Ευρωλίγκα ανδρών

Η Ευρωλίγκα (αγγλικά: EuroLeague) είναι ημίκλειστη διασυλλογική διοργάνωση καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Ευρώπη. Από την περίοδο 2000–01 μέχρι το 2004–05 η ευθύνη της διοργάνωσης ανήκει στην ιδιωτική εταιρεία Euroleague Basketball, καθώς και στις ομάδες που προέρχονται από μια πανευρωπαϊκή κοινοπραξία επαγγελματικών συλλόγων καλαθοσφαίρισης, που ονομάζεται Ένωση Ευρωπαϊκών Επαγγελματικών Ομάδων Καλαθοσφαίρισης (ULEB).Πανέτοιμη η ULEB για το νέο πρωτάθλημα in.gr Ακόμα από την περίοδο 2004–05 μέχρι το 2010–11, η διοργάνωση ανήκε ιδιωτικά στη FIBA Europe.

Παλαιότερα η ονομασία της ήταν Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Συλλόγων και διοργανώτρια αρχή ήταν το ευρωπαϊκό τμήμα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA Europe). Το 2000 μέχρι το 2004–05 επήλθε ρήξη ανάμεσα στη νεοϊδρυθείσα τότε εταιρεία Euroleague Basketball, η οποία εκπροσωπούσε τις περισσότερες μεγάλες ομάδες, και της FIBA που εκπροσωπούσε κυρίως τις εθνικές ομοσπονδίες. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, την περίοδο 2000–01 διεξήχθησαν δύο διοργανώσεις: μία υπό την αιγίδα της πρώτης (Ευρωλίγκα, νικήτρια η Βίρτους Μπολόνια) και μία υπό την αιγίδα της δεύτερης (Σουπρολίγκα, νικήτρια η Μακάμπι Τελ Αβίβ).

Αμέσως μετά η FIBA υπαναχώρησε και κατάργησε τη Σουπρολίγκα. Αργότερα δημιούργησε το Basketball Champions League. Από το 2010 έως το 2025, κύριος χορηγός τίτλου της διοργάνωσης ήταν η Turkish Airlines.

 Ιστορία 
Η διοργάνωση ξεκίνησε την περίοδο 1957–58 (όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν το ημερολογιακό έτος 1958) με την ονομασία Κύπελλο Πρωταθλητριών, κατά τα πρότυπα της αντίστοιχης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης της UEFA. Μέχρι το 1990–91 μετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες της κάθε χώρας. Από την επόμενη σεζόν άρχισαν να προστίθενται δευτεραθλήτριες ή και τριταθλήτριες ομάδες από τις καλαθοσφαιρικά προηγμένες χώρες της και η διοργάνωση άλλαξε μορφή. Το 1996–97 καταργήθηκαν οι προκριματικοί νοκ - άουτ αγώνες και οι ομάδες ξεκινούν την πορεία τους από την αρχική φάση των ομίλων, ταυτόχρονα όμως έχασαν το δικαίωμα συμμετοχής οι χώρες όπου το άθλημα δε γνωρίζει ιδιαίτερη ανάπτυξη.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των πρόσφατων διοργανώσεων, έχει να κάνει με τη δέσμευση κλειστών συμβολαίων ανάμεσα στη Euroleague Basketball και κάποιους συλλόγους που θεωρούνται ιδιαίτερα «εμπορικοί». Αυτό πρακτικά σημαίνει πως κάποιες ομάδες έχουν δικαίωμα συμμετοχής ασχέτως των επιδόσεών τους στα εθνικά πρωταθλήματα. Κάτι τέτοιο έχει συμβεί και με ελληνικούς συλλόγους – Ολυμπιακός και ΑΕΚ έχουν στο παρελθόν αγωνισθεί στην Ευρωλίγκα, μολονότι δεν είχαν καταταγεί σε υψηλή θέση στο εθνικό πρωτάθλημα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου.

Την αγωνιστική περίοδο 1965–66 δοκιμάστηκε για πρώτη φορά η διαδικασία Final Four ανάμεσα στις τέσσερις ομάδες που θα έφταναν στη φάση των ημιτελικών, κατά τα πρότυπα του αμερικανικού κολεγιακού πρωταθλήματος. Πολύ σύντομα η ιδέα εγκαταλείφθηκε, για να επανέλθει πολλά χρόνια αργότερα (1987–88) και να καθιερωθεί έως σήμερα. Μόνη εξαίρεση υπήρξε το 2001, όταν η διοργάνωση της FIBA περιελάμβανε φάιναλ φορ, ενώ η αντίστοιχη της Euroleague Basketball όχι.

Τον Νοέμβριο του 2015 η Euroleague Basketball και η πολυεθνική εταιρεία IMG, ειδικευμένη σε αθλητικά, μόδα και μάρκετινγκ υπέγραψαν δεκαετές συμβόλαιο συνεργασίας, αλλάζοντας τη δομή της διοργάνωσης προσφέροντας παράλληλα στις ομάδες περισσότερα έσοδα. Στη νέα Ευρωλίγκα, λοιπόν, θα συμμετέχουν 16 ομάδες, όπου όλες θα τεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους σε μία κανονική περίοδο που θα διαρκεί 30 αγωνιστικές. Στη συνέχεια, οι οκτώ πρώτες θα συμμετέχουν στην προημιτελική φάση (1–8, 2–7, 3–6, 4–5) και ύστερα από μία σειρά πέντε αγώνων, όποιος δηλαδή φτάσει τις τρεις νίκες, θα προκριθεί στο Final 4. Από τις 16 ομάδες οι 11 θα έχουν συμβόλαιο τύπου Α, δηλαδή σταθερή παρουσία στο θεσμό για τα επόμενα δέκα χρόνια. Αυτές οι ομάδες είναι ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός η Ρεάλ Μαδρίτης, η Μπαρτσελόνα, η Μπασκόνια, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας, η Φενέρμπαχτσε, η Ανατολού Εφές, η Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο, η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Ζάλγκιρις Κάουνας. Οι υπόλοιπες πέντε άδειες που θα εξασφαλίζονται μέσω παρουσίας στις διοργανώσεις των χωρών, διανέμονται ως εξής: οι νικητές της Αδριατικής Λίγκας, και του Πρωταθλήματος Γερμανίας, τη VTB League (ο φιναλίστ αν το πρωτάθλημα παίρνει η ΤΣΣΚΑ Μόσχας), τον κάτοχο του Eurocup της περασμένης περιόδου καθώς και μια ομάδα από την Ισπανία.

Από τη σεζόν 2019–20, οι ομάδες αυξήθηκαν σε 18, με το ισχύον καθεστώς των 11 ομάδων με συμβόλαιο τύπου Α, τις θέσεις των διοργανώσεων, αλλά και την προσθήκη 2 ομάδων, καθώς δόθηκαν δύο εγγυημένες wild cards (εξασφαλισμένη συμμετοχή για δύο συναπτές σεζόν (2019–20 και 2020–21) σε Μπάγερν και Βιλερμπάν. Τυπική wild card πήρε και η Ζενίτ, γιατί η θέση στην Ευρωλίγκα που δίνεται στη καλύτερη, εξαιρουμένων των 3 ισπανικών με συμβόλαιο τύπου Α, ομάδα του Ισπανικού Πρωταθλήματος ακυρώθηκε λόγω του νέου κανονισμού που απαγορεύει τη συμμετοχή 5 ομάδων από την ίδια χώρα σε συνδυασμό και με το ότι η ισπανική Βαλένθια ως κάτοχος του Γιούροκαπ είχε εξασφαλίσει τη συμμετοχή της στη διοργάνωση. Έτσι, προτιμήθηκε η κενή θέση που προέκυψε να καλυφθεί με μία wild card. 

Τη σεζόν 2019–20, το πρωτάθλημα ακυρώθηκε και δεν υπήρξε πρωταθλητής, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Η απόφαση πάρθηκε στις 25 Μαΐου 2020, μετά από συνέλευση των μετόχων τις διοργάνωσης (11 ομάδες με συμβόλαια τύπου Α) και του Διευθύνοντα συμβούλου Τζόρντι Μπερτομέου. Αρνητική στην επανέναρξη της διοργάνωσης ήταν και η Ένωση Παικτών (ELPA). Τελευταία αγωνιστική της σεζόν ήταν στις 13 Μαρτίου 2020.

 Ονομασίες της διοργάνωσης 
Οι ονομασίες της διοργάνωσης από την καθιέρωσή της ως σήμερα:
Εποχή FIBA (1958–2001)
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών - FIBA European Champions Cup: (1958–1991)
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα - FIBA European League, «FIBA Euro League»: (1991–1996)
Ευρωλίγκα - FIBA Euroleague: (1996–2000)
Σουπρολίγκα - FIBA SuproLeague: (2000–2001)
Εποχή Euroleague Basketball (2000–σήμερα)
Ευρωλίγκα - Euroleague: (2000–σήμερα)
*Υπήρχαν δύο ξεχωριστές διοργανώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000–01. Η Σουπρολίγκα (FIBA SuproLeague), η οποία διοργανώθηκε από τη FIBA και η Ευρωλίγκα (Euroleague), η οποία διοργανώθηκε από τη Euroleague Basketball.

 Λογότυπο 
Το λογότυπο της διοργάνωσης άλλαξε το 2005.euroleague.net 2004–05 Euroleague Final Four

 Οι τελικοί συνοπτικά 
 Έτος Πόλη Τελικού Κυπελλούχος  Φιναλίστ 1ος αγ. 2ος αγ. 3ος αγ. 4ος αγ. 5ος αγ. 1958  Ρίγα - Σόφια  ΑΣΚ Ρίγα  border|23px|Βουλγαρία Ακαντέμικ Σόφιας 86–81 84–71  1959  Ρίγα - Σόφια  ΑΣΚ Ρίγα  border|23px|Βουλγαρία Ακαντέμικ Σόφιας 79–58 69–67  1960  Τιφλίδα - Ρίγα   ΑΣΚ Ρίγα   Ντιναμό Τιφλίδας 61–51  69–62  1961  Μόσχα - Ρίγα   ΤΣΣΚΑ Μόσχας   ΑΣΚ Ρίγα 87–6261–66  1962  Γενεύη   Ντιναμό Τιφλίδας  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης 90–83  1963  Μαδρίτη - Μόσχα (2)  ΤΣΣΚΑ Μόσχας  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης 69–8691–7499–80  1964  Μπρνο - Μαδρίτη  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης   Σπαρτάκ Μπρνο 99–11084–64  1965  Μόσχα - Μαδρίτη  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης   ΤΣΣΚΑ Μόσχας 81–8876–62  1966 Μπολόνια  Σιμεντάλ Μιλάνο Σλάβια Πράγας 77–72  1967 Μαδρίτη  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης  Σιμεντάλ Μιλάνο 91–83  1968  Λυών  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης  Σπαρτάκ Μπρνο 98–95  1969 Βαρκελώνη   ΤΣΣΚΑ Μόσχας  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης 103–99  1970  Σαράγεβο   Ίνις Βαρέζε   ΤΣΣΚΑ Μόσχας 79–74  1971 Αμβέρσα   ΤΣΣΚΑ Μόσχας  Ίνις Βαρέζε 67–53  1972 Τελ Αβίβ   Ίνις Βαρέζε   Γιουγκοπλάστικα 70–69  1973  Λιέγη  Ίνις Βαρέζε   ΤΣΣΚΑ Μόσχας 71–66  1974  Ναντ  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης   Ίνις Βαρέζε 84–82  1975  Αμβέρσα  Ίνις Βαρέζε border|23px Ρεάλ Μαδρίτης 79–66  1976 Γενεύη  Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε border|23px Ρεάλ Μαδρίτης 81–74  1977  Βελιγράδι  Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ  Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε 78–77  1978  Μόναχο  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης   Μομπιλτζίρτζι Βαρέζε 75–67  1979 Γκρενόμπλ   Μπόσνα  Έμερσον Βαρέζε 96–93  1980 Δυτικό Βερολίνο  border|23px Ρεάλ Μαδρίτης   Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 89–85  1981  Στρασβούργο  Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ  Σινούντινε Μπολόνια 80–79  1982 Κολωνία  Σκουίμπ Καντού Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 86–80  1983 Γκρενόμπλ  Φορντ Καντού Μπίλι Μιλάνο 69–68  1984 Γενεύη  Μπάνκο ντι Ρόμα Μπαρτσελόνα 79–73  1985 Πειραιάς Τσιμπόνα  Ρεάλ Μαδρίτης 87–78  1986 Βουδαπέστη   Τσιμπόνα   Ζάλγκιρις 94–82  1987 Λωζάνη  Τρέισερ Μιλάνο  Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 71–69  1988 Γάνδη  Τρέισερ Μιλάνο   Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 90–84  1989 Μόναχο  Γιουγκοπλάστικα  Μακάμπι Ελίτ Τελ Αβίβ 75–69  1990 Σαραγόσα   Γιουγκοπλάστικα  Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 72–67  1991  Παρίσι   Ποπ '84   Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 70–65  1992  Κωνσταντινούπολη   Παρτίζαν   Μοντιγαλά Ζουβεντούτ 71–70  1993 Πειραιάς Λιμόζ Σερκλ Σαιν-Πιερ   Μπενετόν Τρεβίζο 59–55  1994  Τελ Αβίβ  Σεβενάπ Ζουβεντούτ   Ολυμπιακός 59–57  1995  Σαραγόσα   Ρεάλ Μαδρίτης Τέκα   Ολυμπιακός 73–61  1996  Παρίσι   Παναθηναϊκός  Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 67–66  1997  Ρώμη   Ολυμπιακός  Μπαρτσελόνα Μπάνκα Καταλάνα 73–58  1998  Βαρκελώνη   Κίντερ Μπολόνια   ΑΕΚ 58–44  1999  Μόναχο   Ζάλγκιρις   Κίντερ Μπολόνια 82–74 2000 Θεσσαλονίκη   Παναθηναϊκός  Μακάμπι Τελ Αβίβ 73–67  2001 2001Παρίσι   Μακάμπι Τελ Αβίβ   Παναθηναϊκός 81–67  Μπολόνια (3) - Βιτόρια (2)  Κίντερ Μπολόνια   Τάου Θεράμικα <span style="color:blue;">68–85<span style="color:blue;">94–73<span style="color:red;">80–60<span style="color:red;">79–96<span style="color:blue;">82–74 2002  Μπολόνια   Παναθηναϊκός  Κίντερ Μπολόνια 89–83  2003  Βαρκελώνη  Μπαρτσελόνα   Μπενετόν Τρεβίζο 76–65  2004  Τελ Αβίβ Μακάμπι Τελ Αβίβ  Σκίπερ Μπολόνια 118–74 2005 Μόσχα   Μακάμπι Τελ Αβίβ   Τάου Θεράμικα 90–78 2006  Πράγα   ΤΣΣΚΑ Μόσχας   Μακάμπι Τελ Αβίβ 73–69  2007  Αθήνα   Παναθηναϊκός ΤΣΣΚΑ Μόσχας 93–91 2008  Μαδρίτη   ΤΣΣΚΑ Μόσχας   Μακάμπι Τελ Αβίβ 91–77  2009  Βερολίνο   Παναθηναϊκός ΤΣΣΚΑ Μόσχας 73–71 2010  Παρίσι   Ρέγκαλ Μπαρτσελόνα  Ολυμπιακός 86–68 2011  Βαρκελώνη   Παναθηναϊκός   Μακάμπι Τελ Αβίβ 78–70  2012  Κωνσταντινούπολη   Ολυμπιακός   ΤΣΣΚΑ Μόσχας 62–61  2013  Λονδίνο  Ολυμπιακός  Ρεάλ Μαδρίτης 100–88  2014  Μιλάνο   Μακάμπι Τελ Αβίβ   Ρεάλ Μαδρίτης 98–86  2015  Μαδρίτη   Ρεάλ Μαδρίτης   Ολυμπιακός 78–59  2016  Βερολίνο  ΤΣΣΚΑ Μόσχας   Φενέρμπαχτσε 101–96  2017  Κωνσταντινούπολη  Φενέρμπαχτσε Ολυμπιακός80–64  2018  Βελιγράδι  Ρεάλ Μαδρίτης   Φενέρμπαχτσε 85–80  2019  Βιτόρια  ΤΣΣΚΑ Μόσχας   Αναντολού Εφές 91–83  2020  Κολωνία  Διακόπηκε οριστικά λόγω της πανδημίας κορονοϊού 2021  Κολωνία   Αναντολού Εφές  Μπαρτσελόνα  86–81 2022 Βελιγράδι  Αναντολού Εφές  Ρεάλ Μαδρίτης 58–57 2023 Κάουνας  Ρεάλ Μαδρίτης  Ολυμπιακός 79–78 2024 Βερολίνο  Παναθηναϊκός  Ρεάλ Μαδρίτης 95–80 2025 Άμπου Ντάμπι  Φενέρμπαχτσε  Μονακό 81–70 2026Αθήνα<center>Εκκρεμεί: Ευρωλίγκα 2025–26

Σημ.: Το 2001 υπήρξαν δύο νικητές λόγω διάσπασης και ύπαρξης δύο ξεχωριστών διοργανώσεων. Στη σειρά των αγώνων που κρίθηκαν στις 3 νίκες ανάμεσα στη Κίντερ Μπολόνια και την Τάου Θεράμικα, με μπλε χρώμα σημειώνονται οι αγώνες που διεξήχθησαν στη Μπολόνια και με κόκκινο στη Βιτόρια.
Σημ.: Το 2020 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Δεν ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια ομάδα.

Τίτλοι και συμμετοχές σε τελικούς
Ανά σύλλογο
 Ομάδα Κυπ. Φιν. Χρονιές κατάκτησης Χρονιές φιναλίστ 22px Ρεάλ Μαδρίτης 11 10 1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015, 2018, 2023 1962, 1963, 1969, 1975, 1976, 1985, 2013, 2014, 2022, 2024 22px ΤΣΣΚΑ Μόσχας 8 6 1961, 1963, 1969, 1971, 2006, 2008, 2016, 2019 1965, 1970, 1973, 2007, 2009, 2012 22px Παναθηναϊκός 7 1 1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011, 2024 2001 22px Μακάμπι Τελ Αβίβ 6 9 1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014 1980, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2006, 2008, 2011 22px Παλακανέστρο Βαρέζε 5 5 1970, 1972, 1973, 1975, 1976 1971, 1974, 1977, 1978, 1979 22px Ολίμπια Μιλάνο 3 2 1966, 1987, 1988 1967, 1983  3 6 1997, 2012, 2013 1994, 1995, 2010, 2015, 2017, 2023 22px Ρίγα ASK 3 1 1958, 1959, 1960 1961 22px Σπλιτ 3 1 1989, 1990, 1991 1972 22px Μπαρτσελόνα 2 6 2003, 2010 1984, 1990, 1991, 1996, 1997, 2021 22px Βίρτους Μπολόνια 2 3 1998, 2001 1981, 1999, 2002 22px Φενέρμπαχτσε 2 2 2017, 2025 2016, 2018 22px Αναντολού Εφές2 1 2021, 2022 2019 22px Παλακανέστρο Καντού 2 – 1982, 1983 — 22px Τσιμπόνα 2 – 1985, 1986 — 22px Ντιναμό Τιφλίδας 1 1 1962 1960 22px Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα 1 1 1994 1992 22px Ζαλγκίρις 1 1 1999 1986 22px Μπόσνα 1 – 1979 — 22px Βίρτους Ρόμα 1 – 1984 — 22px Παρτίζαν 1 – 1992 — 22px Λιμόζ 1 – 1993 — 22px Ακαντέμικ Σόφιας – 2 — 1958, 1959 22px Σπαρτάκ Μπρνο – 2 — 1964, 1968 22px Μπενετόν Τρεβίζο – 2 — 1993, 2003 22px Μπασκόνια – 2 — 2001, 2005 22px Σλάβια Πράγας – 1 — 1966 22px ΑΕΚ – 1 — 1998 22px Φορτιτούντο Μπολόνια – 1 — 2004 22px Μονακό – 1 — 2025

Ανά χώρα
Σε παρένθεση ο συνολικός αριθμός συμμετοχών σε τελικό της κάθε χώρας
 Χώρα Ομάδα Κυπ.  Φιν.  Ισπανία (33)Ρεάλ Μαδρίτης1110Μπαρτσελόνα26Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα11Σάσκι Μπασκόνια–24 ομάδες1419 Ιταλία (28)Παλακανέστρο Βαρέζε55Ολίμπια Μιλάνο32Βίρτους Μπολόνια23Παλακανέστρο Καντού2–Βίρτους Ρόμα12
|-
|Μπενετόν Τρεβίζο
|align="center"|–|align="center"|2|-
|Φορτιτούντο Μπολόνια
|align="center"|–1
|-
!7 ομάδες
!style="background:gold;"|13
!15
|-
| rowspan="4" | Ελλάδα (18)
|Παναθηναϊκός
|align="center"|7|align="center"|1|-
|Ολυμπιακός
|align="center"|3|align="center"|6|-
|ΑΕΚ
|align="center"|–|align="center"|1|-
!3 ομάδες
!style="background:gold;"|10
!8
|-
| rowspan="5" | Σοβιετική Ένωση (14)
|ΤΣΣΚΑ Μόσχας
|align="center"|4|align="center"|3|-
|ΑΣΚ Ρίγα
|align="center"|31
|-
|Ντιναμό Τιφλίδας
|align="center"|1|align="center"|1|-
|Ζάλγκιρις Κάουνας
|align="center"|–|align="center"|1|-
!4 ομάδες
!style="background:gold;"|8
!6
|-
| rowspan="5" | Γιουγκοσλαβία (8)
|Σπλιτ
|align="center"|3|align="center"|1|-
|Τσιμπόνα
|align="center"|2|align="center"|–|-
|Μπόσνα
|align="center"|1|align="center"|–|-
|Παρτίζαν
|align="center"|1|align="center"|–|-
!4 ομάδες
!style="background:gold;"|7
!1
|-
|rowspan=1| Ισραήλ (15)
|Μακάμπι Τελ Αβίβ
|style="background:gold;" align="center"|69
|-
| Ρωσία (7)
|ΤΣΣΚΑ Μόσχας
|style="background:gold;" align="center"|4|align="center"|3|-
| rowspan="3" | Τουρκία (7)
|Φενέρμπαχτσε
| align="center" |2| align="center" |2|-
|Αναντολού Εφές
|align="center"|2|align="center"|1|-
!2 ομάδες
!style="background:gold;"| 4
!3
|-
|rowspan=3| Γαλλία (2)
|Λιμόζ
|style="background:gold;" align="center"|1|align="center"|–|-
|Μονακό
|align="center"|–12 ομάδες 11 Λιθουανία (1) Ζάλγκιρις1– Τσεχοσλοβακία (3)Σπαρτάκ Μπρνο–
|align="center"|2Σλάβια Πράγας–
|align="center"|12 ομάδες–3 Βουλγαρία (2)Ακαντέμικ Σόφιας–2

 Συμμετοχές σε Φάιναλ Φορ (1988–2025) 

Ανά σύλλογο
 Ομάδα Συμμετοχές Χρονιές   ΤΣΣΚΑ Μόσχας 191996, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021  Μπαρτσελόνα 171989, 1990, 1991, 1994, 1996, 1997, 2000, 2003, 2006, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2021, 2022, 2023  Ολυμπιακός 141994, 1995, 1997, 1999, 2009, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017, 2022, 2023, 2024, 2025  Παναθηναϊκός 131994, 1995, 1996, 2000, 2001, 2002, 2005, 2007, 2009, 2011, 2012, 2024, 2025  Ρεάλ Μαδρίτης 13 1993, 1995, 1996, 2011, 2013, 2014, 2015, 2017, 2018, 2019, 2022, 2023, 2024  Μακάμπι Τελ Αβίβ 121988, 1989, 1991, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2008, 2011, 2014  Φενέρμπαχτσε 72015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2024, 2025  Αναντολού Εφές 52000, 2001, 2019, 2021, 2022  Μπασκόνια 52005, 2006, 2007, 2008, 2016  Παρτίζαν 41988, 1992, 1998, 2010  Μπενετόν Τρεβίζο 41993, 1998, 2002, 2003  Μοντεπάσκι Σιένα 42003, 2004, 2008, 2011  Ολίμπια Μιλάνο 31988, 1992, 2021  Άρης 31988, 1989, 1990  Σπλιτ 31989, 1990, 1991  Λιμόζ 31990, 1993, 1995  Βίρτους Μπολόνια 31998, 1999, 2002  Μπανταλόνα 21992, 1994  Φορτιτούντο Μπολόνια 21999, 2004  Ζαλγκίρις 21999, 2018  Μονακό22023, 2025  Σκαβολίνι Πέζαρο 11991  Εστουδιάντες 11992  ΠΑΟΚ 11993  Ολίμπια Λιουμπλιάνας 11997  Βιλερμπάν 11997  ΑΕΚ 11998  Ουνικάχα Μάλαγα12007  Λοκομοτίβ Κουμπάν12016

 Σύλλογοι για τη σεζόν 2025/26 
ΣύλλογοςΠόληΑίθουσαΧωρητικότηταΆδεια ΒαρκελώνηΒαρκελώνηΑίθουσα Μπλαουγκράνα7.5852015–2026ΜπασκόνιαΒιτόριαΜπουέσα Αρένα15.4312015–2026ΒαλένθιαΒαλένθιαΡοϊγκ Αρένα15.600Wild cardΡεάλ ΜαδρίτηςΜαδρίτηςΒίζνικ Κέντρο13.1092015–2026ΟλυμπιακόςΠειραιάςΣτάδιο Ειρήνης και Φιλίας12.7002015–2026ΠαναθηναϊκόςΑθήναΟΑΚΑ Άτλιον18.3102015–2026ΜακάμπιΤελ ΑβίβΜενορά Μιφτάσιμ Αρένα2015–20262015–2026ΧαποέλΤελ ΑβίβΑρένα 888812.373Wild cardΒίρτους ΜπολόνιαΜπολόνιαΒίρτους Σεγαφρέντο Αρένα8.9002025–2028Ολυμπία ΜιλάνΜιλάνοΜεδιολάνουμ Φόρουμ12.7002015–2026ΖαλγκίριςΚάουνας Ζαλγκίρις Αρένα15.4152015–2026ΜονακόΜονακόΧάλα Γκαστόν Μεδέν5.0002024–2026ΜπάγερνΜόναχοSAP Γκάρντεν11.5002021–2026Ερυθρός Αστέρας MeridianbetΒελιγράδιΑρένα Βελιγραδίου18.5002025–2028ΠαρχτιζάνΒελιγράδιΑρένα Βελιγραδίου18.5002025–2028Αναντολού ΕφέςΚωνσταντινούποληΚέντρο Ανάπτυξης Καλαθοσφαίρισης10.0002015–2026ΦενέρμπαχτσεΚωνσταντινούποληΣπορ Αρένα Ουλκερ13.0002015–2026ΝτουμπάιΝτουμπάιCoca Cola Αρένα13.2212025–2030ΑσβέλΒιλέρμπανLDLC Ασβέλ Αρένα12.5232021–2026ΠαρίΠαρίAdidas Αρένα8.000Wild card

Ρεκόρ - Σημειώσεις

 Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι η πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία του θεσμού έχοντας κατακτήσει το τρόπαιο έντεκα φορές.
 Η Σπλιτ είναι η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα τρεις φορές στη σειρά από την ίδρυση του Final Four και έπειτα τη σεζόν 1987–88 (1989, 1990, 1991).
 Η ΑΣΚ Ρίγα είναι η μόνη ομάδα που έχει κατακτήσει την Ευρωλίγκα τρεις φορές στη σειρά (1958, 1959, 1960) στην εποχή πριν από την ίδρυση του Final Four.
 Η Ρεάλ Μαδρίτης (1964, 1965 και 1967, 1968) και η Παλακανέστρο Βαρέζε (1972, 1973 και 1975, 1976) είναι οι μόνες ομάδες που έχουν κατακτήσει τη διοργάνωση δυο φορές σε δυο συνεχόμενες χρονιές στην εποχή πριν από την ίδρυση του Final Four.
 Η Παλακανέστρο Καντού (1982, 1983), η Τσιμπόνα (1985, 1986) και η Ολίμπια Μιλάνο (1987, 1988) είναι οι άλλες τρεις ομάδες που έχουν κατακτήσει τη διοργάνωση δυο συνεχόμενες χρονιές στην εποχή πριν από την ίδρυση του Final Four.
 Η Μακάμπι Τελ Αβίβ (2004, 2005), ο Ολυμπιακός (2012, 2013) και η Αναντολού Εφές (2021, 2022) είναι οι μόνες ομάδες που κέρδισαν τη διοργάνωση δυο συνεχόμενες φορές από την εποχή ίδρυσης της Ευρωλίγκα (2000–01).
 Ο Παναθηναϊκός έγινε η πρώτη –και μέχρι σήμερα μοναδική– ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα Ευρώπης στο παρκέ της έδρας των αντιπάλων του σε μονό τελικό, όταν το 2002 κέρδισε στο Παλαμαλαγκούτι την Κίντερ Μπολόνια 83–89.  
 Η Αθήνα είναι η μόνη πόλη από την οποία αγωνίστηκαν στην Ευρωλίγκα έξι διαφορετικές ομάδες: Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Μαρούσι, Πανελλήνιος, Πανιώνιος και Περιστέρι.
 Μολονότι το Ισραήλ ανήκει γεωγραφικά στη Μέση Ανατολή οι ομάδες του αγωνίζονται την Ευρωλίγκα καθώς η ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης της χώρας ανήκει στην FIBA Europe και το εθνικό της πρωτάθλημα στην ULEB.
 Σε μια έκταση μικρότερη των 40 km² στο βόρειο Μιλάνο υπάρχουν τρεις ομάδες που έχουν κερδίσει συνολικά δέκα τρόπαια Ευρωλίγκα σε συνολικά δεκαέξι τελικούς: Ολίμπια Μιλάνο, Παλακανέστρο Καντού και Παλακανέστρο Βαρέζε. 
 Η μεγαλύτερη διαφορά νίκης σε τελικό πραγματοποιήθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ το 2004 κόντρα στη Φορτιτούντο Μπολόνια (118–74, 44 πόντοι διαφοράς).
 Ρεκόρ 22.567 θεατών πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου 2009 στο Βελιγράδι στον αγώνα μεταξύ της Παρτιζάν και του Παναθηναϊκού.  Το προηγούμενο ρεκόρ είχε επιτευχθεί στις 12 Απριλίου 2006 στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο και ήταν 19.700 σε αγώνα μεταξύ του Παναθηναϊκού και της Μπασκόνια.
 Το μεγαλύτερο ρεκόρ πόντων από ένα αθλητή είναι 99 πόντοι και το πέτυχε ο Ραντιβόι Κόρατς στις 14 Ιανουαρίου 1965.
 Η Ρεάλ Μαδρίτης (2023) έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης, η οποία επιστρέφει από το 2–0 εις βάρος της σκορ σε μια σειρά των Playoffs, αφού επικράτησε τρεις διαδοχικές φορές επί της Παρτιζάν, για να βρεθεί στο Final Four του Κάουνας κι εν τέλει, να στεφθεί Πρωταθλήτρια Ευρώπης, νικώντας με 79–78 στον τελικό τον Ολυμπιακό.
 Η Γκραν Κανάρια αρνήθηκε να αγωνιστεί στην διοργάνωση για την σεζόν 2023–24, επικαλούμενη οικονομικούς λόγους. Η ομάδα είχε κερδίσει το Eurocup 2023, επικρατώντας με 71–67 της Τουρκ Τέλεκομ.
 Το 2024, ακολουθώντας τα πρότυπα του NBA, η Ευρωλίγκα θεσπίζει τους πρώτους αγώνες Play-In στην ιστορία της, θέλοντας να κάνει ακόμη πιο ανταγωνιστικό το προϊόν της. Για την ιστορία, οι πρώτες ομάδες που συμμετείχαν στο Play-In ήταν η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η Μπασκόνια, η Αναντολού Εφές και η Βίρτους Μπολόνια. Οι νικήτριες ομάδες ήταν η Μακάμπι Τελ Αβίβ και η Μπασκόνια, οι οποίες τερμάτισαν στην 7η και 8η θέση αντίστοιχα, του βαθμολογικού πίνακα και αντιμετώπισαν τον Παναθηναϊκό και τη Ρεάλ Μαδρίτης, για μια θέση στο Final Four του Βερολίνου.
 Στα Playoffs του 2024, έσπασε η παράδοση που βλέπει τον νικητή του 5ου αγώνα μιας σειράς, να είναι γηπεδούχος. Αυτό μάλιστα, συνέβη δύο φορές, ενώ στο παρελθόν δεν είχε συμβεί ούτε μία, σε δεκαεννιά απόπειρες. Η ομάδα που άλλαξε την ιστορία ήταν η Φενέρμπαχτσε νικώντας την Μονακό στη Γαλλία με 79–80 στην παράταση. Λίγες ώρες αργότερα, συνέβη ξανά, με τον Ολυμπιακό να επικρατεί στην Ισπανία της Μπαρτσελόνα με 59–63.
 Ο Μάικ Τζέιμς (2024) έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία της διοργάνωσης, ο οποίος ανακηρύσσεται MVP της σεζόν, αλλά δεν καταφέρνει να φτάσει με την ομάδα του στο Final Four, καθώς η Μονακό αποκλείστηκε στα Playoffs με 3–2 νίκες από τη Φενέρμπαχτσε.

 Κορυφαία Στατιστικά 

Μέσος όροςΣύνολοΣυμμετοχές - Σέρχιο Γιουλ455Πόντοι Αλφόνσο Φορντ22,22 Μάικ Τζέιμς5.441Ριμπάουντ Τζόσεφ Μπλερ10,05 Παούλιους Γιανκούνας2.010Ασίστ  Νικ Καλάθης5,8 Νικ Καλάθης2.141Κλεψίματα Μανού Τζινόμπιλι2,77 Νικ Καλάθης462Κοψίματα  Έντι Ταβάρες1,8 Έντι Ταβάρες487Αξιολόγηση Άντονι Πάρκερ21,41 Μάικ Τζέιμς5.617

Μέχρι και 10 Νοεμβρίου 2025 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
  FIBA Ευρώπης
  Ιστορία της Ευρωλίγκας Ανδρών
  Λίστα με τους τελικούς και τα Final four
  Ολόκληροι οι τελικοί 2001–2019 στο YouTube
  Η ιστορία της Ευρωλίγκας
  Αφιέρωμα στο Final 4 της Euroleague 2015

 Δείτε επίσης 
 Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα
 Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Ευρωλίγκα ανδρών
Κατηγορία:Πολυεθνικά επαγγελματικά αθλητικά πρωταθλήματα