Cerddoriaeth ddirywiedig

Ymadrodd a ddefnyddiwyd gan lywodraeth yr Almaen Natsïaidd yn y 1930au oedd cerddoriaeth ddirywiedig (Almaeneg: Entartete Musik). Fe'i defnyddiwyd fel label ar rai mathau o gerddoriaeth roeddent yn eu hystyried yn niweidiol neu’n ddirywiedig. Roedd pryderon y Natsïaid am gerddoriaeth ddirywiedig yn rhan o'i hymgyrch fwy yn erbyn celf ddirywiedig (Almaeneg: Entartete Kunst). Yn y ddau achos, ceisiodd y llywodraeth ynysu, difrïo, digalonni neu wahardd y gweithiau.

Cafodd cyfansoddwyr modern eu difrïo a'u herlid fel yr hyn a elwir yn gynrychiolwyr cerddoriaeth ddirywiedig neu "gerddoriaeth Negro". Roeddent yn cynnwys Arnold Schoenberg, Kurt Weill, Hanns Eisler, Franz Schreker, Erwin Schulhoff,  Ernst Toch, Alban Berg, Anton Webern, Ernst Krenek, Paul Hindemith ac Igor Stravinsky. Er bod llawer o'r cyfansoddwyr hyn o darddiad Iddewig, roedd eraill yn "Aryaidd" yng ngolwg y Natsïaid.

Dolen allanol
  Pamela Potter, "Defining 'Degenerate Music' in Nazi Germany'"

Categori:Yr Almaen Natsïaidd
Dirywiedig
Categori:Cerddoriaeth Iddewig
Categori:Geiriau difrïol
Categori:Jazz
Categori:Sensoriaeth