Ερατώ

Η Ερατώ, ήταν μία από τις Εννέα Μούσες της ελληνικής μυθολογίας. Ήταν η Μούσα της λυρικής ποίησης και των ύμνων. Απεικονίζεται με μία λύρα. Κατά τον Ησίοδο (Θεογον. 78) είναι κόρη του Διός και της Τιτανίδος ΜνημοσύνηςΜια εκ των Ωκεανίδων, κόρη του Νηρέα και της Δωρίδας κατά τον Ησίοδο. (Από Νεότερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν του Ήλιου. τόμος Η΄, σελίδα 164.). Εθεωρείτο προστάτιδα του γάμου και του έρωτα. Ακόμα θεωρείται εφευρέτης του χορού, των προς τους θεούς ύμνων και γενικότερα προστάτρια της Ποίησης. Κύριο σύμβολό της ήταν η λύρα, αλλά και η κιθάρα, η φόρμιγξ και η βάρβιτος.Αρχαίο μουσικό όργανο παρεμφερές προς την λύρα, που εφευρέθηκε από τον Τέρπανδρο. Φόρμιγξ είναι αρχαιότατο έγχορδο όργανο των Ελλήνων τραγουδιστών.Απεικονίζεται ενίοτε σχεδόν τελείως γυμνή.

Η Μούσα Ερατώ είναι αυτή που επινόησε τα ερωτικά ποιήματα, το γάμο, την ποίηση, την μουσική και την διαλεκτική.

Το όνομα Ερατώ προέρχεται από το απαρέμφατο [ μέσης φωνής ] ( ρηματικός τύπος αρχαίας ελληνικής που στη νέα θα μεταφερθεί σε μορφή πρόταση ) έρεσθαι και από τη λέξη έρως και εραστής. 
Τη ζωγράφιζαν καθιστή, να φορά στεφάνι από τριαντάφυλλα, με τη λύρα και το τόξο του έρωτος στα χέρια και την επιγραφή "Έρατώ Ψάλτριαν".
Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος ξεκινά το τρίτο κεφάλαιο του τέταρτου μέρους στα Αργοναυτικά με τους στίχους:

...«Και τώρα Μούσα Ερατώ, έλα κοντά μας και πες μας πώς ο Ιάσονας ...έφερε το χρυσόμαλλο Δέρας... από τον ερωτά του στη Μήδεια ... γιατί έχεις τις χάρες της Κύπριδας Αφροδίτης... και φέρνεις τη μαγεία στα ανύπαντρα κορίτσια...».

Δείτε επίσης
 Ο αστεροειδής 62 Ερατώ (62 Erato), που ανακαλύφθηκε το 1860, πήρε το όνομά του από τη μούσα Ερατώ.

 Σημειώσεις 


Κατηγορία:Μούσες