Pierrot

Cymeriad stoc mewn pantomeim a commedia dell'arte yw Pierrot. Mae ei wreiddiau'n dyddio'n ôl i ddiwedd yr 17g yn y Théâtre-Italien ym Mharis.

Yn y theatr a diwylliant poblogaidd, mae Pierrot yn glown melancolaidd a diniwed sydd mewn cariad â Columbine; mae Columbine yn ei thro yn well ganddi Harlequin. Yn wahanol i'r cymeriadau eraill yn y ddrama, nid yw'n gwisgo mwgwd; yn lle hynny mae ei wyneb wedi'i orchuddio â phowdr gwyn. Mae'n ymddangos mewn blows gwyn llac gyda botymau mawr a llodrau gwyn llydan. Weithiau mae'n gwisgo het gonigol tebyg i gap twpsyn, ond yn amlach mae'n gwisgo cap corun du.

Daeth ffigur Pierrot i gael ei ddefnyddio yn aml gan artistiaid creadigol ddiwedd y 19g a dechrau'r 20g fel symbol oedd yn cynrychioli rhai agweddau ar gyflwr dynol – yn enwedig fel ffigur truenus sy'n cynrychioli'r rhai sy'n byw ar ymylon cymdeithas.

Roedd gwisg Pierrot (fel gwisg Harlequin) yn boblogaidd mewn partïon gwisg ffansi ar un adeg, ac ym Mhrydain ddechrau'r 20g byddai holl aelodau cwmni o ddiddanwyr glan môr (pierotiaid) yn ei wisgo wrth ganu, dawnsio, jyglo ac adrodd jôcs.

bawd|320px|canol|Pierotiaid yn perfformio yn Harrogate, Swydd Efrog, yn gynnar yn yr 20g

Llyfryddiaeth
 Adele Dowling Levillain,    The evolution of pantomime in France (traethawd MA, Prifysgol Boston, 1945)
 Louisa E. Jones, Sad Clowns and Pale Pierrots: Literature and the Popular Comic Arts in 19th-Century France (Lexington, KY: French Forum Publishers, 1984)
 Siu Hei Lee, The music and social politics of Pierrot, 1884-1915 (traethawd PhD, Prifysgol Califfornia, San Diego, 2018)
 Emilio Peral Vega, Pierrot/Lorca: White Carnival of Black Desire (Woodbridge: Tamesis, 2015)
 Ana Norman,  Miming modernity: representations of Pierrot in fin-de-siècle France  (traethawd MA, Southern Methodist University, 2021)

Categori:Cymeriadau commedia dell'arte