Deddf Mann

Deddf ffederal yr Unol Daleithiau yw Deddf Mann (Saesneg: Mann Act), a basiwyd ar 25 Mehefin 1910. Fe'i henwir ar ôl James Robert Mann (1856–1922), Cyngreswr dros Illinois a'i lluniodd. Roedd y ddeddf yn gwahardd cludo unrhyw fenyw neu ferch ar draws ffin genedlaethol neu ffin dalaith "at ddiben puteindra neu anlladrwydd, neu at unrhyw ddiben anfoesol arall" ("An Act to further regulate interstate and foreign commerce prohibiting the transportation therein for immoral purposes of women and girls, and for other purposes")Testun gwreiddiol: "Pennod 395", Public Acts of the Sixty-First Congress of the United States (1909), tt.825–7; adalwyd 21 Rhagfyr 2025 

Prif fwriad y ddeddf oedd mynd i'r afael â phuteindra, anfoesoldeb, a masnachu pobl. Yn ymarferol, oherwydd ei geiriad amwys am "anfoesoldeb", fe'i defnyddiwyd yn aml i erlyn hyd yn oed ymddygiad rhywiol cydsyniol rhwng oedolion. Rhoddodd fodd i'r awdurdodau erlyn enwogion a ystyrid yn beryglus, boed yn bobl duon, fel y paffiwr Jack Johnson yn 1912 neu'r cerddor Chuck Berry yn 1959, neu'n cael eu hystyried yn rhy asgell chwith, fel yr actor Charlie Chaplin yn 1944. Felly roedd yn gwasanaethu fel offeryn erledigaeth wleidyddol.Eric Weiner, "The Long, Colorful History of the Mann Act", NPR, 11 Mawrth 2008; adalwyd 21 Rhagfyr 2025 

Diwygiwyd y ddeddf gan y Gyngres ym 1978 ac eto ym 1986 i gyfyngu ar ei gymhwysiad i gludo at ddibenion puteindra neu weithredoedd rhywiol anghyfreithlon eraill. Ers hynny mae hi wedi cael ei defnyddio i erlyn, ymhlith eraill, R. Kelly (2021), Ghislaine Maxwell (2021) a Sean Combs (P. Diddy) (2025).

Cyfeiriadau

Categori:Cyfraith ffederal yr Unol Daleithiau