ΕΟΧ Τσάμπιονς Λιγκ

Το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων (αγγλικά: EHF Champions League) το οποίο ονομάζεται και Τσάμπιονς Λιγκ ή Τσάμπιονς Καπ, στη χειροσφαίριση, αποτελεί μία ετήσια οργάνωση της χειροσφαίρισης, σε επίπεδο Ευρώπης. Η εν λόγω διοργάνωση ξεκίνησε ως Κύπελλο Πρωταθλητριών και στη συνέχεια μετονομάσθηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ. Επίσης, από την περίοδο 2010-2011 αναφέρεται και ως VELUX EHF Champions League για εμπορικούς λόγους.

Η ισπανική Μπαρτσελόνα είναι η πλέον πετυχημένη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης με συνολικά 8 κατακτήσεις από το 1991 έως το 2011.

Ο τελευταίος χρονικά τελικός της διοργάνωσης διεξήχθη στις 1 Ιουνίου 2014 στη Lanxess Arena της Κολωνίας, με νικήτρια τη γερμανική ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ απέναντι στην, επίσης γερμανική, ΤΧΒ Κίελ.

 Ιστορία 

Η διοργάνωση έκανε για πρώτη φορά την εμφάνισή της τη σεζόν 1956-1957, ενώ, έκτοτε, και καθ'όλη τη διάρκεια της ιστορίας της γνώρισε διαφορετικούς τρόπους διεξαγωγής. Αρχικά, περιελάμβανε όσες ομάδες είχαν τερματίσει στην πρώτη θέση των εθνικών τους πρωταθλημάτων. Η διοργάνωση αυτή, της οποίας υπεύθυνη είναι η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Χάντμπολ, φιλοξενεί, πλέον, τις σημαντικότερες ομάδες των ευρωπαϊκών εθνικών πρωταθλημάτων.

 1957-1990 : κυριαρχία των χωρών του ανατολικού μπλοκ και της Γερμανίας 
Από το 1957 κι έπειτα ξεκίνησε περίοδος κυριαρχίας των ομάδων προερχόμενων από τις χώρες του ανατολικού μπλοκ, καθώς και τη Γερμανία. Οι Ελβετοί της Ότμαρ Ζανκτ-Γκάλεν αποτέλεσαν την πρώτη εξαίρεση στην κυριαρχία στη διάρκεια αυτής της περιόδου κυριαρχίας, φτάνοντας ανεπιτυχώς ωστόσο, ως τον τελικό της διοργάνωσης το 1983. Η Ατλέτικο Μαδρίτης δεν κατάφερε να ξεπεράσει την επιτυχία των Ελβετών, ηττώμενη, με τη σειρά της, από τη γιουγκοσλάβικη Μεταλοπλάστικα Σάμπατς. Το 1990, η πορεία ως τον τελικό της διοργάνωσης της Μπαρτσελόνα, παρά την ήττα της απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μινσκ, προετοίμασε το έδαφος για τη λήξη της διάρκειας τριάντα ετών κυριαρχίας των ομάδων του ανατολικού μπλοκ και της Γερμανίας στη διοργάνωση.

 1990-2001 : κυριαρχία των ισπανικών ομάδων και της ΦΚ Μπαρτσελόνα 
Έναν χρόνο μετά την ήττα της απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μινσκ, η ΦΚ Μπαρτσελόνα επανήλθε δριμύτερη επικρατώντας των Γιουγκοσλάβων της ΡΚ Πρόλετερ Ζρένγιανιν. Χρειάστηκε, ωστόσο, να περάσουν άλλα πέντε χρόνια προτού οι Καταλανοί κυριαρχήσουν στο ευρωπαϊκό χάντμπολ. Ενδιάμεσα, η ΡΚ Ζάγκρεμπ, πλέον συμμετέχουσα ως κροατική ομάδα, κατέκτησε δύο διαδοχικές χρονιές το Τσάμπιονς Λιγκ το 1992 και το 1993, προτού τη διαδεχτεί η ΚΜ Καντάμπρια της οποίας η Ζάγκρεμπ είχε επικρατήσει δύο χρόνια νωρίτερα, με τους Ισπανούς να επικρατούν στον τελικό της διοργάνωσης της μοναδικής πορτογαλικής ομάδας που να έχει φτάσει στην ιστορία της στον τελικό της διοργάνωσης αυτής, την ΑΜΚ Μπράγκα.

Η ΚΝ Μπιντασόα Ιρούν διαδέχτηκε, το 1995, την Καντάμπρια στο ιστορικό των κατακτήσεων, προτού ηττηθεί την αμέσως επόμενη σεζόν από την ΦΚ Μπαρτσελόνα, η οποία και κατέκτησε τις επόμενες τέσσερις χρονιές τη διοργάνωση, επικρατώντας, μεταξύ άλλων, της ΡΚ Ζάγκρεμπ στον τελικό τρεις συνεχόμενες χρονιές (1997 με 1999), ενώ στη συνέχεια της ΤΧΒ Κίελ, της οποίας ήταν η πρώτη συμμετοχή σε τελικό της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Ήταν η ΠΣΑ Παμπλόνα, κατά την πρώτη της συμμετοχή σε τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2001, που πέτυχε το επίτευγμα να επικρατήσει για πρώτη φορά έπειτα από έξι χρόνια των Καταλανών στον τελικό.

 2002-2004 : μεταβατική περίοδος 
Το 2002, η ΣΚ Μάγκντεμπουργκ έγινε η πρώτη γερμανική ομάδα, έπειτα από διάστημα 19 ετών, και τη νίκη της ΒφΛ Γκούμερσμπαχ που να κατακτά τη διοργάνωση (με σκορ τελικού 23 - 21 και 30 - 25). Το 2003, ήταν η σειρά της Μονπελιέ ΧΜ να κατακτήσει, για πρώτη φορά στην ιστορία του γαλλικού χάντμπολ, το Τσάμπιονς Λιγκ, επικρατώντας της ΠΣΑ Παμπλόνα, νικήτριας της διοργάνωσης δύο χρόνια νωρίτερα, χάρη σε μία ευρεία νίκη με σκορ 31 - 19 κατά τον επαναληπτικό τελικό, καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο το μειονέκτημα των 8 τερμάτων που είχε κατά τον πρώτο τελικό (19 - 27). Τέλος, το 2004, η σλοβένικη Τσέλιγιε Πιβόβαρνα Λάσκο ήρθε να προστεθεί στο ιστορικό των νικητών της διοργάνωσης για πρώτη φορά στην ιστορία της (με σκορ τελικού 34 - 28 και 30 - 28).

 2005-2012 : κυριαρχία των ΦΚ Μπαρτσελόνα, Κίελ και Θιουδάδ Ρεάλ 
Τα χρόνια πέρασαν και το 2005 έλαβε χώρα η άφιξη της ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Ηττώμενη με ένα τέρμα διαφορά στους διπλούς τελικούς απέναντι στην ΦΚ Μπαρτσελόνα, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, κατέκτησε τη διοργάνωση για έβδομη φορά στην ιστορία της, η ομάδα κατέκτησε με σχετική ευκολία το τρόπαιο την επόμενη σεζόν, επικρατώντας της ΠΣΑ Παμπλόνα με διαφορά 15 τερμάτων. Το 2007, η ΤΧΒ Κίελ, η οποία είχε ηττηθεί επτά χρόνια νωρίτερα στον τελικό της διοργάνωσης από την Μπαρτσελόνα, επικράτησε με διαφορά δύο τερμάτων της ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ.

Έκτοτε, μία περίοδος κυριαρχίας των Μπαρτσελόνα, ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ και ΤΧΒ Κίελ έλαβε χώρα, με τις παραπάνω ομάδες να δίνουν όλες τους το παρόν στον τελικό: η Θιουδάδ Ρεάλ επικράτησε δύο διαδοχικές χρονιές στον της Κίελ στον τελικό, με τους Γερμανούς να ηττώνται με ένα τέρμα διαφορά στην τελευταία χρονιά διεξαγωγής του τελικού υπό τη μορφή διπλών αναμετρήσεων. Με έτος εκκίνησης το 2010 έκανε την εμφάνισή της η φάση του Final 4, η οποία λαμβάνει χώρα στη Lanxess Arena της Κολωνίας, όπου η Κίελ επικράτησε της Μπαρτσελόνα με διαφορά δύο τερμάτων, δέκα χρόνια μετά την ήττα της απέναντι στους Καταλανούς με δύο τέρματα διαφορά. Οι τελευταίοι, επανήλθαν δριμύτεροι την αμέσως επόμενη σεζόν επικρατώντας της Θιουδάδ Ρεάλ. Το 2012, η Θιουδάδ Ρεάλ, η οποία είχε πλέον μετονομαστεί σε ΜΜ Ατλέτικο Μαδρίτης, ηττήθηκε εκ νέου απέναντι στην ΤΧΒ Κίελ, η οποία κατάφερε να επικρατήσει έπειτα από τους χαμένους τελικούς του 2008 και του 2009.

 Από το 2012 : τα γερμανικά αουτσάιντερ και τα οικονομικά προβλήματα 
150px|μικρογραφία|Παλαιότερο λογότυπο της διοργάνωσης, σε χρήση έως το 2020.
Τις σεζόν που ακολούθησαν, ένα αντίστοιχο σκηνικό επαναλήφθηκε στη διάρκεια του Final-Four. Πράγματι, τα δύο κύρια φαβορί που ήταν οι ΤΧΒ Κίελ και Μπαρτσελόνα ηττήθηκαν διαδοχικά από μια δεύτερη γερμανική ομάδα που πραγματοποίησε την έκπληξη, την ΧΣΦ Αμβούργο το 2013 κι έπειτα την ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ το 2014. Με αυτό τον τρόπο, με ηγέτη της τον Κροάτη πλέι μέικερ της, Ντομαγκόι Ντούβνιακ, ο οποίος στη συνέχεια ανακηρύχτηκε καλύτερος αθλητής του χάντμπολ για το 2013, το Αμβούργο επικράτησε της Κίελ, κατόχου του τροπαίου, με σκορ 39 - 33 στον ημιτελικό κι έπειτα της Μπαρτσελόνα με σκορ 30 - 29 μετά από διαδικασία παράτασης. Την επόμενη σεζόν, η Φλένσμπουργκ χρειάστηκε να φτάσει στη διαδικασία των πέναλτι για να επικρατήσει της Μπαρτσελόνα (36-36, 5-3 στα πέναλτι) κι έπειτα επικράτησε της Κίελ με σκορ 30 - 28.

Ταυτόχρονα, η οικονομική κρίση χτύπησε αριθμό ευρωπαϊκών συλλόγων, σε βαθμό, μάλιστα, ορισμένοι εξ'αυτών να υποχρεωθούν να ακυρώσουν τη συμμετοχή τους στη διοργάνωση (Μεντβέντι Τσέχοφ τη σεζόν 2013-14, ΧΣΦ Αμβούργο, η οποία, έναν χρόνο μετά την κατάκτηση του ευρωπαϊκού τίτλου, βρέθηκε αντιμέτωπη με σοβαρά οικονομικά προβλήματα), ενώ άλλοι υποχρεώθηκαν στη διάλυση (Ατλέτικο Μαδρίτης, ΑΓ Κιόμπενχαβν, ΡΚ Τσίμος Κόπερ). Έτσι, για τη σεζόν 2014/2015, η EHF επανεξέτασε τον τρόπο διεξαγωγής των συλλογικών διοργανώσεων που βρίσκονται υπό τη σκέπη της, μεταξύ αυτών και το Τσάμπιονς Λιγκ: τμήμα των ομάδων οι οποίες θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση, συνεπώς, θα υποβάλλονται σε οικονομικό έλεγχο, ο οποίος και θα τους χορηγεί ή όχι άδεια συμμετοχής έπειτα από εξέταση φακέλων αναφορικά με την οικονομική ευμάρεια των συλλόγων, τα τηλεοπτικά δικαιώματα, την προσέλευση στις αναμετρήσεις, την προϊστορία των συλλόγων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, κτλ. Επιπλέον, ενόψει της σεζόν 2014/2015, η EHF αποφάσισε να βάλει σε εφαρμογή σχέδιο διαβάθμισης της διοργάνωσης σε δύο επίπεδα.

 Ιστορικό 
ΣεζόνΝικητήςΦιναλίστΣκορΣύνολοΚύπελλο Πρωταθλητριών1956-1957 Ντούκλα Πράγας Έρεμπρο21-131957-1958  Δεν διεξήχθη (εξαιτίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1958)1958-1959 Ρέντμπεργκσλιντ Γκέτεμποργκ Φρισχ Άουφ Γκέπινγκεν18-131959-1960 Φρισχ Άουφ Γκέπινγκεν ΑΓΦ Άαρχους18-131960-1961  Δεν διεξήχθη (εξαιτίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1961)1961-1962 Φρισχ Άουφ Γκέπινγκεν Παρτιζάν Μπγιέλοβαρ13-111962-1963 Ντούκλα Πράγας20px|χωρίς-πλαίσιο Ντιναμό Βουκουρεστίου15-131963-1964  Δεν διεξήχθη (εξαιτίας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 1964)1964-196520px|χωρίς-πλαίσιο Ντιναμό Βουκουρεστίου Μέντβεστσακ Ζάγκρεμπ13-111965-1966 ΣΚ ΝΧφΚ Λάιπζιγκ Χόνβεντ Βουδαπέστης16-141966-1967 ΒφΛ Γκούμερσμπαχ Ντούκλα Πράγας17-131967-196820px|χωρίς-πλαίσιο Στεάουα Βουκουρεστίου Ντούκλα Πράγας13-111968-1969  Δεν διεξήχθη (ως συνέπεια της Άνοιξης της Πράγας)1969-1970 ΒφΛ Γκούμερσμπαχ Ντιναμό Βερολίνου14-111970-1971 ΒφΛ Γκούμερσμπαχ20px|χωρίς-πλαίσιο Στεάουα Βουκουρεστίου17-161971-1972 Παρτιζάν Μπγιέλοβαρ ΒφΛ Γκούμερσμπαχ19-141972-1973 ΜΑΙ Μόσχας Παρτιζάν Μπγιέλοβαρ26-231973-1974 ΦφΛ Γκούμερσμπαχ20px|χωρίς-πλαίσιο Στεάουα Βουκουρεστίου17-161974-1975 ΑΣΚΦ Φράνκφορτ/Όντερ Μπόρατς Μπάνια Λούκα19-171975-1976 Μπόρατς Μπάνια Λούκα ΚΦΟΜ Φρεντερίκια17-151976-197720px|χωρίς-πλαίσιο Στεάουα Βουκουρεστίου ΤΣΣΚΑ Μόσχας21-201977-1978 ΣΚ Μάγκντεμπουργκ ΒΚΣ Σλασκ Βρότσλαβ28-221978-1979 ΤΦ Γκρόσβαλστατ ΣΚ Έμπορ Ρόστοκ14-10, 18-1632-261979-1980 ΤΦ Γκρόσβαλστατ Βαλούρ Ρέυκιαβικ21-121980-1981 ΣΚ Μάγκντεμπουργκ Κόλινσκα Σλόβαν Λιουμπλιάνα25-23, 29-1854-411981-1982 Χόνβεντ Βουδαπέστης ΤΣΦ Ζανκτ-Ότμαρ Ζανκτ-Γκάλεν25-16, 18-2443-401982-1983 ΒφΛ Γκούμερσμπαχ ΤΣΣΚΑ Μόσχας19-15, 13-1432-291983-1984 Ντούκλα Πράγας Μεταλοπλάστικα Σάμπατς21-17, 21-1742-341984-1985 Μεταλοπλάστικα Σάμπατς Ατλέτικο Μαδρίτης19-12, 30-2049-421985-1986 Μεταλοπλάστικα Σάμπατς Βίμπρζεζε Γκντανσκ29-24, 30-2359-471986-1987 ΤΣΣΚΑ Μινσκ Βίμπρζεζε Γκντανσκ32-24, 25-3057-541987-1988 ΤΣΣΚΑ Μόσχας ΤοΣΕΜ Έσσεν18-15, 21-1839-331988-1989 ΤΣΣΚΑ Μινσκ20px|χωρίς-πλαίσιο Στεάουα Βουκουρεστίου30-24, 37-2367-471989-1990 ΤΣΣΚΑ Μινσκ Μπαρτσελόνα26-21, 29-2755-481990-1991 Μπαρτσελόνα ΡΚ Πρόλετερ Ζρένγιανιν23-21, 20-1743-381991-1992 ΡΚ Ζάγκρεμπ ΚΜ Καντάμπρια22-20, 28-1850-381992-1993 ΡΚ Ζάγκρεμπ ΣΓ Βάλαου-Μάσενχαϊμ22-17, 22-1844-35Τσάμπιονς Λιγκ1993-1994 ΚΜ Καντάμπρια ΑΜΚ Μπράγκα22-22, 23-2145-431994-1995 ΚΝ Μπιντασόα Ιρούν ΡΚ Ζάγκρεμπ30-20, 26-2756-471995-1996 Μπαρτσελόνα ΚΝ Μπιντασόα Ιρούν23-15, 23-2346-381996-1997 Μπαρτσελόνα ΡΚ Ζάγκρεμπ31-22, 30-2361-451997-1998 Μπαρτσελόνα ΡΚ Ζάγκρεμπ28-18, 28-2256-401998-1999 Μπαρτσελόνα ΡΚ Ζάγκρεμπ21-22, 29-1850-401999-2000 Μπαρτσελόνα ΤΧΒ Κίελ25-28, 29-2454-522000-2001 ΠΣΑ Παμπλόνα Μπαρτσελόνα30-24, 25-2255-462001-2002 ΣΚ Μάγκντεμπουργκ Φότεξ ΚΚ Βέσπρεμ23-21, 30-2553-462002-2003 Μονπελιέ ΧΜ ΠΣΑ Παμπλόνα19-27, 31-1950-462003-2004 Τσέλιγιε Πιβόβαρνα Λάσκο ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ34-28, 30-2864-562004-2005 Μπαρτσελόνα ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ27-28, 29-2756-552005-2006 ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ ΠΣΑ Παμπλόνα25-19, 37-2862-472006-2007 ΤΧΒ Κίελ ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ28-28, 29-2757-552007-2008 ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ ΤΧΒ Κίελ27-29, 31-2558-542008-2009 ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ ΤΧΒ Κίελ34-39, 33-2767-662009-2010 ΤΧΒ Κίελ  Μπαρτσελόνα  36-34  2010-2011 Μπαρτσελόνα  ΜΜ Θιουδάδ Ρεάλ  27-24  2011-2012 ΤΧΒ Κίελ  Ατλέτικο Μαδρίτης  26-21 2012-2013 ΧΣΦ Χάμπουργκ Μπαρτσελόνα  30-29παράταση  2013-2014 ΣΓ Φλένσμπουργκ-Χάντεβιτ ΤΧΒ Κίελ  30-28 2014-2015 Μπαρτσελόνα ΚΚ Βέσπρεμ 28-23 2015-2016 Βιβε Κιέλτσε  ΚΚ Βέσπρεμ  39-38  2016-2017 Βάρνταρ Σκόπια  Παρί Σεν Ζερμέν 24-23  2017-2018 Μονπελιέ ΧΜ  ΧΒK Νάντη 32-26  2018-2019 Βάρνταρ Σκόπια  ΚΚ Βέσπρεμ  27-24  2019-2020 ΤΧΒ Κίελ  Μπαρτσελόνα  33-28  2020-2021 Μπαρτσελόνα  Άλμποργκ Χαντμπόλ 36-23  2021-2022 Μπαρτσελόνα  Βιβε Κιέλτσε  37-35  2022-2023 ΣΚ Μάγκντεμπουργκ  Βιβε Κιέλτσε  30-29  2023-2024 Μπαρτσελόνα  Άλμποργκ Χαντμπόλ 31-30  2024-2025 ΣΚ Μάγκντεμπουργκ  Φούσε Βερολίνου 32-26  

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  Επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης
  Επίσημη ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Χάντμπολ (EHF)

Κατηγορία:Χειροσφαίριση στον κόσμο
Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα