Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας

Ο Ερρίκος Α΄ της Αγγλίας (Henry I Beauclerc, 1068 - 1 Δεκεμβρίου 1135) βασιλιάς της Αγγλίας (1100 - 1135) ήταν τέταρτος και μικρότερος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή και της Ματθίλδης της Φλάνδρας, διάδοχος του αδελφού του Γουλιέλμου Β΄ της Αγγλίας. Εκπαιδεύτηκε στα Λατινικά και τις τέχνες. Με τον θάνατο του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτος Β΄ κληρονόμησε τη Νορμανδία, ο δεύτερος Ριχάρδος απεβίωσε νέος, ο τρίτος του γιος Γουλιέλμος Β΄ την Αγγλία και έτσι ο μικρότερος γιος του Ερρίκος έμεινε χωρίς βασίλειο. Τότε ο Ερρίκος ανέλαβε την κομητεία του Κοταντέν στη δυτική Νορμανδία από τον Ροβέρτο Β΄, αλλά ο Γουλιέλμος Β΄ και ο Ροβέρτος Β΄ τον εκθρόνισαν (1091). Ο Ερρίκος δημιούργησε σταδιακά τη στρατιωτική του βάση στο Κοταντέν και συμμάχησε με τον Γουλιέλμο εναντίον του Ροβέρτου Β΄. Βρέθηκε μαζί με τον Γουλιέλμο στο κυνήγι, όπου εκείνος βρήκε τον θάνατο (1100) και αμέσως κατέλαβε τον Αγγλικό θρόνο με πολλές υποσχέσεις να διορθώσει την άσχημη πολιτική του αδελφού του. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την Ματθίλδη της Σκωτίας, αλλά είχε έναν μεγάλο αριθμό από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε πολλά νόθα παιδιά.

Ο Ροβέρτος Β΄ επιτέθηκε, αμφισβητώντας την κυριαρχία του στην Αγγλία (1101)· η αποτυχημένη εκστρατεία έληξε με την επικύρωση του Ερρίκου Α΄ σαν βασιλιά. Μετά τη σύντομη ειρήνη, ο Ερρίκος επιτέθηκε ξανά στη Νορμανδία την περίοδο 1105 - 1106· η εκστρατεία έληξε νικηφόρα στη μάχη του Τινσεμπραί και ο Ροβέρτος Β΄ παρέμεινε φυλακισμένος για όλη την υπόλοιπη ζωή του. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας, ο Βαλδουίνος Ζ΄ της Φλάνδρας και ο Φούλκων των Ιεροσολύμων αμφισβήτησαν την κυριαρχία του Ερρίκου Α΄ στη Νορβηγία. Ο γιος του Ροβέρτου Β΄, ο Γουλιέλμος Κλίτο, με την υποστήριξή τους εξεγέρθηκε την περίοδο 1116 - 1119. Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ξανά νικητής στη μάχη του Μπρεμούλ και στη συνέχεια ακολούθησε ειρήνη με τον βασιλιά Λουδοβίκο (1120). 
Ο Ερρίκος Α΄ ήταν σκληρός, αλλά ταυτόχρονα επιδέξιος κυβερνήτης· μπόρεσε να χειριστεί επιτυχώς όλα τα προβλήματα που δημιούργησαν οι βαρόνοι στην Αγγλία και τη Νορμανδία. Στην Αγγλία διατήρησε το Άγγλο-Σαξονικό σύστημα διοίκησης, τους νόμους και το φορολογικό σύστημα με πρόσθετες διατάξεις, ειδικά στο σύστημα της δικαιοσύνης· πολλοί από τους υπαλλήλους του στο διοικητικό του σύστημα ανήκαν στις κατώτερες τάξεις. Ο Ερρίκος Α΄ προχώρησε σε θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά την περίοδο 1101 - 1105 βρέθηκε σε σύγκρουση με τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι Άνσελμο· υποστήριξε το τάγμα του Κλυνύ και είχε σημαντικό ρόλο στην επιλογή των επισκόπων.
Ο μόνος νόμιμος γιος και διάδοχός του Γουλιέλμος Άντελιν πνίγηκε σε ναυάγιο, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στη διαδοχή του θρόνου. Ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αντελίζα του Λέουβεν με την ελπίδα να αποκτήσει γιο, αλλά δεν έκανε καθόλου παιδιά. Ο Ερρίκος Α΄ αναγκάστηκε να ορίσει διάδοχό του την κόρη του Ματθίλδη της Νορμανδίας και τον δεύτερο σύζυγόο της Γοδεφρείδο Ε΄ κόμη του Ανζού, αλλά οι σχέσεις τού Γοδεφρείδου Ε΄ με τον πεθερό του ήταν τεταμένες στα σύνορα τού Ανζού. Τη διαδοχή αμφισβήτησε ο ανιψιός του Ερρίκου Α΄, ο Στέφανος του Μπλουά, που κατέλαβε τον θρόνο από τη Ματθίλδη, δημιουργώντας μακρά περίοδο εμφύλιου πολέμου, που έμεινε γνωστή σαν "αναρχία".

Πρώτα χρόνια

Παιδική ηλικία

Ο Ερρίκος Α΄, τελευταίος βασιλιάς της Αγγλίας από τον Οίκο της Νορμανδίας, γεννήθηκε στην Αγγλία το 1068 το καλοκαίρι ή τις τελευταίες βδομάδες του χρόνου στην πόλη Σέλμπι στο Γιορκσάιρ.Hollister 2003, pp. 30–31; Green 2009, p. 20 Ο πατέρας του ήταν ο Γουλιέλμος Α΄ ο Κατακτητής ένας από τους κορυφαίους βασιλείς του μεσαίωνα, που κατέκτησε την Αγγλία και είχε στεφθεί βασιλιάς δυο χρόνια πιο πριν (1066)· η εξουσία του επεκτάθηκε μέχρι την Ουαλλία. Ο Γουλιέλμος Α΄ ίδρυσε μια νέα Νορμανδική ελίτ, που κυριαρχούσε και στις δυο πλευρές πέρα από τη Μάγχη.Newman 1988, pp. 21–22; Carpenter 2004, pp. 125–126 Οι Άγγλο-Νορμανδοί βαρόνοι ήταν στενά συνδεδεμένοι με το βασίλειο της Γαλλίας: υπήρχε μια στενή σύνδεση με κομητείες, οι οποίες ήταν υπό τον νόμιμο έλεγχο του βασιλιά.Hallam & Everard 2001, pp. 62–64, 114–118 Η μητέρα του Ερρίκου, η Ματθίλδη της Φλάνδρας, ήταν εγγονή του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας· ο ίδιος πήρε το όνομά του από τον θείο του Ερρίκο Α΄ της Γαλλίας.Hollister 2003, pp. 32, 40 Ο Ερρίκος Α΄ ήταν ο νεότερος από τους τέσσερις γιους των γονέων του· στη φυσική του εμφάνιση έμοιαζε περισσότερο με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο. Όπως περιγράφει ο ιστορικός Ντέιβιντ Κάρπεντερ (γεν. 1947), οι δύο άλλοι, ο Ριχάρδος και ο Γουλιέλμος ήταν "κοντοί, γεροδεμένοι, με μαύρα μαλλιά".Carpenter 2004, p. 128 Σαν συνέπεια της μεγάλης διαφοράς ηλικίας ανάμεσα στα αδέλφια και λόγω τού πρόωρου θανάτου τού Ριχάρδου, ο Ερρίκος είχε ελάχιστες σχέσεις με τους αδελφούς του· συνδέθηκε με την αδελφή του Αδέλα, με την οποία βρισκόταν πιο κοντά στην ηλικία.Green 2009, p. 21Newman 1988, p. 54 Υπάρχουν ελάχιστες πηγές για την παιδική του ηλικία, οι ιστορικοί Τσαρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) και Κάθλιν Τόμσον γράφουν, ότι μεγάλωσε στην Αγγλία· αντίθετα η ιστορικός Τζούντιθ Γκριν (γεν. 1961) γράφει, ότι μεγάλωσε στο δουκάτο.Hollister 2003, p. 35; Green 2009, p. 21; Thompson 2007, pp. 16–17. Είχε εκκλησιαστική εκπαίδευση υπό την επίβλεψη του επισκόπου Όσμουντ στο Σόλσμπερι· πιθανότητα ο προορισμός των γονέων του ήταν να γίνει κληρικός.Hollister 2003, pp. 36–37; Green 2009, p. 22 Δεν είναι γνωστός ο βαθμός της εκπαίδευσης, που δόθηκε στον Ερρίκο· το βέβαιο είναι, ότι μπορούσε να διαβάζει Λατινικά και είχε το βασικό υπόβαθρο στις τέχνες.Hollister 2003, pp. 33–34 Ο Ρομπέρ Μαρτίν-Ατσάρντ του παρείχε στρατιωτική εκπαίδευση· ο Ερρίκος στέφθηκε ιππότης από τον πατέρα του στις 24 Μαΐου 1086.Hollister 2003, p. 37; Green 2009, p. 23

Η κληρονομιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή

Ο πατέρας του Γουλιέλμος ο Κατακτητής τραυματίστηκε θανάσιμα σε μια εκστρατεία του στο Βεξίν, ο Ερρίκος συναντήθηκε με τον πατέρα του στο Ρουέν τον Σεπτέμβριο όταν αποφάσισε να μοιράσει την περιουσία του στους γιους του.Hollister 2003, p. 37Hollister 2003, pp. 37–38 Η διαδοχή στη δυτική Ευρώπη ήταν αβέβαιη, σε μερικές περιοχές τις οποίες κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροβέρτος είχε αυξημένη δημοτικότητα. Στις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης η πατρική κληρονομιά μοιράστηκε σύμφωνα με την παράδοση που επικρατούσε εκείνη την εποχή να παίρνει ο μεγαλύτερος αδελφός τα ακριβότερα κομμάτια γης και οι μικρότεροι ευτελέστερα τμήματα.Barlow 1999, p. 162
Στη διαίρεση των εδαφών ο Γουλιέλμος ακολούθησε τη Νορμανδική παράδοση που είχε κληροδοτήσει από την οικογένεια του, την Αγγλία αντίθετα την απέκτησε με τον πόλεμο.Hollister 2003, p. 38 Ο δεύτερος αδελφός του Γουλιέλμου Ριχάρδος πέθανε από ατύχημα στη διάρκεια κυνηγιού με αυτό τον τρόπο οι τρεις αδελφοί του κληρονόμησαν το μερίδιο της περιουσίας του. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ροβέρτος παρά το γεγονός ότι είχε βρεθεί σε σύγκρουση με τον πατέρα του Γουλιέλμο πριν τον θάνατο του κληρονόμησε το πατρικό δουκάτο της Νορμανδίας.Hollister 2003, pp. 38–39 Ο τρίτος αδελφός του Γουλιέλμος Ρούφος ο οποίος ήταν ο περισσότερο ευνοούμενος γιος του Γουλιέλμου κληρονόμησε το βασίλειο της Αγγλίας. Ο Ερρίκος δεν κληρονόμησε βασίλειο αλλά πήρε σαν αποζημίωση το τεράστιο ποσό των 5.000 λιρών και κτήματα της μητέρας του στο Μπάκιγχαμ και στο Γκλόστερσαιρ.Hollister 2003, pp. 39–40, 46 Η νεκρική πομπή του Γουλιέλμου έγινε στόχος ενός εξαγριωμένου άντρα που κατηγόρησε τον ίδιο και την οικογένεια του για παρανομίες, ο Ερρίκος έγινε δέκτης των παραπόνων και αποζημίωσε τον άντρα με ασήμι.Hollister 2003, p. 39

Κόμης του Κοταντέν

Ο Ροβέρτος επέστρεψε στη Νορμανδία αναμένοντας να κληρονομήσει τόσο το δουκάτο όσο και το βασίλειο της Αγγλίας αλλά στον δρόμο έμαθε ότι ο Γουλιέλμος Ρούφος διέσχισε τη Μάγχη και στέφτηκε βασιλιάς της Αγγλίας ως Γουλιέλμος Β΄.Hollister 2003, p. 48 Ο Ροβέρτος δυσαρεστήθηκε έντονα από την κληρονομιά και έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδια του για εισβολή στην Αγγλία με σκοπό να κυριεύσει το βασίλειο με την υποστήριξη των δυσαρεστημένων ευγενών στον Γουλιέλμο.Hollister 2003, pp. 48–49 Ο Ερρίκος παρέμεινε ωστόσο στη Νορμανδία επειδή δεν ήθελε να συγκρουστεί ανοιχτά με τον Γουλιέλμο πιθανότατα από φόβο μη τυχόν ο Ροβέρτος κάνει κατάσχεση στα κτήματα του στη Νορμανδία αν επιχειρούσε να φύγει. Ο Γουλιέλμος Ρούφος ωστόσο έκανε κατάσχεση στα Αγγλικά του εδάφη αφήνοντας τον Ερρίκο ακτήμονα.Hollister 2003, pp. 40, 47
Το 1088 τα σχέδια του Ροβέρτου για εισβολή στην Αγγλία είχαν αρχίσει να αποτυγχάνουν γι'αυτό πρότεινε στον Ερρίκο να του δανείσει μέρος από την πατρική του κληρονομιά αλλά εκείνος το αρνήθηκε.Hollister 2003, p. 49 Ο Ερρίκος και ο Ροβέρτος ήρθαν τελικά σε μια συμβιβαστική λύση, ο Ροβέρτος θα έκανε τον Ερρίκο κόμη της δυτικής Νορμανδίας σε αντάλλαγμα 3000 λιρών. Τα εδάφη του Ερρίκου αποτελούσαν μια νέα κομητεία γύρω από το Κοταντέν αλλά επεκτάθηκαν σύντομα στο Αβρανχίν.Hollister 2003, pp. 51–53; Thompson 2007, p. 19 Η επέκταση αυτή επέτρεψε στον Ερρίκο να έχει την εξουσία στους δυο σημαντικότερους Νορμανδούς επισκόπους, η επέμβαση του Ροβέρτου στην Αγγλία απέτυχε και ο Γουλιέλμος Ρούφος παρέμεινε ασφαλής.Hollister 2003, p. 53Hollister 2003, p. 50

Ο Ερρίκος εγκαταστάθηκε σύντομα κόμης δημιουργώντας ένα μεγάλο δίκτυο ισχυρών οπαδών του στη δυτική Νορμανδία και την ανατολική Βρετάνη οι οποίοι σύμφωνα με τον ιστορικό Τζον Λε Πατούρελ (1909 - 1981) έμειναν γνωστοί ως "η συμμορία του Ερρίκου".Hollister 2003, pp. 56–58, 61 Ο Ροβέρτος προσπάθησε να υποχωρήσει και να προσεγγίσει την κομητεία με διαπραγματεύσεις με τον Ερρίκο αλλά η ομάδα του Ερρίκου κατάφερε να το αποτρέψει.Hollister 2003, p. 56 Η εξουσία του Ροβέρτου στο δουκάτο της Νορμανδίας ήταν χαοτική και τμήματα του δουκάτου που βρέθηκαν υπό την εποπτεία του Ερρίκου κατάφεραν να ανεξαρτητοποιηθούν από την κεντρική εξουσία της Ρουέν.Hollister 2003, p. 54
Την περίοδο εκείνη ούτε ο Ροβέρτος ούτε ο Γουλιέλμος είχαν εμπιστοσύνη στον Ερρίκο, ο Ερρίκος επέστρεψε στην Αγγλία τον Ιούλιο του 1088 περιμένοντας η επανάσταση εναντίον του Γουλιέλμου να είναι ασφαλής την επόμενη χρονιά.Green 2009, p. 29Hollister 2003, p. 61 Συνάντησε τον βασιλιά αλλά δεν κατόρθωσε να τον πείσει να του δώσει πίσω τις κομητείες της μητέρας του και επέστρεψε το φθινόπωρο στη Νορμανδία.Hollister 2003, p. 62 Την περίοδο που ο Ερρίκος επέστρεφε στη Νορμανδία ο Όντο του Μπαγιέ ο οποίος τον έβλεπε σαν ανταγωνιστή κατάφερε να πείσει τον Ροβέρτο ότι ο Ερρίκος συνωμότησε με τον Γουιέλμο Ρούφο εναντίον του ίδιου.Hollister 2003, p. 65 Όταν επέστρεψε ο Ερρίκος ο Όντο τον συνέλαβε, τον φυλάκισε στο Νέιγ-λα-Φορέτ και ο Ροβέρτος πήρε πίσω την κομητεία του Κοταντέν.Hollister 2003, pp. 65–66 Ο Ερρίκος κρατήθηκε φυλακισμένος ολόκληρο τον χειμώνα αλλά την άνοιξη του 1089 τα μέλη της Νορμανδικής αριστοκρατίας κατάφεραν να πείσουν τον Ροβέρτο να τον ελευθερώσει.Hollister 2003, pp. 66–68

Συμμαχία με τον Ροβέρτο

Ο Ερρίκος δεν έγινε ξανά κόμης της Κοταντέν αλλά εξακολουθούσε να ελέγχει τα δυτικά της Νορμανδίας.Hollister 2003, p. 68 Η σύγκρουση ανάμεσα στα αδέλφια του συνεχίστηκε, ο Γουλιέλμος Ρούφος εξουδετέρωσε κάθε αντίσταση των οπαδών του Ροβέρτου στην Αγγλία ενώ ταυτόχρονα δημιούργησε δίκτυο βαρόνων στη Νορμανδία και στο γειτονικό Πονθιέ του οποίους θα χρησιμοποιούσε για την εξέγερση εναντίον του Ροβέρτου.Hollister 2003, pp. 6–69 Ο Ροβέρτος για να τους αντιμετωπίσει αναγκάστηκε να συμμαχήσει με τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας.Hollister 2003, p. 69 Στα τέλη του 1090 ο Γουλιέλμος Β΄ ανέδειξε τον Κόναν Πιλάτο έναν ισχυρό κόμη στη Ρουέν με εντολή να επαναστατήσει εναντίον του Ροβέρτου, όλες οι γειτονικές βαρονικές δυνάμεις του δήλωσαν την υποστήριξη τους.Hollister 2003, p. 70

Ο Ροβέρτος κάλεσε όλους τους Νορμανδούς βαρόνους για βοήθεια,ο μικρότερος αδελφός του Ερρίκος ήταν ο πρώτος που έφτασε τον Νοέμβριο στη Ρουέν για να δηλώσει την υποστήριξη του, οι βιαιότητες ξέσπασαν στους δρόμους και από τις δυο πλευρές για τον έλεγχο της πόλης.Hollister 2003, p. 71 Ο Ροβέρτος και ο Ερρίκος άφησαν το κάστρο για να βρεθούν στη μάχη αλλά ο Ροβέρτος υποχώρησε αφήνοντας τον Ερρίκο να συνεχίσει να πολεμά μόνος του, η μάχη κατέληξε υπέρ των δυνάμεων του δούκα και ο Ερρίκος συνέλαβε τον Κόναν αιχμάλωτο.Hollister 2003, p. 72 Ο Ερρίκος ήταν τόσο θυμωμένος για την επανάσταση εναντίον του που μετέφερε τον Κόναν στην κορυφή του κάστρου της Ρουέν, παρά τις εκκλήσεις του Κόναν να του χαρίσει τη ζωή και ότι θα του πληρώσει τεράστια χρηματικά ποσά για λύτρα ο Ερρίκος τον έριξε από την κορυφή του κάστρου και τον σκότωσε.Hollister 2003, p. 73 Οι σύγχρονοι ιστορικοί ερμηνεύουν τη στάση αυτή του Ερρίκου σαν στόχο να δώσει ένα καλό μάθημα σε όλους τους μελλοντικούς επαναστάτες, υμνήθηκαν σε μεγάλο βαθμό τα κατορθώματα του εκείνη την εποχή.Hollister 2003, pp. 74–76
Την επόμενη μέρα ο Ροβέρτος πίεσε τον Ερρίκο να εγκαταλείψει τη Ρουέν επειδή φοβήθηκε ότι τα προσωπικά του κατορθώματα θα τον οδηγήσουν σε υπεροψία και θα του ζητούσε πίσω την κομητεία της Κοταντέν.Hollister 2003, p. 76 Στις αρχές του 1091 ο Γουλιέλμος Ρούφος επιτέθηκε στη Νορμανδία με έναν μεγάλο στρατό για να πείσει τον Ροβέρτο να έρθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.Hollister 2003, pp. 76–77 Τα δυο αδέλφια ήρθαν τελικά σε συμφωνία, ο Ροβέρτος θα παραχωρούσε στον Γουλιέλμο μια σειρά από κάστρα και πόλεις στη Νορμανδία, ο Γουλιέλμος με τη σειρά του θα βοηθούσε τον Ροβέρτο να ανακτήσει το Μάιν και να ολοκληρώσει τον έλεγχο του δουκάτου στα εδάφη του Ερρίκου. Ο σημαντικότερος όρος της συμφωνίας θα ήταν η διαδοχή του ενός στο βασίλειο του άλλου στην περίπτωση που ο ένας από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους.Hollister 2003, p. 77

Συμμαχία με τον Γουλιέλμο Ρούφο εναντίον του Ροβέρτου

Η συμφωνία του Ροβέρτου με τον Γουλιέλμο έφερε πόλεμο ανάμεσα στον Ερρίκο και τα αδέλφια του.Hollister 2003, pp. 78–79 Ο Ερρίκος κινητοποίησε στρατό δυτικά της Νορμανδίας αλλά οι δυνάμεις του Ροβέρτου και του Γουλιέλμου τον συνέτριψαν.Hollister 2003, p. 79 Ο Ερρίκος με τις δυνάμεις που διασώθηκαν κατέφυγε στον Μοντ Σάιντ Μισέλ και ξεκίνησε τον Μάρτιο του 1091 να το πολιορκεί, η θέση ήταν εύκολη αλλά ο στρατός του υπέφερε από έλλειψη νερού.Hollister 2003, p. 80Hollister 2003, pp. 80–81 Ο χρονικογράφος Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφει ότι ο Ροβέρτος επέτρεψε ενισχύσεις σε φαγητό και νερό να φτάσουν στον Ερρίκο, αυτό τον έφερε σε σύγκρουση με τον Γουλιέλμο Ρούφο.Hollister 2003, pp. 81–82 Η συνέχεια των γεγονότων είναι αβέβαιη, οι πολιορκητές δυσαρεστήθηκαν έντονα με τον σχεδιασμό της επιχείρησης και ο Ερρίκος εγκατέλειψε το Μοντ Σαιν Μισέλ, ύστερα από συνθήκη παράδοσης με τον Ροβέρτο αναχώρησε για τη Βρετάνη.Hollister 2003, p. 82; Green 2009, p. 32

Τα επόμενα βήματα του Ερρίκου δεν έχουν καταγραφεί, ο Όρντερικ Βιτάλις αναφέρει ότι ταξίδευσε στο Γαλλικό Βεξίν στα σύνορα με τη Νορμανδία που έμεινε περισσότερο από έναν χρόνο με μια μικρή ομάδα οπαδών του.Hollister 2003, p. 82 Στα τέλη του χρόνου ο Ροβέρτος και ο Γουλιέλμος βρέθηκαν πάλι σε ένταση και η συνθήκη της Ρουέν ακυρώθηκε.Hollister 2003, p. 85 Το 1092 ο Ερρίκος και οι οπαδοί του κυρίευσαν τη Νορμανδική πόλη Ντομφρόν.Hollister 2003, pp. 85–86 Η Ντομφρόν βρισκόταν υπό τον έλεγχο του Ροβέρτου του Μπελέμ αλλά οι κάτοικοι της πόλης δυσαρεστημένοι έντομα μαζί του πραγματοποίησαν αιματηρό πραξικόπημα καλώντας τον Ερρίκο να αναλάβει τη διοίκηση της.Hollister 2003, pp. 86–88 Τα επόμενα δυο χρόνια ο Ερρίκος εγκατέστησε ένα δίκτυο οπαδών του στη Δυτική Νορμανδία δημιουργώντας σύμφωνα με την ιστορικό Τζούντιθ Γκριν μια "αυλή σε αναμονή".Green 2009, p. 33; Hollister 2003, p. 89 Μετά το 1094 ξεκίνησε την παραχώρηση κάστρων και γης στους οπαδούς του σαν να ήταν ο ίδιος δούκας.Hollister 2003, p. 89 Ο Γουλιέλμος Ρούφος ξεκίνησε τη χρηματοδότηση του Ερρίκου για να εξοπλιστεί εναντίον του Ροβέρτου, ο Ερρίκος χρησιμοποίησε τα χρήματα αυτά για να εξοπλίσει καλύτερα το κάστρο του Ντομφρόν.Hollister 2003, pp. 90–91
Ο Γουλιέλμος αποφάσισε να ταξιδεύσει στη Νορμανδία με σκοπό την πολεμική σύγκρουση με τον Ροβέρτο και κάλεσε τον Ερρίκο να τον υποστηρίξει.Hollister 2003, p. 96 Ο Ερρίκος διέσχισε τη Μάγχη για να αναλάβει ο ίδιος την εκστρατεία εναντίον του Ροβέρτου επειδή ο Γουλιέλμος χάρη μιας προσωπικής υποχρέωσης έπρεπε να μείνει στην Αγγλία.Hollister 2003, pp. 96–97 Τα επόμενα χρόνια ο Ερρίκος επέκτεινε τις βάσεις του στη δυτική Νορμανδία, έκανε συχνές επισκέψεις στην Αγγλία για να παραστεί στα συμβούλια του αδελφού του Γουλιέλμου. Το 1095 ο Πάπας Ουρβανός Β΄ κήρυξε την Α΄ Σταυροφορία καλώντας όλους τους ευγενείς της δυτικής Ευρώπης να ενωθούν μαζί του.Green 2009, p. 35 Ο Ροβέρτος αποφάσισε να ενωθεί στη Σταυροφορία αλλά αναζητούσε επίμονα χρήματα γι'αυτό ξεκίνησε τις προτάσεις στον Γουλιέλμο Ρούφο για χρήματα με αντάλλαγμα να του δώσει να διοικήσει ένα τμήμα της Νορμανδίας.Green 2009, p. 36 Ο Γουλιέλμος με τη σειρά του είχε πειστεί ότι με τη στήριξη του Ερρίκου θα μπορούσε να κερδίσει το δουκάτο της Νορμανδίας γι'αυτό τα δυο αδέλφια πραγματοποίησαν εκστρατεία στο Νορμανδικό Βεξίν τη διετία 1097 - 1098.Hollister 2003, pp. 98–101; Green 2009, pp. 36–37

Βασιλιάς της Αγγλίας

Άνοδος στον θρόνο

Ο Ερρίκος Α΄ έγινε βασιλιάς της Αγγλίας μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου Ρούφου σε δυστύχημα σε κυνήγι.Hollister 2003, p. 102 Το απόγευμα της 2ης Αυγούστου 1100 ο βασιλιάς πήγε κυνήγι στο Νέο Δάσος με τη συνοδεία ευγενών ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο αδελφός του Ερρίκος.Hollister 2003, pp. 102–103 Ένα βέλος που έριξε ο βαρόνος Βάλτερ Τιρέλ χτύπησε τον βασιλιά στο στήθος και ο Γουλιέλμος έπεσε νεκρός την ίδια στιγμή.Hollister 2003, p. 103 Πλήθος από φήμες ακούστηκαν για τον φόνο του βασιλιά οι περισσότερες από τις οποίες αναφερόντουσαν σε δολοφονία, πολλοί σύγχρονοι ιστορικοί τις απέρριψαν με τον ισχυρισμό ότι ο θάνατος από ατύχημα σε κυνήγι ήταν τότε συνηθισμένο γεγονός.Hollister 2003, pp. 103–104; Carpenter 2004, p. 134; Green pp.39–41. Χάος επικράτησε μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου ο Τιρέλ δραπέτευσε από τη Γαλλία είτε επειδή σαν δολοφόνος φοβήθηκε την τιμωρία είτε επειδή ήταν ο μεγαλύτερος ύποπτος και θα γινόταν εξιλαστήριο θύμα.
Ο Ερρίκος επιτέθηκε στο Ουίντσεστερ για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του στον θρόνο.Hollister 2003, pp. 103–105 Ο Γουλιέλμος του Μπρετέγ υποστήριξε τα δικαιώματα του Ροβέρτου στον θρόνο στον οποίο είχαν ορκιστεί οι βαρόνοι την προηγούμενη χρονιά και βρισκόταν τότε στον δρόμο της επιστροφής από τη Σταυροφορία.Hollister 2003, p. 104 Οι ισχυρισμοί του Ερρίκου περιστράφηκαν γύρω από το γεγονός ότι ο ίδιος γεννήθηκε μετά την άνοδο στον θρόνο των γονέων του, με αυτόν τον τρόπο έδωσε στον εαυτό του τον τίτλο του Πορφυρογέννητου.Hollister 2003, p. 105 Ο Ερρίκος απέκτησε την υποστήριξη του Ερρίκου του Μπόμοντ και του Ροβέρτου του Μελάν που πίεσαν τους υπόλοιπους βαρόνους να τον ακολουθήσουν, κατέλαβε το κάστρο του Ουίντσεστερ και κυρίευσε τον βασιλικό θησαυρό.Hollister 2003, pp. 104–105; Green 2009, p. 43Hollister 2003, pp. 104–105

Ο Ερρίκος στέφθηκε βιαστικά βασιλιάς της Αγγλίας στις 5 Αυγούστου στο αβαείο του Ουέστμινστερ από τον Μαυρίκιο επίσκοπο του Λονδίνου, ο Άνσελμος αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι βρισκόταν στην εξορία και ο Τόμας αρχιεπίσκοπος της Γιορκ βρισκόταν στο Ρίπον.Holister, p.106. Ο νέος βασιλιάς για να κερδίσει την υποστήριξη των Άγγλων υποσχέθηκε να επαναφέρει την ειρήνη και την τάξη στη χώρα αναστρέφοντας τη μισητή πολιτική του Γουλιέλμου, υποσχέθηκε να διατηρήσει τις Αγγλικές συνήθειες, έθιμα, νόμους και την Αγγλική εκκλησιαστική παράδοση σύμφωνα με τους νόμους του Εδουάρδου του Ομολογητή.Green 2009, pp. 45–50Hollister 2003, pp. 110–112
Ο Ερρίκος ενίσχυσε σημαντικά τους οπαδούς του με νέα κτήματα και διατήρησε την ίδια ανακτορική αυλή.Hollister 2003, p. 116 Ο Γουλιέλμος Τζιφάρ καγκελάριος του Γουλιέλμου Ρούφου έγινε επίσκοπος του Ουίντσεστερ, οι σερίφηδες του Γουλιέλμου είχαν ενεργό ρόλο και στη νέα κυβέρνηση. Ο αντιδημοφιλής Ρανούλφ Φλαμπάρντ, επίσκοπος του Νταρχάμ που κατηγορήθηκε για διαφθορά φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου.Hollister 2003, pp. 116–117 Ο προκάτοχος του Γουλιέλμος είχε αφήσει πολλές κενές θέσεις, ο Ερρίκος φρόντισε να τις αναπληρώσει με νέους δικούς του οπαδούς για να εξασφαλίσει την υποστήριξη τους.Hollister 2003, p. 117 Ο Ερρίκος Α΄ έστειλε γράμμα στον Άνσελμο ζητώντας του συγχώρεση για το γεγονός ότι δεν μπορούσε να περιμένει τη στέψη του από τον ίδιο και δήλωσε πρόθυμος για δεύτερη στέψη αν τυχόν του ζητηθεί.Green 2009, pp. 51–52

Γάμος με τη Ματθίλδη της Σκωτίας

Στις 11 Νοεμβρίου 1100 ο Ερρίκος Α΄ νυμφεύτηκε την 20ετή Ματθίλδη των Ντάνκελντ, κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας.Hollister 2003, p. 130 Ο Ερρίκος ήταν 32 ετών, αλλά οι γάμοι με διαφορά ηλικίας ήταν συνηθισμένοι στις βασιλικές οικογένειες τον 11ο αιώνα.Hollister 2003, p. 43; Thompson 2003, p. 134; Green 2009, p. 26 Το ζευγάρι είχε γνωριστεί την περασμένη δεκαετία· η γνωριμία έγινε με την παρέμβαση του επισκόπου Όσμουντ του Σαλίσμπουρι.Thompson 2007, p. 24; Huneycutt 2003, p. 27 Ο ιστορικός Τσαρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) αναφέρει, ότι αν και το ζευγάρι είχε στενή σχέση, ο γάμος έγινε περισσότερο για πολιτικούς λόγους από τον Ερρίκο Α΄.Hollister 2003, pp. 126–127; Green 2009, p. 58 Το αρχικό όνομα της Ματθίλδης ήταν Έντιθ και ήταν απόγονος της Άγγλο-Σαξονικής οικογένειας του Ουέσσεξ, ανιψιά του Έντγκαρ Έθελινγκ, δισεγγονή του Έντμουντ του Σιδηρόπλευρου και απόγονος του Αλφρέδου του Μέγα.Hollister 2003, pp. 126–127 Με τον γάμο αυτόν ο Ερρίκος Α΄ απέκτησε πλήρη νομιμοποίηση στον Αγγλικό θρόνο, αφού η Ματθίλδη ήταν φιλόδοξη γυναίκα με ισχυρότατη εξουσία σε ολόκληρη τη Βρετανία.Hollister 2003, pp. 127–128; Thompson 2003, p. 137

Η Ματθίλδη εκπαιδεύτηκε σε μια σειρά από μοναστήρια και είχε πάρει όρκους να γίνει μοναχή, κάτι που στάθηκε σοβαρό εμπόδιο στον γάμο της με τον Άγγλο βασιλιά.Hollister 2003, pp. 128–129 Είπε, ότι δεν επιθυμούσε να γίνει μοναχή και κάλεσε τον επίσκοπο Άνσελμο να λύσει τους όρκους της· ο Άνσελμος συγκάλεσε εκκλησιαστικό συμβούλιο στο Λάμπεθ για να εξετάσει το ζήτημα. Το συμβούλιο, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, αποφάσισε ότι η Ματθίλδη, αν και είχε περάσει τη ζωή της σε μοναστήρια, δεν είχε ορκιστεί μοναχή, άρα το αίτημά της μπορούσε να γίνει δεκτό. Έτσι ο επίσκοπος Άνσελμος μετά την απόφαση του συμβουλίου έλυσε τους όρκους, ώστε να προχωρήσει ο γάμος. Η Ματθίλδη αποδείχτηκε ικανότατη βασίλισσα για τον Ερρίκο Α΄: προέδρευε στα βασιλικά συμβούλια την εποχή που έλλειπε ο σύζυγος της, είχε εκτενή συμμετοχή στα γράμματα και τις τέχνες.Hollister 2003, p. 130; Thompson 2003, p. 137 Το ζευγάρι απέκτησε σύντομα δυο παιδιά: τη Ματθίλδη της Νορμανδίας (1102) και τον Γουλιέλμο Άντελιν (1103)· απέκτησαν άλλον έναν γιο, τον Ριχάρδο, που πέθανε σε βρεφική ηλικία.Hollister 2003, p. 130; Green 2009, p. 75 Μετά τη γέννηση των παιδιών τους η Ματθίλδη παρέμεινε στο Ουέστμινστερ, ενώ ο Ερρίκος πέρασε τον περισσότερο χρόνο του στην Αγγλία και στη Νορμανδία για να διευθύνει τις βασιλικές υποθέσεις και τα θρησκευτικά θέματα.Thompson 2003, p. 137
Ο Ερρίκος Α΄ είχε έντονη ερωτική δραστηριότητα: είχε έναν μεγάλο αριθμό από ερωμένες, με τις οποίες απέκτησε πολλά νόθα παιδιά. Αναφέρονται τουλάχιστον 9 γιοι και 13 κόρες, πολλούς από τους οποίους είχε υποστηρίξει και αναγνωρίσει.Hollister 2003, p. 43; Green 2009, pp. 26–27; 307–309 Ήταν συνηθισμένο γεγονός εκείνη την εποχή για έναν Άγγλο ευγενή, ιδιαίτερα βασιλιά, να έχει ερωμένες, με τις οποίες να αποκτήσει νόθα παιδιά.Hollister 2003, p. 45; Thompson 2003, p. 135 Ο Ερρίκος Α΄ είχε πολλές ερωμένες πριν από τον γάμο του, αλλά συνέχισε να έχει νέες σχέσεις και να κάνει νέα νόθα παιδιά ακόμη και μετά τον γάμο του με τη Ματθίλδη.Thompson 2003, p. 135 Πολλοί έχουν υποθέσει, ότι η επιλογή των ερωμένων του έγινε με πολιτικούς στόχους, αλλά η θεωρία δεν έχει γίνει αποδεκτή.Thompson 2003, pp. 130–133

Συνθήκη του Άλτον

Στις αρχές του 1101 ο Ερρίκος τοποθέτησε νέα αντιβασιλεία αλλά πολλοί από την Άγγλο-Νορμανδική ελίτ υποστήριζαν τον Ροβέρτο ή ήταν έτοιμοι να το κάνουν σε περίπτωση που ο Ροβέρτος αποκτούσε δύναμη.Hollister 2003, pp. 132–133; Green 2009, p. 61 Τον Φεβρουάριο ο Φλάμπαρντ δραπέτευσε από τον Πύργο του Λονδίνου διέσχισε τη Μάγχη για να βρει τον Ροβέρτο και να του δηλώσει την υποστήριξη του για επίθεση στην Αγγλία.Hollister 2003, pp. 133–134 Τον Ιούλιο ο Ροβέρτος συγκέντρωσε στόλο με στόχο να επιτεθεί εναντίον του Ερρίκου στην Αγγλία.Hollister 2003, pp. 134–135 Ο Ερρίκος έκανε κατάσχεση στα εδάφη του Φλαμπάρντ, με την υποστήριξη του Άνσελμου ο Φλαμπάρντ καθαιρέθηκε από τη θέση του επισκόπου.Hollister 2003, pp. 135–136 Ο Ερρίκος συγκάλεσε συνέλευση τον Απρίλιο και τον Ιούνιο στην οποία η Αγγλική αριστοκρατία του έδωσε νέους όρκους υποταγής αλλά η υποστήριξη φαίνεται ότι ήταν χαλαρή.Hollister 2003, p. 125 Με την εισβολή προ των πυλών ο Ερρίκος συγκέντρωσε το ιππικό του έξω από το Πεβένσει την περιοχή που ετοιμαζόταν ο Ροβέρτος να εισβάλει.Hollister 2003, p. 137; Green 2009, p. 63 Πολλοί ευγενείς και κληρικοί που του είχαν δηλώσει την υποταγή τους ήρθαν να τον υποστηρίξουν αλλά πολλοί άλλοι δεν εμφανίστηκαν.Hollister 2003, p. 137 Ο Άνσελμος με επέμβαση του δήλωσε ότι είναι καθήκον των Άγγλων να υποστηρίξουν τον Ερρίκο για θρησκευτικούς λόγους.Hollister 2003, pp. 137–138

Ο Ροβέρτος εμφανίστηκε αιφνίδια στην ακτή του Πόρτσμουθ στις 20 Ιουλίου με μερικές εκατοντάδες άντρες αλλά σύντομα ενώθηκαν μαζί τους πολλοί Άγγλοι ευγενείς.Hollister 2003, p. 138 Ο Ροβέρτος προτίμησε να μην πάει στο Ουίντσεστερ για κατάληψη του βασιλικού θησαυρού, έτσι έδωσε χρόνο στον Ροβέρτο να βαδίσει με τις δυνάμεις του δυτικά.Hollister 2003, pp. 139–140
Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στο Άλτον, αμέσως ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για την ειρήνη με πρωτοβουλία του Φλαμπάρντ. Τα αδέλφια συμφώνησαν να κλείσουν τη Συνθήκη του Άλτον σύμφωνα με την οποία ο Ροβέρτος απελευθέρωσε τον Ερρίκο από τους όρκους υποτέλειας και τον αναγνώρισε βασιλιά, ο Ερρίκος αρνήθηκε τα δικαιώματα του στη Νορβηγία με εξαίρεση το Ντομφρόν και ο Ροβέρτος θα πλήρωνε ετήσια 2000 λίρες τον χρόνο. Τα αδέλφια συμφώνησαν επιπλέον αν ένας από τους δυο πέθαινε χωρίς απογόνους θα αναγνώριζε τον άλλον σαν διάδοχο του στο βασίλειο ή στο δουκάτο, ο Φλαμπάρντ θα παρέμενε επίσκοπος και τα αδέλφια θα αναλάμβαναν κοινές εκστρατείες στο Γαλλικό έδαφος.Hollister 2003, pp. 142–143 Ο Ροβέρτος παρέμεινε στην Αγγλία με τον Ερρίκο μερικούς μήνες πριν επιστρέψει στη Νορμανδία.Hollister 2003, p. 145
Ο Ερρίκος παρά την ειρήνη προχώρησε σε τιμωρία των βαρόνων οι οποίοι ήταν εναντίον του στην εκστρατεία.Hollister 2003, p. 143 Ο Γουλιέλμος του Βαρέν κόμης του Σάρρεϋ κατηγορήθηκε αλλά δεν καλύφθηκε από την αμνηστία του Άλτον και εξορίστηκε από την Αγγλία.Hollister 2003, pp. 143–144 Το 1102 ο Ερρίκος στράφηκε εναντίον του Ροβέρτου του Μπελέμ του πιο ισχυρού Άγγλου βαρόνου με 45 κατηγορίες, ο Ροβέρτος δραπέτευσε και κήρυξε τον πόλεμο στον Ερρίκο.Hollister 2003, p. 157Hollister 2003, pp. 157–158 Ο Ερρίκος πολιόρκησε τα κάστρα του Ροβέρτου στο Αρουντέλ, το Τίκχιλ και το Σρούσμπερυ, στη συνέχεια επιτέθηκε στο Μπρίντζνορθ.Hollister 2003, pp. 158–162 Ο Ροβέρτος αναγκάστηκε να υποκύψει, δέχτηκε τις προτάσεις του Ερρίκου για εξορία και δραπέτευσε στη Νορμανδία.Hollister 2003, pp. 164–165

Κατάκτηση της Νορμανδίας

Το δίκτυο των συμμάχων του Ερρίκου στη Νορμανδία έγινε ισχυρότερο το 1103, ο Ερρίκος πάντρεψε τις νόθες κόρες του με Νορμανδούς ευγενείς.Hollister 2003, pp. 178–179 Ο Ερρίκος προσπάθησε να κερδίσει την αριστοκρατία της Νορμανδίας με την υποστήριξη Νορμανδών ευγενών.Hollister 2003, pp. 182–183 Ο Ροβέρτος συνέχισε να είναι σύμμαχος με τον Ροβέρτο του Μπελέμ αλλά η θέση του είχε εξασθενήσει σημαντικά.Hollister 2003, pp. 183–184 Ο Ερρίκος ισχυρίστηκε ότι ο δούκας Ροβέρτος παραβίασε τους όρους της ειρήνης και διέσχισε τη Μάγχη για να συμμαχήσει με πολλούς βαρόνους στη Νορμανδία που είχαν έρθει σε σύγκρουση με τον Ροβέρτο.Hollister 2003, p. 184; Green 2009, p. 78 Ο Ερρίκος κατηγόρησε τον αδελφό του ότι υποστήριξε τους εχθρούς του πριν φύγει από την Αγγλία.Green 2009, pp. 80–81
Η Νορμανδία συνέχισε να βρίσκεται σε χάος, ο Ερρίκος έστειλε τον φίλο του Ροβέρτο Φίτζαμον στη Νορβηγία με στόχο να προκαλέσει τον αδελφό του Ροβέρτο σε πόλεμο, ο Φίτζαμον αιχμαλωτίστηκε την πράξη αυτή χρησιμοποίησε ο Άγγλος βασιλιάς σαν πρόφαση για να επιτεθεί στον Ροβέρτο.Hollister 2003, p. 185Hollister 2003, pp. 184–185; Green 2009, p. 82. Ο Ερρίκος είχε την υποστήριξη των γειτονικών κομήτων με τη Νορμανδία αλλά ο βασιλιάς των Φράγκων Φίλιππος προτίμησε να μείνει ουδέτερος.Hollister 2003, p. 186 Ο Ερρίκος κατέλαβε τη δυτική Νορμανδία και βάδισε ανατολικά του Μπαγιέ, η πόλη αρνήθηκε να παραδοθεί και ο Ερρίκος την έκαψε.Hollister 2003, p. 188 Η Καέν φοβήθηκε μήπως έχει την ίδια τύχη και παραδόθηκε στον Ερρίκο κάτι που του επέτρεψε να φτάσει μέχρι το Φαλαίζ αλλά είχε πολλές απώλειες.Hollister 2003, pp. 188–189 Ο Ερρίκος διέκοψε την εκστρατεία του και αναζήτησε διαπραγματεύσεις για ειρήνη με τον Ροβέρτο χωρίς αποτέλεσμα, ο Ερρίκος διέκοψε τις δραστηριότητες μέχρι τον Σεπτέμβριο και επέστρεψε στην Αγγλία.Hollister 2003, p. 190; Green 2009, p. 85

Ο Ερρίκος επιτέθηκε ξανά τον Ιούλιο του 1106 αποφασισμένος να δώσει την τελική μάχη, ύστερα από μερικές επιτυχίες στην αρχή στράφηκε νοτιοδυτικά στο κάστρο του Τινσεμπραί.Hollister 2003, p. 198; Green 2009, pp. 88–89Hollister 2003, p. 199 Πολιόρκησε το κάστρο και ο δούκας Ροβέρτος με την υποστήριξη του Ροβέρτου του Μπελέμ ξεκίνησε από το Φαλαίζ για να το υπερασπιστεί, όταν απέτυχαν οι ειρηνικές διαπραγματεύσεις ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου η μάχη του Τινσεμπραί.Hollister 2003, pp. 199–200 Η μάχη κράτησε περίπου μια ώρα και ξεκίνησε με επίθεση από το ιππικό του δούκα Ροβέρτου, το πεζικό και οι ευγενείς από τις δυο πλευρές ενώθηκε στη μάχη.Hollister 2003, pp. 199–201 Οι εφεδρείες του Ερρίκου υπό τη διοίκηση του Ηλία, κόμη του Μαίν και του Αλαίν δούκα της Βρετάνης επιτέθηκαν στα πλευρά του εχθρικού στρατού συντρίβοντας στην αρχή τα στρατεύματα του Μπελέμ και στη συνέχεια τις υπόλοιπες δυνάμεις του δούκα, ο Ροβέρτος συνελήφθη αλλά ο Ροβέρτος του Μπελέμ κατάφερε να δραπετεύσει.Hollister 2003, p. 201
Ο Ερρίκος εξουδετέρωσε κάθε αντίσταση στη Νορμανδία και ο Ροβέρτος διέταξε τις φρουρές που είχαν απομείνει να παραδοθούν.Hollister 2003, pp. 204–207 Ο Ερρίκος έφτασε στη Ρουέν, ορκίστηκε πίστη στους νόμους και τα έθιμα της Νορμανδίας ενώ παράλληλα δέχτηκε όρκο υποτέλειας από τους βαρόνους και τους κατοίκους.Hollister 2003, p. 207 Οι περισσότεροι αιχμάλωτοι από τη μάχη του Τινσεμπραί ελευθερώθηκαν αλλά ο Ροβέρτος και οι μεγάλοι ευγενείς φυλακίστηκαν ισόβια.Hollister 2003, p. 205 Ο γιος του Ροβέρτου Γουλιέλμος Κλίτο ήταν μόλις τριών ετών και ανέλαβε τη φροντίδα του ένας Νορμανδός βαρόνος ο Ηλίας του Σαιν Σενς.Hollister 2003, p. 206 Ο Ερρίκος συμφιλιώθηκε με τον Ροβέρτο του Μπελέμ, του έδωσε πίσω τα εδάφη του και τον δέχτηκε στη βασιλική αυλή.Hollister 2003, pp. 208–209 Ο Ερρίκος δεν μπορούσε να πάρει με νόμιμο τρόπο το δουκάτο από τον αδελφό του γι'αυτό απέφυγε να χρησιμοποιήσει τον τίτλο του "δούκα", ισχυριζόταν μονάχα ότι ήταν σαν βασιλιάς της Αγγλίας κηδεμόνας του δουκάτου.Green 2009, p. 96; Green 2003, p. 64

Κυβέρνηση

Επαρχιακή διοίκηση

Ο Ερρίκος κληρονόμησε το βασίλειο της Αγγλίας από τον Γουλιέλμο Ρούφο αναλαμβάνοντας την κυριαρχία στην Ουαλία και τη Σκωτία ενώ διεκδίκησε το δουκάτο της Νορμανδίας στο οποίο υπήρχαν πολλές ταραχές.Green 2009, pp. 224–225 Τα σύνορα της Αγγλία με τη Σκωτία ήταν αβέβαια τότε, η Άγγλο-Νορμανδική επίδραση έφτασε μέχρι την Κάμπρια αλλά οι σχέσεις του Ερρίκου με τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ήταν καλές κάτι που έγινε εμφανές με τον γάμο του Ερρίκου με την αδελφή του Δαυίδ.Green 2009, pp. 226–227; Hollister 2003, p. 126 Στην Ουαλία ο Ερρίκος προσπάθησε με την εξουσία του να γοητεύσει τους τοπικούς πρίγκιπες ενώ τοποθετήθηκαν Νορμανδοί λόρδοι κατά μήκος των συνόρων της νότιας Ουαλίας.Green 2009, p. 226; Davies 1990, pp. 11–12; 48–49 Η Νορμανδία βρισκόταν υπό τον έλεγχο ενός δικτύου από δούκες και επισκόπους με την κατασκευή οχυρωματικών κάστρων κατά μήκος των συνόρων.Green 2009, pp. 98, 105 Οι συμμαχίες και οι σχέσεις με τα γειτονικά δουκάτα ήταν απαραίτητος παράγοντας για να διατηρηθεί η σταθερότητα στα Νορμανδικά σύνορα.Green 2009, p. 228
Ο Ερρίκος βασίλευσε με ένα μεγάλο δίκτυο λόρδων και βαρόνων στην Αγγλία και στη Νορμανδία οι οποίοι διοικούσαν επιδέξια τα πολιτικά θέματα.Green 2009, pp. 232–233 Οι πολιτικές φιλίες ήταν απαραίτητες τον 12ο αιώνα γι'αυτό ο Ερρίκος διατήρησε ένα στενό δίκτυο φίλων κατά μήκος ολόκληρου του βασιλείου πιστό στον ίδιο.Mayr-Harting 2011, pp. 47–48; Green 2009, p. 231 Ο Ερρίκος τιμωρούσε όλους τους βαρόνους που στρέφονταν εναντίον του, διατηρούσε ένα ευρύτατο δίκτυο από κατασκόπους και πληροφοριοδότες ώστε να μαθαίνει τα γεγονότα.Green 2009, pp. 232–233; Crouch 2008, p. 17 Ο Ερρίκος ήταν αυστηρός και σκληρός βασιλιάς αλλά όχι υπερβολικά για τα δεδομένα της εποχής του.Green 2009, p. 314; Hollister 2003, pp. 332, 334 Σταδιακά με την ενίσχυση των φίλων του και την εξουδετέρωση των εχθρών του κατόρθωσε να δημιουργήσει μια ομάδα βαρόνων η οποία όπως περιγράφει ο συγγραφέας Τσάρλς Ουόρεν Χόλλιστερ (1930 - 1997) ήταν "πιστή και αφοσιωμένη στον βασιλιά".Hollister 2003, pp. 329, 324–347

Νόμοι και αυλή

Η βασιλική αυλή του Ερρίκου ήταν πολυσύνθετη, στην κορυφή βρισκόταν η βασιλική αίθουσα η "ντόμους" με τα μέλη της οικογένειας του και τον στενό κύκλο της βασιλικής αυλής.Green 2009, pp. 285–286 Η "ντόμους" χωρίστηκε σε τρια βασικά τμήματα : το παρεκκλήσι υπό τη διοίκηση του καγκελάριου που ασχολήθηκε με τα βασιλικά διατάγματα, το τμήμα των οικονομικών υποθέσεων και το τμήμα που ήταν υπεύθυνο για τα ταξίδια και τις συνοδείες.Green 2009, pp. 286–287 Η "ντόμους" περιείχε μέλη όλων των κοινωνικών τάξεων από όλα τα μέρη του βασιλείου.Chibnall 1992, pp. 86–89; Prestwich 1992, pp. 102–3, 118 Αρχικά χρησιμοποιούσε τα Νορμανδικά έθιμα του πατέρα του αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια η χρήση τους γινόταν όλο και πιο σπάνια.Green 2009, pp. 289–290 Η αυλή του Ερρίκου ήταν επιβλητική με εντυπωσιακές νέες κατοικίες, φρούρια με μεγάλες πολυτέλειες και επιδείξεις όπως ένας κήπος με εξωτικά ζώα στα ανάκτορα του Γούντστοκ.Green 2009, pp. 294–295; 304–305 Η αυλή ήταν περισσότερο ελεγχόμενη σε σχέση με τους προηγούμενους βασιλείς, τα μέλη της είχαν πολλούς περιορισμούς στη συμπεριφορά τους και δεν μπορούσαν να λεηλατήσουν γειτονικά χωριά όπως έκαναν την εποχή της βασιλείας του Γουλιέλμου Ρούφου.Hollister 2003, pp. 330–331

Ο Ερρίκος Α΄ έμεινε γνωστός για τη σημαντική επέκταση του συστήματος της βασιλικής δικαιοσύνης.Hollister 2003, p. 350 Στην Αγγλία υπήρχε μέχρι την εποχή του το Αγγλοσαξονικό νομικό σύστημα με σημαντικές προσθήκες.Hollister 2003, pp. 351, 356 Ο Ρογήρος του Σαλίσμπουρι αναφέρει τη δημιουργία ενός υπουργείου μετά το 1110 με στόχο να συλλέγει και να ελέγχει τα έσοδα των σερίφηδων στις επαρχίες.Hollister 2003, pp. 356–357 Το δικαστικό συμβούλιο του Ερρίκου έκανε περιοδείες σε κάθε μεριά του βασιλείου με σκοπό να καταγράφει και να εφαρμόζει τους βασιλικούς νόμους.Hollister 2003, pp. 358–359; Green 2009, p. 319; Newman 1988, p. 24 Τα έσοδα του Ερρίκου προέρχονταν από την επέκταση του δικαστικού συστήματος, τους φόρους και τα τέλη.Hollister 2003, p. 358 Ο Ερρίκος αναμόρφωσε το νομισματικό σύστημα τρεις φορές (1107, 1108, 1125) με βαριές ποινές σε όσους προσπαθούσαν να υποτιμήσουν το νόμισμα.Hollister 2003, p. 354 Στη Νορμανδία μετά το 1106 μετέφερε τα διατάγματα και τους νόμους που εφάρμοζε στην Αγγλία.Haskins 1918, pp. 86, 93, 105–106 Πολλοί από τους βασιλικούς υπαλλήλους που ονομάστηκαν "νέοι άνδρες" προέρχονταν από τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις αλλά σύντομα αναδείχτηκαν διαχειριστές της βασιλικής δικαιοσύνης και των βασιλικών εσόδων.Green 2009, pp. 242–243

Προστριβές με την εκκλησία

Η ικανότητα του Ερρίκου να κυβερνήσει συνδέθηκε άμεσα με την εκκλησία, ο Ερρίκος είχε το πάνω χέρι στη διακυβέρνηση της αλλά η σχέση σταδιακά άλλαξε με την πάροδο του χρόνου.Vaughn 2007, p. 134 Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής είχε μεταρρυθμίσει την Αγγλική εκκλησία με την υποστήριξη του Λανφράνκ, αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι ο οποίος έγινε πιστός φίλος και σύμβουλος του βασιλιά.Green 2009, p. 255 Με τον γιο του Γουλιέλμο Ρούφο η σχέση κατέρρευσε, ο βασιλιάς και ο αρχιεπίσκοπος Άνσελμος έγιναν εχθροί με τελική κατάληξη να πάει ο Άνσελμος εξορία, ο Ερρίκος πίστευε στις θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις αλλά όταν έγινε βασιλιάς ήθελε να έχει ενεργό ρόλο στην εκλογή των επισκόπων.Green 2009, p. 273 Οι επίσκοποι στην Αγγλία εκλεγόντουσαν και έδιναν όρκο υποτέλειας στον βασιλιά, ο Πάπας Ουρβανός Β΄ δυσαρεστήθηκε έντονα για αυτό και το καταδίκασε αναφέροντας ότι οι επίσκοποι είναι υπό τη δική του εξουσία, όχι του κάθε βασιλιά.Mayr-Harting 2011, pp. 51–53 Ο Άνσελμος επέστρεψε από την εξορία στην Αγγλία με το διάταγμα του Ουρβανού στα χέρια (1100) και πληροφόρησε τον Ερρίκο ότι θα έπρεπε να συμμορφωθεί με τις εντολές του πάπα.Mayr-Harting 2011, pp. 52–53 Ο Ερρίκος βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση από τη μια θα έχανε σημαντικό μέρος από τις εξουσίες του από την άλλη ο Άνσελμος ήταν γι'αυτόν ο πιο πολύτιμος σύμμαχος στον πόλεμο που είχε ξεσπάσει με τον αδελφό του Ροβέρτο.Mayr-Harting 2011, p. 53; Green 2009, p. 53

Ο Άνσελμος υπενθύμιζε συνεχώς το διάταγμα του πάπα άσχετα με τις προσπάθειες του Ερρίκου να αναβάλει και να υποβαθμίσει συνεχώς το θέμα.Mayr-Harting 2011, p. 53; Vaughn 2007, p. 142 Η ένταση κλιμακώθηκε, ο Ερρίκος έστειλε εξορία τον Άνσελμο και έκανε κατάσχεση στα κτήματα του, ο Άνσελμος απείλησε τον Ερρίκο με αφορισμό αλλά τελικά οι δυο άντρες τον Ιούλιο του 1105 κατέληξαν σε ειρηνική λύση.Mayr-Harting 2011, p. 53; Vaughn 2007, p. 142; Green 2009, pp. 84–88; Hollister 2003, p. 196 Ο βασιλιάς παραιτήθηκε από τα δικαιώματα του να εκλέγει τους επισκόπους, από την άλλη πλευρά ήταν επικυρίαρχος στα κτήματα και την περιουσία των επισκόπων που ανήκαν στην Αγγλία.Hollister 2003, p. 196 Μετά τη συνθήκη οι σχέσεις τους παρέμειναν ειρηνικές, ο Άνσελμος συνεργάστηκε στενά με τον Ερρίκο, ήταν ο σημαντικότερος οπαδός του την εποχή που ο αδελφός του Ροβέρτος ετοιμαζόταν για εισβολή στην Αγγλία (1101) και μετείχαν μαζί στα μεγάλα βασιλικά συμβούλια του 1102 και του 1108.Vaughn 2007, pp. 139–140, 144

Θρησκευτική πολιτική

Μια μακρόχρονη διαμάχη ξέσπασε ανάμεσα στους αρχιεπισκόπους του Καντέρμπερι και της Γιορκ με επίκεντρο τον διάδοχο του Άνσελμου Ραλφ του Εσκυρές.Mayr-Harting 2011, pp. 58–59 Ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι παραδοσιακά ζητούσε όρκο υποταγής σαν ανώτερος από τον αρχιεπίσκοπο της Γιορκ αλλά αυτή τη φορά η επισκοπή της Γιορκ δήλωσε ότι είναι ανεξάρτητη και δεν υπήρχε λόγος να το κάνει, ο Ερρίκος υποστήριξε τον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι αντίθετα ο πάπας υποστήριξε τη Γιορκ. Το θέμα είχε εμπλακεί περισσότερο λόγω της προσωπικής φιλίας του Ερρίκου με τον Θοέρσταν αρχιεπίσκοπο της Γιορκ αλλά ο βασιλιάς δήλωσε ότι δεν ήταν πρόθυμος να εφαρμόσει κανένα παπικό διάταγμα χωρίς τη δική του έγκριση. Ο Ερρίκος χρειαζόταν την παπική υποστήριξη στη διαμάχη του με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο, επέτρεψε στον Θοέρσταν να παραστεί στο Συμβούλιο της Ρενς (1119) που είχε συγκληθεί από τον πάπα αλλά χωρίς να γίνει καμιά αναφορά για το Καντέρμπερι.Mayr-Harting 2011, pp. 61–62 Ο Ερρίκος πιστεύοντας ότι ο Θοέρσταν παραβίασε τις διαβεβαιώσεις που του έδωσε τον εξόρισε από την Αγγλία αλλά την επόμενη χρονιά ο βασιλιάς και ο αρχιεπίσκοπος προχώρησαν σε ειρηνική λύση.Mayr-Harting 2011, p. 62; Hollister 2003, pp. 272–273

Ο βασιλιάς εξακολουθούσε να έχει ενεργό ρόλο στην εκλογή των Άγγλων και των Νορμανδών επισκόπων και αρχιεπισκόπων.Green 2009, pp. 262–265 Ο Ερρίκος διόρισε σε θέσεις επισκόπου πολλούς από τους αυλικούς του, σύμφωνα με τον ιστορικό Μπρέτρ Μαρτίν "μερικοί από τους αυλικούς του μπορούσαν να ελπίζουν σε μια μήτρα".Brett 1975, p. 106] Οι καγκελάριοι του βασιλιά και της βασίλισσας έγιναν επίσκοποι του Ντάραμ, του Χέρεφορντ, του Λονδίνου, του Λίνκολν, του Ουίντσεστερ και του Σόλσμπερι.Brett 1975, pp. 106–107 Ο Ερρίκος πήρε μερικούς από τους επισκόπους σαν συμβούλους του σπάζοντας όλες τις προηγούμενες παραδόσεις που έδιναν προτεραιότητα στον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι.Vaughn 2007, p. 148 Το αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό βασιλικό σώμα με το οποίο ο Ερρίκος μπορούσε να ασκήσει επίδραση στην πολιτική του.Hollister 2003, pp. 371, 379; Brett 1975, pp. 110–111 Οι ισορροπίες άλλαξαν ελαφρά μετά το 1125 όταν ο Ερρίκος τοποθέτησε μια σειρά από υποψηφίους σε κρίσιμες εκκλησιαστικές θέσεις με προορισμό τις μεταρρυθμίσεις, οι επιπτώσεις που είχε η βασιλεία του Ερρίκου στην εκκλησία φάνηκε καθαρά μετά τον θάνατο του.Brett 1975, pp. 111–112

Δωρεές και πίστη

Όπως πολλοί βασιλείς εκείνη την περίοδο ο Ερρίκος έκανε μεγάλες δωρεές στην εκκλησία και στα μοναστήρια αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί δεν τον θεωρούν ιδιαίτερα ευσεβή βασιλιά.Green 2009, p. 14 Η προσωπική του πίστη αναπτύχθηκε σε όλη τη διάρκεια της ζωής του αλλά τα τελευταία χρόνια έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στα πνευματικά θέματα.Mayr-Harting 2011, pp. 44–45; Brett 1975, p. 112 Σημαντικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή είχαν τραγικά γεγονότα που έζησε τα τελευταία χρόνια και τον έφεραν στα όρια της κατάρρευσης όπως ο θάνατος του γιου του Γουλιέλμου Αντελίν (1120) και ο γάμος της κόρης του (1129).Brett 1975, p. 112
Σαν οπαδός των μεταρρυθμίσεων κατάφερε να επεκτείνει σημαντικά τις μεταρρυθμιστικές ομάδες στην εκκλησία, ήταν οπαδός του τάγματος του Κλυνύ πιθανότατα για εκπαιδευτικούς σκοπούς.Green 2009, p. 278 Δώρισε πολλά χρήματα στο αβαείο του Κλυνύ και μετά το 1120 τοποθέτησε μια εγκατάσταση του τάγματος στο αβαείο του Ρέντινγκ. Η κατασκευή του αβαείου του Ρέντινγκ ξεκίνησε το 1121, ο Ερρίκος του έδωσε πολλά χρήματα και εδάφη, το έκανε σύμβολο της δυναστείας του.Hollister 2003, pp. 435–438 Ίδρυσε πολλές κοινότητες σύμφωνα με τους Αυγουστινιανούς κανόνες, νοσοκομεία λεπρών και νέες γυναικείες μονές.Green 2009, pp. 278–280 Ήταν μεγάλος συλλέκτης ιερών αντικειμένων, έστειλε αντιπροσωπεία στην Κωνσταντινούπολη για να συλλέξει ιερά λείψανα (1118) πολλά από τα οποία δόθηκαν στο αβαείο του Ρέντινγκ.Green 2009, p. 14; Bethell 1971, p. 69

Τελευταία χρόνια

Συγκρούσεις με Γαλλία και Ανζού

Μετά το 1108 η Νορμανδία απειλήθηκε συνεχώς από τη Γαλλία, το Ανζού και τη Φλάνδρα. Ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας κληρονόμησε τον Γαλλικό θρόνο (1108) και ξεκίνησε τη δημιουργία μιας ισχυρής γραφειοκρατικής εξουσίας.Hollister 2003, p. 221 Ο Λουδοβίκος ζήτησε από τον Ερρίκο να του δώσει όρκο υποτέλειας για τα δυο αμφισβητούμενα κάστρα που βρίσκονταν στα Νορμανδικά σύνορα, στην ελεύθερη ζώνη.Hallam & Everard 2001, p. 153; Hollister 2003, p. 223 Ο Ερρίκος αρνήθηκε και ο Λουδοβίκος απάντησε με κινητοποίηση του στρατού.Hollister 2003, p. 223 Μετά από διαπραγματεύσεις οι δυο βασιλείς αποφάσισαν να κλείσουν ειρήνη χωρίς μάχη αλλά τα προβλήματα έμειναν χωρίς λύση. Ο Φούλκων των Ιεροσολύμων ανέβηκε στον θρόνο του Ανζού και ξεκίνησε τη δημιουργία της Ανδεγαυικής αυτοκρατορίας.Hollister 2003, pp. 221, 224; Hallam & Everard 2001, p. 67 Ο Φούλκων των Ιεροσολύμων κληρονόμησε την κομητεία του Μαίν από τη σύζυγο του και αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον Ερρίκο επικυρίαρχο αναφέροντας ότι το Μαίν είναι ιδιοκτησία του.Hollister 2003, p. 224 Ο Ροβέρτος Β΄ της Φλάνδρας ενώθηκε για λίγο με τη συμμαχία πριν τον θάνατο του (1111).Hollister 2003, pp. 224–225 Ο Ερρίκος αρραβώνιασε την εξάχρονη κόρη του Ματθίλδη με τον Ερρίκο τον μελλοντικό Ρωμαίο αυτοκράτορα.Hollister 2003, p. 216 Ο γάμος ήταν μεγάλη τύχη για τον Ερρίκο επειδή βρήκε τους πόρους που αναζητούσε για την εκστρατεία του στην Ιταλία, η προίκα ήταν 6.666 λίρες από την Αγγλία και τη Νορμανδία.Hollister 2003, pp. 216–217; Green 2009, p. 118 Ο Ερρίκος δεν μπορούσε να βρει τα χρήματα γι'αυτό θέσπισε έναν επιπλέον φόρο στους υπηκόους του, η Ματθίλδη στέφτηκε αυτοκράτειρα το 1110.Hollister 2003, p. 217

Ο Ερρίκος απάντησε στην απειλή από Γαλλία και Ανζού συγκεντρώνοντας τους οπαδούς του στα Νορμανδικά σύνορα.Hollister 2003, p. 225 Μερικοί Νορμανδοί βαρόνοι στάθηκαν απρόθυμοι να τον βοηθήσουν, συνελήφθησαν και καθαιρέθηκαν από τα αξιώματα τους, ο Ερρίκος χρησιμοποίησε την περιουσία τους που κατασχέθηκε για να κάνει δώρα στους συμμάχους του στις γειτονικές περιοχές ιδιαίτερα το Μαίν.Hollister 2003, pp. 225, 228; Green 2009, p. 121 Το 1110 επιχείρησε να συλλάβει τον νεαρό Γουλιέλμο Κλίτο αλλά πρόλαβε να δραπετεύσει σε ασφαλές στη Φλάνδρα.Hollister 2003, pp. 227–228 Τότε ο Ερρίκος άρχισε να υπογράφει με τον τίτλο του "δούκας της Νορμανδίας".Green 2003, p. 65 Ο Ροβέρτος του Μπελέμ στράφηκε πάλι εναντίον του Ερρίκου, όταν εμφανίστηκε στην αυλή του σε ρόλο Γαλλικού απεσταλμένου συνελήφθη και φυλακίστηκε.Hollister 2003, pp. 226–227
Την περίοδο 1111 - 1113 ξέσπασαν επαναστάσεις στη Γαλλία και το Ανζού, ο Ερρίκος διέσχισε τη Νορμανδία για να υποστηρίξει τον ανιψιό του Θεοβάλδο Β΄ της Καμπανίας που είχε επαναστατήσει εναντίον του Λουδοβίκου.Green 2009, p. 123; Hollister 2003, p. 229 Σε μια διπλωματική ενέργεια απέναντι στον Γάλλο βασιλιά ο Ερρίκος αρραβώνιασε τον νεαρό γιο του Γουλιέλμο Αντελίν με την κόρη του Φούλκωνα Ματθίλδη του Ανζού και πάντρεψε τη νόθη κόρη του Ματθίλδη με τον Κόναν Γ΄ της Βρετάνης δημιουργώντας συμμαχίες με το Ανζού και τη Βρετάνη.Hollister 2003, p. 230 Ο Λουδοβίκος συνάντησε τον Ερρίκο τον Μάρτιο του 1113, του επέτρεψε να πάρει τα αμφισβητούμενα κάστρα και αναγνώρισε την κυριαρχία του στο Μαίν, το Μπελέμ και τη Βρετάνη.Hollister 2003, pp. 231–232

Ουαλία και Νορμανδία

Ο Ερρίκος ξεκίνησε εκστρατεία στη Νότια Ουαλία (1108) για να επεκτείνει τη βασιλική εξουσία στην περιοχή και να μεταφέρει Φλαμανδούς εποίκους.Carpenter 2004, pp. 38, 140 Από το 1114 πολλοί Νορμανδοί λόρδοι ήταν έτοιμοι για επίθεση, ο Όουαιν απ Κάντουγκαν τύφλωσε έναν από τους πολιτικούς ομήρους που κρατούσε και στη βόρεια Ουαλία ο Γκριφφίντ απ Κινάν απείλησε τον κόμη του Τσέστερ.Green 2009, p. 132 Ο Ερρίκος έστειλε την ίδια χρονιά τρεις στρατούς στην Ουαλία με τον Γιλβέρτο Φίτζ Ριχάρδο να οδηγεί μια δύναμη από τα νότια, ο Αλέξανδρος Α΄ της Σκωτίας πίεσε από τα βόρεια και ο ίδιος βάδισε στον κέντρο. Ο Όουαιν απ Κάντουγκαν άρχισε να εκλιπαρεί για ειρήνη και ο Ερρίκος δέχτηκε πολιτική συμφωνία, ενίσχυσε τα σύνορα με την Ουαλία τοποθετώντας οπαδούς του.Green 2009, pp. 132–133

Ο Ερρίκος πίεσε τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ να δεχτεί τον γιο του Γουλιέλμο Αντελίν νόμιμο δούκα της Νορμανδίας σε αντάλλαγμα ο γιος του θα του έδινε όρκο υποτέλειας.Hollister 2003, p. 238 Ο Ερρίκος ταξίδευσε στη Νορμανδία ζητώντας από τους ευγενείς του δουκάτου να του δώσουν όρκο πίστης, στη συνέχεια συνάντησε τον βασιλιά Λουδοβίκο και του ζήτησε να τον αναγνωρίσει δούκα της Νορμανδίας σε αντάλλαγμα ενός μεγάλου χρηματικού ποσού. Οι διαπραγματεύσεις τελικά απέτυχαν επειδή ο σύμμαχος του Λουδοβίκου Βαλδουίνος της Φλάνδρας υποστήριζε τα δικαιώματα του Γουλιέλμου Κλίτο στο δουκάτο της Νορμανδίας.Hollister 2003, pp. 239–240 Ξέσπασε πόλεμος και ο Ερρίκος με έναν μεγάλο στρατό έσπευσε να υποστηρίξει τον Θεοβάλδο του Μπλουά που δέχτηκε επίθεση από τον Λουδοβίκο, ο Ερρίκος και ο Λουδοβίκος λεηλάτησαν ο ένας τις περιοχές του άλλου και οι συγκρούσεις κλιμακώθηκαν.Hollister 2003, p. 246; Green 2009, p. 135
Ο Ερρίκος αναγκάστηκε να οχυρωθεί στη Νορμανδία αφού οι εχθροί του στη Γαλλία, τη Φλάνδρα και το Ανζού άρχισαν να τον πολιορκούν, κινδύνευσε η ζωή του από συνωμοσία βαρόνων εναντίον του.Hollister 2003, pp. 246–248; Green 2009, pp. 135, 143 Η σύζυγος του Ματθίλδη πέθανε στις αρχές του 1118 αλλά η κατάσταση στη Νορμανδία ήταν τόσο ασφυκτική που δεν μπόρεσε να επιστρέψει στην Αγγλία και να βρεθεί στην κηδεία της.Green 2009, pp. 139–140; Hollister 2003, p. 247

Συντριβή των επαναστατών

Ο Ερρίκος απάντησε με εκστρατεία εναντίων των βαρόνων ισχυροποιώντας τη συμμαχία του με τον Θεοβάλδο.Hollister 2003, pp. 250–251 Ο Βαλδουίνος της Φλάνδρας τραυματίστηκε σε μάχη και πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1118 διευκολύνοντας την πίεση στη Νορμανδία από τα βορειοανατολικά.Hollister 2003, p. 251 Ο Ερρίκος επιχείρησε να συντρίψει επανάσταση στην Αλανσόν αλλά ηττήθηκε από τον Φούλκωνα και τον στρατό των Ανδεγαυών.Hollister 2003, p. 252 Σύντομα βρέθηκε σε δύσκολη θέση επειδή οι προμήθειες εξαντλήθηκαν και πολλοί από τους βαρόνους αναγκάστηκαν να τον εγκαταλείψουν.Hollister 2003, p. 253; Green 2009, pp. 143, 146 Στις αρχές του 1119 ο Ευστάθιος του Μπρετέγ και η κόρη του Ερρίκου Ιουλιανή απείλησαν να ενωθούν με τους επαναστατημένους βαρόνους.Hollister 2003, p. 253 Έγινε ανταλλαγή των ομήρων για να αποφύγουν τη σύγκρουση αλλά οι σχέσεις έγιναν ακόμα χειρότερες όταν και οι δυο πλευρές άρχισαν να ακρωτηριάζουν τους αιχμαλώτους.Hollister 2003, pp. 253–254 Ο Ερρίκος επιτέθηκε και κατέλαβε την πόλη της Μπρετέγ παρά τις προσπάθειες της Ιουλιανής να σκοτώσει τον πατέρα της με ένα τόξο. Την επόμενη μέρα της μάχης ο Ερρίκος αποκλήρωσε το ζεύγος από όλα τα εδάφη του στη Νορμανδία.Hollister 2003, pp. 254–255

Η κατάσταση για τον Ερρίκο βελτιώθηκε τον Μάιο του 1119 όταν συμμάχησε με τον Φούλκωνα των Ιεροσολύμων μετά τον γάμο του γιου του Γουλιέλμου Αντελίν με τη κόρη του Φούλκωνα Ματθίλδη, ο Φούλκων του πλήρωσε επιπλέον ένα μεγάλο χρηματικό ποσό.Hollister 2003, p. 261 Ο Φούλκων αναχώρησε για τα Ιεροσόλυμα αφήνοντας την κομητεία του Μαίν στα χέρια του Ερρίκου ο οποίος μπορούσε να συγκεντρώσει τις προσπάθειες του για να συντρίψει τους εχθρούς του. Το καλοκαίρι ο Ερρίκος προχώρησε για τη Νορμανδική Βεξίν και συγκρούστηκε με τις δυνάμεις του Λουδοβίκου στη μάχη του Μπρεμούλ.Hollister 2003, pp. 263–264 Ο Ερρίκος φρόντισε να οργανώσει καλά τον στρατό του δημιουργώντας σειρές από πεζούς ευγενείς.Hollister 2003, p. 264 Οι Γάλλοι στρατιώτες παρέμειναν αντίθετα έφιπποι, κατάφεραν να διασπάσουν την πρώτη γραμμή του Ερρίκου αλλά δυσκολεύτηκαν σημαντικά στη δεύτερη και ο Γαλλικός στρατός άρχισε να καταρρέει.Hollister 2003, p. 264; Green 2009, p. 152 Ο Ερρίκος δέχτηκε θανατηφόρο χτύπημα αλλά η πανοπλία μπόρεσε να τον προστατεύσει.Hollister 2003, pp. 264–265 Ο Λουδοβίκος και ο Γουλιέλμος Κλίτο δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης, ο Ερρίκος επέστρεψε στη Ρουέν πραγματοποιώντας θρίαμβο.Hollister 2003, p. 265
Ο πόλεμος σταμάτησε και ο Λουδοβίκος μετέφερε τις διαφωνίες του για τη Νορμανδία τον Οκτώβριο στο συμβούλιο του πάπα Κάλλιστου Β΄ στη Ρενς.Hollister 2003, pp. 265–266; Green 2009, pp. 153–154 Ο Ερρίκος στο συμβούλιο αντιμετώπισε σκληρά παράπονα για την κατάκτηση και τη διαχείριση της Νορμανδίας, παρά το γεγονός ότι τον υποστήριξε ο Γοδεφρείδος αρχιεπίσκοπος της Ρουέν βρέθηκε σε αισθητά μειονεκτική θέση.Hollister 2003, p. 267; Green 2009, p. 157 Ο Κάλλιστος παρόλα αυτά απέφυγε να πάρει θέση υπέρ του Λουδοβίκου και ζήτησε να λυθούν οι διαφορές τους ειρηνικά.Hollister 2003, pp. 267–268 Ο Αμωρί του Μόντφορτ ήρθε σε συμφωνία με τον Ερρίκο αλλά ο Ερρίκος και ο Γουλιέλμος Κλίτο απέτυχαν να βρουν μια ειρηνική πρόταση η οποία θα ικανοποιούσε και τους δυο.Hollister 2003, pp. 268–269 Τον Ιούνιο του 1120 ο Ερρίκος και ο Λουδοβίκος έκλεισαν ειρήνη με ευνοϊκούς όρους για τον Άγγλο βασιλιά, ο Γουλιέλμος Αντελίν θα έδινε όρκο υποτέλειας στον Λουδοβίκο και ο Λουδοβίκος με τη σειρά του επικύρωσε τα δικαιώματα του Γουλιέλμου στο δουκάτο της Νορμανδίας.Hollister 2003, p. 274

Δεύτερος γάμος του Ερρίκου

Τα σχέδια του Ερρίκου για τη διαδοχή έπεσαν σε χάος μετά το ναυάγιο του Λευκού πλοίου στις 25 Νοεμβρίου 1120.Hollister 2003, pp. 276–279 Ο Ερρίκος αναχώρησε από το λιμάνι του Μπαρφλέρ για την Αγγλία το απόγευμα αφήνοντας τον γιο του Γουλιέλμο Αντελίν με πολλούς νέους της αυλής να φύγουν το βράδυ με το λευκό πλοίο.Hollister 2003, pp. 276–277 Ολόκληρο το πλήρωμα του πλοίου και οι επιβάτες βρήκαν τον θάνατο όταν το πλοίο χτύπησε σε έναν ύφαλο.Hollister 2003, pp. 277–278 Το πλοίο βούλιαξε, ο συνολικός αριθμός των νεκρών ήταν 300 σώθηκε μονάχα ένας κρεοπώλης από τη Ρουέν. Η αυλή του Ερρίκου δίσταζε να αναφέρει στον βασιλιά τον θάνατο του γιου του, όταν το έμαθε κατέρρευσε από θλίψη.Hollister 2003, p. 278; Green 2009, p. 167

Ο δυστυχής Ερρίκος όχι μονάχα έμεινε χωρίς γιο αλλά δεν είχε κανέναν ανιψιό για διάδοχο.Hollister 2003, p. 280; Green 2009, p. 168 Ο Ερρίκος προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Αντελίζα του Λουβέν με μοναδικό στόχο να αποκτήσει διάδοχο, ο γάμος έγινε στο κάστρο του Ουίνδσορ τον Ιανουάριο του 1121.Hollister 2003, p. 280 Ο Ερρίκος διάλεξε την Αντελίζα επειδή ήταν ελκυστική και καταγόταν ευγενείς, τον συνόδευσε σε όλα τα ταξίδια ώστε να μεγιστοποιηθούν οι πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί.Hollister 2003, p. 281; Thompson 2003, p. 137; Green 2009, p. 169 Το ναυάγιο του λευκού πλοίου έφερε αναταραχές στην Ιταλία, ο πνιγμός του Ριχάρδου, κόμη του Τσέστερ οδήγησε σε εξέγερση υπό την ηγεσία του Μαρεντάντ απ Μπλεντίν, ο Ερρίκος έκανε νέα επέμβαση το καλοκαίρι στη βόρεια Ουαλία αν και χτυπήθηκε με ένα βέλος επιβεβαίωσε την κυριαρχία του στην περιοχή.Hollister 2003, p. 282 Με τον θάνατο του Γουλιέλμου ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη του Φούλκωνα των Ιεροσολύμων η συμμαχία του Ερρίκου με το Ανζού κατέρρευσε.Hollister 2003, p. 290 Ο Φούλκων επέστρεψε από την Ανατολή και ζήτησε από τον Ερρίκο πίσω την κόρη του Ματθίλδη μαζί με την προίκα της που περιείχε πολλά εδάφη και οχυρά στο Μαίν. Η Ματθίλδη αναχώρησε για τον πατέρα της αλλά ο Ερρίκος αρνήθηκε να δώσει πίσω την προίκα της με τον ισχυρισμό ότι ανήκε στον ίδιον πριν τον γάμο του γιου του.Hollister 2003, p. 291. Ο Φούλκων πάντρεψε την άλλη κόρη του Σιβύλλα του Ανζού με τον Γουλιέλμο Κλίτο και της παραχώρησε την προίκα της Ματθίλδης στο Μαίν.Hollister 2003, p. 292 Ξέσπασε νέα σύγκρουση καθώς ο Αμωρί του Μοντφόρτ συμμάχησε με τον Φούλκων και υποκίνησε νέα εξέγερση στα σύνορα της Νορμανδίας με το Ανζού (1123). Ο Αμωρί ενώθηκε με πολλούς Νορμανδούς βαρόνους ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Βαλεράν ντε Μπομώ γιος του παλιού συμμάχου του Ερρίκου Ροβέρτου του Μελάν.Hollister 2003, pp. 292–293; Green 2009, p. 179

Κρίση διαδοχής

Ο Ερρίκος έστειλε στη Νορμανδία τον Ροβέρτο του Γκλόστερ και τον Ρανούλφ λε Μεσίν, στη συνέχεια στα τέλη του 1132 τους ακολούθησε και ο ίδιος.Hollister 2003, pp. 293–294 Ο Ερρίκος ξεκίνησε την πολιορκία στα κάστρα των επαναστατών και στη συνέχεια περίμενε να περάσει ο χειμώνας για να επαναλάβει τις επιδρομές.Hollister 2003, pp. 297–298; Green 2009, p. 184 Την άνοιξη ξεκίνησε ξανά τις επιδρομές, ο Ρανούλφ σκέφτηκε ότι οι επαναστάτες θα επέστρεφαν στη βάση τους στο Βαττεβίλ και περίμενε να περάσουν για να τους ρίξει στην παγίδα, ο Βαλεράν επιτέθηκε στις βασιλικές δυνάμεις αλλά οι ιππότες του έπεσαν από τους τοξότες του Ρανούλφ, οι επαναστάτες σύντομα συνετρίβησαν.Hollister 2003, p. 300 Ο Βαλεράν συνελήφθη αιχμάλωτος και ο Αμωρί δραπέτευσε, ο Ερρίκος τύφλωσε τον Βαλεράν θεωρώντας ότι είναι περισσότερο ατιμωτική τιμωρία από την εκτέλεση και πήρε πίσω τα κάστρα.Hollister 2003, pp. 302–303; Green 2009, pp. 186–187 Ο Ερρίκος πλήρωσε στον πάπα Καλλίστο ένα μεγάλο ποσό χρημάτων σε αντάλλαγμα της ακύρωσης του γάμου του Γουλιέλμου Κλίτο με τη Σιβύλλη.Hollister 2003, p. 306

Ο Ερρίκος και η δεύτερη σύζυγος του δεν έκαναν κανένα παιδί, η εξέλιξη αυτή ήταν καταδικαστική για το μέλλον της Νορμανδικής δυναστείας.Hollister 2003, pp. 308–309; Green 2009, p. 170 Ο Ερρίκος άρχισε να αναζητά τον διάδοχο του ανάμεσα στους ανιψιούς του, πρώτη του επιλογή ήταν ο Στέφανος της Αγγλίας γι'αυτό φρόντισε να πραγματοποιήσει έναν γάμο ανάμεσα στην πλούσια κόρη του Ματθίλδη και τον Στέφανο.Hollister 2003, p. 310 Ο πιστός φίλος του Ερρίκου Στέφανος του Μπλουά σταμάτησε τις προσπάθειες συμβουλεύοντας ότι δεν ήταν καλή επιλογή.Green 2009, p. 168 Ο Γουλιέλμος Κλίτο που είχε τα περισσότερα δικαιώματα διαδοχής ήταν εχθρός του Ερρίκου και παντελώς ανεπιθύμητος.Hollister 2003, pp. 312–313 Ο Ερρίκος σκέφτηκε να ορίσει διάδοχο έναν νόθο γιο του τον Ροβέρτο του Γκλόστερ αλλά ήταν αντίθετο με τα Αγγλικά έθιμα και παραδόσεις, σταμάτησε τις προσπάθειες επειδή γνώριζε ότι η πρόταση θα οδηγήσει σε αποτυχία.Hollister 2003, pp. 311–312 
Τα σχέδια του στράφηκαν αποκλειστικά στη Ματθίλδη η οποία στο μεταξύ είχε μείνει χήρα από τον πρώτο σύζυγο της αυτοκράτορα Ερρίκο (1125).Hollister 2003, p. 396 Ο Ερρίκος κάλεσε την κόρη του την επόμενη χρονιά στην Αγγλία και της ανακοίνωσε ότι θα πεθάνει χωρίς γιο γι'αυτό την ορίζει διάδοχο στον θρόνο.Hollister 2003, p. 309 Οι Άγγλο-Νορμανδοί βαρόνοι συγκεντρώθηκαν τα Χριστούγεννα του 1126 στο Ουέστμιντερ και ορκίστηκαν να αναγνωρίσουν τον γιο που θα αποκτούσε η Ματθίλδη νέο βασιλιά της Αγγλίας. Ο ορισμός μιας γυναίκας στη θέση του διαδόχου του Αγγλικού θρόνου ήταν ασυνήθιστο γεγονός για την εποχή και δημιούργησε σφοδρές αντιδράσεις στην Αγγλική αυλή όπως και τη σκληρή αντίδραση του Λουδοβίκου.Hollister 2003, p. 318; Green 2009, p. 191

Σχέδια για τη διαδοχή

Νέες συγκρούσεις ξέσπασαν όταν δολοφονήθηκε ο άτεκνος Κάρολος Α΄ της Φλάνδρας (1127) δημιουργώντας κρίσεις διαδοχής στην κομητεία της Φλάνδρας.Green 2009, pp. 196–197 Οι ευγενείς της Φλάνδρας με την υποστήριξη του Λουδοβίκου επέλεξαν νέο βασιλιά τον Γουλιέλμο Κλίτο.Green 2009, p. 197 Η επιλογή απείλησε σοβαρά τους Νορμανδούς και ο Ερρίκος Α΄ άρχισε να χρηματοδοτεί τους Φλαμανδούς αντιπάλους του να τον ανατρέψει.Hollister 2003, pp. 319–321; Green 2009, pp. 197–198 Την ίδια εποχή ξεκίνησε εκστρατεία στη Γαλλία με αίτημα να απαιτήσει από τον βασιλιά Λουδοβίκο να διακόψει τη στήριξη του στον Γουλιέλμο.Hollister 2003, p. 321 Ο Γουλιέλμος πέθανε αναπάντεχα τον Ιούλιο διακόπτοντας τον πόλεμο στη Φλάνδρα, ο Ερρίκος δεν είχε πλέον κανέναν αντίπαλο στην οικογένεια του.Hollister 2003, pp. 325–326 Ο Ερρίκος έκλεισε ειρήνη με τον Λουδοβίκο και απελευθέρωσε όλους τους αιχμαλώτους από την εξέγερση του 1132, ο Βαλεράν του Μελάν επανήλθε στη θέση του στη βασιλική αυλή.Hollister 2003, p. 326; Newman 1988, pp. 57–58

Ο Ερρίκος στράφηκε ξανά σε νέα συμμαχία με τον Φούλκωνα του Ανζού παντρεύοντας την κόρη του Ματθίλδη με τον μεγαλύτερο γιο του Φούλκωνα Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη.Hollister 2003, p. 323 Το ζευγάρι αρραβωνιάστηκε το 1127 και παντρεύτηκε την επόμενη χρονιά.Hollister 2003, p. 324 Είναι άγνωστο αν ο Ερρίκος ήθελε για διάδοχο του τον Γοδεφρείδο, το βέβαιο είναι ότι όσο ζούσε προτιμούσε να τον κρατήσει μακριά από τις κρατικές υποθέσεις, η Ματθίλδη πήρε προίκα έναν μεγάλο αριθμό από κάστρα στη Νορμανδία αλλά δεν είναι βέβαιο ότι το ζεύγος τα κατείχε.Hollister 2003, pp. 324–325; Green 2009, pp. 202–203 Ο Φούλκων μετά τον γάμο έφυγε για την Ανατολή (1129) προκειμένου να στεφθεί βασιλιάς των Ιεροσολύμων, πριν φύγει ανακήρυξε τον Γοδεφρείδο νέο διάδοχο του στο Ανζού και το Μαίν.Chibnall 1993, pp. 56, 60 Ο γάμος φάνηκε από την αρχή αρκετά δύσκολος, το ζεύγος δεν υποστήριξε μαζί τα αμφισβητούμενα κάστρα, η Ματθίλδη αναγκάστηκε να επιστρέψει μόνη της στη Νορμανδία.Hollister 2003, p. 463; Chibnall 1993, p. 57 Ο Ερρίκος ενοχλήθηκε έντονα από τον χωρισμό αλλά το 1131 οι σχέσεις τους βελτιώθηκαν.Hollister 2003, p. 463; Green 2009, pp. 58–61 Η Ματθίλδη τα επόμενα χρόνια γέννησε τα δυο πρώτα παιδιά τον Ερρίκο (1133) και τον Γοδεφρείδο (1134).Hollister 2003, p. 465; Green 2009, p. 213

Το τέλος του και η διαδοχή

Οι σχέσεις του Γοδεφρείδου με τη Ματθίλδη χειροτέρευσαν έντονα τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Ερρίκου, η Ματθίλδη και ο Γοδεφρείδος άρχισαν να υποπτεύονται ότι έχασαν την εξουσία τους από την Αγγλία. Το 1135 ο Ερρίκος παρέδωσε τα κάστρα της Νορμανδίας στην κόρη του Ματθίλδη αναγκάζοντας τους ευγενείς να ορκιστούν υποταγή στην κόρη του, η πράξη αυτή ενίσχυσε σημαντικά τη θέση του ζεύγους στη Νορμανδία μετά τον θάνατο του.King 2010, pp. 38–39 Ο Ερρίκος αναγκάστηκε να προχωρήσει σε αυτό για να μην αποκτήσει ο Γοδεφρείδος προσωπική εξουσία στη Νορμανδία.Green 2009, pp. 216–217; King 2010, p. 38; Crouch 2008, p. 162 Μια νέα επανάσταση ξέσπασε από τους βαρόνους της νότιας Νορμανδίας υπό την ηγεσία του Γουλιέλμου, κόμη του Πονθιέ, ο Γοδεφρείδος και η Ματθίλδη ωστόσο έκαναν επέμβαση στο πλευρό των επαναστατών.Barlow 1999, p. 162; Hollister 2003, p. 467

Ο Ερρίκος ταξίδευσε τον Νοέμβριο στη Λυών λα Φορέτ για να κυνηγήσει, οι αντοχές του ήταν ακόμα ισχυρές παρά τη μεγάλη ηλικία του.Hollister 2003, pp. 467, 473 Εκεί ο Ερρίκος αρρώστησε, σύμφωνα με τον Ερρίκο του Χάντινγκτον έφαγε μεγάλο αριθμό από μύραινες παρά τις αντίθετες συμβουλές του γιατρού του και η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευσε την επόμενη βδομάδα.Hollister 2003, pp. 467, 473; Green 2009, p. 220 Ο Ερρίκος πέθανε την 1 Δεκεμβρίου 1135, η σορός του μεταφέρθηκε στη Ρουέν για να βαλσαμωθεί, τα εντόσθια του τοποθετήθηκαν στη Νότρ Νταμ της Πρε, η σορός του μεταφέρθηκε στην Αγγλία και τάφηκε στο αβαείο του Ρίντινγκ.Hollister 2003, pp. 467, 474
Παρά τις προσπάθειες του Ερρίκου η διαδοχή ήταν αμφίβολη, την εποχή που ακούστηκαν τα νέα για τον θάνατο του η Ματθίλδη και ο Γοδεφρείδος υποστήριζαν στη Νορμανδία τους βαρόνους που είχαν επαναστατήσει ιδιαίτερα τον Ροβέρτο του Γκλόστερ. Πολλοί από τους βαρόνους πήγαν όρκο να παραμείνουν στη Νορμανδία μέχρι τη στιγμή που ολοκληρωθεί η ταφή του βασιλιά στην Αγγλία.Crouch 2002, p. 246 Η Νορμανδική αριστοκρατία ανακήρυξε νέο κόμη τον Θεοβάλδο του Μπλουά.King 2010, pp. 47–48 Ο μικρότερος αδελφός του Θεοβάλδου Στέφανος κατευθύνθηκε από τη Βουλώνη, με τη βοήθεια του αδελφού του Ερρίκου του Μπλουά ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Αγγλίας, η στέψη του έγινε στις 22 Δεκεμβρίου.King 2010, p. 43 Η Αυτοκράτορα Ματθίλδη έντονα δυσαρεστημένη επειδή διεκδικούσε τα κληρονομικά της δικαιώματα στην Αγγλία και στη Νορμανδία ξεκίνησε εμφύλιο πόλεμο εναντίον του Στέφανου μια περίοδος που κράτησε από το 1135 μέχρι το 1153 και έμεινε γνωστή ως "Αναρχία".Carpenter 2004, pp. 169–171

Οικογένεια

Με τον πρώτο του γάμο με τη Ματθίλδη των Ντάνκελντ, κόρη του Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας (1100) απέκτησε:
 Ματθίλδη 1102-1167, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο Ε΄ των Σαλίων της Γερμανίας και έπειτα τον Γοδεφρείδο Ε΄ Πλανταγενέτη κόμη του Ανζού. Γιος της ήταν ο:
 Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας.
 Γουλιέλμος Άντελιν 1103-1120, διάδοχος της Αγγλίας, δούκας της Νορμανδίας. Απεβίωσε 17 ετών.
 (;) Ριχάρδος, απεβ. σύντομα.

Η Ματθίλδη (1118) απεβίωσε και ο Ερρίκος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αντελίζα των Ρέγκιναρ, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Λουβαίν (1121), δεν απέκτησαν τέκνα.

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα:
 (νόθος) Ροβέρτος πριν το 1100-1147, κόμης του Γκλόστερ.
 (νόθος) Ριχάρδος πριν το 1101-1120, απεβίωσε 19 ετών.
 (νόθος) Ρέτζιναλντ ντε Ντάνστανβιλ π. 1110-1175, κόμης της Κορνουάλης.
 (νόθος) Ροβέρτος ΦιτςΈντιθ 1093-1172, jure auxoris κύριος του Όουκαμπτον.
 (νόθος) Γιλβέρτος ΦιτςΡόι.
 (νόθος) Ερρίκος ΦιτςΡόυ π. 1100-04 - 1158, κύριος του Νάρμπεθ.
 (νόθος) Φούλκων ΦιτςΡόι 1092-1132;, μοναχός.
 (νόθος) Γουλιέλμος Ι ντε Τρασύ, γενν. δεκαετία το 1090;.
 (νόθος) Γουλιέλμος ΙΙ, αμφιθαλής αδελφός με τη Σίβυλλα της Νορμανδίας και ίσως και με τον Ρέγκιλναλντ του Ντάνστανβιλ.
 (νόθη) Ματθίλδη Ι π.1080/1100;-1120, παντρεύτηκε τον Ροτρού Γ΄ κόμη του Περς.
 (νόθη) Ματθίλδη ΙΙ, παντρεύτηκε τον Κόναν Γ΄ δούκα της Βρετάνης (του Οίκου της Κορνουάλης).
 (νόθη) Γιουλιάνα 1090-μετά το 1136.
 (νόθη) Αλίκη απεβ. πριν το 1141.
 (νόθη) Σίβυλλα, σύζυγος του Αλέξανδρου Α΄ της Σκωτίας.
 (νόθη) Ματθίλδη ΙΙΙ, ηγουμένη του αβαείου του Μοντιβιλιέρ.

 Πρόγονοι 

Παραπομπές

Πηγές
Barlow, Frank (1999). The Feudal Kingdom of England, 1042–1216 (5th ed.). Harlow, UK: Pearson Education. 
Bethell, Denis (1971). "The Making of a Twelfth Century Relic Collection". Popular Belief and Practice. 8: 61–72.
Brett, Martin (1975). The English Church Under Henry I. Oxford, UK: Oxford University Press. 
Carpenter, David (2004). The Struggle for Mastery: The Penguin History of Britain 1066–1284. London, UK: Penguin. 
Chibnall, Marjorie (1992). "Mercenaries and the Familia Regis under Henry I". In Strickland, Matthew. Anglo-Norman Warfare. Woodbridge, UK: The Boydell Press. pp. 93–127. 
Chibnall, Marjorie (1993). The Empress Matilda: Queen Consort, Queen Mother and Lady of the English. Oxford, UK: Blackwell. 
Crouch, David (2002). The Normans: The History of a Dynasty. London, UK: Hambledon Continuum. 
Crouch, David (2008). The Beaumont Twins: The Roots and Branches of Power in the Twelfth Century. Cambridge, UK: Cambridge University Press. 
Cooper, Alan (2001). ""The Feet of Those That Bark Shall Be Cut Off": Timorous Historians and the Personality of Henry I". In Gillingham, John. Anglo-Norman Studies: Proceedings of the Battle Conference, 2000. Woodbridge, UK: The Boydell Press. pp. 47–68. 
David, Charles W. (1929). "The Claim of King Henry I to Be Called Learned". In Taylor, C. H.; LaMonte, J. L. Anniversary Essays in Medieval History by Students of Charles Homer Haskins. Boston, US and New York, US: Houghton Mifflin. pp. 45–56.
Davies, R. R. (1990). Domination and Conquest: The Experience of Ireland, Scotland and Wales, 1100–1300. Cambridge, UK: Cambridge University Press. 
Duffy, Mark (2003). Royal Tombs of Medieval England. Stroud, UK: Tempus. 
Green, Judith (1989). The Government of England Under Henry I. Cambridge, UK: Cambridge University Press. 
Green, Judith (2003). "Le Gouvernement d'Henri Ier Beauclerc en Normandie". In Bouet, Pierre; Gazeau, Véronique. La Normandie et l'Angleterre au Moyen âge (in French). Caen, France: Publications du CRAHM. pp. 61–73.
Green, Judith (2009). Henry I: King of England and Duke of Normandy. Cambridge, UK: Cambridge University Press.
Hallam, Elizabeth M.; Everard, Judith A. (2001). Capetian France, 987–1328 (2nd ed.). Harlow, UK: Longman. 
Haskins, Charles Homer (1918). Norman Institutions. Cambridge, US: Harvard University Press. 
Hollister, C. Warren; Baldwin, John W. (1978). "The Rise of Administrative Kingship: Henry I and Philip Augustus". The American Historical Review. 83 (4): 867–05. 
Hollister, C. Warren (2003). Frost, Amanda Clark, ed. Henry I. New Haven, US and London, UK: Yale University Press. 
Huneycutt, Lois L. (2003). Matilda of Scotland: a Study in Medieval Queenship. Woodbridge, UK: The Boydell Press. 
King, Edmund (2010). King Stephen. New Haven, US and London, UK: Yale University Press. 
Mason, Emma (2008). King Rufus: the Life and Murder of William II of England. Stroud, UK: The History Press. 
Mayr-Harting, Henry (2011). Religion, Politics and Society in Britain, 1066–1272. Harlow, UK: Longman. 
Newman, Charlotte A. (1988). The Anglo-Norman Nobility in the Reign of Henry I: the Second Generation. Philadelphia, US: University of Pennsylvania Press. 
Poole, A. L. (1993) [1951]. From Domesday Book to Magna Carta, 1087–1216: Oxford History of England. Oxford, UK: Oxford University Press. 
Prestwich, J. O. (1992). "The Military Household of the Norman Kings". In Strickland, Matthew. Anglo-Norman Warfare. Woodbridge, UK: The Boydell Press. pp. 128–142. 
Southern, Richard (1962). "The Place of Henry I in English History". Proceedings of the British Academy. 48: 127–169. 
Thompson, Kathleen (2003). "Affairs of State: the Illegitimate Children of Henry I". Journal of Medieval History. 29 (2): 129–151. 
Thompson, Kathleen (2007). "From the Thames to Tinchebray: the Role of Normandy in the Early Career of Henry I". In Fleming, Donald F.; Pope, Janet M. Henry I and the Anglo-Norman World: Studies in Memory of C. Warren Hollister. Woodbridge, UK: The Boydell Press. pp. 16–26. 
Vaughn, Sally N. (2007). "Henry I and the English Church: the Archbishops and the King". In Fleming, Donald F.; Pope, Janet M. Henry I and the Anglo-Norman World: Studies in Memory of C. Warren Hollister. Woodbridge, UK: The Boydell Press. pp. 133–157.
Ward, Jennifer (2006). Women in England in the Middle Ages. London, UK: Hambledon Continuum. 
White, G. W., ed. (1949). The Complete Peerage. 11. London, UK: St. Catherine Press.

|-

Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας
Κατηγορία:Δούκες της Νορμανδίας
Κατηγορία:Οίκος της Νορμανδίας