Διονύσης Μινάρδος

Ο Διονύσης Μινάρδος (Πειραιάς, 1922 - 1992) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια προπονητής ποδοφαίρου.

 Ποδοσφαιρική σταδιοδρομία 
Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και από το 1938 έως το 1943 ανήκε στον Εθνικό Πειραιώς. Κατά το δεύτερο εξάμηνο εκείνου του έτους τον διεκδίκησε ο γείτονας Ολυμπιακός, στον οποίον τελικά εντάχθηκε "επίσημα" (με τις αθλητικές αρχές σε αδράνεια επί Κατοχής) στις αρχές του 1944."Αυτός είναι ο Ολυμπιακός • Η ένδοξη ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου", Πάνος Μακρίδης - Ευάγγελος Φουντουκίδης, έκδοση εφημερ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», Αθήνα 1957, σελ. 57 Με τη φανέλα του Ολυμπιακού αγωνίστηκε συνολικά σε 119 επίσημους αγώνες, σημειώνοντας 23 συμμετοχές και 3 τέρματα στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, 78 συμμετοχές (άγνωστος αριθμός τερμάτων) στο πρωτάθλημα ΕΠΣ Πειραιώς και 18 συμμετοχές και 2 τέρματα στο κύπελλο Ελλάδος,"Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου", Στάθης Αρβανίτης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 35, 83 και 348 ενώ σημείωσε 149 συμμετοχές σε φιλικούς αγώνες με ελληνικές και ξένες ομάδες.

Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Α.Ε. Μοσχάτου, παίρνοντας μεταγραφή στην ομάδα του Μοσχάτου το καλοκαίρι του 1953.«Τα κατατεθέντα χθες το βράδυ εις την Ε.Π.Ο. δελτία των μετεγγραφέντων ποδοσφαιριστών», εφ. Αθλητική Ηχώ, φύλλο Σαββάτου 1/8/1953, σελ. 4

 Εθνική Ελλάδας 
Χρίστηκε 7 φορές διεθνής με την Ελλάδα και συγκεκριμένα ήταν παρών σε όλες τις συναντήσεις της πρώτης μεταπολεμικής διετίας 1948-Φεβρουάριος 1950.Διονύσης Μινάρδος, βάση δεδομένων ευρωπαϊκών εθνικών ομάδων eu-football.info Επιλέχθηκε, αφενός για τον παρθενικό αγώνα εθνικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος κατόπιν 10 χρόνων Β' Π.Π και Εμφυλίου,Ελλάδα - Τουρκία 1:3 αφετέρου στην ευρύτερη νίκη της μέχρι σήμερα ιστορίας της, ένα φιλικό 8-0 επί της Συρίας το 1949.25 Νοεμβρίου, γήπεδο Παναθηναϊκού 

 Προπονητική σταδιοδρομία 
Εγκατέλειψε την ενεργό δράση ως παίκτης το 1952 και ασχολήθηκε με την προπονητική. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε τεχνικός του ΠΑΟΚ την περίοδο 1958-59, τελευταία πριν την καθιέρωση της Α' εθνικής κατηγορίας. Τα επόμενα χρόνια διετέλεσε προπονητής σε διάφορα σωματεία του Πειραιά, όπως στους Αργοναύτη και Σαρωνικό Αίγινας, αλλά και σε ομάδες από την υπόλοιπη Ελλάδα, όπως ο Ολυμπιακός Βόλου.«Ο ΜΙΝΑΡΔΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ», εφ. Αθλητική Ηχώ, 8/4/1970, σελ. 6

 Τίτλοι 
Ως ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Πειραιώς""Η ιστορία του Ολυμπιακού", ό.π, σελ. 24
 3 πρωταθλήματα Ελλάδας:
 1947, 1948 και 1951
 3 κύπελλα Ελλάδας:
 1947, 1951 και 1952 — στο τελευταίο δεν αγωνίστηκε κατά τον πρώτο ή τον επαναληπτικό τελικό""Η ιστορία του Ολυμπιακού", ό.π, σελ. 333
 7 πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς:
 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951 και 1952.

Ως ποδοσφαιριστής του Εθνικού ΕΠΣ Πειραιώς
 1 πρωτάθλημα Πειραιώς:
1939.

 Παραπομπές - σημειώσεις 

 Πηγές 
 Η Ιστορία του Ολυμπιακού, Εκδόσεις Γ.Χ. Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
 Θρύλος • πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, Αθήνα 1997, ISBN 960-3420-49-2
 Χρυσός Θρύλος, Εκδόσεις Art Press, Αθήνα 1997
 Εθνική Ελλάδος • Πορεία μέσα στο χρόνο, Εκδόσεις Παπαζήση Αθήνα 2001, ISBN 960-0210-82-9
 Ολυμπιακός • Ένα αρχείο, μία ιστορία, Εκδόσεις Μίλητος 1998, ISBN 960-8460-09-3
 Αλμανάκ, περιοδικό «ΕΙΚΟΝΕΣ», Αθήνα 1991
 80 χρόνια, 80 μορφές, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2005, ISBN 960-4420-21-6

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου
Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας