Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ

Το Κύπελλο Ιντερτότο (αγγλικά: UEFA Intertoto Cup) ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διασυλλογική διοργάνωση της UEFA (πίσω από το Τσάμπιονς Λιγκ το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το Κύπελλο Κυπελλούχων). Διεξαγόταν κάθε καλοκαίρι με τη συμμετοχή ομάδων που δεν κατάφεραν να προκριθούν σε μια από τις δύο μεγάλες Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (Τσάμπιονς Λιγκ, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) μέσω του εθνικού τους πρωταθλήματος. Από το 2009 καταργήθηκε.

Οποιοσδήποτε σύλλογος επιθυμούσε να συμμετάσχει έπρεπε να υποβάλλει αίτηση για την είσοδο του στο θεσμό, με το σύλλογο που είχε την υψηλότερη θέση στο εθνικό του πρωτάθλημα να κερδίζει τη συμμετοχή στην διοργάνωση. Αυτό βέβαια δεν σήμαινε ότι η ομάδα πρέπει να είχε καταταγεί ακριβώς πίσω από εκείνες που κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Εάν η ομάδα η οποία βρισκόταν σε αυτή τη θέση δεν εκδήλωνε το ενδιαφέρον της, δεν είχε δικαίωμα να πάρει μέρος στο Κύπελλο Ιντερτότο, σε αντίθεση με μια κάποια άλλη ομάδα του ίδιου πρωταθλήματος, η οποία είχε υποβάλλει το αίτημα αυτό.

 Ιστορικό 

Το Κύπελλο Ιντερτότο διεξαγόταν υπό την αιγίδα της UEFA από το 1995 και αντικατέστησε το Κύπελλο Ράπαν που διεξαγόταν από το 1961. Ως το 1967 η επίσημη ονομασία του ήταν Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο (International Football Cup) αλλά έμεινε γνωστό ως Κύπελλο Ράπαν από το όνομα του εμπνευστή του, του Αυστριακού προπονητή Καρλ Ράπαν. Ιδρύθηκε ως μια θερινή διοργάνωση με τη χορηγία διαφόρων ευρωπαϊκών οργανισμών ποδοσφαιρικού στοιχήματος ώστε να υπάρχουν παιχνίδια για τα δελτία κατά τη θερινή περίοδο. Διεξαγόταν σε ομίλους, οι νικητές των οποίων διεκδικούσαν το τρόπαιο σε αγώνες νοκ-άουτ κατά τη χειμερινή σεζόν.

Από το 1967 καταργήθηκαν οι αγώνες νοκ-άουτ της β΄ φάσης ως ασύμφοροι οικονομικά. Το κύπελλο μετονομάστηκε σε Κύπελλο Ιντερτότο-Σίγκερ και μετατράπηκε σε ένα θερινό τουρνουά που γινόταν μόνο για το ποδοσφαιρικό στοίχημα. Οι ομάδες συμμετείχαν προαιρετικά με στόχο να δίνουν αγώνες προετοιμασίας και να έχουν κάποια οικονομικά οφέλη από τη συμμετοχή. Διεξαγόταν σε ομίλους των τεσσάρων ομάδων, ο αριθμός των οποίων ήταν διαφορετικός κάθε καλοκαίρι ανάλογα με τον αριθμό των συλλόγων που δήλωναν συμμετοχή στον θεσμό.

 Στην ΟΥΕΦΑ 
Το 1995 ανέλαβε τη διοργάνωσή του η UEFA, η οποία το ονόμασε Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ, έβαλε κανόνες στη συμμετοχή των ομάδων και το μετέτρεψε σε προκριματική διοργάνωση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με την ενεργή ανάμειξή της η ΟΥΕΦΑ προσπάθησε να δώσει ένα κύρος στο θεσμό. Θέλησε αφενός να διατηρήσει τη διοργάνωση για τα θερινά δελτία ποδοσφαιρικού στοιχήματος, αφετέρου να δώσει την ευκαιρία μιας ευρωπαϊκής εμπειρίας σε ομάδες που δεν κατάφερναν να προκριθούν στα ευρωπαϊκά κύπελλα. Μάλιστα την πρώτη χρονιά εφαρμογής του θεσμού, η Ζιροντέν Μπορντό κατάφερε ξεκινώντας από το Ιντερτότο να φτάσει ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Ορίστηκε να μετέχουν υποχρεωτικά μια ή δύο ομάδες από κάθε πρωτάθλημα, οι αμέσως επόμενες στη βαθμολογία από τις συμμετέχουσες στις άλλες ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όμως, επειδή υπήρξε μια επιφυλακτικότητα από αρκετούς συλλόγους και ομοσπονδίες, η ΟΥΕΦΑ δεν εφάρμοσε τις κυρώσεις που προέβλεπε η αρχική προκήρυξη και δέχτηκε την αντικατάσταση των ομάδων που αρνούνταν να πάρουν μέρος με άλλες είτε από το ίδιο πρωτάθλημα είτε από άλλη ομοσπονδία. Για παράδειγμα τα έτη: 1996, 1999, 2001 και 2004 δεν θέλησε να μετάσχει καμιά ελληνική ομάδα και οι δύο θέσεις δόθηκαν σε άλλες χώρες. Παρομοίως, το 1998 δήλωσε συμμετοχή μόνο μία ομάδα από την Ελλάδα αντί για δύο που είχε δικαίωμα.

Το 2009 η UEFA έκανε αλλαγές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και το Κύπελλο Ιντερτότο καταργήθηκε. Οι ομάδες που λόγω της θέσης τους στο εθνικό τους πρωτάθλημα θα κέρδιζαν τη συμμετοχή τους στο Ιντερτότο, συμμετέχουν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Η αιτία της κατάργησής του ήταν, σύμφωνα με την UEFA, το περιορισμένο ενδιαφέρον του κόσμου για τη διοργάνωση. Ωστόσο, υπάρχουν φήμες που υποστηρίζουν, πως μία άλλη σοβαρή αιτία ήταν οι υποψίες της UEFA για πολλά στημένα παιχνίδια στη διοργάνωση.

 Από το Ιντερτότο στο ΟΥΕΦΑ 
Από το Κύπελλο Ιντερτότο προκρινόταν στον 1ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ο εξής αριθμός ομάδων:

 1995: 2 ομάδες.
 1996 ως 2005: 3 ομάδες.
 2006 ως 2008: 11 ομάδες.

 Τρόπος διεξαγωγής 
Τις τρεις πρώτες σεζόν (1995 ως 1997) η διοργάνωση είχε δύο φάσεις. Στην α΄ φάση μετείχαν 60 σύλλογοι χωρισμένοι σε 12 ομίλους των 5 ομάδων, οι οποίοι έδιναν μονούς αγώνες μεταξύ τους (δύο εντός και δύο εκτός έδρας). Η μορφή αυτή διεξαγωγής αποτέλεσε πρόκριμα και αργότερα εφαρμόστηκε στους ομίλους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στη β΄ φάση οι νικητές των ομίλων έδιναν αγώνες νοκ-άουτ μέχρι να απομείνουν δύο (το 1995) και τρεις (1996 και 1997) που προκρίνονταν στον 1ο γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Από το 1998 καταργήθηκε η φάση των ομίλων. Οι σύλλογοι μετείχαν σε γύρους νοκ-άουτ έτσι ρυθμισμένους ώστε να απομείνουν τρεις ομάδες που περνούσαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Με αυτή τη μορφή συνεχίστηκε ως το 2005. Από το 2006 συμμετέχει μόνο μία ομάδα από κάθε πρωτάθλημα. Οι γύροι μειώθηκαν σε τρεις και οι ομάδες που περνούν στο ΟΥΕΦΑ αυξήθηκαν σε έντεκα. Το 2008 το Κύπελλο Ιντερτότο διεξήχθη για τελευταία φορά.

Μέχρι το 2005 ως νικήτριες του Κυπέλλου Ιντερτότο θεωρούνταν οι 2-3 ομάδες που προκρίνονταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Από το 2006 και μετά, που ο αριθμός τους αυξήθηκε σε έντεκα, η ΟΥΕΦΑ καθιέρωσε να αναδεικνύεται νικητής της διοργάνωσης όποια ομάδα από τις έντεκα κατάφερνε να προχωρήσει πιο πολύ στους γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Όμως, σε κάποιες λίστες αναφέρονται ως νικήτριες και οι 11 ομάδες που προκρίνονταν από το Ιντερτότο στο ΟΥΕΦΑ.

Έτσι έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια (το 1967 είχε απονεμηθεί τίτλος για τελευταία φορά, όταν λεγόταν Κύπελλο Ράπαν) το Ιντερτότο έπαψε να είναι η μοναδική στα χρονικά διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση χωρίς νικητή, το «κύπελλο χωρίς κυπελλούχο» (cup of the cupless), όπως χαρακτηριζόταν από πολλούς. Το 2006 τροπαιούχος ήταν η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, το 2007 το Αμβούργο και το 2008 η Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα.

Νικητές
Νικήτριες ομάδες ανά έτος
2006–2008
Στη λίστα περιλαμβάνονται όλες οι νικήτριες ("συμπρωταθλήτριες") ομάδες που κέρδισαν το Κύπελλο Ιντερότο ΟΥΕΦΑ και προκρίθηκαν στον Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ο τελικός νικητής (που καθοριζόταν από την επίδοση των ομάδων στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ) αναγράφονται με έντονη γραφή.
ΈτοςΝικήτριες2008 Μπράγκα Άστον Βίλα Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Στουτγκάρδη Ρόζενμποργκ Νάπολι Ρενς ΒασλούιΈλφσμπουργκ Γκρασχόπερς Στουρμ Γκρατς2007 Αμβούργο ΣΦ Ατλέτικο Μαδρίτης Άλμποργκ ΜΚ Σαμπντόρια Μπλάκμπερν Ρόβερς Λανς Λεϊρία Ραπίντ Βιέννης Χάμαρμπυ Οτέλουλ Γκαλάτσι Τομπόλ2006 Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Οσέρ Γκρασχόπερς  Όντενσε Μπόλντκλουμπ Ολιμπίκ Μαρσέιγ Χέρτα Βερολίνου Καϊσερίσπορ Εθνικός Άχνας Τβέντε Ριντ Μάριμπορ

1995–2005
Τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται είναι τα συνολικό σκορ των αγώνων των μεταξύ των ομάδων. Στη λίστα περιλαμβάνονται οι ομάδες που κέρδισαν τους τελικούς και προκρίθηκαν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. 
ΈτοςΝικήτριεςΦιναλίστΑποτέλεσμα2005 Αμβούργο Βαλένθια 1 – 0 Λανς ΤΦΡ Κλουζ4 – 2 Ολιμπίκ Μαρσέιγ Ντεπορτίβο Λα Κορούνια5 – 32004 Λιλ Λεϊρία2 – 0 (παρ.) ΦΚ Σάλκε 04 Σλόβαν Λίμπερετς3 – 1 Βιγιαρρεάλ Ατλέτικο Μαδρίτης2 – 2 (3 – 1 στα πέναλτι)2003 ΦΚ Σάλκε 04 Πάσινγκ2 – 0 Βιγιαρρεάλ Χέρενφεν2 – 1 Περούτζια Κάλτσιο Βόλφσμπουργκ3 – 02002 Μάλαγα Βιγιαρρεάλ2 – 1 Φούλαμ Μπολόνια5 – 3 Στουτγκάρδη Λιλ2 – 12001 Άστον Βίλα Βασιλεία5 – 2 Παρί Σεν Ζερμέν Μπρέσια Κάλτσιο1 – 1 (ε) Τρουά Νιούκασλ Γιουνάιτεντ4 – 4 (ε)2000 Ουντινέζε Σίγκμα Όλομουτς6 – 4 Θέλτα Βίγο Ζενίτ Αγ. Πετρούπολης4 – 3 Στουτγκάρδη Οσέρ3 – 11999 Μονπελιέ  Αμβούργο2 – 2 (3 – 0 στα πέναλτι) Γιουβέντους Σταντ Ρενναί4 – 2 Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Μετς3 – 21998 Βαλένθια ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ4 – 1 Βέρντερ Βρέμης Βοϊβοντίνα2 – 1 Μπολόνια Ρουχ Χόρζοβ3 – 01997 Μπαστιά Χάλμσταντ 2 – 1 Ολιμπίκ Λυών Μονπελιέ 4 – 2 Οσέρ Ντούισμπουργκ2 – 01996 Καρλσρούη Σταντάρ Λιέγης3 – 2 Γκανγκάμπ Ρότορ Βόλγκογκραντ2 – 2 (ε) Σίλκεμποργκ Σέγκεστα2 – 2 (ε)1995 Στρασμπούρ Τιρόλ Ίνσμπρουκ7 – 2 Ζιροντέν Μπορντό Καρλσρούη4 – 2

1967–94
Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1967-94 δεν υπήρχαν νικητές της διοργάνωσης, αφού διεξάγονταν μόνο αγώνες σε ομίλους. Οι τελικοί νικητές (που καθορίζονταν από την τελική βαθμολογία σε όλους τους ομίλους) αναγράφονται με έντονη γραφή.

Μη-περιφερειακό σύστημα (1969, 1971-94)
ΈτοςΌμιλος 1Όμιλος 2Όμιλος 3Όμιλος 4Όμιλος 5Όμιλος 6Όμιλος 7Όμιλος 8Όμιλος 9Όμιλος 10Όμιλος 11Όμιλος 121994 Xάλμσταντ Γιανγκ Μρόις AIK Αμβούργο Σ Μπεκέστσαμπα Σλόβαν Μπρατισλάβας Γκρασχόπερς Αούστρια Βιέννης – – – –1993 Ραπίντ Βιέννης Τρέλεμποργκς Νόρσεπιγκ Μάλμε Σλάβια Πράγας Ζυρίχη Γιανγκ Μπόις Ντιναμό Δρέσδης – – – –1992 Κοπεγχάγη Σιόφοκ Ίρντιγκεν Καρλσρούη ΣΚ Ραπίντ Βιέννης Λύνγκμπυ Σλόβαν Μπρατισλάβας Άαλμποργκ  Σλάβια Πράγας Λοκομοτίβ Γκόρνα Οριαχόβιτσα – –1991 Νεσατέλ Ξαμάξ Λοζάν-Σπορ Αούστρια Σάλτσμπουργκ Ντούκλα Μπάνσκα Μπίστριτσα Μπολντκλούμπεν 1903 Γκρασχόπερς Ίρντιγκεν Ντούναϊσκα Στρέντα Τιρόλ Ίνσμπρουκ Έρεμπρο – –1990 Νεσατέλ Ξαμάξ Τιρόλ Ίνσμπρουκ Λεχ Πόζναν Σλόβαν Μπρατισλάβας Μάλμε ΓΑΙΣ Λουκέρνη Φιρστ Βιέννα Κέμνιτσερ Ίρντιγκεν                     Όντενσε –1989 ΦΚ Λουκέρνη Μπολντκλούμπεν 1903 Τιρόλ Ίνσμπρουκ Γκρασχόπερς Ταταμπάνια Νέστβεντ Έρεμπρο  Σπάρτα Πράγας Μπάνικ Όστραβα Έργκριτε Καϊζερσλάουτερν –1988 Μάλμε Γκέτεμποργκ Μπάνικ Όστραβα Αούστρια Βιέννης Γιανγκ ΜπόιςΚαϊζερσλάουτερν Ίκαστ ΦΣ Καρλ Τσάις Ιένα Γκρασχόπερς Καρλσρούη Ίρντιγκεν  –1987 Καρλ Τσάις Ιένα Πόγκον Στσέτσιν Βίσμουτ Άουε Ταταμπάνια Μάλμε ΑΪΚ Έταρ Βελίκο Τάρνοβο Μπρόντμπυ – – – –1986 Φορτούνα Ντίσελντορφ Ουνιόν Βερολίνου Μάλμε Ροτ Βάις Έρφουρτ Σίγκμα Όλομουτς Ουίπεστ Μπρόντμπυ Λύνγκμπυ  Λεχ Πόζναν ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Σλάβια Πράγας Καρλ Τσάις Ιένα1985 Βέρντερ Βρέμης Ροτ Βάις Έρφουρτ Γκέτεμποργκ ΑΪΚ Βίσμουτ Άουε Σπάρτα Πράγας Γκόρνικ Ζάμπρζε Μακάμπι Χάιφα Μπάνικ Όστραβα Ουίπεστ ΦΚ ΜΤΚ Βουδαπέστης –1984 Μποέμιανς Πράγας ΑΓΦ Φορτούνα Ντίσελντορφ Σταντάρ Λιέγης ΑΪΚ Μάλμε Βίντεοτον Μακάμπι Νετάνια Ζυρίχη ΓΚΣ Κατοβίτσε – –1983 Τβέντε Γιανγκ Μπόις Πόγκον Στσέτσιν Μακάμπι Νετάνια Σλομπόντα Τούζλα Μποέμιανς Πράγας ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Χάμαρμπυ Βίντεοτον  Βιτκόβιτσε – –1982 Σταντάρ Λιέγης Βίτζεβ Λοτζ ΑΓΦ Λύνγκμπυ  Αντμίρα Βάκερ Μέντλινγκ Μποέμιανς Πράγας Μπράγκε Έστερς Γκέτεμποργκ – – –1981 Βίνερ Σπορτ-Κλουμπ Σταντάρ Λιέγης Βέρντερ Βρέμης Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα ΑΓΦ Μόλενμπεκ Γκέτεμποργκ Κίκερς Στουτγκάρδης Χβέζντα Χεμπ – – –1980 Σταντάρ Λιέγης Μποέμιανς Πράγας Μακάμπι Νετάνια ΦΚ Σπάρτα Πράγας ΦΚ Νίτρα Χάλμσταντ ΜΚ Μάλμε ΦΦ ΙΦΚ Γκέτεμποργκ ΙΦ Έλφσμποργκ – – –1979 Βέρντερ Βρέμης Γκρασχόπερς Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Μποέμιανς Πράγας Σπαρτάκ Τρνάβα Ζμπρόγιοβκα Μπρνο Πιρίν Μπλαγκόεβγκραντ Μπάνικ Όστραβα – – – –1978 Ντούισμπουργκ Σλάβια Πράγας Χέρτα Βερολίνου Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Μάλμε ΦΦ Lokomotiva Košice Τάτραν Πρέσοβ Μακάμπι Νετάνια Γκράτσερ  – – –1977 Xάλμσταντ ΜΚ Ντούισμπουργκ Ίντερ Μπρατισλάβα Σλάβια Σόφιας Σλάβια Πράγας Φρεμ Γιέντνοτα Τρέντσιν Σλόβαν Μπρατισλάβας Έστερς Πόγκον Στσέτσιν – –1976 Γιανγκ Μπόις Χέρτα Βερολίνου  Τέπλιτσε  Μπάνικ Όστραβα Ζμπρόγιοβκα Μπρνο Σπαρτάκ Τρνάβα Ίντερ Μπρατισλάβα Έστερς Γιουργκόρντεν  Βοϊβοντίνα Βίτζεβ Λοτζ –1975 Τιρόλ Ίνσμπρουκ ΛΑΣΚ Λιντς Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Ζαγκλέμπιε Σοσνόβιετς Ζμπρόγιοβκα Μπρνο Ρίμπνικ Οτβίνταμπεργκς ΦΦ Καϊζερσλάουτερν Μπελενένσες Τσέλικ Ζένιτσα – –1974 Ζυρίχη Αμβούργο Μάλμε ΦΦ Σταντάρ Λιέγης Σλόβαν Μπρατισλάβας Σπαρτάκ Τρνάβα Ντούισμπουργκ Μπάνικ Όστραβα Κόσιτσε ΚΟΦ – –1973 Αννόβερο 96 Σλόβαν Μπρατισλάβας Χέρτα Βερολίνου Ζυρίχη Ρίμπνικ Τέπλιτσε Φέγενορντ Βίσλα Κρακοβίας Νίτρα Έστερς – –1972 Νίτρα Νόρσεπιγκ Σαιντ-Ετιέν Σλάβια Πράγας Σλόβαν Μπρατισλάβας Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Αννόβερο 96 ΛΑΣΚ Λιντς – – – –1971 Χέρτα Βερολίνου Σταλ Μιέλετς Σερβέτ Φότμπαλ Τρίνετς Οτβίνταμπεργκς Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Αούστρια Σάλτσμπουργκ – – – – –1969 Μάλμε ΦΦ Σομπιέρκι Μπίτομ Γκρόιτερ Φιρτ Ζίλινα Νόρσεπιγκ Γιέντνοτα Τρέντσιν Φρεμ Βίσλα Κρακοβίας Όντρα Οπόλε – – –

Περιφερειακό σύστημα (1967-68, 1970)
YearΌμιλος Α1Όμιλος Α2Όμιλος Α3Όμιλος Α4Όμιλος Α5Όμιλος Α6Όμιλος Β1Όμιλος Β2Όμιλος Β3Όμιλος Β4Όμιλος Β5Όμιλος Β6Όμιλος Β7Όμιλος Β81970 Σλόβαν Μπρατισλάβας Αμβούργο Τέπλιτσε ΜΦΦ Κόσιτσε – Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Σλάβια Πράγας Ολιμπίκ Μαρσέιγ Έστερ Βίσλα Κρακοβίας Αούστρια Σάλτσμπουργκ Μπάνικ Όστραβα Πολόνια Μπίτομ1968Νυρεμβέργη  ΆγιαξΣπόρτινγκ Φέγενορντ Εσπανιόλ ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ Κέμνιτσερ  Χάνσα Ρόστοκ Σλόβαν Μπρατισλάβας Κόσιτσε Λοκομοτίβα Κόσιτσε Όντρα Οπόλε Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ Λέγκια Βαρσοβίας1967 Λουγκάνο Φέγενορντ Λιλ ΟΣΚ Λιρς ΣΚ – – Αννόβερο 96 Ζαγκλιέμπιε Σοσνόβιετς Πολόνια Μπίτομ Γκέτεμποργκ Ρουχ Χόρζοβ Κόσιτσε ΚΜ Φορτούνα Ντίσελντορφ

1961–67
Τα αποτελέσματα παρουσιάζουν το τελικό σκορ των δύο αγώνων μεταξύ των δύο ομάδων, εκτός και αν υπάρχει σημείωση.
ΣεζόνΝικήτριαΦιναλίστΑποτέλεσμα1966–67 Άιντραχτ Φρανκφούρτης Ίντερ Μπρατισλάβα4 – 31965–66 ΦΚ Λοκομοτίβ Λειψίας ΙΦΚ Νόρσεπιγκ4 – 11964–65 Πολόνια Μπίτομ ΦΚ Λοκομοτίβ Λειψίας5 – 41963–64 Ίντερ Μπρατισλάβα Πολόνια Μπίτομ1 – 0*1962–63 Ίντερ Μπρατισλάβα Κάλτσιο Πάντοβα1 – 0*1961–62 Άγιαξ Φέγενορντ4 – 2** - Μονός τελικός (αν και η σεζόν 1962–63 ανεπίσημα αναφέρεται με διπλό τελικό (http://www.rsssf.com/tablesi/intertoto.html))

 Νικητές 

 1995 ως 2005 

Την περίοδο αυτή ως νικήτριες χαρακτηρίζονταν οι ομάδες που προκρίθηκαν από το Κύπελλο Ιντερτότο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν. Την μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία του Ιντερτότο πέτυχε η Μπορντό, που έφτασε ως τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ τη σεζόν 1995-96. Σε παρένθεση σημειώνεται ο γύρος του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, στον οποίο προχώρησε η καλύτερη ομάδα κάθε σεζόν κερδίζοντας τον άτυπο τίτλο της νικήτριας του Ιντερτότο, αν και αυτό το κριτήριο κατάταξης καθιερώθηκε το 2006.

 Έτος Σύλλογος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ(επόμενης σεζόν)1995  Ζιροντέν Μπορντό ΡΚ Στρασμπούρ Τελικός2ος γύρος1996 Καρλσρούη Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ  Σίλκεμποργκ ΙΦ Γύρος των 16 1ος γύρος 1ος γύρος1997  Οσέρ Μπαστιά  Ολιμπίκ Λυών Προημιτελικά 2ος γύρος 2ος γύρος1998  Μπολόνια Βαλένθια Βέρντερ Βρέμης Ημιτελικά 2ος γύρος 2ος γύρος1999  Γιουβέντους Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Μονπελιέ Γύρος των 16 2ος γύρος 2ος γύρος2000  Θέλτα Βίγο Ουντινέζε Στουτγκάρδη Προημιτελικά 2ος γύρος Γύρος των 162001  Παρί Σεν Ζερμέν Άστον Βίλα Τρουά 3ος γύρος (των 32) 1ος γύρος 2ος γύρος2002  Μάλαγα Στουτγκάρδη Φούλαμ ΦΚ Προημιτελικά Γύρος των 16 3ος γύρος (των 32)2003  Βιγιαρρεάλ Περούτζια ΦΚ Σάλκε 04 Ημιτελικά 3ος γύρος (των 32) 2ος γύρος2004  Βιγιαρρεάλ Ολιμπίκ Λιλ ΦΚ Σάλκε 04 Προημιτελικά Γύρος των 16 Γύρος των 322005  Αμβούργο Ολιμπίκ Μαρσέιγ Ρασίνγκ Λανς Γύρος των 16 Γύρος των 16  Γύρος των 32

 2006 ως 2008 

Νικήτρια ομάδα, στην οποία απονέμεται σχετικό τρόπαιο από την UEFA, αναδεικνύεται όποια προχωρήσει περισσότερο στους γύρους του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.

Έτος Σύλλογος Κύπελλο ΟΥΕΦΑ2006 Νιούκασλ Γιουνάιτεντ  γύρος των 162007 Αμβούργο γύρος των 162008 Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα γύρος των 16

Νικητές ανά χώρα
Από το 2006 έως το 2008, ο τελικό γύρος δεν ονομαζόταν «τελικό», αλλά απλά «τρίτος γύρος». Επιπρόσθετα, υπήρχαν 11 νικητές, σε σχέση με  τους 3 με το παλιό σύστημα. Οι ομάδες που προχωρούσαν όσο πιο μακριά στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, λάμβαναν ένα τρόπαιο.

Υπό την αιγίδα της ΟΥΕΦΑ
ΧώραΝίκεςΦιναλίστΝικήτριες ομάδεςΦιναλίστΓαλλία165ΑΖ Οσέρ (2), ΡΚ Λανς (2), Ολιμπίκ Μαρσέιγ (2), ΣΚ Μπαστιά, Ζιροντέν Μπορντό, Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ, Λιλ ΟΣΚ, Ολιμπίκ Λυών, Μονπελιέ ΣΚ, Παρί Σεν Ζερμέν, Σταντ Ρενναί ΦΚ, ΡΚ Στρασμπούρ, ΕΣ Τρουά ΑΚΑΖ Οσέρ, Λιλ ΟΣΚ, ΦΚ Μετς, Μονπελιέ ΣΚ, Σταντ Ρενναί ΦΚΓερμανία104ΦφΜ Στουτγκάρδη (3), Αμβούργο ΣΦ (2), ΦΚ Σάλκε 04 (2), Χέρτα Βερολίνου, Καρλσρούη ΣΚ, Βέρντερ ΒρέμηςΜΣΒ Ντούισμπουργκ, Αμβούργο ΣΦ, Καρλσρούη ΣΚ, ΦφΛ ΒόλφσμπουργκΙσπανία75Βιγιαρρεάλ ΚΦ (2), Ατλέτικο Μαδρίτης, Θέλτα Βίγο, Μάλαγα ΚΦ, Βαλένθια ΚΦΒιγιαρρεάλ ΚΦ (2), Ατλέτικο Μαδρίτης, Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, Βαλένθια ΚΦΙταλία62Μπολόνια ΦΚ 1909, Γιουβέντους, ΣΣΚ Νάπολι, Περούτζια Κάλτσιο, ΟΚ Σαμπντόρια, ΟυντινέζεΜπολόνια ΦΚ 1909, Μπρέσια ΚάλτσιοΑγγλία61Άστον Βίλα (2), Μπλάκμπερν Ρόβερς, Φούλαμ ΦΚ, Νιούκασλ Γιουνάιτεντ, Γουέστ Χαμ ΓιουνάιτεντΝιούκασλ ΓιουνάιτεντΑυστρία33Ραπίντ Βιέννης, ΣΒ Ριντ, Στουρμ ΓκρατςΣΦ Πάσινγκ, ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ, ΦΚ Τιρόλ ΊνσμπρουκΔανία31Άλμποργκ ΜΚ, Όντενσε Μπόλντκλουμπ, Σίλκεμποργκ ΙΦΌντενσε ΜπόλντκλουμπΡουμανία23Οτσέλουλ Γκαλάτσι, ΦΚ ΒασλούιΤΦΡ Κλουζ, ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα, ΑΚΦ Γκλόρια 1922 ΜπίστριτσαΣουηδία22ΙΦ Έλφσμποργκ, Χάμαρμπυ ΙΦΧάλμσταντ ΜΚ, Κάλμαρ ΦΦΠορτογαλία21Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα, ΟΝ ΛεϊρίαΟΝ ΛεϊρίαΕλβετία21Γκρασχόπερς Ζυρίχης (2)ΦΚ ΒασιλείαΟλλανδία13ΦΚ ΤβέντεΣΚ Χέρενφεν, ΝΑΚ Μπρέντα, ΦΚ ΟυτρέχτηΤουρκία12ΚαϊσερίσπορΣίβασπορ, ΤραμπζονσπόρΝορβηγία11Ρόσενμποργκ ΜΚΛίλεστρεμ ΣΚΚύπρος1Εθνικός Άχνας Καζακστάν1ΦΚ Τόμπολ Κοστανάι Σλοβενία1ΝΚ Μάριμπορ Ρωσία5ΦΚ Μόσχας, ΦΚ Ρότορ Βόλγκογκραντ, Ρουμπίν Καζάν, ΦΚ Σατούρν, Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΒέλγιο3ΚΑΑ Γάνδη (2), Σταντάρ ΛιέγηςΕλλάδα3ΑΕ Λάρισας, ΟΦΗ, Πανιώνιος ΓΣΣΟυκρανία3ΦΚ Τσερνομόρετς Οδησσού, ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ, ΣΚ Ταβρίγια ΣυμφερόποληςΒουλγαρία2ΠΦΚ Τσέρνο Μόρε Βάρνα, Τσερνομόρετς ΜπουργκάςΤσεχία2ΣΚ Σίγκμα Όλομουτς, Σλόβαν Λίμπερετς Ισραήλ2Μπέι Σαχνίν ΦΚ, Μακάμπι Πετάχ ΤίκβαΜολδαβία2Ντάτσια Κισινάου, ΦΚ ΤιράσπολΑζερμπαϊτζάν1Νεφτσί Μπακού ΠΦΚΚροατία1ΧΝΚ ΣέγκεσταΣερβία και Μαυροβούνιο1Βοϊβοντίνα Νόβι ΣαντΟυγγαρία1Χόνβεντ ΒουδαπέστηςΛετονία1ΦΚ ΡίγαΛιθουανία1ΦΚ ΒέτραΠολωνία1Ρουχ ΧόρζοβΣκωτία1Χιμπέρνιαν ΦΚΣερβία1ΦΚ Χάιντουκ Κούλα

 Παραπομπές 

 Περαιτέρω μελέτη 
 mogiel.net by Pawel Mogielnicki

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
  στην UEFA
  στη λοταρία

Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου