Αλευρομαντεία

Η αλευρομαντεία ή αλφιτομαντεία ήταν είδος μαντικής τέχνης, που χρησιμοποιούσε ως μέσο το αλεύρι. Οι αντίστοιχοι μάντεις λέγονταν αλευρομάντεις ή αλφιτομάντεις.

Αν και μνημονεύεται η μαντική τέχνη αυτή από τους αρχαίους λεξικογράφους, φαίνεται να είναι πρωτόγονη μορφή τεχνικής οι λεπτομέρειες της οποίας δεν έχουν διασωθεί. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι γινόταν επί της πυράς με περιοδική ρίψη (σκόρπισμα) αλεύρου. Η μάντευση γινόταν από τον καπνό, το χρώμα του και τον τρόπο καύσης, καθώς και από τον θόρυβο της καύσης.

Η αλευρομαντεία φαίνεται ότι συνδεόταν με τη λατρεία του Απόλλωνα, ο οποίος χαρακτηρίζεται και ο ίδιος ως «αλευρομάντης»Bekker: Ανέκδοτα, 382, 22: «ο Απόλλων δια το αλεύροις μαντεύεσθαι» Οι αλευρομάντεις αναφέρονται από τους λεξικογράφους Ησύχιο και Πολυδεύκη, και από τους συγγραφείς Αιλιανό, Ιάμβλιχο, Θεοδώρητο και άλλους. Κατά τη χριστιανική εποχή αναφέρουν την αλευρομαντεία ο Κλήμης Αλεξανδρείας, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Ευσέβιος και άλλοι.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 136

Αλευρομ