Gyfnewidfa Wybodaeth Pedoffilydd

Grŵp actifydd pro- bedoffilydd Prydeinig oedd y Gyfnewidfa Wybodaeth Pedoffilydd (Paedophile Information Exchange; PIE), a sefydlwyd ym mis Hydref 1974 ac a ddiddymwyd yn swyddogol ym 1984.Tom de Castella & Tom Heyden "How did the pro-paedophile group PIE exist openly for 10 years?", BBC News Magazine, 27 Chwefror 2014 Ymgyrchodd y grŵp i ddileu oedran cydsynio . Fe’i disgrifiwyd gan y BBC yn 2007 fel “sefydliad rhyngwladol o bobl sy’n masnachu deunydd anweddus”.

Er bod ganddo ychydig o fenywod pedoffiliaid fel aelodau, roedd aelodaeth y sefydliad yn bennaf yn bedoffiliaid gwrywaidd ifanc, addysgedig proffesiynol, gan gynnwys gweithwyr ieuenctid a gofal. Roedd ei aelodaeth ym 1977 oddeutu 250, wedi'i ganolbwyntio'n bennaf yn Llundain a'r De Ddwyrain;Mary Manning, "Should We Pity the Paedophiles?" , Community Care, Autumn (1977). p. 17. adroddwyd yr un nifer ar gyfer aelodaeth hefyd ym 1981.

 Hanes a gweithgaredd cynnar 
Sefydlwyd PIE fel grŵp diddordeb arbennig o fewn Grŵp Lleiafrifoedd yr Alban gan yr aelod sefydlu Michael Hanson, myfyriwr hoyw sy'n byw yng Nghaeredin, a ddaeth yn gadeirydd cyntaf y grŵp, a chyd-sylfaenydd Ian Dunn, a oedd hefyd yn sylfaenydd Grŵp Lleiafrifoedd yr Alban.https://www.thetimes.co.uk/article/library-set-up-tribute-to-paedophile-campaigner-ian-dunn-tnwmxz6gt Er na nododd Hanson fel pedoffeil, gwnaeth ei berthynas rywiol â phlentyn 15 oed (a oedd yn 16 oed yn ei farn ef) ac oedran gwahanol deddfau cydsynio ar gyfer gweithgaredd heterorywiol a chyfunrywiol i Hanson gydymdeimlo ag eiriolaeth pedoffilydd.

Gan fod mwyafrif yr ymholiadau yn dod o Loegr, ym 1975 symudodd PIE i Lundain, lle daeth Keith Hose, 23 oed, yn gadeirydd.Jamie Doward "How paedophiles infiltrated the left and hijacked the fight for civil rights", The Observer, 2 Mawrth 2014 Nod datganedig y grŵp oedd "lliniaru [dioddefaint] llawer o oedolion a phlant" trwy ymgyrchu i ddileu oedran cydsynio a thrwy hynny gyfreithloni rhyw rhwng oedolion a phlant. Yn ystod dyddiau cynnar ei actifiaeth, nododd Tom O'Carroll mai dim ond grŵp bach o bobl oedd "yn gwybod" am grwpiau fel PIE, sef "darllenwyr papurau newydd a chylchgronau hoyw, ac eraill mewn cylchoedd hoyw a oedd wedi clywed gan ar lafar gwlad".

Roedd y Paedophile Action for Liberation (Camau Pedoffilydd dros Ryddhau; PAL) wedi datblygu fel grŵp ymwahanu o South London Gay Liberation Front (Ffrynt Rhyddhad Hoyw De Llundain). PAL ei gylchgrawn ei hun, Palaver, a gyhoeddodd ddeunydd sy'n cydymdeimlo â phedoffiliaid. Erthygl mewn un rhifyn o'r cylchgrawn hwn yn dweud "Pe bai pob pedoffeil mewn ysgolion cymunedol neu ysgolion preifat yn streicio, faint fyddai'n cael eu gorfodi i gau, neu o leiaf newid eu cyfundrefnau?" Fodd bynnag, roedd PAL yn ddiweddarach yn destun erthygl yn y Sunday People, a gysegrodd ei dudalen flaen a'i lledaeniad canol i'r stori, gyda'r pennawd "The vilest men in Britain" (y dynion mwyaf bregus ym Mhrydain) Y canlyniad oedd bygwth, a cholli cyflogaeth i rai o'r rhai a oedd yn agored. Yn ddiweddarach, unodd â PIE.

Cafodd yr exposé hwn ar PAL effaith ar barodrwydd aelodau PIE i actifiaeth. Yn Adroddiad Blynyddol Cadeirydd PIE ar gyfer 1975-1976, ysgrifennodd Hose mai "Yr unig ffordd i PIE oroesi, oedd ceisio cymaint o gyhoeddusrwydd i'r sefydliad â phosibl. . . . Pe byddem yn cael cyhoeddusrwydd gwael ni fyddem yn rhedeg i gornel ond sefyll ac ymladd. Roeddem yn teimlo mai'r unig ffordd i gael mwy o bedoffiliaid i ymuno â PIE ... oedd ceisio a cheisio cael pob math o gyhoeddiadau i argraffu enw a chyfeiriad ein sefydliad a gwneud pedoffilia yn fater cyhoeddus go iawn."PIE Chairperson's Annual Report, 1975-6. Quoted in 

Nid oedd ymgyrch i ddenu sylw'r cyfryngau yn effeithiol, ond ymdriniwyd yn helaeth â phresenoldeb Hose yng nghynhadledd flynyddol 1975 o'r Ymgyrch dros Gydraddoldeb Cyfunrywiol (Campaign for Homosexual Equality; CHE) yn Sheffield, lle gwnaeth araith ar bedoffilia, yn The Guardian. Condemniodd Peter Hain, Is-lywydd Anrhydeddus CHE ar y pryd, PIE: "Gelwir am rywfaint o siarad plaen: nid yw pedoffilia yn amod i gael nod a winc fel gweithgaredd ymylol iach mewn cymdeithas - mae'n annormaledd cwbl annymunol sy'n gofyn am triniaeth sensitif. " Robert Booth and Helen Pidd "Lobbying by paedophile campaign revealed", The Guardian, 26 Chwefror 2014 Yn ystod cyfnod Hain fel llywydd y Rhyddfrydwyr Ifanc ac yn dilyn ei ddisgrifiad o bedoffilia fel "annormaledd cwbl annymunol", dywedodd cyd-actifydd Rhyddfrydol "Mae'n drist bod Peter wedi ymuno â'r frigâd 'eu hongian a'u fflangellu'. Nid barn y mwyafrif o Ryddfrydwyr Ifanc yw ei farn." Pasiwyd cynnig yng nghynhadledd flynyddol CHE yn 1977 yn condemnio “aflonyddu’r Gyfnewidfa Wybodaeth Pedoffilydd gan y wasg”.

Yn yr un flwyddyn, mynychodd Hose gynhadledd a drefnwyd gan Mind, y sefydliad iechyd meddwl cenedlaethol, lle awgrymwyd y dylai PIE gyflwyno tystiolaeth i Bwyllgor Adolygu Cyfraith Droseddol y Swyddfa Gartref ar oedran cydsynio. Cyflwynodd PIE ddogfen 17 tudalen lle cynigiodd na ddylai fod unrhyw oedran cydsynio, ac y dylai'r gyfraith droseddol ymwneud â'i hun yn unig â gweithgareddau rhywiol na roddir caniatâd iddynt, neu sy'n parhau ar ôl gwaharddiad gan lys sifil.

Sefydlwyd PIE i ymgyrchu dros dderbyn a deall pedoffilia trwy gynhyrchu dogfennau dadleuol. Ond roedd ei nodau a ddiffiniwyd yn ffurfiol hefyd yn cynnwys rhoi cyngor a chyngor i bedoffiliaid a oedd ei eisiau, a darparu modd i bedoffiliaid gysylltu â'i gilydd.

I'r perwyl hwn roedd yn cynnal cyfarfodydd rheolaidd yn Llundain ond roedd ganddo hefyd "Dudalen Gyswllt" ym Magpie, a oedd yn fwletin lle roedd aelodau'n gosod hysbysebion, gan roi eu rhif aelodaeth, eu lleoliad cyffredinol, a manylion cryno am eu diddordebau rhywiol a diddordebau eraill. Ymdriniwyd ag ymatebion gan PIE, fel gyda system rhifau blwch, fel bod gohebwyr yn anhysbys nes iddynt ddewis cyfnewid eu manylion eu hunain. Gan mai pwrpas y dudalen gyswllt hon oedd galluogi pedoffiliaid i gysylltu â'i gilydd, ceisiwyd hysbysebion a oedd yn awgrymu bod cyswllt â phlant a hysbysebion am erotica yn cael eu gwrthod. Ailgyhoeddwyd darnau o'r tudalennau cyswllt hyn gan y News of the World. Yn absenoldeb unrhyw brawf o gam-drin plant yn rhywiol, ystyriwyd yr hysbysebion cyswllt hyn yn Magpie yn rhan o "gynllwyn i lygru moesau cyhoeddus". O ganlyniad, daeth yr Arglwydd Ustus Fulford - a oedd ar y pryd yn ymgyrchydd dros yr NCCL (Cyngor Cenedlaethol Rhyddid Sifil) - yn aelod o Gynllwyn yn erbyn Moesau Cyhoeddus. Wrth ddweud nad oes ganddo “unrhyw gof” o fod yn rhan o’r sefydliad erioed, dywedodd Fulford ei fod “wedi mynychu ychydig o gyfarfodydd pwyllgor hawliau hoyw yr NCCL ... [lle] rhoddais ychydig o gyngor cyfreithiol yng nghyd-destun rhyddid sifil cyffredinol gwrthwynebiadau i'r cyhuddiad eang o gynllwynio i lygru moesau cyhoeddus”, gan ychwanegu ei fod bob amser wedi bod yn wrthwynebus iawn i weithredwyr pedoffilia ac o blaid pedoffiliaid a oedd yn dymuno gostwng oedran cydsynio o dan 16 oed.

Cynhyrchodd PIE gylchgronau rheolaidd a ddosbarthwyd i aelodau. Disodlwyd y Cylchlythyr gwreiddiol ym 1976 gan Understanding Pedophilia, y bwriadwyd ei werthu mewn siopau llyfrau radical a'i ddosbarthu am ddim i aelodau PIE. Pryder Warren Middleton yn bennaf, a geisiodd wneud y cylchgrawn yn gyfnodolyn difrifol a oedd yn cynnwys darnau o lenyddiaeth bediatreg sensitif ac erthyglau gan seicolegwyr, gyda'r nod o sefydlu parchusrwydd ar gyfer pedoffilia. 

Ym 1976, gofynnwyd i PIE a PAL helpu Ymddiriedolaeth Albany, a dderbyniodd gefnogaeth ariannol gan y llywodraeth, i gynhyrchu llyfryn ar bedoffilia a oedd i'w gyhoeddi gan yr Ymddiriedolaeth. Cyfeiriodd Mary Whitehouse at y cydweithrediad hwn mewn araith, gan honni bod arian cyhoeddus yn cael ei ddefnyddio i sybsideiddio grwpiau pedoffiliaid.  Ni dderbyniodd PIE ei hun arian cyhoeddus. Penderfynodd Ymddiriedolwyr Albany ym 1977 i beidio â pharhau â'r prosiect. Flwyddyn yn ddiweddarach gofynnwyd cwestiwn yn ymwneud â’r digwyddiad yn Nhŷ’r Cyffredin gan Syr Bernard Braine ond, er gwaethaf datganiad gan Weinidog y Swyddfa Gartref, Brynmor John, nad oedd tystiolaeth o arian cyhoeddus yn mynd i PIE, tynnwyd y mater i mewn i 1978 yn nhudalennau llythyrau The Guardian a The Times.

Pan beidiodd Middleton â gwaith gweithredol gyda PIE, disodlwyd Understanding Paedophilia gan y cylchgrawn Magpie, a oedd yn fwy o gyfaddawd rhwng proselytizing y cyhoeddiad cynharach a fforwm i aelodau. Roedd yn cynnwys adolygiadau newyddion, llyfrau a ffilmiau, erthyglau, ffotograffau di-noethlymun o blant, hiwmor am bedoffilia, llythyrau a chyfraniadau eraill gan aelodau.

Ym 1977, cynhyrchodd PIE gyhoeddiad rheolaidd arall o'r enw Childhood Rights . Pan ymddeolodd y golygydd ('David'), cymhathwyd y cynnwys hwn yn Magpie. Adroddodd yr aelod seneddol Ceidwadol, Cyril Townsend, yn ystod ail ddarlleniad ei fil aelodau preifat Amddiffyn Plant ym mis Chwefror 1978, fod PIE yn honni bod ganddo 250 o aelodau.See Cyril Townsend's speech at the second reading of his Protection of Children bill , Hansard, House of Commons Debate, 10 Chwefror 1978, vol 943, cc1826-922, 1833

Ym 1978 a 1979, cynhaliodd y Gyfnewidfa Wybodaeth Pedoffilydd arolwg o'i aelodau a chanfod eu bod yn cael eu denu fwyaf at ferched rhwng 8 a 11 oed a bechgyn 11-15 oed. Ym 1978, cysylltodd Glenn Wilson a David Cox ag O'Carroll gyda chais i astudio aelodaeth PIE. Cynhaliwyd cyfarfod gydag arweinyddiaeth PIE i fetio offerynnau’r arolwg ac, ar ôl eu cymeradwyo, dosbarthwyd y rhain i aelodau PIE yn ystod eu postio rheolaidd. Aeth Wilson a Cox ymlaen i ddefnyddio'r data wrth ysgrifennu eu llyfr, The Child-Lovers - astudiaeth o bedoffiliaid mewn cymdeithas .Wilson, G. and Cox, D. The Child-Lovers – a study of paedophiles in society (Llundain: Peter Owen, 1983). 

 Protestiadau ac ymatebion cyhoeddus 
Ar ôl i westeion y gwesty lle roedd cyfarfod cyhoeddus PIE gael ei gynnal ddysgu am y digwyddiad, fe wnaethant ganslo gwerth $ 2,500 o archebion ystafell westy a bygwth y rheolwr yn gorfforol, a oedd hefyd yn wynebu taith gerdded allan gan y staff blin. Yn dilyn hynny, mae aelodau PIE hefyd wedi cael eu peledu â ffrwythau a llysiau wedi pydru gan "famau blin"  ac roedd angen eu hamddiffyn gan yr heddlu. Gwrthdystiodd Ffrynt Cenedlaethol Prydain ar y dde hefyd o flaen cynadleddau PIE yn y 1970au."Paedophiles Jeered and Pelted by Angry Crowd", The Times (20 Medi 1977), cited in 

 Achos cyfreithiol yn erbyn aelodau 
Yn ystod haf 1978 ysbeiliwyd cartrefi sawl aelod o bwyllgor PIE gan yr heddlu fel rhan o ymchwiliad ar raddfa lawn i weithgareddau PIE; o ganlyniad i'r ymchwiliad hwn, cyflwynwyd adroddiad sylweddol i'r Cyfarwyddwr Erlyniadau Cyhoeddus a dilynwyd erlyn gweithredwyr PIE.

Yn benodol, cyhuddwyd pum gweithredwr o argraffu hysbysebion cyswllt ym Magpie a gyfrifwyd i hyrwyddo gweithredoedd anweddus rhwng oedolion a phlant.

Cynigiwyd cyhuddiadau llai i eraill o anfon deunydd anweddus trwy'r post pe byddent yn tystio yn erbyn y pump. Roedd y cyhuddiadau hyn yn ymwneud â llythyrau a gyfnewidiodd y cyhuddedig yn manylu ar ffantasïau rhywiol amrywiol. Daeth yn amlwg yn y pen draw fod un person wedi gohebu â'r rhan fwyaf o'r rhai a gyhuddwyd ond nad oedd wedi sefyll ei brawf. Ar ôl yr achos, daeth i'r amlwg y bu gorchudd: roedd Mr "Henderson" wedi gweithio i MI6 ac wedi bod yn Uchel Gomisiynydd yng Nghanada. Datgelwyd mai Mr "Henderson" ym mis Tachwedd 1980, yn y cylchgrawn Private Eye, oedd Syr Peter Hayman .Part 1, Part 2. (Private Eye newspaper clippings)

Yn 1981, gofynnodd Geoffrey Dickens, AS, i'r Twrnai Cyffredinol "a fydd yn erlyn Syr Peter Hayman o dan Ddeddfau Swyddfa'r Post am anfon a derbyn deunydd pornograffig trwy'r Post Brenhinol ",  gwestiynu sut y daw "risg blacmel posib o'r fath. i ddal swyddi sensitif iawn yn y Weinyddiaeth Amddiffyn a NATO? " Gofynnodd hefyd i Arweinydd Tŷ’r Cyffredin “ymchwilio i oblygiadau diogelwch dyddiaduron a ddarganfuwyd yn fflat Llundain y diplomydd a oedd yn cynnwys cyfrifon o gampau rhywiol”. Atebodd y Twrnai Cyffredinol, Syr Michael Havers, "Rwy'n cytuno â chyngor y Cyfarwyddwr Erlyniadau Cyhoeddus '( Syr Thomas Chalmers Hetherington, QC ) i beidio ag erlyn Syr Peter Hayman a'r unigolion eraill yr oedd wedi cario anweddus gyda nhw gohebiaeth, "  ychwanegu, er y canfuwyd bod Hayman wedi derbyn deunydd pornograffig trwy'r post, nid oedd o natur eithafol, roedd yn anfasnachol ac mewn amlen wedi'i selio, felly nid oedd yn haeddu cael ei erlyn. Bu llawer o ddadlau a chondemniad yn y wasg ryngwladol am y digwyddiadau hyn.

Steven Adrian Smith oedd Cadeirydd PIE rhwng 1979 a 1985. Roedd yn un o aelodau pwyllgor gweithredol PIE a gyhuddwyd mewn cysylltiad â'r hysbysebion cyswllt; ffodd i'r Iseldiroedd cyn yr achos.

Yn 1981, cafwyd cyn-Gadeirydd PIE, Tom O'Carroll, yn euog ar y cyhuddiad cynllwynio a'i ddedfrydu i ddwy flynedd yn y carchar. Roedd O'Carroll wedi bod yn gweithio ar Pedophilia: The Radical Case yn y cyfnod rhwng cyrch cychwynnol yr heddlu a'r achos. Er nad oedd y cyhuddiadau'n ymwneud mewn unrhyw ffordd â chyhoeddi'r llyfr, rhestrwyd y ffaith ei fod wedi'i ysgrifennu gan y barnwr fel ffactor wrth bennu hyd ei ddedfryd.

Ym 1984, adroddodd The Times fod dau gyn-aelod pwyllgor gweithredol PIE wedi eu cael yn euog ar gyhuddiadau pornograffi plant ond eu bod yn ddieuog ar gyhuddiadau o annog i gyflawni gweithredoedd rhywiol anghyfreithlon gyda phlant a bod arweinydd y grŵp wedi ffoi o'r wlad tra ar fechnïaeth. Cyhoeddwyd bod y grŵp yn cau i lawr ym Mwletin PIE ym mis Gorffennaf 1984.

Daeth trysorydd PIE Charles Napier ar un adeg yn Hyfforddwr Iaith Saesneg yn y Cyngor Prydeinig ac fe'i cafwyd yn euog o ymosodiad rhywiol yn erbyn plant dan oed yn Llundain ym 1995 ac ymchwiliwyd iddo fel aelod honedig o rwydwaith pedoffeil a oedd yn gweithredu yn ysgolion Prydain ym 1996. Sefydlodd ei ysgol ei hun yn Nhwrci ac ailddechreuodd Hyfforddiant Saesneg gyda'r Cyngor Prydeinig ar ôl bwrw ei ddedfryd. Cyhuddwyd Napier yn 2005 gan y newyddiadurwr Francis Wheen o ymosod yn rhywiol ar fechgyn tra’n feistr campfa yn Ysgol Baratoi Copthorne. Rhoddodd Wheen dystiolaeth yn achos Napier yn 2014, gan ildio’i hawl i fod yn anhysbys. Cafwyd Napier yn euog ym mis Rhagfyr 2014 a'i garcharu am 13 blynedd am gam-drin plant yn rhywiol.

Ym mis Ionawr 2006, arestiodd Uned Pedoffilydd Gwasanaeth yr Heddlu Metropolitan aelodau PIE sy'n weddill ar daliadau pornograffi plant. Rhybuddiwyd un o’r rhai a arestiwyd, David Joy, gan ei farnwr dedfrydu y gallai ei gredoau atal ei ryddhau o’r carchar byth.

Cafwyd Douglas Slade, a oedd yn rhan o'r Pedophile Action for Liberation a PIE, yn euog yn Llys y Goron Bryste ym mis Mehefin 2016, a'i ddedfrydu i 24 mlynedd o garchar. Fe'i cafwyd yn euog o sawl achos o ymosod yn anweddus a throseddau rhywiol eraill yn erbyn dioddefwyr rhwng 10 ac 16 oed a gyflawnwyd rhwng 1965 a 1980. Dywedwyd yn ystod ei achos llys, bod Slade wedi rhedeg yr hyn a oedd i bob pwrpas yn llinell gymorth i gynorthwyo arferion camdrinwyr rhyw plant o gartref Bryste ei riant yn y 1960au a'r 1970au.

 Cyllid y llywodraeth 
Ym mis Mawrth 2014, daeth tystiolaeth i'r amlwg bod PIE wedi derbyn grantiau gwerth cyfanswm o £ 70,000 gan y Swyddfa Gartref, ar ôl i chwythwr chwiban ddweud wrth yr heddlu ei fod yn dyst i gais llwyddiannus i adnewyddu grant tair blynedd am £ 35,000 ym 1980, gan awgrymu bod grant tebyg wedi'i wneud ym 1977 .

 Cysylltiad â'r NCCL 
Er bod PIE yn gysylltiedig ag ef, dadleuodd y Cyngor Cenedlaethol dros Ryddid Sifil ( Liberty bellach) na ddylid ystyried ffotograffau o blant wedi'u dadwisgo yn "anweddus" - ac felly'n anghyfreithlon - oni bai y gellid profi bod y pwnc wedi dioddef niwed, neu gasgliad i'r perwyl hwnnw, gellid yn rhesymol dynnu o'r delweddau. Roedd dogfen a gafodd ei phenio ar ran y sefydliad gan Harriet Harman (dirprwy arweinydd y Blaid Lafur yn ddiweddarach ), a oedd yn gweithio fel swyddog cyfreithiol ar y pryd, yn gosod y baich o brofi niwed i erlynwyr a rhybuddio am beryglon cynyddu sensoriaeth, er iddi wneud hynny hefyd dadlau "nad oes modd cyfiawnhau atal gweithgareddau gan ffotograffydd (au) sy'n cynnwys gosod plant o dan 14 oed (neu, gellir dadlau, 16) mewn sefyllfaoedd rhywiol". Roedd mater cysylltiad PIE â'r NCCL yn ddadleuol yn fewnol, gyda chysylltiadau llugoer undebau. Yng nghynhadledd NCCL gwanwyn 1977, dywedodd yr ysgrifennydd cyffredinol Patricia Hewitt ar y pryd fod "gelyniaeth gyhoeddus i bedoffilia yn gymaint fel ei fod wedi niweidio achos hawliau hoyw i'r mudiad hoyw fod yn gysylltiedig ag ef".

Ym mis Mai 1978, yn ôl Magpie, pasiwyd cynigion NCCL yn cefnogi hawliau PIE ac aeth y cyfarfod blynyddol ymlaen i gondemnio 'ymosodiadau' yn erbyn pedoffiliaid a'u cefnogwyr, gan ddweud "mae'r CCB hwn yn condemnio'r ymosodiadau corfforol ac eraill ar y rhai sydd wedi trafod neu geisio trafod pedoffilia, ac yn ailddatgan condemniad yr NCCL o aflonyddu ac ymosodiadau anghyfreithlon ar bobl o'r fath." Dywedodd llefarydd ar ran Harman: "Roedd PIE wedi cael ei eithrio o'r NCCL cyn iddi ddod yn swyddog cyfreithiol." Fodd bynnag, mae toriadau yn y wasg o 1983 yn ei gwneud yn glir ei fod yn dal i gael ei ystyried yn “grŵp cyswllt”, yn ôl The Daily Telegraph. Ym mis Awst 1983, roedd adroddiad Scotland Yard ar weithgareddau PIE yn cael ei anfon at y Cyfarwyddwr Erlyniadau Cyhoeddus, yn dilyn arestio Tom O'Carroll ym 1981.

Ym mis Chwefror 2014, cyhoeddodd Shami Chakrabarti, cyfarwyddwr Liberty, ymddiheuriad am y cysylltiadau blaenorol rhwng yr NCCL, fel y gelwid Liberty bryd hynny, a PIE. Meddai: "Mae'n ffynhonnell ffieidd-dod ac arswyd parhaus bod yn rhaid i'r NCCL ddiarddel pedoffiliaid o'i rengoedd ym 1983 ar ôl ymdreiddio ar ryw adeg yn y saithdegau."

 Honiadau yn erbyn uwch wleidyddion 
Cysylltwyd nifer o uwch wleidyddion y Blaid Lafur mewn straeon papur newydd â PIE ym mis Rhagfyr 2013, ac eto ym mis Chwefror 2014, o ganlyniad i'w hymglymiad â'r NCCL ar adeg cysylltiad PIE. Roedd dirprwy arweinydd y blaid, Harriet Harman, wedi cael ei gyflogi gan NCCL fel cyfreithiwr mewnol ac wedi cwrdd â’i gŵr, yr Aelod Seneddol Jack Dromey, a oedd ar y pryd yn aelod o bwyllgor gweithredol NCCL, wrth weithio yn y rhinwedd hon. Yn ogystal, Patricia Hewitt oedd ysgrifennydd cyffredinol NCCL am naw mlynedd. Honnodd cyn-gadeirydd PIE, Tom O'Carroll, nad oedd y tri wedi ceisio diarddel PIE allan o ofn am yr effaith y gallai hyn ei chael ar eu gyrfaoedd yn yr NCCL.

Gwadodd Harman ei bod wedi cefnogi PIE tra yn NCCL a’r honiad penodol ei bod yn cefnogi ymgyrch i ostwng oedran cydsynio i 10, a mynegodd edifeirwch am ymwneud yr NCCL â PIE. Gwadodd Dromey y cyhuddiadau hefyd. Ymddiheurodd Hewitt ar wahân, gan ddweud ei bod wedi bod yn “naïf ac yn anghywir derbyn bod PIE yn grŵp cwnsela ac ymgyrchu”.

Ym mis Mehefin 2015, daeth dogfennau i’r amlwg o ganlyniad i gais rhyddid gwybodaeth y BBC a ddatgelodd fod Ysgrifennydd Cartref y Ceidwadwyr ar y pryd, Leon Brittan, wedi gwrthod cefnogi bil a ddyluniwyd i wahardd PIE oherwydd ei fod yn ystyried bod y gyfraith ar annog gweithgareddau rhywiol gyda phlant yn "ddim mor glir".

Ar 19 Gorffennaf 2015, darlledodd 60 Munud Awstralia ymchwiliad i gylch pedoffilydd honedig, lle cafodd plant a gafodd eu cam-drin eu cyflenwi gan un o sylfaenwyr PIE, Peter Righton, a oedd hefyd yn gyn-gyfarwyddwr addysg yn y Sefydliad Cenedlaethol dros Waith Cymdeithasol . Dywedwyd bod y rhwydwaith honedig yn cynnwys ffigyrau cyhoeddus uwch fel yr Arglwydd Janner a Syr Cyril Smith, ochr yn ochr â chyn-bennaeth MI6, Syr Peter Telford Hayman.

 Nodiadau 

 Cyfeiriadau 

Darllen pellach

 The Times, 17 Tachwedd 1984, t. 4: "Aelod PIE yn wynebu tâl pornograffi plant"
 The Times, 15 Tachwedd 1984, t. 3: "Mae arweinwyr grŵp pedoffeil yn cael eu hanfon i'r carchar"
 Wilson, G. a Cox, D. The Child-Lovers - astudiaeth o bedoffiliaid mewn cymdeithas . Llundain. Peter Owen (1983).ISBN 0-7206-0603-9

Categori:Sefydliadau a leolir yn Llundain
Categori:Sefydliadau a leolir yng Nghaeredin