Francisco de Miranda

Francisco de Miranda (28. mart 1752 - 14. juli 1816), bio je venecuelanski general, učesnik ratova u Španiji, Francuskoj i SAD-u i borac za nezavisnost Latinske Amerike. Bio je veliki zagovornik revolucije i izuzetno cijenjen u političkim krugovima Evrope. Zajedno sa Bolívarom otpočeo je Rat za nezavisnost Venecuele.

Proglašen je generalisimusom sa diktatorskim ovlaštenjima 1812. godine. Obećao je oslobađanje od ropstva onih koji stupe u oslobodilačku armiju. Iste godine doživio je vojni poraz i prihvatio je kapitulaciju. Zarobljen je i konfiniran u Španiju.

 Rani život 
Francisco de Miranda rođen je u Caracasu, u tadašnjoj španskoj kolonijalnoj Provinciji Venezuele, koja je pripadala Potkraljevstvu Nove Granade. Njegov otac, Sebastián de Miranda Ravelo, bio je španski doseljenik s Kanarskih ostrva koji je stekao znatno bogatstvo kao uspješan trgovac, dok je majka, Francisca Antonia Rodríguez de Espinoza, poticala iz imućne venezuelske porodice.

Miranda je odrastao u materijalno povlaštenom okruženju i pohađao je najuglednije privatne škole svog vremena. Ipak, uprkos porodičnom bogatstvu, nije u potpunosti pripadao višim društvenim krugovima, budući da je njegov otac bio izložen određenim oblicima diskriminacije od strane rivala zbog svog kanarskog porijekla.

 Obrazovanje 
Mirandin otac, Sebastián, kontinuirano je nastojao unaprijediti položaj porodice te je, pored sticanja znatnog bogatstva i obavljanja važnih funkcija, svojoj djeci osigurao napredno obrazovanje. Mirandu su u početku podučavali isusovci Jorge Lindo i Juan Santaella, nakon čega je upisao Akademiju Santa Rosa.

Dana 10. januara 1762. godine Miranda je započeo studije na Kraljevskom i pontifikalnom univerzitetu u Caracasu. Tokom prve dvije godine izučavao je latinski jezik, ranu gramatiku Antonija de Nebrije te Ripaldin katekizam. Ovaj pripremni studij završio je u septembru 1764. godine, nakon čega je nastavio školovanje kao stariji student. U periodu od 1764. do 1766. godine proučavao je djela Cicerona i Vergilija, kao i gramatiku, historiju, religiju, geografiju i aritmetiku.

U junu 1767. godine Miranda je stekao zvanje bakalaureata iz humanističkih nauka. Nije, međutim, sa sigurnošću utvrđeno da li je stekao titulu doktora, budući da jedini dokaz u prilog toj tvrdnji predstavlja njegovo lično svjedočenje prema kojem je navedeno zvanje dobio iste godine, u dobi od sedamnaest godina.

 Politička uvjerenja 
Francisco de Miranda trajno je povezan sa idejom oslobođenja španskih kolonija u Latinskoj Americi. Zamišljao je stvaranje nezavisnog carstva koje bi obuhvatalo sve teritorije koje su ranije bile pod španskom i portugalskom vlašću, prostirući se od rijeke Mississippi do Rta Horn. Na čelu tog carstva trebao je biti nasljedni car s titulom „Inka“, nazvanom u čast velikog Carstva Inka, dok bi državno uređenje uključivalo dvodomno zakonodavno tijelo. Za ovu zamišljenu državu Miranda je predložio naziv Kolumbija, prema istraživaču Kristoforu Kolumbu.

 Slobodno zidarstvo 
Poput nekih drugih istaknutih ličnosti u historiji američke borbe za nezavisnost, kao što su George Washington, José de San Martín, Bernardo O’Higgins i Simón Bolívar, Miranda je bio slobodni zidar. U Londonu je osnovao ložu pod nazivom „The Great American Reunion“.

 Reference 

 30x30pikselNedovršeni članak Francisco de Miranda koji govori o biografijama treba dopuniti. Dopunite ga prema pravilima Wikipedije. Kategorija:U začetku, Biografije 

Kategorija:Borci za nezavisnost Latinske Amerike
Kategorija:Rođeni 1752.
Kategorija:Umrli 1816.
Kategorija:Venecuelanski generali