Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας

Η Μαρία Β΄ (πορτ. Maria II de Portugal, Ρίο ντε Τζανέιρο, 4 Απριλίου 1819 - Λισαβώνα, 15 Νοεμβρίου 1853) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν βασίλισσα της Πορτογαλίας (1826 - 1853). 

Βιογραφία
Η Μαρία ντα Γκλόρια Ιωάννα Καρλόττα Λεοπολδίνη ντα Κρουζ (= του Σταυρού) Φραγκίσκη Ιαβερία ντα Πάουλα Ισιδώρα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφέλα ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Πέτρου Α΄ της Βραζιλίας (Πέτρου Δ΄ της Πορτογαλίας), και της πρώτης συζύγου του Μαρίας Λεοπολδίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Με τον θάνατο του παππού της, Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, δημιουργήθηκαν τεράστια προβλήματα διαδοχής. Ο μεγαλύτερος γιος του, Πέτρος, βρισκόταν στη Βραζιλία, είχε ήδη ανακηρυχθεί αυτοκράτορας και δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στη Λισαβώνα και να αναλάβει βασιλιάς. Από την άλλη, ο μικρότερος γιος του, Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας, βρισκόταν σε εξορία στην Αυστρία, λόγω επαναστατικών κινημάτων που έκανε ενάντια του ίδιου του πατέρα του. Είχε μια ευνοούμενη κόρη, τη Μαρία Ισαβέλλα, αλλά δεν μπορούσε να επιλέξει διάδοχο.

Η πλειοψηφία του λαού ήθελε ως βασιλιά τον νόμιμο διάδοχο Πέτρο, αλλά δεν επιθυμούσε την ένωση ξανά των βασιλείων Πορτογαλίας - Βραζιλίας και να κυβερνά ο βασιλιάς με έδρα τη Βραζιλία. Πολλοί ήταν έτοιμοι να επαναφέρουν από τη Βιέννη τον μικρότερο αδελφό Μιχαήλ.

Τότε ο Πέτρος κατέφυγε σε ένα τέχνασμα: παραιτήθηκε υπέρ της μεγαλύτερης κόρης του Μαρίας και όρισε αντιβασιλέα τον αδελφό του Μιχαήλ, με τον όρο ότι θα γίνει συμβασιλέας όταν ενηλικιωθεί και την παντρευτεί. Ο Μιχαήλ προσποιήθηκε ότι δέχεται, αλλά όταν ήρθε στη Λισαβώνα, ανέτρεψε την ανιψιά του Μαρία, που κατέφυγε στην αυλή του παππού της, Αυτοκράτορα της Αυστρίας, και πήρε την απόλυτη εξουσία, παραβαίνοντας τη συμφωνία που είχε κάνει με τον αδελφό του.

 Βασίλισσα της Πορτογαλίας 
Εξοργισμένος ο Πέτρος, άφησε στη Βραζιλία τον πεντάχρονο γιο του Πέτρο σαν αντιβασιλέα και κινήθηκε στην Πορτογαλία, προκειμένου να ανατρέψει τον Μιχαήλ. Τον εξανάγκασε να παραιτηθεί (1834), επανήλθε η Μαρία στον θρόνο και ακύρωσε τον γάμο της με τον Μιχαήλ. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα το 1836, που πήρε τον τίτλο του βασιλικού συζύγου.

Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΔ΄ της απένειμε (1842) το Χρυσό Ρόδο.

Η βασιλεία της Μαρίας γνώρισε μονάχα ένα επαναστατικό κίνημα τον Μάιο του 1846, που ανατράπηκε από τα βασιλικά στρατεύματα σε επτά μήνες, ενώ έμεινε ανεπηρέαστη από τα πανευρωπαϊκά επαναστατικά κινήματα του 1848. Ενδιαφέρθηκε για τον εκσυγχρονισμό και την εκπαίδευση της χώρας, ενώ αξιοσημείωτο γεγονός της βασιλείας της ήταν η επιδημία χολέρας. Οι γιατροί της είχαν επισημάνει τον κίνδυνο να πεθάνει από αποβολή αν συνεχίσει να μένει κάθε χρόνο έγκυος και αυτή ηθελημένα αγνόησε την ιατρική συμβουλή, αφού και η μητέρα της είχε πεθάνει για τον ίδιο λόγο. Έτσι πέθανε στη γέννα του πρίγκηπα Ευγένιου το 1853.

 Οικογένεια 
Παντρεύτηκε πρώτα το 1834 τον Αύγουστο του Λόιχτενμπεργκ. Αυτός απεβίωσε το επόμενο έτος· δεν απέκτησαν απογόνους.

Το 1836 η Μαρία Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τον Φερδινάνδο της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα και παιδιά τους ήταν: 
 Πέτρος Ε΄ (1837 - 1861), Βασιλιάς της Πορτογαλίας, άτεκνος.
 Λουδοβίκος Α΄ (1838-1889), Βασιλιάς της Πορτογαλίας.
 Μαρία (4 Οκτωβρίου 1840), θνησιγενής.
 Ιωάννης (1842 - 1861).
 Μαρία Άννα (1843 - 1884), παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Σαξονίας.
 Αντωνία (1845 - 1913), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο του Χοεντσόλλερν.
 Φερδινάνδος Μαρία Λουδοβίκος Μιχαήλ Ραφαήλ Γαβριήλ Γκοντζάγκα Φραγκίσκος ντε Ασσίς Αντώνιος Απολλινάριος (1846 - 1861), απεβίωσε από χολέρα.
 Αύγουστος (1847 - 1889), Δούκας της Κόιμπρα.
 Λεοπόλδος (7 Μαϊου 1849), θνησιγενής.
 Μαρία ντα Γκλόρια (3 Φεβρουαρίου 1851), θνησιγενής.
 Ευγένιος (15 Νοεμβρίου 1853), πέθανε λίγες ώρες μετά τη γέννησή του.

Πρόγονοι

 Πηγές 

Κατηγορία:Μονάρχες της Πορτογαλίας
Κατηγορία:Δούκες της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Δούκες του Πόρτο
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας
Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας