Hilda Kutšankowa

Hilda Kutšankowa, teke: Hilda KutśankowaAndreas Kirschke, Jo měła nejrědnjejše źěło na swěśe, Nowy Casnik, nim. Hildegard Kutschank, gserb. Hilda Kućankowa (roź. 1. februara 1936 w GeppersdorfjeInformacija na boce domowina-verlag.de) jo serbska awtorka, pśełožowaŕka a zestajaŕka źiśecych knigłow, kótaraž pišo w dolnoserbskej a górnoserbskej rěcoma. Wóna jo była z šefredaktorom Płomjenja, serbskego casopisa za źiśi w lětach 1960-1991Naše awtorki a awtory, [w:] Serbska Pratyja 2016, b. 166.

Wóna bydli w Budyšynje.

 Publikacije 
1992: Łamaj sej hłójčku!
1995: Dźensa swjeću narodniny (w górnoserbšćinje)
2002: Lutki, pupki, gněśeńka: źiśece basni a gronka awtorow našych dnjow, wubrała a zestajała Hilda Kutšankowa
2007: Pójźćo, comy z wami graś, Budyšyn (knigły za źiśi)

 Pśełožki do dolnoserbšćiny 
1982: Milena Lukešová, Běła zyma
1983: Milena Lukešová, Bośon
1990: Benedikt Dyrlich, Tśi kšasne pjeršćenje
1990: Křesćan Krawc, Skobodny Jan
1991: Jurij Krawža, Mjadwjeźowy syn
1992: Michał Nawka, Naša hajtka z myšku ženjo

 Nóžki 

 Wótkaze 
 Andreas Kirschke, Jo měła nejrědnjejše źěło na swěśe, Nowy Casnik, 25.05.2016

 Informacija na boce domowina-verlag.de

Kategorija:Spisowaśel
Kategorija:Pśełožowaŕ
Kategorija:Casnikaŕ
Kategorija:Serb
Kategorija:Roź. 1936
Kategorija:Žona