Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας

Ο Λουδοβίκος Φίλιππος (γαλλ. Louis-Philippe Ier, 6 Οκτωβρίου 1773 – 26 Αυγούστου 1850) του Οίκου της Ορλεάνης ήταν δούκας της Ορλεάνης (1793 - 1830), επικεφαλής του γαλλικού κράτους (1830 - 1848) και μετά βασιλιάς της Γαλλίας (1830 - 1848). Ήταν γνωστός και ως "ο Πολίτης Βασιλιάς".

 Βιογραφία 

 Πρώτα χρόνια 
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος ήταν το δεύτερο παιδί και ο πρώτος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης, ο οποίος επονομάστηκε "Φίλιππος Ισότης" και καρατομήθηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση, και της Λουίζας Μαρίας Αδελαΐδας των Βουρβόνων. Ήταν, επίσης, απόγονος του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας και συγκεκριμένα του δεύτερου γιου του, Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης, ιδρυτή του Οίκου της Ορλεάνης, από τον οποίο προήλθε αυτός ως μοναδικός βασιλιάς.

Μετά τον αποκεφαλισμό του πατέρα του, ακολούθησε όλη την οικογένειά του στην εξορία για 22 ολόκληρα χρόνια (1793-1815) μέχρι την ανατροπή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, οπότε πέθαναν και οι δύο μικρότεροι αδελφοί του, Αντώνιος Φίλιππος και Λουδοβίκος Κάρολος. 

 Ταξίδια 
Επισκέφθηκε την Σκανδιναβία και στην συνέχεια για τέσσερα ολόκληρα χρόνια τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου γνωρίστηκε με σημαντικά πρόσωπα, ανάμεσα στα οποία και ο πρόεδρος Τζορτζ Ουάσιγκτον και ο Αλεξάντερ Χάμιλτον, που ενθουσιάστηκαν από το Δούκα και τους αδελφούς του. 

Είχε να διδαχθεί πολλά και από τις αμερικανικές μεθόδους διακυβέρνησης. Στην Βοστώνη έμαθε το 1797 για το Κίνημα της 18ης ΦρουκτιδώρΟ "Φρουκτιδώρ" ήταν ο 12ος μήνας του Γαλλικού Ημερολογίου της Επανάστασης, που αντιστοιχούσε στο διάστημα Αυγούστου-Σεπτεμβρίου., που εξόρισε την μητέρα του στην Ισπανία, και έτσι αποφάσισε με τους αδελφούς του να επιστρέψει στην Ευρώπη μέσω της Κούβας. Συνελήφθησαν στον Κόλπο του Μεξικού από αγγλικά πλοία και στην Νέα Σκωτία συναντήθηκε με τον Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ, και αναπτύχθηκε μεταξύ τους φιλία. Το 1800, έφτασε στην Αγγλία και έμεινε τα υπόλοιπα χρόνια της εξορίας έως την πτώση του Ναπολέοντα.

Μόλις επανήλθε από την εξορία, στάθηκε στο πλευρό των συγγενών του βασιλέων του Οίκου των Βουρβόνων στηρίζοντας ιδιαίτερα τον Κάρολο Ι΄ της Γαλλίας, με τον οποίο ανέπτυξε στενή φιλία.

 Βασιλιάς της Γαλλίας 
Έγινε βασιλιάς το 1830 μετά την Ιουλιανή Επανάσταση που ανέτρεψε τον Κάρολο Ι΄, ο οποίος παραιτήθηκε υπέρ του εγγονού του, Ερρίκου Ε΄. Απλός βασιλιάς και προσιτός στον λαό απέφυγε τις μεθόδους μεγαλειωδών εμφανίσεων των προγενεστέρων του. Είναι ο δημιουργός του Μουσείου των Βερσαλλιών (1837), το οποίο εμπλούτισε συλλέγοντας έργα τέχνης από προκατόχους του προκειμένου να συμφιλιώσει τον λαό και να σταθεροποιήσει την θέση του, κάτι το οποίο δεν κατάφερε.  

Στηρίχτηκε στην μεσαία τάξη και έγινε αγαπητός στον λαό. Σταδιακά, όμως, πιεζόμενος από τους φεουδάρχες συνέχεια άλλαξε πολιτική εγκαταλείποντας την μεσαία τάξη στην οποία στηριζόταν. Έτσι η οικονομική κρίση του 1847 οδήγησε σε επαναστατικό κίνημα εναντίον του τον επόμενο μόλις χρόνο, χρονιά που σηματοδοτήθηκε από επαναστατικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη ενάντια στα βασιλικά καθεστώτα. 

 Παραίτηση 
Στις 24 Φεβρουαρίου 1848, ο ξαφνιασμένος από την επανάσταση Λουδοβίκος Φίλιππος παραιτήθηκε υπέρ του νεότερου εγγονού του, Φιλίππου της Ορλεάνης, Κόμη του Παρισιού, καθώς ο γιος και διάδοχός του, Φερδινάνδος, είχε σκοτωθεί το 1842 σε δυστύχημα. Τελικά, η κοινή γνώμη απέρριψε το Φίλιππο και εξέλεξε πρόεδρο το Λουδοβίκο Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ανιψιό του Ναπολέοντα. Ο Λουδοβίκος Φίλιππος έφυγε από το Παρίσι μέσω άμαξας μεταμφιεσμένος χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο "κύριος Σμιθ" για να αποφύγει μοίρα παρόμοια με του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄. 

 Τελευταία χρόνια και το τέλος 
Σε μεγάλη πλέον ηλικία εγκαταστάθηκε στο Μέγαρο Κλαίρμοντ στο Σάρρεϋ της Αγγλίας το 1848 μετά από πρόσκληση της βασίλισσας Βικτωρίας -κόρης του παλιού του φίλου, Δούκα του Κεντ- και του πρίγκιπα Αλβέρτου (τους οποίους είχε φιλοξενήσει πέντε χρόνια πριν στο Παρίσι). Στα ταξίδια του στην Αγγλία χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο "Κόμης του Νεϊγύ". Πέθανε στο Κλαίρμοντ σε ηλικία 76 ετών δύο χρόνια αργότερα. Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Βόρειος πυλώνας, Στήλη 1).

Οικογένεια
Το 1809 νυμφεύτηκε τη Μαρία Αμαλία της Νάπολης και Σικελίας, κόρη του Φερδινάνδου Α΄ των Δύο Σικελιών, και απέκτησαν δέκα τέκνα:
 Φερδινάνδος Φίλιππος (1810 - 1842), Δούκας της Ορλεάνης, παντρεύτηκε την Ελένη του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
 Λουίζα (1812 - 1850), παντρεύτηκε το Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου.
 Μαρία (1813 - 1839), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο της Βυρτεμβέργης.
 Λουδοβίκος (1814 - 1896), Δούκας του Νεμούρ, παντρεύτηκε τη Βικτωρία της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.
 Φραγκίσκη Λουίζα Καρολίνα (1816 - 1818).
 Κλημεντίνη (1817 - 1907), παντρεύτηκε τον Αύγουστο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.
 Φραγκίσκος (1818 - 1900), Πρίγκιπας του Ζουανβίλ, παντρεύτηκε τη Φραγκίσκη της Βραζιλίας.
 Κάρολος (1820 - 1828), Δούκας του Παντιέβρ.
 Ερρίκος (1822 - 1897), Δούκας του Ωμάλ, παντρεύτηκε τη Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών.
 Αντώνιος (1824 - 1890), Δούκας του Μονπανσιέ, παντρεύτηκε τη Λουίζα Φερδινάνδη της Ισπανίας.

Πρόγονοι

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Κατηγορία:Δούκες του Μονπανσιέ
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Κατηγορία:Δούκες του Ανγκιέν
Κατηγορία:Δούκες της Σαρτρ
Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά