Αλίκη Βουγιουκλάκη

Η Αλίκη Σταματίνα Βουγιουκλάκη (Μαρούσι, 20 Ιουλίου 1934 – Αθήνα, 23 Ιουλίου 1996) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, τραγουδίστρια και θεατρική επιχειρηματίας. Έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο το 1953, ενώ ήταν δευτεροετής μαθήτρια της Δραματικής του Εθνικού, ενώ τον επόμενο χρόνο πραγματοποίησε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο. Πρωταγωνίστησε σε 42 κινηματογραφικές ταινίες, μεταξύ των οποίων και ορισμένες διεθνείς παραγωγές, οι περισσότερες των οποίων έγιναν τεράστιες εισπρακτικές επιτυχίες. Για την πρωτοφανή απήχησή της στο κοινό της είχε αποδοθεί ο χαρακτηρισμός «Εθνική σταρ» της Ελλάδας, ο οποίος την ακολουθεί έως και σήμερα.

 Βιογραφία 
Η Αλίκη Σταματίνα Βουγιουκλάκη γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1934 στο Μαρούσι Αττικής από τον Ιωάννη Βουγιουκλάκη, δικηγόρο και πρώην Νομάρχη Αρκαδίας (1908–1943) και την Αιμιλία Κουμουνδούρου (1910–2006), δισέγγονη του πρωθυπουργού Αλέξανδρου Κουμουνδούρου. Οι γονείς της παντρεύτηκαν στις 22 Οκτωβρίου 1933. Καταγόταν από το χωριό Λάγια της Μάνης. Το 1943, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο πατέρας της 
δολοφονήθηκε από τον ΕΛΑΣ.««Η νεκροβάπτιση» της Αλίκης Βουγιουκλάκη και το όνομα που πήρε την τελευταία στιγμή. Τα δύσκολα παιδικά χρόνια και η εκτέλεση του πατέρα της από αντάρτες», άρθρο στη «Μηχανή του Χρόνου» Ο θάνατος του πατέρα της τής στοίχισε πολύ, μη έχοντας πλέον την πατρική στοργή. Το χρονικό της Σκλαβιάς, Χρήστος ΖαλοκώσταςΉρωες και Προδότες στην Κατοχική Ελλάδα, Τάσου Κοντογιαννίδη, εκδόσεις Πελασγός, 2000 Μοιραία, η μητέρα της ανέλαβε μόνη της υπό αντίξοες συνθήκες να μεγαλώσει τα τρία της παιδιά: την Αλίκη (1934-1996), τον Αντώνη (1936) και τον Τάκη (1939-2021).

 Καριέρα 
Το 1952, έδωσε κρυφά από την οικογένειά της εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε τρία χρόνια μετά με Λίαν Καλώς, εν είδει τιμωρίας. Προτού ακόμη αποφοιτήσει από τη Σχολή ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της στο θέατρο. Στον πρώτο της θεατρικό ρόλο υποδύθηκε τη Λουιζόν στο έργο Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου το 1953, ενώ η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε στην ταινία Το ποντικάκι το 1954. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου συμμετείχε, χωρίς επίσημη άδεια της Σχολής, στην παράσταση Ρωμαίος και Ιουλιέτα, όπου κλήθηκε από τον θιασάρχη Νίκο Χατζίσκο να αντικαταστήσει εκτάκτως την Άννα Συνοδινού, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για το ρόλο της ως Ιουλιέτα. Ωστόσο, λόγω του ότι φοιτούσε ακόμη, συζητήθηκε από τον σύλλογο των διδασκόντων της Σχολής η περίπτωση της αποπομπής της, αυτός ήταν και ο λόγος που δεν έλαβε το αριστείο, λόγω της αυστηρής - τιμωριτικής  βαθμολόγησής της από τον Δημήτρη Χορν. Ο Καρθαίος είχε ισχυριστεί πως δέχθηκε την επίσκεψη της θείας του Νίκου Χατζίσκου, η οποία του ζήτησε να επιτρέψει ως διευθυντής της Σχολής να παίξει η 18χρονη Αλίκη στις παραστάσεις του Εθνικού Κήπου. Ο διευθυντής είπε πως ο κανονισμός της Σχολής δεν το επέτρεπε, κάτι που δεν διαβιβάστηκε σωστά στη Βουγιουκλάκη, η οποία παραπλανήθηκε και χωρίς να αντιμετωπίσει το ζήτημα υπεύθυνα, συμμετείχε στις παραστάσεις. Η Βουγιουκλάκη αιτήθηκε συγχώρεση από το συμβούλιο των καθηγητών, επικαλούμενη πως στο παρελθόν είχε αρνηθεί πρόταση συμμετοχής της σε παράσταση του θιάσου της Μαρίκας Κοτοπούλη. Τελικά, ο Καρθαίος πρότεινε την επιεική κρίση της, κάτι στο οποίο συμφώνησε και ο Δημήτρης Ροντήρης, πράγμα που της επέτρεψε την αποφοίτηση από τη σχολή του Εθνικού θεάτρου, αλλά της στέρησε το αριστείο.Λύδια Σαπουνάκη-Δρακάκη, Μαρία Λουίζα Τζόγια Μοάτσου, Η Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, εκδ. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2011, σελ. 255, υπόσ. 84 Σύντομα, ωστόσο, καθιερώθηκε στον χώρο λόγω της εξαιρετικής δημοτικότητας που απέκτησε στο ευρύ κοινό.

Το 1960, κέρδισε το βραβείο ερμηνείας Α' γυναικείου ρόλου στο 1ο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στην ταινία Μανταλένα, σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, ενώ η ίδια ταινία εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διεθνές κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, όπου άφησε πάρα πολύ καλές εντυπώσεις. Στο ίδιο φεστιβάλ βραβεύτηκε στο αναδρομικό αφιέρωμα (ρετροσπεκτίβα) η ταινία του 1959 Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, όπου επίσης πρωταγωνιστούσε η Αλίκη.

Το 1961, η Βουγιουκλάκη συγκρότησε τον δικό της θίασο, με τον οποίο ανέβασε εκείνο τον χειμώνα το έργο Ωραία μου κυρία, ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη.«Αφιέρωμα Στην Ζωή Και Την Καριέρα Της Αλίκης Βουγιουκλάκη» , στον ιστότοπο ellinikoskinimatografos.gr/ Το 1962 ανέβασε το Καίσαρ και Κλεοπάτρα του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω με γνωστούς συμπρωταγωνιστές, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού και μουσική επιμέλεια του Μάνου Χατζιδάκι, εντούτοις η παράσταση δεν πήγε καλά παρότι έλαβε πολύ καλές κριτικές, επειδή στο κοινό δεν άρεσε η Αλίκη με κατάμαυρα μαλλιά ως Κλεοπάτρα, με αποτέλεσμα να κατέβει πολύ σύντομα. Ακολούθησαν με τεράστια επιτυχία τα έργα Χτυποκάρδια στο Θρανίο το 1962 (η πασίγνωστη κινηματογραφική μεταφορά έγινε το 1963), Περάστε την Πρώτη του Μηνός το 1963 κ.ά.

Το 1963, θέλοντας να δώσει διεθνή ώθηση στην καριέρα της πρωταγωνίστησε με Βρετανούς συμπρωταγωνιστές στην αγγλόφωνη ταινία Aliki my love (στην Ελλάδα προβλήθηκε το 1964 ως Αλίκη), η οποία όμως δεν είχε την προσδοκώμενη επιτυχία. Αργότερα γνωρίστηκε με τον Φιλοποίμενα Φίνο και άρχισε μια μόνιμη συνεργασία με την εταιρεία του, τη Φίνος Φιλμ. Μαζί έκαναν μερικές από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου, ανάμεσά τους τις ταινίες: Αστέρω, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, Μανταλένα, Το κλωτσοσκούφι, Η Αλίκη στο ναυτικό, Η Λίζα και η άλλη, Η ψεύτρα, Το δόλωμα, Η αρχόντισσα κι ο αλήτης, Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά, Η νεράιδα και το παλικάρι, Υπολοχαγός Νατάσσα, Η κόρη του ήλιου, Η Μαρία της σιωπής, Ένα αστείο κορίτσι, Σ' αγαπώ, Το ταξίδι, κ.ά. Επιπλέον, πρωταγωνίστησε σε δημοφιλείς ταινίες άλλων εταιρειών όπως: Μοντέρνα Σταχτοπούτα, Η σωφερίνα, Χτυποκάρδια στο θρανίο, Το πιο λαμπρό αστέρι, Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, Αχ! Αυτή η γυναίκα μου, Διπλοπενιές κ.ά. Οι κινηματογραφικοί ρόλοι άλλοτε της χαριτωμένης σκανδαλιάρας μαθήτριας, άλλοτε του πλουσιοκόριτσου που επαναστατεί εναντίον του πλούσιου πατέρα της, άλλοτε της φτωχής και ασήμαντης κοπέλας που καταφέρνει να ανέβει κοινωνικά, να επιτύχει και να δοξαστεί, είχαν και συνεχίζουν να έχουν μεγάλη απήχηση στο κοινό, εξασφαλίζοντας στην ηθοποιό σπάνια δημοτικότητα, ενώ η ταινία Υπολοχαγός Νατάσσα ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου για τρεις δεκαετίες, με τις δύο επόμενες εισπρακτικές κινηματογραφικές επιτυχίες να ανήκουν επίσης στην Αλίκη Βουγιουκλάκη. Σε απόλυτους αριθμούς, οι ταινίες της εξακολουθούν να είναι οι πιο εμπορικές στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, μιας και εκείνη την εποχή ως εισιτήρια πρώτης προβολής καταμετρούσαν αυστηρά τα εισιτήρια που είχαν κοπεί μόνο στην Αθήνα και μόνο τις πρώτες 2 εβδομάδες προβολής, και όχι όπως σήμερα σε όλη την επικράτεια επί 6 ή 8 εβδομάδες.

Η σημαντική εμπορική κάμψη που σημείωσε από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο ελληνικός κινηματογράφος ώθησε την Αλίκη να ασχοληθεί σχεδόν αποκλειστικά με το θέατρο, ανεβάζοντας συνολικά πάνω από 53 θεατρικές παραστάσεις. Το 1975 με το έργο του Νιλ Σάιμον Καμπίρια, έκανε την αρχή αλλάζοντας τον μέχρι τότε τρόπο ανεβάσματος των μιούζικαλ στη χώρα μας, φέρνοντας στην Ελλάδα τα ''μιούζικαλ-υπερπαραγωγή'' (με μεγάλες ζωντανές ορχήστρες, πολυπρόσωπους θιάσους, ακριβά κοστούμια, κορυφαίους συντελεστές και βέβαια όλα τα προηγμένα τεχνολογικά μέσα, όπως αυτά που διέθεταν τα μεγάλα θέατρα σε Νέα Υόρκη και Λονδίνο. Ανέβασε, σε πρωτοφανείς παραγωγές και τεράστια επιτυχία και άλλα έργα του είδους, όπως τα Καμπαρέ, Ωραία μου Κυρία, Εύθυμη Χήρα, Άννυ, Εβίτα, Βίκτωρ-Βικτώρια, με τελευταίο το μιούζικαλ Η Μελωδία της Ευτυχίας. Στη  rock opera EVITA,  την παράσταση που αποτέλεσε και τη μεγαλύτερη θεατρική και καλλιτεχνική της επιτυχία, οι Άγγλοι παραγωγοί της απένειμαν μια τιμητική πλακέτα ως την καλύτερη Εβίτα - ηθοποιό του κόσμου (εκείνη την περίοδο, η διάσημη rock opera παρουσιαζόταν στις μεγαλύτερες πόλεις του πλανήτη, από το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη μέχρι το Τόκυο), ενώ ο κορυφαίος ηθοποιός σερ Λόρενς Ολίβιε, στο βιβλίο που έγραψε για τις παραστάσεις που έχει δει ανά τον κόσμο, αναφέρει την Αλίκη Βουγιουκλάκη ως την καλύτερη και πιο λαμπερή ηθοποιό που έχει δει να παίζει το ρόλο της Εβίτα. Σπουδαίες διακρίσεις που την τοποθετούν σε εξέχουσα θέση. Επιπλέον, η Βουγιουκλάκη έχοντας ήδη από την EVITA κερδίσει το σεβασμό και την εκτίμηση του σπουδαίου Άντριου Λόυντ Βέμπερ ,είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα για να ανεβάσει στη χώρα μας το περίφημο μιούζικαλ Sunset Boulevard.

 Προσωπική ζωή 
Ο Αλέξης Σολομός, δάσκαλός της στη Δραματική Σχολή, υπήρξε ο πρώτος της μεγάλος έρωτας.

Γύρω στο 1960 έζησε ένα κρυφό ειδύλλιο με τον διάδοχο του θρόνου Κωνσταντίνο.

Στις 18 Ιανουαρίου 1965 παντρεύτηκε τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, συμφοιτητή της στη Δραματική Σχολή, ο οποίος –όπως η ίδια εξομολογήθηκε αργότερα– ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή της. Κουμπάροι ήταν ο Βίκτωρ Μιχαηλίδης, ο Θεοφάνης Δαμασκηνός και ο Δημήτρης Μακρίδης. Το γλέντι που ακολούθησε άφησε εποχή.Ο γάμος του Δημήτρη Παπαμιχαήλ με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ιστορικό Λεύκωμα 1965, σελ. 153, Καθημερινή (1997) Οι δυο τους πρωταγωνίστησαν σε πολλά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα, από τα πιο εμπορικά και πετυχημένα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Στις 4 Ιουνίου 1969 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιάννης. Στις 5 Ιουλίου 1975 οι δύο ηθοποιοί πήραν διαζύγιο λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων.

Η Αλίκη έκανε έναν δεύτερο γάμο, παντρεύτηκε έπειτα από πέντε χρόνια σχέσης τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη στις 25 Ιανουαρίου 1982, ωστόσο ο γάμος αυτός δεν κράτησε πολύ κι έμεινε μυστικός ακόμα και χρόνια μετά τη λήξη του. Ο γάμος τελέστηκε στο παρεκκλήσι του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών και το αποκάλυψε το 1993 η ίδια σε συνέντευξή της στον Νίκο Χατζηνικολάου στην τηλεοπτική εκπομπή Ενώπιος ενωπίω. 'Ηταν σε σχέση με τον δημοσιογράφο Μάριο Πλωρίτη. Στην παράσταση Εβίτα την περίοδο 1981-1982 γνώρισε τον Βλάσση Μπονάτσο, η σχέση με τον οποίο διήρκεσε από τον Απρίλιο του 1982 μέχρι τον Δεκέμβριο του 1987, σύμφωνα με τα περιοδικά της εποχής. Τελευταίος σύντροφος της ζωής της για οκτώ χρόνια (1988-1996) ήταν ο ηθοποιός Κώστας Σπυρόπουλος.

 Θάνατος 
Μετά από δύο μήνες νοσηλείας, η Αλίκη Βουγιουκλάκη πέθανε στις 23 Ιουλίου 1996 σε ηλικία 62 ετών στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών από καρκίνο στο ήπαρ και πάγκρεας (επίσημη αιτία θανάτου ήταν το ηπατικό κώμα, στο οποίο είχε περιπέσει τις τελευταίες ώρες).«13 χρόνια χωρίς την Αλίκη», άρθρο στο www.zougla.gr Ακολούθησε τριήμερο λαϊκό προσκύνημα της σορού της στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης Αθηνών. Στις 25 Ιουλίου 1996 εψάλη η νεκρώσιμη ακολουθία στον Καθεδρικό Ναό Αθηνών και η ταφή της πραγματοποιήθηκε την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών δημοσία δαπάνη, παρουσία πολλών συναδέλφων της και πλήθους κόσμου, που έδωσε στην κηδεία τη μορφή λαϊκού προσκυνήματος.«Επτά κηδείες που μετατράπηκαν σε λαϊκό προσκύνημα τα τελευταία τριάντα χρόνια», άρθρο στον ιστότοπο www.lifo.gr] (αμοντάριστα επίκαιρα) Ο τάφος της βρίσκεται στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, τον οποίο συχνά επισκέπτονται οι θαυμαστές της.

 Κριτικές 
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν εξαιρετικά δημοφιλής ηθοποιός, η δημοφιλέστερη επί ελληνικού εδάφους έως σήμερα. Οι ρόλοι της είχαν πρωτοφανή απήχηση στο κοινό, το οποίο τη στήριζε αδιαλείπτως. Χαρακτηριστικό είναι πως εξαιτίας της τεράστιας δημοφιλίας της, πολλές πρωταγωνίστριες σε άλλες ταινίες έβαφαν τα μαλλιά τους ξανθά, ενώ παραγωγοί, συγγραφείς και σκηνοθέτες έγραφαν ρόλους για αυτές με το όνομα  ''Αλίκη''. Η ταινία Υπολοχαγός Νατάσσα θεωρείται η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στον ελληνικό κινηματογράφο, ενώ η Αλίκη Βουγιουκλάκη πρωταγωνιστούσε επίσης στη δεύτερη και στην τρίτη (''Η Αρχόντισσα κι ο Αλήτης'', ''Η Δασκάλα με τα Ξανθά Μαλλιά'').Αλίκη Βουγιουκλάκη sansimera.gr Σήμερα θεωρείται μια από τις πιο δημοφιλείς ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου με ταινίες οι οποίες αγαπήθηκαν από τέσσερις διαφορετικές γενιές και συνεχίζουν να αποκτούν νέο κοινό, ακόμα και μετά τον θάνατό της. Με την πάροδο των χρόνων η Αλίκη Βουγιουκλάκη ξέφυγε από τη σφαίρα του απλού ηθοποιού/καλλιτέχνη και έγινε το σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Το 1959 η δημοσιογράφος/χρονογράφος της εφημερίδας Η Καθημερινή Ελένη Βλάχου της έδωσε το προσωνύμιο «εθνική σταρ» της Ελλάδας,Η Ελένη Βλάχου σημείωνε: «…η εθνική μας Αλίκη Βουγιουκλάκη, όπως οι Γάλλοι καθιέρωσαν τη Μπριζίτ Μπαρντό και οι Αμερικάνοι την εθνική τους Μαίρυλιν Μονρόε…» το οποίο την ακολούθησε έκτοτε, μέχρι που αποδόθηκε το προσωνύμιο "Απόλυτη Ελληνίδα Σταρ", στην Άννα Βίσση.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη έχει χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς, δημοσιογράφους, αλλά και από διεθνείς καταξιωμένους Έλληνες σκηνοθέτες, όπως ο Κώστας Γαβράς, ως ένα πανευρωπαϊκό, αν όχι παγκόσμιο φαινόμενο, διότι καμία άλλη ηθοποιός δεν ήταν τόσο αγαπητή και δημοφιλής στο κοινό μιας χώρας για τόσο μεγάλη χρονική περίοδο όσο εκείνη. Πραγματικά, η Αλίκη Βουγιουκλάκη συνιστά ένα μοναδικό φαινόμενο με τεράστια και διαρκή επιρροή.

Η επιλογή της Αλίκης να υπηρετήσει έως το τέλος της καριέρας της την εικόνα που την καθιέρωσε στο μεγάλο κοινό και να μην δοκιμαστεί έντονα σε ρόλους του μεγάλου, κλασικού ρεπερτορίου, ήταν ο κύριος λόγος που αμφισβητήθηκε από το πιο επιλεκτικό και απαιτητικό κοινό, με ακραίες ενίοτε αντιδράσεις, όπως την ισοπεδωτική κριτική για το ανέβασμα της Αντιγόνης στην Επίδαυρο.Απόκομμα της εφημερίδας Ελευθεροτυπία της 9ης Ιουλίου 1990 με την κριτική του Θόδωρου Κρητικού για την παράσταση της Αντιγόνης και τίτλο «Νιάου, νιάου η Αντιγονούλα...», στην ψηφιακή βιβλιοθήκη του ΑΠΘ. Διάφοροι κριτικοί είχαν επιφυλάξεις, κυρίως λόγω της ταύτισής της με τους στερεότυπους ρόλους που εισήγαγε και όχι με το ταλέντο ή τον επαγγελματισμό της, τα οποία παραδέχονταν. 

Στην εκπομπή/ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ Μεγάλοι Έλληνες (που βασίστηκε στην αντίστοιχη παραγωγή του αγγλικού τηλεοπτικού σταθμού BBC) και που προβλήθηκε το 2009, η Αλίκη Βουγιουκλάκη συμπεριλήφθηκε στη λίστα μετά από ψηφοφορία, καταλαμβάνοντας την 88η θέση.βλ. 0:23:04 http://www.youtube.com/watch?v=Ovo9OzxK1r4

 Τραγούδια 
Σημαντικότατο κεφάλαιο της καριέρας της Αλίκης Βουγιουκλάκη αποτέλεσαν τα τραγούδια που ερμήνευσε ως ηθοποιός, τόσο στις κινηματογραφικές της ταινίες, όσο και στις θεατρικές της παραστάσεις, αφού κατείχε και αυτό το χάρισμα. Και στον τομέα του τραγουδιού κατέγραψε ένα ανεπανάληπτο ρεκόρ αφού οι κορυφαίοι Έλληνες συνθέτες και στιχουργοί όπως οι: Σταύρος Ξαρχάκος, Μίμης Πλέσσας, Μάνος Λοΐζος, Γιάννης Μαρκόπουλος, Λευτέρης Παπαδόπουλος, Νίκος Γκάτσος, Θάνος Μικρούτσικος, Γιώργος Ζαμπέτας, Κώστας Καπνίσης, Μίκης Θεοδωράκης, Δήμος Μούτσης, Νίκος Μαμαγκάκης, Βαγγέλης Γκούφας, Γεράσιμος Λαβράνος, Αλέκος Σακελλάριος, Τάκης Μωράκης, Πυθαγόρας,Γεώργιος Ρούσσος, Χρήστος Γιαννακόπουλους, Μάριος Πλωρίτης, Σταμάτης Κραουνάκης, Λίνα Νικολακοπούλου, Γιώργος Χατζηνάσιος, Παύλος Μάτεσις, Γιώργος Κατσαρός, Γιάννης Ξανθούλης κ.ά., με κορωνίδα τον Μάνο Χατζιδάκι, έντυσαν μουσικά/στιχουργικά τα κινηματογραφικά και θεατρικά της έργα.

Ο πρώτος χρυσός δίσκος που δόθηκε στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας ήταν αυτός με τα τραγούδια από την ταινία Το Ξύλο Βγήκε από τον Παράδεισο, σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και ερμηνεύτρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Οι 300.000 δίσκοι που πουλήθηκαν αποτέλεσαν ρεκόρ. Στα τραγούδια της εν λόγω ταινίας ανήκουν τα πολύ γνωστά Το Γκρίζο Γατί (Νιάου, νιάου βρε γατούλα) και Έχω Ένα Μυστικό (Μ. Χατζιδάκι - Αλ. Σακελλάριου).

Ο Χατζιδάκις και η Βουγιουκλάκη συνεργάστηκαν και στις ταινίες Το Κλωτσοσκούφι (1960), Μανταλένα (1960), Η Αλίκη στο Ναυτικό (1961), Η Λίζα και η Άλλη (1961), Αλίκη (1963) και Χτυποκάρδια στο Θρανίο (1963). Το τραγούδι Μια Περιπέτεια στη Νότιο Καρολίνα (1959) είναι το μοναδικό σόλο τραγούδι της Βουγιουκλάκη, σε μουσική και στίχους του Χατζιδάκι, που δεν έχει κινηματογραφικές ή θεατρικές καταβολές. Με τον Μάνο Χατζιδάκι συνεργάστηκαν δισκογραφικά και το 1970, στο άλμπουμ του συνθέτη Επιστροφή, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου, όπου η Αλίκη πραγματοποιεί έκτακτη συμμετοχή, αφού τα τραγούδια του δίσκου ερμηνεύουν κυρίως ο Γ. Μπιθικώτσης και η Δ. Γαλάνη. Το τραγούδι στο οποίο συμμετέχει η Βουγιουκλάκη φέρει τον τίτλο Το Δεσποινάκι και το ερμηνεύει μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Η τελευταία φορά που συνεργάστηκαν καλλιτεχνικά ήταν στο ανέβασμα της Λυσιστράτης το καλοκαίρι του 1986 στην Επίδαυρο.

Αξιοσημείωτα είναι τα τραγούδια Θάλασσα πλατιά (στίχοι Γεωργίου Ρούσσου), Μέσα σ’ αυτή τη βάρκα (στίχοι Μάνου Χατζιδάκι), Τράβα μπρος (στίχοι Αλέκου Σακελλάριου), Ξημερώνει (στίχοι Βαγγέλη Γκούφα), Θαλασσοπούλια μου (στίχοι Ν. Γκάτσου), Κλωτσοσκούφι (στίχοι Χρήστου Γιαννακόπουλου / Αλ. Σακελλάριου) μαζί με τον Μπιθικώτση, Σ’ αγαπώ (στίχοι Αλέκου Σακελλάριου) και Ο Αμαξάς (στίχοι Αλ. Σακελλάριου).

Η Βουγιουκλάκη ερμήνευσε τα τραγούδια από τα Χτυποκάρδια στο θρανίο και στην τουρκική γλώσσα, για την τουρκική εκδοχή της ταινίας.

Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ερμήνευσε κι ένα πλήθος ακόμα διαχρονικών τραγουδιών όπως: Φως της Αυγής (στίχοι Βαγγέλη Γκούφα), Η Νύχτα (στίχοι Ν. Γκάτσου), Ο Λευτέρης (Σταύρου Ξαρχάκου - Ν. Γκάτσου), Κατερίνα, Ξανθομαλλού, Ήλιος Πάνω, Ήλιος Κάτω (Γιάννη Μαρκόπουλου - Λ. Παπαδόπουλου), Βαρκαρόλα (Στ. Ξαρχάκου - Β. Γούφα), Στον Ήλιο του Μεσημεριού, Αλητάκι Μπατιράκι και Η Αγάπη Θέλει Δύο μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Άναψε Μέσα μου Φωτιά (Ν. Μαμαγκάκη - Ντίνου Δημόπουλου), Μου Αρέσουνε τ’ αγόρια και Άσ'το το Χεράκι σου (Κώστα Καπνίση - Α. Σακελλάριου), Νανούρισμα (Μάνου Λοΐζου - Λ. Παπαδόπουλου), Πόσο σ' αγαπώ (Μ. Λοΐζου - Λ. Παπαδόπουλου), Χάλι Γκάλι, Το Φεγγαράκι, Το Τιμόνι (Γεράσιμου Λαβράνου - Α. Σακελλάριου), Σήκω Χόρεψε Συρτάκι, Η Κυριακή, Δημήτρη μου, Είναι το Στρώμα μου Μονό (Γιώργου Ζαμπέτα), Γείρε στην Πέτρα (Γιώργου Κατσαρού - Πυθαγόρα) μαζί με τον Δ. Παπαμιχαήλ, Γεννήθηκα στον Πειραιά (Γ. Κατσαρού - Πυθαγόρα), Ποιος, Ποιος, Ποιος (Γ. Κατσαρού - Πυθαγόρα), Υπάρχει Πάντα Ένα Τραγούδι (Κώστα Καπνίση - Νίκου Φώσκολου), Αλίμονο στα Νιάτα μου (Ν. Καλλίτση - Κ. Λιακάκου) μαζί με τον Δ. Παπαμιχαήλ, Όσα Δώσεις στην Αγάπη (Ν. Καλλίτση - Κ. Λιακάκου), Είπα κι Εγώ (Δ. Μούτση - Λ. Παπαδόπουλου),  Άσπρο Περιστέρι σ' αγαπώ (Γιώργου Χατζηνάσιου) κ.ά.

Την περίοδο 1974-75 η Αλίκη Βουγιουκλάκη ανέβασε την παράσταση Μαντώ Μαυρογένους του Γεωργίου Ρούσσου, τη μουσική της οποίας υπέγραφε ο Μίκης Θεοδωράκης, όπως και τη μουσική για την παράσταση της Αντιγόνης το 1990.

Το 1983-84 η Αλίκη ανέβασε το μιούζικαλ Βίκτωρ - Βικτώρια του Σίντσελ. Τη μουσική για την παράσταση έγραψε ο Θάνος Μικρούτσικος.

Το 1989 ανέβασε την παράσταση Σίρλεϊ Βάλενταϊν, ερμηνεύοντας δύο τραγούδια των Κραουνάκη - Νικολακοπούλου, τα Δεσποινίς Βάλενταϊν και Το σπίτι αυτό. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στο δίσκο Δεν Έχω Ιδέα των ίδιων δημιουργών, που περιελάμβανε Το Τραγούδι της Αλίκης, το οποίο γράφτηκε για εκείνη.

 Καλλιτεχνική παρουσία  
 Κινηματογράφος 
 Έτος Τίτλος Ρόλος Σκηνοθεσία1954 Το ποντικάκι Κρινούλα "Ποντικάκι"Νίκος ΤσιφόροςΓιώργος Ασημακόπουλος1955 Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας ΚρουστάλλωΝτίμης Δαδήρας1957 Η Μαρία η Πενταγιώτισσα ΜαρίαΚώστας ΑνδρίτσοςΤο κορίτσι με τα παραμύθια (Το φτωχοκόριτσο)ΑγνήΑνδρέας Λαμπρινός1958 Διακοπές στην Αίγινα Αλίκη Χαρούμενοι αλήτες ΑννούλαΝτίμης Δαδήρας Ο Μιμίκος και η Μαίρη Μαίρη ΒέμπερΓρηγόρης Γρηγορίου Έρωτας στους αμμόλοφους (Το σκιάχτρο)  ΆνναΚώστας Μανουσάκης1959 Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο Λίζα ΠαπασταύρουΑλέκος Σακελλάριος Η μουσίτσα Αλίκη ΠετροπούλουΓιάννης Δαλιανίδης Η ζαβολιάρα (Τα θολά νερά) ΛενιώΜάριος Αδάμης Ερωτικές ιστορίες (Το ραντεβού της Κυριακής) ΜαρίτσαΣωκράτης Καψάσκης Αστέρω ΑστέρωΝτίνος Δημόπουλος1960 Το κλωτσοσκούφι Μαίρη Γεωργαντά Μανταλένα Μανταλένα Χαρίδημου1961 Η Αλίκη στο ναυτικό ΑλίκηΑλέκος Σακελλάριος Η Λίζα και η άλλη Λίζα Φραγκούδη / Μίτση ΓαβριήλογλουΝτίνος Δημόπουλος1962 Ταξίδι Μαρίνα Δανιηλίδου1963 Η ψεύτρα Μαίρη Δεληπέτρου / ΆνναΓιάννης Δαλιανίδης Αλίκη (Αλίκη αγάπη μου)  ΑλίκηΡουντόλφ Ματέ Χτυποκάρδια στο θρανίο Λίζα Πετροβασίλη-ΠαπαδοπούλουΑλέκος Σακελλάριος1964 Η Σωφερίνα Μαίρη Διαμαντίδου Το δόλωμα Καίτη1965 Μοντέρνα σταχτοπούτα Κατερίνα Πιερή1966 Η κόρη μου η σοσιαλίστρια Λίζα Δέλβη (Σωτήρης) Διπλοπενιές Μαρίνα ΜεθενιώτηΓιώργος Σκαλενάκης1967 Αχ! Αυτή η γυναίκα μου Νίνα Το πιο λαμπρό αστέρι ΚατερίναΚώστας Καραγιάννης1968 Το κορίτσι του λούνα παρκ Μαργαρίτα Η αγάπη μας Μαρίνα Ραζέλου Η αρχόντισσα κι ο αλήτης Ρένα Κατσαρού / ΠίπηςΝτίνος Δημόπουλος1969 Η νεράιδα και το παλικάρι Κατερινιώ Φουρτουνάκη Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά Μυρτώ Θεοδώρου-Καρατάσου1970 Υπολοχαγός Νατάσσα Νατάσσα ΑρσένηΝίκος Φώσκολος Ένα αστείο κορίτσι ΧριστίναΤάκης Βουγιουκλάκης1971 Σ' αγαπώ Αγγέλα Η κόρη του ήλιου Μάγια ΒαλήΝτίνος Δημόπουλος1972 Η Αλίκη δικτάτωρ Αλίκη ΜπαρούζουΤάκης Βουγιουκλάκης1973 Η Μαρία της σιωπής Μαρία ΓεραλήΓιάννης Δαλιανίδης1980 Πονηρό θηλυκό... Κατεργάρα γυναίκα! Έλενα ΝτάβαρηΚώστας Καραγιάννης1981 Κατάσκοπος Νέλλη Νέλλη ΒαϊλάνουΤάκης Βουγιουκλάκης

  Θέατρο 
ΈτοςΤίτλοςΣυγγραφέας1953-54Φουσκοθαλασσιές
Ρωμαίος και Ιουλιέτα

Ο κατά φαντασίαν ασθενήςΔ. Μπόγρη
Σαίξπηρ

Μολιέρου1955-56Σιμούν
Ηθοποιός Κην

Η πινακοθήκη των ηλιθίωνΑν. Ρ. Λένορμαν
Αλ. Δουμά (πατέρα)

Ν. Τσιφόρου1956-57Το κοντσέρτο
Η θεατρίνα

Ντούο  ΣεμπαστιάνΧ. Μπαρ
Σ. Μομ και Γκ. Μπόλτον

Χ. Λιντσάιο και Ρ. Κρόουζ1957-58Ο άγονος κήπος
Το δίχτυ της αράχνηςΕ. Μπάνιολντ
Άγκ.Κρίστι1958-59Ωραία μου κυρίαΤζωρτζ Μπέρναρντ Σω1959-60Τόπο στα νιάταΛ. Φοντόρ1960-61Ο πρίγκιψ και η χορεύτρια
Φτωχό σαν σπουργιτάκιΤ. Ρόμαν
Λ. Φοντόρ1962-63Οδός ονείρων
Καίσαρ και Κλεοπάτρα

Χτυποκάρδια στο θρανίοΜάνου Χατζιδάκι
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

Αλ.Σακελλάριου1963-64Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη
Περάστε την πρώτη του μηνόςΝ. Κράσνα
Ισ. Μπέκερτ και Στ. Αντοργιάν1964-65Κολόμπ
ΠειρασμόςΖαν Ανούιγ
Γρ. Ξενόπουλου1965-66Ο κόσμος της Σούζι Βογκ
Η κόρη μου η σοσιαλίστριαΠ. Όσμπορν
Αλ. Σακελλάριου1966-67Του φτωχού τ'αρνί
Ζητείται νέα με προίκα

Αχ, αυτή η γυναίκα μουΣτέφαν Τσβάιχ
Ν. Τσιφόρου

Ν. Τσιφόρου1967-68Τόπο στα νιάτα
Γλυκιά μου ΜπριζίτΛ. Φοντόρ
Π. Γκαβό και Ρ. Σαρβέι1969-70Ναταλί
Αυτό που ξέρει κάθε γυναίκαΡ. Βενσύ και Ζ. Βαλμύ
Τζ. Μπάρι1970-71Επτά χρόνια γάμουΠ. Βασιλειάδη1971-72Βασίλισσα ΑμαλίαΓ. Ρούσσου1972-73Η θεατρίνα
Οι φυλακισμένοι της 2ας λεωφόρουΣ. Μομ και Γκ. Μπόλτον
Ν. Σάιμον1973-74Ωραία μου κυρίαΤζωρτζ Μπέρναρντ Σω1974-75Μαντώ ΜαυρογένουςΓ. Ρούσσου1975-76ΚαμπίριαΝ. Σάιμον1976-77Πειρασμός κηποθέατρο ΑΛΙΚΗ καλοκαίρι '76
Το νυφικό κρεβάτι

Ωραία μου κυρία κηποθέατρο ΑΛΙΚΗ καλοκαίρι '77Γρ. Ξενόπουλου
Γ. Ντε Χάρτογκ

Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω1978-79Καμπαρέ (καλοκαίρι 1978 & χειμώνας 1978-79)
Καμπίρια  (καλοκαίρι '79 κηποθέατρο ΑΛΙΚΗ )Τζ. Μάστεροφ
Ν. Σάιμον1980-81Εύθυμη Χήρα (Καλοκαίρι '80κηποθέατρο ΑΛΙΚΗ )
Τζούλια (Χειμερινή σεζόν 80-81)Μπ. Σλέιντ
Φραντς Λέχαρ, Β. Λεόν και Λ. Στάιν1981-82Εβίτα (Χειμώνας 1981-82 & καλοκαίρι 1982)Τ. Ράις και Άν. Λ. Γουέμπερ1982-83Η κυρία με τις καμέλιες (Χειμερινή Σεζόν 82-83)
Η εύθυμη χήρα (Καλοκαίρι '83κηποθέατρο ΑΛΙΚΗ )Αλεξ. Δουμά
Φραντς Λέχαρ, Β. Λεόν και Λ. Στάιν1983-84Βίκτωρ-ΒικτώριαΡ. Σίντσελ1984-85Εκπαιδεύοντας τη ΡίταΓ. Ράσελ1985-86Λυσιστράτη
Φιλουμένα ΜαρτουράνοΑριστοφάνη
Εντουάρντο Ντε Φιλίππο1987-89Λίγο πιο νωρίς, λίγο πιο αργά Π. Μπεριγιέ και Ζ. Π. Γκρεντί1989-90Σίρλεϊ Βάλενταϊν
ΑντιγόνηΓ. Ράσελ
Σοφοκλή1990-91Γλυκό πουλί της νιότηςΤένεσι Ουίλιαμς1991-92Μις Πέπσι
Η κυρία δε με μέλλειΠ. Μπρινό
Β. Β. Σαρντού1993-94Ωραία μου κυρίαΤζωρτζ Μπέρναρντ Σω1994-96Η μελωδία της ευτυχίαςΡ. Ρότζερ και Όσ. Χάμερσταϊν

 Τηλεόραση 
ΈτοςΤίτλοςΡόλοςΚανάλιΣημειώσεις1975-1976Βασίλισσα Αμαλία Βασίλισσα ΑμαλίαΕΙΡΤΠρωταγωνιστικός Ρόλος1977Η ΘεατρίναΤζούλιαΕΡΤΠρωταγωνιστικός Ρόλος1979-1980Η Μεγάλη ΠαρέλασηΗ ΊδιαΠαρουσιάστρια1991-1992Και Εύθυμη Και Χήρα (Η εύθυμη χήρα)Άννα ΡάντεκΑΝΤ1Πρωταγωνιστικός ρόλος1992Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων Η ίδια Παρουσιάστρια ψυχαγωγικής εκπομπής. Η συγκεκριμένη τηλεοπτική εκπομπή μεταδιδόταν μόνο στην Βόρεια Ελλάδα από τον ANT1 Θεσσαλονίκης, ενώ στην υπόλοιπη χώρα έβλεπαν ταινίες και επαναλήψεις του σταθμού.1993Ο Χήρος, Η Χήρα Και Τα ΧειρότεραΈλενα ΧαλκούΣυμμετοχή στο 22ο επεισόδιοΔέκα Μικροί ΜήτσοιΣυλληφθείσαMEGAΣυμμετοχή στο 20ο επεισόδιο1995Έναν ΕλληνικόΗ ΊδιαΑΝΤ1Συμμετοχή στο 1ο επεισόδιο

 Τηλεταινίες 
ΈτοςΤίτλοςΚανάλι1978CabaretΕΡΤ

 Ντοκιμαντέρ 
ΈτοςΤίτλοςΚανάλιΣημειώσεις1997Το άρωμα του χρόνουΕΡΤαποσπάσματα από συνεντεύξεις της

 Βιντεοταινίες 
ΈτοςΤίτλοςΣημειώσεις1987Ο ένας για τον άλλογυρίστηκε αλλά δεν διανεμήθηκε

 Έχω ένα μυστικό 
Το 2008, ο γιος της δημοσίευσε μια βιογραφία της μητέρας του με τον τίτλο Έχω ένα μυστικό και την ίδια χρονιά προβλήθηκε η ομότιτλη τηλεοπτική σειρά, βασισμένη στο βιβλίο. Η σειρά προβλήθηκε από το κανάλι Alpha και την Βουγιουκλάκη υποδύθηκε η Κατερίνα Παπουτσάκη, ενώ τον σύζυγό της, Δημήτρη Παπαμιχαήλ, υποδύθηκε ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης.

 Βιογραφίες της 
ΈτοςΤίτλοςΣυγγραφέαςΕκδόσεις1961Εδώ ΑλίκηαυτοβιογραφίαΊκαρος1979Αλίκη – φωτοβιογραφίαΜαρίνος ΚουσουμίδηςΚάκτος1996Αλίκη
Αλίκη Βουγιουκλάκη: Το πιο λαμπρό αστέριΠαναγιώτης Φύτρας
Πανίκος Χρίστου-ΝεοφύτουΛιβάνη
Κύπρος1997Γλυκό Κορίτσι
Μια ζωή ΑλίκηΜαλβίνας Κάραλη
Χαράλαμπος ΛαμπριανόςΑστάρτη
Κύπρος1998Αλίκη ΒουγιουκλάκηΜάκης ΔελαπόρταςΠεριοδικός Τύπος Α.Ε.2006Το άγγιγμα της ΑλίκηςΆγης ΠάικοςΑιγαίον2008Έχω ένα μυστικόΓιάννης ΠαπαμιχαήλΑ. Α. Λιβάνη2009Μια ζωή σε φωτογραφίεςΓιάννης Παπαμιχαήλ &
Παναγιώτης ΦύτραςΨυχογυός

 Αναγνώριση 
Σήμερα, το όνομά της φέρουν δρόμοι στην Λάρισα, το Ηράκλειο Κρήτης και στην Κύπρο.

 Παραπομπές 

 Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Cine.gr 
 Αλίκη Βουγιουκλάκη στο IMDb 
 Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στο 90 λεπτά
 Αλίκη Βουγιουκλάκη (φιλμογραφία) στο Filmy: Cine DataBase

 Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, Κηδεία της Αλίκης Βουγιουκλάκη: νεκρώσιμη πομπή 25/07/1996
ΔΙΑΛΟΓΟΙ - Αλίκη Βουγιουκλάκη 
 Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο, Κηδεία της Αλίκης Βουγιουκλάκη: λαϊκό προσκύνημα της σορού

Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί επιχειρηματίες
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών