Ηλιόδωρος (υπουργός)

Ο Ηλιόδωρος ήταν ένας από τους υπουργούς ή τους συμβούλους του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Δ' του Φιλοπάτορος, που έζησε γύρω στο 175 π.Χ. 

 Βιογραφία 
Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων, ο βασιλιάς Σέλευκος ο Δ΄ βρισκόταν σε οικονομική στενότητα εξαιτίας των βαριών όρων που του επέβαλαν οι Ρωμαίοι μετά την υπογραφή της Ειρήνης της Απάμειας (188 π.Χ.). Μαθαίνει τότε, από τον Απολλώνιο τον κυβερνήτη της Κοίλης Συρίας και της Φοινίκης, ότι το θησαυροφυλάκιο των Ιεροσολύμων ήταν γεμάτο με αμύθητους θησαυρούς και διατάσει τον Ηλιόδωρο να πάει στην Ιερουσαλήμ και να καταχέσει το θησαυρό που βρισκόταν στο Ναό. Ο ανώτατος ιερέας Ονίας Γ' αρνήθηκε κατηγορηματικά να ικανοποιήσει την απαίτηση αυτή. Συνεχίζοντας, η βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων αναφέρει ότι μετά από προσευχή του ιερέα, ο Θεός έστειλε έναν έφιππο άντρα και δύο νεαρούς να εκδιώξουν τον Ηλιόδωρο από το Ναό. Μετά την αποτυχία του αυτή, ο Ηλιόδωρος επέστρεψε στην αυλή των Σελευκίδων. Λίγο αργότερα, το 175 π.Χ., δολοφονεί το Σέλευκο και αυτοανακηρύσσεται βασιλιάς. Ωστόσο ανατρέπεται και εκτελείται από τον Αντίοχο Δ', αδελφό του Σέλευκου.

Την περίοδο της Μεταρρύθμισης και Αντιμεταρρύθμισης, η εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό προβλήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως σύμβολο του απαραβίαστου της εκκλησιαστικής περιουσίας και αναπαραστάθηκε σε πολλά έργα τέχνηςGabriele Boccaccini, Portraits of Middle Judaism in Scholarship and Arts (Turin: Zamorani, 1992). Η αφήγηση αυτή ενέπνευσε τον  Ζεράρ ντε Λερές στο έργο του που φαίνεται παραπλεύρως, αλλά και στην Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό που φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ. 

 Παραπομπές 

 Δείτε επίσης 
 Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
 Η Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό, έργο του Ραφαήλ.
 Ελληνιστική περίοδος

Εξωτερικοί σύνδεσμοι


Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης