Ζωτικός χώρος

Η Γερμανική έννοια του Lebensraum, που αποδίδεται στα ελληνικά ως ζωτικός χώρος περιλαμβάνει πολιτικές και πρακτικές εποικιστικής αποικιοκρατίας που επικράτησαν στη Γερμανία από τη δεκαετία του 1890 ως τη δεκαετία του 1940. Γνωρίζοντας πρώτα διάδοση περίπου το 1901 [Also in:] , ο ζωτικός χώρος έγινε γεωπολιτικός στόχος της Αυτοκρατορικής Γερμανίας κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914–1918) αρχικά, ως το κύριο στοιχείο του Προγράμματος του Σεπτεμβρίου (γερμανικά: Septemberprogramm) της εδαφικής επέκτασης. Η πιο ακραία μορφή αυτής της ιδεολογίας υποστηρίχθηκε από το Ναζιστικό Κόμμα και τη Ναζιστική Γερμανία μέχρι το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου ΠολέμουWoodruff D. Smith. The Ideological Origins of Nazi Imperialism. Oxford University Press. p84.

Μετά την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, το Lebensraum έγινε η ιδεολογική αρχή του Ναζισμού και παρείχε δικαιολόγηση για την εδαφική επέκταση της Γερμανίας στην Ανατολικό-Κεντρική ΕυρώπηAllan Bullock & Stephen Trombley, ed. "Lebensraum." The New Fontana Dictionary of Modern Thought (1999), p. 473.. Η Ναζιστική πολιτική του "Generalplan Ost" (Μεγάλο σχέδιο για την Ανατολή, ή Γενικό σχέδιο για την Ανατολή) βασιζόταν στα δόγματα του Ζωτικού χώρου. Διατύπωνε την αρχή ότι οι περισσότεροι ιθαγενείς κάτοικοι (πολίτες εκείνων των χωρών) της Ανατολικής Ευρώπης θα πρέπει να απομακρυνθούν μόνιμα (είτε μέσω μαζικών εκτοπίσεων στη Σιβηρία, με θάνατο, ή υποδούλωση), περιλαμβανομένων των Πολωνών, Ουκρανών, Ρώσων, και άλλων Σλαβικών εθνών που θεωρούνταν κατώτεροι και μη Άριοι. Η Ναζιστική κυβέρνηση σκόπευε στην εποίκιση εκ νέου αυτών των εδαφών με Γερμανούς εποίκους, στο όνομα του Ζωτικού χώρου, κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο και μετά από αυτόν. Όλοι οι αυτόχθονες πληθυσμοί θα αποδεκατίζονταν με λιμό, επιτρέποντας έτσι τη γεωργική τους παραγωγή να «ταΐσει» τη Γερμανία. 

Το στρατηγικό πρόγραμμα του Χίτλερ για την παγκόσμια επικράτηση βασιζόταν στην πεποίθηση της δύναμης του Ζωτικού χώρου, που πραγματοποιείται μια φυλετικά ανώτερη κοινωνία. Άτομα που θεωρούνταν ότι ανήκαν σε κατώτερες φυλές, μέσα στις περιοχές που περιελάμβανε η επέκταση του Ζωτικού χώρου, υποβάλλονταν σε εκτόπιση ή εξόντωση. Η ευγονική της ιδεολογίας του Ζωτικού χώρου είχε ως μία βάση της το δικαίωμα της Γερμανικής Άριας ανώτερης φυλής (γερμανικά: Herrenvolk) να απομακρύνει τους αυτόχθονες πληθυσμούς που θεωρούσαν κατώτερης φυλετικής προέλευσης (γερμανικά: Untermenschen) . Η Ναζιστική Γερμανία επίσης υποστήριξε άλλα «Άρια» έθνη στην επίτευξη των δικών τους Ζωτικών χώρων, όπως το spazio vitale της Φασιστικής Ιταλίας.

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Ζ
Ζ
Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα
Κατηγορία:Γερμανοποίηση