Ταγματάρχης

Ο Ταγματάρχης (τχης, ή Επίλαρχος, επχος, για τα Τεθωρακισμένα και παλαιότερα το Ιππικό) είναι ανώτερος βαθμός αξιωματικού (OF-3) του ελληνικού Στρατού Ξηράς. Ο βαθμός του ταγματάρχη είναι στρατιωτικός βαθμός όλων των όπλων του Στρατού Ξηράς (εκτός, παλαιότερα, του Ιππικού) και της πάλαι ποτέ Χωροφυλακής.

Ιεραρχικά, ο ταγματάρχης είναι κατώτερος του αντισυνταγματάρχη και ανώτερος του λοχαγού (παλαιότερα του υποταγματάρχη. Αντιστοιχεί με τον βαθμό του πλωτάρχη του Πολεμικού Ναυτικού και του Λιμενικού Σώματος, του επισμηναγού της Πολεμικής Αεροπορίας, του Αστυνόμου Α΄ της Ελληνικής Αστυνομίας και του Επιπυραγού της Πυροσβεστικής.
Συμπληρωματικά,στον βαθμού του ταγματάρχη μπορούν να φτάσουν και οι δόκιμοι έφεδροι αξιωματικοί (ΔΕΑ). Συνήθως μετά από κάποια δωρεά στον ελληνικό στρατό ή κάποια άλλη σημαντική δωρεά.
Στους αγγλόφωνους στρατούς ο αντίστοιχος βαθμός καλείται Major εκτός από την Ιρλανδία που καλείται Commandant.
Στους γαλλόφωνους Major εκτός από τη Γαλλία που καλείται Commandant
 Ετυμολογία 
Η λέξη ταγματάρχης προέρχεται από το τάγμα (γενική: τάγματος) + άρχω (διοικώ).

 Στρατιωτική καριέρα 
Οι ταγματάρχες ξεκινούν είτε ως απόφοιτοι της Σχολής Ευελπίδων, οι οποίοι μετά από τουλάχιστον 15 χρόνια υπηρεσίας φτάνουν στο βαθμό του ταγματάρχη (σε ηλικία τουλάχιστον 34 - 36 ετών), είτε ως απόφοιτοι της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ) μετά από 32 έτη υπηρεσίας.Νόμος 3883/2010 - Άρθρο 27

Αρχικά, συνήθως, εργάζονται σε επιτελικά γραφεία, ως υποδιοικητές Ανεξαρτήτων Μονάδων, ή και ως διοικητές Ανεξαρτήτων Υπομονάδων.

Αν και από τη σύνθεση της λέξης ταγματάρχης υποδηλώνεται, ότι πρόκειται για τον διοικητή του τάγματος, εντούτοις, αυτό δεν ισχύει κατά κανόνα στη σημερινή εποχή. Αρχικά, οι ταγματάρχες διοικούσαν τα (εξαρτημένα) τάγματα των Συνταγμάτων, όμως όταν δημιουργήθηκαν τα ανεξάρτητα Τάγματα του Στρατού Ξηράς, άρχισαν να αναλαμβάνουν καθήκοντα υποδιοικητή σε αυτά, καθώς η διοίκηση ανατέθηκε στους ανώτερους αντισυνταγματάρχες. Προβλέπεται, πάντως, οι ταγματάρχες να τοποθετούνται ως διοικητές ανεξάρτητων λόχων και, αν χρειαστεί, ως διοικητές ταγμάτων.

Ιστορικό
Το φθινόπωρο του 1829, έπειτα από τη Μάχη της Πέτρας, ο τότε Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, στο πλαίσιο προσπάθειας για εκσυγχρονισμό των ελληνικών στρατευμάτων διέλυσε τις χιλιαρχίες και δημιούργησε 13 ελαφρά τάγματα. Θέσεις ευθύνης και αρμοδιότητας σε αυτούς τους σχηματισμούς ορίστηκαν οι ακόλουθες:
 Διοικητής (ταγματάρχης)
 Υποταγματάρχης, ο υποδιοικητής του τάγματος
 Υπασπιστής, με βαθμό υπολοχαγού
 Καταλυματίας, με βαθμό υπολοχαγού
 Σημαιοφόρος, με βαθμό ανθυπολοχαγού
 σαλπιγκτές, ιερέας.

 Διακριτικό 
Το διακριτικό της στολής του ταγματάρχη στον Στρατό Ξηράς είναι η χρυσή φλογοφόρος ροιά (= φλογοφόρος σφαίρα) με ένα αστέρι χρυσό, σε κάθετη διάταξη (σε κάθε επωμίδα) και μία σειρά χρυσής δάφνης στο γείσο του πηλήκιου της στολής εξόδου.

 Δείτε επίσης 

 Βαθμοί και διακριτικά των αξιωματικών του στρατού ξηράς των μελών του ΝΑΤΟ
 Υποταγματάρχης
 Επιλοχαγός
 Πρωθυπολοχαγός

 Παραπομπές 

Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί