Mandlowe wjelkowe mloko

Mandlowe wjelkowe mloko (Euphorbia amygdaloides) jo rostlina ze swójźby wjelkomlokowych rostlinow (Euphorbiaceae). 

 Wopis 
Mandlowe wjelkowe mloko jo trajne zele, kótarež dośěgnjo wusokosć wót 30 až do 60 (70) cm. Ma wjele njekwiśecych, gusto łopjenatych kijaškow. Wóni wódrjewje, njasu gropne łopjena a w slědujucym lěśe kwiśece kijaški wubijaju. Rostlina wopśimjejo běłu mězgu a jo zymje pśetrajuca.

 Łopjena 
Měnjate, w zymje zelene łopjena su jajko-lancetojte, kóžane, cełokšomne a dośěgnu dłujkosć wót 3 až do 6 cm. Pśezymujuce łopjena su śamnozelene, pózdźej brune a dośěgnu dłujkosć wót 3 až do 7 cm.

 Kwiśonki 
Kwiśo wót apryla až do maja (junija). Kwiśonkowe stołki su pózdatne wokołki z pěś až źewjeś promjenjami. Załzy pśikšywnego keluška su cerwjene abo žołte a maju formu połmjaseca. Wobej wusokej łopjeńce stej ku kulowatemu łopjeńku zrosćonej.

 Stojnišćo 
Rosćo w zelišćatych lěsach. Ma lubjej kalkate zemje.

 Rozšyrjenje 
Rostlina jo w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje ale teke w Małkej Aziji rozšyrjona.

 Wužywanje 

 Warjetety a sorty 
 E. amygdaloides var. robbiae (syn. E. robbiae) njaso na kóńcykach pšuśikow śamnozelene łopjena a kulojte kwiśonkowe stołki z swětłozelenymi wusokimi łopjeńkami.
 Sorta 'Rubra' njaso swětłozeleny, wjelgin burgunder-cerwjenje woběžany list a gadzelene wusoke łopjeńka.

 Nožki 

 Žrědła 

 GU Naturführer Blumen, ISBN 3-7742-1507-3, bok 226 
 Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, bok 164 
 Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, bok 352 

 Wótkaze 



Kategorija:Wjelkomlokowe rostliny