Karwieńskie Błota

Karwiéńsczé Błota (pol. Karwieńskie Błota, niem. Karwenbruch) – òbéńda bagniskòwò-trzãsawiskòwô w Nadmòrsczim Parkù Krajòbraznym (w bezpòstrzédnym sąsedztwie Bôłtu), na zôpôd òd Karwi i Kãpë Òstrowsczi, na wschód òd Wierzchùcyńsczich Błot i ùscégò rzeczi Piôsznicë.

W 1599 rokù na òbéńdze błot òstała założonô przez starostã Jana Wejhera miescowòsc Karwiéńsczé Błoto (terô Karwiéńsczé Błoto I i Karwiéńsczé Błoto II), zasedlonô przez scygniãtëch òsadników òlãdersczich (główno mennonitów). Òsadnicë òsuszëlë czãscowò òbéńdã błot i zamieszkiwalë w zwartim karnie jaż do pierszich lat XX stalata (zachòwùjąc włôsné, specyficzné kùlturã, jãzëk i tradycje).

Na terenie miescowòsce Karwiéńsczé Błoto I znajdëje sã zabëtkòwi smãtôrz ewanieliccziNieznóny smãtôrz menonitów w Karwiéńsczich Blotach. wejherowo.naszemiasto.pl. [dostãp 2015-02-10]. (pol)-.

 Òbaczë téż 

Kategòrëjô:Religijô
Kategòrëjô:Historiô