Νίντζα

Νιντζούτσου - η τέχνη των Νίντζα 
Έξω από την Ιαπωνία ακόμα και σήμερα λίγα πράγματα είναι γνωστά για το Νιντζούτσου (Ninjutsu) (忍術), την τέχνη των Νίντζα και αυτά κυρίως για εμπορικούς λόγους. Αλλά και στην ίδια την Ιαπωνία ακόμα τα στοιχεία είναι ελάχιστα, κυρίως επειδή οι σχετικές με αυτό γνώσεις τηρήθηκαν μυστικές και με μεγάλη αυστηρότητα. Πρέπει να γεννηθεί κανείς σε οικογένεια Νίντζα, για να εκπαιδευτεί και να αποδεχτεί το Ninjutsu.

Το Νιντζούτσου είναι θέμα απόκρυφο, όχι απαγορευμένο. Ακόμα κι σήμερα, στην Ιαπωνία, ξαφνιάζει το πόσο λίγα είναι γνωστά για τους Νίντζα. Οι Σαμουράι (侍), λόγου χάρη, οι πολεμιστές της φεουδαρχικής Ιαπωνίας, ήταν ευγενείς και ανήκαν στην τάξη Μπούσι (Bushi) (武士). Σε κανέναν άλλο δεν επιτρεπόταν να γίνει Σαμουράι και να φέρει δυο σπαθιά. Οι Νίντζα προήλθαν από τους Χινίν (Ηinin) (否認), ένα κατώτερο κοινωνικό στρώμα. 

Το Νιντζούτσου είναι μια πανάρχαια τέχνη, τόσο παλιά, που κανείς δεν είναι βέβαιος για την πηγή της, αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι γεννήθηκε κάπου στην Κίνα την περίοδο της δυναστείας των Τανγκ (Tang). Με το πέρασμα των αιώνων, οι Ιάπωνες υιοθέτησαν σημαντικά στοιχεία του κινέζικου πολιτισμού. Η Ιαπωνική κοινωνία ήταν αυστηρά διαστρωματωμένη. Το χάσμα μεταξύ των Νίντζα και των αριστοκρατών Μπούσι ήταν αγεφύρωτο. Ωστόσο, καθώς ο εμφύλιος στην Ιαπωνία έπαιρνε όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, οι Σαμουράι χρειάζονταν όλο και περισσότερο τις εξειδικευμένες τεχνικές των Νίντζα, γιατί τους ίδιους τους δέσμευε ο κώδικας του Μπουσίντο (武士道), που σημαίνει ο Δρόμος του Πολεμιστή και όριζε μια σειρά απαγορεύσεων για αυτούς. Έτσι, οι Σαμουράι μίσθωναν τους Νίντζα προκειμένου οι τελευταίοι να εκτελούν για λογαριασμό τους εμπρησμούς, δολοφονίες και άλλες ενέργειες απαγορευμένες στους ίδιους. Μέσα από το Νιντζούτσου, οι Σαμουράι διδάχτηκαν τον πόλεμο στο δάσος, την τέχνη της μεταμφίεσης, το camouflage, τη χρήση των κωδίκων και της βουβής συνεννόησης, την κατασκευή εμπρηστικών βομβών και προπετασμάτων καπνού κτλ. 

 Ιστορία 
Η πρώτη σημαντική εμφάνιση των Νίντζα γίνεται τον 6ο μ.Χ. αιώνα, όταν ο αντιβασιλέας Σοτόκου (Sotoku) τους χρησιμοποίησε ως κατασκόπους. Ήταν τόσες οι ικανότητες τους, που ο αριθμός τους αυξήθηκε εντυπωσιακά κατά τη διάρκεια των περιόδων Χεϊάν (Heian) (平安) και Καμακούρα (Kamakura) (鎌倉). Οι περισσότεροι ζούσαν νότια. Το Κιότο (京都), μετά τη δύση του ηλίου, ελεγχόταν από τους Νίντζα. 

Η τελευταία φορά που φαίνεται να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο είναι κατά τη διάρκεια των πολέμων της χερσονήσου Σιμαμπάρα (Shimabara) (利用者), όταν χρησιμοποιήθηκαν για να καταπνίξουν μια εξέγερση των χριστιανών των νησιών Κιούσου (Κyushu) (九州). Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι συνέχισαν να δρουν καθ' όλη τη διάρκεια της στρατιωτικής διακυβέρνησης (Σογκουνάτε/Shogunate) των Τοκουγκάβα (Tokugawa).    

 Σχολές διδασκαλίας 
Στην Ιαπωνία υπάρχουν πολλά ριού (ryū) (流) δηλαδή σχολές, οπότε, η ποικιλία των τεχνικών που διδάσκονται είναι, στην ουσία, απεριόριστη. Το πρώτο πράγμα που διδάσκονται οι μαθητές είναι ότι για να είσαι πραγματικός γνώστης της τέχνης Νιντζούτσου πρέπει να ερευνήσεις ακόμα και το σκοτάδι. Kάθε ριού, που στην περίπτωση των Νίντζα σημαίνει και κάθε ξεχωριστή οικογένεια, ειδικευόταν σε συγκεκριμένες μορφές πάλης, κατασκοπείας, απόκρυψης, κτλ, έτσι που να μπορεί κανείς, μελετώντας τις μεθόδους που χρησιμοποιεί, να εξακριβώσει σε ποια ριού ανήκει ο Νίντζα. Λόγου χάρη, η Shindenfudo-ryū (神伝不動流) ήταν γνωστή για την τεχνική της στα μικρά όπλα, κυρίως στα Σουρικέν (Shuriken), η Gyokko-ryū (玉虎流) ειδικευόταν στα χτυπήματα που αδρανοποιούν το κεντρικό νευρικό σύστημα, οι μαθητές της Kotō-ryū (虎倒流) ήταν ειδικοί στο σπάσιμο των οστών του αντιπάλου, άλλες σχολές χρησιμοποιούσαν τον υπνωτισμό, και ούτω καθεξής. 

Στους Νίντζα αποδίδονται κατορθώματα που θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθούν χωρίς την επιστράτευση κάποιας υπερφυσικής δύναμης, καθιστώντας έτσι δυσδιάκριτη την πραγματική ιστορία από τους θρύλους. Πολύ συχνά, οι Νίντζα ήταν έμπειροι Γιογκιέν (Yogien) (化学者), δηλαδή χημικοί. Τα δηλητήρια που χρησιμοποιούσαν οι Νίντζα ήταν εξαιρετικά επικίνδυνα σε περίπτωση κατάποσης. Μια από τις δημοφιλέστερες τεχνικές για τη χρησιμοποίησή τους ήταν να τα επεξεργάζονταιτ6υ ώσπου να γίνουν παχύρρευστα κι έπειτα να το αλείφουν στο shuriken (手裏剣), το οποίο όταν εκτοξεύεται σκοτώνει και μόνο που θα γρατσουνίσει τον αντίπαλο.

Πριν τριακόσια τόσα χρόνια ήταν η τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκαν σε κάτι πολύ σημαντικό. Κατά τη διάρκεια του δέκατου έβδομου αιώνα στην Ιαπωνία έγιναν μεγάλες αλλαγές. Η χώρα, από πολλές απόψεις, έπαψε να είναι αυτό που ήταν. Ωστόσο, τέτοιες παραδόσεις δύσκολα σβήνουν, ακόμα και με την επέμβαση του χρόνου. Τελικά το τι σημαίνει Νίντζα (忍者) δεν είναι εύκολο ν’ απαντηθεί όπως συμβαίνει με τόσα άλλα που αφορούν την Ιαπωνία. Άλλωστε, η αρχή τους βρίσκεται κάπου αλλού, στη μακρά μιλιταριστική ιστορία της χώρας.

Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ιαπωνίας
Κατηγορία:Μισθοφόροι
Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα