سوجدەی سەهو

سوجدەی سەھو کاتێکە کە نوێژخوێن دوو سوجدەی یەک لە دوای یەک ئەنجام بدات وەک سوجدەی نوێژ پێش یان دوای سەلامدانەوە، بەپێی ئەو شێوازەی کە لە فەرموودەدا باسکراوە.

 حوکم 
چەندین فەرموودە ھەیە کە لە پێغەمبەر محمدەوە گێڕاوەتەوە، ﷺ، سەبارەت بە سوجدەی سەھو، لەوانە:
 عن عبد اللە بن مسعود قال: «صلّی رسولُ اللھِ ﷺ، فزادَ أو نَقَصَ، فقیل: یا رسولَ اللھِ، أزیدُ فی الصلاةِ شیءٌ؟ فقال: إنما أنا بَشَرٌ مثلُکم، أنسی کما تنسَوْن، فإذا نَسِیَ أحُدکم فلیسجدْ سجدتین وھو جالسٌ، ثم تحوَّلَ رسولُ اللھِ ﷺ فسجَدَ سجدتین» عەبدووڵای کوڕی مەسعوودە دەڵێ:ڕۆژێک پێغەمبەر خوا شتێکی زیاد یان کەمکرد لە نوێژدا، و لێیان پرسی شتێک بۆ نوێژ زیادبووە؟ ئەویش فەرمووی منیش وەک ئێوە مرۆڤم و شتم وەک ئێوە لەبیردەچێتەوە، ھەرکاتێک یەکێکتان شتێکی لەبیرچوو لە نوێژدا ئەوا با دوو جار سوجدە ببات، دواتر پێغەمبەر دوو سوجدەی سەھوی برد.
 ڕووی أبوو ھریرة عن النَّبی ﷺ أنّە قال: «إنَّ أحدَکم إذا قام یصلِّی، جاء الشیطانُ فلبَّس علییە، حتی لا یدری کم صلَّی، فإذا وجَد ذلک أحدُکم، فلْیسجُدْ سجدتینِ وھو جالسٌ» ئەبوو ھورەیرە دەگێڕێتەوە: پێغەمبەر فەرموویەتی: ئەگەر نوێژتان کرد و شەیتان ھات ویستی نوێژەکەتان لێتێکدات، بەجۆرێک نەزانێ چەند ڕکاتی کردووە ئەوا با دوو جار سوجدەی سەھو ببات.

 چۆنییەتی 
بەپێی مەزھەبی شافعی، سوجدەی سەھو پێکدێت لە دوو سوجدە وەک سوجدەی نوێژ، کە نوێژخوێن بەنیازە سوجدەی سەھو ببات، دوای تەحیات و سەڵاواتدان لەسەر پێغەمبەر و پێش سەلامدانەوە؛ و لە مەزھەبی حەنبەلیش بەھەمان شێوەیە. لە مەزھەبی حەنەفیدا سوجدەی سەھو دوای سەلامدانەوە دەبێ بۆلای ڕاست دواتر تەحیات دەخوێنێت و سەلامدەداتەوە. ھەرچێ مەزھەبی مالیکە سوجدەکە ھەندێک جار پێش سەلامدانەوە و ھەندێکجار دەکەوێتە دوای سەلامدانەوە.

 سەرچاوەکان 

 سەرچاوەی زیاتر 
 الفقە علی المذاھب الأربعة، الجزیری، ج١، ص٤٠٨–٤١٩، دار الکتب العلمیة، ط٢٠٠٣.

پۆل:زاراوەکانی نوێژ
پۆل:یاسا ئیسلامییەکان
پۆل:نوێژ لە ئیسلامدا
پۆل:سوجدە