Αιγέας

Ο Αιγέας (ή Αιγεύς) ήταν ο ένατος στη σειρά μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αθήνας, όπου βασίλευσε γύρω στον 13ο αιώνα. Καταγόταν απ' ευθείας από τη γενιά του Ερεχθέα. Ήταν γιος του Πανδίονα Β΄ και της Πυλίας, θυγατέρας του βασιλιά των Μεγάρων Πύλαντα και αδελφός του Νίσου, του Πάλλαντα και του Λύκου. Ο πατέρας του, ο Πανδίων Β΄, ήταν βασιλιάς της Αθήνας, αλλά οι Μητιονίδες τον είχαν εκθρονίσει, και αυτός είχε καταφύγει στα Μέγαρα, όπου και πήρε γυναίκα του την κόρη τού εκεί βασιλιά.

 Ανάκτηση της εξουσίας και χρησμός των Δελφών 
Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, ο Αιγέας κατόρθωσε να γυρίσει στην Αθήνα και να ανακτήσει την εξουσία, παρά τη σφοδρή αντίδραση των 50 ανιψιών του, γιων του Πάλλαντα. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Αιγέας είχε την ατυχία να μη μπορεί να αποκτήσει παιδί, ή ότι αποκτούσε παιδιά αλλά μόνο κορίτσια, και γι' αυτό ήθελε να αποκτήσει ένα αγόρι. Νομίζοντας πως η αιτία ήταν κάποιος θυμός της θεάς Αφροδίτης, ίδρυσε στην Αθήνα το πρώτο ιερό, καθιερώνοντας έτσι τη λατρεία της Ουράνιας Αφροδίτης. Ωστόσο ο πόθος του δεν εκπληρώθηκε. Απελπισμένος πήγε στο Μαντείο των Δελφών να ζητήσει συμβουλή. Εκεί η Πυθία τού έδωσε τον χρησμό που πήρε από τη Θέμιδα. Ο χρησμός έλεγε: Ασκού τον προύχοντα πόδα, μέγα φέρτατε λαών, μη λύσης, πριν εις άκρον Αθηναίων αφίκειας δηλαδή "Μη λύσεις το προεξέχον πόδι του ασκού, μεγάλε αρχηγέ των λαών, πριν φτάσεις στον δήμο των Αθηναίων". Ο ασκός που ανέφερε ο χρησμός ήταν το ασκί, όπου έβαζαν κρασί οι αρχαίοι, και το πόδι που προεξείχε ήταν το μέρος απ' όπου το γέμιζαν. Και ήθελε να πει πως δεν έπρεπε να πιει πολύ κρασί και να μεθύσει, πριν φτάσει στην πατρίδα του. Αλλά ο Αιγέας, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, δεν κατάλαβε τη σημασία τού χρησμού, γι' αυτό πήγε στον Πιτθέα, τον βασιλιά της Τροιζήνας που ήταν σοφός, και ζήτησε τη γνώμη του. Πρωτύτερα όμως συνάντησε στην Κόρινθο τη Μήδεια, η οποία κατάλαβε το νόημα του χρησμού, αλλά δεν τού φανέρωσε την αλήθεια. Ο Πιτθέας μάντεψε τον χρησμό, αλλά δεν έδωσε την πραγματική εξήγηση στον Αιγέα. Το ίδιο βράδυ οργάνωσε στο παλάτι του λαμπρό βασιλικό γλέντι για να διασκεδάσει την κακοκεφιά τού Αθηναίου βασιλιά. Στο τραπέζι ανοίχτηκαν ασκιά με διαλεχτά κρασιά και η κόρη του Πιτθέα, η πεντάμορφη βασιλοπούλα Αίθρα, κερνούσε συνέχεια τον Αιγέα, ώσπου τον μέθυσε. Έτσι μεθυσμένο τον πάντρεψε ο Πιτθέας με την Αίθρα, θέλοντας έτσι να αποκτήσει εγγονό και διάδοχο ισχυρού πατέρα. Όταν ξεμέθυσε ο Αιγέας και κατάλαβε την πονηριά του Πιτθέα, άφησε την Αίθρα, και έφυγε μόνος του για την Αθήνα. Πριν φύγει, είπε στην Αίθρα ότι αν από τον γάμο τους γεννηθεί γιος, να τον αναθρέψει αντάξια τού πατέρα του χωρίς να φανερώσει την ταυτότητά του, και όταν μεγαλώσει και γίνει έφηβος να έρθει στην Αθήνα να τον συναντήσει. Λέγοντας αυτά στην Αίθρα, ο Αιγέας την οδήγησε στον δρόμο προς την Ερμιόνη, όπου υπήρχε μία μεγάλη πέτρα, ο "βωμός του Σθενίου Διός", δηλαδή βωμός του δυνατού Δία, όπως την ονόμαζαν. Κάτω από την πέτρα αυτή, ο Αιγέας τοποθέτησε το ξίφος και τα σανδάλια του, λέγοντας στην Αίθρα ότι όταν ο γιος τους σηκώσει αυτή την πέτρα, να φορέσει τα σανδάλια και να ζωστεί το ξίφος, ώστε όταν έρθει στην Αθήνα να μπορέσει ο Αιγέας να τον αναγνωρίσει.

Πόλεμος με τον Μίνωα
Φθάνοντας στην Αθήνα, ο Αιγέας σε λίγο καιρό έμπλεξε σε πόλεμο με τον πανίσχυρο βασιλιά της Κρήτης, Μίνωα, ο οποίος έφθασε με τα καράβια και τον στρατό του, κατέλαβε τα Μέγαρα και πολιόρκησε την Αθήνα. Ο πόλεμος αυτός είχε ως αιτία τη δολοφονία του Ανδρόγεω, γιου του Μίνωα, από τους Αθηναίους, επειδή τους είχε νικήσει στα αγωνίσματα μίας αθλητικής εορτής ανάμεσα σε Κρήτες και Αθηναίους, όπως γίνονταν συχνά. Οι αρχηγοί των Αθηναίων κατέφυγαν τότε στο Μαντείο των Δελφών, ζητώντας τη συμβουλή των θεών για να σωθούν. Μα η Πυθία τούς απάντησε πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος, παρά να δεχτούν τούς όρους τού Μίνωα. Μπροστά στον κίνδυνο μίας φοβερής καταστροφής, ο Αιγέας συνθηκολόγησε με τον Μίνωα, ο οποίος επέβαλε βαρύτατο φόρο για τους Αθηναίους: επτά κοπέλες και επτά νέοι από τις καλύτερες οικογένειες, έπρεπε να στέλνονται κάθε χρόνο στην Κρήτη, για να παραδίδονται ως τροφή σ' ένα φοβερό θηρίο, τον Μινώταυρο.

Λίγο καιρό μετά, έθτασε στο παλάτι τού Αιγέα η Μήδεια ζητώντας φιλοξενία. Απελπισμένος ο Αιγέας που δεν είχε γιο και από τον πόλεμο με τους εχθρούς του, εξομολογήθηκε τον πόνο του στη Μήδεια. Η Μήδεια του είπε ότι αν την παντρευόταν, θα τού έκανε γιο. Και πραγματικά, λίγο καιρό αργότερα, ο Αιγέας από τον γάμο του με τη Μήδεια απόκτησε έναν γιο, που τον ονόμασε Μήδο.

 Η γέννηση του Θησέα 
Στο μεταξύ η Αίθρα απέκτησε και εκείνη έναν γιο, που δεν ήταν άλλος από τον ήρωα Θησέα. Όταν ο Θησέας έγινε 16 χρονών, ξεκίνησε από την Τροιζήνα για την Αθήνα με σκοπό να συναντήσει τον Αιγέα, χωρίς να γνωρίζει πως ήταν ο πατέρας του. Αφού στη διαδρομή έκανε πολλά και διάφορα κατορθώματα, έφτασε στο παλάτι φορώντας τα σανδάλια και το σπαθί τού πατέρα του, τα οποία είχε βρει σηκώνοντας τη βαριά πέτρα. Η Μήδεια είχε αποφασίσει να δηλητηριάσει τον Θησέα, αλλά όταν ο Αιγέας αναγνώρισε τον γιο του, τον αγκάλιασε, και έδιωξε από το παλάτι τη Μήδεια και τον Μήδο.

 Η τραγική επιστροφή με τα μαύρα πανιά  
Ο Αιγέας ενημέρωσε τον γιο του για τον βαρύ φόρο αίματος που πλήρωνε στον Μίνωα, και ο Θησέας αποφάσισε τότε να απαλλάξει τούς Αθηναίους από τον φρικτό αυτό φόρο. Έτσι ξεκίνησε για την Κρήτη, με σκοπό να σκοτώσει τον Μινώταυρο. Καθώς τα πανιά στο καράβι ήταν μαύρα, λόγω του φόρου αίματος, ο Αιγέας ζήτησε, αν ο γιος του επιτύχει στην αποστολή του και επιστρέψει ζωντανός, να σηκώσουν στην επιστροφή άσπρα πανιά. Όμως ενώ ο Θησέας επέτυχε στην αποστολή του, επάνω στη χαρά τους, ούτε ο ίδιος ούτε ο πλοίαρχος θυμήθηκαν να αλλάξουν τα πανιά. Έτσι, όταν ο Αιγέας είδε από το Σούνιο να φθάνει το καράβι με μαύρα πανιά, νόμισε ότι ο Θησέας ήταν νεκρός, και επάνω στην απελπισία του ρίχτηκε στη θάλασσα, και σκοτώθηκε. Από τότε η θάλασσα ονομάστηκε Αιγαίο Πέλαγος. Οι Αθηναίοι, για να τιμήσουν ακόμη περισσότερο τον Αιγέα, τον τοποθέτησαν στη σειρά των θεών τής θάλασσας, και τον ανακήρυξαν γιο του Ποσειδώνα.

Γενεαλογία

Παραπομπές

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 


Κατηγορία:Θησέας
Κατηγορία:Αιγαίο Πέλαγος
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Κατηγορία:Αυτόχειρες της ελληνικής μυθολογίας