Ιωσήφ Ησαΐας

Ο Ιωσήφ Ησαΐας (το β΄ όνομα: επώνυμο) ήταν Ιταλός φιλέλληνας καταγόμενος από τη Μεσσήνη της Σικελίας.

Στην αρχή ακολούθησε τον Φαβιέρο στην Ισπανία και σ΄ άλλα μέρη αλλά στη συνέχεια τον εγκατέλειψε και ήρθε στην επαναστατημένη Ελλάδα να πολεμήσει. Έτσι όταν ο Φαβιέρος ήλθε στην Ελλάδα για να οργανώσει τακτικό ελληνικό στρατό βρήκε τον Ησαΐα ήδη ν΄ αγωνίζεται όπου και τον προσέλαβε ως αξιωματικό του πεζικού. Με την ιδιότητα αυτή ο Ησαΐας πολέμησε στο Χαϊδάρι, στον Ωρωπό και σ΄ άλλα μέρη και τελικά με τον Φαβιέρο εισήλθε στην Ακρόπολη στην Αθήνα και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος της πολιορκίας. Στη διάρκεια όμως της πολιορκίας τυφλώθηκε από οβίδα που πέρασε μπροστά από τα μάτια του, οπότε και μετά συνέχισε να προσφέρει βοηθητικές υπηρεσίες.

Μετά την απελευθέρωση τιμήθηκε από τον Όθωνα με Αργυρό Σταυρό και Αριστείο λαμβάνοντας και γαίες στην Εύβοια.

Πέθανε στη Χαλκίδα το 1850.

 Πηγές 
Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν τ.9ος, σ.387.

Κατηγορία:Ιταλοί αγωνιστές του 1821
Κατηγορία:Αργυρό αριστείο του Αγώνα