Τζοζουέ Καρντούτσι

Ο Τζοζουέ Αλεσάντρο Τζουζέπε Καρντούτσι (Giosuè Alessandro Giuseppe Carducci) (27 Ιουλίου 1835 − 16 Φεβρουαρίου 1907) ήταν Ιταλός ποιητής ο οποίος θεωρήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους της Ιταλίας. Η επίδρασή του ήταν σημαντική και χαρακτηρίστηκε ως ο ανεπίσημος εθνικός ποιητής της σύγχρονης Ιταλίας. Το 1906 έγινε ο πρώτος Ιταλός που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

 Βιογραφία 
Ο Καρντούτσι γεννήθηκε στο Βαλντικαστέλο, μικρή πόλη στη βορειοδυτική γωνιά της Τοσκάνης κοντά στην Πίζα. Ο γιατρός πατέρας του ήταν υπέρμαχος της ενοποίησης της Ιταλίας. Εξαιτίας των πολιτικών του ενασχολήσεων, η οικογένειά του αναγκάστηκε να μετακομίσει αρκετές φορές κατά την παιδική ηλικία του Καρντούτσι, και να εγκατασταθεί τελικά για μερικά χρόνια στη Φλωρεντία.

Από την εποχή που ήταν στο κολέγιο, είχε ενθουσιαστεί από τη συγκρατημένη τεχνοτροπία της Ελληνικής και Ρωμαϊκής αρχαιότητας, και το ώριμο έργο του αντικατοπτρίζει ένα συγκρατημένο κλασικό στυλ, χρησιμοποιώντας συχνά τα κλασικά μέτρα Λατίνων ποιητών όπως ο Οράτιος και ο Βιργίλιος. Μετέφρασε το 9ο Βιβλίο της Ιλιάδας του Ομήρου στα Ιταλικά. 

Το 1856 έλαβε το διδακτορικό του από το Σκουόλα Νορμάλε Σουπεριόρε ντι Πίζα και ξεκίνησε να διδάσκει σε σχολείο. Την επόμενη χρονιά, δημοσίευσε την πρώτη ποιητική του συλλογή, Rime. Τα χρόνια εκείνα ήταν δύσκολα για τον Καρντούτσι· ο πατέρας του πέθανε και ο αδερφός του αυτοκτόνησε. 

Το 1859 νυμφεύτηκε την Ελβίρα Μενικούτσι και απέκτησαν τέσσερα παιδιά. Δίδαξε για σύντομο χρονικό διάστημα Ελληνικά σε ένα γυμνάσιο στην Πιστόια, και έπειτα ορίστηκε καθηγητής Ιταλικών στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Ήταν δημοφιλής λέκτορας και άσκησε δριμεία κριτική στη λογοτεχνία και την κοινωνία. Οι πολιτικές του απόψεις αντιτάσσονταν επίμονα με τον Χριστιανισμό γενικά και τις κοσμικές δυνάμεις της Καθολικής Εκκλησίας ιδιαίτερα. «Δεν γνωρίζω καμία αλήθεια του Θεού ούτε ειρήνη με το Βατικανό ή με κάποιον ιερέα. Αυτοί είναι οι πραγματικοί και αμετάβλητοι εχθροί της Ιταλίας», είχε πει στα μεταγενέστερα χρόνια του.Carelle, A., Naturalismo Italiano, Draghi, Padova 1911, cited at http://www.infidels.org/library/historical/joseph_mccabe/dictionary.html

Ο αντικληρικός επαναστατικός ζήλος του διακρίνεται καταφανώς στο πιο διάσημο ποίημά του, το εσκεμμένα βλάσφημο και προκλητικό "Inno a Satana" (= "Ύμνος στο Σατανά".) Το ποίημα συνετέθη το 1863 ως πρόποση σε πάρτυ δείπνου, εκδόθηκε το 1865 και επανεκδόθηκε το 1869 από τη ριζοσπαστική εφημερίδα της Μπολόνια Il Popolo, ως πρόκληση συγχρονισμένη να συμπέσει με τη Α΄ Βατικανή Σύνοδο, δηλαδή σε μια εποχή που ο επαναστατικός πυρετός ενάντια στον παπισμό ήταν υψηλός καθώς οι δημοκρατικοί πίεζαν τους πολιτικούς και τους στρατιωτικούς να θέσουν τέρμα στην κυριαρχία του Βατικανού επί των παπικών κτήσεων.Carducci, Giosuè, Selected Verse/ Giosuè Carducci: edited with a translation, introduction and commentary by David H. Higgins, Aris & Phillips: Warminster Αγγλίας 1994. Δείτε επίσης: Bailey, John Cann, Carducci - The Taylorian Lecture, Clarendon Press, Oxford 1926.

Ενώ το "Inno a Satana" είχε επαναστατικό αντίκτυπο, η υψηλότερη ποίηση του Καρντούτσι ήρθε στα μεταγενέστερα χρόνια. Οι συλλογές του Rime Nuove (“Νέες Ρίμες”) και Odi Barbare (“Βαρβαρικές Ωδές”) εμπεριέχουν την καλύτερη δουλειά του.One prominent English translation is The Barbarian Odes of Giosuè Carducci, translated from the Italian by William Fletcher Smith, (George Banta Publishing Co., Manasha Wisconsin) 1939. The translation is reviewed in  

Ήταν ο πρώτος Ιταλός που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1906, "όχι μόνο ως ανταμοιβή της βαθιάς γνώσης του και της κριτικής έρευνάς του, αλλά πάνω απ' όλα ως φόρος τιμής στην δημιουργική του ενέργεια, φρεσκάδα του στυλ, και λυρική δύναμη που χαρακτηρίζουν τα ποιητικά του αριστουργήματα".

Εκλέχτηκε επίσης στη Γερουσία της Ιταλίας. Αν και η φήμη του προέρχεται κυρίως από την ποίησή του, παρήγαγε επίσης σημαντικό πεζογραφικό έργο. Τα πεζά του, τα οποία εμπεριέχουν λογοτεχνική κριτική, βιογραφίες, ομιλίες και δοκίμια ανέρχονται σε 20 τόμους. Ο Καρντούτσι ήταν και εξαιρετικός μεταφραστής και μετέφρασε έργα των Γκάιτε και Χάινε στα Ιταλικά. 

Πέθανε στη Μπολόνια το 1907 σε ηλικία 71 ετών. 

 Έργα 
 Primi versi 
 Juvenilia
 Levia gravia, 1868
 Giambi ed epodi, 1882
 Rime nuove, 1861 - 1887
 Odi barbare, 1877 - 1889
 Rime e ritmi, 1899
 Prose giovanili
 Primi saggi
 Discorsi letterari e storici 
 Studi sulla letteratura italiana dei primi secoli
 I trovatori e la cavalleria
 Dante
 Petrarca e Boccaccio
 Il Poliziano e l'Umanesimo
 La coltura estense e la gioventù dell'Ariosto
 L'Ariosto e il Tasso
 Lirica e storia nei secoli XVII e XVIII 
 Studi su Giuseppe Parini
 il Parini minore
 il Parini maggiore
 Poeti e figure del Risorgimento
 Leopardi e Manzoni
 Scritti di storia e di erudizione
 Bozzetti e scherme
 Confessioni e battaglie
 Ceneri e faville
 Versioni da antichi e da moderni
 Ricordi autobiografici, saggi e frammenti
 Inno a Satana, 1863
 Alla regina d'Italia, 1878
 Poesie
 Del Risorgimento italiano
 Dello svolgimento della letteratura nazionale
 Letture italiane scelte e annotate ad uso delle suole secondarie inferiori, scritto con Ugo Brilli
 Ça ira. Versi e prosa
 Amarti è odiarti. Lettere a Lidia
 Confessioni e battaglie
 Per il tricolore, discorso tenuto nell'atrio del Palazzo civico di Reggio Emilia per le celebrazioni del primo centenario del tricolore
 Cacce in rima
 Prose
 Accapigliatura ed altre prose
 Lo studio bolognese, discorso per l'ottavo centenario
 Faida di Comune
 Il libro delle prefazioni

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Βιογραφική σελίδα στο Nobel Prize
 E-book του "Giambi ed epodi"
 Istituto Casa Carducci
 Η ποίηση του Giosuè Carducci
 Ποιήματα του Giosuè Carducci Πρωτότυπο Ιταλικό κείμενο
 Έργα του Carducci διαθέσιμα σε μορφή pdf, rtf και texte

Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας
Κατηγορία:Ιταλοί νομπελίστες