Чебачиха

Чебачи́ха — Омск районĕн Мăн Уки районĕнчи ял, Листвяги ял хутлăхне кĕрет.

 Тавралăхĕ 
Чебачиха юханшыв çинче вырнаçнă. Урамсем: Вăрман, Юханшывлешьен. 

 Халăх йышĕ, ял тытăмĕ 
1926 çулта 322 çын (161 арçын, 161 хĕрарăм) пурăннă. 1979 çулта — 70 çын. 1989 çулта вырăссем 50 %, чăвашсем — 42 %. 2002 çул тĕлне ялта 30 чăваш пурăннă.

2011 çул тĕлне ялта шкул ĕçленĕ.

 Истори 
Яла 1908 çулта никĕсленĕ. 1913 çулхи кăрлачăн 1-мĕшĕнче поçолăка анчах йĕркеленĕ Савиново вулăсне панă. 1926 çул тĕлне кунта 65 хуçалăх тытса 322 çын пурăннă. 1991 çул тĕлне «Савиновский» совхозĕнче шутланнăАдминистративно-территориальное деление на 1 марта 1991 года. Президиум Омского областного Совета народных депутатов. Справочник. Редакционно-издательский отдел. Омск. 1991.

 Литература 
 Список переселенческих участков Тобольской губернии (приложение к 20 вёрстной карте Тобольской губернии, издания 1913 года). Типография епархиального братства. Тобольск. 1913.
 Справочная книга Омской епархии. Составил по поручению VII епархиального съезда, священник села Новоселья Тюкалинского уезда Иоанн Голошубин. Типография «Иртыш». Омск. 1914.
 Сибирская земская деревня. № 4. 3 марта (18 февраля) 1919 год. Выпуск 2. Тобольск.
 Список населённых мест Сибирского края. Том 1. Округа Юго-Западной Сибири. Сибирский краевой исполнительный комитет. Новосибирск. 1928.
 Чуваши в Западной Сибири: расселение и численность в конце XIX-начале XXI веков. Д. Г. Коровушкин. Издательство института археологии и этнографии СО РАН. Новосибирск. 2009.

 Асăрхавсем 

Категори:Мăн Уки районĕнчи пурăнан вырăнсем