Παμφυλία

Παμφυλία ονομαζόταν αρχαία παραθαλάσσια χώρα στη Μικρά Ασία, που πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θεότητα.

Εκτεινόταν ως στενή λωρίδα στα νότια παράλια «εν είδει» τόξου κατά μήκος του Παμφυλίου Κόλπου (ή κόλπου της Αττάλειας) μεταξύ Λυκίας προς Δυτικά και Κιλικίας προς Ανατολικά, συνορεύουσα προς Βόρεια με τη Πισιδία. Οι κάτοικοί της ήταν κράμα φυλών γι΄ αυτό ακριβώς και ονομάζονταν στην αρχή Πάμφυλοι και αργότερα μετονομάσθηκαν σε Παμφύλιοι. Εκτός των γηγενών (Πελασγικής καταγωγής) κατοίκων και των Κιλίκων υπήρχαν παλαιότατα μεν και σποραδικοί άποικοι εκ του Ελλαδικού χώρου ενώ αργότερα απαντώνται οργανωμένες ελληνικές αποικίες.

Η παράδοση μνημονεύει ως αρχηγό των πρώτων Ελλήνων αποίκων στη Παμφυλία τον «Μόψον» που εγκαταστάθηκε εκεί αμέσως μετά την από τον Τρωικό Πόλεμο επάνοδό του και εξ αυτού η χώρα καλούταν αρχικά «Μοψοπία». Απετέλεσε τμήμα διαδοχικώς και κατά σειρά των κρατών: της Περσίας, της Μακεδονίας, της Συρίας και της Περγάμου που με τη θέληση του Αττάλου Γ' περιήλθε το 130 π.Χ. με το Βασίλειο της Περγάμου στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως ρωμαϊκή επαρχία. Αργότερα επί Κλαύδιου η επαρχία της Παμφυλίας ενώθηκε με την Λυκία, και μετέπειτα ο Γάλβας την απέσπασε από την Λυκία και τη προσάρτησε στη Γαλατία της Μικράς Ασίας.

 Παραπομπές