Ρωσικό κόμμα

Το Ρωσικό κόμμα ήταν ελληνική πολιτική παράταξη, των πρώτων χρόνων ύπαρξης του ελληνικού κράτους, φίλα προσκείμενη στη Ρωσική Αυτοκρατορία.

Άρχισε να διαμορφώνεται περί το 1825-26Ν.Βλάχος, Η γένεσις του Αγγλικού, του Γαλλικού και του Ρωσικού κόμματος εν Ελλάδι, σ. 8 και 17. με αρχηγό τον Ανδρέα Μεταξά, συγχρόνως περίπου με τα άλλα δύο κόμματα, το Γαλλικό υπό τον Ιωάννη Κωλέττη και το Αγγλικό υπό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο. Όπως φαίνεται και από την ονομασία, η κάθε παράταξη προσέβλεπε στην αντίστοιχη μεγάλη Δύναμη για βοήθεια σε εθνικό επίπεδο αλλά και για να επιβάλει την κυριαρχία της στην Ελλάδα. 

Το Ρωσικό Κόμμα συγκροτήθηκε πιο εύκολα από τα άλλα δύο σε ισχυρή ομάδα· η κοινή ορθόδοξη πίστη με τους Ρώσους, καθώς και η δράση της Φιλικής Εταιρείας στα προεπαναστατικά χρόνια είχαν συμβάλει καθοριστικά στον φιλορωσισμό των Ελλήνων. Τάχθηκαν εξαρχής στο πλευρό του Ιωάννη Καποδίστρια και ονομάστηκαν «Κυβερνητικοί».Σπύρος Μαρκεζίνης Πολιτική Ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος, Πάπυρος, 1966.τ. Α΄σ. 79.

Το Ρωσικό κόμμα λεγόταν και κόμμα των Ναπαίων από κάποιον Κερκυραίο Νάπα, φανατικό υποστηρικτή του Καποδίστρια. Το Ρωσικό κόμμα διατηρούσε επαφή με τη Ρωσική διπλωματική αποστολή και είχε μεγάλη υποστήριξη στην Πελοπόννησο. Έριχνε μεγάλο βάρος στην προάσπιση της Ορθοδοξίας, γεγονός που του προσέδωσε μεγαλύτερο λαϊκό έρεισμα. Επιφανείς υποστηρικτές του ήταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Κίτσος Τζαβέλας, ο Ανδρέας Μεταξάς, ο οποίος διετέλεσε και αρχηγός του, ο Κωνσταντίνος Κανάρης, ο Γενναίος Κολοκοτρώνης, ο Κωνσταντίνος Οικονόμος, ο Δημήτριος Πλαπούτας, ο Μιχαήλ Σπυρομήλιος, ο Γεώργιος Ράλλης, Νικήτας Σταματελόπουλος (ή Νικηταράς), Δημήτριος Τσώκρης και ο Νικόλαος Κ. Ταμπακόπουλος. Στο ρωσικό κόμμα συμμετείχε και ο διατελέσας υπουργός Ναυτικών, Εσωτερικών, Εξωτερικών, Παιδείας Γεώργιος Γλαράκης, που ως γιατρός πιστοποίησε το θάνατο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. 

Ενδεικτικό στοιχείο για την εύνοια της Αντιβασιλείας προς το αγγλικό κόμμα είναι ο διορισμός, ως μελών του υπουργικού συμβουλίου, στις 15 Απριλίου 1833 οπαδών του αγγλικού κόμματος, κυρίως. Από τα πέντε μέλη του τα τέσσερα, Σ. Τρικούπης, Α. Μαυροκορδάτος, Γ. Ψύλλας και Γ. Πραϊδης ανήκαν στο παραπάνω κόμμα, ενώ μονό ο Ι. Κωλέττης ανήκε στο γαλλικό. Το ρωσικό κόμμα δεν αντιπροσωπεύτηκε καθόλου σ’ αυτό το υπουργικό συμβούλιο. 

Το Ρωσικό κόμμα κυβέρνησε το 1832 και από τις 3 Σεπτεμβρίου 1843 έως τις 16 Φεβρουαρίου 1844 με αρχηγό τον Α. Μεταξά, ο οποίος, μετά από λαϊκή εξέγερση, ανέλαβε πρωθυπουργός και αργότερα προκήρυξε εκλογές για τη σύνταξη και την ψήφιση συντάγματος. Στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του 1844 έχασε την πρωθυπουργία από τον Κωλέττη. 

 Παραπομπές 

 Ενδεικτική βιβλιογραφία 
Τ. Λιγνάδης, Η ξενική εξάρτησις κατά την διαδρομήν του νεοελληνικού κράτους (1821-1945), Πολιτική διαμόρφωσις-Εθνική Γη-Δανειοδότησις, Αθήναι, 1975
 Gunnar Hering, Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα 1821-1936, (Μετάφραση Θεόδωρος Παρασκευόπουλος), Έκδοση Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Αθήνα, 2004
Χαράλαμπος Μηνάογλου, Ιστορία του Ρωσικού Κόμματος. Δώδεκα μελέτες για τις απαρχές, Αθήνα, 2017
Αικατερίνη Τσιχλή-Αρώνη, Η Μεσσηνιακή εξέγερση του 1834. Αντιπολίτευση του Ρωσικού κόμματος στην Αντιβασιλεία του Όθωνα. Διδακτορική Διατριβή στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Αθήνα 1984.

Κατηγορία:Πρώην πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας
Κατηγορία:Ελληνορωσικές σχέσεις