Τριανδρία

Ο όρος Τριανδρία χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει το πολιτικό καθεστώς  που συναρχείται από τρία ισχυρά πρόσωπα ισότιμα. Η ρύθμιση μπορεί να είναι επίσημη ή ανεπίσημη, και παρ'όλο ότι θεωρητικά οι τρεις είναι συνήθως ίσοι, στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει αυτό. Ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για να περιγράψει το πολίτευμα όπου τρεις διαφορετικοί στρατιωτικοί ηγέτες διεκδικούν την μία θέση του ηγέτη της χώρας.

Ρωμαϊκές τριανδρίες
Ως θεσμός η Τριανδρία ή Τριαρχία [triumviratus, -us] ίσχυε στην αρχαία Ρώμη, όπου σπουδαιότερες εξ αυτών ήταν εκείνες των βοηθών των αρχόντων στα δικαστικά τους καθήκοντα καθώς και οι έκτακτες αρχές τήρησης της τάξης. Επίσης η τριανδρία του νομισματοκοπείου, υπεύθυνη για την κοπή νομισμάτων.

Ως τριανδρίες φέρονται επίσης στην Ιστορία η συναρχία του Ιουλίου Καίσαρα, του Πομπήιου και του Κράσου το 60 π.Χ. (Α' Τριανδρία), όπου μετά τον θάνατο του Κράσου οι άλλοι δύο διεξήγαγαν εμφύλιο πόλεμο, κατά τον οποίο νίκησε ο Καίσαρας και ανακηρύχθηκε δικτάτορας, καθώς και εκείνη του Οκταβιανού Αυγούστου, του Μάρκου Αντωνίου και του Μάρκου Αιμιλίου Λεπίδου το 43 π.Χ. (Β' Τριανδρία), όπου στη συνέχεια ο Λέπιδος παραμερίστηκε και στον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε, ο Οκταβιανός έμεινε ο μοναδικός ηγέτης.

Άλλες τριανδρίες
Άλλες γνωστές τριανδρίες στην νεότερη ελληνική Ιστορία ήταν:

 η Τριανδρία της "Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως" στην Κρήτη (Ελ.Βενιζέλος, Κ.Φούμης, Κ.Μάνος),
 η τριανδρία της Εθνικής Άμυνας (Βενιζέλος, Κουντουριώτης, Δαγκλής),
 η τριανδρία των Νεοτούρκων, η τριανδρία του κινήματος 1922, και
 η τριανδρία της 21ης Απριλίου.

 Πηγές 
 "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τ.17ος, σ.822 

Κατηγορία:Αρχαία Ρωμαϊκή κυβέρνηση
Κατηγορία:Ολιγαρχία