Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας

Ο Χάραλντ Σίγκουρντσον, ή Αράλτης κατα τους Βυζαντινούς (Harald Sigurdsson, 1015 - 25 Σεπτεμβρίου 1066), στον οποίο δόθηκε το επίθετο Hardråde (το οποίο μεταφράζεται σχεδόν ως "σκληρός κυβερνήτης") στη σκανδιναβική σάγκα, ήταν βασιλιάς της Νορβηγίας (ως Χαράλδος Γ΄) από το 1046 έως το 1066. Επιπλέον, διεκδίκησε ανεπιτυχώς τον θρόνο της Δανίας μέχρι το 1064 και τον αγγλικό θρόνο το 1066. Πριν γίνει βασιλιάς, ο Χαράλδος είχε περάσει περίπου 15 χρόνια στην εξορία ως μισθοφόρος και στρατιωτικός διοικητής στο Κράτος των Ρως και του Τάγματος των Βαράγγων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 

Όταν ήταν 15 ετών, το 1030, ο Χαράλδος πολέμησε στη μάχη του Στίκλεσταντ μαζί με τον ετεροθαλή αδελφό του, Όλαφ Β΄ της Νορβηγίας (αργότερα άγιο Όλαφ). Ο Όλαφ προσπάθησε να ανακτήσει τον νορβηγικό θρόνο, τον οποίο είχε χάσει από τον Δανό βασιλιά Κνούτο δύο χρόνια νωρίτερα. 

Είναι επίσης ο ήρωας της 9ης σάγκας του ισλανδού μεσαιωνικού ποιητή Σνόρρι Στούρλουσον, όπου με επικό τρόπο εξιστορούνται κομμάτια της ζωής του. Θεωρείται ιδρυτής του Όσλο, αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα δε συνηγορούν σε αυτό.

Πρώτα χρόνια

Ο Χάραλντ Χαράλδος γεννήθηκε στο Ρίνγκερικ της Νορβηγίας (1015/1016), ήταν γιος της Όστα Γκούντμπραντσντατερ και του δεύτερου συζύγου της Σίγκουρντ Σιρ.Hjardar & Vike (2011), σ. 284Halvor Tjønn (2010) Harald Hardråde, σ. 13 Ο πατέρας του ήταν τοπικός βασιλεύς του Ρίνγκερικ και ένας από τους ισχυρότερους αρχηγούς στα Υψίπεδα.Tjønn (2010), σ. 14 Ο Χάραλντ ήταν μέσω της μητέρας του ο μικρότερος από τους τρεις ετεροθαλείς αδελφούς του Αγίου Όλαφ, στην νεότητα του τον θαύμαζε ως πρότυπο, με αυτόν τον τρόπο διέφερε από τους άλλους γιους του πατέρα του που ήταν προσκολλημένοι στο αγρόκτημα τους.https://snl.no/Harald_Hardr%C3%A5deTjønn (2010), σσ. 15–16 Οι Ισλανδικές Σάγκας και ο Σνόρι Στούρλουσον αναφέρουν ο Σίγκουρντ Σιρ ήταν δισέγγονος του βασιλέως Χάραλντ Χορφάγκρε από αρρενογονία. Οι σύγχρονοι συγγραφείς ωστόσο απορρίπτουν την γνώμη των Σάγκας και των συγγραφών της εποχής αναφέροντας ότι ο ισχυρισμός για καταγωγή από τον Οίκο του Χορφάγκρε αφορά περισσότερο τις πολιτικές τους φιλοδοξίες παρά την ιστορική πραγματικότητα.https://snl.no/Harald_Hardr%C3%A5deJoan Turville-Petre, "The Genealogist and History: Ari to Snorri", Saga-Book 20 (1978–81), σσ. 7–23 Η υποθετική καταγωγή του Χάραλντ Χαράλδου από τον Οίκο του Χορφάγκρε δεν έπαιξε ωστόσο κανέναν ρόλο για την άνοδο του στον θρόνο της Νορβηγίας.https://snl.no/Harald_Hardr%C3%A5de Μετά από μια εξέγερση ο Δανός βασιλιάς Κνούτος κατέκτησε την Νορβηγία (1028), ο ετεροθαλής αδελφός του Άγιος Όλαφ αναγκάστηκε να εξοριστεί (1028/1030). Με την επιστροφή του (1030) ο Χάραλντ Χαράλδος συγκέντρωσε 600 άνδρες για να τον υποστηρίξει, πολέμησε στην "μάχη του Στίκλεσταντ" (29 Ιουλίου 1030) στο πλευρό του ετεροθαλούς αδελφού του.Tjønn (2010), σσ. 17–18 Η μάχη κατέληξε σε ήττα των δύο ετεροθαλών αδελφών από τον Κνούτο, ο Άγιος Όλαφ έπεσε στην μάχη ενώ ο ίδιος ο Χάραλντ που έδειξε μεγάλο ταλέντο τραυματίστηκε σοβαρά.Blöndal 2007, σ. 54DeVries (1999), σ. 25

Ένταξη στην Βαράγγειο φρουρά της Κωνσταντινούπολης

Μετά την "μάχη του Στίκλεσταντ" ο Χάραλντ δραπέτευσε σε ένα απομακρυσμένο αγρόκτημα στην Ανατολική Νορβηγία, έμεινε έναν χρόνο για να θεραπεύσει τις πληγές του και κατόπιν ταξίδευσε βόρεια προς την Σουηδία. Σε έναν χρόνο έφτασε στην Ρωσία του Κιέβου (1031) όπου διέμεινε στην Στάραγια Λάντογκα, τον δέχτηκε με ενθουσιασμό ο Μεγάλος Πρίγκιπας Γιαροσλάβ Α΄ ο Σοφός του οποίου η σύζυγος Στάραγια Λάντογκα ήταν μακρινή συγγενής του.Tjønn (2010), σσ. 21–22DeVries (1999), σσ. 25–26 Ο Γιαροσλάβ Α΄ είχε μεγάλη ανάγκη από ικανούς αξιωματικούς και έκανε τον Χάραλντ αρχηγό του στρατού του.DeVries (1999), σ. 26 Ο αδελφός του Χάραλντ Όλαφ είχε εξοριστεί στην αυλή του Γιαροσλάβ Α΄ (1028) και ο ίδιος τον δέχτηκε για αυτό με μεγάλο ενθουσιασμό.Tjønn (2010) σ. 25 Ο Χάραλντ συμμετείχε στην εκστρατεία εναντίον των Πολωνών (1031) και πιθανότατα απέναντι σε άλλους αντιπάλους όπως η Βυζαντινή Αυτοκρατορία και οι Πετσενέγοι.DeVries (1999), σ. 27 Μετά από μερικά χρόνια υπηρεσίας στο Κίεβο ο Χάραλντ με 500 άντρες κινήθηκε νότια προς την Κωνσταντινούπολη (1033/1034) όπου εντάχθηκε στην Βαράγγειο Φρουρά. Ο Χάραλντ προσπάθησε να κρατήσει μυστική την νέα του υπηρεσία, σύντομα ωστόσο έγινε διάσημος σε ολόκληρη την Ανατολή. Ο προορισμός της Βαράγγειου φρουράς ήταν η σωματική φύλαξη προσωπικά του αυτοκράτορα, ο Χάραλντ ωστόσο τις υπερέβη και συμμετείχε σε όλες τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.DeVries (1999), σ. 29 Η πρώτη του εκστρατεία ήταν εναντίον των Αράβων στην Μεσόγειο, στην συνέχεια προχώρησε στην Μικρά Ασία που μαστιζόταν από τους πειρατές. Ο Σνόρρι Στούρλουσον έγραψε ότι ο Χάραλντ έγινε σύντομα ηγέτης όλων των Βαράγγων της αυτοκρατορικής αυλής. Οι Βυζαντινοί εκδίωξαν με την συμμετοχή του όλους τους Άραβες από την Μικρά Ασία (1035), προχώρησε κατόπιν ανατολικά μέχρι τον Τίγρη και τον Ευφράτη στην Μεσοποταμία, κατέλαβε έναν τεράστιο αριθμό περίπου 80 Αραβικών οχυρών. 

Οι Σάγκας έγραψαν ότι παρά το γεγονός ότι οι Βάραγγοι και ο αρχηγός τους δεν είχαν καμιά στρατιωτική υπηρεσία πήγαιναν οι ίδιοι για να κατακτήσουν όλα τα οχυρά.DeVries (1999), σσ. 29-30Blöndal 2007, σσ. 60–62 Τα τέσσερα πρώτα χρόνια της βασιλείας του ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μιχαήλ Δ΄ ο Παφλαγών απέστειλε τον Χάραλντ σε εκστρατείες εναντίον των Πετσενέγγων.Blöndal 2007, σ. 63 Οι Σάγκας αναφέρουν ότι προχώρησε κατόπιν σε εκστρατεία στην Ιερουσαλήμ, την τοποθετούν μετά την επιστροφή του από την Σικελία αλλά η ιστορικός Κέλι Ντέβρις αμφισβητεί την χρονολόγηση.DeVries (1999), σ. 30 Δεν είναι γνωστό αν η εκστρατεία είχε αμυντικό ή στρατιωτικό στόχο, εξαρτάται αν έγινε πριν ή μετά την συνθήκη που έκλεισε ο Μιχαήλ Δ΄ με τον Χαλίφη των Φατιμιδών Αλ-Μουστανσίρ Μπιλλάχ, θεωρείται απίθανο να έγινε πριν.DeVries (1999), σ. 30 Οι σύγχρονοι ιστορικοί θεωρούν ότι σκοπός της αποστολής του ήταν η ειρηνική προστασία, επισκευάστηκε ο Ναός της Αναστάσεως ενώ ταυτόχρονα ο Χάραλντ επιτέθηκε στους ληστές που λεηλατούσαν χριστιανούς.DeVries (1999), σσ. 30-31Tjønn (2010), σ. 43 Ο Χάραλντ εντάχθηκε στην εκστρατεία στην Σικελία με τον Βυζαντινό στρατό (1038).DeVries (1999), σ. 31Tjønn (2010), σ. 47 Την ίδια εποχή ο κορυφαίος στρατηγός Γεώργιος Μανιάκης προσπάθησε να ανακατακτήσει το νησί από τους Σαρακηνούς που είχαν δημιουργήσει το Εμιράτο της Σικελίας. Ο Χάραλντ πολέμησε με Νορμανδούς μισθοφόρους όπως ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας.DeVries (1999), σ. 31 Ο Σνόρρι Στούρλουσον έγραψε ότι ο Χάραλντ κατέκτησε τέσσερις πόλεις της Σικελίας.Tjønn (2010), σ. 47 Την εποχή που έληξε η Βυζαντινή εκστρατεία στην Ιταλία (1041) ξέσπασε μια εξέγερση Λομβαρδών και Νορμανδών στην νότια Ιταλία, ο Χάραλντ οδήγησε τους Βαράγγους σε πολλές μάχες.Beeler 1971, σ. 68 Ο Χάραλντ υπηρέτησε κατόπιν με τον Κατεπανίκιο της Ιταλίας Μιχαήλ Δοκειανό ο οποίος είχε αντικαταστήσει τον εκδιωχθέντα Μανιάκη. Οι Νορμανδοί ωστόσο μετά από κάποιες επιτυχίες του Χάραλντ στην αρχή νίκησαν με αρχηγό τον Γουλιέλμο τον Σιδηρόχειρα τους Βαράγγους στην Μάχη του Ολιβέντο και στην Μάχη του Μοντεματζόρε.Blöndal 2007, σ. 70Gravett & Nicolle 2007, σ. 102 Μετά την ήττα οι Βάραγγοι και ο αρχηγός τους Χάραλντ κλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη ενώ ο Μανιάκης βρισκόταν φυλακή. Ο Χάραλντ και οι Βάραγγοι απεστάλησαν κατόπιν στην Βουλγαρία (1041) για να αντιμετωπίσει την Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου, εκεί απέκτησε το προσωνύμιο ο "Βουλγαροκαύτης".Blöndal 2007, σ. 63Bibikov 2004, σ. 21Tjønn (2010), σσ. 55-56 Οι συγκρούσεις του αυτοκράτορα με τον Μανιάκη δεν εμπόδισαν την αυτοκρατορική εύνοια απέναντι στον Χάραλντ που τον δέχτηκε με τιμές στην Κωνσταντινούπολη. Στο Στρατηγικόν του Κεκαυμένου αναφέρεται ότι κέρδισε την εύνοια του αυτοκράτορα που διόρισε μετά την Σικελική εκστρατεία Μαγκλαβίτες με τον τίτλο του Πρωτοσπαθάριου στην αυτοκρατορική φρουρά.Bibikov 2004, σ. 21Blöndal 2007, σ. 57Bibikov 2004, σ. 20Tjønn (2010), σ. 32DeVries (1999), σ. 33 Μετά την εκστρατεία του από την Βουλγαρία και ενώ βρισκόταν στην Μοσυνούπολις απέκτησε τον βαθμό του Σπαθαροκανδιδάτου.Raffaele D'Amato, The Varangian Guard 988–1453, σ. 8 

Γάμος με την Ελισίβ του Κιέβου

Η αυτοκρατορική εύνοια προς τον Χάραλντ μειώθηκε με τον θάνατο του Μιχαήλ Δ΄, ακολούθησαν συγκρούσεις με τον διάδοχο του Μιχαήλ Ε΄ και την πανίσχυρη αυτοκράτειρα Ζωή.DeVries (1999), σσ. 33–34 Την περίοδο της αναταραχής ο Χάραλντ συνελήφθη και φυλακίστηκε αλλά οι πηγές διαφωνούν σχετικά με τους λόγους.DeVries (1999), σ. 34 Μερικά έπη αναφέρουν ότι φυλακίστηκε επειδή εξαπάτησε τον αυτοκράτορα σχετικά με την περιουσία του, άλλα αναφέρουν ότι ζήτησε γάμο με κάποια φανταστική εγγονή ή ανεψιά της Ζωής αλλά η αυτοκράτειρα απέρριψε το αίτημα επειδή ήθελε να παντρευτεί τον ίδιο.https://snl.no/Harald_Hardr%C3%A5de Ο Γουίλιαμ οφ Μαλμεσμπέρι αναφέρει ότι ο Χάραλντ συνελήφθη επειδή ήθελε να βεβηλώσει μια ευγενή γυναίκα, ο Σάξων ο Γραμματικός αντίστοιχα ότι φυλακίστηκε λόγω φόνου. Η Κέλι Ντέβρις υποστηρίζει ότι ο νέος αυτοκράτορας φοβόταν τον Χάραλντ επειδή ήταν πιστός στον προκάτοχο του Μιχαήλ Δ΄.DeVries (1999), σσ. 34-35 Άσχετα με την διαφωνία των πηγών όλοι συμφωνούν ότι την εποχή της εξέγερσης εναντίον του Μιχαήλ Ε΄ οι επαναστάτες βοήθησαν τον Χάραλντ να δραπετεύσει, παρέμεινε ο πιστός ηγέτης όλων των Βαράγγων παρά στο ότι μερικοί βοήθησαν τον αυτοκράτορα. Ο Μιχαήλ Ε΄ σύρθηκε τελικά έξω από το ιερό του, τυφλώθηκε και εξορίστηκε σε μοναστήρι, σύμφωνα με τα Σάγκας τον τύφλωσε ο ίδιος ο Χάραλντ.DeVries (1999), σσ. 35-38 O Χάραλντ είχε γίνει πολύ πλούσιος την εποχή της διαμονής του στην ανατολή, εξασφάλισε τα πλούτη του αφού ο ίδιος ο Γιαροσλάβ ο Σοφός ενεργούσε ως φύλακας της περιουσίας του.Thenrik Bimbaum, "Yaroslav's Varangian Connection" in Scando-Slavica, Τομ. 24, Έκδοση 1, 1978, σσ. 5–25 Τα Σάγκας αναφέρουν ότι πέρα από τα λάφυρα που είχε εξασφαλίσει από τις λεηλασίες κέρδισε τρις φορές περισσότερα πλούτη από τις λεηλασίες στο θησαυροφυλάκιο των ανακτόρων με τον θάνατο του κάθε αυτοκράτορα, ζητούσε εκταμίευση μεγάλων ποσών για λογαριασμό των Βαράγγων ώστε να εξασφαλίσει την πίστη του στον νέο.Blöndal 2007, σσ. 80–83 

Τα χρήματα που κέρδισε ο Χάραλντ την εποχή που ήταν στην Κωνσταντινούπολη του επέτρεψαν να χρηματοδοτήσει τις απαιτήσεις στον στόχο που είχε προκειμένου να ανέβει στον θρόνο της Νορβηγίας.DeVries (1999), σ. 39 Η μεγάλη ευκαιρία παρουσιάστηκε την εποχή που υπηρετούσε τρεις συνεχόμενους αυτοκράτορες: Ρωμανός Γ΄ Αργυρός, Μιχαήλ Δ΄ και Μιχαήλ Ε΄, απέκτησε μαζί τους τεράστιο πλούτο πέρα από τα νόμιμα εισοδήματα που κατείχε.Skaare 1995, σ. 45 Με την αποκατάσταση της Ζωής στον θρόνο τον Ιούνιο του 1042 με τον νέο της σύζυγο Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο ο Χάραλντ ζήτησε να τον αφήσουν να επιστρέψει στην Νορβηγία. Η Ζωή του το αρνήθηκε αλλά ο ίδιος δραπέτευσε στον Βόσπορο με δύο πλοία και τους πιο πιστούς οπαδούς του, το δεύτερο πλοίο καταστράφηκε από τις σιδερένιες Βυζαντινές αλυσίδες αλλά το πρώτο με τον ίδιο έφτασε με ασφάλεια στην Μαύρη Θάλασσα.DeVries (1999), σσ. 35-38 Ο Κεκαυμένος εξυμνεί ωστόσο την πίστη που έτρεφε ο Κεκαυμένος για την Βυζαντινή αυτοκρατορία ακόμα και μετά την επιστροφή του στην Νορβηγία και την άνοδο του στον θρόνο.Bagge (1990), σ. 175 Με την απόδραση του στο Κίεβο παντρεύτηκε την Ελισίβ του Κιέβου, κόρη του Γιαροσλάβ του Σοφού και εγγονή του βασιλιά της Σουηδίας Όλαφ Σκότκονουνγκ.DeVries (1999), σ. 39Jesch, Judith (2015). The Viking Diaspora. Routledge, σ. 29 Ο Γιαροσλάβ ο Σοφός επιτέθηκε κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη (1043) με βάση πληροφορίες που του παρείχε ο ίδιος ο Χάραλντ για την κατάσταση της αυτοκρατορίας.Tjønn (2010), σ. 77 Είναι πολύ πιθανό να είχαν συμφωνήσει τον γάμο την πρώτη φορά που βρέθηκε ο Χάραλντ στο Κίεβο ή να γνωρίστηκαν εκεί. Την εποχή που βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο Χάραλντ φέρεται ότι είχε συνθέσει ένα ποίημα για να υπενθυμίσει στον Γιάροσλαβ την υπόσχεση που του είχε δώσει για την κόρη του κατά την πρώτη τους συνάντηση στο Κίεβο.DeVries (1999), σσ. 26–27 Η ίδια πηγή αναφέρει ότι ο Χάραλντ είχε επιτρέψει στον Γιάροσλαβ να απορρίψει την πρόταση του εάν κατά την επιστροφή του δεν ήταν ακόμα επαρκώς πλούσιος.Tjønn (2010), σ. 27 Ο Γιάροσλαβ σε κάθε περίπτωση του επέτρεψε να προχωρήσει στον γάμο αφού τα άλλα παιδιά του είχαν παντρευτεί με επιφανείς προσωπικότητες όπως ο Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας, ο Ανδρέας Α΄ της Ουγγαρίας και η κόρη του Κωνσταντίνου Θ΄.Tjønn (2010), σ. 77

Βασιλεύς της Νορβηγίας

Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο πως το 1043 ο Χάραλντ έχει πια παντρευθεί την πριγκίπισσα Ελισάβετ του Κιέβου, κόρη του Γιάροσλαβ του Σοφού και έχει επιστρέψει στη Νορβηγία, φέρνοντας μαζί του την περιουσία, αλλά και τη φήμη που απέκτησε στην Κωνσταντινούπολη. Εξαρχής ήγειρε αξιώσεις στον θρόνο, τον οποίο κατείχε ο Μάγκνους Α' ο Αγαθός, γιος του Όλαφ. Ο Μάγκνους αναγκάσθηκε να συμβιβασθεί και έτσι ο Χάραλντ ενθρονίσθηκε ως συμβασιλεύς το 1045. Ένα χρόνο αργότερα ο Μάγκνους πέθανε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες και ο Χάραλντ στέφθηκε βασιλιάς ως Χάραλντ Γ'. Κυβέρνησε για δύο δεκαετίες με σιδερένια πυγμή και αξιοποίησε τις εμπειρίες του από Βυζάντιο, αναδιοργανώνοντας και εκσυγχρονίζοντας το κράτος του, χωρίς όμως να αλλάξει τον χαρακτήρα του που παρέμενε πολεμικός και ενίοτε απροκάλυπτα ληστρικός.

Όταν πέθανε ο αγγλοσάξονας βασιλιάς Εδουάρδος ο Ομολογητής, ο Χάραλντ έθεσε σε εφαρμογή ένα μεγαλόπνοο σχέδιο κατάκτησης της Αγγλίας, επικαλούμενος μυστικές συμφωνίες των προκατόχων του και υποστηρίζοντας ότι είναι ο νόμιμος διάδοχος του αγγλικού θρόνου. Έτσι το 1066 εισέβαλε στο νησί επικεφαλής 15.000 ανδρών, ώστε να πάρει τον θρόνο από τον Χάρολντ Β΄ Γκόντβινσον, τον τελευταίο αγγλοσάξονα βασιλιά. Η εκστρατεία απέτυχε παταγωδώς - ο ίδιος σκοτώθηκε στη μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ (25 Σεπτεμβρίου 1066), ενώ από τα 300 πλοία μόνο 25 επέστρεψαν στη Νορβηγία. Τα οστά του μεταφέρθηκαν ένα χρόνο μετά τον θάνατό του στο Νιντάρος (Τρόντχαϊμ) και τοποθετήθηκαν στον Ναό της Μαρίας.

Με τον θάνατο του Χάραλντ Σίγκουρντσον έκλεισε μία μεγάλη περίοδος της σκανδιναβικής ιστορίας, η Εποχή των Βίκινγκ. Οι διάδοχοί του ακολούθησαν διαφορετική πολιτική, αυτήν της ειρηνικής συμβίωσης με τη Δυτική Ευρώπη, με αποτέλεσμα την εδραίωση του χριστιανισμού και το σταδιακό εξευρωπαϊσμό των σκανδιναβικών λαών. Για τον λόγο αυτό συχνά ο Χάραλντ περιγράφεται ως ο τελευταίος βίκινγκ βασιλιάς.

 Ιστορίες για τον Χαράλδο Σίγκουρντσον 
 Σε μια εκστρατεία ο βυζαντινός στρατός έπρεπε να στρατοπεδεύσει σε ένα παραθαλάσσιο δάσος. Οι βαράγγοι του Χαράλδου πρόλαβαν το καλύτερο σημείο (σε ένα μικρό ύψωμα) και άφησαν για τους έλληνες στρατιώτες το πεδινό. Γενικά τα χαμηλά σημεία μειονεκτούν, επειδή σε περίπτωση βροχής πλημμυρίζουν από τα ρυάκια που σχηματίζονται στα γύρω υψώματα. Άρχισαν τότε φιλονικίες ανάμεσα στον Χαράλδο και τον στρατηγό Γρηγόριο, που ήθελε να στήσει στο ίδιο σημείο τις σκηνές της προσωπικής φρουράς του. Όταν ο Χαράλδος αρνήθηκε να υπακούσει, λέγοντας ότι η Βαραγγική Φρουρά υπακούει μόνο στον θρόνο, η κατάσταση έφθασε στα πρόθυρα σύγκρουσης. Την τελευταία στιγμή οι πιο ψύχραιμοι τους προέτρεψαν να κάνουν κλήρωση. Οι δύο άνδρες θα σημάδευαν από έναν λαχνό, θα τον έριχναν σε ένα κουτί και όποιος λαχνός έβγαινε πρώτος θα έδινε το δικαίωμα στρατοπέδευσης στο ύψωμα. Πράγματι, ο Γρηγόριος σημάδεψε τον λαχνό του. Ο Χαράλδος είδε το σημάδι που έκανε ο Γρηγόριος και έκανε στον δικό του λαχνό ακριβώς το ίδιο. Όταν έγινε η κλήρωση, ο Χαράλδος πήρε τον κλήρο και τον πέταξε στη θάλασσα, λέγοντας πως είναι σίγουρος ότι πρόκειται για τον δικό του. Ο Γρηγόριος έβγαλε από το κουτί τον λαχνό που είχε απομείνει, είδε το σημάδι του και αναγκάσθηκε να υποχωρήσει, χωρίς να καταλάβει το κόλπο του Χάραλντ!
 Σε μία εκστρατεία στη Σικελία, ο στρατός πολιορκούσε μία πόλη αλλά αδυνατούσε για καιρό να την καταλάβει, γιατί τα τείχη της ήταν ισχυρά και οι προμήθειες των πολιορκημένων έφθαναν για πολύ καιρό ακόμα. Ο Χαράλδος όμως κατάφερε να το εκπορθήσει με ένα φρικτό τέχνασμα. Είχε παρατηρήσει ότι τη μέρα έβγαιναν από το κάστρο μικρά πουλιά που αναζητούσαν τροφή στην ύπαιθρο και μετά επέστρεφαν στην πόλη, προφανώς για να ταΐσουν τα μικρά τους. Έβαλε τότε τους άνδρες του να πιάσουν όσα περισσότερα μπορούσαν και αφού τους έδεσε στην πλάτη ξυλάκια αλειμμένα με πίσσα, κερί και θειάφι, τους έβαλε φωτιά και τα άφησε ελεύθερα όλα την ίδια στιγμή. Τα πουλιά ενστικτωδώς πέταξαν προς τις φωλιές τους. Ξεκίνησαν έτσι συγχρόνως εκατοντάδες μικρές φωτιές, οι οποίες από τις φωλιές μεταδίδονταν στις στέγες των σπιτιών μέχρι που έγιναν μαζική πυρκαγιά και κάηκε όλη η πόλη. Μετά από αυτό, οι πύλες των τειχών άνοιξαν και οι κάτοικοι παραδόθηκαν.
 Σε μία άλλη παρόμοια περίπτωση, οι βαράγγοι του Χαράλδου έσκαψαν μία σήραγγα. Λόγω του σκληρού εδάφους, αναγκάσθηκαν να εκτρέψουν για πολλές ημέρες το ρου ενός μικρού ποταμού ώστε να μαλακώσουν το χώμα. Οι αμυνόμενοι δεν το αντιλήφθηκαν, διότι ήταν αφοσιωμένοι στις επιθέσεις που δέχονταν από τα άλλα τμήματα του βυζαντινού στρατού. Μην έχοντας σχέδια του εσωτερικού της πόλης, ο υπόνομος κατέληξε σε μία τραπεζαρία όπου έτρωγαν και ξεκουράζονταν στρατιώτες των αμυνομένων. Αμέσως οι Βαράγγοι τους ακινητοποίησαν και κάποιοι έτρεξαν να ανοίξουν τις πύλες, εξαναγκάζοντας την πόλη σε παράδοση.
 Όταν κάποτε ο επίδοξος σύμμαχός του Σβεν Ούλφσον τον ρώτησε ποιο κομμάτι της περιουσίας που μάζεψε στο Βυζάντιο είναι το πολυτιμότερο, ο Χαράλδος απάντησε "Το λάβαρό μου, γιατί όποιος μπει πίσω από αυτό αποκλείεται να χάσει". Μία άλλη φορά, παραμονές μίας σημαντικής μάχης, οι επιτελείς του τον συμβούλευαν να υποχωρήσει και να μην οδηγήσει τα στρατεύματά του σε μάχη, υπό τον φόβο της υπεροπλίας των αντιπάλων. Ο Χαράλδος διαφώνησε και διέταξε γενική επίθεση, με τα λόγια "Προτιμώ να πεθάνω όρθιος παρά να ζήσω γονατιστός".
 Σύμφωνα με τον θρύλο, καθώς επέστρεφε στη Νορβηγία για να διεκδικήσει το στέμμα, ο Χαράλδος συναντήθηκε σε μία σκηνή με τον βασιλιά Μάγκνους, ο οποίος ήταν γιος του Όλαφ, άρα ανιψιός του. Ο Μάγκνους του προσέφερε τον τίτλο του συμβασιλέως με πλήρη δικαιώματα, υπό τον μοναδικό όρο πως όταν βρίσκονταν μαζί θα κρατούσε αυτός τα πρωτεία. Μετά τη συνάντηση ο Χαράλδος επέστρεψε στο πλοίο του. Το άλλο πρωί επέστρεψε στη σκηνή και μοίρασε άδεια κράνη στη βασιλική φρουρά. Βλέποντας την έκδηλη απορία στο πρόσωπο του Μάγκνους, είπε: Εχθές μου προσφέρατε το μισό βασίλειο που αναστήσατε με το αίμα σας. Γι' αυτό κι εγώ σήμερα σας προσφέρω τη μισή περιουσία που κέρδισα με το αίμα μου. Τότε οι συνοδοί του Χαράλδου άρχισαν να γεμίζουν τα άδεια κράνη με χρυσάφι, σφραγίζοντας τη συμφωνία.

Παραπομπές


 Πηγές 
 Η σάγκα του Χάραλντ Χαρντράντε (αγγλικά) 
 Αναλυτικό άρθρο σε δύο μέρη (αγγλικά)

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Οι καθημερινές συνήθειες των ανδρών του Χάραλντ (αγγλικά)
 Τα πλοία των Βίκινγκς (αγγλικά)

Κατηγορία:Ηγεμόνες του Μεσαίωνα
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας
Κατηγορία:Βίκινγκ
Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι
Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε
Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες