Βόρειες Νήσοι Σολομώντα

Στις 17 Φεβρουαρίου του 1568 το αρχιπέλαγος ανακαλύφθηκε από τον Ισπανό εξερευνητή Άλβαρο ντε Μεντάνια (Alvaro de Mendaña y Neyra), ο οποίος και τα ονόμασε Νησιά του Σολομώντα (Islas de Salomon). Τον Απρίλιο του 1885 έγιναν μέρος του γερμανικού προτεκτοράτου που περιείχε τα νησιά Μπουγκαινβίλ, Μπούκα, Σουαζέλ, Σάντα Ιζαμπέλ και Ιάβα . Το 1893 κατελήφθησαν από τους Βρετανούς και δημιουργήθηκε το βρετανικό προτεκτοράτο των νήσων του Σολομώντος, το οποίο περιέλαβε τα νησιά Νέα Γεωργία, Γκουαντακανάλ, Μαλάιτα, και το Σαν Κριστομπάλ. Το 1898 η Μεγάλη Βρετανία προσάρτησε τα νησιά Σάντα Κρούζ, Ρενέλ και Μπελόνα. Στις 14 Νοεμβρίου του 1899 η Γερμανία παραχώρησε τα νησιά Σουαζέλ, Σάντα Ιζαμπέλ, το Σόρτλαντς και τα νησιά Ιάβα στις βρετανικές νήσους του Σολομώντος, αλλά διατήρησε την Μπουγκαινβίλ και τα περιβάλλοντα νησιά της ως τμήμα της Συνθήκης του Βερολίνου (1899). Η Γερμανία πρόβαλε την αξίωση στους Βρετανούς (ως αντάλλαγμα) να παραιτηθούν από όλες τις διεκδικήσεις τους στη Σαμόα. Το ρωμαιοκαθολικό διαμέρισμα των βόρειων νήσων του Σολομώντος καθιερώθηκε σε 23 Μαΐου του 1898, συμπεριλαμβανομένων των νησιών Ιζαμπέλ, Σουαζέλ, Μπουγκαινβίλ, και όλων των νησιών κάτω από το γερμανικό προτεκτοράτο. Το 1897 τα νησιά τέθηκαν κάτω από την αρμοδιότητα του Mgr Broyer, εφημέριου της Σαμόα. Το 1911 η αποστολή περιείχε: 3 εκκλησίες, 3 σταθμοί, 2 Σαμοανούς κατηχητές, 5 Καθολικά σχολεία με 140 μαθητές, 2 ορφανοτροφεία και μερικές εκατοντάδες Καθολικούς.

 Πηγές 
 World Statesmen- Solomon Islands.

 Βλέπε επίσης 
 Μπουγκαινβίλ


Κατηγορία:Νησιά της Παπούα Νέας Γουινέας
Κατηγορία:Γεωγραφία των νήσων Σολομώντα