Πάμφως

Ο Πάμφως ο Αθηναίος, ή Πάμφος, ήταν αρχαίος Έλληνας ποιητής, νεότερος του Ωλήνα και πολύ προγενέστερος του Ομήρου, κατά τον Παυσανία και συνεπώς σχεδόν μυθικό πρόσωπο. 

 Έργο 
Ο Πάμφως έγραψε κυρίως θρησκευτικούς ύμνους. Ξεχωρίζουν ο ύμνος του προς τη Δήμητρα, που προοριζόταν για τα Ελευσίνια μυστήρια, και οι ύμνοι προς την Άρτεμη, τον Ποσειδώνα, τον Δία, τον Έρωτα, γραμμένο ειδικά για τους Λυκομίδες της Αττικής, και τις Χάριτες. Επίσης, ο «Οιτόλινος», θρησκευτικό άσμα για την απώλεια του Λίνου, το οποίο αργότερα το μιμήθηκε και η ΣαπφώΠαυσανίας, IX. 29, 8.

Θεωρείται «πατέρας» του ιάλεμου.

Ορισμένα αποσπάσματα που θεωρούνται ως προερχόμενα από τα ποιήματα του Πάμφου θεωρεί ο Μάας ότι ανάγονται στην ελληνιστική εποχή.

 Παραπομπές 

 Πηγές 
Πάπυρος Λαρούς Μπριττάνικα τ.48ος, σ.48

Παμφως
παμφως