Κέρες

Στη Θρησκεία στην αρχαία Ρώμη η Κέρες (Ceres) ήταν θεότητα των Ρωμαίων, αντίστοιχη με τη Δήμητρα της ελληνικής μυθολογίας, είναι κόρη του Σατούρνους (Saturnus) και της Οπς (Ops), αδελφή και σύζυγος του Γιούπιτερ (Jupiter), μητέρα της Προσερπίνα (Proserpina) και αδελφή της Γιούνο (Juno), της Βέστα (Vesta), του Νεπτούνου (Neptunus) και του Πλούτωνα (Pluto). Η Κέρες ήταν θεότητα του σίτου, της γονιμότητας, της γεωργίας και των μητρικών σχέσεων.Room, Adrian, Who's Who in Classical Mythology, σσ. 89-90 Στην Αρχαία Ρώμη η Κέρες ήταν θεότητα των Πληβείων και ανήκε αρχικά στην Αβεντινή Τριάδα, ήταν ζευγαρωμένη με την κόρη της Προσερπίνα σε αυτό που οι Ρωμαίοι περιγράφουν "οι Ελληνικές τελετές της Κέρες". Στη διάρκεια της εορτής που γινόταν προς τιμή του τα Κερεάλια την εβδόμη μέρα του Απριλίου τελούνταν τα "Παιχνίδια της Κέρες", Ενσαρκωνόταν και εορταζόταν από γυναίκες σε μυστικές τελετές κατά τα Αμπαρβάλια, παριστάνεται συνήθως ως ώριμη γυναίκα.

Η Κέρες ήταν μία από τις πολλές θεότητες που περιγράφεται στη Ρωμαϊκή μυθολογία και τέχνη παράλληλα με μια Θεότητα του Δωδεκάθεου στην Ελληνική μυθολογία, αντιστοιχούσε με τη Δήμητρα.Larousse Desk Reference Encyclopedia, The Book People, Haydock, 1995, σ. 215 Το όνομα "Κέρες" έχει είτε πρωτο-Ιταλική προοέλευση που σχετίζεται με το "στάρι" είτε πρωτο-Ινδοευρωπαική που σχετίζεται με την "τροφή".de Vaan 2008, σσ. 110–111 Οι αρχαιότερες τελετές παρατηρούνται σε λαούς γειτονικούς με τους Ρωμαίους όπως οι Όσκοι, οι Σαβίνοι, οι Λατίνοι και οι Ομβρικοί. Μια επιγραφή στη Φαλισκανική γλώσσα (600 π.Χ.) την παρακαλά να τους προμηθεύσει με κόκκους σιταριού που ήταν συνηθισμένη τροφή στον Μεσογειακό κόσμο.Watkins, Calvert. How to Kill a Dragon. Oxford University Press, 1995. σσ. 127-128 Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γλωσσολόγοι πιστεύουν το όνομα της προέρχεται από το Λατινικό ρήμα "φέρω, παράγω" επειδή συνδέεται με τη γεωργία και την ανθρώπινη γονιμότητα. Στον Ρωμαϊκό κόσμο το όνομα της ήταν συνώνυμο με το σιτάρι και κατ΄επέκταση με το "ψωμί".Spaeth, 1990, σσ. 1, 33, 182. See also Spaeth, 1996, σσ. 1–4, 33–34, 37

Λατρεία

Στην Κέρες χρεώνεται εκτός από την ανακάλυψη του σιταριού ο ζυγός των βοδιών, το όργωμα και τέλος η σπορά στη γη που αποτελεί το δώρο της γεωργίας στην ανθρωπότητα. Τον Ιανουάριο πριν τη σπορά της πρόσφεραν σπόρους σταριού, το θεϊκό τμήμα της προσφοράς περιείχε εντόσθια σε πήλινο δοχείο.John Scheid, in Rüpke, Jörg (Editor), A Companion to Roman Religion, Wiley-Blackwell, 2007, σ. 264; and Varro, Lingua Latina, 5.98 Ο Κάτων ο Πρεσβύτερος περιγράφει με τη σειρά του την προσφορά ενός χοίρου στη θεά πριν τη σοδειά.Spaeth, 1996, σ. 35 Η συνηθέστερη προσφορά ήταν κόκκοι σταριού επειδή όπως έγραψε ο Οβίδιος η Κέρες ήταν επαρκής στις "λίγες αλλά καθαρές προσφορές".Spaeth, 1996, σσ. 35–39Linderski, J., in Wolfgang Haase, Hildegard Temporini (eds), Aufstieg und Niedergang der römischen Welt, Volume 16, Part 3, de Gruyter, 1986, σ. 1947, citing Ovid, Fasti, 4.411 - 416 Η βασική γιορτή της θεάς ήταν τα Κερεάλια που διαρκούσαν από τα μέσα μέχρι τα τέλη του Απριλίου. Το βασικό στοιχείο ήταν η ιπποδρομία που ξεκινούσε απέναντι από τον ναό της θεάς στον Λόφο του Αβεντίνου, μετά τον αγώνα ελευθέρωναν αλεπούδες με πυρσούς στην ουρά με στόχο να καθαρίσουν τις καλλιέργειες από τις ασθένειες και τα παράσιτα.Wiseman, 1995, σ. 137Spaeth, 1996, σσ. 36–37 Από το 173 π.Χ. τα Κερεάλια εορτάζονταν από τις 12 έως τις 18 Απριλίου.Spaeth, 1996, σ. 88

Προστασία των Πληβείων

Η Κέρες ήταν η προστάτιδα των νόμων των Πληβείων, ο ναός της στον Αβεντίνο λόφο ήταν κέντρο λατρείας και προστασίας της περιουσίας όλων των Πληβείων. Η ίδρυση του ναού συνδέεται με την άδεια που δόθηκε στους Πληβείους να έχουν δημόσια αξιώματα, το σημαντικότερο από αυτά ήταν ο Τριβούνος. Οι Πλήβειοι οι οποίοι αισθάνονταν ότι απειλείται η ζωή και η περιουσία τους έβρισκαν προστασία στον ναό.Andrew Lintott, Violence in Republican Rome, Oxford University Press, 1999, σσ. 92–101 Οι νόμοι των Πληβείων επεκτάθηκαν (287 π.Χ.) σε όλη τη Ρώμη και σε όλους τους κατοίκους. Οι επίσημοι νόμοι της Γερουσίας τοποθετήθηκαν στον ναό της Κέρες υπό την προστασία της θεάς. Ο Τίτος Λίβιος έγραψε ότι οι Πατρίκιοι δεν μπορούσαν να διατηρούσαν περισσότερο το αξίωμα τους αν δεν τηρούσαν τους νόμους της Ρώμης.Spaeth, 1996, σσ. 86–87, 90 Ο ναός ήταν καταφύγιο προστασίας σε όλους τους Πληβείους που ένοιωθαν ότι απειλείται η ζωή και η περιουσία τους από τους Πατρίκιους μεγιστάνες. Τα παιχνίδια και η λατρεία στον ναό τέθηκαν υπό την προστασία των νόμων.Spaeth, 1996, σ. 84 Ο Βιργίλιος αργότερα έγραψε ότι το όνομα της Κέρες ήταν μετάφραση του Ελληνικού ονόματος της Δήμητρας στα Θεσμοφόρια.Cornell, T., The beginnings of Rome: Italy and Rome from the Bronze Age to the Punic Wars (c.1000–264 BC), Routledge, 1995, σ. 264, citing Vergil, Aeneid, 4.58 Το άροτρο της Κέρες διέσχισε τη γη δημιουργώντας τα πρώτα αυλάκια που καθόριζαν τα όρια της ιδιοκτησίες ώστε οι ιδιοκτήτες να ζουν νόμιμα και πολιτισμένα. Η παραβίαση της ιδιοκτησίας δεν ήταν προσβολή μόνο στους νόμους του θεού αλλά και απέναντι στην ίδια τη θεά. Οι γαιοκτήμονες που εκμεταλλεύονταν τη δημόσια γη μπορούσαν να τιμωρηθούν με πρόστιμα από τους Πληβείους στο όνομα της Κέρες. Η Δωδεκάδελτος προβλέπει ότι ο κτηματίας που θα παραβιάζει την ιδιοκτησία άλλου μπορεί να τιμωρηθεί σκληρά ακόμα και με θάνατο.Ogden, in Valerie Flint, et al., Athlone History of Witchcraft and Magic in Europe: Ancient Greece and Rome, Τομ. 2, Continuum International Publishing Group Ltd., 1998, σ. 83: citing Pliny, Natural History, 28.17–18; Seneca, Natural Questions, 4.7.2 Ο ενήλικος που έκλεβε σιτάρι από ιδιοκτησία άλλου τιμωρείτο με κρεμάλα στο όνομα της Κέρες.Cereri necari, literally "killed for Ceres" Ένας νέος παραβάτης τιμωρείτο με διπλάσιο πρόστιμο και μαστίγωμα.Spaeth, 1996, σ. 70

Παραπομπές

Πηγές

Benko, Stephen, The virgin goddess: studies in the pagan and Christian roots of mariology, BRILL, 2004.
de Vaan, Michiel (2008). Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages.
Room, Adrian, Who's Who in Classical Mythology, p. 89-90. NTC Publishing 1990. 
Scheid, John, "Graeco Ritu: A Typically Roman Way of Honoring the Gods," Harvard Studies in Classical Philology, 97, Greece in Rome: Influence, Integration, Resistance, 1995.
Schultz, Celia E., Women's Religious Activity in the Roman Republic (Studies in the History of Greece and Rome), University of North Carolina Press, 2006.
Spaeth, Barbette Stanley, "The Goddess Ceres and the Death of Tiberius Gracchus", Historia: Zeitschrift für Alte Geschichte, Vol. 39, No. 2, 1990.
Spaeth, Barbette Stanley, The Roman goddess Ceres, University of Texas Press, 1996. 
Staples, Ariadne, From Good Goddess to vestal virgins: sex and category in Roman religion, Routledge, 1998.
Wiseman, T.P., Remus: a Roman myth, Cambridge University Press, 1995

Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας
Κατηγορία:Θεότητες της γονιμότητας
Κατηγορία:Δήμητρα