Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας

Ο Ιωάννης ΣΤ΄ (πορτογαλ. João VI de Portugal, 13 Μαΐου 1767 – 10 Μαρτίου 1826), ο αποκαλούμενος και ο Ήπιος, του Οίκου της Μπραγκάνσα, ήταν βασιλιάς του ενωμένου Βασιλείου Βραζιλίας και Πορτογαλίας από το 1815 μέχρι το 1825 με την ανεξαρτητοποίηση της Βραζιλίας υπό τον υιό του, Πέτρο. 

 Βιογραφία 
Ο Ιωάννης Μαρία Ιωσήφ Φραγκίσκος Ιαβέρης ντε Πάουλα Λουδοβίκος Δομίνικος Αντώνιος Ραφαήλ γεννήθηκε στο Κελούζ της Πορτογαλίας και ήταν το τρίτο παιδί και ο τρίτος γιος της Μαρίας Α΄ και του Πέτρου Γ΄, βασιλέων της Πορτογαλίας. 

Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ιωσήφ, πέθανε πρόωρα άτεκνος, οπότε και έγινε ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου. Το 1792 ανέλαβε ουσιαστική διακυβέρνηση, αφού η μητέρα του ήταν ανίκανη να κυβερνήσει, κυριευμένη από θρησκευτικό ζήλο. Το 1799 ανέλαβε ουσιαστικά και την αντιβασιλεία, τίτλο που κράτησε ως τον θάνατο της μητέρας του το 1816. Η σύζυγος του, Καρλόττα Ιωακείμη της Ισπανίας, είχε ισχυρή επιρροή πάνω του.

 Εξορία στη Βραζιλία και επαναφορά 
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Ιωάννης ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και Βραζιλίας (1802-6).
Το 1807, με την κατάληψη της χώρας του από το Ναπολέοντα Βοναπάρτη, η βασιλική οικογένεια κατέφυγε στη Βραζιλία, όπου ο ίδιος παρέμεινε και μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815. Η δυσαρέσκεια λόγω της διακυβέρνησής του προκάλεσε ειρηνική επανάσταση το 1820. Ο ίδιος ανταποκρίθηκε, παραχώρησε σύνταγμα και επέστρεψε στην Πορτογαλία, αφήνοντας στη Βραζιλία τον γιο του, Πέτρο.

Στην Πορτογαλία συνάντησε την ανταρσία του άλλου γιου του, δον Μιχαήλ, το 1821 και το 1823, που υποχρεώθηκε τελικά να τον εξορίσει. Νέα ανταρσία του Πέτρου στη Βραζιλία έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1825, κατά την οποία ανακηρύχθηκε ανεξάρτητος αυτοκράτορας της Βραζιλίας ως Πέτρος Α΄, ιδρυτής της δυναστείας της Βραζιλίας. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ αρχικά δυσαρεστήθηκε, αλλά στη συνέχεια υποχώρησε κηρύσσοντας τον γιο του βασιλιά της Πορτογαλίας και της Βραζιλίας, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει λόγος διαχωρισμού τους. 

Πέθανε στη Λισαβόνα στις 26 Μαρτίου 1826 σε ηλικία 58 ετών, ενώ σύγχρονες έρευνες έδειξαν ότι δηλητηριάστηκε με αρσενικό.

 Οικογένεια 
Νυμφεύτηκε την Καρλόττα Ιωακείμη των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας, και είχε εννέα τέκνα:
 Μαρία Θηρεσία (1793 – 1874), παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο Κάρολο της Ισπανίας και μετά τον Κάρολο των Βουρβόνων, Δούκα της Μολίνα, χήρο της αδελφής της, Μαρίας Φραγκίσκης.
 Φραγκίσκος Αντώνιος (1795 – 1801), Πρίγκιπας της Μπέιρα.
 Μαρία Ισαβέλλα (1797 – 1818), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Ζ΄ της Ισπανίας.
 Πέτρος Α΄ (1798 – 1834), Αυτοκράτορας της Βραζιλίας και Βασιλιάς της Πορτογαλίας (ως Πέτρος Δ΄).
 Μαρία Φραγκίσκη (1800 – 1834), παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βουρβόνων, Δούκα της Μολίνα.
 Ισαβέλλα Μαρία (1801 – 1876), Αντιβασιλέας της Πορτογαλίας.
 Μιχαήλ Α΄ (1802 – 1866), Βασιλιάς της Πορτογαλίας.
 Μαρία της Κοιμήσεως (1805 – 1834).
 Άννα του Ιησού Μαρία (1806 – 1857), παντρεύτηκε τον Νούνο Ζοσέ Σεβέρο ντε Μενντόσα Ρολίμ ντε Μόουρα Μπαρρέτο, 1ο Δούκα του Λοουλέ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Βραζιλίας
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας