Диадема

Диаде́ма ( diadeo грек сăмахĕ, «тивĕçтер» е «çирĕплет»; çаплах, çак термин иккĕ грек: приставка "диа-" "διά-": "витĕр тухни", "витĕр çул", тата "Демос" — "δῆμοζ" халăх сăмахсене пĕлтерет. Апла, çак сăмахсен çыхлавĕ "халăхсене çул уçса пыни" пулать, камăн çав япала пур, халăхсен çулпуçĕ шутланать) — кăшăл евĕр пуç капăрлатăвĕ. Тăтăшах кăшăла ункă пек мар, уçă тăваççĕ. Хăшпĕр чухне диадема кăшăл пек те мар, ăна çӳç çине лартаççĕ.

 Кун-çулĕ 
Чи авалхи диадемăсем неолит тапхăрĕнче тупăнаççĕ. Авал тата вăтам ĕмĕрсенче вăл патша е мăчавăр символĕ шутланнă. Авалхи Грецире диадемăсем çавăн пекех вилнисен тĕнчине кĕмелли символĕ пулнă Малкова Е.М. Украшение или символ: диадема в произведениях древнегреческого искусства  // Актуальные проблемы теории и истории искусства: сб. науч. статей. Вып. 3. / Под ред. С.В. Мальцевой, Е.Ю. Станюкович-Денисовой. – СПб.: НП-Принт, 2013. С. 30–42. – ISSN 2312-2129.

 Çавăн пекех 
 Тиара

 Вуламалли 


 Асăрхавсем 

 Каçăсем 
 Jona Lendering, «Diadem» 
 Новый Энциклопедический Словарь, Рипол Классик, Москва, 2004

Категори:Пуçа тăхăнмаллисем
*