Ερρίκος του Αρτουά

Ο Ερρίκος (γαλλ. Henri d'Artois, 29 Σεπτεμβρίου 1820 – 24 Αυγούστου 1883) του Οίκου των Βουρβόνων ήταν δούκας του Αρτουά και κόμης του Σαμπόρ και υπήρξε Βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας για 7 μέρες (2 - 9 Αυγούστου 1830) ως Ερρίκος Ε΄. Ήταν νόμιμος διεκδικητής του γαλλικού Στέμματος από το 1844 μέχρι τον θάνατό του, όταν τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Κάρολος των Βουρβόνων-Ισπανίας.

 Βιογραφία 
150px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Ερρίκος το 1833.
Ο Ερρίκος Κάρολος Φερδινάνδος Μαρία Θεόδοτος ήταν το δεύτερο παιδί και ο μοναχογιός του Καρόλου Φερδινάνδου, Δούκα του Μπερρύ, και της Καρολίνας Φερδινάνδης Λουίζας των Δύο Σικελιών, και εγγονός του Καρόλου Ι΄ της Γαλλίας. Γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1820 στο Παρίσι, στο Ανάκτορο Κεραμεικού, λίγους μήνες μετά τη δολοφονία του πατέρα του, χωρίς να παραβρεθεί στο δωμάτιό του κανένα μέλος της βασιλικής οικογένειας, κάτι που προκάλεσε κατάπληξη στους οπαδούς του Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Ορλεάνης. Πήρε τον τίτλο του δούκα του Μπορντώ και ονομάστηκε «Θεόδοτος» διότι, χωρίς τη γέννησή του, η κύρια βασιλική γραμμή θα είχε αφανιστεί.

Κηρύχθηκε βασιλιάς μετά την παραίτηση του παππού και του θείου του, αλλά το μικρό παιδί βασίλευσε μόνο επτά ημέρες, αφού το συμβούλιο της επανάστασης έδωσε το Στέμμα στον Λουδοβίκο Φίλιππο του Οίκου της Ορλεάνης. Το 1836, με τον θάνατο του παππού του, απέκτησε δια βίου τον τίτλο του μνηστήρα του θρόνου, από την πλευρά της νόμιμης γραμμής της δυναστείας, και οι οπαδοί του ονομάσθηκαν «Νόμιμοι», προκειμένου να ξεχωρίσουν από τους «Ορλεανιστές» τους οπαδούς του Λουδοβίκου Φιλίππου. Οι οπαδοί του ήταν πολύ λιγότεροι, λόγω της αντιπάθειας που είχε στον λαό ο παππούς του και ο θείος του. Ο Ερρίκος προτίμησε τελικά τον τίτλο του κόμη του Σαμπόρ.

 Οριστική αποτυχία της παλινόρθωσης της μοναρχίας 
μικρογραφία|Ο Ερρίκος, Κόμης του Σαμπόρ, το 1870.
Μετά την ήττα των Γάλλων στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο και την πτώση του Ναπολέοντα Γ΄, το 1870, σχηματίστηκε μια προσωρινή Τρίτη Δημοκρατία, η οποία επέτρεψε στους βασιλικούς να επανέλθουν στη χώρα. Οι βασιλικοί είχαν την πλειοψηφία στο Εθνικό Συμβούλιο και ο Ερρίκος ήταν έτοιμος να επανέλθει στο θρόνο. Οι Ορλεανιστές συμφώνησαν με τις αξιώσεις του, γιατί γνώριζαν ότι δεν είχε παιδιά, οπότε με το θάνατό του αυτοί θα ήταν οι διάδοχοι. Αλλά, το 1871, η παράλογη απαίτηση του Ερρίκου να αντικατασταθεί η εθνική σημαία της Γαλλίας, η γνωστή Τρικολόρ, με την παλιά άσπρη με τον εραλδικό κρίνο ανέτρεψε την υπέρ του κατάσταση.

Σταδιακά, η κοινή γνώμη είχε στραφεί υπέρ της εγκαθίδρυσης νέας δημοκρατίας, με πρόεδρο τον Αντόλφ Τιέρ, ενώ ο Ερρίκος έμεινε κοροϊδευτικά στη μνήμη των Γάλλων ως αναστηλωτής της Τρίτης Δημοκρατίας ή Γάλλος Ουάσινγκτον.

 Οικογένεια 
Το 1846, νυμφεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του, Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φραγκίσκου Δ΄ της Μόντενα· δεν απέκτησαν απογόνους.

Πρόγονοι

Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Κατηγορία:Μονάρχες της Γαλλίας