Βιττόριο ντε Σίκα

Ο Βιττόριο ντε Σίκα ή, ορθότερα, Βιτόριο ντε Σίκα (), (7 Ιουλίου 1901 - 13 Νοεμβρίου 1974) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και ηθοποιός του κινηματογράφου. Υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ιταλικού νεορεαλισμού.

Ο Βιτόριο ντε Σίκα γεννήθηκε το 1901 στο Σόρα της επαρχίας Φροζινόνε του Λατίου. Γιος Ιταλού επιχειρηματία, αρχικά ξεκίνησε σπουδές για σταδιοδρομία τραπεζικού, πλην όμως η οικονομική ανάγκη τον υποχρέωσε το 1923 να συμμετάσχει ως μέλος σε θεατρικό θίασο όπου και ακολούθησε το επάγγελμα του ηθοποιού. Το 1926, παράλληλα με την ενασχόλησή του με το θέατρο, στράφηκε προς τον κινηματογράφο. Πρώτος του ρόλος στον κινηματογράφο, που τον καθιέρωσε και ως κινηματογραφικό αστέρι, ήταν στην ταινία Οι άντρες, τι παλιάνθρωποι! (1932) σε σκηνοθεσία του Μάριο Καμερίνι. Η δε πρώτη του ταινία ως σκηνοθέτης ήταν το Δυο ντουζίνες κόκκινα τριαντάφυλλα (1940).

Οι επόμενες ταινίες του, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως Λούστρο παπουτσιών (Sciuscia, 1946), Κλέφτης ποδηλάτων (Ladri Di Biciclette, 1948), Θαύμα στο Μιλάνο (Miracolo A Milano, 1951), Ό,τι μου αρνήθηκαν οι άνθρωποι (Umberto D., 1952) θεωρούνται κορυφαία έργα του νεορεαλισμού, καθώς εκφράζουν με πόνο και ανθρωπιά τη δραματική κοινωνική κατάσταση της μεταπολεμικής Ιταλίας (εγκαταλειμμένα παιδιά, άνεργοι, άστεγοι). Με την ταινία Η ατιμασμένη (La Ciociara, 1960), βασισμένη στο μυθιστόρημα του Αλμπέρτο Μοράβια και με πρωταγωνίστρια τη Σοφία Λόρεν, έκλεισε η νεορεαλιστική περίοδος. Έπειτα, ο Βιτόριο ντε Σίκα σκηνοθέτησε κυρίως εμπορικές ταινίες όπως Φιλουμένα Μαρτουράνο - Γάμος αλά ιταλικά (Matrimonio All' Italiana, 1964) βασισμένη στο θεατρικό του Εντουάρντο Ντε Φιλίπο Φιλουμένα Μαρτουράνο. Ακόμα δύο ταινίες του, πάντως, κέρδισαν το βραβείο Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας: Χθες, σήμερα, αύριο (Ieri, Oggi E Domani, 1963) και Ο κήπος των Φίντζι-Κοντίνι (Il Giardino Dei Finzi Contini, 1970) που βασίζεται στο δημοφιλές μυθιστόρημα του Τζόρτζο Μπασάνι. Τελευταίες του ταινίες ήταν Το ιντερμέτζο μιας παντρεμένης (Una Breve Vacanza, 1974) και το Τελευταίο ταξίδι (Il Viaggio, 1974). Πέθανε στο Παρίσι το ίδιο έτος, 1974. Υπήρξε υποστηρικτής του κομμουνιστικού κόμματος Ιταλίας.

Η πρεμιέρα της ταινίας του Τελευταίο ταξίδι έλαβε χώρα στο Παρίσι λίγο μετά τον θάνατό του.

 Φιλμογραφία 
+ ΣκηνοθεσίαΈτοςΤίτλος ΠρωτότυποςΕλληνικόςΔεκαετία 19401940Rose scarlatteΚόκκινα τριαντάφυλλαMaddalena... zero in condottaΔιαγωγή μηδέν1941Teresa VenerdìΤερέζα Βενέρντι1942Un garibaldino al convento1943I bambini ci guardanoΚατηγορώ τους γονείς μου1945La porta del cielo1946SciusciàΛούστρο παπουτσιών1948CuoreLadri di bicicletteΚλέφτης ποδηλάτωνΔεκαετία 19501951Miracolo a MilanoΘαύμα στο Μιλάνο1952Umberto D.Ό¸τι μου αρνήθηκαν οι άνθρωποιBuongiorno, elefante!1953Stazione TerminiΟ τελευταίος σταθμόςVilla BorgheseΟι ερασταί της βίλας Μποργκέζε1954L'oro di NapoliΕρωτική πολιορκία1956Il tettoΔεκαετία 19601960La ciociaraΗ ατιμασμένη1961Il giudizio universaleΗ ώρα της μεγάλης κρίσεως1962Boccaccio '70Βοκάκιος '70I sequestrati di AltonaΟι καταδικασμένοι της Αλτόνα1963Il boomIeri, oggi, domaniΧθες, σήμερα, αύριο1964Matrimonio all'italianaΓάμος αλά ιταλικά1966Un monde nouveauΗ ηδονή χωρίς πέπλοCaccia alla volpeΤο ροζ λαγωνικό1967Le stregheΟι μάγισσεςWoman Times Seven7 φορές γυναίκα1968AmantiΟι ερασταίΔεκαετία 19701970I girasoliΤο ηλιοτρόπιονIl giardino dei Finzi ContiniΟ κήπος των Φίντζι ΚοντίνιLe coppieΣκάνδαλα παντρεμένων1972Lo chiameremo AndreaΜια τρελή οικογένεια1973Una breve vacanzaΤο ιντερμέτζο μιας παντρεμένης1974Il viaggioΤο τελευταίο ταξίδι

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ. 46ος, σελ.70.

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ιταλοί ηθοποιοί βωβών ταινιών
Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Κατηγορία:Σκηνοθέτες ταινιών βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας