Ρότσεστερ (Αγγλία)

Το Ρότσεστερ (αγγλικά: Rochester) είναι πόλη στη διοικητική αρχή του Μέντγουεϊ, στο Κεντ της Αγγλίας. Βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο διέλευσης του ποταμού Μέντγουεϊ (Medway), περίπου 50 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά του Λονδίνου. Η πόλη σχηματίζει πολεοδομικό συγκρότημα με τις γειτονικές πόλεις Τσάταμ, Ρέινχαμ, Στρούντ και Γκίλινγχαμ. Το Ρότσεστερ υπήρξε πόλη μέχρι το 1998, όταν έχασε το καθεστώς αυτό έπειτα από τη δημιουργία του Μέντγουεϊ και την αποτυχία να διατηρήσει την αναγνώριση του ως πόλη. Ήταν η πρώτη πόλη που συνέβη κάτι τέτοιο στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου. Υπάρχουν συνεχιζόμενες εκστρατείες για την αποκατάσταση του καθεστώτος πόλης στο Ρότσεστερ. Το 2011 είχε πληθυσμό 62.982 κατοίκους.

Το Ρότσεστερ υπήρξε για πολλά χρόνια αγαπημένος τόπος του Κάρολου Ντίκενς, ο οποίος διέμενε στο κοντινό Γκαντς Χιλ Πλέις, στο Χάιαμ, και βάσισε πολλά από τα μυθιστορήματά του στην περιοχή. Η Επισκοπή του Ρότσεστερ, η δεύτερη αρχαιότερη στην Αγγλία, έχει ως κέντρο τον Καθεδρικό Ναό του Ρότσεστερ και ήταν υπεύθυνη για την ίδρυση σχολείου το 604 μ.Χ., που σήμερα είναι το King’s School και αναγνωρίζεται ως το δεύτερο αρχαιότερο σχολείο στον κόσμο που λειτουργεί αδιάκοπα. Το Κάστρο του Ρότσεστερ, που χτίστηκε από τον επίσκοπο Γκούντουλφ του Ρότσεστερ, διαθέτει ένα από τα καλύτερα διατηρημένα φρούρια είτε στην Αγγλία είτε στη Γαλλία. Κατά τον Πρώτο Πόλεμο των Βαρώνων (1215–1217) επί βασιλείας Ιωάννη της Αγγλίας, οι βαρόνοι κατέλαβαν το κάστρο από τον αρχιεπίσκοπο Στέφανο Λάνγκτον (Stephen Langton) και το υπερασπίστηκαν εναντίον του βασιλιά, ο οποίος στη συνέχεια το πολιόρκησε.

Εκτός από το ιστορικό κέντρο, τα προάστια Μπόρσταλ και Ντελς (The Delce) αποτελούν επίσης τμήμα του Ρότσεστερ, σχηματίζοντας με τις υπόλοιπες πόλεις του Μέντγουεϊ έναν αστικό ιστό περίπου 250.000 κατοίκων.

 Τοπωνυμία 
Το ρωμαϊκο-βρετανικό όνομα του Ρότσεστερ ήταν Durobrivae, που αργότερα εμφανίζεται ως Durobrivis περί το 730 και Dorobrevis το 844. Δύο πιθανές ετυμολογίες αναφέρονται συχνά: είτε προέρχεται από τη φράση «οχυρό κοντά στη γέφυρα(ες)» είτε αποτελεί εκλατινισμένη μορφή της βρετανικής λέξης Dourbruf που σημαίνει «γρήγορο ρεύμα». Το Durobrivis προφερόταν ως Robrivis. Αργότερα προστέθηκε η λέξη cæster (=κάστρο, από το λατινικό castrum), με αποτέλεσμα η πόλη να αποκαλείται Robrivis Cæster. Ο Βέδας την αναφέρει περί το 730 ως Hrofes cæster, αποδίδοντάς την λανθασμένα ως «το οχυρωμένο στρατόπεδο του Χρόφι». Από αυτό προέκυψαν οι μορφές Hrofæscæstre (730), Hrofescester (811), Rovescester (1086), και τελικά Rochester (1610). Ο λατινικός επιθετικός τύπος Roffensis αναφέρεται στο Ρότσεστερ.

 Ιστορία 
Νεολιθικά ευρήματα έχουν βρεθεί στην ευρύτερη περιοχή του Ρότσεστερ με την πάροδο του χρόνου, ο τόπος κατοικήθηκε διαδοχικά από Κέλτες, Ρωμαίους, Γιούτες και/ή Σάξονες. Κατά την κελτική περίοδο, αποτέλεσε ένα από τα δύο διοικητικά κέντρα της φυλής των Καντιάκι (Cantiaci). Κατά την ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, διεξήχθη αποφασιστική μάχη στον Μέντγουεϊ κοντά στο Ρότσεστερ. Η πρώτη γέφυρα ανεγέρθηκε νωρίς στη ρωμαϊκή περίοδο. Στα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια, ο οικισμός οχυρώθηκε με πέτρινα τείχη. Ο βασιλιάς Εθελβέρτος του Κεντ (560–616) θέσπισε νομικό σύστημα το οποίο διασώζεται στο Textus Roffensis του 12ου αιώνα. Το 604 μ.Χ. ιδρύθηκαν η επισκοπή και ο καθεδρικός ναός. Στην περίοδο από την αποχώρηση των ρωμαϊκών λεγεώνων έως την Νορμανδική κατάκτηση, το Ρότσεστερ λεηλατήθηκε τουλάχιστον δύο φορές και πολιορκήθηκε άλλη μία.

Η μεσαιωνική περίοδος είδε την ανέγερση του σημερινού καθεδρικού ναού (1080–1130, 1227 και 1343), την κατασκευή δύο κάστρων και τη δημιουργία μιας σημαντικής πόλης. Το Κάστρο του Ρότσεστερ έλαβε μέρος στις πολιορκίες του 1215 και του 1264. Το βασικό οδικό σχέδιο του Ρότσεστερ χαράχτηκε τότε, περιορισμένο από τον ποταμό, τον δρόμο Watling Street, το Μοναστήρι του Ρότσεστερ και το Κάστρο του Ρότσεστερ.

Το Ρότσεστερ έχει αναδείξει δύο μάρτυρες: τον Άγιο Ιωάννη Φίσερ (John Fisher), που εκτελέστηκε από τον Ερρίκο Η΄ επειδή αρνήθηκε να εγκρίνει το διαζύγιο με την Αικατερίνη της Αραγωνίας, και τον Επίσκοπο Νίκολας Ρίντλεϊ, που εκτελέστηκε από τη βασίλισσα Μαρία επειδή ήταν προτεστάντης της Αγγλικής Μεταρρύθμισης.

 Στρατιωτική ιστορία 
Το Ρότσεστερ υπήρξε για αιώνες στρατηγικής σημασίας λόγω της θέσης του κοντά στη συμβολή του Τάμεση και του Μέντγουεϊ. Το Κάστρο του Ρότσεστερ χτίστηκε για να ελέγχει τη διάβαση του ποταμού. Το 1667 η πόλη δέχθηκε επιδρομή από τον ολλανδικό στόλο στο πλαίσιο του Δεύτερου Αγγλο-Ολλανδικού Πολέμου. Οι Ολλανδοί, υπό την ηγεσία του ναυάρχου ντε Ρούιτερ, έσπασαν την αλυσίδα στο Upnor και έπλευσαν ως τη Γέφυρα του Ρότσεστερ, αιχμαλωτίζοντας και καίγοντας μέρος του αγγλικού στόλου.The Dutch Raid, published by the City of Rochester Society 1998.

Η ίδρυση του ναυπηγείου του Βασιλικού Ναυτικού στο Τσάταμ σηματοδότησε την αρχή της μακράς περιόδου υπεροχής του Βασιλικού Ναυτικού. Η πόλη, ως τμήμα του Μέντγουεϊ, περιβλήθηκε από δύο κύκλους οχυρώσεων· η εσωτερική γραμμή, που κατασκευάστηκε στους Ναπολεόντειους πολέμους, περιλάμβανε τα φρούρια Clarence, Pitt, Amherst και Gillingham. Η εξωτερική γραμμή, τα Φρούρια του Πάλμερστον, χτίστηκε τη δεκαετία του 1860 κατόπιν της αναφοράς της Βασιλικής Επιτροπής για την Άμυνα του Ηνωμένου Βασιλείου και αποτελείται από τα φρούρια Borstal, Bridgewood, Luton και τα οχυρά Twydall, με δύο επιπλέον φρούρια σε νησιά του Μέντγουεϊ, τα Fort Hoo και Fort Darnet.

Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η αεροπορική βιομηχανία Short Brothers ανέπτυξε το πρώτο αεροπλάνο που εκτόξευσε τορπίλη, το Short Admiralty Type 184, στο εργοστάσιο υδροπλάνων της στον ποταμό Μέντγουεϊ, κοντά στο Κάστρο του Ρότσεστερ. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων, η εταιρεία απέκτησε παγκόσμια φήμη ως κατασκευαστής ιπτάμενων σκαφών, με αεροσκάφη όπως το Singapore, η σειρά Empire C-Class και το Sunderland. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Short σχεδίασε και κατασκεύασε το πρώτο βομβαρδιστικό με τέσσερις κινητήρες, το Stirling.

Η παρακμή της βρετανικής ναυτικής ισχύος και της ανταγωνιστικότητας στη ναυπηγική οδήγησε την κυβέρνηση στο κλείσιμο του ναυπηγείου στο Τσάταμ το 1984, γεγονός που προκάλεσε και την κατάρρευση πολλών τοπικών ναυτιλιακών βιομηχανιών. Το Ρότσεστερ και οι γειτονικές κοινότητες επλήγησαν σφοδρά και βίωσαν μια οδυνηρή μετάβαση σε μεταβιομηχανική οικονομία, με αποτέλεσμα κοινωνική στέρηση και ανεργία. Με το κλείσιμο του ναυπηγείου του Τσάταμ, η περιοχή βίωσε πρωτοφανή άνοδο της ανεργίας στο 24%. Μέχρι το 2014 είχε πέσει στο 2,4% του τοπικού πληθυσμού.

 Παραδόσεις της πολής 
Το Ρότσεστερ (Rochester) αναγνωρίστηκε ως πόλη από το 1211 έως το 1998. Η αρχαία αυτή ιδιότητα της πόλης του Ρότσεστερ ήταν μοναδική, καθώς δεν είχε επίσημο συμβούλιο ή Δημαρχιακούς Εφόρους ούτε Δήμαρχο, αντί αυτών υπήρχε ο θεσμός του Ναυάρχου του ποταμού Μέντγουεϊ (River Medway), ο οποίος ενεργούσε ως de facto πολιτικός ηγέτης. Publishing Letters Patent dated 25 January 1982, text also available from Medway Council archives website 

Από τα νορμανδικά χρόνια, το Ρότσεστερ ασκούσε πάντοτε διοίκηση στη γη πέρα από τον ποταμό Μέντγουεϊ, στο Στρούντ (Strood), που ήταν γνωστό ως Στρούντ Ίντρα (Strood Intra). Πριν από το 1835 είχε πλάτος περίπου 91 μέτρα και εκτεινόταν έως τη Γκαν Λέιν. Με τον Νόμο περί Δημοτικών Εταιρειών του 1835 (Municipal Corporations Act 1835) τα όρια επεκτάθηκαν ώστε να περιλαμβάνουν περισσότερο από το Στρούντ και το Φρίντσμπερι, καθώς και τμήμα του Τσάταμ γνωστό ως Τσάταμ Ίντρα.

Όπως πολλές μεσαιωνικές πόλεις της Αγγλίας, το Ρότσεστερ είχε δημοτικούς Ελευθέρους Πολίτες (Freemen), των οποίων τα ιστορικά καθήκοντα και δικαιώματα καταργήθηκαν από τον Νόμο περί Δημοτικών Εταιρειών του 1835. Ωστόσο, η Συντεχνία των Ελεύθερων Ψαράδων και Βυθοκαθαριστών (Guild of Free Fishers and Dredgers) συνεχίζει να υπάρχει μέχρι σήμερα και διατηρεί δικαιώματα, καθήκοντα και ευθύνες στον ποταμό Μέντγουεϊ, μεταξύ Σιρνές (Sheerness) και Χοκγουντ Στόουν (Hawkwood Stone). Αυτός ο αρχαίος εταιρικός φορέας συγκαλείται στο Ναυτοδικείο, η Κριτική Επιτροπή του οποίου, αποτελούμενη από Ελευθέρους Πολίτες, είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση του ποταμού, όπως αυτή κατοχυρώνεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Η Ελευθερία της Πόλης (City Freedom) μπορεί να αποκτηθεί από κατοίκους έπειτα από μια περίοδο «υπηρεσίας», δηλαδή μαθητείας (παραδοσιακά επτά χρόνια), πριν από την αποδοχή τους ως Ελεύθεροι Πολίτες. Η ετήσια τελετουργική Περιφορά των Ορίων (Beating of the Bounds) κατά μήκος του ποταμού Μέντγουεϊ πραγματοποιείται μετά το Ναυτοδικείο, συνήθως το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου.

 Εκκλησιαστικές ενορίες 
σύνδεσμος=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Diocese_of_Rochester_arms.svg|δεξιά|μικρογραφία|Θυρέος της επισκοπής του Ρότσεστερ
Υπήρχαν τρεις μεσαιωνικές ενορίες: του Αγίου Νικολάου (St Nicholas’), της Αγίας Μαργαρίτας (St Margaret’s) και του Αγίου Κλήμη (St Clement’s). Η ενορία του Αγίου Κλήμη βρισκόταν στη Χόρσουας Λέιν (Horsewash Lane) μέχρι τον θάνατο του τελευταίου εφημέριου το 1538, οπότε και συγχωνεύτηκε με την ενορία του Αγίου Νικολάου, τα τελευταία θεμέλια της εκκλησίας αφαιρέθηκαν τελικά κατά την κατασκευή του σιδηροδρόμου τη δεκαετία του 1850. Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου χτίστηκε το 1421 δίπλα στον καθεδρικό ναό για να λειτουργήσει ως ενοριακή εκκλησία για τους πολίτες του Ρότσεστερ. Ο αρχαίος καθεδρικός ναός περιλάμβανε τη βενεδικτινή μοναστική μονή του Αγίου Ανδρέα με ανώτερο κύρος από τις τοπικές ενορίες. Η επισκοπή του Ρότσεστερ πριν από το 1537, υπό τη δικαιοδοσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, κάλυπτε μια τεράστια περιοχή που εκτεινόταν στην Ανατολική Αγγλία και περιλάμβανε ολόκληρο το Έσσεξ.www.churchofengland.org 

Ως αποτέλεσμα της αναδιάρθρωσης της Εκκλησίας κατά τη Μεταρρύθμιση, ο καθεδρικός ναός επαναγιάστηκε ως Καθεδρικός Ναός του Χριστού και της Ευλογημένης Παρθένου Μαρίας (Cathedral Church of Christ and the Blessed Virgin Mary), χωρίς ενοριακές ευθύνες, ως επισκοπικός ναός. Τον 19ο αιώνα ιδρύθηκε η ενορία του Αγίου Πέτρου για να εξυπηρετήσει τη ραγδαία αναπτυσσόμενη πόλη, με τον νέο ναό να εγκαινιάζεται το 1859. Έπειτα από δημογραφικές αλλαγές, οι ενορίες του Αγίου Πέτρου και της Αγίας Μαργαρίτας συνενώθηκαν το 1953 σε ενιαίο ευεργέτημα, ενώ η ενορία του Αγίου Νικολάου με του Αγίου Κλήμεντα απορροφήθηκε το 1971. Η συνενωμένη ενορία είναι σήμερα η «Ενορία του Αγίου Πέτρου με την Αγία Μαργαρίτα» (Parish of St Peter with St Margaret), με κέντρο το νέο (1973) Ενοριακό Κέντρο στο Ντελς, ενώ η Αγία Μαργαρίτα παραμένει ως παρεκκλήσι. Ο παλαιός ναός του Αγίου Πέτρου κατεδαφίστηκε το 1974, ενώ η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου έχει μετατραπεί σε επισκοπικά γραφεία αλλά παραμένει αγιασμένη. Η συνεχής επέκταση προς νότο οδήγησε στη δημιουργία μιας ακόμη νεότερης ενορίας, του Αγίου Ιουστίνου (St Justus) (1956), που καλύπτει την περιοχή του οικισμού Τάιντγουεϊ (The Tideway) και τη γύρω περιοχή.

Μια εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Μαρία τη Θεοτόκο (St Mary the Virgin) στη πύλη της πόλεως, που είχε αγγλοσαξονική θεμελίωση, θεωρείται ότι λειτούργησε ως ενορία μέχρι τον Μεσαίωνα, αλλά ελάχιστα αρχεία έχουν διασωθεί.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Επίσημη ιστοσελίδα του Δημοτικού Συμβουλίου του Μέντγουεη 
 Tο Portal του Mέντγουεη 

Κατηγορία:Πόλεις της Αγγλίας