Αρκάδιος

Ο Αρκάδιος, λατιν.: Arcadius (377 - 1 Μαΐου 408) ήταν Αυτοκράτορας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, γιος του Θεοδοσίου Α΄ του Μεγάλου. Ανήκει και αυτός στη δυναστεία που δημιούργησε ο Θεοδόσιος Α΄. Βασίλευσε από το 395 έως το 408. Μητέρα του ήταν η Αιλία Φλακίλλα, από την Ισπανία.

 Βιογραφία 
Στην εποχή του Αρκαδίου τη διοίκηση την ασκούσε ο σύμβουλος Φλ. Ρουφίνος, και, μετά τη δολοφονία του Ρουφίνου, ο διεφθαρμένος επίτροπος Ευτρόπιος και η αυτοκράτειρα Αιλία Ευδοξία. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο Αρκάδιος, ήταν δεκαοκτώ χρονών και υπήρξε ασθενικός και αδρανής. Ενώ οι Ούννοι έκαναν εισβολές στη Μικρά Ασία και ο Γότθος Αλάριχος λεηλατούσε σχεδόν όλη την Ελλάδα, ο Ρουφίνος και ο στρατηγός του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους Στιλίχων βρίσκονταν σε διαμάχη. Τελικά, ο Στιλίχων κατόρθωσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία τον Αλάριχο, ενώ ο Ευτρόπιος απώθησε τους Ούννους.

Η βασιλεία του κατέχει υψηλή θέση στην ιστορία της Αυτοκρατορίας. Ήταν ο πρώτος που έκανε μόνιμη έδρα του την Κωνσταντινούπολη και σπάνια κινούταν εκτός των τειχών της, σε αντίθεση με τους προκατόχους του, που κινούνταν συνεχώς. Ανέπτυξε και συστηματοποίησε τις αυτοκρατορικές τελετές, και αύξησε την επιρροή των δημοσίων υπηρεσιών.

Προώθησε στην Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως τον Ιωάννη Α΄ τον Χρυσόστομο, ο οποίος όμως καυτηρίαζε δημόσια τη διαφθορά της Αυλής, και αυτό έγινε αιτία σύγκρουσης μεταξύ αυτού και της αντίπαλής του αριστοκρατίας, με την οποία συμμάχησαν και οι αντίπαλοί του κληρικοί. Ο Αρκάδιος απεβίωσε, αφού βασίλευσε για 13 χρόνια.

Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αιλία Ευδοξία, κόρη του Φράγκου Φλάβιου Μπάουτο μαγίστρου του στρατού, και είχε τέκνα:
 Φλακίλλα.
 Πουλχερία 398/399-453, παντρεύτηκε τον Μαρκιανό Αυτοκράτορας στην Ανατολή.
 Αρκαδία 400-444, έλαβε όρκο παρθενίας. Έκτισε τη Μονή του Αγ. Ανδρέα, τη λεγόμενη Ροδοφύλιον.
 Θεοδόσιος Β΄ 401-450, Αυτοκράτορας στην Ανατολή.
 Μαρίνα.

Παραπομπές

Κατηγορία:Βυζαντινοί αυτοκράτορες
Κατηγορία:Δυναστεία του Θεοδοσίου
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα