Beno Pětška

Beno Pětška, nim. Benno Pötschke (roź. 30. decembra 1934 w Nowej Wjesce Beno Pětška swěśi 75. narodny źeń, Nowy Casnik, 29.12.2009, wum. 7. decembra 2021Mikławš Krawc,  Serbski wucabnik a publicist Beno Pětška njabogi, Nowy Casnik, 23.12.2021) - dolnoserbski ceptaŕ, wudawaŕ, zestajaŕ, a pśełožowaŕ‎. 

Pó abiturje 1954 Beno Pětška jo studěrował na Peda­gogiskem instituśe w Małem Wjel­ko­wje. Pótom wón jo źěłał ako wucabnik w Brja­zynje a Bórkowach, źož bydli až do źinsa.

Publikacije
1966 - Beno Pětška, Pilnje wuknjomy: wucbnica serbšćiny za 3. lětnik źaseśrědowniskich powšyknozdźělowańskich polytechniskich wušych šulow ze serbskeju wucbu
1989: Droga do noweje domownje  [w:] Ako smy chopili ceptariś. Dopomnjeńki wucabnikow prědnych lět, wud. Christa Brandtowa, BudyšynWopśimjeśe toś tych knigłow  
1992 - Jakub Bart-Ćišinski, Moje serbske wuznaće / Mojo serbske wuznaśe / Mein Bekenntnis, pśebasnili Pětš Janaš, Beno Pětška, Kito Lorenc, Pětr Malink
1993 - Pěšy, z cołnom, po kolasach. Drobna proza wo Dolnej Łužycy, wuběrał a zestajał Beno Pětška, Budyšyn
1994 - Garona a bośon. Aespowe fabule / Die Krähe und der Storch. Fabeln des Äsop, pśestajił z nimskeje rěcy Beno Pětška
1995 - Mysli, badaj, wugodaj: luštne godańka a druge zaběranja ze serbskeju rěcu za małe a wětše źiśi, zestajał Beno Pětška, Budyšyn
1997 - Margita Heinrichowa, Ta wońkotata nazyma. Proza, zestajał Beno Pětška, Budyšyn
1999 - Wendische Bilderwelten. Der Kunst von Heide und Spreewald auf der Spur, Beno Pětška gromaźe z Alfredom Krautzom, Budyšyn
2002 - Wylem Bjero, Žaba na kokulce, wudał Beno Pětška, Budyšyn
2008 - Pomocniwy Hermanko, Cołnarskiej kuska, Dwě twardej glowje, [w:] Ze žywjenja na lanźe: pratyjarje wulicuju, BudyšynWopśimjeśe toś tych knigłow.
2010 - Beno Pětška, Moje wójnske dźěćatstwo, Budyšyn (w górnoserbšćinje) 

 Nóžki

Kategorija:Pśełožowaŕ
Kategorija:Serb
Kategorija:Wucabnik
Kategorija:Roź. 1934
Kategorija:Wum. 2021
Kategorija:Muž