Honoré de Balzac

Llenor o Ffrainc oedd Honoré de Balzac (20 Mai 1799 – 18 Awst 1850) a arbenigai yn y ddrama a'r nofel. Ei ' fagnwm opws' oedd nofel-ddilyniant o storiau byrion a nofelau a gasglwyd ynghyd dan y teitl La Comédie humaine, sy'n cynnig panorama o fywyd Ffrengig yn dilyn marw Napoleon Bonaparte yn 1815.

Roedd Balzac yn hoff o'r manylyn lleiaf a disgrifiadau cignoeth o gymdeithas, gelwir ef yn un o bobl blaenllaw'r mudiad 'Realaeth' o fewn llenyddiaeth Ewropeaidd. Mae sawl ochr i'w gymeriadau, haenau o gymhlethdodau - sy'n aml yn bobl ag iddynt foesau amwys, anghonfensiynol. Dylanwadodd ar lawer, gan gynnwys y nofelwyr: Marcel Proust, Émile Zola, Charles Dickens, Anthony Trollope, Edgar Allan Poe, Eça de Queirós, Fyodor Dostoyevsky, Oscar Wilde, Gustave Flaubert, Benito Pérez Galdós, Marie Corelli, Henry James, William Faulkner, Jack Kerouac, a Italo Calvino, a'r athronwyr Friedrich Engels a Karl Marx. Trowyd llawer o'i waith yn ffilmiau ac fe'i cyfieithwyd i nifer o ieithoedd.

 Llyfryddiaeth ddethol 
 Nofelau 
 La Peau de chagrin (1831)
 Eugénie Grandet (1833)
 Le Père Goriot (1835)
 Les Illusions perdues (I, 1837; II, 1839; III, 1843)
 La Cousine Bette (1846)
 Splendeurs et misères des courtisanes (1847)
 Dramâu 
 Cromwell (1820)
 Ressources de Quinola (1842)
 Paméla Giraud (1843)
 La Marâtre (1848)
 Mercadet ou le Faiseur (1848)

 Dolenni allanol 
 Testun Ffrangeg Le Père Goriot 

Categori:Dramodwyr Ffrangeg o Ffrainc
Categori:Genedigaethau 1799
Categori:Llenorion y 19eg ganrif o Ffrainc
Categori:Marwolaethau 1850
Categori:Nofelwyr Ffrangeg o Ffrainc
Categori:Pobl o Tours