Πανιώνιος (ποδόσφαιρο)

Ο Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης ιδρύθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1890 στη Σμύρνη (επί οθωμανικής αυτοκρατορίας) όντας ένα από τα πρώτα ελληνικά αθλητικά σωματεία της Σμύρνης,ως Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος «Ορφεύς»."Ο πρώτος Σύλλογος της Σμύρνης. Το αυτό έτος έλαβε χώραν και στην Σμύρνη η φίλαθλη ανάνηψις, με την ίδρυσι του Συλλόγου «Ορφεύς» με τον διττόν προορισμόν της καλλιεργείας των καλών τεχνών, ιδία δε της μουσικής, και της σωμασκίας. Κατά τα πρώτα χρόνια το καλλιτεχνικόν τμήμα είχε την υπεροχήν, ταχέως όμως ανεπτύχθη και το αθλητικόν, επιβληθέν τελικά σε βαθμό που επέφερε, από το 1898, την αλλαγή του τίτλου του Συλλόγου εις «Πανιώνιον Γυμν. Σύλλογον», την σημαντικώτατη δράσι του οποίου, στην Σμύρνη μεν έως τα 1922, στην Αθήνα δε από το 1923, θα την συναντήσουμε σε όλο το μήκος της ιστορίας μας."Παύλος Ν. Μανιτάκης, 100 χρόνια νεοελληνικού αθλητισμού • 1830-1930, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 1962, σελ. 27 ενώ συγκαταλέγεται επίσης στα αρχαιότερα εν ενεργεία σωματεία που έχουν ιδρύσει Έλληνες με σκοπό την άθληση.Προηγήθηκαν, εντός ορίων ελληνικού κράτους, η Εταιρεία επί σκοπόν βολής το 1870 (σύντομα προσέθεσε αγωνιστική δραστηριότητα στον εκπαιδευτικό της στόχο – πλέον [http://www.e-fox.gr/index.php?shootingrup&txtClubID=295 Πανελλήνια Σκοπευτική Εταιρεία Αθηνών]), η Αθηναϊκή Λέσχη το 1875 (κοινωνικός σύλλογος με τμήμα ξιφασκίας) και ο Όμιλος Ερετών στο Φάληρο το 1885 (Όμιλος Ερετών Πειραιώς από το 1888). Επίσης, ο Αθλητικός και Καλλιτεχνικός Σύλλογος Ερμής στο Πέραν της Κωνσταντινούπολης το 1877.Μπαλτάς Ανδρέας, Ο ελληνικός αθλητισμός στην Κωνσταντινούπολη 1877-1922, περιοδ. ''Μικρασιατική Σπίθα'', τόμ. 19ος, Σέρρες (2015), σελ. 68 Μαζί με τον Απόλλωνα αποτέλεσαν τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους της Σμύρνης. 

Το τμήμα ποδοσφαίρου του Γ.Σ. Πανιωνίου Σμύρνης, που σχηματίστηκε επί οργανωμένης βάσης το 1895, αποτελεί την αρχαιότερη εν ενεργεία ποδοσφαιρική ομάδα της Ελλάδας. Ο Πανιώνιος εξέφραζε περισσότερο την αστική και μεγαλοαστική τάξη της Σμύρνης, ενώ το 1912 απέκτησε ιδιόκτητο στάδιο στην Πούντα το οποίο χρησιμοποιούσε μέχρι το 1922 και την Μικρασιατική Καταστροφή. Από τις πολλές διακρίσεις του ξεχωρίζουν 3 Πρωταθλήματα Σμύρνης (1909, 1910, 1914), 2 Κύπελλα Ελλάδας (1979, 1998) και 1 Βαλκανικό Κύπελλο (1971). 

Από την αγωνιστική περίοδο 2024–2025 το ανδρικό τμήμα ποδοσφαίρου του Γ.Σ. Πανιωνίου Σμύρνης αγωνίζεται στο δεύτερο τη τάξει πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας (Super League 2), με την επωνυμία «Πανιώνιος Ιστορικός Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία» και με τον διακριτικό τίτλο «Πανιώνιος Ι.Γ.Σ.Σ. Π.Α.Ε.». Χρησιμοποιεί από το 1940 ως αγωνιστική έδρα το ιδιόκτητο Στάδιο Νέας Σμύρνης το οποίο έχει χωρητικότητα 11.700 θέσεων.

 Τα πρώτα χρόνια στη Σμύρνη
Η ίδρυση και το ποδόσφαιρο στη Σμύρνη
Σε εφημερίδες της πόλης αναφέρονται στο διάστημα 1890–1893 ποδοσφαιρικοί αγώνες των μελών του μουσικογυμναστικού σωματείου Ορφεύς Σμύρνης μεταξύ τους, με ομάδες ναυτών σε ξένα εμπορικά και πολεμικά πλοία και με συλλόγους αλλοδαπών κατοίκων (Football Club Smyrna, Bournobat JAA). Το άθλημα στη Σμύρνη το «διέδωσαν» Άγγλοι, οι οποίοι διέμεναν κυρίως στη συνοικία του Μπουρνόβα. Εκεί δημιούργησαν γήπεδο, όπου έως το 1904 διεξάγονταν οι διεθνούς εμβέλειας Πανιώνιοι Αγώνες και αποτέλεσε έδρα της Bournobat Juniors Athletic Association of Smyrna (ή ΑΟ Νέων Μπουρνόβα), αγγλικής ένωσης με αρκετούς Έλληνες αθλητές. Από αυτούς, στο ποδόσφαιρο ξεχώριζαν οι: Αγγελόπουλος, Αναγνωστόπουλος, Αργυρίου, Γριμάνης, Καλομοίρης, Καραράς, Κεντρωτής, Κόγκος, Κούτελης, Μεγαρίδης, Παστουρμαντζής και Περώνης. Η JAA διασπάστηκε το 1908 σε δύο μέρη και το ένα εντάχθηκε στον προϋπάρχοντα (ίδρ. 1900 περίπου) Ερμή, ενώ το άλλο σχημάτισε το βραχύβιο Θησέα Μπουρνόβα.

Το 1895 συγκροτήθηκε η πρώτη οργανωμένη ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου Γυμνάσιον Σμύρνης, το οποίο επανενώθηκε με τον Ορφέα τον Οκτώβριο του 1898 (πενταετία μετά την αρχική του αποχώρηση), υπό τη νέα ονομασία Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος Σμύρνης. Παίκτες του Πανιωνίου επιλέχθηκαν στην αντιπροσωπευτική μικτή της Σμύρνης για τους Μεσοολυμπιακούς Αγώνες των Αθηνών το 1906, όπου και κατέλαβαν τη 2η θέση επί τεσσάρων ομάδων, χάνοντας με 7-1 στον τελικό. Έτσι ο Πανιώνιος έχασε και την ευκαιρία να εκπροσωπήσει τη Σμύρνη στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 1906. Λόγω της νίκης τους, ο κορμός εκείνης της αποστολής της Μικτής Σμύρνης υπήρξαν οι ποδοσφαιριστές της Bournobat.

Τον Αύγουστο του 1906, ο Πανιώνιος προκήρυξε για το προσεχές φθινόπωρο «μεγάλους αγώνας Ποδοσφαιρίσεως» μεταξύ ομάδων. Σ’ αυτούς θα μπορούσαν να λάβουν μέρος ομάδες των αθλητικών συλλόγων της Σμύρνης και των περιχώρων. Οι αγώνες θα διεξάγονταν στο Στάδιο του Παραδείσου και θα ξεκινούσαν, το αργότερο, την τέταρτη Κυριακή του Οκτωβρίου. Η νικήτρια ομάδα θα ελάμβανε αργυρό κύπελλο. Το δικαίωμα συμμετοχής ανερχόταν σε μισή οθωμανική λίρα. Οι δηλώσεις συμμετοχής έπρεπε να περιλαμβάνουν τα ονόματα των ποδοσφαιριστών, τα ονόματα των αναπληρωματικών μελών, καθώς και το όνομα του αρχηγού, και να αποσταλούν στο προεδρείο του Πανιωνίου έως τις 12 Οκτωβρίου 1906.

Τον Φεβρουάριο του 1907 έγινε γνωστή διά του τύπου η ένσταση του Πειραϊκού Συνδέσμου κατά του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, διότι κατά τον μεταξύ τους ποδοσφαιρικό αγώνα στο πρωτάθλημα της Αθήνας, αγωνίσθηκαν στις τάξεις του Εθνικού δύο αθλητές του Πανιωνίου: Α. Λάσκαρης και Λ. Λαμπρινίδης. Το προεδρείο του ΣΕΑΓΣ, αφού συνήλθε σε συνεδρίαση, τιμώρησε με διαγραφή τους δύο αθλητές διατάσσοντας την επανάληψη του αγώνα.

Το 1907 ο Πανιώνιος ηττήθηκε σε δύο φιλικούς αγώνες από τη νεοσύστατη ομάδα του Απόλλωνα: 0-2 (6 Αυγούστου) και 0-1 (16 Δεκεμβρίου) αλλά κατά γενική ομολογία είχε ανταγωνιστική ομάδα. Στις 19 Ιανουαρίου 1908 αγωνίστηκε στον Μπουρνόβα με την τοπική αήττητη αγγλική ομάδα, από την οποία ηττήθηκε 1-3, σε ένα ματς που παρακολούθησαν 800 θεατές. Με τον Πανιώνιο έπαιξαν: Κ. Μαλκότσης (τερμ), Φ. Φύλδεϋ, Δ. Λάσκαρης, Κ. Βύζιος, Ι. Χριστιανούδης, Γ. Κασπάρ, Χ. Βεντιρόζος, Γ. Κιουρτζόγλου (20΄ Αρ. Παυλόπουλος), Γαβρ. Νικολαΐδης, Νικόλ. Βάρδας, Κ. Λάσκαρης (αρχηγός). Αναπληρωματικοί: Δημ. Απέργης (υπαρχηγός), Νεοκλής Νικολαΐδης. Η ανωτερότητα της αγγλικής ομάδας ήταν καταφανής και περιόρισε τον Πανιώνιο σε αμυντικό παιχνίδι.

Ο σύλλογος είχε και Β΄ ομάδα, η οποία στις 6 Ιανουαρίου 1908 νίκησε με 2-0 την Β΄ του Απόλωνα στον τελικό κάποιου τουρνουά: «Διεξήχθη την παρελθούσα Κυριακήν εν τω Σταδίω Παραδείσου ο προαγγελθείς τελικός αγών ποδοσφαίρου μεταξύ των β΄ ομάδων του Πανιωνίου και της του Απόλλωνος καθ’ ον οριστικώς νικήτρια ανεδείχθη η ομάς του Πανιωνίου επιτυχούσα τέρματα 2 έναντι 0» (Ημερησία, 8/1/08). Υπήρχε και Γ΄ ομάδα (16άρηδων), η οποία στις 15 Μαρτίου 1908 αντιμετώπισε στη Μαγνησία τον τοπικό Γ.Σ. «Σίπυλο». 

1908–1914: Τα πρωτεία στη Σμύρνη
Το επόμενο διάστημα ο Πανιώνιος πήρε τα ποδοσφαιρικά σκήπτρα της πόλης. Ως εκπρόσωπός της επίσης, στις 2 Μαρτίου 1908 στους ποδοσφαιρικούς αγώνες ΕΟΑ-ΣΕΓΑΣ νίκησε με 3-1 (ημίχρ. 1-1) τη μικτή Αθηνών-Πειραιώς (από παίκτες των Εθνικού ΓΣ Αθηνών, Πανελλήνιου ΓΣ και Πειραϊκού Συνδέσμου) σε φιλικό αγώνα που διεξήχθη στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου, παρουσία του διαδόχου τότε Κωνσταντίνου και μελών της ελληνικής βασιλικής οικογένειας."Σκριπ", 1/3/1908, σελ.5. Ο Πανιώνιος αγωνίστηκε με "κατερύθρους μπλούζας και λευκά πανταλόνια" και την ακόλουθη σύνθεση κατά την ορολογία της εποχής:
 τερματιστής: Κ. Μαλκότσης
 οπισθοφύλακες: Α. Μωραϊτίνης, Κ. ή Ν. Λάσκαρις (αρχηγός)
 μέσοι: Ν. Νικολαΐδης, Χ. Βεντιρόζος, Ι. Χριστιανούδης
 εμπροσθοφύλακες: Δ. Λάσκαρις (αρχηγός), Κ. Βύζιος, Γ. Νικολαΐδης, Ν. Απέργης και Θεμ. Κωνσταντινίδης.Οι Χθεσινοί Αγώνες εις το Ποδηλατοδρόμιον, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 3 Μαρτίου 1908, σελ. 1 και 2

Στις 16 Μαρτίου 1908 στο σμυρναϊκό τύπο αναφέρεται οτι ο Πανιώνιος διέθετε και γ' ομάδα (ηλικία όχι ανώτερη των 16 ετών) η οποία αντιμετώπισε τον ΓΣ Σίπυλο Μαγνησίας σε εκτός έδρας φιλικό εκείνη την Κυριακή.

Σταδιακά άρχισε να ανταγωνίζεται τους Άγγλους της Σμύρνης. Το  1909 διοργάνωσε κύπελλο Συλλόγων ή πρωτάθλημα Σμύρνης υπό την έγκριση και επίβλεψη του ΣΕΓΑΣ. Το κατέκτησε τρεις φορές με γυμναστή το Σοφοκλή Μάγνη.  Στα τέλη του 1909 ο Πανιώνιος έδωσε τρεις αγώνες στην Αθήνα, αμέσως μετά τη λήξη του 2ου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ. Ο Πανιώνιος νίκησε με 5-3 τον πρόσφατο τότε πρωταθλητή Ελλάδος «Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο» -τον μετέπειτα Παναθηναϊκό-, ήρθε ισόπαλος 1-1 με τη Μικτή Πειραιά και ηττήθηκε με 2-3 από τη Μικτή Αθηνών. 


Είναι γνωστό πως ο Πανιώνιος και οι άλλες ομάδες της Σμύρνης (Απόλλων, Αρμενική, Μπουρνόβας, Πέλοψ Μελαντίας, Μακάμπι, Αλτάι (τουρκική), Ευαγγελική Σχολή, Σχολή Μπάρξερ) διοργάνωναν τουρνουά και κάποιο υποτυπώδες πρωτάθλημα. Σώζονται φωτογραφίες από αγώνες του Πανιωνίου στο στάδιό του. Αναφέρεται, ότι το 1910 το Κύπελλο Πανιωνίου κατέκτησε η Σχολή Μπάρξερ. Το 1909 και 1910 κατέκτησε το πρωτάθλημα Σμύρνης υπό την αγιγίδα του ΣΕΓΑΣ. 

Στα πλαίσια του Πανελλήνιου πρωτάθληματος στίβου ανδρών την Κυριακή 24 Απριλίου 1910, στο Ποδηλατοδρόμιο Πειραιά (σημερινό Στάδιο Καραϊσκάκη), στις 8.30 το πρωί ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ο μετέπειτα Παναθηναϊκός) διοργάνωσε "ανεπίσημον αγώνα ποδοσφαιρίσεως προς τιμήν των εκ Σμύρνης ελθόντων αθλητών χάριν των Πανελληνίων αγώνων" με ελεύθερη είσοδο. Στον αγώνα αυτό αντιμετώπισε ομάδα του Πανιωνίου, την οποία ενίκησε με 4-1. Μετά τον αγώνα ο πρόεδρος του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Μαρινάκης παρέθεσε γεύμα στους αθλητές του Πανιωνίου στο "Ακταίον".

Το 1911 ο Πανιώνιος έχασε το πρωτάθλημα από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και το 1922 από τον Απόλλωνα. Όμως, κατέκτησε την πρώτη θέση το 1913–14, όπως φαίνεται σε μια φωτογραφία με κύπελλο, στην οποία διακρίνονται οι παίκτες: Χ. Βεντιρόζος, Μαγγανιώτης,  Θ. Δημητρίου, Αντ. Πατιάδης και Σωτ. Δεσποτόπουλος. Την ισχύ της ομάδας αυτής αποδεικνύει και το γεγονός ότι το 1914 στην ενδεκάδα της Μικτής Σμύρνης συμμετείχαν οκτώ παίκτες του Πανιωνίου. Προπονητής της ομάδας, από το 1909 τουλάχιστον, ήταν ο γυμναστής Σοφ. Μάγνης.


Η κατασκευή, το 1912, του Πανιωνίου Σταδίου στη θέση Πούντα κοντά στο ελληνικό νεκροταφείο, που περιλάμβανε γήπεδο ποδοσφαίρου διαστάσεων 95x65μ, εξέδρα 7.000 θέσεων (με σκεπαστό θεωρείο χιλίων αριθμημένων θέσεων από τον Οκτώβριο 1919), αναβάθμισε τις δυνατότητες της ποδοσφαιρικής ομάδας (το γήπεδο υπάρχει μέχρι σήμερα  και αποτελεί έδρα της Αλτάι ΣΚ). Το 1914 κατέκτησε το πρωτάθλημα Σμύρνης. Στις 6 Δεκεμβρίου 1914 ο Πανιώνιος έδωσε τον πρώτο του φιλικό αγώνα απέναντι σε τουρκική ομάδα, την Αλτάι Σ.Κ. στο γήπεδο της Πούντας (1-1).

1920: Κλήσεις των παικτών του Πανιωνίου στην Εθνική
Το 1920 στην Εθνική ομάδα που συγκροτήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας, συμμετείχαν οι εξής τρεις (2) ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου: Θεόδωρος Δημητρίου (ο Μπέμπης ή Μπίμπος, αριστερός ακραίος επιθετικός) και ο αναπληρωματικός Σωτήριος Δεσποτόπουλος (μέσος)."Το Ελληνικόν Ποδόσφαιρον 1919–1926", Γεώργιος Α. Ανδριανόπουλος, σειρά άρθρων περιοδ. «ΑΘΛΗΤΙΚΑ Χρονικά» 1956-1958, Πειραιάς 1966, σελ. 6Greece: Full "A" international (1920) και Sverige-Hellas 9:0 (6:0), Γιώργος Κουσουνέλος, Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαιρικής Ιστορίας & Στατιστικής IFHHS"Πανιώνιος Γυμναστικός Σύλλογος", Χρήστος Σ. Σολομωνίδης-Νικόλαος E. Λωρέντης, έκδοση Πανιωνίου ΓΣΣ (αναμνηστική για την 75ετία από την ίδρυση του Ορφέος Σμύρνης), Αθήνα 1967, σελ. 129ορισμένες μεταγενέστερες πηγές συμπεριλαμβάνουν εκ παραδρομής και τον Αγαμέμνονα Γκίλη του Απόλλωνα Σμύρνης - αφετηρία πιθανώς αποτέλεσε η πρώτη απόπειρα για την καταγραφή της ιστορίας της εθνικής Ελλάδας ("Η εθνική ομάς της Ελλάδος (και οι δέκα αγώνες της εθνικής Ενόπλων)", Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, έκδοσις ιδιωτική, Αθήναι 1953, σελ. 80) και έκτοτε αντιγράφεται Αντιμετώπισαν τη Σουηδία στις 28 Αυγούστου 1920, σε έναν αγώνα ο οποίος θεωρείται από τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία FIFA ως ο πρώτος της εθνικής Ελλάδας (και μοναδικός επίσημος πριν τη δημιουργία της ΕΠΟ το 1926). Άμαθοι σε γήπεδο με χόρτο, οι παίκτες ταλαιπωρήθηκαν και στο 8ο μόλις λεπτό έμειναν 10 λόγω τραυματισμού του Καλούδη, για να ηττηθούν τελικά 0-9 (ημίχρ. 0-6). Η ίδια αποστολή κατά την επιστροφή της από την Αμβέρσα μέσω Άμστερνταμ–Παρισίων–Μασσαλίας, έδωσε φιλικό παιχνίδι με τοπικό σύλλογο της ολλανδικής πόλης και γνώρισε εκ νέου την ήττα με 2-4. Η τελευταία αυτή σύνθεση της Εθνικής δεν έχει ακόμη εξακριβωθεί, αλλά σίγουρα μετείχαν κάποιοι από τους προαναφερθέντες ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου."Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια", Ανδρέας_Μπόμης, Εκδόσ. Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 40 και 54"Το Ελληνικόν Ποδόσφαιρον 1919-1926", ό.π, σελ. 8

μικρογραφία|δεξιά|160px|<center>Σοφοκλής ΜάγνηςΓυμναστής του Πανιωνίου ως το 1922, τον οδήγησε σε 4 πρωταθλήματα Σμύρνης ΣΕΓΑΣ.

1921–1922: Ο αποδεκατισμός της ομάδας και το τέλος
Το 1921, παίκτες της ομάδας στελέχωσαν τη μικτή Σμύρνης για τη σπουδαία συνάντηση Νέας Ελλάδος-Παλαιάς Ελλάδος στο στάδιο του Πανιωνίου, όπου παρουσία 7.500 θεατών, του Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου, στρατιωτικών και πολιτικών αρχών της πόλης, η μικτή Αθηνών/Πειραιώς νίκησε 4-2. 

Η ομάδα του Πανιωνίου είχε αποδεκατιστεί από την επιστράτευση του 1921 και στελεχωνόταν πλέον από πολύ νεαρούς αθλητές, από παλαιότερους που είχαν αποσπασθεί από το μέτωπο και από αθλητές της Παλαιάς Ελλάδας που είχαν εσχάτως εγγραφεί στα μητρώα της. Έτσι δεν μπορούσε να είναι πρωταγωνιστικός στο τοπικό πρωτάθλημα. Δεν πήρε μέρος στο πρωτάθλημα περιόδου 1920–21, ενώ την περίοδο 1921–22 κατέβηκε συμπληρωμένη με παίκτες της Β΄ ομάδας και δανεικούς από τη Β΄ του Απόλλωνα. Το 1922 αδυνατεί να πάρει μέρος στο πασχαλινό τουρνουά της Ποδοσφαιρικής Ενώσεως Αθηνών-Πειραιώς, διότι πολλοί ποδοσφαιριστές του ήταν στρατευμένοι. Ετσι για να τονώσει το ποδοσφαιρικό τμήμα την άνοιξη του 1922 διοργάνωσε εσωτερικό πρωτάθλημα καλώντας τους «καταγινομένους με το ποδόσφαιρον παίδας, εφήβους, άνδρας, όπως δηλώσωσι συμμετοχήν» (Κόσμος 4/2/22).

 Αγώνες κόντρα σε ξένες και ελλαδικές ομάδες 
Ο Πανιώνιος έδωσε πολλά φιλικά απέναντι σε ποδοσφαιρικές ομάδες πληρωμάτων των συμμαχικών πλοίων, κυρίως αγγλικών. Εκείνη την περίοδο στις αρχές του αιώνα το αγγλικό ποδόσφαιρο θεωρούνταν αυτό με το υψηλότερο επίπεδο, με διαφορά, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες (ενδεικτικό ότι και στη Σμύρνη η κορυφαία ομάδα και αήττητη για πολλά χρόνια ήταν ο αγγλικός όμιλος Μπουρνόβα).

Συνοπτικά οι αγώνες που είναι γνωστοί: 

 Έτος Ημερομηνία Γήπεδο Αντίπαλος Σκορ1908 19 Ιανουαρίου Στάδιο Μπουρνόβα   Α.Ο. Μπουρνόβα   1-3 1908 30 Ιανουαρίου Στάδιο Παραδείσου   Α.Ο. Μπουρνόβα   1-2 1908 2 Μαρτίου  Ποδηλατοδρόμιο,  Πειραιάς  Μικτή Εθνικός Γ.Σ. / Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών / Πειραϊκός Σύνδεσμος 0-1 1908 30 Ιανουαρίου Στάδιο Παραδείσου   Α.Ο. Μπουρνόβα   1-2 1911 12 Απριλίου  Ποδηλατοδρόμιο,  Πειραιάς  Μικτή Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών / Πειραϊκός Σύνδεσμος 1-11912 11 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   HMS Black Prince (en) ;1913 3 Απριλίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   RMS Ivernia (en) ;1913 15 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   SMS Goeben (en) 0-11913 19 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   SMS Goeben (en) ;1914 6 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αλτάι ΣΚ 1-11918   Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   République (en)  ;1919 13 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   HMS Lychnis (en)  4-01919 19 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Έλλη  1-01919 20 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αγγλ. Στραταρχείο 1-11919 27 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο , Πούντα   HMS Europa (en)  1-31919 17 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Μικτή Άγγλων Στρατιωτών/Ναυτών 1-11919 26 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   HMS Europa (en)  2-2

 Έτος Ημερομηνία Γήπεδο Αντίπαλος Σκορ1920 18 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Η2Α;1920 9 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αρμενική Λέσχη  0-11920 27 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αρμενική Λέσχη  ;1920 20 Δεκεμβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Sepoy (en)  ;1921 10 Ιανουαρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Ιζμίρ Εδμάν Γιουρντού ;1921 7 Φεβρουαρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αλτάι ΣΚ ;1920 21 Φεβρουαρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Αρμενική Λέσχη  ;1921 31 Οκτωβρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   F27 ;1921 7 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Π.Ο. Μπουρνόβα «Βάρβαρος»  2-21921 8 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Υπαξιωματικοί Ελλην. Στρατηγείου ;1921 14 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Π.Ο. Μπουρνόβα «Βάρβαρος»  1-11921 29 Νοεμβρίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Υπαξιωματικοί Ελλην. Στρατηγείου ;1922 13 Φεβρουαρίου  Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   Tumult ;1922 24 Απριλίου Πανιώνιο Στάδιο, Πούντα   HMS Calypso (en)  ;

Ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου στην Μικτή Σμύρνης
Ελληνική Μικτή
Πριν το 1915 είχε 7-8 παίκτες στη Μικτή ομάδα της Σμύρνης. Μετά το 1915 όμως είχε 3-4 παίκτες στη Μικτή ομάδα (έναντι 7-8 του Απόλλωνα). Το 1920 στη Μικτή Ελλήνων Σμύρνης μετείχαν τρεις, οι Δημητρίου, Σοφ. Δεσποτόπουλος, Α. Καμπουρόπουλος (και 8 του Απόλλωνα).
Κώστας Μαλκότσης
Α. Μωραϊτίνης
Κ. Λάσκαρις 
Ν. Νικολαΐδης
Χαρ. Βεντιρόζος
Ι. Χριστιανούδης
Δ. Λάσκαρις
Κ. Βύζιος
Γ. Νικολαΐδης
Ν. Απέργης
Θεμιστοκλής Κωνσταντινίδης
Θεόδωρος Δημητρίου
Α. Καμπουρόπουλος
Σοφοκλής Δεσποτόπουλος

Διεθνής Μικτή
Αποτελούνταν από Άγγλους, Ελληνες, Λεβαντίνους και Αρμένιους. Το 1915 στη Μικτή Σμύρνης μετείχαν οκτώ παίκτες του Πανιωνίου (Νικολάου, Νικολόπουλος, Αθ. Ταμβακάκης, Βαλσαμής, Ν. Δεσποτόπουλος, Σοφ. Καρατζάσογλου, Δημητρίου, Αγγελόπουλος). Μετά το 1915 ο Πανιώνιος είχε 1-2 παίκτες στη Διεθνή Μικτή ομάδα της Σμύρνης (έναντι 4-5 του Απόλλωνα), και 4-5 Άγγλων και Αρμενίων. Τα τελευταία χρόνια ο Θεόδωρος Δημητρίου ήταν ο μόνος σίγουρος εκπρόσωπος του συλλόγου στην Μικτή.

Νικολάου
Νικολόπουλος
Αθ. Ταμβακάκης
Βαλσαμής
Ν. Δεσποτόπουλος
Σοφ. Καρατζάσογλου
Θεόδωρος Δημητρίου
Αγγελόπουλος

 Μετεγκατάσταση στην Αθήνα (1922–1940) 

Παρά την καταστροφή και τον ξεριζωμό από τη Σμύρνη, ο Πανιώνιος ανασυγκρότησε σχετικά γρήγορα και με επιτυχία την ποδοσφαιρική ομάδα του. Ήδη στο πρώτο Δ.Σ. της προσφυγιάς, που συγκροτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 1922, ορίστηκαν ως έφοροι ποδοσφαίρου οι Δ. Αγγελομάτης και Σ. Γροσομανίδης. Στις 15 Ιανουαρίου 1923 η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου με αριθμό μητρώου ΕΠΟ το 149, έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο Γ΄ πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών-Πειραιώς 1922–1923 εναντίον του Παναθηναϊκού: "Σήμερον εν τω Ποδηλατοδρομίω του Ν. Φαλήρου πρώτη εμφάνισις των σμυρναϊκών ποδοσφαιρικών σωματείων εις επισήμους αγώνας. Ώρα 2 1/4 μ.μ. Πανιώνιος Γυμναστ. Σύλλογος εναντίον Παναθηναϊκού Αγωνιστικού και Ποδοσφαιρικού Ομίλου.".εφ. "Εμπρός", 15/1/1923. Ο σύλλογος κατέλαβε τη 2η θέση στο Γ΄ και την 3η στο Δ΄ Πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς. 130 χρόνια Πανιώνιος Το ματς ήταν ιστορικό, διότι ήταν το πρώτο ματς της περιόδου 1922–23, μετά την καταστροφή και σηματοδοτούσε κατά κάποιο τρόπο την επιστροφή σε μια ειρηνική καθημερινότητα, ο πρώτος επίσημος αγώνας του Παναθηναϊκού με αυτό το όνομα, τα πράσινα χρώματα και το τριφύλλι (πρωην Π.Ο. Αθηνών, Πανελλήνιος Π.Ο) και το πρώτο ματς της αναγεννημένης από τις στάχτες της Σμύρνης ομάδας του Πανιωνίου, χάρη στις προσπάθειες του προέδρου Δημητρού Δάλλα, με το σύνθημα «Ο Πανιώνιος είναι ιδέα και οι ιδέες δεν πεθαίνουν».

Την περίοδο 1922–23, την πρώτη μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, ο Πανιώνιος είχε το εξής ρόστερ στην Αθήνα: Ε. Γροσ(σ)ομανίδης (τερμ. και αρχηγός), Κ. Αμπετιάν, Μ. Αμπετιάν, Κ. Οικονομίδης, Ο. Οικονομίδης, Δ. Λεώνης, Νικολαΐδης, Ευτ. Ψαλτόπουλος, Αχαρονιάν, Σεραφιάν και Γ. Μανιατόπουλος. Επίσης και οι Β. Παρθενιάδης-Αντ. Φωτιάδης (τερμ.), Χωρέν (Αρονιάν;), Αμπαρτσούν, Α. Γκουστενιάν, Τσικόγλου, Α. Καλλιγάς, Κ.(;) Δημόπουλος, Μινασ(τ)ιάν, Τάκογλης, Τζαγενκόπουλος – ενδεχόμενα και Π. Αρονιάν, Χ(ωρέν;) Αρονιάν, Θ. και ο Οικονομίδης (εάν δεν πρόκειται για σύγχυση με κάποιον από τους προηγούμενους). Οι Αρμένιοι παίκτες του Πανιωνίου αγωνίζονταν στην Αρμενική Λέσχη στα γήπεδα στη Σμύρνη, αλλά επειδή δεν είχε ακόμη η αρμενική ομάδα επανασυσταθεί, αγωνίστηκαν στον Πανώνιο.Ο Πανιώνιος ως σημείο αναφοράς και ως φορέας της μικρασιατικής μνήμης Επίσης καποιοι παίκτες ήταν πρόσφυγες που ήρθαν με την ανταλλαγή πληθυσμών από την Ανατ. Θράκη και την ευρύτερη περιφέρεια της Κωνσταντινούπολης. 

Το 1924 όταν φτιάχτηκε η ΑΕΚ, οι Θρακιώτες ποδοσφαιριστές πήγαν στην Ένωση και το 1925 οι Αρμένιοι ξανάφτιαξαν την Αρμενική Ένωση και αποχώρησαν από τον Πανιώνιο. Ετσι σιγά σιγά η ομάδα έχασε τη δυναμική της. 

 Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών–Πειραιώς 
 Στις 20 Μαΐου 1923 ο Πανιώνιος συμμετείχε στο πρωτάθλημα Αθηνών-Πειραιώς. Ο αγώνας Πειραϊκός Σύνδεσμος - Πανιώνιος: 4-3 (3-3), και διαιτητής ο Απόστολος Νικολαΐδης, αποδείχθηκε πρόωρος τελικός, αφού έπαιξαν οι πιο θεαματικές και οργανωμένες ομάδες του πρωταθλήματος. Συνολικά στο Γ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1923) έφερε τα εξής αποτελέσματα στον προκριματικό όμιλο: με Κονκόρντια 9-1, με Ο.Φ. Πειραιά 2-1, με Πειραϊκή Ένωση 2-1, με Παναθηναϊκό 0-2στην πρώτη μετά τον ξεριζωμό των σμυρναϊκών σωματείων επίσημη εμφάνισή τους (ίσως και πρώτη γενικά) επί αθηναϊκού εδάφους, γεγονός που ξεσήκωσε το ενδιαφέρον των φιλάθλων Η κίνησις, εφημ. «ΕΜΠΡΟΣ» 16 Ιανουαρίου 1923, σελ. 2] (ισόβαθμος στην κορυφή με τους δύο τελευταίους - προκρίθηκαν οι τρεις τους),"1908-1998 Παναθηναϊκός • 90 χρόνια ποδοσφαιρική εποποιία", Βαγγέλης Μελέκογλου-Άγγελος Μενδρινός-Θοδωρής Ντάβελος, έκδοση Τριφύλλι ΑΕΒΕ, Αθήνα 1999, ISBN 960-8625-31-9, τόμος Α', σελ. 57 και στην τελική φάση: με Πειραϊκό Σύνδεσμο 3-4, με Πειραϊκή Ένωση 0-0, με Παναθηναϊκό 2-0, με Απόλλωνα 1-0 (2ος με 5 β., 6-4 τερμ., πίσω από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο).
 Στο Δ΄ πρωτάθλημα ΕΠΣΑΠ (1924) έφερε τα εξής αποτελέσματα: με Αθηναϊκό 7-1, με Παναθηναϊκό 1-0, με Ο.Φ. Πειραιά 0-1, με Απόλλωνα 1-0, με Α.Π.Σ. Πειραιά 0-1, με Γουδί 4-2 (3ος με 10 β., 14-5 τερμ., πίσω από τον Α.Π.Σ. Πειραιά και τον Ο.Φ. Πειραιά που είχαν από 11 βαθμούς).

 Στην Ε.Π.Σ. Αθηνών 
 Το 1924, όταν ιδρύθηκε η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών (ΕΠΣΑ), ο Πανιώνιος υπήρξε το 5ο χρονικά μέλος που εγγράφηκε σε αυτήν, ενώ τον Νοέμβριο του 1926 ο σύλλογος ήταν ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Την περίοδο 1923–24 αγωνίστηκε στο Α΄ πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών. Νίκησε τον Μίλωνα (2-0), αλλά ηττήθηκε από τον Απόλλωνα (0-1). Τερμάτισε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης αλλά την επόμενη περίοδο 1924–25 δεν πήρε μέρος λόγω της προσωρινής διαγραφής του από την ΕΠΣΑ μεταξύ Οκτωβρίου 1924 και μέσων 1925. 
 Σημαντικοί ποδοσφαιριστές του την εποχή εκείνη και ως το 1930 ήταν οι: Γροσομανίδης, Νικολαΐδης, Δαπέρης και αδελφοί Αμπετιάν. Επίσης, συμμετείχαν οι: Πανάς, Πανταζίδης, Μανιατόπουλος, Κριτίας, Χαϊδεμένος, Βουδόπουλος, Ελευθερίου, Παπάζογλου, Οικονομίδης, Λεώνης, Ψαλτόπουλος και Αχαρονιάν.
 Τα επόμενα χρόνια η ποδοσφαιρική ομάδα αδυνάτισε, καθώς ο σύλλογος δεν είχε γήπεδο και στεγαζόταν σε ένα γραφείο στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ως ποδοσφαιρική έδρα χρησιμοποιούσε το γυμναστήριο του Πανελληνίου και αργότερα το γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Έτσι δεν σημείωσε κάποιες επιτυχίες, ούτε ανέβηκε κατηγορία. Το 1925 αναφέρεται μόλις ένας φιλικός αγώνας με τον Αθηναϊκό (2-1), ενώ είναι χαρακτηριστικό πως τον Απρίλιο του 1925 δεν έδωσε ούτε έναν ποδοσφαιριστή στη "Μικτή Σμύρνης", η οποία συγκροτήθηκε από τον Απόλλωνα και την Ένωση Αρμενίων για να αντιμετωπίσει μια μικτή σερβική ομάδα που έδινε φιλικούς αγώνες στην Αθήνα."Σκριπ", 25/4/1925.
 Τον Ιούλιο του 1925 ξεκίνησε μια προσπάθεια ανασύστασης της ποδοσφαιρικής ομάδας"Καλούνται πάντες οι ποδοσφαιρισταί του Πανιωνίου Γυμν. Συλλόγου όπως προσέλθουν την προσεχή Κυριακήν 12 τρ. και ώραν 11 π.μ. εις τα γραφεία του ΣΕΓΑΣ ίνα συσκεφθώσι περί της ανασυστάσεως του ποδοσφαρικού τμήματος", εφ. "Εμπρός", 10/7/1925. και την περίοδο 1925–26 αγωνίστηκε στη Β΄ κατηγορία. Είχε πολύ μέτριες επιδόσεις, κάποιες φορές δεν κατέβηκε στους αγώνες (π.χ. στον αγώνα με την "Ελληνορωσική" στις 16/5/1926) και τελικά υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία το 1932–33. 
 Την περίοδο 1927–28 στη διαμάχη της ΕΠΟ και της ΕΠΣΑ με το ΠΟΚ πήρε το μέρος της ομοσπονδίας.
 Την σεζόν 1932–22 υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία, τη χαμηλότερη που βρέθηκε ποτέ στην ιστορία του.

 Φιλικοί αγώνες 
Παρά το ότι δεν είχε δυνατή ομάδα, η φήμη του συλλόγου μεταξύ των προσφυγικών πληθυσμών ήταν πολύ μεγάλη και συχνά προσκαλείτο για φιλικούς αγώνες σε επαρχιακές πόλεις με έντονο προσφυγικό στοιχείο.

 Την περίοδο των εορτών 1928–29 μετέβη στη Λέσβο, όπου συνέτριψε τον Παλλεσβιακό με 6-1 και τον Άρη Μυτιλήνης με 6-0, γνωρίζοντας την αποθέωση από τους φιλάθλους του νησιού, πολλοί από τους οποίους ήταν μικρασιάτες ή είχαν ζήσει στη Μικρασία και στη Σμύρνη.εφ. "Εμπρός", 9/1/1929.
 Στις 2 Φεβρουαρίου 1929, με την ευκαιρία της εορτής της Υπαπαντής, μετέβη στην Καλαμάτα, όπου συνέτριψε τον Απόλλωνα Καλαμάτας με 7-2 και τον Εθνικό Καλαμάτας με 9-1.εφ. "Εμπρός", 5/2/1929. Στον αγώνα με τον Απόλλωνα, που ήταν ο πρώτος αθηναϊκής ομάδας στην Καλαμάτα, ο Πανιώνιος χρησιμοποίησε τους εξής παίκτες: τερμ.: Χαρατζόπουλος, αμυντικοί: Καλλιγάς, Γκίλης (που χαρακτηρίζεται "γηραιός"), μέσοι: Τσίκαλης, Παπούλιας, Παπάζογλου, κυνηγοί: Καμπαζής, Ρεντίφης, Δεληγιάννης, Νικολάου, Γρηγορίου. Στον δεύτερο αγώνα με τον Εθνικό Κ., τον σύλλογο ενίσχυσαν ο αρχηγός του Νικολαΐδης και ο Βαβαλίδης, που μετέβησαν από την Αθήνα. 
 Στις 16 Μαρτίου 1930 αγωνίστηκε στην Κόρινθο με τον τοπικό Αχιλλέα σε "αγώνα ρεβάνς".εφ. "Εμπρός", 12/3/1930.
 Τον Δεκέμβριο του 1930, σε φιλικό αγώνα ηττήθηκε με 7-3 από τον Παλλεσβιακό στη Μυτιλήνη, ένα αποτέλεσμα που δείχνει πόσο είχε αποδυναμωθεί η ομάδα.εφ. "Αιγαιοπελαγίτικος Αθλητισμός", φ. 15/1-1-1933 Είναι χαρακτηριστικό πως στη συνέχεια δεν αναφέρεται ούτε μία νίκη της ομάδας, έστω και σε φιλικό.

Αδράνεια (1934–1940)
Την αγωνιστική περίοδο 1933-1934 ο Πανιώνιος συμμετείχε στην κλήρωση της Γ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Λόγο όμως της πολύ χαμηλής απόδοσης του τμήματος και της πολύ χαμηλής προσέλευσης κόσμου στο γήπεδο ( ο Απόλλων η άλλη ομάδα της Σμύρνης συγκέντρωνε τα βλέμματα) αποφασίστηκε τα έτσι και αλλιώς περιορισμένα έσοδα του Συλλόγου να μην δαπανώνται για ένα ζημιογόνο τμήμα. Αποτέλεσμα ήταν η ομάδα ποδοσφαίρου του Πανιωνίου να διαλυθεί. Οι ποδοσφαιριστές της ομάδας εντάχθηκαν στην γειτονική τότε Πράσινα Θύελλα Κουκακίου.

 Ο Πανιώνιος της Νέας Σμύρνης (1940–Σήμερα) 
Το 1940, εν όψει της δημιουργίας του γηπέδου Ν. Σμύρνης οι παίκτες της Πράσινης Θύελλας Κουκακίου  αποφάσισαν ομαδικά να επιστρέψουν στον Πανιώνιο μετά από προτροπή του Γιώργου Ρουσόπουλου αθλητή του Πανιωνίου και ουσιαστικά επανιδρυτή του ποδοσφαιρικού τμήματος. Έτσι δημιουργήθηκε πάλι η ποδοσφαιρική ομάδα του Πανιωνίου. Τη νέα ομάδα αποτέλεσαν οι: Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος και Βασίλης Στάικος, ενώ ο Γιώργος Ρουσόπουλος ανέλαβε τερματοφύλακας. Η ανασύσταση ουσιαστικά ήταν η κίνηση-ματ για να μην δοθεί το γήπεδο της Νέας Σμύρνης στον Απόλλωνα, αλλά στον Πανιώνιο.

Όμως, πριν καλά-καλά προλάβει η ομαδα να ανασυσταθεί, περιήλθε σε απραξία λόγω του πολέμου. Πρόλαβε να δώσει μόλις έναν φιλικό αγώνα με την Α.Ε. Καλλιθέας (2-0) στις 20 Οκτωβρίου 1940. Μια βδομάδα αργότερα ξεκίνησε ο πόλεμος και η ομάδα έμεινε άπραγη. Αν δεν είχε γίνει η κίνηση επανίδρυσης από τον Γιώργο Ρουσόπουλο ίσως ο ποδοσφαιρικός Πανιώνιος να μην είχε επανιδρυθεί ποτέ.

 Περίοδος 1946–1959 

Μετά την κατοχή μια αξιόλογη φουρνιά ποδοσφαιριστών πλαισίωσαν το σωματείο και του χάρισαν επιτυχίες. Από το 1945 ως το 1959 που συστάθηκε η Α΄ Εθνική κατηγορία, ο Πανιώνιος συμμετείχε κανονικά στο πρωτάθλημα Αθηνών, το οποίο κατέκτησε το 1951. Έξι φορές προκρίθηκε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, στο οποίο τερμάτισε 2ος το 1951. Το επόμενο έτος έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος αποκλείοντας τους: Απόλλωνα Αθ. (2-1 εκτός), Εθνικό Π. (2-2, 3-2) και Δόξα Δρ. (2-1, 2-1). Στον τελικό έχασε από ατυχία από τον Ολυμπιακό. Ενώ προηγείτο με 2-1, ισοφαρίστηκε στο 90΄ και έχασε με 2-0 στον επαναληπτικό. Τα επόμενα χρόνια έφτασε άλλες τρεις φορές μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου. 
Την περίοδο αυτή στην ομάδα αγωνίζονταν οι: Πεντζαρόπουλος, Νώντας Κασάπογλου, Κερδεμελίδης, Ι. Ζαρκάδης, Παυλίδης, Βασίλης Στάικος, Σκορδίλης, Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Κώστας Σωτηριάδης (Κωστάρας), Αδάμ Τσουχνικάς, Θανάσης Σαραβάκος, Αναστάσιος Μυλωνάκης, Κων. Κωνσταντινίδης, Χρονόπουλος κλπ.

 Διακρίσεις 
 1946–47: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση.
 1947–48: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
 1948–49: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ήθους.
 1949–50: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
 1950–51: Πρωτάθλημα Αθήνας: 1η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2η θέση. Κύπελλο Ήθους.
 1951–52: Κύπελλο Ελλάδος: φιναλίστ.
 1952–53: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.
 1953–54: Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.
 1954–55: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
 1955–56: Κύπελλο Ελλάδος: προημιτελικά.
 1956–57: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 8η θέση.
 1957–58: Πρωτάθλημα Αθήνας: 3η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 6η θέση.
 1958–59: Πρωτάθλημα Αθήνας: 2η θέση. Πρωτάθλημα Ελλάδας: 3η θέση. Κύπελλο Ελλάδος: ημιτελικά.

 Α΄ Εθνική Κατηγορία (1959–2020) 

 Η δεκαετία του 1960 
Την περίοδο 1959–60 ο Πανιώνιος ήταν η μία από τις τέσσερις αθηναϊκές ομάδες που συγκρότησαν τις 16 της Α΄ Εθνικής κατηγορίας. Στο πρώτο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικης Κατηγορίας αγωνίστηκαν οι: Κώστας Βαλλιάνος (τερμ.), Γιάννης και Γεώργιος Γιαννακόπουλος (αδέλφια), Κώστας Γεωργόπουλος, Παναγιώτης Ερμείδης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Καψής, Γιώργος Κοσμόπουλος, Στάθης Μαυρίδης, Στέλιος Μπραουδάκης, Γιώργος και Παναγιώτης (Τάκης) Παπουλίδης (αδέλφια), Θανάσης Σαραβάκος, Στέλιος Σώχος (τερμ.), Στάθης Χάιτας, Θανάσης Χρήστου και Αδάμ Χρονόπουλος."40 χρόνια ελληνικό ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ", ΠΡΟΠΟΡΑΜΑ 1999.

Η δεκαετία του 1960 ήταν από τις πιο πετυχημένες του συλλόγου. Με λιγοστές εξαιρέσεις τερμάτισε σχεδόν πάντα στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και έφθασε δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου.

 Την περίοδο 1960–61 απέκλεισε τους: Ατλαντίδα Χανίων (2-0 εκτός), Ηρακλή Καβάλας (3-0 εντός), Παναθηναϊκό (2-1 εντός) και Ηρακλή (1-0 εκτός) αλλά έχασε στον τελικό από τον Ολυμπιακό (3-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Σώχος, Καψής, Παπουλίδης, Θανάσης Χρήστου, Αναστάσιος Μυλωνάκης, Μαυρίδης, Γ. Γιαννακόπουλος, Χάιτας, Σαραβάκος, Αθανασούλας, Ι. Γιαννακόπουλος, Χρονόπουλος, Μπραουδάκης.
 Την περίοδο 1966–67 απέκλεισε τους: ΟΦΗ (2-2, κλήρωση) και Πανελευσινιακό (3-0) αλλά έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-0). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Κουρκουβέλας, Κώστας Καραγιαννόπουλος, Σκρέκης, Ηλίας Χατζηβασιλείου, Νέγρης, Καζαντζίδης, Κυριαζής,Θ. Ιντζόγλου, Χάιτας, Αχιλλέας Αθανασούλας, Γ. Δέδες, Ανέστης Κόλλιας.
 Το 1968 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδεικνύεται ο Θ. Ιντζόγλου με 24 γκολ.
 Την περίοδο 1968–69 έφτασε ξανά μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου.
 Την περίοδο 1969–70 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων, όπου αποκλείστηκε από τη ΦΚ Χάνσα Ρόστοκ (0-3, 2-0).

 Η δεκαετία του 1970 
Η δεκαετία του 1970 ξεκίνησε με σημαντικές επιτυχίες και με προπονητή τον Άγγλο Τζο Μάλετ απέφερε τον πρώτο σημαντικό ποδοσφαιρικό τίτλο στο σωματείο.
 Την περίοδο 1970–71 τερμάτισε στη 2η θέση στο πρωτάθλημα, πίσω από την ΑΕΚ αλλά μπροστά από τον φιναλίστ του Κυπ. Πρωταθλητριών Παναθηναϊκό. Είναι η καλύτερη θέση που έχει τερματίσει ως τώρα. Επίσης, πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και τρίτος στην Ευρώπη (χάλκινο παπούτσι) αναδείχθηκε ο Γιώργος Δέδες με 28 γκολ.
 Το φθινόπωρο του 1971 συμμετείχε και κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Στον προκριματικό όμιλο απέκλεισε την τουρκική Αλτάι Σμύρνης (1-2, 1-0) σε μια ιστορική επιστροφή, καθώς αντιμετώπισε την τουρκική ομάδα στη γενέτειρα Σμύρνη και μάλιστα στο γήπεδό του, το οποίο άφησε, όταν εγκατέλειψε τη Σμύρνη το 1922. Στη συνέχεια, αντιμετώπισε τη ρουμανική Στεαγκούλ (1-1, 1-1) και στον τελικό νίκησε την αλβανική Μπέσα Δυρραχίου (2-0, 1-1). Στο Βαλκανικό Κύπελλο μετείχε και το 1975 αλλά στον προκριματικό όμιλο σημείωσε μία νίκη, μία ισοπαλία και δύο ήττες και αποκλείστηκε.
 Την επόμενη περίοδο, 1971–72, είχε μια σημαντική επιτυχία στο Κύπ. ΟΥΕΦΑ. Στον α΄ γύρο απέκλεισε την ισπανική Ατλέτικο Μαδρίτης (1-2, 1-0), με γκολ των Κ. Λαγού, Θ. Ιντζόγλου. Η συνέχεια όμως δεν ήταν η ανάλογη, καθώς υπέστη βαριά ήττα από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6-0, σε έναν επεισοδιακό αγώνα, στον οποίο αποβλήθηκαν πολλοί εκνευρισμένοι παίκτες του, με συνέπεια την τιμωρία και τον αποκλεισμό του σωματείου από τα ευρωπαϊκά κύπελλα. Το ίδιο έτος και το επόμενο έφτασε ως τα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ τις επόμενες τρεις χρονιές (1973–1976) ως τα προημιτελικά.

Τη σπουδαία ομάδα εκείνης της περιόδου συγκροτούσαν οι παίκτες: Φίλης, Χριστοδούλου Δ. Σκρέκης, Τόλης Τσιρογιάννης, Θεοφιλόπουλος, Βασίλης Μωραϊτέλης, Στάθης Χάιτας, Θανάσης Ιντζόγλου, Μπάμπης Ιντζόγλου, Γιώργος Δέδες, Θωμάς Μαύρος, Αλέκος Παπασίκας, Γιάννης Κυριαζής, Κώστας Λαγός και Γιώργος Σπυρόπουλος 

Τις επιτυχίες ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία. Πολλοί παίκτες του μεταγράφηκαν σε άλλα σωματεία και η ομάδα αποδυναμώθηκε. Στο πρωτάθλημα τερμάτιζε μόνιμα κάτω από την 7η θέση, με χειρότερη τη 16η το 1978 και συχνά κινδύνευε με υποβιβασμό. Η δεκαετία όμως έκλεισε με την κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδος του 1979, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου. Αφού απέκλεισε τους: Ολυμπιακό Λουτρακίου (3-1), Εδεσσαϊκό (3-2), Αλμωπό Αριδαίας (1-0), Άρη (2-5, 5-1) και Ολυμπιακό (2-1, 2-3), στον τελικό νίκησε την ΑΕΚ με 3-1. Την κυπελλούχο ομάδα αποτελούσαν οι: Ζαφείρης Κάκαρης, Μάκης Ζαχαρόπουλος, Γραβάνης, Χαλκίδης, Εμβολιάδης, Χαράλαμπος Σαϊπάς (46΄ Μωραϊτέλης), Νόνι Λίμα, Δημήτρης Μαυρίκης, Νίκος Αναστόπουλος, Γιάννης Παθιακάκης, Κώστας Βαλλίδης. Προπονητής: Πάνος Μάρκοβιτς.

Το επόμενο έτος είχε μια επιτυχημένη συμμετοχή στο Κυπ. Κυπελλούχων. Απέκλεισε την ολλανδική Τβέντε (4-0, 1-3) και αποκλείστηκε δύσκολα από τη σουηδική Γκέτεμποργκ (1-0, 0-2).

Για τον ιστορικό Πανιώνιο η  οικογένεια Ωνάση υπήρξε μεγάλο στήριγμα. Aν το φθινόπωρο του 1972 είχε εφαρμοστεί το σχέδιο αγοράς της ομάδας από τον Αλέξανδρο Ωνάση, οι «κυανέρυθροι» θα άλλαζαν επίπεδο και θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Παρακολουθούσε συχνά αγώνες του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη και ενίσχυε οικονομικά σε τακτά χρονικά διαστήματα. Δυστυχώς το τραγικό αεροπορικό δυστύχημα που στέρησε τη ζωή του μοναχογιού του Αριστοτέλη Ωνάση τον Ιανουάριο του 1973 (σε ηλικία μόλις 25 ετών), υποχρέωσε τον Πανιώνιο να μείνει με τη «μεγάλη χαμένη ευκαιρία».Ωνάσης ο "πάνθηρας" - ERTsports

 Το επαγγελματικό πρωτάθλημα (1979–Σήμερα) 
 Η δεκαετία του 1980 
Τη δεκαετία του 1980 συνεχίστηκε η φθίνουσα πορεία και σχεδόν κάθε χρόνο η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό. Μάλιστα, επί δύο συνεχόμενες χρονιές σώθηκε έπειτα από αγώνες μπαράζ: το 1983 με Μακεδονικό (3-2) και το 1984 με Γιάννινα (2-0 στην παράταση). Παρά τη μετριότητά της η ομάδα ανέδειξε ένα νέο αστέρι, τον επιθετικό Δημήτρη Σαραβάκο. Μετά τα μέσα της δεκαετίας, με πρόεδρο το Μιχάλη Σταματελάτο, ο Πανιώνιος είχε πάλι επιτυχίες υπό την καθοδήγηση του Βέλγου προπονητή Ούρμπεν Μπραμς, ο οποίος έμεινε στον πάγκο του Πανιωνίου για τρία χρόνια (1985–1988) με απόλυτη επιτυχία (33 ν. - 27 ισ. - 30 ήτ.). Ο Μπραμς παραμένει ως σήμερα ο μακροβιότερος προπονητής του συλλόγου.
 Το 1986 τερμάτισε στην 5η θέση και συμμετείχε με επιτυχία στο Βαλκανικό Κύπελλο φτάνοντας μέχρι τον τελικό.
 Το 1987 τερμάτισε στην 4η θέση και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε από τη γαλλική Τουλούζ (0-1, 1-5). Το έτος αυτό έκανε εκπληκτικές εμφανίσεις στο κύπελλο. Απέκλεισε κατά σειρά Χαραυγιακό (2-0), ΑΕΚ (1-0), ΠΑΟΚ (3-0, 0-1) και Ολυμπιακό (3-0, 0-1), για να αποκλειστεί από τον Παναθηναϊκό (1-3, 1-0) στα προημιτελικά. Τις περιόδους αυτές αστέρια της ομάδας ήταν οι: Αντώνης Μανίκας, Βαγγέλης Φιλιππής, Νίκος Τσιαντάκης, Γιώργος Καραμίχαλος, Γιάννης Παυλόπουλος (Έβανς), Στέλιος Αποσπόρης, Νταβόρ Γιούρισιτς (Γιουγκ.), Νίκος Χαλκίδης, Χρήστος Εμβολιάδης, Δημήτρης Μαυρίκης, Νόνι Λίμα, Ηλίας Μπέριος, Κουτρόπουλος, Θανάσης Καναράς, Παπουλίδης, Τεοντόρ Μπαρζόφ (Βούλγ.) και Γκάρι Όουεν (Άγγλος).
 Το 1989 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου. Αφού απέκλεισε τους Σπάρτη (4-0, 0-1), Άρη Θεσσαλονίκης (3-0, 0-2), ΠΑΟΚ (0-2, 3-0) και Λάρισα (2-0, 0-0), έχασε στον τελικό από τον Παναθηναϊκό (1-3). Την ομάδα συγκροτούσαν οι: Θεολόγης Παπαδόπουλος, Μάκης Χατζημωυσιάδης, Γιάννης Παπουλίδης, Χρήστος Κουτρόπουλος, Γιώργος Τόγιας, Θανάσης Καναράς (51΄ Βασίλης Βασιλάκος), Πέτρος Μίχος, Στέλιος Αποσπόρης (70΄ Λουιτζίμ Μπερσεμί), Σπύρος Μαραγκός, Θόδωρος Ζάκκας, Θωμάς Μαύρος.

Το 1987 ο Πανιώνιος άρχισε να αντιμετωπίζει διοικητικά προβλήματα λόγω της εμπλοκής του προέδρου του Μιχάλη Σταματελάτου σε σκάνδαλο κατάχρησης 200 εκατομμυρίων δραχμών σε βάρος της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής ο Σταματελάτος υπό την ιδιότητα του διευθυντή της Ιονικής και Λαϊκής Τράπεζας είχε υπεξαιρέσει 200 εκατομμύρια δραχμές και με αυτόν τον τρόπο είχε χρηματοδοτήσει την ομάδα του Πανιωνίου. Μετά την προφυλάκισή του, τον διαδέχθηκε ο εφοπλιστής Γεράσιμος Βεντούρης.

 Η δεκαετία του 1990 

Η δεκαετία του 1990 ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Το 1990 πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αναδείχθηκε ο Θωμάς Μαύρος με 22 γκολ. Το 1991 η ομάδα έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου και ο Θωμάς Μαύρος τερμάτισε την καριέρα του έχοντας επιτύχει 260 γκολ, που είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Α΄ Εθνική. Τη χρονιά αυτή στην ομάδα αγωνίστηκαν και οι: Λαγωνικάκης, Καπουράνης, Βόκολος, Κοπιτσής, Μιρτσέκης, Λεάντρο, Τζανετής.

Τις επόμενες χρονιές η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη και παρά την παρουσία του σπουδαίου Σέρβου ποδοσφαιριστή Μίλινκο Πάντιτς, ο σύλλογος έκανε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του στο πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί δυο φορές στη Β΄ Εθνική (το 1992 και το 1996) και τις δυο φορές όμως προήχθη αμέσως.

Παρά την άσχημη παρουσία στο πρωτάθλημα, κατέκτησε ξανά το Κύπελλο Ελλάδος το 1998, αν και στους πρώτους γύρους δυσκολεύτηκε απέναντι σε «μικρές» ομάδες. Αφού απέκλεισε τους: Πανελευσινιακό (1-3, 3-0), Ορφέα Αλεξανδρούπολης (0-0, 1-0), Απόλλωνα Καλαμαριάς (4-2, 2-0), ΠΑΟΚ (1-0, 1-1), στον τελικό νίκησε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με γκολ του Ναλιτζή (53΄). Την ομάδα αποτελούσαν οι: Στρακόσια, Μπουγάς, Βόκολος, Β.Ιωαννίδης, Κατσιαμπής (78΄ Θ.Καρασαββίδης), Μένταν (65΄ Κάφαλης), Α.Μάντζιος, Ναλιτζής (73΄ Βάσμπεργκ), Καμίτσης, Σαπουντζής, Φύσσας. Προπονητής: Χρήστος Εμβολιάδης.

Την επόμενη περίοδο (1998–99) με προπονητή τον Ιρλανδό Ρόνι Γουίλαν είχε εντυπωσιακή πορεία στο κύπελλο Κυπελλούχων, φτάνοντας ως τα προημιτελικά. Επίσης, το 1999 ο Ναλιτζής αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος αν και στον β΄ γύρο μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.

 2001–2010 
Στις αρχές της νέας δεκαετίας το σωματείο αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα. Το 2001 μπήκε σε ειδικό οικονομικό καθεστώς, όπως προβλεπόταν από τον Νόμο περί Ειδικής Εκκαθάρισης. Αγωνιστικά, επέδειξε σημαντικές διακρίσεις και σχεδόν κάθε χρόνο τερμάτιζε σε υψηλές θέσεις στο πρωτάθλημα και διεκδικούσε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που κατάφερε τρεις περιόδους: 2002–03 (5ος), 2003–04 (6ος) και 2006–07 (5ος). Βασικοί ποδοσφαιριστές των επιτυχιών αυτών ήταν, μεταξύ άλλων, οι: Ντρόμπνι, Γιαννόπουλος, Μάντζιος, Τζιόλης, Φερεκίδης, Σίμονσιτς, Μπουλούτ, Μπελά, Λαγωνικάκης, Μπρέσκα, Βλτσεκ, Παρόντι, Νίκος Σπυρόπουλος, Μάκος, Εξουζίδης, Μανιάτης, Πλετς, Ενσαλίβα, Μπερτέ, Τσικιτισβίλι, Γουνδουλάκης, Μήτρου, Ζωγραφάκης, Αραβίδης, Κένιγκ. Προπονητές οι Γιόζεφ Μπουμπένκο, Κάρολ Πέτσε και Έβαλντ Λίνεν.

 Περίοδος Τσακίρη (2006–2010) 
Το καλοκαίρι του 2006, μετά από μία χρονιά απαξίωσης και προ του κινδύνου υποβιβασμού και διάλυσης, το πλειοψηφικό πακέτο πέρασε στα χέρια του εφοπλιστή Κωνσταντίνου Τσακίρη, ο οποίος ήταν ήδη Πρόεδρος του Ερασιτέχνη Πανιωνίου. Από αυτή την αγωνιστική περίοδο (2006-07) ως τον Νοέμβριο του 2008 προπονητής ήταν ο παλιός Γερμανός διεθνής ποδοσφαιριστής Έβαλντ Λίνεν, με τον οποίο ο Πανιώνιος συνέχισε την ανοδική του πορεία και τερμάτισε δύο συνεχόμενες χρονιές στην 5η θέση. Το 2008 συμμετείχε στην τελευταία διοργάνωση του κυπέλλου Ιντερτότο, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο από την ιταλική Νάπολι. Toν Νοέμβριο του 2008 ο Λίνεν απομακρύνθηκε.

Τα επόμενα χρόνια η ομάδα δεν κατάφερε να ξαναβρεί τον δρόμο προς τις επιτυχίες. Η οικονομική δυσπραγία οδήγησε τη διοίκηση στην πώληση ή την παραχώρηση πολλών εξελίξιμων ή διεθνών παικτών καθώς και ποδοσφαιριστών με υψηλές αποδοχές, όπως μεταξύ άλλων οι: Φερνάντες, Ν.Σπυρόπουλος, Μάκος, Τζεμπούρ, Κρέσιτς, Χούτος, Ρεκόμπα, Εστογιανόφ (δανεικός στην Πενιαρόλ), Τζαβέλλας. Επίσης, για τρεις συνεχόμενες περιόδους κανείς προπονητής δεν έμεινε ως το τέλος του πρωταθλήματος. Ως διάδοχος του Λίνεν προσλήφθηκε ο Τάκης Λεμονής, ο οποίος παραιτήθηκε έπειτα από τρεις εβδομάδες. Στη θέση του προωθήθηκε ο επί δύο έτη βοηθός προπονητή της ομάδας Γιώτης Σταματόπουλος, ο οποίος παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008–09.

Από τον Μάιο 2009 ως τον Ιανουάριο 2010 προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βέλγος Εμίλιο Φερέρα που είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο αλλά παραιτήθηκε. Από τον Φεβρουάριο 2010 ως το τέλος της περιόδου προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Παράσχος.

 2010–Σήμερα 
Στις 26 Απριλίου 2010 προσλήφθηκε ο Σουηδός προπονητής Μίκαελ Στόρε, ο οποίος απολύθηκε στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Τον Νοέμβριο 2010 ανέλαβε ξανά ο Παράσχος αλλά παραιτήθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Παράλληλα, υπήρχε διοικητικό χάος, έπειτα από την απόφαση του Τσακίρη να αποχωρήσει και να παραχωρήσει τον διοικητικό έλεγχο στον ερασιτέχνη. Από τις 10 Δεκεμβρίου 2010 προπονητής ανέλαβε ο Τάκης Λεμονής που παρέμεινε ως τη 10η αγωνιστική της επόμενης περιόδου. Η μείωση του μπάτζετ και η αποχώρηση βασικών ποδοσφαιριστών είχαν ως αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την ομάδα, την οποία ανέλαβε ο Άκης Μάντζιος ως το τέλος της περιόδου 2011–12, καταφέρνοντας την παραμονή της στην κατηγορία.

Την περίοδο 2012–13 ο σύλλογος αναγκάστηκε να στηριχτεί σε νεαρούς ποδοσφαιριστές προερχόμενους από τα τμήματα υποδομής με λιγοστές προσθήκες, καθώς δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, άδεια για μεταγραφές ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών. Στη δύσκολη αυτή φάση προπονητής ανέλαβε ο πρώην διεθνής τερματοφύλακας Δημήτρης Ελευθερόπουλος, στην πρώτη προπονητική του προσπάθεια. Με τους "μπέμπηδες" της ομάδας έκανε έναν εκπληκτικό πρώτο γύρο, στον οποίο η ομάδα βρισκόταν σχετικά κοντά στην κορυφή της βαθμολογίας, όμως ακολούθησαν συνεχόμενα άσχημα αποτελέσματα και ο Ελευθερόπουλος αποχώρησε την 22η αγωνιστική, για να ολοκληρώσει τη χρονιά ο Κώστας Παναγόπουλος.

Η απαγόρευση μεταγραφών συνεχίστηκε και την επόμενη περίοδο 2013–14 καθώς τα οικονομικά προβλήματα παρέμειναν, ενώ αποχώρησαν οι περισσότεροι έμπειροι ποδοσφαιριστές όπως οι Γουνδουλάκης, Σιδεράκης, Ρόκας, Ανδράλας και στον β΄ γύρο ο Μενδρινός. Τα "κάστανα από τη φωτιά" ανέλαβε να βγάλει ο Νίκος Παντέλης που παρέμεινε ως τον πρώτο γύρο, φέρνοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα, όμως η διοίκηση αποφάσισε να τον αντικαταστήσει με τον Κώστα Παναγόπουλο. Στη δεύτερη θητεία του τελευταίου η ομάδα βρέθηκε σε δύσκολη βαθμολογική θέση, με αποτέλεσμα τις τελευταίες δέκα αγωνιστικές να κληθεί ο έμπειρος Νίκος Αναστόπουλος, που κατάφερε τελικά να σώσει τον σύλλογο από τον υποβιβασμό.

Παρά την οικονομική κρίση, την περίοδο αυτή οι "κυανέρυθροι" ανέδειξαν πλήθος ταλαντούχων παικτών, προερχόμενων από τα τμήματα υποδομής, αρκετοί από τους οποίους στελέχωσαν την εθνική ομάδα, όμως οι περισσότεροι παραχωρήθηκαν σε άλλους συλλόγους αντί "πινακίου φακής", όπως οι: Μανιάτης, Σιόβας, Σάμαρης, Κολοβός, Αυλωνίτης (Ολυμπιακός), Κοντοές, Αραβίδης, Ντούνης, Ανέστης, Λαμπρόπουλος (ΑΕΚ), Π. Σπυρόπουλος (Παναθηναϊκός), Κούρος (Ατρόμητος), Περιστερίδης (Πλατανιάς).

Η περίοδος 2014–15 ξεκίνησε με τον σύλλογο να εξακολουθεί να βρίσκεται υπό καθεστώς απαγόρευσης μεταγραφών ποδοσφαιριστών άνω των 23 ετών (επιτρέπονταν μόλις τρεις) και για ακόμη μια χρονιά κλήθηκε να αντεπεξέλθει με νεαρούς παίκτες από τις ακαδημίες του, κατάφερε ωστόσο να παραμείνει στην κατηγορία, τερματίζοντας στη 13η θέση. Την επόμενη χρονιά (2015–16) τερμάτισε πέμπτος, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή του στα πλέι οφ και παράλληλα την έξοδό του στο Γιουρόπα Λιγκ, δεν κατάφερε όμως να συμμετάσχει καθώς δεν έλαβε τη σχετική άδεια συμμετοχής από την ΟΥΕΦΑ και τη θέση του πήρε ο ΠΑΣ Γιάννινα που είχε τερματίσει 6ος.Εκτός Ευρώπης ο Πανιώνιος - Στη θέση του ο ΠΑΣ, www.sport-fm.gr

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016–17 τερμάτισε ξανά στην πέμπτη θέση, συμμετέχοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά στα πλέι οφ, εξασφαλίζοντας παράλληλα την παρουσία του στο Γιουρόπα Λιγκ (2017–18). Στο πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν 2017–18 δεν έδειξε την ίδια  αγωνιστική εικόνα και τερμάτισε στην 7η θέση. Παράλληλα στο Κύπελλο Ελλάδας της σεζόν 2017–18 έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση χάνοντας και στους δύο αγώνες από τον ΠΑΟΚ. Μέχρι εκεί είχε περάσει ως δεύτερος  από την Φάση των 32 στον όμιλο του (7ος  Όμιλος) και είχε αποκλείσει στην Φάση των 16 και την προημιτελική φάση τον ΟΦΗ και τη Λαμία αντίστοιχα. Παρόλα αυτά, βγήκε στην Ευρώπη, ύστερα από 9 χρόνια, συμμετέχοντας στο  Γιουρόπα Λιγκ. Απέκλεισε στο β΄ προκριματικό γύρο την δευτεραθλήτρια ομάδα της Σλοβενίας την Νόβα Γκόριτσα και αποκλείστηκε στο γ' προκριματικό  γύρο από την Μακάμπι Τελ Αβίβ από το Ισραήλ, χάνοντας ισάριθμα δύο φορές.  
μικρογραφία|237x237εσ|Πανιώνιος - Ρόδος 1-0 (σεζόν 2022–23).
αριστερά|μικρογραφία|191x191εσ|Ο Πανιώνιος σε αγώνα με τον Ηλυσιακό στη Γ΄ Εθνική 2023–24 (4ος Όμιλος).
Την αγωνιστική περίοδο 2018–19 μετά από μέτρια αποτελέσματα και μία σεζόν με σκαμπανεβάσματα τερμάτισε στην 6η Θέση του πρωταθλήματος και έχασε την δυνατότητα εξόδου στην Ευρώπη. Αντίθετα, στο Κύπελλο Ελλάδας πραγματοποίησε μία αξιοπρεπή σεζόν φτάνοντας μέχρι την προημιτελική φάση όπου αποκλείστηκε από τον ΠΑΟΚ. 

Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2019–20 ο Πανιώνιος δεν πήρε αδειοδότηση οπότε ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -6 βαθμούς και με απαγόρευση μεταγραφών. Έπειτα από μια περίεργη χρόνια τερμάτισε τελευταίος ένα βαθμό πίσω από την προτελευταία Ξάνθη και υποβιβάστηκε στην Σούπερ Λιγκ 2. Τελικά δεν δήλωσε συμμετοχή λόγω χρεών και αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική.  

Την πρώτη του σεζόν σε ερασιτεχνική κατηγορία έκανε μια καταπληκτική πορεία και τερμάτισε στην 1η θέση του 6ου ομίλου αήττητος, κατακτώντας το  πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής. Ύστερα αγωνίστηκε στα μπαράζ ανόδου για την Σούπερ λιγκ 2 στα οποία βγήκε 3ος, αφού κέρδισε Ζάκυνθο (εκτός έδρας), Θύελλα Ραφήνας (εντός έδρας) και ηττήθηκε από Ηρόδοτο (εκτός έδρας), Κηφισιά (εντός έδρας). Όμως του δόθηκε δικαίωμα συμμετοχής στην παραπάνω κατηγορία λόγω αποχωρήσεων, αλλά λόγω χρεών που άγγιζαν τα 2 εκατομμύρια ευρώ τελικά παρέμεινε και για 2η σεζόν στην Γ΄ Εθνική. Παράλληλα έχασε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο Κύπελλο Ελλάδας της σεζόν 2021–22, αφού η αντίπαλος του, η Αταλάντη πέρασε άνευ αγώνα καθώς μέχρι εκείνη την χρονική στιγμή είχε σκοπό να συμμετάσχει στην Σούπερ Λιγκ 2 και να λάμβανε μέρος στην φάση του Κυπέλλου που θα συμμετείχαν οι ομάδες της Σούπερ Λιγκ 2. 

Την σεζόν 2021–22 εντάχθηκε στον 7ο Όμιλο με τις ομάδες της Κρήτης και μία ομάδα από την Αθήνα. Έπειτα από ατυχή αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της σεζόν τερμάτισε στην 2η θέση μόλις 3 βαθμούς πίσω από τον Π.Α.Ο. Ρουφ. Στο ίδιο μοτίβο κινήθηκε και την επόμενη σεζόν (2022–23) και ο Πανιώνιος τερμάτισε στην 3η θέση πίσω από Αιολικό και Ρόδο.

Την σεζόν 2023–24 έχοντας πια απαλλαχθεί από τα βαρίδια του παρελθόντος, ο Πανιώνιος κάνει μια εξαιρετική πορεία και τερματίζει στην 1η θέση και ανεβαίνει στις επαγγελματικές κατηγορίες ύστερα από 4 χρόνια. Παράλληλα εκείνη την σεζόν εγκρίνεται από την Γενική συνέλευση του Ερασιτέχνη Πανιωνίου το επενδυτικό ενδιαφέρον μιας μεγάλης ελληνικής εταιρείας ψηφιακών και τεχνολογικών εφαρμογών με επικεφαλής τον Κώστα Ρούπτσο, ώστε να αναλάβει τις τύχες της ομάδας.

Την σεζόν 2024–25 έχοντας τη δίψα της επιστροφής στην Σούπερ Λιγκ 1, ο Πανιώνιος τερμάτισε στην 3η θέση, αφήνοντας υποσχέσεις για καλύτερες πορείες στο άμεσο μέλλον.

 Έδρα 
 Ιστορία 
Ο Πανιώνιος αγωνίζεται στη Νέα Σμύρνη από το 1940. Πρώτη του έδρα ήταν το Στάδιο  Μπουρνόβα, εσωτερικό προάστιο στη βορειοανατολική Σμύρνη. Από το 1904 αγωνιζόταν στο στάδιο του Παραδείσου, όπου εκτός από τους ποδοσφαιρικούς αγώνες, διεξάγονταν εκεί οι Πανιώνιοι Αγώνες. Για τις προπονήσεις οι παίκτες κατέφευγαν αρχικά σε νοικιασμένους χώρους, και από το 1900 και μετά στο γήπεδο γαλλικής εταιρίας της Σμύρνης. Ο Σύλλογος έμεινε χωρίς έδρα και χώρο άσκησης το 1910 εξαιτίας της άρνησης των Γάλλων να ανανεώσουν τη μίσθωση. Τότε ήταν που παρενέβη ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος και με εισήγησή του, η Δημογεροντία και η Κεντρική Επιτροπή παραχώρησαν έκταση 105 στρεμμάτων κοντά στο νεκροταφείο της πόλης, μολονότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, είχαν δελεαστική προσφορά 100.000 λιρών να την πουλήσουν. Το όνειρο άρχισε να γίνεται πραγματικότητα και το νέο στάδιο του Πανιωνίου, το «σπίτι» του, εγκαινιάστηκε το 1912 με τους 14ους Πανιώνιους Αγώνες. 

Το νέο στάδιο Πανιωνίου στην Πούντα της Σμύρνης περιλάμβανε στίβο περιμέτρου 334 μέτρων, γήπεδα ποδοσφαίρου 95 επί 65, γυμναστήριο εξοπλισμένο με σύγχρονα όργανα της εποχής. Η χωρητικότητά του ήταν 8.000 άτομα. Μετά την καταστροφή και τον μεγάλο διωγμό, το στάδιο παραχωρήθηκε στην τουρκική τοπική ομάδα Αλτάι ΣΚ και γκρεμίστηκε το 2016 μετά από 104 χρόνια.Γκρεμίστηκε το ιστορικό γήπεδο του Πανιωνίου στη Σμύρνη (pics) Ο Πανιώνιος είχε επιστρέψει και είχε αγωνιστεί ξανά στην ιστορική του έδρα, στο Βαλκανικό Κύπελλο το 1971, όταν είχε αντιμετωπίσει την Αλτάι στη φάση των ομίλων. Οι έδρες αναλυτικά:
1890–1904: Στάδιο Μπουρνόβα, Σμύρνη
1904–1910: Στάδιο Παραδείσου, Σμύρνη
1910–1922: Στάδιο Πούντας, Σμύρνη
1922–1940: Πανελληνίου και Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, Αθήνα
1940–Σήμερα: Στάδιο Νέας Σμύρνης, Αθήνα

 Τίτλοι – Διακρίσεις 
 Τίτλοι 
 1 Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων : 1971
 2 Κύπελλα Ελλάδος : 1979, 1998
 1 Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας : 1997
 1 Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας : 2024 (4ος Όμιλος)
 1 Πρωτάθλημα Δ΄ Κατηγορίας : 2021 (6ος Όμιλος)
 1 Πρωτάθλημα Αθήνας : 1951
 4 Πρωταθλήματα Σμύρνης :  1909, 1910, 1910-11, 1913-14
 1 Κύπελλο Αθηνών-Σμύρνης: 1909
 1 Κύπελλο Χριστουγέννων μικρού ΠΟΚ: 1962

 Τίτλοι Τμημάτων Υποδομής 
 1 Πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων: 2014
 1 Πανελλήνιο πρωτάθλημα παμπαίδων: 2014
 2 Πρωταθλήματα ΕΠΣ Αθήνας παίδων: 1996, 2016
 1 Πρωτάθλημα ΕΠΟ 5x5 παίδων: 1998.
 1 Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κ11: 2016

 Διακρίσεις 
 4 φορές φιναλίστ Κύπελλο Ελλάδας: 1952, 1961, 1967, 1989
 1 φορά φιναλίστ Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων: 1986
 1 φορά σε προημιτελική φάση Κύπελλο Κυπελλούχων (UEFA Cup Winners' Cup): 1998-99
 2 φορές συμμετοχή φάση ομίλων UEFA Cup/UEFA Europa League: 2004-05, 2007-08
 6 φορές συμμετοχή στο UEFA Cup/UEFA Europa League: 1971–72, 1987–88, 2003–04, 2004–05, 2007–08, 2017–18
 2 φορές συμμετοχή στο  Κύπελλο Κυπελλούχων (UEFA Cup Winners' Cup):  1979–80, 1998–99
 1 φορά συμμετοχή στο  Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ: 2008–09
 3 φορές συμμετοχή στο  Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων: 1971, 1975, 1986
 1 φορά συμμετοχή στο Κύπελλο Ράπαν: 1964
 2 φορές 2η θέση  στην Α΄ Εθνική (νυν Σούπερ Λιγκ 1): 1951, 1971
 3 φορές 3η θέση στην Α΄ Εθνική (νυν Σούπερ Λιγκ 1): 1947, 1959, 1961
 4 φορές 4η θέση στην Α΄ Εθνική (νυν Σούπερ Λιγκ 1): 1964, 1966, 1969, 1987
 9 φορές 5η θέση στην  Α΄ Εθνική (νυν Σούπερ Λιγκ 1): 1958, 1960, 1962, 1986, 2003, 2007, 2008, 2016, 2017
 40 φορές έχει συμμετάσχει στην προημιτελική φάση (Φάση των 8) του Κυπέλλου Ελλάδας
 16 φορές έχει συμμετάσχει στην ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδας
 6η ομάδα στην Ελλάδα με τις περισσότερες συμμετοχές στην Α΄ Εθνική (νυν Superleague 1) από τότε που έγινε επαγγελματική η κατηγορία
 3η θέση Β΄ Εθνικής Κατηγορίας: 1993, 2025
 2η θέση Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας: 2022 (7ος Όμιλος)
 3η θέση Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας: 2023 (4ος Όμιλος)
 Φιναλίστ στο Ολυμπιακό τουρνουά Σμύρνης: 1906
Περιγραφή :

 Ο Πανιώνιος έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Ελλάδας. Η πρώτη ήταν το 1979, όταν κέρδισε την ΑΕΚ με 3-1 με τέρματα των Αναστόπουλου, Λίμα και Παθιακάκη και η δεύτερη το 1998, όταν κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 1-0 με τέρμα του Ναλιτζή. Επίσης, έχει φθάσει άλλες τέσσερις φορές στον τελικό.

 Η καλύτερη θέση που κατέλαβε στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής ήταν η 2η την περίοδο 1970–71. Επίσης, τερμάτισε τρείς φορές 3ος (1960–61, 1958–59, 1946–47) και τέσσερις φορές 4ος (1963–64, 1965–66, 1968–69 και 1986–87).

 Τέσσερις φορές παίκτες του Πανιωνίου έχουν αναδειχτεί πρώτοι σκόρερ στο πρωτάθλημα:
 1967–68: Θανάσης Ιντζόγλου, 24 γκολ.
 1970–71: Γιώργος Δέδες, 28 γκολ.
 1989–90: Θωμάς Μαύρος, 22 γκολ.
 1998–99: Δημήτρης Ναλιτζής, 21 γκολ (μετά το Δεκέμβριο στον ΠΑΟΚ).

 Το 1971 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Στα προκριματικά απέκλεισε την Αλτάι Σμύρνης με 1-2, 1-0 και τη Στεαγκούλ Ρουμανίας με 1-1, 2-0. Στον τελικό νίκησε την Μπέσα Δυρραχίου Αλβανίας με 2-1, 1-0. Έφτασε ξανά στον τελικό το 1986 αλλά έχασε από τη Σλάβια Σόφιας με 3-2, 0-3.

 Έχει συμμετάσχει εννέα φορές στα ευρωπαϊκά κύπελλα: δύο φορές στο Κύπ. Κυπελλούχων, πέντε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, μια φορά στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ και μία στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων. Επίσης, μια φορά στο Κύπελλο Ράπαν και μία στο Κύπελλο Ιντερτότο. Την καλύτερη ευρωπαϊκή πορεία είχε την περίοδο 1998–99, όταν έφτασε στον προημιτελικό γύρο του Κυπ. Κυπελλούχων. Την περίοδο  2004–05 και το 2007–08 αγωνίστηκε στους ομίλους του Κυπ. ΟΥΕΦΑ. Η τελευταία φορά μέχρι στιγμής που έχει αγωνιστεί στην Ευρώπη ήταν την χρονιά 2017–18 στο Europa League που έφτασε μέχρι τον 3ο προκριματικό γύρο.

 Παρουσίες στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας 
{| class="wikitable" style="text-align: left; font-size:100%"
|- bgcolor="#ccccff"
! Σεζόν
! Γήπεδο
! Αντίπαλος
! Σκορ 
! Σκόρερς 
! Κυπ.
|-
|rowspan=2|1951–52
|Λεωφόρος
|rowspan=2 | 24x24εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White Ολυμπιακός
|2–2 (παρ.)
|34', 60' Τσολιάς – 30' Κοπανίδης, 90' Δρόσος
|rowspan=2 align="center"| 17px
|-
|Λεωφόρος
|0–2 (επαν.)
|5' Δαρίβας, 68' Κανσός
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|1960–61
|Λεωφόρος
|24x24εσ|630px seven vertical stripes HEX-ED1C24 and White  Ολυμπιακός
|0–3
|34' Κ. Παπάζογλου, 69', 88' Σιδέρης 
|align="center"| 17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|1966–67
|Ν. Φιλαδέλφεια
| 24px Παναθηναϊκός
|0–1
|56' Γραμμός
|align="center"| 17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-bgcolor = #ffe4b5
|1978–79
|Καραϊσκάκη
| 24px ΑΕΚ
|3–1
|51' Αναστόπουλος, 67' Λίμα, 84' Παθιακάκης – 3' Τάσος 
|align="center"|13px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|1988–89
|Ολυμπ. Στάδιο
| 24px Παναθηναϊκός
|1–3
|35' Ζάκκας – 8' Μαυρίδης, 44' Χ. Δημόπουλος, 46' Σαραβάκος 
|align="center"| 17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-bgcolor = #ffe4b5
|1997–98
|Καραϊσκάκη
| 24px Παναθηναϊκός
|1–0
|53' Ναλιτζής
|align="center"|13px
|-
|}

 Οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις 
Κορυφαία διάκριση του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποτέλεσε η συμμετοχή του στην προημιτελική φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων την αγωνιστική περίοδο 1998–99, αποκλείοντας κατά σειρά τη φινλανδική Χάκα και τον Απόλλωνα Λεμεσού, για να αποκλειστεί από τη μετέπειτα νικήτρια του θεσμού Λάτσιο. 

Ο Πανιώνιος ήταν η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίστηκε στο (νεοσύστατο τότε) κύπελλο UEFA την περίοδο 1971–72, στη δεύτερη ευρωπαϊκή συμμετοχή του. Είχε προηγηθεί η παρουσία του δύο χρόνια νωρίτερα (1969–70) στο κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων (διοργάνωση που σταμάτησε το 1971 και ουσιαστικά αντικαταστάθηκε από το κύπελλο UEFA). 

Η μεγαλύτερη σε έκταση νίκη που έχει επιτύχει, σημειώθηκε στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1979–80 επί της ολλανδικής Τβέντε με 4–0 (εντός έδρας), στην ευρύτερη νίκη που έχει σημειώσει ποτέ ελληνική ομάδα εναντίον ολλανδικής. Η μεγαλύτερη ήττα του σημειώθηκε στην πρώτη του συμμετοχή στο κύπελλο UEFA (1971–72) από την ουγγρική Φερεντσβάρος με 6–0 (εκτός έδρας), ενώ τα περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα (συνολικά 7) σημειώθηκαν στην εντός έδρας νίκη με 5–2 επί της γεωργιανής Ντιναμό Τιφλίδας, στο κύπελλο UEFA της περιόδου 2004–05.

Δύο ακόμη σπουδαίες στιγμές στην ευρωπαϊκή πορεία του συλλόγου υπήρξαν οι προκρίσεις στο κύπελλο UEFA επί της ιταλικής Ουντινέζε (2004–05) και της γαλλικής Σοσό (2007–08), που είχαν ως αποτέλεσμα τη συμμετοχή των "κυανέρυθρων" στη φάση των ομίλων της διοργάνωσης.

Στην πρώτη θέση των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις βρίσκονται τέσσερις ποδοσφαιριστές με 3 τέρματα, οι Νίκος Αναστόπουλος (στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1979–80), Αντώνης Σαπουντζής (στο κύπελλο Κυπελλούχων της περιόδου 1998–99), Βαγγέλης Μάντζιος (στο κύπελλο UEFA της περιόδου 2004–05 και συγκεκριμένα με χατ τρικ στον νικηφόρο αγώνα με 5–2 εναντίον της Ντιναμό Τιφλίδας) και Σαμέντ Γεσίλ (στο Europa League 2017–18).

 Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός  Εκτός  Πρ.1969–70
|Εκθέσεων
|Α΄ φάση
|  Χάνσα Ροστόκ
|2–0|0–3|17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|rowspan=2|1971–72 UEFAΑ΄ φάση  Ατλέτικο Μαδρίτης1–01–217pxΒ΄ φάση  Φερεντσβάρος0–2 (ά.α.)0–617px1979–80
|rowspan=2| Κυπελλούχων
|style="background:#C5CBE1;"|Α΄ φάση
|style="background:#C5CBE1;"|  Τβέντε
|style="background:#C5CBE1;"|4–0|style="background:#C5CBE1;"|1–3|style="background:#C5CBE1;"|17px
|-
|Β΄ φάση
|  Γκέτεμποργκ
|1–0|0–2|17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|1987–88UEFAΑ΄ φάση  Τουλούζ 0–11–517px1998–99
|rowspan=3|Κυπελλούχων
|style="background:#C5CBE1;"|Α΄ φάση
|style="background:#C5CBE1;"|  Χάκα
|style="background:#C5CBE1;"|2–0|style="background:#C5CBE1;"|3–1|style="background:#C5CBE1;"|17px
|-
|style="background:#C5CBE1;"|Β΄ Φάση
|style="background:#C5CBE1;"|  Απόλλων Λεμεσού
|style="background:#C5CBE1;"|3–2|style="background:#C5CBE1;"|1–0|style="background:#C5CBE1;"|17px
|-
|Προημιτελικά
|  Λάτσιο
|0–4|0–3|17px
|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|rowspan=2|2003–04UEFAΑ΄ φάση  Νόρντζελαντ2–11–017pxΒ΄ φάση  Μπαρτσελόνα0–30–217px2004–05
|rowspan=5 |UEFA
|style="background:#C5CBE1;"|Α΄ φάση
|style="background:#C5CBE1;"|  Ουντινέζε
|style="background:#C5CBE1;"|3–1|style="background:#C5CBE1;"|0–1|style="background:#C5CBE1;"|17px
|-
|rowspan=4 |Φάση ομίλων
|  Νιούκαστλ
|0–1|
|rowspan=4 |17px
|-
|  Σπόρτινγκ Λισαβόνας
|
|1–4|-
|  Ντιναμό Τιφλίδας
|5–2|
|-
| Σοσό
|
|0–1|-
|colspan=1 style="text-align: center;" bgcolor=white|
|-
|rowspan=5|2007–08 UEFAΑ΄ φάση  Σοσό0–12–017pxΦάση ομίλων  Χέλσινγκμποργκς1–117px  Γαλατασαράι0–3  Αούστρια Βιέννης1–0  Μπορντό2–32017–18Europa LeagueΒ' προκριματικός Γκόριτσα2–03–217pxΓ' προκριματικός Μακάμπι Τελ Αβίβ0–10–117px

 Σύνολο ευρωπαϊκών συμμετοχών 

ΔιοργάνωσηΣυμμετοχέςΑγώνεςΝίκεςΙσοπαλίεςΉττεςΤέρματαΚυπελλούχων2	10	60415–15ΟΥΕΦΑ/Europa League6	26	911626–44Εκθέσεων1	2	1012–3Σύνολο938	1612143–62Προκρίσεις: 8 – Αποκλεισμοί: 9 (7 νοκ άουτ, 2 σε όμιλο)

 Στο Ιντερτότο 
 Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός  Εκτός  Πρ.2008–09
| rowspan=2| Ιντερτότο
|Β΄ γύρος
|  ΟΦΚ Μπέογκραντ
|3–1|0–1|17px
|-
| rowspan=4 |Γ΄ γύρος
|  Νάπολι
|0–1|0–1|17px
|-
|}

 Στο Βαλκανικό Κύπελλο 
 Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός  Εκτός 1971Βαλκανικό ΚύπελλοΌμιλος Στεαγκούλ Μπρασόβ1–11–1 Αλτάι Σμύρνης1–01–2Τελικός Μπέσα2–0
|1–11975Όμιλος 17 Νεντόρι Τιράνων 0–62–1 Ραντνίσκι Νις 0–20–01986Προημιτελικός Μπότεφ Βράτσα3–23–1Ημιτελικός Γκλόρια Μπαζάου 3–11–1Τελικός Σλάβια Σόφιας 3–20–3

 Στο Κύπελλο Ράπαν 
Το καλοκαίρι του 1964 ο Πανιώνιος πήρε μέρος στο Κύπελλο Ράπαν στη θέση του Ολυμπιακού, ο οποίος αποσύρθηκε ενώ είχε ήδη δώσει δύο αγώνες με Τουλούζ (2–4) και Ντιναμό Ζάγκρεμπ (0–4) και εν συνεχεία δεν πήγε στη Γαλλία να αγωνιστεί με την Τουλούζ. Τα αποτελέσματα αυτά υπολογίστηκαν στη βαθμολογία, χωρίς να αγωνιστεί ξανά ο Πανιώνιος με τις ομάδες αυτές. Ο Πανιώνιος έδωσε τους υπόλοιπους τέσσερις αγώνες, δύο εντός έδρας στο Καυτανζόγλειο Στάδιο (το οποίο είχε προβολείς) και δύο εκτός έδρας με Μάλμε και Τουλούζ. Ο εκτός έδρας αγώνας με την Τουλούζ, στον οποίο αρνήθηκε να μετάσχει ο Ολυμπιακός, αρχικά κατακυρώθηκε με 3–0 υπέρ της γαλλικής ομάδας, όμως αγωνίστηκε τελικά ο Πανιώνιος καθυστερημένα, στις 30 Σεπτεμβρίου, οπότε διαγράφηκε ο μηδενισμός του Ολυμπιακού καθώς και οι οικονομικές απαιτήσεις της γαλλικής ομάδας από τους "ερυθρόλευκους".
 Περίοδος Διοργάνωση Φάση Αντίπαλος Εντός  Εκτός 1964Κύπελλο ΡάπανΌμιλος Μάλμε1–11–5 Ντιναμό Ζάγκρεμπ2–2(0–4)1 Τουλούζ(2–4)10–5*
1Αποτελέσματα Ολυμπιακού 
* Αθλητική Ηχώ, 1/10/1964

 Παρουσία ανά έτος 
{| width=55% 
| valign=top |
{| class="wikitable" 
|- width="80"
! Περίοδος
! Κατηγορία
! Θέση
! Σχόλιο
|-
|width="52"|1908–09<center>Α΄ Κατηγορία ΣΕΓΑΣ Σμύρνης1η1909–10||1η|-
|width="52"|1910–111η1911–12||2η
|-
|width="52"|1912–132η1913–14||1η|-
|width="52"|1914–15;1916–17||;
|-
|width="52"|1917–18;1918–19||;
|-
|width="52"|1919–202η1920–21||-||
|-
|width="52"|1921–223ηΤελευταίο πρωτάθλημα στη Σμύρνη1922–23||<center>Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ελλάδος||2η
|-
|width="52"|1923–24<center>Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών;1924–25||colspan=3|<center>Σε αδράνεια
|-
|width="52"|1925–26<center>Β΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών5η1926–27||;
|-
|width="52"|1927–28;1928–29||;
|-
|width="52"|1929–30;1930–31||4η
|-
|width="52"|1931–328η1932–33||10η||Υποβιβασμός
|-
|width="52"|1933–34<center>Γ΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών-1934–35||rowspan=7 colspan=3|<center>Σε αδράνεια
|-
|width="52"|1935–361936–37
|-
|width="52"|1937–381938–39
|-
|width="52"|1939–401940–41
|-
|width="52"|1941–42<center>Δεν διεξήχθη1942–43
|-
|width="52"|1943–441944–45||rowspan=6|<center>Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών||4η
|-
|width="52"|1945–464η1946–47||2η||
|-
|width="52"|1947–484η1948–49||2η
|-
|width="52"|1949–502η1950–51||rowspan=2|<center>Α1 Ε.Π.Σ. Αθηνών||1η||
|-
|width="52"|1951–523η1952–53||rowspan=7|<center>Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών||4η
|-
|width="52"|1953–543η1954–55||4η
|-
|width="52"|1955–564η1956–57||2η||
|-
|width="52"|1957–584η1958–59||2η||
|-
|width="52"|1959–60<center>Α΄ Εθνική5η1960–61||3η
|-
|width="52"|1961–625η1962–63||7η
|-
|width="52"|1963–644η1964–65||10η
|-
|width="52"|1965–664η1966–67||6η
|-
|width="52"|1967–688η1968–69||4η
|-
|width="52"|1969–709η1970–71||2η
|-
|width="52"|1971–727η1972–73||7η
|-
|width="52"|1973–748η1974–75||10η
|-
|width="52"|1975–7612η1976–77||8η
|-
|width="52"|1977–7816η1978–79||13η
|-
|width="52"|1979–8015η1980–81||13η
|-
|width="52"|1981–827η1982–83||14η||
|-
|width="52"|1983–8414η1984–85||8η
|-
|width="52"|1985–865η1986–87||4η
|-
|width="52"|1987–8810η1988–89||10η
|-
|width="52"|1989–909η1990–91||10η
|-
|width="52"|1991–9216ηΥποβιβασμός1992–93||<center>Β΄ Εθνική||3η||Άνοδος στην Α΄ Εθνική|-
|width="52"|1993–94<center>Α΄ Εθνική9η1994–95||14η
|-
|width="52"|1995–9617ηΥποβιβασμός1996–97||<center>Β΄ Εθνική||1η||Άνοδος στην Α΄ Εθνική|-
|width="52"|1997–98<center>Α΄ Εθνική11η1998–99||15η
|-
|width="52"|1999–008η2000–01||<center>Ανώτερη Κατηγορία||9η
|-
|width="52"|2001–02<center>Α΄ Εθνική7η2002–03||5η
|-
|width="52"|2003–046η2004–05||11η
|-
|width="52"|2005–0611η2006–07||rowspan=13|<center>Σούπερ Λιγκ||5η
|-
|width="52"|2007–085η2008–09||8η
|-
|width="52"|2009–109η2010–11||10η
|-
|width="52"|2011–1212η2012–13||8η
|-
|width="52"|2013–1412η2014–15||12η
|-
|width="52"|2015–165η2016–17||5η
|-
|width="52"|2017–187η2018–19||6η
|-
|width="52"|2019–20<center>Σούπερ Λιγκ 114ηΥποβιβασμός2020–21||<center>Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική(ως 4ο επίπεδο)||1η||
|-
|width="52"|2021–22<center>Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική(ως 3ο επίπεδο)2η2022–23||3η
|-
|width="52"|2023–241ηΆνοδος στη Σούπερ Λιγκ 22024–25||rowspan=2|<center>Σούπερ Λιγκ 2||3η
|-
|width="52"|2025–26
|}

 Σύνολα συμμετοχών στα εθνικά πρωταθλήματα  
 Επίπεδο  Κατηγορία  Συμμετοχές1ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα / Α΄ Εθνική /Ανώτερη Κατηγορία / Σούπερ Λιγκ / Σούπερ Λιγκ 1 64 (5 / 44 / 1 / 13 / 1) 2ο Β΄ Εθνική / Σούπερ Λιγκ 2  4 (2 / 2) 3ο Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική 3 4ο Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική 1 

 Παλαιότερες ιστορικές συνθέσεις  Σμύρνη Πρωτάθλημα Σμύρνης 1907–08 Κων/νος Μαλκότσης (τερμ), Φ. Φύλδεϋ, Δ. Λάσκαρης, Κ. Βύζιος, Κ. Βύζιος, Γ. Νικολαΐδης, Ν. Απέργης, Θεμ. Κωνσταντινίδης, Ι. Χριστιανούδης, Γ. Κασπάρ, Χαρ. Βεντιρόζος, Γ. Κιουρτζόγλου, Αρ. Παυλόπουλος, Γαβρ. Νικολαΐδης, Νικόλ. Βάρδας, Κ. Λάσκαρης (αρχηγός), Δημ. Απέργης (υπαρχηγός), Νεοκλής Νικολαΐδης.Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Παραδείσου, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1908–09 Κων/νος Μαλκότσης (τερμ), Φ. Φύλδεϋ, Νικόλ. Βάρδας, Κ. Λάσκαρης (αρχηγός) - Δ. Λάσκαρης, Ι. Χριστιανούδης, Γεωργ. Κασσάρ, Χαρ. Βεντιρόζος, Νεοκλής Νικολαΐδης, Ι. Χριστιανούδης, Γ. Κιουρτζόγλου, Αρ. Παυλόπουλος - Κ. Βύζιος, Γαβριήλ Νικολαΐδης, Δ. Απέργης (υπαρχηγός), Θεμ. Κωνσταντινίδης. Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Παραδείσου, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1912–13 Χαρ. Βεντιρόζος, Κώστας Μαγγανιώτης, Θεόδωρος Δημητρίου (ή Μπίμπος),Theodoros Dimitriou - olympedia.org Αντ. Πατιάδης, Σοφοκλής Δεσποτόπουλος. Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Πανιωνίου, Πούντα, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1913–14 Χαρ. Βεντιρόζος, Μαγγανιώτης, Θ. Δημητρίου, Αντ. Πατιάδης και Σωτ. Δεσποτόπουλος. Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Πανιωνίου, Πούντα, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1914–15 Νικολάου, Νικολόπουλος, Αθ. Ταμβακάκης, Βαλσαμής, Ν. Δεσποτόπουλος, Σοφοκλής Καρατζάσογλου, Θεόδωρος Δημητρίου, Αγγελόπουλος (όλοι μέλη της διεθνούς Μικτής Σμύρνης). Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Πανιωνίου, Πούντα, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1919–20 Σοφοκλής Δεσποτόπουλος (αρχηγός), Θεόδωρος Δημητρίου (αρχηγός) (όλοι μέλη της Μικτής Σμύρνης). Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Πανιωνίου, Πούντα, Σμύρνη. Πρωτάθλημα Σμύρνης 1921–22 Ν.Α. Κομνηνός (τερμ. Πειραιώτης - αρχηγός της Μικτής Πειραιά), Μπίμπος Δημητρίου (αρχηγός) (και κάποιοι έμπειροι παίκτες, μερικοι νέουι της Β΄ ομάδας και τέσσερις προερχόμενους από τη Β΄ ομάδα του Απόλλωνα). Προπονητής: Σοφοκλής Μάγνης.Έδρα: Στάδιο Πανιωνίου, Πούντα, Σμύρνη. Αθήνα Πρωτάθλημα Αθηνών 1922–23 Σ. Γροσομανίδης (τερμ. και αρχηγός), Κ. Αμπετιάν, Μ. Αμπετιάν, Κ. Οικονομίδης, Ο. Οικονομίδης, Δ.
Λεώνης, Νικολαΐδης, Ευτ. Ψαλτόπουλος, Αχαρονιάν, Σεραφιάν, Γ. Μανιατόπουλος, Β. Παρθενιάδης (τερμ.), Χωρέν, Αμπαρτσούν, Ε. Γροσομανίδης.Έδρα: Γήπεδο Πανελληνίου, Αθήνα. Πρωτάθλημα Αθηνών 1923–24Αν. Φωτιάδης (τερμ.), Χ. Αρονιάν, Κ. Αμπετιάν, Μ. Αμπετιάν, Δ. Λεώνης, Α. Γκιουστενιάν, Κ. Οικονομίδης, Θ. Οικονομίδης, Ε. Ψαλτόπουλος, Ε. Γροσομανίδης (αρχηγός), Α. Καλλιγάς, Τσικόγλου, Δημόπουλος, Τάκογλης, Μινασιάν, Τζαγενκόπουλος. Πρωτάθλημα Αθηνών 1928–29 Χαρατζόπουλος (τερμ.), Ανδρεας Καλλιγάς, Αγαμέμνων Γκίλης, Τσίκαλης, Παπούλιας, Παπάζογλου, Καμπαζής, Ρεντίφης, Δεληγιάννης, Νικολάου, Γρηγορίου, Νικολαΐδης (αρχηγός), Βαβαλίδης.Έδρα: Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας, Αθήνα. Πρωτάθλημα Αθηνών 1940–41 Βαζαίος, Μπουμπής, Λέκκας, Χριστάκης, Σκιαδάς, Ιάκωβος Ζαρκάδης, Βενετσάνος, Κωτσόβολος, Ηλιάδης, Χαροκόπος, Βασίλης Στάικος.Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα. Πρωτάθλημα Αθηνών 1947–48 Νίκος Πεντζαρόπουλος (τερμ.), Παπαθεοδώρου (τερμ.), Ρουσσόπουλος (τερμ. - έπαιξε κάποια ματς τον Ιανουάριο λόγω
τραυματισμού του Πεντζαρόπουλου),  Αντώνης Βενετσάνος, Βασίλης Ευαγγελίδης, Ιάκωβος Ζαρκάδης, Τζαννετάτος., Αντώνης Γιαννακόπουλος, Γιάννης Κερδεμελίδης, Βασίλης Στάικος, Αδάμ Τσουχνικάς, Σκορδίλης, Κωστάρας (φορ), Τσολιάς (φορ), Ν. Ζαρκάδης, Λέκκας, Μπιστούρας, Ταμβακέας, Παντελίδης, Κακουλίδης. Προπονητής: Ρουσσόπουλος Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα. Πρωτάθλημα Αθηνών 1945–46 Νίκος Πεντζαρόπουλος (τερμ.), Βασίλης Ευαγγελίδης, Ιάκωβος Ζαρκάδης, Βασίλης Στάικος, Αντώνης Γιαννακόπουλος, Γιάννης Κερδεμελίδης, Μίμης Χούμης, Νίκος Ζαρκάδης, Φώτης Τσολιάς, Γιώργος Ρουσσόπουλος, Αποστόλης Μπιστούρας, Γιάννης Σκορδίλης, Χρήστος Ρίμπας, Χρήστος Ρίμπας.Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα.Αρχή Αγώνες Πανιώνιος - Α.Ε.Κ. 2-3 (1945) - football.aek.com Πρωτάθλημα Αθηνών 1951–52 Νίκος Πεντζαρόπουλος (τερμ.), Κασάπογλου, Γιάννης Κερδεμελίδης, Ιάκωβος Ζαρκάδης, Παυλίδης, Στάικος, Σκορδίλης, Φώτης Τσολιάς, Κώστας Νεστορίδης, Τσολιάς, Ν. Ζαρκάδης, Σωτηριάδης.Προπονητής:Κώστας Νεγρεπόντης.Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα. Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1966–67 Θανάσης Κουρκουβέλας, Κώστας Καραγιαννόπουλος, Γιώργος Σκρέκης, Ηλίας Χατζηβασιλείου, Κώστας Νέγρης, Κυριάκος Καζαντζίδης, Γιάννης Κυριαζής,Θανάσης Ιντζόγλου, Στάθης Χάιτας, Αχιλλέας Αθανασούλας, Γιώργος Δέδες, Ανέστης Κόλλιας.Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα. Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής 1978–79 Ζαφείρης Κάκαρης, Μάκης Ζαχαρόπουλος, Γραβάνης, Χαλκίδης, Χρήστος Εμβολιάδης, Χαράλαμπος Σαϊπάς, Μωραϊτέλης, Νόνι Λίμα, Δημήτρης Μαυρίκης, Νίκος Αναστόπουλος, Γιάννης Παθιακάκης, Κώστας Βαλλίδης. Προπονητής: Πάνος Μάρκοβιτς.Έδρα: Γήπεδο Νέας Σμύρνης, Αθήνα.

 Διεθνείς παίκτες 
 Έλληνες διεθνείς (ανδρών) 

Ο Πανιώνιος αποτέλεσε το φυτώριο πολλών μεγάλων ποδοσφαιριστών που στελέχωσαν την Εθνική Ελλάδας αλλά και τις μικρές εθνικές ομάδες.Οι πρώτοι διεθνείς: Στην πρώτη συγκρότηση ελληνικής εθνικής ομάδας που έλαβε μέρος στην Ολυμπιάδα του 1920 μετείχαν τρεις (2) παίκτες του Πανιωνίου: ο επιθετικός Θεόδωρος Δημητρίου και ο Σωτήριος Δεσποτόπουλος. Οι δύο πρώτοι αγωνίστηκαν στο μοναδικό επίσημο αγώνα της εθνικής με τη Σουηδία στις 28/10/1920, ενώ ο τελευταίος ήταν αναπληρωματικός. Λίγες ημέρες αργότερα έδωσαν άλλον ένα αγώνα, φιλικό στο Άμστερνταμ με ολλανδικό σωματείο (ήττα 2-4), αλλά δεν είναι γνωστό ποιοι παίκτες αγωνίστηκαν.Εθνική με πέντε Πανιώνιους: Τον Ιούλιο του 1969 σε περιοδεία της Εθνικής ομάδας στην Αυστραλία σημειώθηκε ένα μοναδικό ρεκόρ. Σε δύο αγώνες εναντίον της Αυστραλίας συμμετείχαν πέντε παίκτες του Πανιωνίου. Ήταν ο τερματοφύλακας Κώστας Σαραλιώτης, οι αδερφοί Μπάμπης και Θανάσης Ιντζόγλου, ο Γιώργος Δέδες και ο Στάθης Χάιτας, που ήταν και αρχηγός της ομάδας. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου στο Σίδνεϊ και στις 23 Ιουλίου στο Μπρισμπέιν. Στον πρώτο αγώνα οι Έλληνες παίκτες κουρασμένοι από το πολύωρο ταξίδι ηττήθηκαν με 0-1 ενώ στο δεύτερο έφεραν ισοπαλία 2-2 με σκόρερ και των δύο γκολ τον Δέδε στο 17΄ και 44΄. Στον πρώτο αγώνα ο Σαραλιώτης είχε μπει ως αλλαγή στο β΄ ημίχρονο, ενώ είχε αντικατασταθεί ο Δέδες. Έτσι στον αγωνιστικό χώρο συνυπήρχαν μόνο τέσσερις ποδοσφαιριστές του Πανιώνιου. Όμως, στον δεύτερο αγώνα η εθνική ομάδα παρατάχθηκε από την αρχή με πέντε Πανιώνιους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αγωνίστηκαν και στα 90΄, γεγονός που δεν έχει συμβεί ποτέ άλλη φορά.

Τέσσερις παίκτες του Πανιώνιου μετείχαν άλλη μια φορά σε αγώνα της Εθνικής ομάδας. Ήταν στις 25 Οκτωβρίου 1989 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα κατά της Ουγγαρίας (σκορ: 1-1), στον οποίο αγωνίστηκαν από την αρχή οι κυανέρυθροι: Θεολόγης Παπαδόπουλος (τερματοφύλακας και αρχηγός), Μάκης Χατζημωϋσιάδης και Σπύρος Μαραγκός ενώ ο Θόδωρος Ζάκκας μπήκε ως αλλαγή στο 46΄.

Από τον σύλλογο αναδείχθηκαν πολλοί διεθνείς, ιδίως τερματοφύλακες και μεγάλοι σκόρερ (σε παρένθεση οι συμμετοχές και τα γκολ με την εθνική ομάδα και με έντονα γράμματα οι Σμυρνιοί διεθνείς):
Τερματοφύλακες
 Θεολόγης Παπαδόπουλος 14: 1988–1992
 Νίκος Πεντζαρόπουλος 11 (+3 Μικτή Επιλέκτων: 1948–1952
 Ζαφείρης Κάκκαρης 6: 1977–1978
 Κώστας Σαραλιώτης 2: 1969
 Αντώνης Μανίκας 2: 1987–1988
 Θανάσης Κουρκουβέλας 1: 1967
 Κώστας Περιστερίδης (κλήση)
 Κώστας Βαλλιάνος (11, όχι ως παίκτης του Πανιωνίου)
Αμυντικοί
 Τάκης Παπουλίδης 15: 1957–1963
 Μπάμπης Ιντζόγλου 7: 1969–1974
 Γιώργος Σκρέκης 5: 1966–1970
 Γιάννης Γραβάνης 3: 1982
 Πολ Χατζόπουλος 2: 1984
 Γιάννης Μανιάτης 2:
 .                   

 Δημήτρης Ντουνιάς 1: 1968
 Νίκος
 Πέτρος Μίχος 1: 1988
 Μάκης Χατζημωυσιάδης 1: 1989
 Νίκος Σπυρόπουλος 1: 2007
 Χρήστος Τασούλης   

 Λεωνίδας Βόκολος
 Τάκης Φύσσας Μέσοι 
 Σωτήριος Δεσποτόπουλος 1 (προ ΕΠΟ): 1920
 Στάθης Χάιτας 24/1 γκολ: 1964–1971
 Σπύρος Μαραγκός 7: 1989
 Στάθης Μαυρίδης 4/1 γκολ: 1960–1964
 Θανάσης Καναράς 4: 1987–1988
 Γρηγόρης Μάκος 2: 2008
 Τάσος Μπακασέτας 2: 2016
 Αντώνης Σαπουντζής (κλήση)
 Μανώλης Σιώπης (κλήση)
Επιθετικοί
 Γιώργος Δέδες 20/7 γκολ: 1966–1973
 Νίκος Αναστόπουλος 12/3 γκολ: 1977–1980, 1988
 Δημήτρης Σαραβάκος 8/1 γκολ: 1982–1984
 Θωμάς Μαύρος 5/1 γκολ: 1972–1975
 Κώστας Μήτρογλου 5: 2011
 Θανάσης Ιντζόγλου 4: 1969–1971
 Θανάσης Σαραβάκος 3: 1962–1965
 Θόδωρος Ζάκκας 1: 
 Δημήτρης Κολοβος 1: 2015
 Ιωάννης Σκορδίλης 1 : 2008
 Κώστας Νεστορίδης 2 : 2008
 Ταξιάρχης Φούντας 2: 2015

 Θεόδωρος Δημητρίου 1 (προ ΕΠΟ): 1920
 Φώτης Τσολιάς 1 (+1/1 γκολ Μικτή Επιλέκτων): 1948
 Νίκος Μιρτσέκης 1: 1992
 Γιώργος Μασούρας 1: 2018
 Φιορίν Ντουρμισάι 1: 2019 (και ενόπλων 2018) 
 Νίκος Τσιαντάκης (47/2, όχι ως παίκτης του Πανιωνίου)
 Δημήτρης Ναλιτζής (6, όχι ως παίκτης του Πανιωνίου)

 Λοιπές εθνικές ομάδες 
Ο σύλλογος έχει παράδοση στα τμήματα υποδομής και πολλοί ποδοσφαιριστές του έχουν αγωνιστεί στις μικρές εθνικές ομάδες Ελπίδων, Κ-20, Νέων και Παίδων, χωρίς να έχουν αγωνιστεί στην εθνική ανδρών ως παίκτες του Πανιωνίου. Επίσης, παίκτες του συλλόγου έχουν στελεχώσει την ολυμπιακή ομάδα στα προολυμπιακά τουρνουά και στην Ολυμπιάδα 2004 ή τη μεσογειακή ομάδα καθώς και τις Εθνικές Ενόπλων και Ερασιτεχνών. 

 Ελπίδων, ολυμπιακή, μεσογειακή 
 Γιάννης Κυριαζής (ελπίδων 1968–69, ενόπλων 1968–72)
 Βασίλης Μωραϊτέλης (ελπίδων, ερασιτεχνών 1969–72)
 Απόστολος Φίλης (ελπίδων)
 Ζήσης Τζήκας (μεσογειακή 1983)
 Γιάννης Παυλόπουλος (Έβανς) (ελπίδων 1984–86)
 Στέλιος Αποσπόρης (νέων 1983–84, ελπίδων 1984)
 Γιώργος Καραμίχαλος (ολυμπιακή ομάδα 1987)
 Γιάννης Παπουλίδης (ελπίδων, ολυμπιακή ομάδα 1988)
 Ανδρέας Λαγωνικάκης (ελπίδων 1990–93, ολυμπιακή ομάδα 1990–91)
 Χρήστος Κουτρόπουλος (μεσογειακή ομάδα 1991)
 Τάσος Κατσιαμπής (ενόπλων 1997)
 Σπύρος Γόγολος (ελπίδων 1999–00)
 Κώστας Κάφαλης (ελπίδων 1998–99) 
 Φανούρης Γουνδουλάκης (ολυμπιακή ομάδα 2004, ελπίδων 2003–05)
 Βαγγέλης Μάντζιος (ελπίδων 2003–05)
 Αλέξανδρος Τζιόλης (ελπίδων 2004–06)
 Νίκος Μήτρου (ελπίδων 2004, ολυμπιακή 2004)
 Χαράλαμπος Ταμπάσης (ελπίδων 2007)
 Χρήστος Αραβίδης (ελπίδων 2006–07, 12/4)
 Δημήτρης Σιόβας (νέων 2006–07, ελπίδων 2008-11)
Αλέξανδρος Κούρος (νέων 2011–12, Κ-20 2013, ελπίδων 2012–13)
Παναγιώτης Σπυρόπουλος (ελπίδων 2012)
Νίκος Γιαννακόπουλος (Κ-20 2013, ελπίδων 2013–14)
Βασίλης Μπούζας (νέων 2011–12, ελπίδων 2013–14)
Σπύρος Ρισβάνης (ελπίδων 2016)
Μανώλης Σιώπης (ελπίδων 2016)
Γιώργος Μασούρας (ελπίδων 2016)
Λευτέρης Αστράς (νέων 2015–16, ελπίδων 2017–18)
Λάζαρος Λάμπρου (ελπίδων 2017–18)
Άγγελος Πινιώτης (ελπίδων 2017)
Στέφανος Ευαγγέλου (παίδων 2013–14, ελπίδων 2019)
Νεμάνια Μιλόγεβιτς (ελπίδων 2019)
Γιάννης Παπανικολάου (ελπίδων 2019)
 Γιάννης Οικονομίδης (ελπίδων 2019)
 Δημήτρης Εμμανουηλίδης (ελπίδων 2019)
 Οδυσσέας Λυμπεράκης (ελπίδων 2019)

 Ερασιτεχνών, ενόπλων, νέων, παίδων 
 Αναστάσιος Μυλωνάκης (εθνική ενόπλων 1953)
Γεώργιος Γιαννακόπουλος (νέων 1959, ενόπλων 1962)
Βίκτωρας Θεοφιλόπουλος (νέων 1970, ενόπλων 1972)
 Τάκης Τσοκανής: (ενόπλων 1969)
 Τόλης Τσιρογιάννης (ενόπλων 1972)
 Γιάννης Μπαλάφας: (ερασιτεχνών 1969, νέων)
 Λαμπούτας: (ερασιτεχνών 1971)
 Παναγιώτης Καραμπίνης: (ερασιτεχνών 1971)
 Πέτρος Καπώνης: (ερασιτεχνών 1973–74)
 Νίκος Σαββίδης: (ερασιτεχνών 1977)
 Πάρις Σαγκορίδης (νέων 1972-1973)
 Παναγιώτης Ερμείδης (νέων 1959)
 Αχιλλέας Αθανασούλας (νέων 1961)
Γιώργος Σπυρόπουλος (νέων 1968)
Αλέκος Παπασίκας  (νέων 1970)
Νίκος Κοντούλης (νέων 1974)
Γιάννης Χανδράκης (νέων 1975)
 Παπαχριστόπουλος (ενόπλων 1987–88)
 Αδαμόπουλος (ενόπλων 1987–88)
 Χρήστος Κοντοχρήστος (νέων 2009)
 Γιάννης Λουκίνας (νέων 2009)
 Γιάννης Σίμωσης (νέων 2009)
Αλέξης Σμυρλής (νέων 2011–12)
Ανδρέας Σταματής (νέων 2011–12)
Δημήτρης Διαμαντάκος (νέων 2012)
Κώστας Παναγιωτούδης (νέων 2013)
Θωμάς Γιαλαμίδης (νέων 2014)
Γιάννης Οικονομίδης (νέων 2016–17)
Θεοδόσης Μαχαίρας (νέων, μεσογειακή 2018)
Αμίρης Κούρντι (ενόπλων 2018)

 Ξένοι διεθνείς ΕΥΡΩΠΗ  Γιούργκεν Μάχο
  Σουλεϊμάν Ντεμολάρι
  Χαμντί Σαλίχι
  Φότο Στρακόσια
  Γιαχμίρ Χίκα
  Φιορίν Ντουρμισάι
  Στέφαν Ντεμόλ
  Εντίν Τσότσαλιτς
  Τεοντόρ Μπαρζόφ
  Κυριάκος Παύλου
  Μάριος Νικολάου
  Μάριος Αντωνιάδης
  Μάρτιν Βάνιακ
  Πετρ Βιλτσέκ
  Γιάροσλαβ Ντρόμπνι
  Κελντ Μπόρντινγκαρντ
 Αντρέ Σκέμπρι
  Γκάρι Όουεν
  Λέβαν Τσικιτισβίλι
  Μπατσάνα ΑραμπούλιΕΥΡΩΠΗ  Νόρμπερτ Τοθ
  Μάριαν Ιβάν
  Βλαντιμίρ Βερμέζοβιτς
  Μίλινκο Πάντιτς
  Μίροσλαβ Κένιχ
  Τόμας Όραβετς
  Μάριο Μπρέσκα
  Έρμιν Σίλιακ
  Μάτιτς Κότνικ
  Τόμας Κρίστιανσεν
  Μάρκους Γιόνσον
  Ερόλ Μπουλούτ
  Γκάρεθ ΡόμπερτςΑΣΙΑ Καρίμ Ανσαριφάρντ
 Μασούντ Σοτζάεϊ
 Εχσάν ΧατζισαφίΩΚΕΑΝΙΑ  Τράβις ΝτοντΑΦΡΙΚΗ  Ραφίκ Τζεμπούρ
  Ζερόμ Γκιοατά
  Γιάχια Μπανανά
  Μπενάρντ Γιάο Κουμορτζί
  Τζο Νάγκμπε
  Ζίζι Ρόμπερτς
  Ισαάκ Πούπο
  Ντίλον Σέπαρντ
 Μοχάμεντ ΜπενΝΟΤΙΑ ΑΜΕΡΙΚΗ  Άλβαρο Ρεκόμπα
  Φαμπιάν Εστογιάνοφ
  Χουάν Μαρτίν ΠαρόδιΒΟΡΕΙΑ-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ  Ταμαντανί Ενσαλίβα
  Κιθ Γκαμπς
  Ζακ Λαντουσέρ
  Τεντ Χρονόπουλος

Διακεκριμένοι αρχηγοί
 Παίκτης Περίοδος Σημείωση  Θεόδωρος Δημητρίου 19;;–1922 Ιστορικός και τελευταίος αρχηγός του συλλόγου στη Σμύρνη και αρχηγός της Εθνικής ομάδας το 1920 (Ολυμπιακοί Αγώνες)   Στάθης Χάιτας  Αρχηγός της ομάδας που έπαιξε στον τελικό Κυπέλλου 1967  Δημήτρης Μαυρίκης  Αρχηγός της ομάδας που έπαιξε στον τελικό Κυπέλλου 1979  Μάκης Ζαχαρόπουλος Πανιώνιος 1982 - arcadiaportal.gr      Γιάννης Γραβάνης   11 σεζόν έπαιξε στον Πανιώνιο  Χρήστος Κουτρόπουλος  Αρχηγός της ομάδας που έπαιξε στον τελικό Κυπέλλου 1989. Ανέλαβε το 1988 που έφυγε ο Γραβάνης.  Δημήτρης Μπαρμπαλιάς 1992–93 Αρχηγός στη Β΄ Εθνική  Ανδρέας Λαγωνικάκης 1993–94 Μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό το 1994  Άκης Μάντζιος 1994–95  9 σεζόν έπαιξε στον Πανιώνιο  Λεωνίδας Βόκολος 1995–98 Αρχηγός της ομάδας που έπαιξε στον τελικό Κυπέλλου 1998  Αντώνης Σαπουντζής 1998-2000 Αρχηγός της ομάδας που βγήκε στο Κυπελλούχων περιόδου 1998–99  Πετρ Βλτσεκ   Αρχηγός της ομάδας στην μεγάλη νίκη επι της Ουντινέζε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ΤΟ 2004-05  Λάμπρος Χούτος Στο Χούτο το περιβραχιόνιο (2008) - sport24.gr 2008 Εφυγε για τον ΠΑΟΚ, αρχηγος μισή σεζόν 2008–09  Γρηγόρης Μάκος 2009  Ανέλαβε Ιαναουάριο του 2009 που εφυγε ο Χούτος  Γιάννης Μανιάτης Αρχηγός ο Μανιάτης (2009) - sport24.gr 2009–11 Διεθνης ποδοσφαιριστής  Φανούρης Γουνδουλάκης 2011–13     Τάσος Αυλωνίτης 2024– Αρχηγός της ομάδας στην Σούπερ Λιγκ 2. Ψηφίστηκε στην κορυφαία 11αδα της δεκαετίας της Στουρμ Γκρατς.

Με έντονα γράμματα οι αρχηγοί με καταγωγή από την Μικρασία.

 Προπονητές 
Από τους γνωστούς προπονητές του ο Πανιωνίου μόνο ο Σοφοκλής Μάγνης και ο Εμμανουήλ Μπαμιέρος γεννήθηκαν στη Σμύρνη.

 Ως το 1959 
 Περίοδος Προπονητές <center>Σμύρνη 1909–1922Σοφοκλής Μάγνης <center>Αθήνα 1922–19271927–1933 Εμμανουήλ Μπαμιέρος <center>Ν. Σμύρνη 1940–1945Γιώργος Ρουσόπουλος1945–194620px Άλαν Μπάγκετ1946–194720px Άλαν Μπάγκετ1947–1948  Γιώργος Ρουσόπουλος1948–1949Γιάννης Χέλμης    Γιώργος Παπαδόπουλος (από Ιαν. 1949)1949–1950 Γιώργος Παπαδόπουλος1950–1951Κώστας Νεγρεπόντης1951–1952Κώστας Νεγρεπόντης1952–1953Κώστας Νεγρεπόντης1953–1954Κώστας Νεγρεπόντης1954–19551955–19561956–1957Ν. Ζαρκάδης, Ν. Πεντζαρόπουλος1957–19581958–1959

 1959–1979 
 Περίοδος Προπονητές (αγωνιστικές)1959–1960Γιάννης Χέλμης1960–1961Ιωάννης Σκορδίλης (;)1961–1962Ιωάννης Σκορδίλης (;)1962–1963Ιωάννης Σκορδίλης (;)1963–1964Ιωάννης Σκορδίλης (;)1964–1965Ιωάννης Σκορδίλης (;)1966–1967Νίκος Ζαρκάδης1967–1968Νίκος Ζαρκάδης1968–196920px Ντέζο Μπούντζακ1969–197020px Ντέζο Μπούντζακ1970–197120px Τζο Μάλετ1971–197220px Τζο Μάλετ1972–197320px Τζο Μάλετ1973–1974Νταν Γεωργιάδης1974–1975Νταν Γεωργιάδης1975–1976Πάνος Μάρκοβιτς1976–1977Πάνος Μάρκοβιτς (1-2)Στέλιος Μπραουδάκης (3-9) Ιγκόρ Νέτο (10-34)1977–1978 Ιγκόρ Νέτο (1-23)Νίκος Πεντζαρόπουλος (24-26) Νταν Γεωργιάδης (27-34)1978–1979Νταν Γεωργιάδης, Πάνος Μάρκοβιτς

1979–2000
 Περίοδος Προπονητές (αγωνιστικές)1979–198020px Ζίγκφριντ Μέλτζικ (1-9)   Λάκης Πετρόπουλος (10-34)1980–1981 Λάκης Πετρόπουλος  Σάλιμις Μιλόσεβιτς1981–1982 Πάνος Μάρκοβιτς1982–1983 Πάνος Μάρκοβιτς (1-27), Στάθης Χάιτας (28-34)1983–1984  Έγκον Πίχατσεκ (1-22)  Στάθης Χάιτας (23-30)1984–1985 Νίκος Αλέφαντος (1-22)  Δώρος Κλεοβούλου (23-30)1985–198618px Ούρμπεν Μπραμς1986–198718px Ούρμπεν Μπραμς1987–198818px Ούρμπεν Μπραμς1988–198920px Μπο Γιόχανσον1989-199020px Γιόχανσον (1-8)  Τάκης Παπουλίδης (9-10) 20px Χέλμουτ Σενέκοβιτς (11-34)1990–1991 Μόμτσιλο Βούκοτις1991–1992 Μόμτσιλο Βούκοτις1992–1993 Γιάννης Κυράστας1993–1994  Ανδρέας Μιχαλόπουλος1994–1995  Ανδρέας Μιχαλόπουλος1995–1996 Έμεριχ Γιένεϊ  Νίκος Αλέφαντος, Χρήστος Εμβολιάδης   Γιάννης Γούναρης, Στάθης Χάιτας1996–1997 Στάθης Χάιτας, Γιάννης Κυράστας1997–1998 Γιάννης Κυράστας (1-10), Χρ. Εμβολιάδης (11-34)1998–199920px Ρόνι Γουίλαν1999–200020px Γιάτσεκ Γκμοχ (1-8)  Μάκης Κατσαβάκης (9-26), Χρ. Εμβολιάδης (27-34)

2000–2020
 Περίοδος Προπονητές (αγωνιστικές)2000–2001 Ζόραν Φιλίποβιτς (1-11)  Δημήτρης Μπαρμπαλιάς (12-17)  Μάρτι Κουουζέλα (18-30)2001–200220px Ντουμίτρου Ντουμιτρίου2002–200320px Γιόζεφ Μπουμπένκο2003–200420px Γιόζεφ Μπουμπένκο2004–200520 px Κάρολ Πέτσε (1-3)  Γιώργος Βαζάκας (4-27),  Δημήτρης Μπαρμπαλιάς(28-30)2005–2006 Γιόζεφ Τσάπλαρ (1-5) 20px Γιόζεφ Μπουμπένκο (6-20)  Βαγγέλης Βλάχος (21-30)2006–200720px Έβαλντ Λίνεν2007–200820px Έβαλντ Λίνεν2008–200920px Έβαλντ Λίνεν (1-9)  Τάκης Λεμονής (10-12), Γιώτης Σταματόπουλος (13-30)2009–2010 Εμίλιο Φερέρα (1-19)  Απόστολος Μάντζιος (20), Γιώργος Παράσχος (21-30)2010–2011 Μίκαελ Στόρε (1-7)  Απόστολος Μάντζιος (8-9 και 11-13)  Γιώργος Παράσχος (10), Τάκης Λεμονής (14-30)2011–2012 Τάκης Λεμονής (1-10), Απόστολος Μάντζιος (11-30)2012–2013  Δημήτρης Ελευθερόπουλος (1-22), Κωνσταντίνος Παναγόπουλος (23-30)2013–2014 Νίκος Παντέλης (1-15), Κώστας Παναγόπουλος (16-24)  Δημήτρης Τερεζόπουλος (25), Νίκος Αναστόπουλος (26-34)2014–2015  Δημήτρης Τερεζόπουλος (1-12), Μαρίνος Ουζουνίδης (13-34)2015–2016  Μαρίνος Ουζουνίδης (1-30)2016–2017  Βλάνταν Μιλόγεβιτς (1-30)2017–2018  Μιχάλης Γρηγορίου (1-30)2018–2019  Ζοζέ Ανιγκό (1-12), Απόστολος Μάντζιος (13-30)2019–2020  Απόστολος Μάντζιος (1-2),  Νικόδημος Παπαβασιλείου (3-24),  Δημήτρης Κοροπούλης (25),  Λεωνίδας Βόκολος (26 & Play Out)

2020–Σήμερα
 Περίοδος Προπονητές (αγωνιστικές)2020–2021  Δημήτρης Κοροπούλης2021–2022  Δημήτρης Κοροπούλης (1-5)  Βαγγέλης Σταυρακόπουλος (6-18)2022–2023  Νίκος Κούστας (1-15)  Περικλής Παπαπαναγής (16-26)2023–2024  Κώστας Γεωργιάδης2024–2025   Αντώνης Νικοπολίδης (1-15) Νώντας Κουτρομάνος (16-18 & Play Off)2025–Σήμερα Παύλος Δερμιτζάκης

Ρεκόρ-Στατιστικά
Πρώτοι σκόρερ
Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχείαΓιαννακόπουλος και Κολοβός στη 15άδα των κυανέρυθρων γκολκίπερ και σκόρερ για την περίοδο της Σμύρνης έως το 1922.

 ΘέσηΠοδοσφαιριστήςΓκολΧρονιές1 Θανάσης Σαραβάκος159 1951–1966	2 Γιώργος Δέδες152 1961–1974, 1977–1978		3 Στάθης Χάιτας 140 1959–1974, 1975–1977	4 Θανάσης Ιντζόγλου101  	5 Θωμάς Μαύρος86 1970–1976, 1987–1991	6 Στέλιος Μπραουδάκης63  	7 Αδάμ Χρονόπουλος61  	8 Δημήτρης Μαυρίκης59  	9 Στέλιος Μπραουδάκης63  	10 Γιώργος Γιαννακόπουλος55  	11 Μίλινκο Πάντιτς51 1991-199512 Γιώργος Παπουλίδης40  	13 Δημήτρης Ναλιτζής37 1993–1999, 2005	14 Δημήτρης Σαραβάκος35 1977–1984	15 Αντώνης Σαπουντζής32 1995–2000	- Δημήτρης Κολοβός32 1995-2000	17 Νίκος Αναστόπουλος30 1976–1980, 1988–1989		

Πρώτοι σε συμμετοχές 
 ΘέσηΠοδοσφαιριστήςΣυμμετοχέςΧρονιές1 Στάθης Χάιτας 460 1959–1974, 1975–1977	2 Γιώργος Δέδες366 1961–1974, 1977–1978		3 Φανούρης Γουνδουλάκης267 4 Χρήστος Κουτρόπουλος237+ 1982–1993	5 Μπάμπης Ιντζόγλου228 1968–1976	6 Θωμάς Μαύρος224 1970–1976, 1987–1991	7 Άκης Μάντζιος213 1991–1998, 2001–2003			8 Λεωνίδας Βόκολος203 1986–1998	9 Παναγιώτης Κόρμπος193 2015–2020	10 Στέλιος Αποσπόρης192 1982–1990	11 Ζαφείρης Κάκαρης186 12 Γιάννης Μανιάτης178 2004–2011, 201913 Θανάσης Σαραβάκος173 1951–1966	

Περίοδος Σμύρνης
Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία για την περίοδο της Σμύρνης έως το 1922. Πιθανότατα όμως ο πρώτος σε συμμετοχές ήταν ο αρχηγός Θεόδωρος Δημητρίου που αγωνιζόταν από το 1913 ως το 1922 όταν και σκοτώθηκε. Αλφαβητικά κάποιοι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν τουλάχιστον τρεις σεζόν με τη φανέλα του Πανιωνίου στα γήπεδα της Σμύρνης. 

  ΠοδοσφαιριστήςΕθνική ΕλλάδαςΜικτή Σμύρνης  Θεόδωρος ΔημητρίουΔιεθνής Μέλος	  Χαράλαμπος Βεντιρόζος      Σοφοκλής Δεσποτόπουλος    Μέλος	  Σωτήριος Δεσποτόπουλος  Διεθνής   

 Σύνδεσμος παλαιμάχων 
Ο Σύνδεσμος Παλαιμάχων Ποδοσφαιριστών του Πανιωνίου ιδρύθηκε το 1992 και ως μέλη του μπορούν να ενταχθούν όλοι όσοι φόρεσαν τη φανέλα του Πανιωνίου. Έχει 135 τακτικά και 12 επίτιμα μέλη. Σκοποί του Συνδέσμου είναι η σύσφιξη των σχέσεων, η αλληλοβοήθεια και η πραγματοποίηση πολιτιστικών, κοινωνικών και αθλητικών εκδηλώσεων.

Έχει δώσει πάνω από 420 αγώνες σε Ελλάδα, Αμερική, Αφρική, Γαλλία, Κύπρο και Καναδά διαφημίζοντας το σύλλογο του Πανιωνίου. Επίσης, έχει βοηθήσει πολλούς παλαίμαχους ποδοσφαιριστές του Πανιωνίου και άλλων ομάδων ηθικά και οικονομικά.

Πρόεδρος του Συνδέσμου υπήρξε για πολλά χρόνια ο Στάθης Μαυρίδης. Μέλη του Δ.Σ. έχουν διατελέσει οι Νίκος Πανταζής, Αντώνης Μανίκας, Κώστας Βαλιάνος, Αθανασούλας, Σταματιάδης, Βλάχος, Γκρέκας, Βασίλης Στάικος κ.ά. Μετά το θάνατο του Μαυρίδη πρόεδρος εκλέχτηκε ο Αντώνης Μανίκας, τον Απρίλιο του 2009.

 Φίλαθλοι
Παραδοσιακά ο σύλλογος στηριζόταν από επιφανείς Έλληνες της Σμύρνης, έχοντας και επίτιμο πρόεδρο από το 1912, τον εθνομάρτυρα Χρυσόστομο. Οι φίλαθλοι του Πανιωνίου ήταν κυρίως βενιζελικοί στηρίζοντας το πατριωτικό κέντρο, όπως και η πλειοψηφία των Σμυρνιών, ποθώντας την ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Πλέον ο Πανιώνιος έχει την βάση των φίλων του στη Νέα Σμύρνη όπου μετακόμισε το 1940. 

Στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης μεγάλη μερίδα των φιλάθλων του συνδέθηκε με την κομμουνιστική Αριστερά και του ΚΚΕ Εσωτερικού, εξ ου και το σύνθημα «Κάθε σέξι νέος, είναι Πανιώνιος και ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος». Η παράδοση αυτή, χωρίς να χαθεί ποτέ πραγματικά, κλονίστηκε σοβαρά στα χρόνια της εμπλοκής του Αχιλλέα Μπέου στη διοίκηση της ομάδας (από το 1999). Ο γνωστότερος σύνδεσμος του Πανιωνίου είναι οι «Πάνθηρες Θύρα 3 - Panthers Gate 3» (είχε ιδρυθεί το 1983), οι οποίοι είναι γνωστοί για τις αριστερές πολιτικές τους πεποιθήσεις τις οποίες υποστηρίζουν με μεγάλο φανατισμό.Συνέντευξη. Υπάρχουν οπαδοί του Πανιωνίου που θεωρούν την παρουσία τους στο γήπεδο πολιτική πράξη (και είναι πολλοί) - fragilemag.gr Αν και αρχκά από το 1983 επικρατούσε μια μάλλον απολιτίκ φιλοσοφία, αυτό άλλαξε το 2011, με τις κερκίδες να γίνονται υποδοχείς πολιτικού εξτρεμισμού. Η ριζοσπαστικοποίηση κλιμακώθηκε εντός του συνδέσμου και οι «Πάνθηρες» θεωρούνται αναπόσπαστο κομμάτι της «antifa» (αντιφασιστικής) σκηνής της Αθήνας, διαδηλώνοντας την υποστήριξή τους στον καταδικασμένο για συμμετοχή σε 11 ανθρωποκτονίες, μέλος της οργάνωσης «17 Νοέμβρη», Δημήτρη Κουφοντίνα.«Αντίφα» και «εθνίκια» στη Β΄ Εθνική - kathimerini.gr Εχουν αναπτύξει καλές σχέσεις με τους οπαδούς της Κρίσταλ Πάλας, της Τζένοα, της Νίκης Βόλου, του Απόλλωνα Σμύρνης, τους οργανωμένους του ΠΑΟΚ, και πρόσφατα ανέπτυξαν καλές σχέσεις και με τους «Warriors Gate 6», οπαδούς του Παναιτωλικού. Στο στόχαστρο τους έχουν βρεθεί σύνδεσμοι οπαδών του Πανιωνίου με διαφορετικό ιδεολογικό πρόσημο και σαφώς μικρότερη επιρροή όπως οι «Μικρασιάτες» πιο πρόσφατα ή οι «Ιωνες» παλαιότερα, που υποχρεώθηκαν σε διάλυση.

Οι «Πάνθηρες» δημιουργήθηκαν κατά την δεκαετία του ‘80 από μια παρέα πιστών οπαδών της ομάδας που είχε στέκι την πλατεία Νέας Σμύρνης. Ο σύνδεσμος στεγάστηκε επίσημα το 1983 και πραγματοποίησε την πρώτη του εκδρομή στην Θεσσαλονίκη και το Καυτανζόγλειο Στάδιο.

 Οικονομικά και ιδιοκτησιακό 
 Επωνυμία 
Η επίσημη επωνυμία της Αθλητικής Ανώνυμης Εταιρείας (ΑΑΕ), απαραίτητης για τη συμμετοχή της ομάδας (ΠΑΕ) σε επαγγελματική ποδοσφαιρική κατηγορία, έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων ως ακολούθως:

 «Πανιώνιος Γ.Σ.Σ. Π.Α.Ε.» (1979–2001)
 «Πανιώνιος Π.Α.Ε.» (2007–2020)Το νέο όνομα της ΠΑΕ  sentragoal.gr
 «Π.Α.Ε. Πανιώνιος Π.Γ.Σ.Σ.'» (2024–σήμερα)

 Διοίκηση Π.Α.Ε. 
 Θέση ΌνομαΠρόεδρος Δ.Σ.Κωνσταντίνος-Ηλίας ΡούπτσοςΔιευθύνων ΣύμβουλοςΑθανάσιος ΜατσιμάνηςΑντιπρόεδροςΒασίλειος Ψύχας Μέλη Βασίλειος ΓαβαλάςΒασίλειος ΠαπαγεωργίουΝικήτας ΒέλληςΔιονύσιος Κάντζος

 Έμβλημα και χρώματα
Το έμβλημα της ομάδας του Πανιωνίου έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών από το 1898 και την επανένωση του Ορφέα και του Γυμνασίου που δημιούργησαν τον τωρινό σύλλογο. Τα χρώματα του Πανιωνίου αρχικά ήταν το κόκκινο και το λευκό όπως φαίνεται και από την αμφίεση του 1908. Σύντομα το τελευταίο αντικαταστάθηκε με το μπλε χρώμα, συμβολίζοντας την Ελλάδα και τη θάλασσα, ενώ το αρχικό κόκκινο ήταν για το αίμα των Ελλήνων στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στο σήμα της ΠΑΕ προστέθηκε η ελληνική σημαία και ένας αρχαιοελληνικός ιωνικός κίων. Το 2006, η ΠΑΕ αντικατέστησε το σήμα της με αυτό του ερασιτέχνη.ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ: Αλλάζει το σήμα του sport-fm.gr 

 Εξέλιξη του εμβλήματος 

 Πρόεδροι 
  Δημητρός Δάλλας 
  Αλέκος Φωτιάδης
  Γιώργος Σιότροπος
  Λευτέρης Πανταζής
  Αχιλλέας Μπέος
  Κωνσταντίνος Τσολακάκης
  Κωνσταντίνος Τσακίρης
  Χρήστος Δάρας 
  Άρης Μισαηλίδης
  Θόδωρος Ντάντος 
  Κώστας Ρούπτσος

 Κύπελλο Πανιωνίου 
Από το 1906 ο Πανιώνιος διοργάνωνε το θεσμοθετημένο Κύπελλον Πανιωνίου, με συμμετοχή των υπολοίπων ομάδων της Σμύρνης: Απόλλωνα, Αρμενικής Λέσχης Κυνηγών (Hay Vorsordats Club''), Μπουρνόβα Φουτμπολ Κλαμπ, Πέλοπα, Μακάμπι (εβραϊκή), Αλτάι (τουρκική), Ευαγγελικής Σχολής, Σχολής Μπάρξερ. Το Κύπελλο Πανιωνίου του πρωταθλήματος Σχολών 1910 κατέκτησε η Σχολή Μπάρξερ.

 Αντιπαλότητες 

Μέχρι το 1922 και στις πρώτες δεκαετίες μετά την αναγκαστική εγκατάσταση στην Αθήνα, ο Απόλλων θεωρείτo ο  «αιώνιος» αντίπαλος του Πανιωνίου και οι αναμετρήσεις τους αποτελούσαν κορυφαίο αθλητικό γεγονός στη Σμύρνη. Κατά την περίοδο αυτή ο Απόλλων είχε την υπεροχή στις νίκες αλλά και τα πρωταθλήματα με παίκτες όπως οι  Αντώνης Φωτιάδης και Αγαμέμνων Γκίλης που μετά αγωνίστηκαν στον Πανιώνιο. Πάντως ο Πανιώνιος με πρωταγωνιστές τους Θοδωρή Δημητρίου και Σωτήρη Δεσποτόπουλο, κατέκτησε το πρωτάθλημα Σμύρνης το 1913-14, τρία χρόνια πριν την πρώτη επιτυχία του Απόλλωνα.

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Δείτε επίσης 
 Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αθηνών
 Ντέρμπι της Σμύρνης
 Πανιώνιο Στάδιο

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



 Ενημέρωση για τον Πανιώνιο
 Πύλη ενημέρωσης για τον Πανιώνιο
 Στάδιο Νέας Σμύρνης

Κατηγορία:Πανιώνιος (ποδόσφαιρο)
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1890