Λούις Σμιθ

Ο Λούις Σμιθ (Edward Louis Smith, 20 Μαΐου 1931 - 20 Αυγούστου 2016) ήταν Αμερικανός μουσικός της τζαζ. Ανήκει στις περιπτώσεις εκείνες των μουσικών που είχαν τα εχέγγυα για μία λαμπρή καριέρα αλλά προτίμησαν να αφοσιωθούν στην πανεπιστημιακή δράση με αποτέλεσμα να μην αποκτήσουν την φήμη άλλων μεγάλων της jazz. 

 Βιογραφία 
Γεννημένος στο Μemphis της Πολιτείας Tennessee, ο Λούις Σμιθ άρχισε να παίζει τρομπέτα στην εφηβεία του και αποφοίτησε απ' το γυμνάσιο με υποτροφία για το Tennessee State University όπου σπούδασε μουσική. Στη συνέχεια μεταπήδησε στο πανεπιστήμιο του Michigan και μαθήτευσε δίπλα στον καθηγητή Clifford Lillyn. Εκεί του δίνεται η ευκαιρία να παίξει με περαστικούς μουσικούς όπως ο Μάιλς Ντέηβις και ο Ντίζι Γκιλέσπι.

Από το 1954 έως τα τέλη του 1955 θητεύει στον στρατό και κατόπιν αρχίζει να διδάσκει στο Booke T. Washington High School στην Atlanta, Georgia. Ταυτόχρονα παίζει σε διάφορα κλαμπ έχοντας υιοθετήσει το hard bop ώς μουσική γλώσσα, τζαμάροντας με μουσικούς όπως ο Cannonball Adderley, o Kenny Dorham, o Donald Byrd, o Lou Donaldson, o Sonny Stitt και άλλοι. Το 1956 κάνει την πρώτη του εμφάνιση στην δισκογραφία ως sideman στον δίσκο του Kenny Burrell για την Blue Note, "Swingin'". Ένα χρόνο μετά του δίνεται η ευκαιρiα να ηχογραφήσει ως leader στην εταιρεία του Tom Wilson από την Βοστώνη, την Transition. Πριν όμως προλάβει να κυκλοφορήσει ο δίσκος η Transition διαλύεται.
Τελικά ο Alfred Lion, ιδιοκτήτης της Blue Note, αναγνωρίζοντας το ταλέντο του Λούις, αγοράζει την ηχογράφηση της Transition, υπογράφει αποκλειστικό συμβόλαιο μαζί του και ο δίσκος κυκλοφορεί με τον τίτλο "Here Comes Louis Smith". Κατά τη διάρκεια του 1958 ο Λούις συμμετέχει σε άλλα δύο sessions της Βlue Note (Kenny Burrell - Blue Lights και Booker Liitle 4 and Max Roach) και κυκλοφορεί τον δεύτερο δίσκο του ως leader, με τον τίτλο "Smithville".

Αυτή θα είναι και η τελευταία του ηχογράφηση για τα επόμενα 20 χρόνια. Ο Louis Smith θα επιστρέψει στο Michigan για να διδάξει στο πανεπιστήμιο και στα τοπικά δημόσια σχολεία. Προς το τέλος της δεκαετίας του 1970 θα κάνει μια σύντομη επιστροφή  στην δισκογραφία κυκλοφορώντας δύο άλμπουμς για την Steeplachase, τα "Just Friends" και "Prancis" για να επιστρέψει μετά και πάλι στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα. Από το 1989 ηχογραφούσε τις δουλειές του στην Steeplechase.

 Επιλεγμένη Δισκογραφία 

Ως leader 
Here Comes Louis Smith (Blue Note) 1957 
Smithville (Blue Note)  1958 
Just Friends (Steeple Chase) 1978 
Ballads for Lulu (Steeple Chase) 1990 
The Bopsmith (Steeple Chase) 2000
Ως καλεσμένος 
Kenny Burrell, Blue Lights (Blue Note) 1958  
Booker Little, Booker Little 4 and Max Roach (Blue Note) 1958

Παραπομπές

Σμιθ Λούις