ΑΤΙΑ

Ο όρος Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (ΑΤΙΑ) ή UFΟ () αναφέρεται σε αντικείμενα τα οποία εμφανίζονται στον ουράνιο θόλο ή μερικές φορές και στο διάστημα, και δεν μπορούν να κατηγοριοποιηθούν σε γνωστά ανθρώπινα κατασκευάσματα ή σε αντίστοιχες δημιουργίες της φύσης.

 Αναφορές και μαρτυρίες 
Έχουν αναφερθεί θεάσεις τέτοιων αντικειμένων σε όλο τον κόσμο, όπως και στην Ελλάδα. Έχουν παράξενα σχήματα, μα τα περισσότερα τείνουν να υιοθετούν συχνότερα το σχήμα τους σε δίσκο ή πούρο. Από αυτό ακριβώς το χαρακτηριστικό καθιερώθηκε διεθνώς να αναφερόμαστε σε τέτοιου είδους αντικείμενα και ως «ιπτάμενοι δίσκοι». Τα φώτα που συνήθως τα περιβάλλουν, είναι πολύχρωμα και εκτυφλωτικά, κινούνται με τεράστιες ταχύτητες και εκτελούν ελιγμούς με τέτοιο θαυμαστό τρόπο που η σημερινή γήινη τεχνολογία αδυνατεί να αναπαραγάγει ή και να εξηγήσει ακόμα.
 Μαρτυρίες για άγνωστα αντικείμενα που κινούνταν με αλλόκοτο τρόπο υπάρχουν από την αρχαιότητα ακόμη, όπως εκείνη του Έλληνα ιστορικού Διόδωρου Σικελιώτη (246 π.Χ.).
 Το έτος 776 κατά την πολιορκία του Κάστρου του Ζίγκμπουργκ στην κοιλάδα του Ρήνου, οι αντιμαχόμενοι Σάξονες και Ρωμαίοι έκαναν επίσης λόγο για "ιπτάμενους δίσκους""Και μετά την πανδημία έρχονται οι... εξωγήινοι" (Ρεπορτάζ του Θοδωρή Αναγνώστου στην εφημερίδα "Το Βήμα" στο φύλλο της Κυριακής 4 Ιουλίου 2021, σελ. Α30 (54).
 Αλλά και τον Μεσαίωνα και συγκεκριμένα τον 13ο αιώνα υπάρχουν μαρτυρίες για πτώση εξωγήινου σκάφους στην Αγγλία, με τον επιβάτη του να βρίσκει, σύμφωνα με τη δοξασία τον θάνατο, λόγω λιντσαρίσματος από το πλήθος τρομαγμένων όσο και βίαιων γηγενών.
 Επιπρόσθετα, ο Χριστόφορος Κολόμβος αναφέρει σε γραπτό του την εμπειρία που βίωσε ο ίδιος, στις 15 Σεπτεμβρίου του 1492, όταν, σύμφωνα με τη χαρακτηριστική του περιγραφή, είδε "ένα φλογισμένο κλαδί να κατεβαίνει από τον ουρανό".
 Ακριβώς τριακόσια χρόνια μετά (1792) δύο εξερευνητές της Βόρειας Αμερικής, οι Ντέβιντ Τόμσον και Άντριου Ντέιβι φέρονται να είδαν κάποιο φωτισμένο αντικείμενο άγνωστης προέλευσης να καταλήγει στα νερά ενός ποταμού, στην επαρχία Μανιτόμπα του Καναδά.
 Αλλά και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπως έχει παραδεχθεί ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, υπήρξε αναφορά μίας μοίρας βομβαρδιστικών της RAF για εμπλοκή με "ιπτάμενο δίσκο".
 Γύρω στα 1965 ο δάσκαλος και 200 μαθητές ενός σχολείου στα περίχωρα της Μελβούρνης βεβαίωναν πως ένα ιπτάμενο αντικείμενο προσγειώθηκε στην αυλή του σχολείου τους, για να απογειωθεί στη συνέχεια "με τρομακτική ταχύτητα" και να εξαφανιστεί στον ουρανό της Αυστραλίας.
 Στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας στις 10 Σεπτεμβρίου 1967, τρεις ψαράδες είδαν έναν «ιπτάμενο δίσκο» να πέφτει στη θάλασσα και στη συνέχεια μάζεψαν τα συντρίμμια του. Μέτα από χημικές αναλύσεις διαπιστώθηκε ότι αυτά τα κομμάτια ήταν από μαγνήσιο καθαρότητας ανώτερης από αυτήν που επιτυγχάνεται με τις συνηθισμένες μεθόδους. Αυτό ενίσχυσε τις πιθανότητες ότι επρόκειτο για εξωγήινο σκάφος.
 Παρομοίως, από το ίδιο έτος, στο Σαγκ Μάρμπουρ της Νέας Σκοτίας του Καναδά υπάρχει ακόμη και μία πινακίδα που αναγράφει πως στην παραλιακή περιοχή αυτή κατέπεσε "μία φωτεινή σφαίρα πορτοκαλί χρώματος", ίχνη της οποίας δεν κατόρθωσε να βρει η ακτοφυλακή που κλήθηκε από τους τοπικούς αστυνομικούς.
 Στις 10 Οκτωβρίου 1996 στις 5.20 μ.μ. μια νεαρή γυναίκα στο Νιούτον του Ιλινόις ξαφνιάστηκε από τις ανήσυχες φωνές των παιδιών της. Όταν βγήκε στην αυλή είδε μια μεταλλική συσκευή σε σχήμα πούρου που αιωρούνταν σε ύψος 15 μέτρων πάνω από τη γη. Το ελλειψοειδές αυτό αντικείμενο φαινόταν να έχει 6 μετρά μήκος και 2,5 μετρά πλάτος και περιβαλλόταν από ένα μπλε φωτεινό πέπλο. Ξαφνικά, ανέβηκε και χάθηκε με απίστευτη ταχύτητα.
 Τέλος, ένας ευφάνταστος Ιταλός ονόματι Πιέρ Φορτουνάτο Τζανφρέντα, από τη Γένοβα, ισχυρίζεται ότι από το 1978 έως το 1981 έπεσε θύμα απαγωγής από εξωγήινα όντα, επί 11 φορές, χωρίς να γίνει πιστευτός, καθώς η αφήγησή του διακρίνεται από υπερβολές σχετικά με την εικόνα των δήθεν εξωγήινων πλασμάτων με τα οποία ήλθε σε επαφή και που τους αποκαλεί "Ντάργκος".

 Επαναφορά του ζητήματος και έρευνα 
Τον Απρίλιο του 2020 και μετά τη δημοσιοποίηση τριών σχετικών βίντεο του Υπουργείου Άμυνας, στα οποία εμφανίζονταν τρεις περιπτώσεις ανεξιχνίαστων φαινομένων τα έτη 2004 και 2015 (2 συμβάντα), το Κογκρέσο των ΗΠΑ παρήγγειλε για την υποβολή μίας λεπτομερούς έκθεσης του προγράμματος "Unidentified Aerial Phenomena Task Force", σχετικά με την εμφάνιση "αγνώστου ταυτότητας εναέριων φαινομένων" ("UAP") στον εναέριο χώρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Από τις συνολικά 144 περιπτώσεις, μόλις μία εξηγήθηκε, ενώ οι υπόλοιπες παραμένουν ανεξιχνίαστες. Τη νέα αυτή στροφή στον τρόπο που η επίσημη ηγεσία των ΗΠΑ αντιμετωπίζει το θέμα, εγκαινίασε ο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά του σαν Πρόεδρος ζήτησε να πληροφορηθεί κατά πόσο υπήρχε στην κυβέρνηση αρμόδιος υπάλληλος που ασχολούνταν με το ζήτημα. Οι πρόσφατες αυτές έρευνες της Αμερικανικής Αεροπορίας ξεκίνησαν από τη δεκαετία του '50 ακόμη, καθώς έκτοτε έχουν εξεταστεί περισσότερες από 12.000 παρόμοιες αναφορές, οι οποίες και περιλαμβάνονται στην "έκθεση Κόντον". Οι 700 από αυτές δεν εξηγήθηκαν ποτέ και οι έρευνες συνεχίστηκαν με το αμυντικό πρόγραμμα ασφάλειας "Advanced Aerospace Threat Identification", το οποίο τερματίστηκε το 2017 παρά τις αντιρρήσεις του επικεφαλής του, Λουίς Ελιζόντο, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν επαρκείς ενδείξεις για τη μη διακοπή της έρευνας, αλλά δεν εισακούστηκε.

 Σημειώσεις 
 Ο όρος ΑΤΙΑ είναι αρκτικόλεξο της ελληνικής μετάφρασης του αντίστοιχου αγγλικού UFO, που υιοθετήθηκε το 1953 από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ (USAF). Παλαιότερος όρος ήταν «ιπτάμενος δίσκος», που χρησιμοποιείται ακόμη σε χώρες της Ασίας και περιορισμένα στην Αυστραλία. Αντίθετα οι Ρώσοι υιοθέτησαν για τα ίδια αντικείμενα τον όρο «ιπτάμενο ημικυκλικό δρεπάνι».
 Το 1948 η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία συνέστησε ειδικό πρόγραμμα επίσημων αναφορών ΑΤΙΑ υπό τον τίτλο Blue Book (που αποδόθηκε στα ελληνικά ως «Μπλε Βιβλίο», «Κυανή Βίβλος» ή «Γαλάζια Βίβλος»). Μέσα σε 20 χρόνια (μέχρι το 1969) περιείχε 12.620 αναφορές θέασης ΑΤΙΑ. Μετά την αρνητική εισήγηση της επιτροπής Κόντον σταμάτησε η τήρησή του. Αντίθετα ο Καναδάς συνέχισε την επίσημη καταγραφή όπου ετήσιες αναφορές έφθαναν τις 750. Παρόμοιους φακέλους τήρησαν με λιγότερες όμως αναφορές η Αγγλία, η Σουηδία, η Δανία, η Ελλάδα, η Αυστραλία κ.ά., με την εντολή όμως να καταστρέφονται μετά πενταετία.

 Παραπομπές 

 Δείτε επίσης 
 Συμβάν του Ρόσγουελ
 Περιοχή 51

 Βιβλιογραφία 
 Clark, Jerome (1998): The UFO Book: Encyclopedia of the Extraterrestrial, Visible Ink Press, Detroit 1998, ISBN 1-57859-029-9.
 Λασκαρίδης, Παύλος Γ.: Στα ίχνη των UFO: Μαρτυρίες, θεωρίες και απόψεις για το πρόβλημα της ζωής στο Σύμπαν, εκδ. «Δίαυλος», Αθήνα 2002
 Ξυλοπαρκιώτης, Κωνσταντίνος: «Το φαινόμενο των UFO», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 204 (Μάρτιος 1997), σελ. 34
 Plait, Philip C.: «Misidentified Flying Objects: UFOs and Illusions of the Mind and Eye». Στο: Bad Astronomy: Misconceptions and Misuses Revealed, from Astrology to the Moon Landing Hoax. John Wiley & Sons, Inc., Νέα Υόρκη 2002, ISBN 0-471-40976-6.
 Hynek, J. Allen: The UFO Experience: A Scientific Inquiry. Henry Regnery Company, Σικάγο 1972

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 




Κατηγορία:Αστικοί μύθοι