Silindr ffonograff

Silindrau ffonograff yw'r cyfrwng masnachol cynharaf ar gyfer recordio ac atgynhyrchu sain. Roedden nhw'n cael ei hadnabod fel "recordiau" pan oeddynt ar eu mwyaf poblogaidd (c. 1896–1915). Roedd gan y gwrthrychau silindrig hyn recordiad wedi'i ysgythru ar eu wyneb allanol, a oedd yn cael ei ail-gynhyrchu wrth eu chwarae ar ffonograff silindr mecanyddol. Pan ddyfeisiodd Thomas Edison y ffonograff yn 1877, roedd ei recordiadau cyntaf sain y gellid ei adnabod ar ffoil tin oedd wedi'i rwymo o amgylch silindr metal. Nid oedd ffoil yn gyfrwng ymarferol at ddibenion masnachol nac artistig, felly symudodd Edison ymlaen i ganolbwyntio ar olau trydanol a gadael i eraill ganolbwyntio ar dechnoleg sain.

Ar ôl saith mlynedd o ymchwil ac arbrofi yn Labordy Volta, cyflwynodd Charles Sumner Tainter, Alexander Graham Bell a Chichester Bell gwyr fel cyfrwng recordio ac ysgythru, yn hytrach na rhicio fel dull recordio. Yn 1887, profwyd eu system "Graphophone" gan ohebyddion swyddogol Cyngres yr Unol Daleithiau, a chynhyrchwyd unedau masnachol yn ddiweddarach gan y Dictaphone Corporation. Dechreuodd Edison weithio ar y ffonograff eto wedi i'w gynrychiolwyr ddangos y system hon iddo. Dewisodd silindr cwyr trwchus, can bod modd ei lyfnhau eto i'w ailddefnyddio. Trowyd y "Graphophone" a'r "Perfected Phonograph" gan Edison eu troi'n fasnachol yn 1888. Arwyddwyd cytundeb i rannu'r patent a chafodd silindrau cwyr Edison eu dewis o'r ddau fel fformat cyfnewidiadwy.Schoenherr, S. (1999) "Charles Sumner Tainter and the Graphophone"  (via the Audio Engineering Society). Retrieved 2014-05-04.

Roedd y silindrau safonol tua 4 modfedd (10 cm) o hyd, 2¼ modfedd (5.7 cm) mewn diamedr, ac yn chwarae tua 2 funud (120 eiliad) o gerddoriaeth neu sain arall. Gwella wnaeth ansawdd y silindrau gydag amser, on erbyn y 1910au, daeth recordiau disg yn fwy poblogaidd a chymryd lle'r silindrau fel y prif gyfrwng masnachol ar gyfer sain.

 Cyfeiriadau 

Categori:Dyfeisiau o'r Unol Daleithiau