Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά

Ο Θεοβάλδος Γ΄ του Μπλουά (Thibaud III de Blois, 1019 – 30 Σεπτεμβρίου 1089) Κόμης του Μπλουά, Κόμης του Μω και της Τρουά (1037 - 1089) ήταν γιος και διάδοχος του Όντο Β΄ κόμη του Μπλουά και της Ερμενγάρδης του Ωβέρν. Κληρονόμησε από τον πατέρα του το Μπλουά, το Τουρ και το Σαρτρ (1037),The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Pr ess, 2004), 138. ενώ ο μικρότερος αδελφός του Στέφανος κληρονόμησε τις κομητείες του Μω, του Τρουά και του Βιτρί-λε-Φρανσουά.  
Δέχτηκε επίθεση από τον Γοδεφρείδο Μαρτέλο, κόμη του Ανζού (1044), ο οποίος έκανε εκστρατεία να καταλάβει την Τουρ, οπότε ο Θεοβάλδος Γ΄ έσπευσε να υπερασπιστεί την πόλη. Στην μάχη του Νουί που ακολούθησε, ο Θεοβάλδος Γ΄ αιχμαλωτίστηκε και αναγκάστηκε να δώσει στον Γοδεφρείδο Μαρτέλο την κομητεία του Τουραίν για να κερδίσει την ελευθερία του. Από τότε η έδρα του Οίκου του Μπλουά μετακινήθηκε στην Καμπανία.Jim Bradbury, The Medieval Siege, (The Boydell Press, 1992), 63.

Αύξηση της ισχύος του

Ο Θεοβάλδος Γ΄ αναγνώρισε τον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας συμμετέχοντας στην συνάντηση που έγινε στο Ιβουά ανάμεσα στον Ερρίκο Γ΄ και στον Ερρίκο Α΄ των Φράγκων.[3] Έγινε πιστός σύμμαχος της Γερμανικής Αυλής, επιχειρώντας να αποκτήσει βασιλική εύνοια και τον τίτλο του "κόμη του Παλατινάτου".The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Press, 2004), 138.
Ο ανιψιός τού Θεοβάλδου Γ΄, ο Όντο Β΄ του Τρουά συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας υπό τον Γουλιέλμο Α΄ τον Κατακτητή. Τότε ο ίδιος ο Θεοβάλδος Γ΄ εκμεταλλεύτηκε την απουσία του, για να καταλάβει περιοχές της Καμπανίας.    
Η δύναμή του αυξήθηκε σημαντικά μετά τον δεύτερο γάμο του με την κόρη του Ραλφ Δ΄ του Βαλουά, την Αδέλα του Κρεπύ. Το 1074, ηλικιωμένος πλέον, άφησε τη διοίκηση των κομητειών στον γιο του Στέφανο Β΄. Μετά το τέλος του, ο Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας μπόρεσε να μοιράσει το Μπλουά και την Καμπανία στους δύο γιους τού Θεοβάλδου Γ΄. Ο τρίτος έλαβε το Μω & την Τρουά.

Οικογένεια

Με την πρώτη σύζυγό του Γερσίνδη του Μαιν απέκτησε:
 Στέφανος Β΄ π. 1045-1102, κόμης του Μπλουά.

Με τη δεύτερη σύζυγό του Αδέλα του Βαλουά, κόρη του Ραλφ Δ΄ κόμη του Βαλουά, απέκτησε:Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007), 248.
 Φίλιππος, επίσκοπος του Σαλόν-συρ-Μαρν.
 Όντο Ε΄ απεβ. 1093, κόμης του Μω & της Τρουά.
 Ούγος π. 1074-π. 1125, κόμης της Καμπανίας.Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, 7.
 Αβίζα, παντρεύτηκε τον Στέφανο κόμη του Τρεγκιέ και κύριο του Ρίτσμονντ.

Πρόγονοι

Παραπομπές

Πηγές
 Jim Bradbury, The Medieval Siege, (The Boydell Press, 1992)
 The kingdom of the Franks to 1108, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History, Vol. 4, Part 2, ed. David Luscombe, Jonathan Riley-Smith, (Cambridge University Press, 2004)
 Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007)

|-

|-

Κατηγορία:Κόμητες του Μπλουά
Κατηγορία:Κόμητες της Καμπανίας (Γαλλία)
Κατηγορία:Κόμητες της Σαρτρ
Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά