Διαβήτης (αστερισμός)

Ο Διαβήτης (, συντομογραφία: Cir) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Συνορεύει με τους αστερισμούς Λύκο, Κένταυρο, Μυία, Πτηνόν, Νότιον Τρίγωνον και Γνώμονα. Βρίσκεται ολόκληρος στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας και είναι αόρατος από την Ελλάδα. Δεν υπάρχει σε όλο τον αστερισμό αστέρας φωτεινότερος του τρίτου μεγέθους, και κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ο Γκουλντ του απέδιδε 48 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

 Οι φωτεινότεροι αστέρες 
 Ο α Διαβήτου είναι και ο φωτεινότερος του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 3,19 και φασματικό τύπο Ap με φασματικές γραμμές στροντίου, ευρωπίου και χρωμίου.
 Ο β Διαβήτου έχει φαινόμενο μέγεθος 4,07 και φασματικό τύπο A3 V.
 Ο γ είναι διπλός, με συνολικό φαινόμενο μέγεθος 4,51 και φασματικούς τύπους B5 IV και F8.
 Ο δ έχει φαινόμενο μέγεθος 5,09 και φασματικό τύπο O8 V (κυανός νάνος).
 Ο ε έχει φαινόμενο μέγεθος 4,86 και φασματικό τύπο K2 III.
 Ο θ έχει φαινόμενο μέγεθος 5,11 και φασματικό τύπο B4 Vpe.

 Αξιοσημείωτα στον αστερισμό 
Επειδή τέμνεται (στο βόρειο μέρος του) από τον γαλαξιακό ισημερινό, ο Διαβήτης είναι πλούσιος σε σώματα του δικού μας Γαλαξία:

 Τα ανοικτά σμήνη αστέρων NGC 5823 και NGC 5715 έχουν φαινόμενα μεγέθη 7,9 και 9,8 αντιστοίχως.
 Τα πλανητικά νεφελώματα PK 318-2.2 (φαιν.μέγεθος 10,6) και PK 318-2.1 (φαιν.μέγεθος 11,1) είναι προσιτά σε μεγάλα ερασιτεχνικά τηλεσκόπια, ενώ το σκοτεινό νεφέλωμα Be 145 διακρίνεται και με κιάλια.
 Στον Διαβήτη βρίσκεται και ο χιλιοστός πάλσαρ (pulsar) που ανακαλύφθηκε ποτέ, ο PSR B1524-5709, που ανακαλύφθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1998.
 Αλλά και ένας γαλαξίας της Τοπικής Ομάδας, ο Νάνος του Διαβήτου ή ESO 097-G013 με φαιν. μέγεθος 10,6, βρίσκεται στον αστερισμό, ενώ στον Διαβήτη, τον Κένταυρο και την Ύδρα κείται το υπερσμήνος που είναι γνωστό με την ονομασία «Μέγας Ελκυστής» (Great Attractor).

Δείτε επίσης
 Κατάλογος αστέρων του Διαβήτη

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι