Ranitidin

Mae ranitidin, a werthir o dan yr enw masnachol Zantac, ymysg eraill, yn feddyginiaeth sy'n lleihau cynhyrchu asid yn y stumog.

 Defnydd 
Fe'i defnyddir yn gyffredin wrth drin wlserau peptig, clefyd adlif gastroesoffageal, a syndrom Zollinger-Ellison. Mae rhywfaint o dystiolaeth ei fod hefyd o fudd wrth drin llosg dynad (hives). Gellir ei weini trwy'r genau, trwy chwistrelliad i mewn i gyhyr, neu drwy chwistrelliad i mewn i wythïen.

 Sgil effeithiau 
Mae sgil effeithiau cyffredin yn cynnwys cur pen a phoen neu losgi o'i weini drwy bigiad. Gall sgil effeithiau difrifol gynnwys problemau'r afu, cyfradd calon araf, niwmonia, a'r potensial i guddio symptomau presenoldeb canser y stumog. Mae hefyd wedi'i gysylltu â risg gynyddol o glefyd Clostridium difficile. Yn gyffredinol mae'n ddiogel yn ystod beichiogrwydd. Mae ranitidine yn gwrthweithydd derbynyddion histamin H2 sy'n gweithio trwy atal histaminau a thrwy hynny yn  lleihau'r asid sy'n cael ei ryddhau gan gelloedd y stumog.

 Hanes 
Darganfuwyd ranitidin ym 1976 a daeth i ddefnydd masnachol ym 1981. Mae ar Restr Meddyginiaethau Hanfodol Sefydliad Iechyd y Byd, y meddyginiaethau mwyaf effeithiol a diogel sydd eu hangen mewn system iechyd. Mae ar gael fel meddyginiaeth generig.

 Cyfeiriadau 

Categori:Cyffuriau
Categori:Prosiect Wici-Iechyd
Categori:Meddyginiaethau Hanfodol Sefydliad Iechyd y Byd