Μελόδραμα

Ως Μελόδραμα χαρακτηρίζεται ένα θεατρικό έργο (δράμα) που έχει μελοποιηθεί, δηλαδή η απόδοση μιας δράσης ή ενός γεγονότος που γίνεται με ενορχήστρωση της μουσικής φωνής (τραγουδιού) και ηθοποιΐας. Πρόκειται δηλαδή για το μουσικό θεατρικό είδος εκείνο που στη γαλλική και στην ιταλική γλώσσα αποδίδεται με τον όρο Όπερα. Κατ΄ επέκταση, με τον αυτό όρο χαρακτηρίζεται επίσης ο θίασος και όλη η οργάνωση της απόδοσής του, καθώς και το θέατρο που προορίζεται γι' αυτήν. Συνεπώς το μελόδραμα είναι η ελληνική απόδοση του διεθνούς όρου Όπερα. 

Στην Ελλάδα ο όρος χρησιμοποιήθηκε διαφορετικά απ' ότι στην υπόλοιπη Eυρώπη. Παραδοσιακά μελόδραμα ονομάζεται ένα τρίπρακτο θεατρικό έργο στο οποίο ο καλός και τίμιος πρωταγωνιστής/ πρωταγωνίστρια περναει τα πάνδεινα και αδικείται ασύστολα. Εντός της παράστασης είναι σύνηθες να γίνονται σεισμοί, λοιμοί και καταποντισμοί (πυρκαγιές κλπ.). Το ευρωπαϊκό είδος του "Melodrame", μεταφράστηκε ως μυθιστορηματικό δράμα. Η σύγχιση αυτή έγινε ένεκα της ετυμολογίας της λέξης καθώς σημαίνει δράμα μετά μουσικής. Η όπερα και το μελόδραμα δεν είναι το ίδιο θεατρικό είδος και δεν πρέπει να συγχέονται. Ήταν το πλέον δημοφιλές είδος του 19ου αιώνα καθώς αυτά τα έργα είχαν έντονη φαντασμαγορία και αρκετές φορές χαμηλό βάθος. Μάλιστα ήταν εκτενέστερα από τα υπόλοιπα δραματικά είδη όμως δεν είχε ιντερμέδια. Για την ακρίβεια οι κωμικές σκηνές βρίσκονταν εντός του έργου και έκαναν το κλίμα ελαφρύτερο για το θεατή. Τη περίοδο του μελοδράματος μπορεί να μην υπήρξε μεγάλη εξέλιξη όσων αφορά τη δραματουργία όσων αφορά το θέμα, υπήρξε τεράστια όμως όσων αφορά τη δομή και τη παρουσίαση επί σκηνής. Η βασικότερη διαφορά όμως που έχει από την όπερα είναι το καλό τέλος που έχουν οι πρωταγωνιστές και η δικαίωσή τους. 

Το είδος αυτό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1900, με το έργο «Μποέμ» του Πουτσίνι, από τον Δ. Λαυράγκα, έπειτα από προετοιμασίες 2 ετών. Σε αυτό το έργο, καθώς δεν υπήρχαν τότε Ελληνίδες υψίφωνοι, τις θέσεις κάλυψαν (επ' αμοιβή, ενώ τα υπόλοιπα μέλη του θιάσου εργάσθηκαν αφιλοκερδώς) δυο Ιταλίδες καλλιτέχνιδες. Ακολούθως ο Λαυράγκας παρουσίασε μια δική του δημιουργία («Οι Αδελφοί»). Άλλοι βασικοί συντελεστές του ελληνικού μελοδράματος ήταν ο Λ. Σπινέλης (διευθυντής ορχήστρας) και ο Κ. Γεράκης, ο οποίος μετέφρασε στην ελληνική γλώσσα τους «Μποέμ».

Πηγές
 'Χρονικό του 20ου Αιώνα', εκδόσεις 'Δομική', Αθήνα 1990 (σελ. 15).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι



Κατηγορία:Θεατρικά είδη
Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη
Κατηγορία:Όπερα