Μπάμπης Κοτρίδης

Ο Χαράλαμπος (Μπάμπης) Κοτρίδης (Δραπετσώνα, 30 Οκτωβρίου 1928Χαράλαμπος "Μπάμπης" Κοτρίδης, eu-football.info – Αθήνα, 18 Απριλίου 2009"Έφυγε" ο Μπάμπης Κοτρίδης, sport24.gr) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε αποκλειστικά με τον Ολυμπιακό Πειραιώς, όπως και έφηβος αθλητής στίβου στον Πανιώνιο.

 Σταδιοδρομία 
 Σε συλλογικό επίπεδο 
Γεννήθηκε στη Δραπετσώνα, μεγάλωσε στην Καλλιθέα και ξεκίνησε τον αθλητισμό από τον γειτονικό Πανιώνιο στα 400 μέτρα με εμπόδια λόγω μεγάλου ύψους. Αρχικά έπαιξε ποδόσφαιρο στην Αθλητική Ένωση Αγίου Νικολάου Καλλιθέας,Κοτρίδης Χαρ., εφημ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» 8 Απρ. 1951 όταν δε τον παρακολούθησε ο Γιώργος Μαλεύρης, του πρότεινε να δοκιμαστεί από την ΑΕΚ που απορρίφθηκε και ακολούθως τους Ερυθρόλευκους, όντας εκείνος ενεργός ακόμη αμυντικός τους."Η ιστορία του Ολυμπιακού", Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996, τόμ. Β, σελ. 746

 Σύνοψη 
Ο επονομαζόμενος Ψηλός υπέγραψε δελτίο το 1945,Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124 ενώ παράλληλα συνέχισε στον στίβο του Πανιωνίου. Το 1946 επιλέχθηκε ως άλτης του ύψους για το εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, αλλά σύντομα αφοσιώθηκε στην ποδοσφαιρική δραστηριότητα μετά παρότρυνση των υπευθύνων της β' ομάδας του Ολυμπιακού, Βαγγέλη και Γιάννη Χέλμη. Την πρώτη του εμφάνιση με την αντίστοιχη α' σε φιλική αναμέτρηση, πραγματοποίησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1947 αγωνιζόμενος από το 46' κατά το εντός έδρας 5-0 επί της Βικτώρια ΑθηνώνΑλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 108 και 110 και σε επίσημη 16 μήνες αργότερα. Αντίπαλος υπήρξε ο Έσπερος Καλλιθέας στο Ποδηλατοδρόμιο για τη νίκη κυπέλλου με 3-1 της 30ης Ιανουαρίου 1949,Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124 και 115 μόλις 8 ημέρες έπειτα το ντεμπούτο του Ηλία Ρωσίδη."Αυτός είναι ο Ολυμπιακός • Η ένδοξη ιστορία του δημοφιλούς συλλόγου", Πάνος Μακρίδης - Ευάγγελος Φουντουκίδης, έκδοση εφημ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ», Αθήναι 1957, σελ. 73 Οι δύο τους θα εγκαταλείψουν σχεδόν ταυτόχρονα την ενεργό δράση, έχοντας ενδιάμεσα διαγράψει πολυετή πορεία για το σωματείο, καταλάβει τις κορυφαίες θέσεις μίας σειράς στατιστικών κατηγοριών συμμετοχών, χριστεί αρχηγοί και διεθνείς. Στο ίδιο γήπεδο και την 16η Απριλίου ο Κοτρίδης σημείωσε το παρθενικό του τέρμα, όταν για το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πειραιώς η αντίσταση του Αργοναύτη κάμφθηκε με 2-1 χάρις σε δικά του (5' και 60'),Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 114 και 118-119 παρά την επάνοδο (για 10 εβδομάδες και τελευταία φορά) του δεινότατου σκόρερ Γιάννη Βάζου.Μακρίδης-Φουντουκίδης, ό.π, 74-75

Στη βασική 11άδα καθιερώθηκε την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο 1949-50, ως αριστερός μέσος (με το Διονύση Μινάρδο στα δεξιά) κατόπιν της αποχώρησης του 37χρονου Γιώργου Βαγιακάκου. Η αειθαλής παρουσία του προκατόχου, του επέτρεψε μόνο στα 21 να καταλάβει τη θέση που πάντως διατήρησε μέχρι την –προχωρημένη για τότε– ηλικία των 32. Υπήρξε αναντικατάστατο στέλεχος σε όλη την επιτυχημένη ερυθρόλευκη εποχή του '50, διατελώντας από τους αρχηγούς της ομάδας.Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 181 Τελευταία των 11 συναπτών περιόδων του ως βασικός, αποτέλεσε η 1959-60 και εναρκτήρια της Α' Εθνικής κατηγορίας, συγκαταλεγόμενος σε όσους "ένωσαν" την πρώτη μεταπολεμική 15ετία με τον πρόσφατο μισό αιώνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Την επόμενη 1960-61, ολοκλήρωσε την καριέρα του με συμπλήρωση 259 επίσημων εμφανίσεων:

 113 στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και την Α' Εθνική (24 τέρματα)
 44 στο κύπελλο Ελλάδας (10)
 2 στο κύπελλο Πρωταθλητριών
 100 στο Πειραϊκό πρωτάθλημα (24)
και 160 σε φιλικά με εγχώριους ή ξένους αντιπάλους (τουλάχιστον 22 γκολ)."Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου", Στάθης Αρβανίτης, Εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 34, 80 και 346 

Ειδικά το διάστημα 1946-1959 του Πανελλήνιου, πρόκειται για τον τρίτο των Ερυθρόλευκων σε συμμετοχές (85 – Ρωσίδης 97, Σούλης Κίνλεϊ 89) και δεύτερο σκόρερ τους (23 τέρματα με Γιάννη Ιωάννου, Θέμη Μουστακλή και Θανάση Μπέμπη – 33 ο Ηλίας Υφαντής).Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 202 και 200 Οι ιστορικοί ερευνητές του σωματείου Στάθης Αρβανίτης και Ηλίας Λέκκας, αμφότεροι καταγράφουν ότι επί 4,5 σχεδόν χρόνια (Ιούλιος 1954-Φεβρουάριος 1959) απουσίασε σε μόλις ένα αγώνα της διοργάνωσης (τελικές φάσεις, προκριματική 1956, διπλό μπαράζ 1957), ρεκόρ που υπερβαίνει μόνο ο Ρωσίδης με έναν σε 7,5 (1951-1958).Αρβανίτης, ό.π, σελ. 268  Στη δε Α' κατηγορία της τοπικής ΕΠΣ Πειραιώς 1925 έως 1959, οι "διόσκουροι" παίκτες έχουν στο ενεργητικό τους περισσότερες συναντήσεις από κάθε άλλον (ο Ρωσίδης 104 ή 103).Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Β, σελ. 756 Αρβανίτης, ό.π, 34-36 Επιπλέον, ο Αρβανίτης τους περιλαμβάνει "με τους πιο αντιπροσωπευτικούς στην κάθε δεκαετία που εδημιούργησαν τον Θρύλο" και συγκεκριμένα την 1950-1960.σε σύστημα 3-2-5 (με παρένθεση η θητεία τους στην Ανδρών Ελλάδας ως μέλη του Ολυμπιακού, 1948-1967):
Θεοδωρίδης (12, 8px|Αρχηγός 2) – Ρωσίδης (29, 8px|Αρχηγός 17), Κίνλεϊ (5), Μουράτης † (16/1 γκολ, 8px|Αρχηγός 2) – Πολυχρονίου (27, 8px|Αρχηγός 15), Κοτρίδης † (18/1) – Ιωάννου (3), Δαρίβας (16/4), Υφαντής (7/2), Μπέμπης (15, 8px|Αρχηγός 7), Δρόσος † (8).
[Αρβανίτης, ό.π, σελ. 21 και 45]

Το τελευταίο του τέρμα σε επίσημη αναμέτρηση πέτυχε στις 18 Δεκεμβρίου 1960, ανοίγοντας το σκορ για το εντός έδρας 3-1 πρωταθλήματος επί της ΑΕΚ, ενώ η ερχόμενη αγωνιστική τη 15η Ιανουαρίου και το 0-0 του σταδίου Νέας Σμύρνης με τον Πανιώνιο υπήρξε η καταληκτική εμφάνιση μίας 12χρονης διαδρομής του σε επίπεδο διοργανώσεωνΑλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 220-222 (συμπτωματικά και στις δύο περιπτώσεις, εναντίον συλλόγων που μέσω διαφορετικού τρόπου σχετίστηκε ως νεαρός αθλητής). Ένα εξάμηνο αργότερα και αρχηγός τιμής ένεκεν, μετείχε αποχαιρετιστήρια φορά κατά τη νίκη 2-1 του Ολυμπιακού με αντίπαλο τη Σάντος της Βραζιλίας και του Πελέ,Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 124 και 214 όπου στο ταραχώδες φιλικό της 4ης Ιουλίου 1961 συνέβαλε ακούσια για το αριθμητικό πλεονέκτημα από τις αρχές της επανάληψης:

Ο Ρωσίδης απουσίαζε με τραύμα στο κεφάλι από το 3-0 επί του Πανιωνίου για τον τελικό κυπέλλου δύο ημέρες νωρίτερα, γεγονός που τον είχε υποχρεώσει να προωθηθεί σε ακραίο επιθετικό κατά το β' ημίχρονο.Επεκράτησαν η παράδοσις και η «δύναμις της φανέλλας», Ευάγγελος Φουντουκίδης για την εφημ. «ΕΘΝΟΣ» 3 Ιουλ. 1957, σελ. 6 Με το περιβραχιόνιο και αυτός, η συγκεκριμένη συνάντηση αποδείχθηκε η δική του τελευταία επίσημη, καθώς την επόμενη περίοδο 1961-62 δεν θα εμφανιστεί παρά σε ορισμένες φιλικές του φθινοπώρου.Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 123 και 234-235

Ξεχωριστές στιγμές της σταδιοδρομίας Κοτρίδη ήταν οι αναμετρήσεις με την ιταλική Μίλαν στα πλαίσια του Πρωταθλητριών 1959-60, οι πρώτες της ιστορίας για ελληνική ομάδα σε ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση. Σε αμφότερες αποτέλεσαν με τον Μπέμπη τους κορυφαίους.ΟΣΦΠ-Μίλαν 2-2, εφημ. «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» 15 Σεπτ. 1959 Μίλαν-ΟΣΦΠ 3-1, εφημ. «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» 24 Σεπτ. 1959

 Σκόρερ 
Παρότι οι –δύο– τότε μέσοι είχαν κυρίως αμυντικά καθήκοντα, ο ίδιος διακρίθηκε ιδιαίτερα και στην επίτευξη τερμάτων. Με 6 αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος Ελλάδας 1953-54, ένα λιγότερο από το Χριστόφορο Γιεντζή του ΠΑΟΚ. Σύμφωνα με τον προαναφερόμενο Λέκκα, "Ο Πούσκας είπε γι' αυτόν το 1957: «Έχει το κεφάλι του συμπαίκτη μου ΚότσιςSándor Kocsis ή "Χρυσοκέφαλος τσιγγάνος", 75 γκολ σε 68 συναντήσεις (1948-1956) για την Ουγγαρία. Επιθετικό δίδυμο περιοχής με τον Πούσκας στις Χόνβεντ και "Χρυσή ομάδα" (Αράντσαπατ) των Μαγιάρων, πρώτη εθνική χωρίς σέντερ φορ και εισάγουσα το "ολοκληρωτικό" ποδόσφαιρο. Α' Ολυμπιονίκες 1952 και πριν ανακηρυχθούν φιναλίστ του Παγκοσμίου κυπέλλου 1954, έλαβαν μέρος στο Ματς του αιώνα και τη ρεβάνς του: τα 3-6 και 7-1 επί της Αγγλίας. Το Πάσχα του 1957 έδωσαν φιλικά στον Πειραιά με Εθνικό και Ενόπλων, ως μέλη της Hungaria που συγκρότησαν στη Βιέννη όντες πολιτικοί φυγάδες της επανάστασης του 1956. Ο Πούσκας, εάν όντως μίλησε περί Κοτρίδη, θα τον είχε προσέξει σε αγώνα του κυπέλλου Πάσχα ή προπόνηση.»", ικανότητα που ο Αρβανίτης επιβεβαιώνει αριθμητικά: για κάθε τέρμα του στις πανελλήνιες διοργανώσεις με σουτ, αντιστοιχεί και ένα μέσω κεφαλιάς. Άλλωστε, με το δεδομένο τρόπο και σε κτύπημα κόρνερ άνοιξε το σκορ τόσο στον τελικό κυπέλλου του 1957,Και δι' έκτην φοράν ο Ολυμπιακός κατέκτησε το κύπελλον Ελλάδος, Γιώργος Μπέρτσος για την εφημ. «ΕΘΝΟΣ» 9 Σεπτ. 1957, σελ. 6 όσο και το Αίγυπτος-Ελλάδα 0-2 του 1951 ("γυριστή από εκπληκτικό άλμα"),"Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας (και πώς φτάσαμε στην Αφρική)", Ανδρέας Μπόμης, Εκδόσεις Ερεχθηίδας, Αθήνα 2009, ISBN 960-9912-50-8, σελ. 161 στη μοναδική του επιτυχία για λογαριασμό της.

Πέραν από κεφαλοσφαιριστής, υπήρξε εξαιρετικά δεινός στις εκτελέσεις πέναλτι. Ο Λέκκας του πιστώνει 15 εύστοχες σε Πανελλήνιο και κύπελλο,Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τ. Α, σ. 115, 119, 122, 128-129, 137, 142, 148-149, 153, 156, 164-165, 169, 172, 181-182, 190, 192, 206-207, 220-222 ενώ μόλις μία αποτυχημένη και μάλιστα στέλνοντας την μπάλα στο δοκάρι.Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 182 Τερματοφύλακας βρέθηκε τότε απέναντι ο μέχρι πρόσφατα συμπαίκτης Κώστας Καραπατής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, με το σκορ στο 53' διαμορφωμένο ήδη για το τελικό 1-1 εντός έδρας που δεν εμπόδισε πάντως την κατάκτηση του πρωταθλήματος 1957-58. Το ίδιο έτος, 3 πέναλτι και συνολικά 4 γκολ τον αναβίβασαν σε ερυθρόλευκο αρχισκόρερ της επίσης νικηφόρας διεξαγωγής του κυπέλλου, είναι δε χαρακτηριστικό ότι από τα 11 βήματα σημείωσε τα 2 παρθενικά και τα 2 καταληκτικά γκολ της πορείας του στο πρωτάθλημα Ελλάδας, και τα 2 εναρκτήρια στο κύπελλο. Με συνυπολογισμό της πειραϊκής διοργάνωσης και των φιλικών αναμετρήσεων, ο Λέκκας παραθέτει ένα σύνολο 36 εύστοχων σε 38 εκτελέσεις για τον (χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση) "μεγαλύτερο σπεσιαλίστα του ποδοσφαίρου μας μέχρι σήμερα στα πέναλτι".

 Αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα 
Επιλέχθηκε στην εθνική Ενόπλων το 1951 για τον δεύτερο και τρίτο αγώνα της ιστορίας της."Η εθνική ομάς της Ελλάδος (και οι δέκα αγώνες της εθνικής Ενόπλων)", Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 1953, σελ. 75 Ενδιάμεσα αγωνίστηκε πρώτη φορά με την Εθνική Ελλάδας στις 8 Απριλίου 1951, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της Β' Ιταλίας, που διεξήχθη στο Παλέρμο στο πλαίσιο του Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου. Συνολικά με τη γαλανόλευκη φανέλα αγωνίστηκε σε 18 αγώνες και σημείωσε ένα γκολ. Είναι από τους λίγους Έλληνες αθλητές που έγινε διεθνής σε δύο διαφορετικά αθλήματα.

 Τίτλοι - διακρίσεις 
Ως ποδοσφαιριστήςΑρβανίτης, ό.π, σελ. 23, 257 και 333 Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τόμ. Α, σελ. 22
 7 Πανελλήνια πρωταθλήματα:
 1951, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
 9 κύπελλα Ελλάδας:
 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961
 11 πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς:
 1949, 1950, 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1957, 1958 και 1959
 μία (1) φορά δεύτερος σκόρερ Πανελλήνιου πρωταθλήματος:
 1954 με 6 τέρματα.

 Αναγνώριση 
Διετέλεσε πρόεδρος στο Σύνδεσμο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Ολυμπιακού Πειραιώς.Φιλικό για τον Μπάμπη Κοτρίδη, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ Υπερβαίνοντας τα 80, απεβίωσε το Μ. Σάββατο 18 Απριλίου 2009. Ακριβώς την προηγουμένη, είχε βραβευτεί και φωτογραφηθεί στο –καταργημένο πλέον– παιχνίδι μεταξύ Βραδυποριακού και Ταλαιπωριακού, των παλαιμάχων του σωματείου με τους αντίστοιχους της Προοδευτικής. Κατόπιν εξαετίας, στη μνήμη του αφιερώθηκε φιλικό βετεράνων Ερυθρόλευκοι-Πανιώνιοι, όπου τιμήθηκε και από την ΠΑΕ Ολυμπιακός.Φιλικό στη μνήμη του Κοτρίδη, novasports.gr Τον εκπροσώπησε η οικογένειά του και παρευρέθηκαν οι πρώην συμπαίκτες Γιώργος Δαρίβας, Σάββας Θεοδωρίδης, Κώστας Καραπατής, Ηλίας Ρωσίδης, Ηλίας Υφαντής με τον επί μακρόν αντίπαλο στο γήπεδο Κώστα Νεστορίδη, γείτονα από την Καλλιθέα στην παιδική τους ηλικία.Φιλικό στη μνήμη του Μπάμπη Κοτρίδη, επίσημος ιστότοπος ΠΑΕ ΟΣΦΠ

 Παραπομπές - σημειώσεις 

 Πηγές 
 "Η ιστορία του Ολυμπιακού", Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
 συνοπτικές βιογραφικές πληροφορίες στην εφημερίδα «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ» της 8 Απριλίου 1951 (εν όψει του πρώτου αγώνα του με την Ανδρών Ελλάδας)

Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ορφέα Αιγάλεω
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951