Clasuriaeth

Arddull neu fudiad yn y celfyddydau yw clasuriaeth sydd yn arddel egwyddorion a gwerthoedd yr oes glasurol—hynny yw, diwylliant Groeg a Rhufain hynafol—gan gynnwys trefn, cydbwysedd, eglurder, symlrwydd, a chynildeb. Cysylltir clasuriaeth yn aml â delfrydau rheswm, rhesymeg, a rhesymoledd, a chyda phwyslais ar draddodiad, hanes, a doethineb y gorffennol.

Nodweddir clasuriaeth yng nghelf a phensaernïaeth gan gymesuredd, cyfranoldeb, a chytgord, ar sail celf yr hen Roegiaid a'r Rhufeiniaid. Mae clasuriaeth lenyddol yn pwysleisio eglurder, rhesymoledd, a strwythur ffurfiol, ar batrwm llenyddiaeth Hen Roeg a llenyddiaeth Ladin Rhufain.

Câi clasuriaeth ddylanwad enfawr ar ddiwylliant y Gorllewin, yn enwedig yn ystod cyfnodau'r Dadeni Dysg a'r Oleuedigaeth. Yn y 18g daeth newydd-glasuriaeth yn boblogaidd ar draws Ewrop, a chafodd ei chyferbynnu â Rhamantiaeth.


Categori:Estheteg
Categori:Mudiadau celf
Categori:Mudiadau llenyddol