دۆ

دۆ، دوو، دەو، دەویک، ھالیر ماستاوی لە مەشکەدا ژەنراوە.فەرھەنگی زانکۆی کوردستان (فارسی-کوردی)، بە سەرپەرشتیی ماجید مەردۆخ ڕۆحانی، سنە: زانکۆی کوردستان، ٢٠٠٦: پ ١١٦٧. دۆ جۆرێک لە خواردنەوە و بەرھەمێکی شیرە. کاتێ بە شێوەی خۆماڵی شیر دەدووشن و دوای کۆڵاندن دەیکەن بە ماست، دوای ئەوە ماستەکە دەکەنە مەشکە و تۆزێ ئاوی تێکەڵاو دەکەن و بۆ ماوەیێک ئەیژەنن تاکوو کەرە بکەوێتە سەر ئەو ماستاوە، جا ماستاوەکەش کەتەڕ بووتەوە دەبێبە دۆ. لەبەر ئەوەیتای دۆەکە بەتامتر بێ، خوێ و ھەندێ جار [کوشەندەر]ی تێ ئەکەن و بە ساردی دەیخۆنەوە.

 ئەمانەش ببینە 
 ئاودۆ

 سەرچاوەکان 

پۆل:بەرھەمەکانی شیر
پۆل:شیر
پۆل:چێشتی ئاشووری
پۆل:چێشتی عێراقی
پۆل:چێشتی ئیسرائیلی
پۆل:چێشتی کوردی
پۆل:چێشتی یۆنانی