Αχλάδι

Το αχλάδι είναι ο καρπός της αχλαδιάς.

 Περιγραφή 
Έχει σχήμα μακρύ και στενεύει στο άκρο που βρίσκεται το κοτσάνι ενώ είναι φαρδύ στο κάτω μέρος. Υπάρχουν και ποικιλίες αχλαδιών με σχήμα μήλου. Τα αχλάδια εξωτερικά έχουν χρώμα ανοιχτό πράσινο, πρασινοκίτρινο, κιτρινωπό, ελαφρύ κίτρινο, πράσινο με κόκκινο ανάλογα με την ποικιλία. Εσωτερικά η σάρκα τους είναι συνήθως λευκή πιο μαλακή από τα μήλα και πιο γλυκιά.

Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες αχλαδιών. Στην Ελλάδα οι κυριότερες είναι η κρυστάλλια που το βάρος του κάθε αχλαδιού είναι από 100-130 γραμμάρια. Το χρώμα τους είναι κιτρινοπράσινο και η σάρκα τους λευκή.

 Ποικιλίες 
μικρογραφία|305x305εσ|Διάφορα είδη αχλαδιών
Οι περίφημες κοντούλες, με μέτριου μεγέθους καρπό 60-90 γραμμαρίων. Ελαφρύ πράσινου χρώματος εξωτερικά, με θαυμάσιο άρωμα και γεύση. Δεν βρίσκονται εύκολα στις αγορές και η τιμή τους είναι λίγο τσουχτερή. Είναι ευαίσθητες στη μεταφορά τους.

Τα βουτυράτα, με χρώμα κιτρινωπό εξωτερικά, αρκετά μεγάλα αχλάδια 120-160 γραμμάρια βάρος. Η σάρκα τους είναι μαλακή και η γεύση τους γλυκιά ελαφρώς βουτυράτη.

 Παραγωγή και χρήσεις 
Τα αχλάδια μαζεύονται πριν ωριμάσουν καλά αλλά σε τέτοιο στάδιο ώστε στη συνέχεια η ωρίμανση να γίνει χωρίς να αλλοιωθεί η γεύση και το χρώμα τους.

Τρώγονται νωπά, γίνονται κομπόστες, χρησιμοποιούνται στη ζαχαροπλαστική, γίνονται μαρμελάδες. Περιέχουν βιταμίνη C, ασβέστιο, νιασίνη, βιταμίνη Β6, φώσφορο και κάλιο.

Η Ιταλία έχει τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο. Ακολουθούν η Γαλλία, η Ιαπωνία και η Κίνα. Η Ελλάδα έχει την 6η θέση στην Ευρώπη με 140.000 τόνους ετησίως.

 Στον πολιτισμό και τη λαϊκή κουλτούρα 

 Αχλάδια φυτρώνουν στο περίφημο περιβόλι του Αλκίνοου, στην Οδύσσεια (8ος αι. π.Χ.) του Ομήρου: "ἔνθα δὲ δένδρεα μακρὰ πεφύκασι τηλεθόωντα, ὄγχναι καὶ ῥοιαὶ καὶ μηλέαι ἀγλαόκαρποι συκέαι τε γλυκεραὶ καὶ ἐλαῖαι τηλεθόωσαι" ("και μέσα εκεί ψηλά κι ολόχλωρα φυτρώνουν δέντρα πλήθος: εκεί αχλαδιές, μηλιές χρυσόκαρπες, ρογδιές φυλλομανούνε, εκεί συκιές γλυκές κι ολόχλωρες ελιές θωρείς ολούθε).
 Η αχλαδιά (όπως και η καρυδιά)  ήταν αντικείμενο ιδιαίτερης λατρείας στη δεντρολατρία των λαών Ναχ του βόρειου Καυκάσου (ο πιο γνωστός από τους λαούς αυτούς σήμερα είναι οι Τσετσένοι). Οι αχλαδιές και οι καρυδιές θεωρούνταν ιερές κατοικίες των ευεργετικών πνευμάτων στην προϊσλαμική τσετσενική θρησκεία και, για τον λόγο αυτό, απαγορευόταν η κοπή τους.The Chechens: A Handbook by Jaimoukha, Amjad. Published by Psychology Press, 2005.
 Στην ελληνική ταινία Τζένη Τζένη (1966) των Βαγγέλη Σεϊτανίδη και Ντίνου Δημόπουλου, κατά τη διάρκεια του γλεντιού μετά από έναν λευκό γάμο, ο γαμπρός (Ανδρέας Μπάρκουλης) προσπαθεί να φερθεί τρυφερά στη νύφη (Τζένη Καρέζη) προσφέροντάς της με άγαρμπο τρόπο ένα αχλάδι από το τραπέζι.
 "Τα αδέρφια που μάζευαν αχλάδια" (1985) είναι μια από τις ιστορίες που παρουσιάστηκαν στην τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων της ΕΡΤ Παλιά γιαπωνέζικα παραμύθια.

 Δείτε επίσης 
 Αχλαδιά

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Φρούτα
Κατηγορία:Οπωροφόρα δέντρα