Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών)

Το Κύπελλο Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση ποδοσφαίρου ανδρών στην Ελλάδα, μετά το πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας (Super League 1). Διοργανώτρια αρχή του θεσμού είναι η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.). Από την έναρξή του το 1931 έχει διεξαχθεί 83 φορές, στις οποίες κυπελλούχος αναδείχθηκε τις 82. Από το 2023, το κύπελλο είναι γνωστό και με την ονομασία Κύπελλο Ελλάδας Betsson λόγω της χορηγίας από την εν λόγω εταιρεία.

Από την περίοδο 2018–19 (με εξαίρεση την περίοδο 2020–21) στο Κύπελλο Ελλάδας συμμετέχουν οι Π.Α.Ε. των επαγγελματικών εθνικών κατηγοριών της Super League 1 (Α1 Εθνικής Κατηγορίας) και της Super League 2 (Α2 Εθνικής Κατηγορίας) και μέχρι την περίοδο 2024–25 συμμετείχαν και οι 53 κυπελλούχοι σύλλογοι των τοπικών Ε.Π.Σ.

Από την αγωνιστική περίοδο 2013–14 έως την περίοδο 2017–18 μετείχαν μόνο οι σύλλογοι των δύο ανώτερων εθνικών κατηγοριών, Super League και Β΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League), ενώ μέχρι τη σεζόν 2012–13 λάμβαναν επίσης μέρος αυτοί της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας (Football League 2 κατά την περίοδο 2010–2013).

Παλαιότερα και έως την περίοδο 1970–71, δικαίωμα προαιρετικής συμμετοχής είχαν και οι αγωνιζόμενοι στα πρωταθλήματα των τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.), με αποτέλεσμα κάποιες χρονιές ο συνολικός αριθμός των ομάδων να φτάνει ή ακόμα και να υπερβαίνει τις 200. Κατά καιρούς υπέστη διαφοροποιήσεις της επίσημης ονομασίας του, όπως π.χ. με την προσθήκη ονομασιών των εκάστοτε χορηγών.

Η πιο επιτυχημένη ομάδα του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 29 τίτλους (εκ των οποίων τα 22 αήττητα), ο οποίος κατέχει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια (αήττητα) από την περίοδο 1956–57 έως και την περίοδο 1960–61, ενώ είναι και ο τρέχων κάτοχος του τροπαίου. 
 Ιστορία 
 Πριν από την ίδρυση της Ε.Π.Ο. 
Διοργανώσεις κυπέλλου αναφέρονται από τα πρώτα ήδη χρόνια του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα το Φεβρουάριο του 1907 καταγράφεται η διεξαγωγή συναντήσεων που προκήρυξαν η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (σημερινή Ε.Ο.Ε.) και ο Σύνδεσμος Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (Σ.Ε.Α.Γ.Σ., πλέον Σ.Ε.Γ.Α.Σ.)Προκήρυξις αγώνων ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 31.01.1907, σελ. 4 με σύστημα νοκ άουτ, όπου στον τελικό αναμετρήθηκαν οι Εθνικός Γ.Σ. (επιβλήθηκε με 2-1) και Ακαδημαϊκόν Γυμναστήριον (ομάδα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών),Τα αποτελέσματα του αγώνος της ποδοσφαιρίσεως, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 26.02.1907, σελ. 2 νικητές αντίστοιχα των Πειραϊκού Συνδέσμου και Πανελλήνιου Γ.Σ. κατά τους ημιτελικούς.Οι χθεσινοί αγώνες εις το Ποδηλατοδρόμιον, εφημ. ΕΜΠΡΟΣ, 12.02.1907, σελ. 4

Ως "αγώνα κυπέλλου" διεξαχθέντα υπό τον Σ.Ε.Α.Γ.Σ. περιγράφει προπολεμική αθλητική εφημερίδα δύο διοργανώσεις περί τα 1909 και 1910, τις οποίες κατέκτησαν οι Σ.Π. Γουδί και Πειραϊκός Σύνδεσμος.Η ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά την τελευταίαν 30ετίαν , εφημ. ΑΘΛΗΤΙΚΟΝ ΒΗΜΑ, 22.06.1938, σελ. 3 Είναι πιθανόν αυτές να ταυτίζονται με τα πρωταθλήματα (του ίδιου φορέα και με νικητές τους προαναφερόμενους) των περιόδων 1908–1909 και 1909–1910 για τα οποία κάνουν λόγο πηγές της μεταγενέστερης βιβλιογραφίαςΑνδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3, σελ. 39Greece - Final Tables 1906-1959, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) ή όντως να προκηρύχθηκαν διοργανώσεις τόσο κυπέλλου, όσο και πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της ίδιας αγωνιστικής χρονιάς.

 Ο θεσμός υπό την Ε.Π.Ο. 
Ξεκίνησε την περίοδο 1931–32 και τα πρώτα χρόνια η συμμετοχή ήταν προαιρετική, ενώ για πολλά χρόνια στη συνέχεια, ως τη φάση των «16» τα ζευγάρια προέκυπταν με γεωγραφικά κριτήρια, έτσι ώστε να αποφεύγονται οι συχνές μετακινήσεις των ομάδων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχαν καθιερωθεί οι προκριματικοί όμιλοι, με τις ομάδες της Α΄ Εθνικής να τίθενται επικεφαλής και τις δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου να προκρίνονται.

Μέχρι το 1963–64 εάν κάποιος αγώνας παρέμενε ισόπαλος και μετά την παράταση, γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας και στην περίπτωση νέας ισοπαλίας έπειτα από 120', ακολουθούσε κλήρωση ("στρίψιμο" νομίσματος) στα γραφεία της Ε.Π.Ο. μία από τις επόμενες ημέρες. Ο επαναληπτικός αγώνας καταργήθηκε, όταν το 1964 στον ημιτελικό  Παναθηναϊκού − Ολυμπιακού Πειραιώς 1–1 οι φίλαθλοι και των δύο ομάδων μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο, κατέστρεψαν το γήπεδο και διέκοψαν τον αγώνα, πιστεύοντας ότι ήταν κανονισμένο να λήξει ισόπαλο ώστε να γίνει επαναληπτικός και να υπάρξουν επιπλέον εισπράξεις. Το 1964 δεν έγινε τελικός  ,ωστόσο πολλά χρόνια αργότερα η Ε.Π.Ο. αναγνώρισε αυτό το τρόπαιο στην Α.Ε.Κ., η οποία είχε προκριθεί στον τελικό αποκλείοντας τον Πιερικό Κατερίνης.

Στη διοργάνωση της περιόδου 1968–69, ο κυπελλούχος αναδείχθηκε με κλήρωση (στρίψιμο νομίσματος).

Την περίοδο 1990–91 καθιερώθηκε για πρώτη φορά η διεξαγωγή διπλών αγώνων στον τελικό και ίσχυσε για δύο χρονιές (1990–91 και 1991–92), σε αντιγραφή της αντίστοιχης ιταλικής (στην Αυστρία είχαν επανέλθει σε μονό τελικό το 1990).

Περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στη διοργάνωση έχει ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος υπήρξε τελικός νικητής 28 φορές, έχοντας συμμετάσχει σε 41 τελικούς. Κατέχει μάλιστα το ρεκόρ πέντε συνεχόμενων κατακτήσεων από το 1957 και μετά. Στον αντίποδα, το διάστημα των περιόδων 1973–74 έως 1979–80, το τρόπαιο κατέκτησαν διαδοχικά 7 διαφορετικοί σύλλογοι.

Ο Απόλλων Σμύρνης είναι κάτοχος του ρεκόρ της νίκης με ευρύτερη διαφορά στην ιστορία του θεσμού. Για τον Α΄ Προκριματικό Γύρο της περιφέρειας Αθηνών την περίοδο 1959–60 και στις 23 Σεπτεμβρίου 1959,Το ποδοσφαιρικόν κύπελλον Ελλάδος, εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 24.09.1959, σ. 4 η ομάδα της Ριζούπολης επικράτησε με 23–0 του Π.Α.Ο. Νέας Μελανδίας (πρόγονο της σημερινής Α.Ε. Πετραλώνων).Οι μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του Κυπέλλου Ελλάδος , Θοδωρής Κουνάδης, sport24.gr, 23.09.2011 Τα περισσότερα τέρματα σε έναν αγώνα πέτυχε ο Ο.Φ.Η. εναντίον του γειτονικού Ολυμπιακού Ηρακλείου το 1965 στη συνάντησή τους με τελικό αποτέλεσμα 24−2, κατά την οποία σημειώθηκε και το ρεκόρ συνολικής επίτευξης τερμάτων σε έναν αγώνα στο θεσμό (δεν λαμβάνονται υπόψη τυχόν εύστοχες εκτελέσεις στη διαδικασία των πέναλτι).Greek Cup - Highest Scores (complete), Γιώργος Γ. Βασσάλος για το Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) 

 Σύστημα διεξαγωγής 
 2025–σήμερα 
Από την περίοδο 2025–26 εφαρμόζεται νέο σύστημα διεξαγωγής. Συμμετέχουν αποκλειστικά οι ομάδες της Super League 1 και της Super League 2, ενώ οι κυπελλούχοι Ε.Π.Σ. αγωνίζονται πλέον στο αναβιωμένο Ερασιτεχνικό Κύπελλο Ελλάδας. Η διοργάνωση ξεκινά με προκριματικό γύρο τον Αύγουστο και ακολουθεί «League Phase» 20 ομάδων, όπου κάθε σύλλογος δίνει 4 αγώνες (2 εντός και 2 εκτός). Οι τέσσερις πρώτες ομάδες προκρίνονται απευθείας στους προημιτελικούς, ενώ οι θέσεις 5–12 δίνουν μονά play-offs. Τα προημιτελικά είναι μονά, τα ημιτελικά διπλά και ο τελικός μονός στο Ο.Α.Κ.Α. Έχει καταργηθεί η παράταση έως και τα ημιτελικά (οι ισοπαλίες κρίνονται απευθείας στα πέναλτι) και έχει θεσπιστεί κανονισμός συμμετοχής ενός ποδοσφαιριστή γεννημένου από το 2004 και μετά, με δικαίωμα στην Εθνική Ελλάδας, καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο τελικός του 2026 έχει οριστεί για τις 25 Απριλίου 2026.

 2013–2025 
Από την περίοδο 2013–14 εφαρμόστηκε σύστημα νοκ-άουτ με μονούς αγώνες στους πρώτους γύρους και διπλούς από τη φάση των «16» έως και τα ημιτελικά, με κανονισμό εκτός έδρας γκολ, παράταση και πέναλτι όπου απαιτείται. Ο τελικός παρέμεινε μονός και οριζόταν από την Ε.Π.Ο., αρχικά σε διάφορα γήπεδα και από το 2012 και εξής στο Ο.Α.Κ.Α..

Από το 2014–15 εισήχθη φάση ομίλων 32 ομάδων (μετά από προκριματικό γύρο), η οποία διατηρήθηκε έως και το 2018–19, όταν συμμετείχαν ρητά οι Π.Α.Ε. των δύο επαγγελματικών κατηγοριών και οι κυπελλούχοι των τοπικών Ε.Π.Σ. Το 2020–21, λόγω πανδημίας COVID-19, συμμετείχαν μόνο οι ομάδες της Super League 1 σε συνοπτικό φορμάτ. Το 2021–22 επανήλθε το πλήρες σχήμα με κλιμακωτή είσοδο κατηγοριών, ενώ μέχρι το 2024–25 ίσχυε ότι οι αγώνες ήταν μονοί μέχρι τα προημιτελικά και διπλοί στα προημιτελικά και ημιτελικά, με τον τελικό πάντα στο Ο.Α.Κ.Α. Ο τελικός του 2025 διεξήχθη στις 17 Μαΐου 2025.
 2005–2013 

1ος γύρος: Μετέχουν αποκλειστικά οι ομάδες των 2 ομίλων της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας και οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ στην έδρα της ομάδας που ορίζεται από την κλήρωση. Σε περίπτωση ισοπαλίας ακολουθεί παράταση και αν χρειαστεί η διαδικασία των πέναλτι.

2ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 1ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι) τις ομάδες της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, αποκλείεται.

3ος γύρος: Πρόκειται για έναν συμπληρωματικό, εμβόλιμο γύρο, με μόνο 2 ζευγάρια αγώνων ομάδων Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, ώστε το σύνολο των ομάδων που θα συνεχίσουν στη διοργάνωση να είναι 32. Και στη φάση αυτή οι δύο αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ.

4ος γύρος: Οι προκριθείσες ομάδες του 2ου και του 3ου γύρου αντιμετωπίζουν σε μονό νοκ άουτ αγώνα (με πιθανότητα παράτασης ή πέναλτι ξανά) τις ομάδες της Α΄ Εθνικής που εισέρχονται στη διοργάνωση. Οι αγώνες γίνονται υποχρεωτικά στην έδρα της ομάδας μικρότερης κατηγορίας, δηλαδή οι ομάδες της Α΄ Εθνικής είναι όλες φιλοξενούμενες. Περίπτωση να βρεθούν αντιμέτωπες μεταξύ τους ομάδες της ίδιας κατηγορίας, και πάλι αποκλείεται.

5ος γύρος (φάση των 16): Οι 16 ομάδες που προκρίθηκαν από τον 4ο γύρο μπαίνουν πλέον σε ελεύθερη κλήρωση και σχηματίζονται 8 ζευγάρια, ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η έδρα του αγώνα ορίζεται από την κλήρωση. Και πάλι οι αγώνες είναι μονοί νοκ άουτ, μόνο που σε περίπτωση ισοπαλίας δεν υπάρχει δυνατότητα για παράταση ή πέναλτι. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ορίζεται επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Αν και πάλι υπάρξει ισοπαλία, τότε ακολουθεί κανονικά η διαδικασία παράτασης και πέναλτι. Δεν υπολογίζεται ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ στην περίπτωση 2 ισοπαλιών, αφού κάθε αγώνας αυτής της φάσης λογίζεται ως μοναδικός.

Προημιτελικοί (φάση των 8): Οι 8 ομάδες σχηματίζουν, πάντα κατόπιν κλήρωσης, 4 ζευγάρια όπου πλέον οι αγώνες γίνονται διπλοί στις έδρες των αντιπάλων ομάδων. Σ΄ αυτήν την περίπτωση ισχύει ο κανονισμός του εκτός έδρας γκολ για την πρόκριση, χωρίς όμως και πάλι να αποκλείεται το ενδεχόμενο για παράταση ή πέναλτι στον επαναληπτικό αγώνα.

Ημιτελικοί: Διεξάγονται ακριβώς με την ίδια διαδικασία των προημιτελικών.

Τελικός: Διεξάγεται μονός αγώνας με ενδεχόμενο παράτασης ή πέναλτι σε περίπτωση ισοπαλίας, ενώ η έδρα του αγώνα ορίζονταν έγκαιρα από την Ε.Π.Ο. και διευκρινίζονταν οι περιπτώσεις όπου οι αντίπαλες ομάδες του τελικού προέρχονται από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές. Με νέο όμως καταστατικό από το 2012, όλοι οι τελικοί ορίζονται στην έδρα του Ο.Α.Κ.Α. ανεξάρτητα από τις γεωγραφικές περιοχές των ομάδων του τελικού.

 Οι Κυπελλούχοι 
 ‡ Η νικήτρια ομάδα κέρδισε το νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο) (#) Αριθμός τίτλου κάθε ομάδας

 Περίοδος Κυπελλούχος 1931–32  1932–33  1933–38 δεν διεξήχθη 1938–39  ‡ (2) 1939–40  1940–41 δεν ολοκληρώθηκεΕλληνοϊταλικός Πόλεμος 1941–44δεν διεξήχθηΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 1944–46δεν διεξήχθηΕμφύλιος Πόλεμος 1946–47  ‡ 1947–48  (2) 1948–49  (3) 1949–50  (4) 1950–51  ‡ (2) 1951–52  (3) 1952–53  (4) 1953–54  ‡ (5) 1954–55  (3) 1955–56  (5) 1956–57  ‡ (6) 1957–58  ‡ (7) 1958–59  ‡ (8) 1959–60  (9) 1960–61  (10) 1961–62 διεκόπη ο τελικός 1962–63  (11) 1963–64  (6) 1964–65  (12) 1965–66  (7) 1966–67  (4) 1967–68  (13) 1968–69  ‡ (5) 1969–70  1970–71  (14) 1971–72  1972–73  ‡ (15) 1973–74  (2) 1974–75  ‡ (16) 1975–76  1976–77  ‡ (6) 1977–78  ‡ (8) 1978–79  1979–80  1980–81  ‡ (17) 1981–82  (7) 1982–83  (9) 1983–84  ‡ (8) 1984–85  1985–86  ‡ (9) 1986–87  1987–88  (10) 1988–89  (11) 1989–90  (18) 1990–91  ‡ (12) 1991–92  (19) 1992–93  (13) 1993–94  (14) 1994–95  ‡ (15) 1995–96  (10) 1996–97  (11) 1997–98  (2) 1998–99  ‡ (20) 1999–2000  (12) 2000–01  (3) 2001–02  (13) 2002–03  (4) 2003–04  ‡ (16) 2004–05  ‡ (21) 2005–06  ‡ (22) 2006–07  (2) 2007–08  ‡ (23) 2008–09  ‡ (24) 2009–10  ‡ (17) 2010–11  (14) 2011–12  ‡ (25) 2012–13  ‡ (26) 2013–14  (18) 2014–15  ‡ (27) 2015–16  (15) 2016–17  (5) 2017–18  (6) 2018–19  ‡ (7) 2019–20  ‡ (28) 2020–21  (8) 2021–22  (19) 2022–23  ‡ (16) 2023–24  (20) 2024–25  ‡ (29)

 Σύνολο τίτλων και συμμετοχές στον τελικό 
 Ανά σύλλογο 
 Σύλλογος Τίτλοι Φιναλίστ Έτη κατάκτησης Έτη φιναλίστ  29 13 1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968, 1971, 1973, 1975, 1981, 1990, 1992, 1999, 2005, 2006, 2008, 2009, 2012, 2013, 2015, 2020, 2025 1956, 1966, 1969, 1974, 1976, 1986, 1988, 1993, 2001, 2002, 2004, 2016, 2021  20 10 1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010, 2014, 2022, 2024 1949, 1960, 1965, 1968, 1972, 1975, 1997, 1998, 1999, 2007  16 11 1932, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964, 1966, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002, 2011, 2016, 2023 1948, 1953, 1979, 1994, 1995, 2006, 2009, 2017, 2018, 2019, 2020  8 15 1972, 1974, 2001, 2003, 2017, 2018, 2019, 2021 1939, 1951, 1955, 1970, 1971, 1973, 1977, 1978, 1981, 1983, 1985, 1992, 2014, 2022, 2023  2 4 1979, 1998 1952, 1961, 1967, 1989  2 2 1985, 2007 1982, 1984  1 9 1970 1932, 1933, 1940, 1950, 2003, 2005, 2008, 2010, 2024  1 4 1976 1947, 1957, 1980, 1987  1 2 1987 1990, 2025  1 0 1933 —  1 0 1980 —  0 3 — 1954, 1958, 1959  0 2 — 2011, 2012  0 1 — 1963  0 1 — 1991  0 1 — 1996  0 1 — 2000  0 1 — 2013  0 1 — 2015

 Ανά πόλη 
Σύμφωνα με την τρέχουσα ένταξη κάθε συλλόγου σε μία Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.).
 Πόλη Τίτλοι Φιναλίστ Σύλλογος Τίτλοι Φιναλίστ Αθήνα 38 30  20 11  16 11  2 4  0 2  0 1  0 1 Πειραιάς 30 15  29 14  1 0  0 1 Θεσσαλονίκη 10 28  8 15  1 9  1 4 Λάρισα 2 2  2 2 Ηράκλειο 1 2  1 2 Καστοριά 1 0  1 0 Δράμα 0 3  0 3 Κατερίνη 0 1  0 1 Τρίπολη 0 1  0 1 Ξάνθη 0 1  0 1

Επιμέρους στατιστικά, ρεκόρ και πληροφορίες
Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι ο πολυνίκης του θεσμού με 29 κατακτήσεις, ενώ διαθέτει και το ρεκόρ συνεχόμενων κατακτήσεων με 5 σερί τρόπαια από την περίοδο 1956–1957 έως την περίοδο 1960–1961.

Η Α.Ε.Κ. είναι η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο. Ο Άρης Θεσσαλονίκης αποτελεί την πρώτη ομάδα εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής και συνάμα την πρώτη της Θεσσαλονίκης που κατέκτησε το τρόπαιο, ενώ ο Α.Γ.Σ. Καστοριάς αποτελεί την πρώτη επαρχιακή ομάδα που στέφθηκε νικήτρια του θεσμού (1980) και μάλιστα μαζί με την Α.Ε. Λ. (1985, 2007) και τον Ο.Φ.Η. (1987) είναι οι μόνες εκτός των δύο μεγάλων αστικών κέντρων  Αθηνών - Πειραιώς και Θεσσαλονίκης που έχουν καταφέρει να κερδίσουν το τρόπαιο στην ιστορία του θεσμού.

Ο Ολυμπιακός Πειραιώς είναι η ομάδα με τις περισσότερες παρουσίες σε τελικό με 43 και ακολουθεί ο Παναθηναϊκός με 31.

 Κορυφαίοι ποδοσφαιριστές 
 Συνολικά στο θεσμό 
 Συμμετοχή σε κατακτήσεις 
Ως κατακτήσεις του Κυπέλλου Ελλάδας σε ατομικό επίπεδο, προσμετρώνται οι περιπτώσεις που ο παίκτης αγωνίστηκε τουλάχιστον μία φορά για τη διοργάνωση της εκάστοτε περιόδου. Όταν δεν μετείχε στον τελικό της χρονιάς, αυτή αναγράφεται με πλάγια γραμματοσειρά και συνοδεύεται από επεξηγηματική σημείωση.
 κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού κατακτήσεων
 #  Ποδοσφαιριστής  ΚατακτήσειςΣτάθης Αρβανίτης, Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1, σελ. 23-32Πάνος Φιαμέγκος (συνεργ. στατιστικά Ν. Πετρόπουλος), Παναθηναϊκός, 1908-1998 • 90 χρόνια ιστορικής πορείας, Εκδ. Γ. Γεωργαλάς, Αθήνα 1998, σελ. 20267 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 29 (χωρίς συμμετοχή στον τελικό) Χρονιές  Σύλλογος/γοι 1 Ηλίας Ρωσίδης 9 (2) 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961 Ο.Σ.Φ.Π. Θανάσης Μπέμπης 9 (1)  1951, 1952, 1953, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963 Ο.Σ.Φ.Π. 3 Μπάμπης Κοτρίδης 8 (2) 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960 Ο.Σ.Φ.Π. Κώστας Πολυχρονίου 8 (1) 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968 Ο.Σ.Φ.Π. Δημήτρης Σαραβάκος 8 (4) 1979, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1996 Πανιώνιος 1, Π.Α.Ο. 6, Α.Ε.Κ. 1 6 Κώστας Αντωνίου 7 (2) 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994 Π.Α.Ο. Κώστας Μαυρίδης 7 (2) 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994 Π.Α.Ο. Γιάννης Καλιτζάκης 7 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2000 Π.Α.Ο. 6, Α.Ε.Κ. 1 9 Βασίλης Ξανθόπουλος  6 (1) 1952, 1953, 1954, 1957, 1959, 1960 Ο.Σ.Φ.Π. Σωτήρης Γκαβέτσος 6 (1) 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963 Ο.Σ.Φ.Π. Μίμης Στεφανάκος 6 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965 Ο.Σ.Φ.Π. Γιάννης Κυράστας 6 (1) 1973, 1975, 1981, 1982, 1984, 1986 Ο.Σ.Φ.Π. 3, Π.Α.Ο. 3 Λούης Χριστοδούλου 6 (2) 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995 Π.Α.Ο. Γιώργος Χ. Γεωργιάδης 6 (1) 1993, 1994, 1995, 2001, 2003, 2005 Π.Α.Ο. 3, Π.Α.Ο.Κ. 2, Ο.Σ.Φ.Π. 1
 ο Πολυχρονίου δεν είχε την ευκαιρία να διεκδικήσει και 9ο τρόπαιο,Αλεξανδρής-Λέκκας, ό.π, τμ. Α, σελ. 290  όταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς αποσύρθηκε από τον τελικό του 1966 με αντίπαλο την Α.Ε.Κ..

 Τέρματα και αρχισκόρερ έτους 
Ποδοσφαιριστές που έχουν σημειώσει τουλάχιστον 50 γκολ στην κανονική διάρκεια ή παράταση αγώνων κυπέλλου (όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι) και με τη σχετική αθλητική βιβλιογραφία να παραθέτει στοιχεία έως και τη διοργάνωση 2008–2009 μόνο, είναι:

 #  Ποδοσφαιριστής  Τέρματα 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 28συλλογικό έργο (επιμέλεια Κώστας Κουκουλάς), The Cupfather, σειρά Goalnews Magazine, ειδική έκδοση εφημ. Goal news 02.04.2009, σελ. 36-37συλλογικό έργο, Ελληνικός αθλητισμός • Ιστορική αναδρομή 1896-1996 / Στατιστικά όλων των αθλημάτων, έκδοση Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ), Υφυπουργείο Αθλητισμού, Αθήνα 1997, τμ. Β΄, σελ. 265    Σύλλογος/γοι  Πρώτος σκόρερ διοργάνωσηςGreece - Cup Data > Topscorers by Year, Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF The Cupfather, ό.π, σελ. 46 φορές χρονιές (με τονισμένα οι νικηφόρες) 1  Γιώργος Σιδέρης  <center>73  5Αρβανίτης, ό.π, σελ. 346  Ατρόμητος Πειραιώς (13), Ο.Σ.Φ.Π. (60)  <center>5  1962 με 9, 1963 με 7, 1965 με 7, 1968 με 7, 1969 με 9 2  Δημήτρης Σαραβάκος  64  <center>;  Πανιώνιος Σμύρνης, Π.Α.Ο. (50),Βοτζάκης, ό.π, σελ. 506 Α.Ε.Κ. <center>4  1988 με 10, 1989 με 7, 1990 με 8, 1991 με 10 (όλες με τον Π.Α.Ο.) 3  Μίμης Παπαϊωάννου  <center>55  <center>;  Α.Ε.Κ.  <center>– 4  Θωμάς Μαύρος  <center>54  <center>;  Πανιώνιος Σμύρνης (σε δύο θητείες), Α.Ε.Κ.  <center>μία  1983 με 12 (με την Α.Ε.Κ.) 5  Κριστόφ Βαζέχα  <center>50  <center>;  Π.Α.Ο. <center>μία  1999 με 5

 Στον τελικό 
 Παρουσίες, αγώνες και επιτυχίες 
 κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού παρουσιών
 #  Ποδοσφαιριστής  Σύλ-λο-γος  Παρουσία και αγώνες τελικών  Κατάκτηση κυπέλλου     χρονιές    χρονιές 1 Θανάσης Μπέμπης Ο.Σ.Φ.Π. 10 12 1951, 1952 & , 1953, 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 & , 1962 , 1963 8 1951 με 1953, 1957 με 1960, 1963 2 Κώστας Πολυχρονίου Ο.Σ.Φ.Π. 9 10 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 & , 1961, 1962 , 1963, 1965 7 1957 με 1961, 1963, 1965 Μίμης Δομάζος Π.Α.Ο. 9 10 8: 1960 & , 1962 , 1965, 1967, 1968, 1969, 1972, 1977 3 3: 1967, 1969, 1977 Α.Ε.Κ. 1: 1979 – Γιώργος Κούδας Π.Α.Ο.Κ. 9 9 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981, 1983 2 1972, 1974 5 Ηλίας Ρωσίδης Ο.Σ.Φ.Π. 8 10 1951, 1952 & , 1953, 1954, 1956, 1957, 1960 & , 1961 7 1951 με 1954, 1957, 1960, 1961 Στράτος Αποστολάκης Ο.Σ.Φ.Π. 8 9 2: 1988, 1990 5 1: 1990 Π.Α.Ο. 6: 1991 , 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 4: 1991, 1993 με 1995 Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς Ο.Σ.Φ.Π. 8 8 1999, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009 5 1999, 2005, 2006, 2008, 2009 8 Μπάμπης Κοτρίδης Ο.Σ.Φ.Π. 7 9 1951, 1952 & , 1954, 1956, 1957, 1958, 1960 &  6 1951, 1952, 1954, 1957, 1958, 1960 Μίμης Στεφανάκος Ο.Σ.Φ.Π. 7 8 1958, 1959, 1960 & , 1961, 1962 , 1963, 1965 6 1958 με 1961, 1963, 1965 Γιάννης Γκαϊτατζής Ο.Σ.Φ.Π. 7 7 1965, 1968, 1969, 1971, 1973, 1974, 1975 5 1965, 1968, 1971, 1973, 1975 Σταύρος Σαράφης Π.Α.Ο.Κ. 7 7 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978 2 1972, 1974 Γιάννης Γούναρης Π.Α.Ο.Κ. 7 7 1971, 1972, 1973, 1974, 1977, 1978, 1981 2 1972, 1974 Κριστόφ Βαζέχα Π.Α.Ο. 7 8 1991 , 1993, 1994, 1995, 1997, 1998, 1999 4 1991, 1993 με 1995 Γιάννης Καλιτζάκης Π.Α.Ο. 7 8 6: 1988, 1989, 1991 , 1993, 1994, 1995 7 6: 1988, 1989, 1991, 1993 με 1995 Α.Ε.Κ. 1: 2000 1: 2000 Γιώργος Χ. Γεωργιάδης Π.Α.Ο. 7 7 5: 1993, 1994, 1995, 1997, 1998 5 3: 1993 με 1995 Π.Α.Ο.Κ. 2: 2001, 2003 2: 2001, 2003
 οι Πολυχρονίου, Γκαϊτατζής δεν είχαν την ευκαιρία για μία 10η και 8η παρουσία αντίστοιχα, όταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς αποσύρθηκε από τον τελικό του 1966 με αντίπαλο την Α.Ε.Κ..

Από τους παίκτες που μετείχαν αποκλειστικά σε νικηφόρους τελικούς, ο Καλιτζάκης αποτελεί αυτόν με τις περισσότερες παρουσίες στην ιστορία του θεσμού και συγκεκριμένα 7. Ο Μπέμπης έχει 8, οι Ρωσίδης, Πολυχρονίου 7, ενώ και οι τρεις ως μόνη ήττα το 1-2 του 1956 από την Α.Ε.Κ. (στον μοναδικό, άλλωστε, τελικό σε 13 που ο Ολυμπιακός Πειραιώς ηττήθηκε κατά τη 15ετή κυριαρχία του στη διοργάνωση μεταξύ 1951 και 1965).

 Τέρματα σε τελικό 
Προσμετρώνται όσα σημειώθηκαν στην κανονική διάρκεια του αγώνα και την παράταση, όχι σε ενδεχόμενη διαδικασία των πέναλτι:67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος, ό.π, σελ. 30Μπόμης, ό.π, σελ. 558 και 560
 κατά χρονολογική σειρά επίτευξης του αριθμού τερμάτων
 #  Ποδοσφαιριστής  Τέρματα  Λεπτά  Τέρματα ανά τελικό (με τονισμένα οι νικηφόροι)  Σύλλογος/γοι 1 Γιώργος Σιδέρης 6 690' 1960 κανένα+ένα, 1961 δύο, 1963 ένα, 1965 ένα, 1968, 1969 ένα Ο.Σ.Φ.Π. 2 Γιώργος Δαρίβας 5 570' 1951 ένα, 1952 κανένα+ένα, 1953 ένα, 1954 ένα, 1956 ένα Ο.Σ.Φ.Π. Κώστας Πολυχρονίου 5 (1 πέν.) 937' 1956, 1957, 1958 δύο, 1959, 1960 κανένα+δύο, 1961, 1962, 1963 ένα, 1965 Ο.Σ.Φ.Π. Δημήτρης Σαραβάκος 5 (1 πέν.) 450' 1986 δύο, 1988 ένα, 1989 ένα, 1991 ένα, 1995 Π.Α.Ο., Α.Ε.Κ. (το 1995) 5 Νίκος Κίτσος 4 300' 1932 τρία, 1933 ένα Άρης Θεσσαλονίκης Μπάμπης Δρόσος 4 480' 1951 δύο, 1952 ένα+κανένα, 1953, 1954 ένα Ο.Σ.Φ.Π. Γιώτης Τσαλουχίδης 4 480' 1988, 1990 δύο, 1992 ένα+ένα, 1993 Ο.Σ.Φ.Π. Κριστόφ Βαζέχα 4 (1 πέν.) 755' 1991 ένα+κανένα, 1993 ένα, 1994 ένα, 1995 ένα, 1997, 1998, 1999 Π.Α.Ο. 9  από 3: Γιάννης Βάζος (Ο.Σ.Φ.Π.), Ηλίας Υφαντής (Ο.Σ.Φ.Π.), Θανάσης Μπέμπης (Ο.Σ.Φ.Π.), Τάκης Τσιρώνης (1 πεν. / Α.Γ.Σ. Καστοριάς), Χρήστος Δημόπουλος (1 πεν. / Π.Α.Ο.), Βαγγέλης Βλάχος (Α.Ε.Κ. 1, Π.Α.Ο. 2), Βασίλης Τσιάρτας (1 πέν. / Α.Ε.Κ.), Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (2 πέν. / Ο.Σ.Φ.Π.),Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος , e-soccer.gr, 20.05.2015 Μιχάλης Κωνσταντίνου (Π.Α.Ο. 2, Ο.Σ.Φ.Π. 1), Μάρκους Μπεργκ (Π.Α.Ο.), Ραφίκ Τζεμπούρ (Ο.Σ.Φ.Π. 2, Α.Ε.Κ. 1)Ολυμπιακός – ΑΕΚ 1-2: «Κιτρινόμαυρο» γλέντι με Μάνταλο και Τζιμπούρ!, Παναγιώτης Τζαμπαζλής, onsports.gr

Από τους παραπάνω, χατ τρικ σημείωσαν οι Νίκος Κίτσος (1932, στον πρώτο τελικό του θεσμού), Γιάννης Βάζος (1947), Τάκης Τσιρώνης (1980, έπειτα από 33 χρόνια και διεξαγωγή ισάριθμων ακριβώς αγώνων με 8 να περιλαμβάνουν παράταση), Βασίλης Τσιάρτας (1996) και Μάρκους Μπεργκ (2014). Ο Τάκης Τσιρώνης κατέχει τη διάκριση του ταχύτερου χατ τρικ και του μοναδικού καθαρού (στα τελευταία 24' της επανάληψης), ενώ κυπελλούχοι στέφθηκαν οι τέσσερις που έπονται του πρωτοπόρου Νίκου Κίτσου.

 Οι 83 σύλλογοι με συμμετοχή στα προημιτελικά 

Κατά τις 78 φορές που ο θεσμός έχει διεξαχθεί μέχρι και την περίοδο 2019–2020 (δεν συνυπολογίζεται η διοργάνωση 1940–1941 που διακόπηκε στον αρχικό γύρο), μόλις 19 σύλλογοι έχουν προκριθεί στον τελικό, με 11 από αυτούς να στέφονται κυπελλούχοι, άλλοι 26 έχουν φτάσει έως τα ημιτελικά και άλλοι 38 στα προημιτελικά.

 Ντέρμπι στο κύπελλο 

Έως και την 78η διεξαγωγή του Κυπέλλου Ελλάδας (αγωνιστική περίοδος 2019–2020, χωρίς να περιλαμβάνεται η προαναφερόμενη 1940–1941), μόνον οι Α.Ε.Κ., Ολυμπιακός Πειραιώς, Παναθηναϊκός, Π.Α.Ο.Κ. και Άρης Θεσσαλονίκης έχουν να επιδείξουν διψήφιο αριθμό παρουσιών στον τελικό του και επιπρόσθετα, συγκεντρώνουν το 90% σχεδόν των τροπαίων. Οι πιθανές 6 μεταξύ τους συναντήσεις, διατηρούν για οποιοδήποτε γύρο του θεσμού το χαρακτήρα του ντέρμπι τον οποίον έχουν και στο πρωτάθλημα. Το ίδιο συμβαίνει επίσης για αυτή των δύο της συμπρωτεύουσας Π.Α.Ο.Κ. και Άρη, η οποία στο εξωτερικό αφενός αναγνωρίζεται ως η πλέον ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική αντιπαλότητα της Ελλάδας έπειτα από εκείνη των Ολυμπιακού Πειραιώς και Παναθηναϊκού,Country > Greece, footballderbies.com  αφετέρου έχει συγκαταλεχθεί ανάμεσα στα 50 σπουδαιότερα σε παγκόσμιο επίπεδο.The greatest rivalries in club football > Nos 50-41, βρετανική εφημ. Daily Mail 13.09.2009 

Κατά μέσο όρο, προκύπτουν 2 διασταυρώσεις κάθε χρόνο μεταξύ των (θεωρούμενων ως) δημοφιλέστερων συλλόγων στην Ελλάδα, με το φίλαθλο κοινό να έχει την ευκαιρία παρακολούθησης σχεδόν τριών (2,7) ντέρμπι κυπέλλου ετησίως. Χωρίς κανένα εξελίχθηκαν 8 διοργανώσεις, δηλαδή μία στην 9ετία, ενώ περισσότερα υπήρξαν τα 9 της περιόδου 2000–2001 ως αποτέλεσμα των διπλών αγώνων σε κάθε φάση, ακόμα και των ομίλων, πλην του τελικού. Οι Άρης Θεσσαλονίκης και Π.Α.Ο.Κ. αναμετρήθηκαν τρεις φορές για την 1949–1950, το ίδιο Α.Ε.Κ. και Παναθηναϊκός την 1995–1996.

Μοναδική κυπελλούχος που επικράτησε και των τριών άλλων σε γύρο νοκ άουτ, αποτέλεσε η Α.Ε.Κ. τη χρονιά 1977–1978. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το κύπελλο 1993–1994 και η Α.Ε.Κ. το 1995–1996 έχοντας να αντιμετωπίσουν επίσης τρεις διασταυρώσεις για ντέρμπι, αλλά με την πρώτη (συμπτωματικά μεταξύ τους) κατά τη φάση των ομίλων και άρα χωρίς σοβαρή πιθανότητα αποκλεισμού εφόσον δεν νικούσαν, όπως και συνέβη. Α.Ε.Κ. και Ολυμπιακός Πειραιώς έχουν αναμετρηθεί σε 38 αγώνες και τους πιο πολλούς, ενώ ο δεύτερος και ο Παναθηναϊκός παρουσιάζουν την υψηλότερη συχνότητα διασταυρώσεων με 30 (πρόκειται όμως και για το ζευγάρι που καθυστερεί περισσότερο να συναντηθεί και συγκεκριμένα από το 2008). Γενικά, ο Ολυμπιακός Πειραιώς έχει αντιμετωπίσει κάποιον από τους τρεις 79 φορές και σε 104 αγώνες, αριθμοί μεγαλύτεροι των υπολοίπων. Το ντέρμπι των “αιωνίων”, αποτελεί τον συνηθέστερο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας έχοντας λάβει χώρα σε 11 περιπτώσεις εντός 44 ετών, αρχική το 1960, πλέον πρόσφατη το 2004 και με μοιρασμένες τις επιτυχίες (το 1962 διακόπηκε χωρίς την ανάδειξη νικητή).

 Τελικοί 

 Υπόμνημα 
 * Αποτέλεσμα μετά από παράταση † Ο αγώνας οδηγήθηκε στα πέναλτι (σκορ των πέναλτι) ‡ Η νικήτρια ομάδα κέρδισε το νταμπλ (Πρωτάθλημα και Κύπελλο) (E) Επαναληπτικός # Άνευ Αγώνος & Ρίψη Νομίσματος

 Κατάλογος αγώνων 
 Περίοδος Κυπελλούχος Σκορ Φιναλίστ Γήπεδο Πόλη Θεατές 1931–32  5–3  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα 10.000 1932–33  2–2 *  Γήπεδο Άρη (παλαιό) Θεσσαλονίκη 7.000 2–1 (Ε) Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα  1933–38 δεν διεξήχθη 1938–39 ‡  2–1  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα  1939–40  3–1   1940–41 δεν ολοκληρώθηκεΕλληνοϊταλικός Πόλεμος 1941–44δεν διεξήχθηΒ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος 1944–46δεν διεξήχθηΕμφύλιος Πόλεμος 1946–47 ‡  5–0  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα 12.000 1947–48  2–1  12.000 1948–49  0–01 *  15.000 2–1 (Ε) 15.000 1949–50  4–0  5.500 1950–51 ‡  4–0  15.000 1951–52  2–2  15.000 2–0 (Ε) 15.000 1952–53  3–2  25.000 1953–54 ‡  2–0   1954–55  2–0  6.729 1955–56  2–1  25.000 1956–57 ‡  2–0  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς  1957–58 ‡  5–1  22.000 1958–59 ‡  2–1  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα 25.000 1959–60  1–1  25.000 3–0 (Ε) Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς  1960–61  3–0  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας Αθήνα 25.000 1961–62  – : 0–02 * Στάδιο Νίκος Γκούμας 28.155 1962–63  3–0  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας 25.000 1963–64 3 # — — — — 1964–65  1–0  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 45.000 1965–66  2–04 #  — — — 1966–67  1–0  Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 28.000 1967–68  1–0  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας 22.318 1968–69 ‡  1–1 * &  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 39.000 1969–70  1–0  Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκη 46.695 1970–71  3–1  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 38.000 1971–72  2–1  34.831 1972–73 ‡  1–0  40.070 1973–74  2–2 †  Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 28.000 1974–75 ‡  1–0  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 34.430 1975–76  4–4 †  Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 24.871 1976–77 ‡  2–1  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 28.490 1977–78 ‡  2–0  23.483 1978–79  3–1  20.299 1979–80  5–2  Στάδιο Νίκος Γκούμας Αθήνα 9.471 1980–81 ‡  3–1  30.512 1981–82  1–0  22.560 1982–83  2–0  Ολυμπιακό Στάδιο 72.240 1983–84 ‡  2–0  73.829 1984–85  4–1  24.994 1985–86 ‡  4–0  72.948 1986–87  1–1 †  23.587 1987–88  2–2 †  73.375 1988–89  3–1  54.183 1989–90  4–2  47.627 1990–91 ‡  3–0  Γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας 12.737 2–1 Ολυμπιακό Στάδιο 19.375 1991–92  1–1  Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 25.744 2–0 Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 29.831 1992–93  1–0  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 64.532 1993–94  3–3 †  61.232 1994–95 ‡  1–0 *  60.777 1995–96  7–1  31.563 1996–97  0–0 †  Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης Πειραιάς 21.926 1997–98  1–0  21.436 1998–99 ‡  2–0  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 57.783 1999–2000  3–0  25.471 2000–01  4–2  Στάδιο Νίκος Γκούμας 13.300 2001–02  2–1  Ολυμπιακό Στάδιο 45.258 2002–03  1–0  Γήπεδο Τούμπας Θεσσαλονίκη 18.703 2003–04 ‡  3–1  Στάδιο Νέας Σμύρνης Αθήνα 7.500 2004–05 ‡  3–0  Παμπελοποννησιακό Στάδιο Πάτρα 15.550 2005–06 ‡  3–0  Παγκρήτιο Στάδιο Ηράκλειο 22.079 2006–07  2–1  Πανθεσσαλικό Στάδιο Βόλος 18.111 2007–08 ‡  2–0  Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκη 19.199 2008–09 ‡  4–4 †  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 48.594 2009–10 ‡  1–0  48.926 2010–11  3–0  50.912 2011–12 ‡  2–1 *  41.500 2012–13 ‡  3–1 *  28.980 2013–14  4–1  44.356 2014–15 ‡  3–1  26.300 2015–16  2–1  310 2016–17  2–1  Πανθεσσαλικό Στάδιο Βόλος 19.236 2017–18  2–0  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 35.545 2018–19 ‡  1–0  1.040 2019–20 ‡  1–0  Πανθεσσαλικό Στάδιο Βόλος 05 2020–21  2–1  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 05 2021–22  1–0  45.409 2022–23 ‡  2–0  Πανθεσσαλικό Στάδιο Βόλος 06 2023–24  1–0  06 2024–25 ‡  2–0  Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνα 55.000

Υποσημειώσεις
1 Ο αγώνας διακόπηκε στο 20' της παράτασης εξαιτίας του σκοταδιού (είχαν προηγηθεί εκτεταμένες καθυστερήσεις από σοβαρούς τραυματισμούς παικτών). Σε αντίθεση με μεταγενέστερες πηγές, όπως και την ΕΠΟ, ορισμένες παλαιότερες δεν τον περιλαμβάνουν στους διεξαχθέντες τελικούς (προφανώς, λόγω της μη ολοκλήρωσής του).
2 Ο τελικός Ολυμπιακός–Παναθηναϊκός: 0–0 της περιόδου 1961–62 διακόπηκε στο 7' της παράτασης εξαιτίας του σκοταδιού (είχαν προηγηθεί πολλαπλές καθυστερήσεις από επεισόδια εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου) και χωρίς να επαναληφθεί, με συνέπεια τη χρονιά εκείνη να μην ανακηρυχθεί τροπαιούχος.
3 Η διοργάνωση 1963–64 δεν ολοκληρώθηκε, καθώς ο ημιτελικός Παναθηναϊκός–Ολυμπιακός: 1–1 διακόπηκε από βίαιες αντιδράσεις των θεατών (για το ενδεχόμενο προσυμφωνημένης ισοπαλίας και διεξαγωγής επαναληπτικού αγώνα) και δεν επαναλήφθηκε. Στο Κύπελλο Κυπελλούχων της επόμενης περιόδου μετείχε η νικήτρια του άλλου ημιτελικού ΑΕΚ, την οποία αργότερα η ΕΠΟ αναγνώρισε και ως κάτοχο του τίτλου.
4 Η διοργάνωση 1965–66 ολοκληρώθηκε χωρίς τη διεξαγωγή τελικού, καθώς ο γηπεδούχος Ολυμπιακός δεν διεκδίκησε το τρόπαιο.
5 Κεκλεισμένων των θυρών λόγω της πανδημίας COVID-19.
6 Κεκλεισμένων των θυρών γιατί υπήρξαν φόβοι επεισοδίων.

Γήπεδα διεξαγωγής
Οι αγώνες για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας έχουν πραγματοποιηθεί σε 11 διαφορετικά σημεία 6 πόλεων της χώρας. Μόλις 11 χρονιές μονός τελικός ορίστηκε να διεξαχθεί εκτός Λεκανοπεδίου Αττικής, το οποίο φιλοξενεί την κορυφαία αναμέτρηση του θεσμού 9 φορές τη δεκαετία.

 Χώρος [τελευταία ονομασία]  Πόλη  Διοργανώσεις με μονό τελικό  Επα- ναλη- πτικός  Επα- νά- ληψη  Έδρα διπλού τελικού  Αγώνες συνο-λικά Πλήθος  Διαστήματα   Στάδιο Ο.Α.Κ.Α.                            «Σπύρος Λούης» Αθήνα  31  μόνιμα 1983–1991, 1993–2002, 2009–2016, 2018–2019, 2021–2022, 2025 μόνιμα 2027– Π.Α.Ο., Ο.Σ.Φ.Π., Α.Ε.Κ. –  –    31 Γήπεδο «Απ. Νικολαΐδης»  Αθήνα  18  1932–1933, μόνιμα 1939–1956, 1959–1961, 1963, 1968  Π.Α.Ο., Ο.Σ.Φ.Π. 2 1 1 22  Στάδιο «Γ. Καραϊσκάκης»  Πειραιάς  13  1957–1958, 1960, 1965, 1969, 1971–1973, 1975, 1977–1979, 1992, 1997–1998 Ο.Σ.Φ.Π.   –    15 Στάδιο Νίκος Γκούμας  Αθήνα  8  1962, 1967, 1974, 1976, 1980–1982, 2001 Α.Ε.Κ. –  –  –  8 Πανθεσσαλικό στάδιο  Βόλος   6 2007, 2017, 2020, 2023–2024,2026  Ν.Π.Σ. Βόλος  –  –  –  6 Καυτανζόγλειο στάδιο Θεσσαλονίκη  2  1970, 2008  Ηρακλής –  –  –  2 Γήπεδο Τούμπας  Θεσσαλονίκη  1  2003 Π.Α.Ο.Κ. –  –    2 Γήπεδο Άρη (παλαιό)  Θεσσαλονίκη  1  1933  Άρης Θεσσαλονίκης –  –  –  1 Στάδιο Νέας Σμύρνης Αθήνα  1  2004  Πανιώνιος –  –  –  1 Παμπελοποννησιακό στάδιο  Πάτρα  1  2005  –  –  –  –  1 Παγκρήτιο στάδιο  Ηράκλειο  1  2006  –  –  –  –  1

Σε όλη σχεδόν την ιστορία του θεσμού, υπήρχε ένας χώρος σταθερής ή έστω συχνότατης τέλεσης του αγώνα ανά διαστήματα. Αρχικά και μέχρι το 1963 ήταν το γήπεδο Παναθηναϊκού, σήμερα «Απόστολος Νικολαΐδης» (17 μονοί τελικοί από τους πρώτους 21, με συνεχείς 12 μεταξύ 1939 και 1956), το οποίο το διαδέχθηκε το ανακαινισμένο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» από το 1969 και για όλη τη δεκαετία του 1970 (8 στους 11). Κατόπιν τριών ετών στο γήπεδο «Νίκος Γκούμας» και με την ανέγερση του πολλαπλάσιας χωρητικότητας Ολυμπιακού Σταδίου Αθηνών, αυτό αποτέλεσε (πλην δύο διοργανώσεων με διπλό τελικό) τη μόνιμη επιλογή της Ε.Π.Ο. για τα επόμενα 14 χρόνια και ανεξαρτήτως αντιπάλων (παρότι ταυτόχρονα διατελούσε έδρα του Παναθηναϊκού και για μικρότερες περιόδους των Ολυμπιακού, Α.Ε.Κ.). Ακολούθησε η 12ετία 1997–2008 με 9 διαφορετικά γήπεδα διεξαγωγής και για πρώτη φορά τα 3 στην λεγόμενη επαρχία, ενώ στη συνέχεια έχει επανέλθει ο προκαθορισμός του σταδίου Ο.Α.Κ.Α. μέσω της προκήρυξης του Κυπέλλου Ελλάδας.Διοργανώσεις > Κύπελλο Ελλάδος > Προκήρυξη, ιστότοπος ΕΠΟ (αρχειοθετημένο από το πρωτότυπο μέσω του web.archive.org στις 19.06.2016)

Τηλεοπτική κάλυψη
Οι αγώνες του Κυπέλλου Ελλάδας καλύπτονται τηλεοπτικά και εκπέμπουν από τον ιδιωτικό σταθμό τηλεοπτικό εθνικής εμβέλειας της συνδρομητικής τηλεόρασης, COSMOTE TV, η οποία ανήκει στον όμιλο Ο.Τ.Ε..

Χορηγίες
Το διάστημα 2006–2010, κεντρικός χορηγός του Κυπέλλου Ελλάδας ήταν η εταιρεία Hellas Online,Χρηματοοικονομική ανάλυση των εταιρειών Vodafone – Hellas Online , okeanis.lib.teipir.gr ενώ ο θεσμός ονομαζόταν «Κύπελλο Hellas Online». Για την περίοδο 2010–2011, ο κεντρικός χορηγός της διοργάνωσης ήταν ο Ο.Π.Α.Π., ενώ η διοργάνωση είχε τον τίτλο «Κύπελλο Ελλάδος ΟΠΑΠ».Προκήρυξη αγώνων Κυπέλλου Ελλάδος ΟΠΑΠ 2010-2011, ιστότοπος Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ) Το 2022, τη χορηγία της διοργάνωσης ανέλαβε η εταιρεία Novibet, ενώ ο θεσμός πήρε την ονομασία «Κύπελλο Ελλάδας Novibet». Την τριετία 2023–2026, τη χορηγία έχει αναλάβει η εταιρεία Betsson, ενώ ο θεσμός άλλαξε ονομασία σε «Κύπελλο Ελλάδας Betsson».

 Σημειώσεις 

 Παραπομπές 

 Πηγές 
 ψηφιοποιημένο αρχείο εφημερίδων, ιστότοπος Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος
 Greece - List of Cup Winners, Γιώτης Παναγιωτάς, Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) 
 ψηφιακό αρχείο Κυπέλλου Ελλάδος: 1931 - 1940, 1941 - 1950, 1951 - 1960, 1961 - 1970, 1971 - 1980, 1981 - 1990, 1991 - 1995, 1996 - 1999, 1999-00, 2000-01, 2001-02, 2002-03, 2003-04 και από την περίοδο 2006-07, Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ)
 Ανδρέας Μπόμης, Γκολ 2000 • Ένας αιώνας ποδόσφαιρο: αλμανάκ, ιστορία, σχόλια, Εκδόσεις. Πελεκάνος, Αθήνα 2000, ISBN 978-000-4000-05-3
 Greece - Cup Data (from Quarterfinals on), Αλέξανδρος Μαστρογιαννόπουλος, RSSSF 
 ψηφιοποιημένο αρχείο εντύπων, ιστότοπος Βιβλιοθήκης της Βουλής (των Ελλήνων)
 συλλογικό έργο, 67 χρόνια κύπελλο Ελλάδος (παρουσίαση του θεσμού βασισμένη σε στατιστικές ιδέες του Γιώργου Παγιωτέλη), 32σέλιδη ένθετη έκδοση εφημ. ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ 29.04.1998
 συλλογικό έργο (επιμέλεια έκδοσης Κώστας Κουκουλάς), The Cupfather, σειρά Goalnews Magazine, ειδική έκδοση εφημ. Goal news 02.04.2009
 Στάθης Αρβανίτης, Η ιστορία του Ολυμπιακού, με πλήρη στοιχεία 1925-2000 • 75 χρόνια θρύλου, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2000, ISBN 960-0329-45-1
 Πάνος Φιαμέγκος (συνεργ. στατιστικά Ν. Πετρόπουλος), Παναθηναϊκός, 1908-1998 • 90 χρόνια ιστορικής πορείας, Εκδόσεις. Γ. Γεωργαλάς, Αθήνα 1998
 Γιώργος Αλεξανδρής-Ηλίας Λέκκας, Η ιστορία του Ολυμπιακού • 71 χρόνια Ολυμπιακός, Εκδόσεις Γ.Χ Αλεξανδρή, Αθήνα 1996
 Σήφης Βοτζάκης (συνεργ. Βαγγέλης Μελέκογλου), 100 χρόνια Παναθηναϊκός • Η ιστορία 1908-2008, Εκδόσ. Α.Α Λιβάνη, Αθήνα 2008, ISBN 960-1418-75-X
 Αφιέρωμα στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, e-soccer.gr, 20.05.2015.

 Δείτε επίσης 
 Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών ποδοσφαίρου
 Κύπελλο φιλίας και αλληλεγγύης

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


*
Κύπελλο