Llenyddiaeth Lloegr yn y 18fed ganrif

Cyfnod trawsffurfiol yn hanes llenyddol Lloegr oedd y 18g, a nodweddir gan ddatblygiadau sylweddol mewn arddull, genre, a'r berthynas rhwng yr awdur a'r darllenydd. Dygwyd yr Oleuedigaeth i Loegr yn nechrau'r 18g, gan ganolbwyntio ar ymchwil deallusol, cynnydd gwyddonol, a diwygio cymdeithasol. Cafodd gryn dylanwad ar ryddfeddyliaeth a rhesymoliaeth, er nad oedd mor effeithiol wrth radicaleiddio syniadaeth wleidyddol yn y wlad. Yn gyffredinol, rhennir llenyddiaeth Lloegr yn y 18g yn ddau brif gyfnod, gan gychwyn gyda'r Oes Awgwstaidd, parhad o'r neo-glasuriaeth a gychwynnwyd gan lenorion yr Adferiad yn ail hanner y ganrif gynt. Trodd llenorion at fodelau'r Groegiaid a Rhufeiniaid hynafol am ysbrydoliaeth, gan bwysleisio elfennau clasurol megis trefn, gwedduster, a rhesymoledd yn eu gwaith.

Daeth rhyddiaith i'r brig gan ddisodli barddoniaeth draethiadol fel prif gyfrwng ysgrifenedig ffuglen, ac ymddangosodd y nofel fel y brif ffurf. Blodeuai sawl genre a ffurf, gan gynnwys y nofel bicarésg a'r nofel epistolaidd. Oddeutu canol y 18g, dechreuodd Oes Johnson, a elwir ar ôl ffigur blaenaf y cyfnod, y beirniad, ysgrifwr a geiriadurwr Samuel Johnson. Sonir yn aml hefyd am Oes Teimladrwydd, sydd yn gyffredinol yn cyd-daro ag Oes Johnson yn ail hanner y ganrif ac yn ymwneud â'r modd sentimental yn y nofel a'r ddrama a ysgogwyd gan athroniaeth foesol. Trwy gydol y ganrif, nodweddir llenyddiaeth Lloegr gan ddychan, ffraethineb, a beirniadaeth. Ar ddiwedd y 18g dygwyd Rhamantiaeth i lên Lloegr, mudiad a adeiladodd ar draddodiadau'r beirdd natur a beirdd y fynwent a flodeuasant yng nghanol y ganrif. Pasiwyd Statud Anne, neu'r Ddeddf Hawlfraint, gan Senedd Prydain Fawr yn 1710 i ddarparu hawlfraint i'r awdur dros ei waith. Pasiwyd y Ddeddf Drwyddedu yn 1737 gan roddi i'r Arglwydd Siambrlen yr hawl i sensro pob drama a berfformiwyd yn y wlad.

Mae rhan fwyaf y 18g yn cyd-daro â'r oes Sioraidd, sef teyrnasiadau'r brenhinoedd Hanoferaidd George I (1714–27), George II, (1727–60), a George III. Er defnyddir yr ansoddair "Sioraidd" i gyfeirio at bensaernïaeth a dodrefn, hanes cymdeithasol, a gwleidyddiaeth y cyfnod hwn, yn anaml fe'i defnyddir i ddisgrifio llenyddiaeth, o bosib er mwyn osgoi cymysgu â'r beirdd Sioraidd, criw o feirdd a flodeuai yn Lloegr yn y 1910au.Peter Widdowson, The Palgrave Guide to English Literature and its Contexts, 1500–2000 (Basingstoke: Palgrave Macmillan, 2004), t.61 Defnyddir yr enw "y 18g hir" gan nifer o hanesyddion Seisnig i gyfeirio at y cyfnod o'r Adferiad (1660), neu'r Chwyldro Gogoneddus (1688), hyd at ddiwedd Rhyfeloedd Napoleon ym 1815. Yn nhermau hanes llenyddol Lloegr, mae'r 18g hir yn cyfateb i holl gyfnod newydd-glasuriaeth (yr Adferiad, Awgwstaidd, a Johnson) a thrwch y cyfnod Rhamantaidd.

 Yr oes Awgwstaidd (1700au–50au) 
Rhoddir yr enw "Awgwstaidd" ar lenyddiaeth Lloegr yn hanner cyntaf a chanol y 18g, sydd yn barhad o'r newydd-glasuriaeth a oedd yn boblogaidd yn ail hanner y ganrif gynt. Weithiau ymestynnir y cyfnod i gynnwys diwedd yr 17g, mor gynnar â'r Adferiad ym 1660. Mae'r enw yn cyfeirio at oes Awgwstaidd llenyddiaeth Rhufain hynafol, dan yr Ymerawdwr Augustus (t. 27 CC–14 OC), pryd blodeuodd y beirdd Lladin Fyrsil, Horas, ac Ofydd. Dyma enw cyfoes a ddefnyddiwyd gan lenorion Seisnig eu hunain yn y 18g, a fuont yn aml yn cymharu'r ddwy oes. Edmygodd llenorion megis Pope, Addison, Swift, a Steele y beirdd Lladin hynafol a dynwaredasant eu gwaith.Margaret Drabble (gol.), The Oxford Companion to English Literature (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 1995), t. 52. Yn ôl Oliver Goldsmith (1728–74), yn ei erthygl "Account of the Augustan Age in England" (1759) yn y cylchgrawn The Bee, roedd yr oes yn cyfateb i deyrnasiad y Frenhines Anne o 1702 i 1714.

 Barddoniaeth 
Yn ogystal â'i ryddiaith enwog, ysgrifennodd yr Eingl-Wyddel Jonathan Swift nifer o ogangerddi. Ystyrir un o gyfeillion Swift, Alexander Pope, yn fardd dychanol goreuaf y cyfnod newydd-glasurol, os nad yn holl hanes barddoniaeth Saesneg Lloegr. Fe efelychai cwpledi arwrol Dryden yn ogystal â ffurfiau dychanol a didactig y bardd Rhufeinig Horas. Y dosbarth uchaf oedd yn gyff gwawd ei ffugarwrgerdd "The Rape of the Lock" (1712–14), a fe wnaeth hwyl ar ben ei gyd-feirdd yn "The Dunciad" (1728).

 Y ddrama 
 Joseph Addison
 Henry Fielding
 John Gay
 Colley Cibber

 Rhyddiaith 
 Daniel Defoe
 Samuel Richardson
 John Cleland

 Beirdd natur a beirdd y fynwent 
Yn ail hanner yr 18g, trodd nifer o lenorion at themâu gwledig ac eidylaidd, mewn adwaith yn erbyn Deddfau Cau'r Tiroedd Comin a'r Chwyldro Diwydiannol, gan greu'r hyn a elwir yn farddoniaeth natur. Ymhlith yr enwocaf o'r traddodiad hwn mae "Ode to an Evening" (1746) gan William Collins, "Elegy Written in a Country Churchyard" (1751) gan Thomas Gray, "The Village" (1783) gan George Crabbe, a "The Task" (1785) gan William Cowper. Y beirdd natur oedd y rhai i hebrwng cyfnod cynharaf Rhamantiaeth i lên Lloegr.

 Y nofel 
Un o ddatblygiadau pwysicaf llenyddiaeth Lloegr yn y 18g oedd genedigaeth y nofel Saesneg. Gosododd llenorion yr 17g sail i ryddiaith ffuglennol soffistigedig: parhaodd rhamantau bugeiliol Elisabethaidd yn boblogaidd trwy gydol y ganrif, a chyfieithwyd nifer o straeon arwrol D'Urfé a La Calprenède o'r Ffrangeg i'r Saesneg. Arloesodd y Ffrancod hefyd genre amgen, yn groes i'r rhamant a'r arwrol, sef y stori realistig sydd yn ymwneud â bywyd pob dydd, er enghraifft Francion gan Sorel a Roman Bourgeois gan Furetière. Byddai rhyddiaith Saesneg yn nesu at ffurf y nofel yn ail hanner yr 17g, fel dangosir yn y dychan The English Rogue (1665) gan Richard Head, yr alegori hir The Pilgrim's Progress (1678) gan John Bunyan, a'r caeth-naratif Oroonoko (1688) gan Aphra Behn. Nodweddir ugain mlynedd gyntaf yr 17g gan ddirywiad yn y ddrama gain, yn sgil diwedd cyfnod theatr yr Adferiad. Adloniant bras megis y pantomeim oedd i'w weld yn gyffredin yn y chwaraedai, yn hytrach na dramâu mydryddol oesoedd Elisabeth ac Iago neu gomedïau ffraeth yr Adferiad. Ni chafodd flas deallusol y gynulleidfa Seisnig ei fodloni gan fyd y theatr, ac felly trodd at destun argraffedig am chwaeth lenyddol.Edmund Gosse, A History of Eighteenth Century Literature (Llundain: Macmillan, 1889), tt. 242–3. Yr oedd Saeson llythrennog ar ddechrau'r oes Sioraidd felly yn dderbyngar iawn i ddarllen rhyddiaith ffuglennol.

Y prif gystadleuydd am deitl y nofel fodern gyntaf yn Saesneg yw Robinson Crusoe (1719) gan Daniel Defoe (1660–1731). Dilynwyd yr honno gan sawl nofel arall gan Defoe, gan gynnwys Moll Flanders (1722), a Gulliver's Travels (1726) gan y Gwyddel Jonathan Swift (1667–1745). Wedi'r prifiant hwn, cadarnhawyd safle'r nofel Saesneg yn ystod teyrnasiad George II (1727–60) dan ddylanwad tri nofelydd goreuaf y cyfnod: Samuel Richardson (1689–1761), Henry Fielding (1707–54), a'r Albanwr Tobias Smollett (1721–71). Llythyrwr celfydd oedd Richardson, ac efe a boblogeiddiodd y nofel epistolaidd yn Saesneg gyda'i dair nofel, Pamela (1740, a'i dilyniant ym 1741), Clarissa (1748), a Sir Charles Grandison (1753). Dyma esiamplau o'r nofel sentimental, sydd yn ymdrin yn dyner â theimladau'r cymeriadau, a rhoddir elfen realistig iddynt gan fanylder y disgrifiadau. Campwaith Fielding yw'r Bildungsroman digrif Tom Jones (1749), a luniodd batrwm ar gyfer twf naturiol i gynllun y naratif a therfyniad i'r stori, yn ogystal â phortread cywir o fywyd cyffredin. Smollett oedd awdur sawl nofel bicarésg boblogaidd am anturiaethau cymeriadau chwareus, gan gynnwys Roderick Random (1748), Peregrine Pickle (1751), a Humphrey Clinker (1771). Yn Tristram Shandy (1759), o law Laurence Sterne (1713–68), datblygwyd ffurf ar y nofel bicarésg gyda chanolbwynt ar gymeriadaeth yn hytrach na digwyddiadau, ac enghraifft gynnar o dechneg llif ymwybod. Arbrofodd Samuel Johnson gyda stori ddamhegol, neu athronyddol, yn Rasselas (1759), a chyflwynodd y Gwyddel Henry Brooke (1703–83) elfen ddiwinyddol i'r nofel yn The Fool of Quality (1765–70).

Ymddangosodd rhagor o genres ffuglennol yn ystod teyrnasiad George III (1760–1820). Ysgrifennodd Oliver Goldsmith (1728–74) y nofel sentimental The Vicar of Wakefield (1766), yr enghraifft gyntaf o nofel eidylaidd yn Saesneg sydd yn disgrifio bywydau syml y werin yng nghefn gwlad. Priodolir Horace Walpole (1717–97) ysgrifennu'r nofel Gothig gyntaf, The Castle of Otranto (1764). Ffurf unigryw i ugain mlynedd olaf y ganrif oedd y nofel Jacobinaidd, sydd yn ymwneud â radicaliaeth wleidyddol ac yn gefnogol i ddelfrydau'r Chwyldro Ffrengig. Yr esiampl hanfodol o nofel Jacobinaidd yw Caleb Williams (1794) gan y newyddiadurwr ac athronydd William Godwin (1756–1836). Yn niwedd yr 17g hefyd blodeuai nofelwyr benywaidd. Mae nofelau Frances Burney (1752–1840), megis Evelina (1778), yn ymwneud â chylchoedd uchaf cymdeithas ac yn rhagflaenu nofelau ffasiynol y 1820au a'r 1830au, ac arloeswyd y nofel draserch gan Elizabeth Inchbald (1753–1821) gydag A Simple Story (1791). Ar un adeg, y nofelydd mwyaf poblogaidd yn Lloegr oedd Ann Radcliffe (1764–1823), sy'n nodedig am ei nofelau Gothig The Mysteries of Udolpho (1794) a The Italian (1797).

 Rhamantiaeth a'i rhagflaenwyr (1790au) 
Yn ystod yr oes Ramantaidd, canolbwyntiai beirdd Lloegr yn fwyfwy ar natur, meddwl ac emosiwn yr unigolyn, a diwylliannau cyntefig ac estron yn hytrach na'r gymdeithas gyfarwydd ac effeithiau cynnar moderneiddio. Gogwydd at yr adain chwith oedd gan Ramantiaeth, a chofleidiodd cenedlaetholdeb a chynhyrfiad y gwrthryfel a'r chwyldro. Tynnai'r beirdd Rhamantaidd ar egwyddorion a gwireddau sylfaenol, megis serch, harddwch, ac iawnder, y tu allan i ffiniau bywyd pob dydd.

 Blake 
bawd|chwith|Y gerdd "The Blossom" o'r gyfrol Songs of Innocence, a ddarluniwyd gan y bardd William Blake.
Gelwir beirdd cynharaf y mudiad yn gyn-Ramantwyr, a'r amlycaf ohonynt oedd William Blake. Mynegir pryderon am ormes economaidd yn ei gerddi sy'n defnyddio iaith syml a symbolaeth gryf. Fe nodir am ei farddoniaeth delynegol, yn bennaf Songs of Innocence (1789) a Songs of Experience (1794), yn ogystal â'i gerddi traethiadol hirion sydd yn nodweddiadol o'i broffwydoliaeth.

 Beirdd y Llynnoedd 
Dechreuodd y cyfnod Rhamantaidd go iawn ym marddoniaeth Saesneg Lloegr yn 1798 pan gyhoeddwyd y casgliad Lyrical Ballads gan William Wordsworth a Samuel Taylor Coleridge. Y ddau fardd yma oedd y blaenaf o'r genhedlaeth gyntaf o'r Rhamantwyr yn nechrau'r 19g. Ynghyd â Robert Southey, y tri hwn oedd Beirdd y Llynnoedd.

 Cyfeiriadau 

 Darllen pellach 

 Casgliadau a blodeugerddi
 Paula R. Backscheider  a Catherine E. Ingrassia (goln), British Women Poets of the Long Eighteenth Century: An Anthology (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2009).
 David Fairer a Christine Gerrard (goln), Eighteenth-Century Poetry: An Annotated Anthology, 3ydd argraffiad (Caerfuddai: John Wiley & Sons, 2015).
 Melinda C. Finberg, Eighteenth-Century Women Dramatists (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2001).
 Vivien Jones (gol.), Women in the Eighteenth Century: Constructions of Femininity (Llundain: Routledge, 2016).
 Roger Lonsdale (gol.), Eighteenth-Century Women Poets: An Oxford Anthology (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 1989).
 Roger Lonsdale (gol.), The New Oxford Book of Eighteenth-Century Verse (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2009).
 Bradford K. Mudge (gol.), When Flesh Becomes Word: An Anthology of Early Eighteenth-Century Libertine Literature (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2004).

 Astudiaethau cyffredinol
 Gary Day a Bridget Keegan (goln), The Eighteenth-Century Literature Handbook (Llundain: Continuum, 2009).
 Arthur Raleigh Humphreys, The Augustan World: Life and Letters in Eighteenth-Century England (Llundain: Methuen, 1954).
 Ruth Mack, Literary Historicity: Literature and Historical Experience in Eighteenth-Century Britain (Stanford, Califfornia: Stanford University Press, 2009).
 Elaine M. McGirr, Eighteenth-Century Characters: A Guide to the Literature of the Age (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2007).
 Kate Parker a Courtney Weiss Smith, Eighteenth-Century Poetry and the Rise of the Novel Reconsidered (Lewisburg, Pennsylvania: Bucknell University Press, 2013).
 Claude Rawson, Order from Confusion Sprung: Studies in Eighteenth-Century Literature from Swift to Cowper (Llundain: Allen & Unwin, 1985).
 Kenneth Richards a Peter Thomson (goln), Essays on the Eighteenth-Century English Stage (Llundain: Methuen, 1972).
 John Richetti, A History of Eighteenth-Century British Literature (Caerfuddai: Wiley-Blackwell, 2016).
 Pat Rogers (gol.), The Eighteenth Century (The Context of English Literature) (Llundain: Methuen, 1978.).
 Pat Rogers, Hacks and Dunces: Pope, Swift and Grub Street (Llundain: Methuen, 1980).
 Pat Rogers, Literature and Popular Culture in Eighteenth Century England (Brighton: Harvester Press, 1985).
 Pat Rogers, Documenting Eighteenth Century Satire : Pope, Swift, Gay, and Arbuthnot in Historical Context (Newcastle-upon-Tyne: Cambridge Scholars, 2011).
 George Saintsbury, The Peace of the Augustans: A Survey of Eighteenth Century Literature as a Place of Rest and Refreshment (Llundain: G. Bell & Sons, 1916).
 James Sambrook, The Eighteenth Century: The Intellectual and Cultural Context of English Literature 1700-1789 (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 2013).
 W. A. Speck, Literature and Society in Eighteenth-Century England: Ideology, Politics and Culture, 1680-1820 (Llundain: Longman, 1998).
 Charlotte Sussman, Eighteenth-Century English Literature: 1660–1789 (Caergrawnt: Polity, 2011).

 Y nofel
 Hilary Havens, Revising the Eighteenth-Century Novel: Authorship from Manuscript to Print (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2019).
 J. Paul Hunter, Before Novels: Cultural Contexts of Eighteenth Century English Fiction (Efrog Newydd: W. W. Norton & Company, 1990).
 Sarah Tindal Kareem, Eighteenth-Century Fiction and the Reinvention of Wonder (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2014).
 April London, The Cambridge Introduction to the Eighteenth-Century Novel (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2012).
 John Richetti (gol.), The Cambridge Companion to the Eighteenth-Century Novel (Caergrawnt: Cambridge University Press, 1996).
 Harrison R. Steeves, Before Jane Austen: The Shaping of the English Novel in the Eighteenth Century (Efrog Newydd: Holt, Rinehart & Winston, 1965).

 Barddoniaeth
 John Arthos, The Language of Natural Description in Eighteenth-Century Poetry (Llundain: Frank Cass, 1949).
 David Fairer, English Poetry of the Eighteenth Century 1700–1789 (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 2014).
 Christine Gerrard (gol.), A Companion to Eighteenth-Century Poetry (Caerfuddai: Blackwell, 2006).
 John Goodridge, Rural Life in Eighteenth-Century English Poetry (Caergrawnt: Cambridge University Press, 1996).
 Deborah Kennedy, Poetic Sisters: Early Eighteenth-Century Women Poets (Lewisburg, Pennsylvania: Bucknell University Press, 2012).
 Jack Lynch (gol.), The Oxford Handbook of British Poetry, 1660–1800 (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2016).
 Eric Parisot, Graveyard Poetry: Religion, Aesthetics and the Mid-Eighteenth-Century Poetic Condition (Farnham, Surrey: Ashgate, 2013).
 John Sitter, The Cambridge Introduction to Eighteenth-Century Poetry (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2011).

 Llenyddiaeth grefyddol
 Donald Davie, The Eighteenth-Century Hymn in England (Caergrawnt: Cambridge University Press, 1993).
 John Seed, Dissenting Histories: Religious Division and the Politics of Memory in Eighteenth-Century England (Caeredin: Edinburgh University Press, 2008).
 Alan P. F. Sell, John Locke and the Eighteenth-Century Divines (Caerdydd: Gwasg Prifysgol Cymru, 1997).

 Llenorion benywaidd
 Paula R. Backscheider, Eighteenth-Century Women Poets and Their Poetry: Inventing Agency, Inventing Genre (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2006).
 Teresa Barnard (gol.), British Women and the Intellectual World in the Long Eighteenth Century (Farnham, Surrey: Ashgate, 2015).
 Jennie Batchelor a Manushag N. Powell (goln), Women's Periodicals and Print Culture in Britain, 1690–1820s: The Long Eighteenth Century (Caeredin: Edinburgh University Press, 2018).
 Melanie Bigold, Women of Letters, Manuscript Circulation, and Print Afterlives in the Eighteenth Century: Elizabeth Rowe, Catharine Cockburn and Elizabeth Carter (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2013).
 Catherine Craft-Fairchild, Masquerade and Gender: Disguise and Female Identity in Eighteenth-Century Fictions by Women (University Park, Pennsylvania: Pennsylvania State University Press, 1993).
 Moira Ferguson, Eighteenth-Century Women Poets: Nation, Class, and Gender (Albany, Efrog Newydd: State University of New York Press, 1995).
 Deborah Heller (gol.), Bluestockings Now!: The Evolution of a Social Role (Farnham, Surrey: Ashgate, 2015).
 Chantel M. Lavoie, Collecting Women: Poetry and Lives, 1700-1780 (Lewisburg, Pennsylvania: Bucknell University Press, 2009).
 Sylvia Harcstark Myers, The Bluestocking Circle: Women, Friendship, and the Life of the Mind in Eighteenth-Century England (Rhydychen: Clarendon Press, 1990).
 Katrina O'Loughlin, Women, Writing, and Travel in the Eighteenth Century (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2018).
 Betty A. Schellenberg, The Professionalization of Women Writers in Eighteenth-Century Britain (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2005).

 Thema a genre
 Ian A. Bell, Literature and Crime in Augustan England (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 1991).
 Paddy Bullard (gol.), The Oxford Handbook of Eighteenth-Century Satire (Rhydychen: Gwasg Prifysgol Rhydychen, 2019).
 Max Byrd, Visits to Bedlam: Madness and Literature in the Eighteenth Century (Columbia, De Carolina: University of South Carolina Press, 1975).
 Simon Dickie, Cruelty and Laughter: Forgotten Comic Literature and the Unsentimental Eighteenth Century (Chicago: University of Chicago Press, 2011).
 James E. Gill (gol.), Cutting Edges: Postmodern Critical Essays on Eighteenth-Century Satire (Knoxville, Tennessee: University of Tennessee Press, 1995).
 Sasha Handley, Visions of an Unseen World: Ghost Beliefs and Ghost Stories in Eighteenth Century England (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 2007).
 Emrys D. Jones a Victoria Joule (goln), Intimacy and Celebrity in Eighteenth-Century Literary Culture: Public Interiors (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2018).
 Robert L. Mack, The Genius of Parody: Imitation and Originality in Seventeenth- and Eighteenth-Century English Literature (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2007).
 Andrew O'Malley, The Making of the Modern Child: Children's Literature in the Late Eighteenth Century: Children's Literature and Childhood in the Late Eighteenth Century (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 2003).
 Julie Peakman, Mighty Lewd Books: The Development of Pornography in Eighteenth-Century England (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2003).

 Diwylliant llenyddol a'r wasg
 Jeremy Black, The English Press in the Eighteenth Century (Abingdon, Swydd Rydychen: Routledge, 2011).
 Joseph M. Levine, The Battle of the Books: History and Literature in the Augustan Age (Ithaca, Efrog Newydd: Cornell University Press, 1991).
 Joanna Maciulewicz, Representations of Book Culture in Eighteenth-Century English Imaginative Writing (Basingstoke, Hampshire: Palgrave Macmillan, 2018).
 Jon Mee, Print, Publicity, and Popular Radicalism in the 1790s: The Laurel of Liberty (Caergrawnt: Cambridge University Press, 2016).
 Manushag N. Powell, Performing Authorship in Eighteenth-Century English Periodicals (Lewisburg, Pennsylvania: Bucknell University Press, 2012).
 James Raven, Publishing Business in Eighteenth-Century England (Woodbridge, Suffolk: Boydell Press, 2014).
 Trevor Ross, Writing in Public: Literature and the Liberty of the Press in Eighteenth-Century Britain (Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2018).
 Abigail Williams, The Social Life of Books: Reading Together in the Eighteenth-Century Home (New Haven, Connecticut: Yale University Press, 2017).


Categori:Y celfyddydau yn Lloegr yn y 18fed ganrif
Lloegr
Lloegr
18
+Lloegr
Categori:Prosiect WiciLlên