabannes 1940–1943 7  Ignace Tax 1943–1950 8  Jean Snella 1950–1959 9  René Vernier 1959–1960 10  François Wicart 1960–1961 11  Henri Guérin 1961–1962 12  François Wicart 1962–1963 13  Jean Snella 1963–1967 14  Albert Batteux 1 Ιουλ. 1967–30 Ιουν. 1972

+Προπονητές από το 1972 έως το 2000 ΑΑ Όνομα Περίοδος 15  Robert Herbin 1 Ιουλ. 1972–1 Φεβ. 1983 16  Guy Briet 1983 17  Jean Djorkaeff 1983–1984 18  Robert Philippe 1984 19  Χένρικ Κάσπερτσακ 1984–1987 20  Robert Herbin 1 Ιουλ. 1987–30 Ιουν. 1990 21  Christian Sarramagna 1 Ιουλ. 1989–30 Ιουν. 1992 22  Jacques Santini 1 Ιουλ. 1992–30 Ιουν. 1994 23  Ελί Μποπ 1994–1996 24  Maxime Bossis 1996 25  Dominique Bathenay 30 Ιουν. 1996–1996 26  Pierre Mankowski 1996–1997 27  Pierre Repellini 1 Ιουλ. 1997–30 Ιουν. 1998 28  Ρομπέρ Νουζαρέ 1 Ιουλ. 1998–30 Σεπτ. 2000

+Προπονητές από το 2000 έως το 2013 ΑΑ Όνομα Περίοδος 29  Gérard Soler 2000 30  John Toshack 1 Οκτ. 2000–30 Δεκ. 2000 31  Rudi Garcia και  Jean-Guy Wallemme 5 Ιαν. 2001–30 Ιουν. 2001 32  Alain Michel 1 Ιουλ. 2001–9 Οκτ. 2001 33  Frédéric Antonetti 9 Οκτ. 2001–30 Ιουν. 2004 34  Élie Baup 7 Ιουν. 2004–30 Ιουν. 2006 35  Ivan Hašek 1 Ιουλ. 2006–30 Ιουν. 2007 36  Laurent Roussey 1 Ιουλ. 2007–10 Νοε. 2008 37  Alain Perrin 11 Νοε. 2008–15 Δεκ. 2009 38  Κριστόφ Γκαλτιέ 15 Δεκ. 2009–

 Διακεκριμένοι παίκτες της Σεντ Ετιέν 

Κλώντ Αμπές
Σιλβάν Αρμάντ
Μισέλ Πλατινί
Γιαν Εμβιλά

Άλεξ
Αλοίζο

Ροζέ Μιλά

Σελίφ Κεϊτά

Τζόνι Ρεπ

Έλντερ Ποστίγκα

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Επίσημη Ιστοσελίδα 
 Photo-ASSE 
 Asse-Live, Lettre des Verts 
 ASSE Spéciales Stats 
 Archives de l'ASSE 
 Poteaux Carrés 
 Panthère Verte 
 AS Saint-Étienne 'Cult' club profile on midfield dynamo cult website  

Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1920
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919