Τζέιμς Πάρις

Ο Τζέιμς Πάρις (James Paris, 1921 – 26 Μαΐου 1982), γεννημένος Δημήτρης ΠαρασχάκηςΑρχείο του Τζέιμς Πάρις ψηφιοποιημένο, στο Ελληνικό Ιστορικό και Λογοτεχνικό Αρχείο (ΕΛΙΑ) του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης, ήταν Έλληνας παραγωγός ταινιών.

 Βιογραφία 
Γεννήθηκε το 1921 στο χωριό Βατούσα της Λέσβου, σπούδασε στη Γεωπονική Σχολή της Θεσσαλονίκης και στο Γεωργικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου της Βηρυτού στο Λίβανο. Το 1948 μετανάστευσε στην Αμερική και στα πρώτα χρόνια παραμονής του στις ΗΠΑ σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου της 20th Century Fox, πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και έγινε διευθυντής του τμήματος διαφήμισης της United Artists (1948-1952). Αφού συνεργάστηκε ως διευθυντής παραγωγής σε ταινίες της 20th Century Fox, στα τέλη της δεκαετίας του '50 επέστρεψε στην Ελλάδα, δίνοντας μια νέα πνοή στις κινηματογραφικές παραγωγές. Μέσα σε μία περίπου δεκαετία υπήρξε παραγωγός σε 54 ελληνικές ταινίες, πολλές από τις οποίες διακρίθηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (5 Βραβεία Καλύτερης Ταινίας) και είχαν εισπρακτική επιτυχία. Η πρώτη του ταινία ήταν η Εταιρία θαυμάτων (1963) σε σκηνοθεσία Στέφανου Στρατηγού. Ο Τζέιμς Πάρις, ο παραγωγός χάρη στον οποίο η έννοια της «υπερπαραγωγής» έγινε γνωστή στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο, πέθανε το 1982 σε ηλικία 61 ετών.

Τόσο η θεματολογία όσο και το ύφος των παραγωγών του Πάρις ήταν, για ιδεολογικούς λόγους, καλοδεχούμενα από το τότε καθεστώς, το οποίο τις στήριξε με διάφορα μέσα:Ολόκληρες μονάδες στρατού επιστρατεύονται για τον Τζέημς Πάρις. Τα τανκς παραχωρούνταν όχι μόνο στο γύρισμα, αλλά και στο να κόβουν βόλτες στη Θεσσαλονίκη με επιγραφές που διαφήμιζαν την προβολή της ταινίας στο φεστιβάλ. Ένας αριθμός από σταρ κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του είδους (Πολίτης, Πρέκας, Στρατηγός, Βόγλης, Κομνηνός, κλπ.) που πασαλειμμένοι με μουστάρδα και φούμο, βγαίναν από τα χαλάσματα την τελευταία στιγμή για να σώσουν την Ελλάδα. 

Επιλεγμένη φιλμογραφία
Στα σύνορα της προδοσίας (1968)
Όχι (1969)
Στη μάχη της Κρήτης (1970)
Δώστε τα χέρια (1971)
28η Οκτωβρίου ώρα 5:30 (1971)
Οι τελευταίοι του Ρούπελ (1971)
Παπαφλέσσας (1971)
Οι Σουλιώτες (1972)
Μπουμ Ταρατατζούμ (1972)
Αγώνας χωρίς τέλος (1978)

 Βραβεία / Διακρίσεις / Συμμετοχές 

 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 

 Έτος Ταινία Βραβεία / συμμετοχές<center> 1963<center> Αδελφός Άννα<center> 2 βραβεία (α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών α’ ανδρικού ρόλου)<center> 1964<center> Διωγμός<center> 3 βραβεία (καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους, σκηνοθεσίας και σεναρίου)<center> 1965<center> Η μοίρα του αθώου<center> Βραβείο μουσικής<center> 1965<center> Όχι κύριε Τζόνσον<center> Βραβείο σεναρίου<center> 1966<center> Ξεχασμένοι ήρωες<center> Βραβείο καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους<center> 1967<center> Ο 13ος<center> Βραβείο σεναρίου<center> 1968<center> Στα σύνορα της προδοσίας<center> 4 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, σκηνοθεσίας, α’ ανδρικού ρόλου και β’ γυναικείου ρόλου)<center> 1969<center> Όχι<center> 3 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, φωτογραφίας και κριτικών φωτογραφίας)<center> 1971<center> Παπαφλέσσας<center> 3 βραβεία (αρτιότερης παραγωγής, σκηνοθεσίας και τιμητική διάκριση για τα ντεκόρ και τα κοστούμια)<center> 1971<center> Ολοκαύτωμα<center> 2 βραβεία (β’ ανδρικού ρόλου και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη)<center> 1972<center> Ο Ιπποκράτης και η δημοκρατία<center> Τιμητική διάκριση για τα σκηνικά<center> 1972<center> Μπουμ ταρατατζούμ<center> Τιμητική διάκριση για τα σκηνικά<center> 1979<center> Η ώρα του λύκου<center> Επίσημη συμμετοχή

 Άλλα βραβεία / συμμετοχές 

 Έτος Ταινία Βραβεία / συμμετοχές<center> 1965<center> Όχι κύριε Τζόνσον<center> Κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας 1966<center> 1968<center> Στα σύνορα της προδοσίας<center> Βραβείο β' γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Cambridge Boston (ΗΠΑ) 1969

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


 Παραπομπές 

Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών