Νικήτας Λιοναράκης

Ο Νικήτας Λιοναράκης ήταν δημοσιογράφος, πατέρας της δημοσιογράφου Μυρσίνης Λιοναράκη αδερφός του Αντώνη Λιοναράκη. Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου. Αγωνίστηκε κατά της Χούντας, υπέστη βασανιστήρια και φυλακίστηκε. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος δηλώνοντας ότι το ειδικό επιστημονικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στα ζητήματα των ΜΜΕ και των σχέσεων κράτους - Κοινωνίας των Πολιτών. 

Η πρώτη του συνεργασία ήταν η εφημερίδα Αυγή ενώ ακολούθησαν η Νέα Μεσημβρινή και το Έθνος. Μεγάλη του αγάπη ήταν το ραδιόφωνο. Για περισσότερα από 15 χρόνια παρουσίαζε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή «Στις γειτονιές της Ελλάδας», που ήταν μια από τις πρώτες που ασχολήθηκαν με την ελληνική περιφέρεια. Στη συνέχεια διατέλεσε διευθυντής, αρχικά των 19 Περιφερειακών Ραδιοφωνικών Σταθμών της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στη συνέχεια της ΕΡΑ-1 και της ΕΡΑ-2.

Από το 1999 έως το 2004 υπήρξε συνεργάτης του τότε ΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου και διατέλεσε Πρόεδρος της «Επιτροπής για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)» στο Υπουργείο Εξωτερικών έχοντας την ευθύνη για τη συνεργασία μαζί τους. Αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν η έρευνα που ολοκληρώθηκε την εποχή και που κατέληξε στην καταγραφή των 31.585 ελληνικών ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των διεθνών σχέσεων.

Το βιβλίο του «Οι συνέπειες του Γατόσκυλου. Κοινωνική πολυπλοκότητα και ΜΜΕ» (εκδ. Παπαζήση 2002) διδάσκεται σήμερα σε σχολές δημοσιογραφίας της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης το μάθημα «Εταιρικές σχέσεις μεταξύ κράτους και κοινωνίας των πολιτών» ενώ είχε και την ευθύνη για τον συντονισμό διαφόρων ερευνητικών ομάδων. 

Ήταν από τους ιδρυτές του επιστημονικού περιοδικού Σύγχρονα Θέματα και μέλος της Συντακτικής Ομάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης της ανάδειξης και υποστήριξης του κινήματος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της Κοινωνίας των Πολιτών στην Ελλάδα και τα τελευταία χρόνια συντονιστής της "Καμπάνιας των 800 ΜΚΟ για το Σύνταγμα". Επίσης ήταν αντιπρόεδρος της οργάνωσης Greenpeace. 

Λίγο πριν πεθάνει στις 10 Οκτωβρίου του 2007, είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για το Νόμο περί αστικής ευθύνης των δημοσιογράφων, το οποίο με ομόφωνη απόφαση του αμφισβήτησε το Νόμο αυτό και καταδίκασε την Ελλάδα για την εφαρμογή του. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ για το θάνατό του

Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα