Ωμέγα

Το γράμμα ωμέγα (παλαιά ονομασία: ὦ μέγα‧ κεφαλαίο Ω,  πεζό ω) είναι το εικοστό τέταρτο και τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. 

Στα νέα ελληνικά αναπαριστά τον φθόγγο /  / (βλ. ΔΦΑ), π.χ. κώμα, όπως και το όμικρονHerbert Weir Smyth A Greek Grammar for Colleges §1.. Στα αρχαία ελληνικά η προφορά του ήταν διαφορετική: αναπαριστούσε τον φθόγγο //, δηλ. προφερόταν σε διπλάσιο χρόνο, περίπου σαν διπλό όμικρον, γι' αυτό και ονομάζεται μακρό (ή μακρόχρονο) φωνήεν όπως και το ήτα.

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία ω´=800. Την επόμενη αριθμητική αξία (στην κλίμακα των εκατοντάδων) την έχει το δίσιγμα ( Ϡ ϡ) ϡ´=900 και την προηγούμενη το ψ (700).

Στο λατινικό αλφάβητο αντιστοιχεί στο O o. Στο πρώιμο κυριλλικό αλφάβητο υιοθετήθηκε ως  Ѡ, ѡ αλλά σταδιακά η χρήση του περιορίστηκε.

 Ως σύμβολο 
Το κεφαλαίο Ω χρησιμοποιείται ως σύμβολο:
 για την μονάδα ηλεκτρικής αντίστασης Ωμ (Ohm) στο σύστημα SI
 ανεστραμμένο (℧) μερικές φορές συμβολίζει την μονάδα ηλεκτρικής αγωγιμότητας Μω (Mho) της οποίας η συνηθισμένη ονομασία είναι Siemens και συμβολισμός της το S.
 για τα σωμάτια Ω στη σωματιδιακή φυσική.
 την Ω σταθερά στα μαθηματικά.
Το πεζό ω χρησιμοποιείται ως σύμβολο:

 για την γωνιακή ταχύτητα στη φυσική.

 Δείτε επίσης 
 Άλφα και Ωμέγα
 Προφορά της κλασικής Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 



ω