Ούγος Δ΄ της Βουργουνδίας

Ο Ούγος Δ' της Βουργουνδίας (Hugues IV de Bourgogne, 9 Μαρτίου 1213 - 30 Οκτωβρίου 1272) μέλος του Οίκου της Βουργουνδίας ήταν δούκας της Βουργουνδίας (1218 - 1272) και τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης. Ο Ούγος Δ' της Βουργουνδίας ήταν  γιος και διάδοχος του Εύδη Γ' της Βουργουνδίας και της Αλίκης του Βερζί. Kenneth Meyer Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries, (The American Philosophical Society, 1976), 492.

Συμμετείχε στην ΣΤ΄ Σταυροφορία (1239) με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν και τον Θεοβάλδο Α' της Ναβάρρας.Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, (Bloomsbury Publishing, 2007), 210. Τα Σταυροφορικά στρατεύματά συμμάχησαν με τον Ριχάρδο της Κορνουάλης και κατέλαβαν την Ασκαλώνα, στην συνέχεια έκλεισαν ειρήνη με την Αίγυπτο (1241).Jean Richard, The Crusades, C.1071-c.1291, (Cambridge University Press, 1999) 325-327. Ο Ούγος εξελέγη τιτουλάριος βασιλιάς της Θεσσαλονίκης (1266) αν και το βασίλειο είχε κατακτηθεί από το δεσποτάτο της Ηπείρου για περισσότερο από 40 χρόνια. The Morea:1311-1364, Peter Topping, A History of the Crusades: The Fourteenth and Fifteenth Centuries, Vol. III, ed. Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1975), 109.

Οικογένεια

Από τον πρώτο του γάμο του με την Γιολάντα του Ντρε, κόρη του Ροβέρτου Γ' κόμη του Ντρε, απέκτησε:Michael Lower, The Barons' Crusade: A Call to Arms and Its Consequences, (University of Pennsylvania Press, 2005), 97.
 Μαργαρίτα 1229 - 1277, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Γ΄ κύριο του Μον-Σαιν-Ζαν, και έπειτα τον Γκυ ΣΤ΄ υποκόμη του Λιμόζ.
 Εύδης 1230-1266, διάδοχος. Λόγω της συζύγου του έγινε κόμης του Νεβέρ.
 Ιωάννης 1231-1268, διάδοχος, κόμης του Σαρολαί. Λόγω της συζύγου του έγινε κύριος του Μπουρμπόν.
 Αδελαΐδα 1233-1273, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ δούκα της Βραβάντης.
 Ροβέρτος Β΄ 1248-1306, δούκας της Βουργουνδίας.

Με τον δεύτερο γάμο του με τη Βεατρίκη των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας, παιδιά του ήταν:
 Ούγος 1260-1288, νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα του Σαλίν.
 Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Σαλόν.
 Βεατρίκη 1260-1329, παντρεύτηκε τον Ούγο ΙΓ΄ κύριο του Λουζινιάν.
 Ισαβέλλα 1270-1323, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Α΄ των Αψβούργων βασιλιά της Γερμανίας.Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888), 9.

 Πρόγονοι  

Παραπομπές

Πηγές
 Du Chesne, A. (1628) Histoire géneálogique des ducs de Bourgogne de la maison de France (Paris)
 Jean Richard, The Crusades, C.1071-c.1291, (Cambridge University Press, 1999)
 Jim Bradbury, The Capetians: The History of a Dynasty, (Bloomsbury Publishing, 2007)
 Kenneth Meyer Setton, The Papacy and the Levant, 1204-1571: The thirteenth and fourteenth centuries, (The American Philosophical Society, 1976)
 Philippe Le Bel et la Noblesse Franc-Comtoise, Frantz Funck-Brentano, Bibliothèque de l’École des chartes, Vol. 49 (1888)
 Theodore Evergates, Aristocratic Women in Medieval France, (University of Pennsylvania Press, 2011)
 The Morea:1311-1364, Peter Topping, A History of the Crusades: The Fourteenth and Fifteenth Centuries, Vol. III, ed. Harry W. Hazard, (University of Wisconsin Press, 1975)

Κατηγορία:Οίκος της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Γάλλοι Σταυροφόροι
Κατηγορία:Δούκες της Βουργουνδίας
Κατηγορία:Βασιλείς της Θεσσαλονίκης