Πατριάρχης Παΐσιος Β΄

Ο Παΐσιος Β΄ (κατά κόσμον Κιουμουρτζόγλου) διετέλεσε Οικουμενικός  Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τέσσερις φορές τον 18ο αιώνα.

Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε Μητροπολίτης Νικομηδείας και εξελέγη για πρώτη φορά Οικουμενικός Πατριάρχης στις 20 Νοεμβρίου 1726. Επί της πρώτης Πατριαρχίας του, το 1727, η Σύνοδος καταδίκασε τη δράση της Ουνίας στη Συρία. Ενδιαφέρθηκε για τα προβλήματα του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, για τα οποία εξέδωσε εγκύκλιο το 1728. Παρέμεινε στο Θρόνο έως το 1732. Επανήλθε κατόπιν και πατριάρχευσε εκ νέου τα έτη 1740-1743, 1744 (30 Σεπτεμβρίου)-1748 και 1751-1752. Το 1743 απέστειλε ως έξαρχο τον Λήμνου Παρθένιο σε έξι επαρχίες για συγκέντρωση χρημάτων. Κατά την τέταρτη Πατριαρχία του εκδόθηκαν σουλτανικά φιρμάνια σχετικά με διοικητικά θέματα του Πατριαρχείου.

Ήταν άνθρωπος δυναμικός και µε ηγετικές ικανότητες και διακρινόταν για τη θεολογική του παιδεία. Φαίνεται όμως πως ήταν αρχομανής, τυραννικός και φιλοχρήματος και πως ενδιαφερόταν υπερβολικά για το πώς θα παραμείνει στον θρόνο. Αναφέρεται περιστατικό κατά το οποίο υποχρέωσε αρχιερείς να του δώσουν όρκο ότι δεν θα επιζητήσουν την πατριαρχία, όπως και ότι κατά την τρίτη του πατριαρχία δηλητηρίασε αντίπαλό του αρχιερέα. Η τελευταία πατριαρχία του έληξε μετά από επίθεση όχλου εναντίον του, από την οποία λίγο έλειψε να δολοφονηθεί.

Πέθανε στις 11 Δεκεμβρίου 1756 και ετάφη στη Μονή Καμαριώτισσας στη Χάλκη.

Υποσημειώσεις και παραπομπές
Υποσημειώσεις

Παραπομπές

 Πηγές 








Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως
Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας
Κατηγορία:Επίσκοποι του 18ου αιώνα
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός