Πολύδωρος (γιος του Κάδμου)

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Πολύδωρος ήταν βασιλιάς της Θήβας, γιος του Κάδμου και της Αρμονίας, και αδελφός της Σεμέλης, της Αγαύης, της Ινώς και της Αυτονόης.Ησίοδος, Θεογονία 978; Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.4.2; Διόδωρος Σικελιώτης, 4.2.1; Νόννος ο Πανοπολίτης, Διονυσιακά 5.208Νόννος ο Πανοπολίτης, Διονυσιακά 5.298 Ονομάστηκε «Πολύδωρος», επειδή στον γάμο του δέχτηκε πολλά δώρα από τους θεούς. Ο γιος και διάδοχος του ήταν ο Λάβδακος από την  Νυκτηίδα, κόρη του Νυκτέα.Ηρόδοτος, 5.59; Ευριπίδης, Φοίνισσαι 1 O Πολύδωρος γεννήθηκε μετά τις αδελφές του, αυτό έκανε τον Κάδμο πολύ χαρούμενο επειδή επιθυμούσε να αποκτήσει διάδοχο.Νόννος ο Πανοπολίτης, Διονυσιακά 5.207

Την εποχή που οι γονείς του αναχώρησαν στην μετέπειτα Ιλλυρία παρέδωσαν τον θρόνο στον Πολύδωρο, ο Πενθέας γιος του Εχίονα ενός από τους 5 Σπαρτούς και της αδελφής του Αγαύης σφετερίστηκε τον θρόνο και τον έστειλε εξορία.Νόννος ο Πανοπολίτης, Διονυσιακά 46.259 Ο Διόνυσος γιος της Σεμέλης έπεισε την Αγαύη και τις Μαινάδες να δολοφονήσουν τον Πενθέα.Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου 3.5.2. Ο Πολύδωρος επέστρεψε στον θρόνο των Θηβών και παντρεύτηκε την κόρη του Νυκτέα Νυκτηίδα.Γάιος Ιούλιος Υγίνος, Fabulae 76 Την εποχή που ο γιος του Λάβδακος ήταν ακόμα μικρός ο Πολύδωρος πέθανε πρόωρα από άγνωστο λόγο, άφησε διάδοχο του τον μικρό Λάβδακο υπό την κηδεμονία του πεθερού του Νυκτέα.Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου 3. 5. 5 Ο Παυσανίας γράφει ότι ο Πολύδωρος διαδέχθηκε τους γονείς του στον θρόνο την εποχή που μετανάστευσαν βόρεια στην περιοχή που ζούσαν οι Ιλλυριοί Εγχέλιοι, αυτή είναι ωστόσο η μοναδική πηγή στην εποχή της.Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 3.5.5; Παυσανίας, 2.6.2 & 9.5.4Παυσανίας, 9.5.3 Την ώρα που ο Δίας έριξε από τον ουρανό έναν κεραυνό με τον οποίο σκοτώθηκε η Σεμέλη έπεσε και ένα κομμάτι ξύλου, ο Πολύδωρος το στόλισε με μπρούτζο και το λάτρεψε ως "Απόλλωνα Κάδμειο".Παυσανίας, 9.12.4

Γενεαλογικό δένδρο

Παραπομπές

Πηγές

Apollodorus. The Library, with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921.
Arrian. The Anabasis of Alexander, translated by Edward James Chinnock (d. 1920), from the Hodder and Stoughton edition of 1884.
Diodorus Siculus. The Library of History translated by Charles Henry Oldfather (1887–1954), from the Loeb Classical Library edition of 1933.
Euripides. The Phoenissae, translated by E. P. Coleridge. New York. Random House. 1938.
Herodotus. The Histories with an English translation by A. D. Godley. Cambridge. Harvard University Press. 1920.
Hesiod. The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation by Hugh G. Evelyn-White. Theogony. Cambridge, MA.,Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1914.
Hyginus. Fabulae from The Myths of Hyginus, translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies, no. 34.
Pausanias. Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918.
Sophocles. The Oedipus Tyrannus of Sophocles. Edited with introduction and notes by Sir Richard Jebb. Sir Richard Jebb. Cambridge. Cambridge University Press. 1887.
William Smith. A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology vs Polydorus. London. John Murray: printed by Spottiswoode and Co., New-Street Square and Parliament Street. 1849.

Πολυδωρος
Πολυδωρος