Αβραάμ Λίνκολν

Ο Αβραάμ Λίνκολν (, 12 Φεβρουαρίου 1809 – 15 Απριλίου 1865) ήταν Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρέτησε ως 16ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1861 έως τη δολοφονία του τον Απρίλιο του 1865. Ήταν ο πρώτος Ρεπουμπλικανός πρόεδρος. Ο Λίνκολν, ένας μετριοπαθής πολιτικός, κατάφερε από το αξίωμα του Προέδρου να διατηρήσει την Ένωση και να υπερασπιστεί τις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1861–1865), νικώντας την εξεγερμένη Συνομοσπονδία και μέσω της Διακήρυξης Χειραφέτησης του 1863 να πολεμήσει τη δουλεία στις ΗΠΑ.

 Βιογραφία 
Ο Αβραάμ «Έιμπι» Λίνκολν γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1809 σε μια φτωχική καλύβα στο Χότζβιλ του Κεντάκι και ήταν γιος του αγρότη Τόμας Λίνκολν και της βαθύτατα θρησκευόμενης Νάνσι Χανκς. Η μητέρα του πέθανε όταν αυτός ήταν 9 χρονών και γι' αυτό ο πατέρας του παντρεύτηκε τη Σάρα Μπους Τζόνστον, η οποία ουσιαστικά τον υιοθέτησε. Από μικρή ηλικία άρχισε να εργάζεται ως αγρότης, ενώ ταυτόχρονα διάβαζε εντατικά για να τελειοποιήσει τη μόρφωσή του. Το 1830 εγκαταστάθηκε στη Νέα Ορλεάνη και κατατάχθηκε στον στρατό όπου έφτασε μέχρι τον βαθμό του λοχαγού. Το 1834 εξελέγη μέλος της Βουλής του Ιλινόι, θέση στην οποία εκλεγόταν μέχρι το 1840. Από το 1837 ασχολήθηκε με τη δικηγορία και σε επαγγελματικό επίπεδο, ενώ το 1844 έγινε αρχηγός του κόμματος των Ουίγων. Δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να εκλεγεί στο Κογκρέσο χωρίς όμως να διακριθεί. Επανήλθε στην πολιτική σκηνή το 1854, όταν ιδρύθηκε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και τέθηκε επί τάπητος το θέμα της δουλείας. Με πύρινους λόγους κατά της δουλείας κατάφερε να προσελκύσει την προσοχή του κόσμου και να αναδειχτεί σε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής. Το 1858, ο Λίνκολν έβαλε υποψηφιότητα για γερουσιαστής, αλλά τη θέση κέρδισε ο Στίβεν Ντάγκλας του Δημοκρατικού Κόμματος.

 Προεδρία των ΗΠΑ (1861–1865) 

 Προεδρικές εκλογές του 1860 
Ο Αβραάμ Λίνκολν, δικηγόρος και πρώην βουλευτής από την πολιτεία του Ιλινόι, αναδείχθηκε ως ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές του 1860 και επέλεξε ως συνυποψήφιό του και υποψήφιο αντιπρόεδρο τον γερουσιαστή από το Μέιν, Χάνιμπαλ Χάμλιν. Το νεοπαγές τότε, Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που ιδρύθηκε το 1854, ήταν ένα κόμμα κατά της δουλείας που αντιτάχθηκε στην επέκταση της δουλείας. Αυτή η στάση εκείνη την εποχή, ερχόταν σε άμεση σύγκρουση με τα συμφέροντα πολλών πολιτειών ειδικά στον Νότο που βασίζονταν στην εργασία των σκλάβων για την αγροτική τους οικονομία.

Οι εκλογές του 1860, συνέπεσαν σε σημείο καμπής στην ιστορία των ΗΠΑ, εξαιτίας των συνεχώς κλιμακούμενων εντάσεων και διαιρέσεων μεταξύ Βορρά και Νότου στις Ηνωμένες Πολιτείες και ιδιαίτερα με το φλέγον ζήτημα της δουλείας. Εν μέσω εσωκομματικών διενέξεων στο Δημοκρατικό Κόμμα, ο Αβραάμ Λίνκολν κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές της 6ης Νοεμβρίου 1860, συγκεντρώνοντας 180 εκλεκτορικές ψήφους (από τις 303 τότε συνολικά) και το 39,8% των ψήφων, έναντι των αντιπάλων του. Ορκίστηκε ως 16ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Μαρτίου 1861.

Η εκλογή του Λίνκολν, χωρίς εκλογικές ψήφους του Νότου, πυροδότησε φόβους στις νότιες πολιτείες ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσε να λάβει μέτρα για τον περιορισμό ή την κατάργηση της δουλείας. Στο μήνυμα προς τον αμερικανικό λαό, τον Μάρτιο του 1861, ο Λίνκολν διακήρυξε πως προσωρινά η δουλεία θα συνεχιζόταν αλλά δεν θα επεκτεινόταν. Οι νότιες πολιτείες όμως είχαν ήδη αποφασίσει για τις επόμενες κινήσεις τους και ως απάντηση σε αυτές τις ανησυχίες, αρκετές νότιες πολιτείες αποσχίστηκαν από την Ένωση, οδηγώντας στον σχηματισμό των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής με δική τους κυβέρνηση και πρωτεύουσα το Ρίτσμοντ της Βιρτζίνιας, πυροδοτώντας τελικά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, ο οποίος ξέσπασε τον Απρίλιο του 1861.

 Προεδρικές εκλογές του 1864 
Καιρό πριν από τις εκλογές, ο Λίνκολν είχε να αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις απέναντι στο πρόσωπό του για την επανεκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου, εξαιτίας της συνεχιζόμενης κούρασης του στρατού της Ένωσης και της γενικότερης δυσαρέσκειας για τον Πόλεμο και την έκβαση των συγκρούσεων. Ύστερα μία σειρά από συνεχείς νίκες του στρατού της Ένωσης, το κλίμα αντιστράφηκε και ο Λίνκολν με συνυποψήφιό του και υποψήφιο αντιπρόεδρο τον Άντριου Τζόνσον από το Τενεσί, κατάφερε να κερδίσει με άνετη επικράτηση τις προεδρικές εκλογές του 1864 έχοντας αντίπαλό του, τον υποψήφιο των Δημοκρατικών στρατηγό Τζορτζ ΜακΚλέναν, λαμβάνοντας 212 εκλεκτορικές ψήφους (επί συνόλου 234) και το 55% των ψήφων έναντι 22 εκλεκτορικών ψήφων και 44.9% του ΜακΚλέναν.

 Προεδρία 
Η προεδρία του Αβραάμ Λίνκολν, σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο (1861–1865), μια σύγκρουση που ξέσπασε λίγο μετά την ορκωμοσία του. Αντιμέτωπος με την απόσχιση των νότιων πολιτειών μετά την εκλογή του το 1860, ο Λίνκολν, ένθερμος αντίπαλος της επέκτασης της δουλείας, ήταν αποφασισμένος να διατηρήσει την Ένωση. Η ηγεσία του κατά τη διάρκεια αυτής της ταραχώδους περιόδου άφησε μια διαρκή κληρονομιά και ένα ιστορικό προηγούμενο ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.

Από την ανάληψη των καθηκόντων του, τον Μάρτιο του 1861, ο Λίνκολν είχε να αντιμετωπίσει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση της διαχείρισης ενός κατακερματισμένου κράτους και έθνους.

Ο πρωταρχικός του στόχος ήταν να διατηρήσει την Ένωση και τόνιζε σταθερά ότι η σύγκρουση αφορούσε τη διατήρηση των δημοκρατικών και συνταγματικών αρχών πάνω στις οποίες βασίστηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατά την ίδρυσή τους. Το 1862, διατύπωσε αυτό το όραμα σε μια από τις πιο διάσημες ομιλίες του, τη Διακήρυξη Χειραφέτησης. Την Πρωτοχρονιά του 1863, ο Λίνκολν υπέγραψε το περίφημο εκτελεστικό διάταγμα, τη Διακήρυξη της Χειραφέτησης (Emancipation Proclamation), η οποία κήρυξε ελεύθερους όλους τους σκλάβους στην επικράτεια που κατείχε η Συνομοσπονδία. Αν και δεν απελευθέρωσε αμέσως όλους τους σκλάβους, άλλαξε την εστίαση του πολέμου προς την κατάργηση της δουλείας και ενίσχυσε την ηθική υπόθεση της Ένωσης. Η συγκεκριμένη διακήρυξη, μπήκε ως τροπολογία στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών το 1865.Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδοτικός οργανισμός Τεγόπουλου - Μανιατέα, λήμμα Λίνκολν Αβραάμ, τόμος 20, σελ. 146

Η ηγεσία του Λίνκολν ως Πρόεδρος της χώρας, επεκτάθηκε και πέρα από τη στρατιωτική στρατηγική. Κατάφερε παρά τον αντιφατικά ήρεμο, μελαγχολικό και τον καταθλιπτικό χαρακτήρα τουhttps://www.npr.org/2005/10/26/4976127/exploring-abraham-lincolns-melancholy, να διαχειριστεί επιδέξια τις επιθέσεις από πολιτικούς αντιπάλους και την κοινή γνώμη. Ο Αβραάμ Λίνκολν, όντας δικηγόρος, ήταν γνωστός για την ευγλωττία και την ικανότητά του να επικοινωνεί με σαφήνεια και πεποίθηση. Αυτό αποδεικνύεται μεταξύ άλλων και με την ιστορική Ομιλία στο Γκέτισμπεργκ της Πενσυλβάνιας, τον Νοέμβριο του 1863. Σε αυτή τη σύντομη αλλά ισχυρή και καθηλωτική ομιλία, επιβεβαίωσε τις αρχές της ισότητας και της δημοκρατίας, δηλώνοντας ρητά ότι «όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι». Ένα ακόμα σημαντικό επίτευγμα της προεδρίας του Αβραάμ Λίνκολν ήταν ο νόμος Homestead "Homestead Act of 1862" μέσω του οποίου ενθαρρύνθηκε η επέκταση της χώρας προς τα δυτικά, καθώς επίσης και οι ενέργειές του για την κατασκευή του πρώτου διηπειρωτικού σιδηροδρόμου, του Σιδηροδρόμου του Ειρηνικού, ο οποίος συνέδεε πρώτη φορά τις δυτικές με τις ανατολικές ακτές της χώρας.thumb|right|Άγαλμα του Αβραάμ Λίνκολν

Καθ' όλη τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, ο Λίνκολν αντιμετώπισε κριτική για τον χειρισμό στις στρατιωτικές διοικήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αμφιλεγόμενης απομάκρυνσης του στρατηγού Τζορτζ ΜακΚλέλαν. Ωστόσο, επέμενε και οι νίκες της Ένωσης σε βασικές μάχες, όπως τη Μάχη του Γκέτισμπεργκ το 1863 και η Πορεία προς τη Θάλασσα του Σέρμαν το 1864, ενίσχυσαν την ηγεσία του. Σημείο καμπής για τη στρατιωτική ηγεσία του Λίνκολν, προς τα τέλη του πολέμου, ήταν η επιλογή του στρατηγού Οδυσσέα Γκραντ, ο οποίος μέσω των επιτευγμάτων του, όπως την Πολιορκία του Πήτερσμπεργκ και την τελική κατάληψη του Ρίτσμοντ το 1865, οδήγησαν στην ήττα του Συνομόσπονδου Στρατού, αναδεικνύοντας τον Γκραντ ως βασικό διοικητή και νικητή του Πολέμου. Κορυφαία στιγμή και τελική στιγμή ήταν η Μάχη και η Παράδοση του δικαστηρίου του Απόματοξ στις 9 Απριλίου 1865.

Γνώριζε τους αντιπάλους και τους εχθρούς του. Είχε κάποτε εκμυστηρευθεί ότι είχε δύο εχθρούς - στο εξωτερικό τον στρατό των Νοτίων και στο εσωτερικό τους τραπεζίτες δανειστές του κράτους. Και όμως στην ομιλία του μετά την ορκωμοσία της επανεκλογής του, στις 4 Μαρτίου 1865, ο Αβραάμ Λίνκολν διακήρυξε ότι δεν τρέφει «κακίες για κανέναν», ότι ζητεί «ευσπλαχνία για όλους» και ότι επιθυμεί πάνω απ' όλα «ειρήνη ανάμεσά μας».thumb|left|Δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν 1865
 Δολοφονία 

Στις 14 Απριλίου 1865, ενώ βρισκόταν σε θεωρείο στο Θέατρο Φορντ της Ουάσιγκτον, ο Τζον Γουίλκς Μπουθ, ηθοποιός και φανατικός υποστηρικτής των Νοτίων, τον πυροβόλησε με μια σφαίρα στο κεφάλι, ενώ αμέσως μετά φώναξε στα λατινικά «Sic semper tyrannis!», δηλαδή «Έτσι πάντα στους τυράννους!». Ο Λίνκολν μεταφέρθηκε σε γειτονικό σπίτι σε κωματώδη κατάσταση, όπου και εξέπνευσε νωρίς το πρωί της 15ης Απριλίου. Ο δολοφόνος του κυνηγήθηκε από τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες και πολιορκήθηκε σε έναν αχυρώνα στη Βιρτζίνια μετά από 12 μέρες, όπου και τραυματίστηκε από πυροβολισμό των διωκτών του, πεθαίνοντας λίγο αργότερα. Όπως αποδείχθηκε, ήταν μέλος σπείρας.

Ο Λίνκολν ήταν παντρεμένος με τη Μαίρη Τοντ και είχαν αποκτήσει 4 παιδιά.

 Απεικονίσεις στην τέχνη και τη λαϊκή κουλτούρα 

 Αγάλματα 

 Αγάλματα του Αβραάμ Λίνκολν βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες. Στο Σιουδάδ Χουάρες, στην Τσιουάουα του Μεξικού, υπάρχει ένα χάλκινο άγαλμα ύψους 4 μέτρων, δώρο από τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1966 μέσω του προέδρου Λίντον Τζόνσον. Οι ΗΠΑ έλαβαν ως αντάλλαγμα ένα άγαλμα του Μπενίτο Χουάρες, το οποίο βρίσκεται στην Ουάσιγκτον. Ο Χουάρες και ο Λίνκολν αντάλλασσαν φιλικά γράμματα στη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου. Το Μεξικό θυμάται την αντίθεση του Λίνκολν στον αμερικανομεξικανικό πόλεμο. (Από την πλευρά του, ο Χουάρες αρνήθηκε να βοηθήσει τη Συνομοσπονδία και φυλάκισε εκείνους τους Συνομοσπονδιακούς που ζήτησαν τη βοήθειά του).
 Υπάρχει επίσης ένα άγαλμα στην Τιχουάνα του Μεξικού, που δείχνει τον Λίνκολν να καταστρέφει τις αλυσίδες της δουλείας.
 Υπάρχουν τουλάχιστον τρία αγάλματα του Λίνκολν στο Ηνωμένο Βασίλειο — ένα στην πλατεία του Κοινοβουλίου στο Λονδίνο από τον Ογκάστους Σεντ-Γκόντενς, ένα στο Μάντσεστερ από τον Τζορτζ Γκρέι Μπάρναρντ και ένα άλλο στο Εδιμβούργο από τον Τζορτζ Μπίσελ.
 Στην Αβάνα της Κούβας, υπάρχει μια προτομή του Αβραάμ Λίνκολν στο Μουσείο της Επανάστασης, ένα μικρό άγαλμά του μπροστά από τη Σχολή Αβραάμ Λίνκολν και μια προτομή του κοντά στο Καπιτώλιο.
 Στο Κίτο του Ισημερινού, ένα άγαλμα του Λίνκολν βρίσκεται στην πλατεία που φέρει το όνομά του.
 Η λεωφόρος Αβραάμ Λίνκολν, στον Σάντο Ντομίνγκο της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι ένας από τους πιο σημαντικούς δρόμους της πρωτεύουσας.
 Στην επαρχία Μπουένος Άιρες, στην Αργεντινή, υπάρχει μια πόλη με το όνομα Λίνκολν.

 Λογοτεχνία 

 Η προσωπικότητα του Λίνκολν είχε συνεπάρει τον Αμερικανό ποιητή Ουόλτ Ουίτμαν, ο οποίος έγραψε αρκετά ποιήματα για αυτόν.David S. Reynolds, Lincoln and Whitman History Now (2013) online Ένα από αυτά είναι και το περίφημο "O Captain! My Captain!" που έγινε ευρύτερα γνωστό μέσω της ταινίας Ο κύκλος των χαμένων ποιητών (1989) του Πίτερ Γουέαρ, αφού λόγω αυτού του ποιήματος οι μαθητές του Τζον Κίτινγκ (Ρόμπιν Ουίλιαμς) άρχισαν να αποκαλούν τον καθηγητή τους "καπετάνιο".
 Στο μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα (1870), μια φανταστική φρεγάτα με το όνομα Αβραάμ Λίνκολν στέλνεται να κυνηγήσει το «τέρας» που επιτίθεται σε πλοία και δέχεται επίθεση και η ίδια. Επίσης, ο πλοίαρχος Νέμο έχει ένα πορτρέτο του Λίνκολν κρεμασμένο στο γραφείο του στον Ναυτίλο. Στη συνέχειά του, με τίτλο Η μυστηριώδης νήσος (1874), οι πέντε ναυαγοί κρατούμενοι της Ένωσης ονομάζουν το νησί που ανακαλύπτουν "Νήσο Λίνκολν".
 Το μυθιστόρημα We Can Build You του Φίλιπ Κ. Ντικ πρωτοκυκλοφόρησε το 1969 με τον τίτλο A. Lincoln, Simulacrum.
 Ο Αβραάμ Λίνκολν αναφέρεται στο ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου "Όρθρου βαθέος" από την ποιητική συλλογή του 1977 Ποιήματα, B'.

 Κόμικς 

 Ο Αβραάμ Λίνκολν κάνει την εμφάνισή του στο 28ο τεύχος του βελγικού κόμικς Λούκυ Λουκ που έχει τίτλο Το σύρμα που τραγουδάει (Le Fil qui chante) σε κείμενο του Ρενέ Γκοσινί και εικονογράφηση του Μορίς.

 Ραδιόφωνο 

 Τον Αβραάμ Λίνκολν υποδύθηκε ο Όρσον Γουέλς το 1938, στη ραδιοφωνική μεταφορά του θεατρικού ιστορικού δράματος "Drinkwater", που προβλήθηκε ως το έκτο επεισόδιο της εκπομπτής The Mercury Theatre on the Air.

 Κινηματογράφος 

 Η βωβή ταινία παραγωγής 1915 Η γέννηση ενός έθνους σε σκηνοθεσία Ντ. Γ. Γκρίφιθ αναφέρεται στα γεγονότα που προκάλεσαν τον αμερικανικό εμφύλιο, τη δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν (Τζόζεφ Χεναμπέρι) και τη δημιουργία της Κου Κλουξ Κλαν.
 Ο Καναδός Γουόλτερ Χιούστον ενσάρκωσε τον Λίνκολν στην ταινία του 1930 Αβραάμ Λίνκολν σκηνοθεσίας Ντ. Γ. Γκρίφιθ.
 Στην ταινία του 1939 Ο νεαρός κύριος Λίνκολν (Young Mr. Lincoln) σε σκηνοθεσία του Τζον Φορντ, τον ομώνυμο ρόλο έπαιξε ο Χένρι Φόντα.
 Ο Ρέιμοντ Μάσεϊ επίσης ενσάρκωσε τον Αμερικανό πρόεδρο στην ταινία του 1940 Ο δημοκράτης (Abe Lincoln in Illinois) σκηνοθεσίας Τζον Κρόμγουελ.
 Το 1962, στο σπονδυλωτό επικό γουέστερν των Τζον Φορντ, Χένρι Χάθαγουεϊ, Τζορτζ Μάρσαλ και Ρίτσαρντ Θορπ Η κατάκτηση της Δύσης, στον ρόλο του Λίνκολν εμφανίζεται ο 66χρονος Ρέιμοντ Μάσεϊ στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση.
 Στην κωμωδία επιστημονικής φαντασίας Τρελοί και εξωγήινοι (Coneheads) του 1993 σε σκηνοθεσία Στιβ Μπάρον, ο χαρακτήρας του Νταν Ακρόιντ ντύνεται Λίνκολν για ένα πάρτι μασκέ, με σκοπό να καλύψει το κωνικό του κεφάλι με το ημίψηλο καπέλο του προέδρου.
 Στη ρομαντική κομεντί του 2000 7 ευχές (Bedazzled) του Χάρολντ Ράμις, ο Λίνκολν ενσαρκώνεται από τον Μπρένταν Φρέιζερ.

 Τηλεόραση 

 Ο ρόλος του Λίνκολν ερμηνεύτηκε από τον Χαλ Χόλμπρουκ στη μίνι σειρά του 1974 Sandburg's Lincoln και χάρισε στον ηθοποιό ένα από τα πέντε του Βραβεία Έμμυ.
 Στο πιλοτικό επεισόδιο της εκπομπής The Muppet Show με τίτλο Sex and Violence (1976), εμφανίστηκε μια μαριονέτα του Αβραάμ Λίνκολν.
 Στη μίνι σειρά Βόρειοι και Νότιοι (The Blue and the Gray) του 1982, τον ρόλο του Αμερικανού προέδρου έπαιξε ο Γκρέγκορι Πεκ.
 Σε μία ακόμη μίνι σειρά με τίτλο Dream West (1986), τον ίδιο ρόλο ερμήνευσε ο Φ. Μάρεϊ Έιμπραχαμ.Holston, Noel (11 April 1986). Cbs' 'Dream West' Spirited Miniseries , Orlando Sentinel
 O Σαμ Γουότερστον είναι ο πρωταγωνιστής της μίνι σειράς Lincoln (1988), που βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Γκορ Βιντάλ.
 Ο Γουότερστον επανέλαβε αυτόν τον ρόλο σε μία ακόμη μίνι σειρά του 1990 με τίτλο Βόρειοι και Νότιοι (The Civil War).
 Στο επεισόδιο "Four Score and Seven Migraines Ago" (1993) της σειράς κινουμένων σχεδίων Animaniacs εμφανίζεται ο Αβραάμ Λίνκολν με τη φωνή του Πίτερ Ράναντεϊ. A green check mark indicates that a role has been confirmed using a screenshot (or collage of screenshots) of a title's list of voice actors and their respective characters found in its opening and/or closing credits and/or other reliable sources of information.
 Στην τηλεταινία Ταντ, ο γιος του Αβραάμ Λίνκολν (Tad, 1995) του Ρομπ Τόμσον, τον ρόλο του Αβραάμ Λίνκολν έπαιζε ο Κρις Κριστόφερσον.
 Στο επεισόδιο του 2006 "Lincoln Lover" της σειράς κινουμένων σχεδίων American Dad! ο χαρακτήρας Σταν Σμιθ αποφασίζει να γράψει ένα μονόπρακτο για να δείξει τον θαυμασμό του για τον Λίνκολν τον οποίο, άθελά του, απεικονίζει ως ομοφυλόφιλο.
 Ο Λίνκολν έχει αποτυπωθεί σε τρία διαφορετικά επεισόδια της σειράς κινουμένων σχεδίων Futurama ως κακό ολόγραμμα, ως ρομπότ και ως κεφαλή σε μουσείο.

 Μουσική 

 Περισσότερα από 1.000 μουσικά κομμάτια διαφόρων εποχών έχουν γραφτεί για τον Αβραάμ Λίνκολν.
 Ο Αμερικανός συνθέτης και μαέστρος Άρον Κόουπλαντ έγραψε το 1942 το ορχηστρικό έργο κλασικής μουσικής Lincoln Portrait. Το έργο συνοδεύεται από ανάγνωση αποσπασμάτων σημαντικών εγγράφων του Λίνκολν, συμπεριλαμβανομένης της Ομιλίας στο Γκέτισμπεργκ. Η ορχήστρα συνήθως καλεί ένα εξέχον πρόσωπο να είναι ο αφηγητής. Μεταξύ άλλων, αφηγητές έχουν διατελέσει οι Μάγια Αγγέλου (2014), Μάριαν Άντερσον (1966 και 1977) Νιλ Άρμστρονγκ (1984 και 2009), Γκορ Βιντάλ (2007), Ντάνι Γκλόβερ (2002), Αλ Γκορ, Τζον Γκούντμαν (2013), Μάργκαρετ Θάτσερ, Τσάρλτον Ίστον, Μπιλ Κλίντον (2003), Πίτερ Κογιότ (2015), Άλεκ Μπάλντουιν (2009), Πολ Νιούμαν (2005), Μπαράκ Ομπάμα,For Immediate Release:  Γκρέγκορι Πεκ (1996), Βίνσεντ Πράις, Τζορτζ Τακέι (2004 και 2017), Σάμιουελ Τζάκσον, Ρεξ Τίλερσον (2019), Χένρι Φόντα (1968), Τομ Χανκς (2009), Κάθριν Χέπμπορν (1988), καθώς και ο ίδιος ο Άρον Κόουπλαντ (1980).
 Ο Κουρτ Βάιλ μελοποίησε το ποίημα του Γουόλτ Γουίτμαν "O Captain! My Captain!" για φωνή και πιάνο.Four Walt Whitman Songs
 Ο Γερμανός Πάουλ Χίντεμιτ μελοποίησε ένα ακόμη ποίημα του Γουίτμαν για τον Λίνκολν, με τίτλο "When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd".
 Ο Αβραάμ Λίνκολν αναφέρεται ως σύμβολο του αμερικανικού δολαρίου στο τραγούδι του Βασίλη Νικολαΐδη "Παραχαράκτης" (2011).

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Δολοφονημένοι Πρόεδροι των ΗΠΑ
Κατηγορία:Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος
Κατηγορία:Αγρότες