Δανάη Στρατηγοπούλου

Η Δανάη Στρατηγοπούλου (Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 1913 - 18 Ιανουαρίου 2009) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια, μουσικός, συγγραφέας, μεταφράστρια και καθηγήτρια της ελληνικής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο της Χιλής, καθώς και φωνητικής μουσικής σε πολλά ωδεία.

Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Αθήνα (στο Μεταξουργείο) στις 8 Φεβρουαρίου 1913 (κατ’ άλλους το 1911)«“Έφυγε” η τραγουδίστρια Δανάη Στρατηγοπούλου», Τα Νέα, 18 Ιανουαρίου 2009 και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια στη Γαλλία (Μασσαλία και Παρίσι). Πατέρας της ήταν ο μηχανικός και δημοσιογράφος Ιππόλυτος Στρατηγόπουλος (εντάχθηκε στον Δ.Σ.Ε. και εγκαταστάθηκε στη Τσεχίαhttp://www.ropraha.eu/downloads/kalimera/kalimera_september_2009.pdf kalimera, Περιοδική έκδοση του ελληνισμού της πράγας, τεύχος 48) και μητέρα της η αρσακειάδα Τίμω. Ο θεατρικός συγγραφέας Ιδομενεύς Στρατηγόπουλος ήταν παππούς της.«Δανάη Στρατηγοπούλου», στο μπλογκ Ρένα Βλαχοπούλου Στην Αθήνα επιστρέφει μαζί με την οικογένειά της το 1923, χρονιά που γεννήθηκε η μικρότερη αδελφή της, η φλαουτίστα και εθνομουσικολόγος Μίρκα Στρατηγοπούλου. Τελειώνοντας τις γυμνασιακές της σπουδές παρακολούθησε για ένα χρόνο τα μαθήματα της Εμπορικής Σχολής και γράφτηκε στη Σχολή Πολιτικών Επιστημών, ενώ έλαβε δίπλωμα της Γαλλικής Ακαδημίας. Από πολύ νωρίς όμως ακολούθησε το ελαφρό τραγούδι και σπούδασε ορθοφωνία και φωνητική μουσική. Το 1935 πρωτοεμφανίζεται ως δημοσιογράφος, ενώ ένα χρόνο μετά το 1936 ασχολείται πλέον επαγγελματικά με το καλλιτεχνικό της πάθος που ήταν το τραγούδι. Την τέχνη του τραγουδιού διδάχθηκε τότε από την εξαίρετη καλλιτέχνιδα Μάγγη Καρατζά. Έτσι αργότερα συμμετέχει στη Μάντρα του Αττίκ με το καλλιτεχνικό όνομα Δανάη, όπου και διέπρεψε ως η καλύτερη ερμηνεύτρια των αξιόλογων συνθέσεων του Αττίκ και του Χαιρόπουλου, αποδίδοντας επίσης με εξαιρετική επιτυχία ελληνικά δημοτικά τραγούδια καθώς και ιδιότυπες ισπανικές μελωδίες. 

Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η Δανάη κατέφυγε στα Τρίκαλα όπου και διέμενε η αδελφή της. Το 1946 βρίσκεται καθηγήτρια φωνητικής μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών και στη Δραματική Σχολή Ευγ. Χατζίσκου. Μεταξύ άλλων δίδαξε φωνητική στην τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού Ελίζα Μαρέλλι. Στην περίοδο της Χούντας διετέλεσε καθηγήτρια «τιμής ένεκεν» στην έδρα Ελληνικής Λαογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Σαντιάγο και κατά την περίοδο 1972–1973 τακτική έμμισθη καθηγήτρια στο αυτό Πανεπιστήμιο. 
Ήταν μέλος της Εταιρίας Στιχουργών και Μουσικοσυνθετών Ελλάδος, της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Επιτροπής Αλληλεγγύης με τη Χιλή, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών κ.ά. Επίσης η Δανάη είχε δώσει σειρά διαλέξεων σε Πανεπιστήμια της Χιλής καθώς και πολλά ρεσιτάλ με ελληνικά τραγούδια. Είχε τιμηθεί με πολλές καλλιτεχνικές διακρίσεις, επαίνους, δύο βραβεία για τους στίχους της καθώς και ειδικό βραβείο της Προεδρίας της Χιλής επί Αλλιέντε στο Φεστιβάλ του Χιλιανού ελαφρού τραγουδιού το 1972. Κατά την πρώτη της παραμονή στη Χιλή, η Δανάη βοήθησε τον Χιλιανό ελληνιστή Μιγκέλ Καστίγιο Ντιντιέ να μεταφράσει στα ισπανικά την Οδύσσειας του Καζαντζάκη.

Η Δανάη μιλούσε γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά, και ήταν μόνιμος κάτοικος της Ραφήνας. Διατηρούσε άριστες σχέσεις με τη χιλιανή πρεσβεία των Αθηνών έως τον θάνατό της στις 18 Ιανουαρίου 2009.«Πλήρης ημερών “έφυγε” η Δανάη Στρατηγοπούλου», Ελεύθερος Τύπος, 18 Ιανουαρίου 2009.«“Έφυγε” η Δανάη», Ελευθεροτυπία, 18 Ιανουαρίου 2009. 

Η Δανάη έγραψε περισσότερα από 300 τραγούδια, πολλά σε στίχους δικούς της, και πολλά βιβλία, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μετέφρασε, ανάμεσα στα άλλα, ελληνικά δημοτικά τραγούδια στα ισπανικά και ποιήματα του Πάμπλο Νερούδα στα ελληνικά. Ξεχωριστή θέση κατέχει η μετάφραση του Canto General. Είχε εκδώσει πολλά βιβλία καθώς και τον δίσκο Τα πιο όμορφα τραγούδια του Αττίκ. Επίσης διατηρούσε το ψευδώνυμο «Αργυρώ Καλλιγά».

Είχε παντρευτεί τον δημοσιογράφο Γιώργο Δ. Χαλκιαδάκη (πέθανε το 1954) με τον οποίον απέκτησε μια κόρη, την ερμηνεύτρια του ντουέτου Λήδα-Σπύρος, τραγουδοποιό και ποιήτρια Ειρήνη Λήδα Χαλκιαδάκη.

Εργογραφία
=== Βιβλία ===
 Τραγουδώντας (χρονικό), 1954
 Αντιδράσεις (ποίηση), 1960
 Αττίκ, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1986
 Για ένα ζευγάρι ρόδα (λαογραφική μελέτη), 1972
 Ελληνίδες ηρωίδες στο δημοτικό τραγούδι (μελέτη), 1972
 Αλλιώτικα από τ’ άλλα (ποίηση), επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης, Ιωλκός, 2002

 Μεταφράσεις 
 Πάμπλο Νερούδα, Τα υψώματα του Μάτσου Πίτσου, 1966
 Πάμπλο Νερούδα, Είκοσι ποιήματα αγάπης κι ένα τραγούδι απελπισμένο
 Αρμάνδο Ουρίβε, Η μαύρη βίβλος της βορειοαμερικανικής επέμβασης στη Χιλή, Αθήνα 1976
 Φερνάντο Βεραμέντι, Αντάρτικο κοχύλι, Σύγχρονη Εποχή, 1986
 Εουλόχιο Σουάρες, 49 μικρές ιστορίες μεγάλα έργα του Πάβλο Νερούδα, Αλφειός, 1987
 Δαβίδ Σάντσες Χουλιάο, Όμως είμαι πάντα ο βασιλιάς, Αλφειός, 1988
 Αλέχο Καρπεντιέρ, Κοντσέρτο Μπαρρόκο, Αλφειός, 1988
 Ζωή Σαβίνα, Μάγισσες: Haiku - Tanka, ιδιωτική έκδοση, 1994
 Ζωή Σαβίνα, Παγκόσμια ανθολογία χαϊκού: Τα φύλλα στο δέντρο ξανά, ιδιωτική έκδοση, 2002
 Νερούδα, Γενικό άσμα: Κάντο χενεράλ (ποίηση), νέα (τρίτη) έκδοση, Τυπωθήτω, 2004
 Πάβλο Νερούδα, Εστραβαγάριο (ποίηση), Εκδόσεις Καστανιώτη, 2004

 Βιο-εργογραφία της Δανάης 
 Πόπη Μαγούλα - Γαϊτάνου, Το αηδόνι του έρωτα: Η ζωή και το έργο της ιέρειας της Τέχνης Δανάης Στρατηγοπούλου, Άγκυρα, 2002

Παραπομπές

 Πηγές 
 Who’s Who 1979, σσ. 659-660.
 «Δανάη», Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου», σελ. 773

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  η τελευταία τηλεοπτική συνέντευξή της στον Δαυίδ Ναχμία.

 Δανάη Στρατηγοπούλου, στη Βιβλιονέτ

Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι
Κατηγορία:Ισπανιστές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ