Dramma giocoso

Mae Dramma giocoso (Eidaleg, yn llythrennol: drama gyda jôcs; lluosog: drammi giocosi) yn enre o opera bu'n gyffredin yng nghanol y 18g. Mae'r term yn gyfangiad o drama giocoso per musica ac yn disgrifio libreto (testun) yr opera. Datblygodd y genre yn nhraddodiad opera Napoli, yn bennaf trwy waith y dramodydd Carlo Goldoni yn Fenis. Yn nodweddiadol, defnyddiodd drama giocoso olygfa buffo mawreddog (comig neu ffars) fel uchafbwynt dramatig ar ddiwedd act. Roedd testunau Goldoni bob amser yn cynnwys dwy act hir gyda diweddglo estynedig, ac yna trydedd act fer. Gosododd y cyfansoddwyr Baldassare Galuppi, Niccolò Piccinni, a Joseph Haydn destunau Goldoni i gerddoriaeth.

Yr unig operâu o'r genre hwn sy'n dal i gael eu llwyfannu'n aml yw fersiynau Don Giovanni (1787) gan Mozart a Da Ponte, Così fan tutte Mozart (1790), L'italiana in Algeri (1813) a La Cenerentola (1817) gan Rossini, a L'elisir d'amore (1832) gan Donizetti.

Cyfeiriadau

 John Stone, "Mozart's Opinions and Outlook: Opera" in "The Mozart Compendium" gol. HC Robbins Landon, Thames and Hudson, Llundain 1990.
 Eberhard Thiel, Sachwörterbuch der Musik. Stuttgart: Kröner, 1984.

Categori:Cerddoriaeth yr Eidal
Categori:Ffurfiau cerddorol
Categori:Geirfa cerddoriaeth
Categori:Opera