Ούγος Γ΄ της Βουργουνδίας

Ο Ούγος Γ΄ της Βουργουνδίας (γαλλικά: Hugues III de Bourgogne, 1148 - 25 Αυγούστου 1192) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν Δούκας της Βουργουνδίας (1162 - 1192). Ο Ούγος Γ΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εύδη Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και της Μαρίας των Μπλουά, κόρης του Θεοβάλδου Β΄ κόμη της Καμπανίας.Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987), 256.

Συγκρούσεις με τον Γάλλο βασιλιά

Με την άνοδο του φιλόδοξου Ούγου έληξε μια περίοδος σχετικής ειρήνης που υπήρχε στο δουκάτο με τους προκατόχους του, ξεκίνησε τις εχθροπραξίες με τον Λουδοβίκο Ζ΄ της Γαλλίας. Όταν πέθανε ο Λουδοβίκος (1180) εκμεταλλεύτηκε τη μικρή ηλικία του διαδόχου Φιλίππου Αυγούστου για να εξαναγκάσει τους περισσότερους Γάλλους ευγενείς να δηλώσουν υποταγή στον ίδιον. Ο Φίλιππος Αύγουστος έντονα δυσαρεστημένος από την εξέλιξη αυτή πολιόρκησε τη Σατιγιόν, την πόλη υπερασπιζόταν φρουρά με επικεφαλής τον Εύδη γιο και διάδοχο του Ούγου Γ΄. Η πόλη κυριεύθηκε, ο Εύδης συνελήφθη αιχμάλωτος και ο πατέρας του αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη με τον Γάλλο βασιλιά και να πληρώσει μεγάλο ποσό για την απελευθέρωση του.

Συμμετοχή στην Γ΄ Σταυροφορία

Ο Ούγος μετέφερε την πρωτεύουσα του δουκάτο στην Ντιζόν βοηθώντας την πόλη να γίνει σημαντικό εμπορικό κέντρο. 
Τα τελευταία χρόνια ο Ούγος έστρεψε το ενδιαφέρον του στις Σταυροφορίες, συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία στο πλευρό του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου.The Third Crusade: Richard the Lionhearted and Philip Augustus, Sidney Painter, The Later Crusades, 1189-1311, ed. Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1969), 85. Όταν ο Φίλιππος επέστρεψε στη Γαλλία άφησε τον Ούγο διοικητή των Γαλλικών στρατευμάτων.John Gillingham, Richard I, (Yale University Press, 1999), 164. Ο Ούγος είχε σημαντικό ρόλο στη νικηφόρα για τους Σταυρογόρους μάχη του Αρσούφ (7 Σεπτεμβρίου 1191) και στην πολιορκία της Άκρας τον Αύγουστο 1192 όπου βρήκε τον θάνατο.

Οικογένεια

Με την πρώτη του σύζυγο Αλίκη της Λωρραίνης (1145 - 1200), κόρη του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης, απέκτησε τέκνα:
 Εύδης Γ΄ 1166-1218, δούκας της Βουργουνδίας.
 Αλέξανδρος 1170-1206, κύριος του Μονταιγκύ. Έγινε ο γενάρχης τού κλάδου των Μονταιγκύ.
 Ντούσε 1175-π. 1219. παντρεύτηκε τον Σίμωνα τού Σεμύρ κύριο τού Λυζύ.
 Αλίκη γενν. 1177, παντρεύτηκε τον Μπερώντ Ζ΄ κύριο τού Μερκέρ.

Με τη δεύτερη σύζυγό του Βεατρίκη του Αλμπόν 1161-1228, κόρη τού Γκιγκ Ε΄ κόμη τού Βιενουά, απέκτησε τέκνα:
 Γκιγκ ΣΤ΄, κόμης τού Βιενουά. 
 Μαώ 1190-1242, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Ιβρέα κόμη τού Σαλόν.
 Μαργαρίτα1192-1243, παντρεύτηκε τον Αμεδαίο Δ΄ κόμη της Σαβοΐας.

 Πρόγονοι 

Παραπομπές

Πηγές
Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198, (Cornell University Press, 1987)
The Third Crusade: Richard the Lionhearted and Philip Augustus, Sidney Painter, The Later Crusades, 1189-1311, ed. Kenneth M. Setton, Robert Lee Wolff and Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1969)
John Gillingham, Richard I, (Yale University Press, 1999)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι